«ویدیوهایی از محله تهرانپارس تهران در شامگاه ۱۱ اردیبهشت‌ماه نشان می‌دهد گروهی از مردم معترض همزمان با روز کارگر با سردادن شعارهایی چون «سیدعلی بی‌ریشه، خیزش تموم نمی‌شه»، «رضاشاه، روحت شاد» و «درود بر کارگر، مرگ بر ستمگر» به خیابان‌ها آمدند»

- منبع: ایران اینترنشنال

#مهسا_امینی #انقلاب_ملی #روز_کارگر #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

پیام مهدی فتحی، معلم زندانی، از زندان عادل‌آباد شیراز:

ما از فرق می‌نالیم نه از فقر

آقای فتحی همچنین در پیامی مکتوب به مناسبت روز معلم بر تداوم مسیر دادخواهی و حق‌طلبی تاکید کرد و نوشت:

«ما به عنوان متولیان فرهنگ ایران زمین، هماره به مردم این آب و خاک بدهکاریم، مادامی که نتوانیم شاگردان شجاع و مطالبه‌گر تربیت کنیم. فقط یک معلم شجاع می‌تواند شاگردانی شجاع تربیت کند، تا در بحران‌های اجتماعی، محکم و قاطع مطالبه‌گری کند حق و حقوقش را از آنانی که ایران و آن همه سرمایه را ارث پدری خود می‌دانند.»


- مهدی فتحی معلمی است که اینک با وجود بیماری قلبی، در زندان عادل‌آباد شیراز محبوس است و آموزش و پرورش حقوق ایشان را قطع کرده است. او به دلیل دفاع از حقوق معلمان و سخنان انتقادی‌اش به ۱۲ سال زندان و دو سال تبعید محکوم شده است.

#مهدی_فتحی #معلم #روز_معلم #روز_کارگر #بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

روایت یک پرونده، ۵۱ – روز جهانی کارگر

در این برنامه نگاهی شده است به روز جهانی کارگر در ایران.
این برنامه با حضور جمعی از کنشگران مدنی در تاریخ ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۲ در اتاق آموزشکده توانا در کلاب‌هاوس برگزار شد.
https://tavaana.org/irprisons56-2/
در یوتیوب:
https://youtu.be/R-ok6QMYrbI
در ساندکلاد:
https://soundcloud.com/tavaana/c6kunrvcjgkt

#روز_کارگر #زندانیان_سیاسی #کارگران #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

احسان خزایی، برادر جاویدنام عرفان خزایی، ضمن انتشار تصویری از برادر کارگرش، به مناسبت روز جهانی کارگر نوشت:

«به مناسبت روز جهانی کارگر

روز کارگر، کاش هیچگاه چنین روزی وجود نداشت

روز جهانی کارگر در سرزمین من یادآور انسان‌های شریفی است، که در اعتراض به حداقل‌های حقوق زندگی خود، جوابشان را با گلوله می‌دهند.

روزی که حق و حقوق چندین کارگر رنجور را به بهای گزاف هزاران گلوله در نیزارها دادند.

روز کارگر تداعی روزهاییست که می‌کشند و می‌گویند که شما معاند هستید، می‌کشند و می‌گویند شما می‌خواهید لخت شوید می‌کشند و می‌گویند .... اما هر چه کشتند کارگر بود و بس

مبارکمان نباشد چنین روزهای ننگینی که هزینه تبلیغاتش در این سرزمین بیشتر از حقوق و مزایای چندین هزار کارگر در سال است #بردگی_نوین روز کارگر

#عرفان_خزایی

خستگی هایت به تنم جان برادر»

#روز_کارگر #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

«هزاران درود به شرافت کسانی که سکوت نکردند
در مقابل ظلم ایستادند
قهرمانایی که با نان حلال کارگری زندگی شرافتمندانه داشتند و در نهایت برای رفاه و آسایش و آزادی میهن جان فدا کردند»

ویدیو از پوریا افضلی
@puoria.afzali

#روز_کارگر #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

هنگامه چوبین، مادر جاویدنام آرتین رحمانی، در روز جهانی کارگر ضمن انتشار این تصویر از فرزند نوجوانش، از آرزوی او نوشت:


همیشه وقتی لباسا آرتین رو می‌بینم، لباسای روغنی که بوی شرافت می‌دن، حسرت می‌خورم که به آرزوش نرسید.
همیشه بهم میگفت:
«به نظرت یه روز خودم مغازه می‌زنم؟ میشه یه روز بشم استادکار تعمیرات ماشینای خارجی؟»
و من همیشه می‌گفتم: آره، معلومه که می‌شی پسرم.

اما نذاشتن آرتین به آرزوهاش برسه،آرتین رو کشتن.

روز کارگر مبارک.

hengameh_choobin

#آرتین_رحمانی
#آرتین_رحمانی_پیانی
#روز_جهانی_کارگر #روز_کارگر #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

یادی از ریحانه انصاری‌‌نژاد، فعال کارگری زندانی و برخاسته از دل فقر، تبعیض و سرکوب

نوشته‌ای از مریم یحیوی، زندانی سیاسی سابق

«نوشتن از رفقای نزدیکی که در بند زنان اوین با هم زندگی کردیم، شاید یکی از سخت‌ترین کارها باشد. اما امروز، به مناسبت روز جهانی کارگر، می‌خواهم از ریحانه انصاری‌نژاد بنویسم؛ زنی پرتلاش و استوار، کارگری که دفاع از حقوق کارگران و تشکل‌های صنفی و اجتماعی از اصلی‌ترین دغدغه‌های زندگی‌اش بوده و هست.

ریحانه رفیقی است صریح، روشن و مسئول. با دلسوزی نقد می‌کند و اگر احساس کند نیاز به همراهی داری، مشتاقانه در کنارت می‌ماند. او مادری است که به تنهایی سرپرستی دخترش، فرزانه، را بر عهده دارد و دل‌نگرانی‌های مادرانه‌اش برای فرزندش همیشه آشکار است.

آشنایی نزدیک‌ترم با ریحانه برمی‌گردد به روز جهانی کارگر سال گذشته. حدود دو هفته پیش از آن روز، جمعی از زنان علاقه‌مند و دغدغه‌مندِ حوزه کارگری، تصمیم گرفتیم مراسمی به این مناسبت برگزار کنیم. کارها را تقسیم کردیم و قرار شد من و ریحانه پوسترهایی درباره صد سال مبارزه کارگران و تشکل‌های کارگری تهیه کنیم. زمان محدود بود و منابع‌مان فقط کتابخانه کوچک بند و حافظه تاریخی‌مان. اما شروع کردیم. ریحانه هنگام بازگو کردن وقایع مربوط به جنبش کارگری، با چنان شور و شفافیتی حرف می‌زد که انگار آن اتفاقات همین دیروز رخ داده‌اند. چشمانش برق می‌زد، و گاه صدایش از اندوه می‌لرزید. در گفت‌وگوهای‌مان درباره «چه باید کرد»، نقدهای عملکردی، و آینده جنبش، اشتراک‌های بسیاری داشتیم.

او مسئولیت‌پذیر، جدی، و هم‌زمان مهربان است. خود را یک کارگر و فعال کارگری می‌داند؛ کسی که فقر، تبعیض و سرکوب جامعه کارگری را نه در تئوری، بلکه در زیست روزمره‌اش لمس کرده. سال‌هاست برای بهبود شرایط کارگران تلاش کرده. هنوز روزی که خبر حکم اعدام شریفه را شنیدیم از خاطرم نرفته؛ اشک‌های در چشمانش حلقه زده بود و خشم‌اش را در سکوتی عمیق فرو خورده بود.

ریحانه باور داشت که نباید در برابر بی‌عدالتی سکوت کرد، و منش و رفتارش در زندان گواه همین باور بود. ماه‌ها از ملاقات با فرزندش و تماس تلفنی محروم بود، اما همچنان ایستادگی کرد. اهل نمایش و خودنمایی نیست، و سلبریتی شدن را آفت جنبش کارگری می‌داند.

او با اتهام واهی «اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی» به چهار سال زندان محکوم شده و از آبان ۱۴۰۲ دوران محکومیت خود را در اوین می‌گذراند. با دردهای جسمی در نواحی مفاصل، گواتر و مشکلات گوارشی دست و پنجه نرم می‌کند. روند درمانش ناکافی و اعزام‌های پزشکی‌اش یا انجام نمی‌شود یا آن‌قدر با تأخیر و بی‌نظم است که موجب تشدید بیماری‌ها شده.

من به رفاقت با ریحانه و مبارزاتش افتخار می‌کنم و به او خسته نباشید می‌گویم.

اما روز جهانی کارگر فقط یک روز نیست. کارگری که هر روز سفره‌اش کوچک‌تر می‌شود، امنیت شغلی و جانی ندارد و زیر چرخ‌های سرمایه‌داریِ متکی به قدرت و ثروت له می‌شود، صدایش به گوش حاکمان نمی‌رسد. نادیده گرفته می‌شود. بنابراین مبارزه با این ستم طبقاتی، تبعیض ساختاری و سرکوب سیستماتیک وظیفه‌ای هرروزه است.

تهدیدها، فشارها، زندان‌ها، و احکام ناعادلانه همچون اعدام، ابزاری برای ایجاد رعب در جامعه و در هم شکستن تشکل‌های صنفی و اجتماعی‌اند. اما تنها راه ایستادگی در برابر این ماشین سرکوب، اتحاد، آگاهی و ایجاد تشکل‌های مستقل است؛ برای برهم زدن بازی‌ای که زورمندان برای‌مان طراحی کرده‌اند.»


مرتبط:
بررسی پروند ریحانه انصاری‌نژاد
https://youtu.be/oXciMbgu6gI

#ریحانه_انصاری_نژاد #مریم_یحیوی #روز_جهانی_کارگر
#روز_کارگر #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

یاسمن آریانی:
«ما نمی‌خواهیم صرفاً زنده بمانیم، بلکه می‌خواهیم زندگی کنیم»

یاسمن آریانی، زندانی سیاسی سابق، در پیامی ویدیویی به مناسبت روز جهانی کارگر که در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرده، با اشاره به فاجعه انفجار در بندرعباس و قتل حکومتی محسن لنگرنشین، خواستار اتحاد همگانی برای پایان دادن به حکومت جمهوری اسلامی شد.

وی در ابتدای سخنان خود گفت: «پیش از هر چیز، باید فاجعه بندرعباس و قتل حکومتی محسن لنگرنشین را نه صرفاً تسلیت گفت، بلکه به‌عنوان سند جنایت جمهوری اسلامی، با صدای بلند فریاد زد.»

آریانی با انتقاد از سرکوب مستمر حکومت افزود: «هر بار که جمهوری اسلامی، دستان خود را به خون یکی از ما آلوده می‌سازد، اعلام می‌کند که تا زمانی که زنده است، امنیت و کرامت انسانی برای ما وجود نخواهد داشت. این حکومت در ذات خود ضد حیات و زندگی است.»

او با اشاره به جنبش زن، زندگی، آزادی گفت: «سه سال پیش، جنبشی شکل گرفت که نه‌تنها تاریخ ایران، بلکه تاریخ جهان را دگرگون ساخت. زن، زندگی، آزادی تنها یک شعار نبود؛ بلکه اعلان جنگی بود علیه سلطه، نظام دیکتاتوری حاکم.»

آریانی تأکید کرد: «هیچ مطالبه‌ای از دیگری جدا نیست. از زنان گرفته تا معلمان، کارگران، پزشکان و دیگر اقشار، همگی با درد مشترکی روبه‌رو هستیم و آن، حکومت جمهوری اسلامی است.»

وی نسبت به انفعال یا بی‌تفاوتی هشدار داد و افزود: «هر فردی که تصور می‌کند می‌تواند حریمی امن برای خود بسازد و از سیاست دور بماند، در توهم به‌سر می‌برد؛ چراکه دیر یا زود، این حکومت درِ خانه او را نیز خواهد کوبید، اما نه برای گفت‌وگو، بلکه برای له کردن او.»

او در بخش پایانی سخنان خود خاطرنشان کرد: «ما از تجربه مرگ، حبس، تحقیر و فروپاشی جان به‌در برده‌ایم. اکنون دیگر صرفاً نمی‌خواهیم زنده بمانیم؛ می‌خواهیم زندگی کنیم، فریاد بزنیم، انتخاب کنیم، کار کنیم، برقصیم، بخندیم. و این با ادامه حیات جمهوری اسلامی ممکن نیست. هیچ اصلاحی، هیچ رفراندومی، هیچ وصله‌ای نمی‌تواند این پیکر مرده را زنده نگاه دارد. باید آن را به پایان رساند، نه برای آن‌که قهرمان باشیم، بلکه برای آن‌که دیگر قربانی نباشیم. هیچکس هم قرار نیست که نجات دهنده ما باشد، ما باید با همین دست‌های خالی، با همین دست‌های زخم خورده، با همین پاهای خسته، خودمان را نجات بدیم و نه با التماس، نه با مذاکره، که با اتحاد، که خشمون با شجاعت...»

#یاسمن_آریانی #زن‌_زندگی_آزادی #روز_کارگر #محسن_لنگرنشین #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

دو بیانیه از زندانیان سیاسی زندان اوین به مناسبت روز جهانی کارگر منتشر شد

به مناسبت روز جهانی کارگر، دو بیانیه‌ از سوی گروه‌هایی از زندانیان سیاسی محبوس در زندان اوین به دست ما رسیده که در آن‌ها با اشاره به وضعیت بحرانی اقتصادی و اجتماعی کشور، بر لزوم همبستگی، سازماندهی و مبارزه مشترک نیروهای آزادی‌خواه برای دستیابی به جامعه‌ای عادلانه و انسانی تأکید شده است.

بیانیه اول: "ما بیشماران جامعه هستیم، روز کارگر روز همه ماست"

در این بیانیه که با امضای «جمعی از زندانیان سیاسی محبوس در زندان اوین» و به تاریخ ۸ اردیبهشت ۱۴۰۴ منتشر شده، آمده است:

«فقر و فلاکت روزافزون، ابر‌بحران‌ها، ورشکستگی اقتصادی، رانت و فساد و ناکارآمدی، تخریب و غارت منابع و محیط زیست که امروزه هستی جامعه را به مخاطره انداخته است، محصول دهه‌ها سرکوب و بی‌حقوقی صاحبان حقیقی ثروت و سامان جامعه است.
اما این نیمه‌ی حقیقت است؛ نیمه‌ی دیگر، تکاپوی جامعه‌ای زنده و تشنه‌ی رهایی است که بیش از این توان و امکان تحمل چنین درخودماندگی تحمیلی و بن‌بست فراگیر را ندارد.
ما، جمعی از زندانیان سیاسی، همراه خیل کارگران، معلمان، پرستاران، دانشجویان و اساتید دانشگاه، زنان و مردان آزادی‌خواه، فعالان حقوق کودک، محیط زیست، روزنامه‌نگاران، اقلیت‌ها، همگی در نفی تبعیض و بهره‌کشی، استبداد و کهنه‌پرستی در یک سمت ایستاده‌ایم.
ما بیشماران جامعه هستیم و روز کارگر، روز همه‌ی ماست؛ مایی که برای پی‌ریزی و ساختن جامعه‌ای نوین و در شأن انسان مدرن امروزی، جامعه‌ای بدون فقر و بهره‌کشی و سرکوب، همراه و هم‌نبرد همدیگریم.
در شرایط حاضر، بایستی گام‌های کوچکمان را مستحکم برداریم و از تمام فرصت‌ها و امکانات عمل بهره بگیریم؛ ارتباطات فردی و اجتماعی‌مان را گسترش و تحکیم ببخشیم و با همبستگی و ایجاد شبکه‌ها، به طرح، تدارک و سازماندهی مبارزات‌مان بپردازیم و از مطالبات یکدیگر حمایت به‌عمل آوریم و به استقبال گشایش‌های عظیم اجتماعی برویم که خود آن را رقم خواهیم زد.»

بیانیه دوم: "آیا وقت آن نرسیده به جای خط فقر، خط رفاه را مطالبه کنیم؟"

بیانیه دوم: "آیا وقت آن نرسیده به جای خط فقر، خط رفاه را مطالبه کنیم؟"
در بیانیه دوم که به امضای ده نفر از فعالان سیاسی، صنفی و کارگری زندانی در اوین رسیده، با اشاره به کوچک شدن سفره کارگران، تورم سرسام‌آور، بی‌اثری افزایش حداقل دستمزد و نبود تشکل‌های مستقل، تأکید شده است:

در این بیانیه نوشته شده «امسال در حالی به استقبال روز جهانی کارگری می‌رویم که شاهد کوچکتر شدن هر روزه‌ی سفره کارگران و زحمتکشان در ایران هستیم؛ تورم افسارگسیخته با تمام توان به هستی ناچیز رنجبران هجوم می‌آورد، تا جایی که افزایش دستمزد ۳۵ درصدی تنها مُسکنی موقتی است و توان مقابله با خط فقر اعلام شده از طرف خود حکومت را نیز ندارد.»
در این بیانیه با اشاره به سنگینی سایه جنگ بر سر کارگران و تهدید زندگی و هستی آن‌ها مذاکرات و توافق و نرمش حکومت در تغییر شرایط بحرانی اقتصاد دلالی ایران بی‌تاثیر شمرده شده است.
در ادامه این بیانیه آمده:
«همه اینها در کنار نداشتن حق تشکل‌های مستقل و آزاد، ارعاب و سرکوب و زندانی کردن فعالان کارگری از دستاورئدهای بیش از چهل سال حاکمیت جمهوری اسلامی است، که برای شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت خود و تحقیر کارگران از واژه‌هایی همچون خط فقر استفاده می‌کند.»
نویسندگان بیانیه خواهان مطالبه رفاه و زندگی انسانی شده و نوشته‌اند:
«ما جمعی از زندانیان سیاسی و فعالان کارگری، از مردم می‌پرسیم: آیا وقت آن نرسیده که به جای طلب کردن خط فقر، خط رفاه و یک زندگی انسانی و شرافتمندانه را مطالبه کنیم؟»


در این بیانیه، با انتقاد از سرکوب فعالان صنفی، تأکید شده که «تنها چاره رنجبران، وحدت و تشکیلات است» و تشکیل نهادهای مستقل از سوی مزدبگیران در بخش‌های مختلف از جمله معلمان، بازنشستگان، کارمندان، پرستاران، رانندگان و کارگران کشاورزی یک ضرورت فوری دانسته شده است.
امضاکنندگان این بیانیه عبارت‌اند از:
سیامک امینی، مطلب احمدیان، سیامک ابراهیمی، مرتضی صیدی، سجاد ایمان‌نژاد، یدی بهاری، زرمازیار سیدنژاد، سیروس (فؤاد) فتحی، مرتضی پروین و وحید بنی‌عامریان.


طرح از مانا نیستانی

#بیانیه #روز_کارگر #روز_جهانی_کارگر #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

روز کارگر در بند هشت زندان اوین

طبق گزارش دریافتی، زندانیان سیاسی بند هشت زندان اوین با فرا رسیدن روز جهانی کارگر، مراسمی برگزار کردند و این روز را گرامی داشتند.

زندانیان سیاسی بند هشت زندان اوین، ضمن گرامی‌داشت یاد کارگرانی که در فجابع مختلف از جمله انفجار بندر رجایی و ریزش معدن جان خود را از دست دادند، با برگزاری جشن و پخش‌کردن شیرینی بین زندانیان روز جهانی کارگر را گرامی داشتند. یکی از موارد قابل توجه این جشن پیوستن زندانیان غیر سیاسی به این جشن و ایجاد همبستگی در بین تمام زندانیان با گرایش‌های فکری متنوع بود. این مراسم با هم‌خوانی سرود خون ارغوان‌ها و سرود ملی ای ایران که نماد همبستگی است، پایان گرفت.


#همبستگی #روز_جهانی_کارگر #روز_کارگر #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

این ویدیو را یکی از مخاطبان توانا فرستاده است، ویدیویی از معدن طبس که توسط یکی از کارگران جان‌باخته در حادثه معدن طبس فیلمبرداری شده بود.

در حادثه معدن طبس در سال. گذشته تعداد زیادی از کارگران جانشان را از دست دادند و تعدادی دچار معلولیت شدند. خانواده‌های این عزیزان نیز آسیب زیادی از لحاظ روانی و اقتصادی دیدند.

حادثه معدن طبس قابل پیش‌بینی بود، کارگران نشت گاز را حس کرده بودند، اطلاع دادند، ولی گفته شد که بروید کار کنید. از لحاظ ایمنی این معدن مثل سایر معدن‌ها و‌کارگاه‌های ایران وضعیت نامطلوبی داشت. کارگران به خاطر نیاز مالی، در آنجا کار می‌کردند.
در بسیاری از کارگاه‌ها حتی کارگران تحت پوشش بیمه نیستند و برخی با وجود بازنشستگی، مشغول به کار هستند.

در عوض، فرزندان مسئولان مملکتی به خاطر آنکه «ژن خوب» دارند از «حق ویژه» برخوردار بوده و همچون پدرانشان یا در سمت‌های مدیریتی قرار می‌گیرند یا زندگی مرفهی در خارج از ایران دارند.

#معدن #معدن_طبس #روز_کارگر #کارگر #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech