مینا سلطانی، مادر جاویدنام شهریار محمدی، تصاویری از دیدار صمیمانه با هنگامه قاضیانی، هنرمند معترض، را منتشر کرد. تصاویری که در آن‌ها مادران دادخواه دیگری هم حضور دارند.

او نوشت:

«ممنونم از استقبال گرمت و دستان پرمهرت، هنگامه جان.
با دیدن این‌همه محبت و احترام از شما و همه عزیزان،
هر بار بیشتر ایمان می‌آورم که «ژن، ژیان ، ئازادی» خاموش نشده و هیچ‌وقت فقط یک شعار نبوده…
و دلم قرص‌تر می‌شه که شهریارم، پا در راه اشتباهی نگذاشت
دایه مینا»

ـ هنگامه قاضیانی از جمله بازیگرانی بود که در جریان انقلاب مهسا، حجاب از سر برداشت و به خیابان رفت، بازداشت و ممنوع‌الکار شد.

او همچون یلدا آقافضلی «اظهار پشیمانی نکرد» و همچنان در کنار خانواده‌های دادخواه می‌ایستد.
او چند روز پیش با پدر یلدا آقافضلی، پدر و مادر متین نادرخانی، مادر و خواهر سپهر اعظمی و ... هم ملاقات کرده بود.



#آغوش_همبستگی #مادران_دادخواه #زن_زندگی_آزادی
#دایه_مینا #هنگامه_قاضیانی #شهریار_محمدی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‌
به شهریور نزدیک می‌شویم، ماهی که یادآور مهسا امینی و آغاز یکی از بزرگترین خیزش‌های مردمی در ایران معاصر است. خیزشی با شعارهای مترقی و با حضور مردم اقصی نقاط میهن.
جوانان ایران با دست خالی مقابل حکومت تا بن دندان مسلح حماسه آفریدند و جان خود را برای آزادی میهن نثار کردند. بعد از آن‌ها مادرانشان در تداوم جانفشانی فرزندان، شهامت یافتند و در هر کوی و برزن نام آن آزادکان را فریاد زدند و وجدان جامعه را به بیداری فراخواندند.

لیلا مهدوی، مادر سیاوش محمودی، ویدیوی اول را منتشر کرد و نوشت:
حالمان به مانند فریاد بلندی است برای ظلم برای حق برای دلتنگی مادرانه
نه، بهتر از خوب — رها، سبک، بی‌وزن
مثل آواز زلال آب، که نرم و بی‌صدا
از دل صخره‌ها عبور می‌کرد،
انگار که زمین هم دلش را به ما سپرده بود. برای فریادهایمان

قلب‌هایمان…
می‌تپید، آرام، هماهنگ
با ضرباهنگی که نه از زمان بود،
نه از عقل — فقط از عشق.

گفتم:
بیا حرفی بزنیم،
حرفی از جنس رود — جاری و پاک
از جنس نسیم، که بوسه می‌زند بی‌ادعا
از جنس نوری که روی برگ‌ها می‌رقصد.

بیا واژه‌هایمان را بکاریم
در خاکی که بوی باران می‌دهد،
بوی فرزندانمان را می دهد
تا شاید درختی بروید
از نام فرزند انمان پردل خاک
که میوه‌اش سکوتی شیرین باشد، برای آنانی که صدای ما به گوششان می رسد
و سایه‌اش آغوشی بی‌مرز.

آب، کوه، درخت…
با ما نفس می‌کشیدند،
شرمگین از صداقتمان
گوش سپرده بودند
به زمزمه‌ی دوستت دارمی
که فقط چشم‌هایمان گفتند.

ما بودیم
و رویایی که فقط در خیال تو آغاز می‌شد…
و دیگر هیچ
به نام فرزندان نامی ایران به نام سیاوش .عرفان . نیکا.ابوالفضل.سارینا .امیر مهدی.کومار .محمد مهدی .آرمیتا.صدف. وتمام دختران و پسران آزاده ای که جان شیرین خود را در راه آزادگی ازدست دادن برای وطن
جاوید نام بلنتدتان که تاریخ ساز ایران آزاد می شوید
#سیاوش_محمودی #دادخواهی #عدالت #عرفان_رضایی #ایران #مادران_دادخواه
#ابوالفضل_مهدی_پور
#غزاله_چلابی


ویدیوی دوم هم از استوری خانم مهدوی برداشته شده است.

#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

خواهر جاویدنام رحیم کلیج، در سومین سالگرد جان‌باختن برادرش، ضمن انتشار این تصاویر نوشت:

«سه سال از کشته شدنت گذشت و من همچنان چشم به راهم که برگردی رحیم بی گناهم🥀
منتظر میمانم و ایمانم دارم بعد این همه بارون خون بالاخره پیداش میشه رنگین کمون✌🏻🌱
سومین سالروز جاودانگی ات گرامی قهرمان برادرم💚🤍❤️‍🩹
سپاس از هموطنان عزیزی که به یاد قهرمانشون هستند و در این روزهای سخت به هر نحوی در کنارمون ابراز همدردی می‌کنند وجودتان برامون ارزشمنده و فراموش نخواهد شد🙏🏻»


رحیم کلیج جوانی ۲۷ ساله از قائمشهر بود، مهندس نرم‌افزار، تعمیرکار موبایل، عاشق طبیعت، ورزش و موسیقی محلی. او مردی شاد، باگذشت و عاشق زندگی بود که برای آینده‌اش برنامه‌های بزرگی داشت. زیر بار ظلم نمی‌رفت و حضورش در اعتراضات ۳۰ شهریور ۱۴۰۱، تنها نشانه‌ای از تعهدش به آزادی و عدالت بود. در همان شب، هنگام بازگشت از کار و پیوستن به مردم معترض، هدف دو گلوله جنگی و ضربات باتوم سرکوبگران قرار گرفت و در خون خود غلتید. تلاش دوستانش برای نجاتش بی‌نتیجه ماند، چراکه بیمارستان‌ها از پذیرشش سر باز زدند و او پیش از رسیدن به بیمارستان جان باخت.

پس از جان‌باختنش، نیروهای امنیتی با تهدید و فشار، سعی در تحریف واقعیت و تحمیل روایت حکومتی داشتند، اما خانواده‌اش تسلیم نشدند.
متاسفانه مادر رحیم، خانم انبیا شمسی سال پیش غم فقدان پسرش را تاب نیاورد و درگذشت.

#رحیم_کلیج #انبیا_شمسی #مادران_دادخواه
#سالگرد#سی_شهریور_۱۴۰۱ #دادخواهی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech