Forwarded from گفتوشنود
مرتضی صدوقی مازندرانی، مدرس حوزه علمیه، با تاکید بر تبلیغ حجاب اجباری گفت: «در این زمان و در این شهر، وجود بانوان باحجاب مایه افتخار است.»
او تاکید کرد: «ممکن است برخی به دلیل دیدن اسلام در وجود شما، به شما توهین کنند، اما این نشاندهنده تاثیرگذاری حجاب در تذکر دادن به دیگران است.»
این روحانی حامی حکومت افزود: «بانوان طلبه باید با رفتار و حجاب خود، نمونهای از ارزشهای اسلامی باشند و در شرایط کنونی، تبلیغ حجاب برای بانوان اهمیت ویژهای دارد.»
✅️یکی از همراهان برای ما نوشته:
آقای صدوقی! مردم از دیدن «اسلام در وجود ما» به خشم نمیآیند، از دیدن دروغ، ریا، فساد، و سرکوب آزادیها به اسم دین به خشم میآیند. آنچه مردم را از دین گریزان کرده، دخالتهای بیپایان و تحمیلهای زورگویانهایست که به اسم دین بر زندگیشان سایه انداخته. مردم وقتی میبینند کسانی که دم از ارزشهای اسلامی میزنند، در عمل غرق در رانت و فسادند، دیگر گوششان بدهکار موعظهها و شعارهای دینی نیست. شما حجاب را ابزار تبلیغ میدانید، اما مردم آن را نماد اجبار و سرکوب میبینند. وقتی ظلم را با عبارات قدسی توجیه میکنید، نه تنها از دین دفاع نکردهاید، بلکه آن را به ابزاری برای حفظ قدرت و تحمیل اراده تبدیل کردهاید.
دین را بهانه نکن، مشکل ما با ظلم است!
#دین #دین_گریزی #نقد_دینی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
مرتضی صدوقی مازندرانی، مدرس حوزه علمیه، با تاکید بر تبلیغ حجاب اجباری گفت: «در این زمان و در این شهر، وجود بانوان باحجاب مایه افتخار است.»
او تاکید کرد: «ممکن است برخی به دلیل دیدن اسلام در وجود شما، به شما توهین کنند، اما این نشاندهنده تاثیرگذاری حجاب در تذکر دادن به دیگران است.»
این روحانی حامی حکومت افزود: «بانوان طلبه باید با رفتار و حجاب خود، نمونهای از ارزشهای اسلامی باشند و در شرایط کنونی، تبلیغ حجاب برای بانوان اهمیت ویژهای دارد.»
✅️یکی از همراهان برای ما نوشته:
آقای صدوقی! مردم از دیدن «اسلام در وجود ما» به خشم نمیآیند، از دیدن دروغ، ریا، فساد، و سرکوب آزادیها به اسم دین به خشم میآیند. آنچه مردم را از دین گریزان کرده، دخالتهای بیپایان و تحمیلهای زورگویانهایست که به اسم دین بر زندگیشان سایه انداخته. مردم وقتی میبینند کسانی که دم از ارزشهای اسلامی میزنند، در عمل غرق در رانت و فسادند، دیگر گوششان بدهکار موعظهها و شعارهای دینی نیست. شما حجاب را ابزار تبلیغ میدانید، اما مردم آن را نماد اجبار و سرکوب میبینند. وقتی ظلم را با عبارات قدسی توجیه میکنید، نه تنها از دین دفاع نکردهاید، بلکه آن را به ابزاری برای حفظ قدرت و تحمیل اراده تبدیل کردهاید.
دین را بهانه نکن، مشکل ما با ظلم است!
#دین #دین_گریزی #نقد_دینی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍21
Forwarded from گفتوشنود
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ویدیوی منتشرشده در رسانهها نشان میدهد یک جوان در نجفآباد به یک مجری برنامه مذهبی حین اجرا حمله میکند که موجب فرار او میشود.
هنوز از علت و زمان دقیق این رویداد اطلاعاتی منتشر نشده است، برخی از کاربران این مراسم را "جشن تکلیف" دختران ۹ساله عنوان کردهاند.
#نجف_آباد #جشن_تکلیف #دین_گریزی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
ویدیوی منتشرشده در رسانهها نشان میدهد یک جوان در نجفآباد به یک مجری برنامه مذهبی حین اجرا حمله میکند که موجب فرار او میشود.
هنوز از علت و زمان دقیق این رویداد اطلاعاتی منتشر نشده است، برخی از کاربران این مراسم را "جشن تکلیف" دختران ۹ساله عنوان کردهاند.
#نجف_آباد #جشن_تکلیف #دین_گریزی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍19
Forwarded from گفتوشنود
هفتهنامۀ لوپوئن در گزارشی مستند، از شتاب روند سکولاریزاسیون در ایران پرده برمیدارد؛ روندی که نه تنها در دادههای آماری، بلکه در رفتار فرهنگی، نامگذاری نسلهای جدید و خیزشهای مدنی نمایان است. بر اساس پژوهش مورد استناد این گزارش، اکثریت ایرانیان مخالف دخالت دین در قانونگذاریاند؛ نشانهای که آینده ساختار سیاسی کنونی ایران را در هالهای از ابهام فرو برده است.
هفتهنامۀ فرانسوی لوپوئن در گزارشی تازه، با استناد به دادههای یک پژوهش معتبر، از روند پرشتاب سکولاریزاسیون در ایران پرده برمیدارد؛ روندی که نهتنها بر رفتار اجتماعی و فرهنگی ایرانیان اثر گذاشته، بلکه نشانۀ دگرگونی عمیق در ارزشها و رابطه جامعه با دین است—آن هم در کشوری که مشروعیت حاکمیت بر پایۀ دین تعریف شده است.
گزارش با یادآوری سخنان مجیدرضا رهنورد آغاز میشود : جوان ۲۳ سالهای که در دسامبر ۲۰۲۲ پیش از اعدام رو به دوربین سیمای جمهوری اسلامی گفت : «بر گورم نه قرآن بخوانید، نه زاری کنید، بلکه فقط شاد باشید و شادمانی کنید.» این عبارت نماد جسارت نسلی است که بهگفته نویسندۀ مقالۀ لوپوئن، دیگر «خود را اسیر مناسک نمیخواهد» و به تنهایی گویای گسست عمیق میان بخشهای بزرگی از جامعه ایران و قرائت رسمی دین است.
مطابق یادداشت بنیاد «نوآوری سیاسی» با عنوان ایران: جامعهای سکولار، متکثر و مخالف، اکثریت ایرانیان خواهان حذف کامل آموزههای دینی از قوانین هستند. بر اساس این بررسی: تنها ۳۲ درصد ایرانیان خود را مسلمان شیعه معرفی کردهاند. ۲۲ درصد گفتهاند هیچ وابستگی مذهبی ندارند. حدود ۹ درصد خود را بیخدا دانستهاند و گروههای کوچکتری نیز به «معنویت» یا «آگنوستیسیزم» گرایش دارند.
بر بنیاد این پژوهش ۶۸ درصد پاسخدهندگان مخالف دخالت دین در قانونگذاری هستند و همین چالشی مستقیم برای ساختار کنونی جمهوری اسلامی به شمار می رود.
در جای دیگری از مقالۀ لوپوئن میخوانیم که تحول در انتخاب نامهای نوزادان، گویای تغییر ذائقۀ فرهنگی ایرانیان است. طبق یافتههای پژوهش مورد استناد در مقالۀ لوپوئن : در سال ۲۰۰۰، ۶ درصد پسران «محمد» نام گرفتند، در سال ۲۰۱۷ این رقم به حدود ٣ درصد کاهش یافت. نام «علی» در همین دوره از حدود ٨ درصد به دو نیم درصد رسید. در میان دختران، نام «فاطمه» از حدود ١٤ درصد به ۵ درصد سقوط کرده است.
به تعبیر لوپوئن، «نسلهای پس از انقلاب که اکنون خود والدین هستند فرزندانشان را با نامهای غیرمذهبی صدا میزنند و این خود نشانهای روشن از چرخش ارزشها است. مطابق پژوهش صورت گرفته رسانههای برونمرزی از جمله شبکه های «منوتو»، «بیبیسی فارسی» و «ایران اینترنشنال» با شکستن انحصار روایت رسمی، نقش مهمی در این روند ایفا کردهاند. طبق دادههای «گروه تحلیل نگرشها در ایران»، در سال ۲۰۲۳، اعتماد عمومی به این شبکهها از رسانههای حکومتی پیشی گرفته است.
جنبش «زن، زندگی، آزادی»، که با اعتراض به حجاب اجباری آغاز شد، بهگزارش لوپوئن، «فراتر از مبارزه با یک قانون یا یک رژیم، خواستی وجودی برای دموکراسی سکولار و فاصلهگیری از اسلام حکومتی» در ایران است. این خیزش، به تعبیر نویسنده، «پاسخی است به روایتهایی که اسلام را سرنوشت محتوم شرق میدانند».
بهنوشته لوپوئن، سیر تحولات کنونی، اگرچه در زیر سایۀ سرکوب جریان دارد، اما «دلالت بر جامعهای دارد که آرامآرام از دین سیاسی میگسلد». پرسش اساسی این است که آیا این روند، در نهایت، به فروپاشی ستون ایدئولوژیک نظام ولایت فقیه خواهد انجامید؟
منبع: ار.اف.ای فارسی
#سکولاریسم #دین_گریزی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
هفتهنامۀ فرانسوی لوپوئن در گزارشی تازه، با استناد به دادههای یک پژوهش معتبر، از روند پرشتاب سکولاریزاسیون در ایران پرده برمیدارد؛ روندی که نهتنها بر رفتار اجتماعی و فرهنگی ایرانیان اثر گذاشته، بلکه نشانۀ دگرگونی عمیق در ارزشها و رابطه جامعه با دین است—آن هم در کشوری که مشروعیت حاکمیت بر پایۀ دین تعریف شده است.
گزارش با یادآوری سخنان مجیدرضا رهنورد آغاز میشود : جوان ۲۳ سالهای که در دسامبر ۲۰۲۲ پیش از اعدام رو به دوربین سیمای جمهوری اسلامی گفت : «بر گورم نه قرآن بخوانید، نه زاری کنید، بلکه فقط شاد باشید و شادمانی کنید.» این عبارت نماد جسارت نسلی است که بهگفته نویسندۀ مقالۀ لوپوئن، دیگر «خود را اسیر مناسک نمیخواهد» و به تنهایی گویای گسست عمیق میان بخشهای بزرگی از جامعه ایران و قرائت رسمی دین است.
مطابق یادداشت بنیاد «نوآوری سیاسی» با عنوان ایران: جامعهای سکولار، متکثر و مخالف، اکثریت ایرانیان خواهان حذف کامل آموزههای دینی از قوانین هستند. بر اساس این بررسی: تنها ۳۲ درصد ایرانیان خود را مسلمان شیعه معرفی کردهاند. ۲۲ درصد گفتهاند هیچ وابستگی مذهبی ندارند. حدود ۹ درصد خود را بیخدا دانستهاند و گروههای کوچکتری نیز به «معنویت» یا «آگنوستیسیزم» گرایش دارند.
بر بنیاد این پژوهش ۶۸ درصد پاسخدهندگان مخالف دخالت دین در قانونگذاری هستند و همین چالشی مستقیم برای ساختار کنونی جمهوری اسلامی به شمار می رود.
در جای دیگری از مقالۀ لوپوئن میخوانیم که تحول در انتخاب نامهای نوزادان، گویای تغییر ذائقۀ فرهنگی ایرانیان است. طبق یافتههای پژوهش مورد استناد در مقالۀ لوپوئن : در سال ۲۰۰۰، ۶ درصد پسران «محمد» نام گرفتند، در سال ۲۰۱۷ این رقم به حدود ٣ درصد کاهش یافت. نام «علی» در همین دوره از حدود ٨ درصد به دو نیم درصد رسید. در میان دختران، نام «فاطمه» از حدود ١٤ درصد به ۵ درصد سقوط کرده است.
به تعبیر لوپوئن، «نسلهای پس از انقلاب که اکنون خود والدین هستند فرزندانشان را با نامهای غیرمذهبی صدا میزنند و این خود نشانهای روشن از چرخش ارزشها است. مطابق پژوهش صورت گرفته رسانههای برونمرزی از جمله شبکه های «منوتو»، «بیبیسی فارسی» و «ایران اینترنشنال» با شکستن انحصار روایت رسمی، نقش مهمی در این روند ایفا کردهاند. طبق دادههای «گروه تحلیل نگرشها در ایران»، در سال ۲۰۲۳، اعتماد عمومی به این شبکهها از رسانههای حکومتی پیشی گرفته است.
جنبش «زن، زندگی، آزادی»، که با اعتراض به حجاب اجباری آغاز شد، بهگزارش لوپوئن، «فراتر از مبارزه با یک قانون یا یک رژیم، خواستی وجودی برای دموکراسی سکولار و فاصلهگیری از اسلام حکومتی» در ایران است. این خیزش، به تعبیر نویسنده، «پاسخی است به روایتهایی که اسلام را سرنوشت محتوم شرق میدانند».
بهنوشته لوپوئن، سیر تحولات کنونی، اگرچه در زیر سایۀ سرکوب جریان دارد، اما «دلالت بر جامعهای دارد که آرامآرام از دین سیاسی میگسلد». پرسش اساسی این است که آیا این روند، در نهایت، به فروپاشی ستون ایدئولوژیک نظام ولایت فقیه خواهد انجامید؟
منبع: ار.اف.ای فارسی
#سکولاریسم #دین_گریزی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍24❤5👌4
Forwarded from گفتوشنود
مشاور وزیر ارشاد دولت پزشکیان، علی ملانوری شمسی، در اظهارنظری گفته است:
«در سالهای گذشته به مرور چراغ کانونهای مساجد کم فروغ شده است. ما همبستگی و انسجام خود را از مساجد آوردیم و وظیفه ما این است که دوباره رونق را به کانونهای مساجد بازگردانیم.»
این سخنان در حالی بیان میشود که نهادهای دینی در ایران سالانه از بودجههای کلان بهرهمند هستند. تنها در لایحه بودجه سال ۱۴۰۳، مجموع اعتبارات اختصاصیافته به نهادهای دینی و تبلیغی مانند سازمان تبلیغات اسلامی، سازمان اوقاف، مرکز خدمات حوزه علمیه، شورای سیاستگذاری ائمه جمعه، و کانونهای فرهنگی و هنری مساجد به بیش از ۲۳ هزار میلیارد تومان رسیده است. با وجود چنین هزینههای سنگینی از جیب ملت، ناتوانی در حفظ «چراغ کانونهای مساجد» پرسشی جدی را مطرح میکند: این بودجه هنگفت صرف چه کاری شده است؟ و اگر حاصل آن "افول مساجد" است، مسئول این شکست ساختاری کیست؟
در همین حال، کشور در بخشهای حیاتی و زیربنایی مانند آموزش و پرورش، بهداشت، ساخت مدارس، ترمیم راهها و شبکه آبرسانی، با بحران شدید بودجه مواجه است. بسیاری از مدارس در نقاط محروم ایران حتی فاقد سرویس بهداشتی یا سیستم گرمایش استاندارد هستند. بیمارستانها از تأمین دارو و تجهیزات ناتواناند، و شبکه فرسوده آبرسانی در برخی شهرها بهوضوح فروپاشی زیرساختی را نشان میدهد. در چنین شرایطی، تداوم تخصیص بودجههای عظیم به نهادهایی که خروجی ملموس و کارآمدی برای جامعه ندارند، بهشدت غیرعقلانی و غیرعادلانه به نظر میرسد.
نکته تلختر اینجاست که بسیاری از نهادهای دینی نهتنها در انجام وظایف تعریفشده خود ـ مثل جذب نسل جوان، ترویج اخلاق و فرهنگ مشارکتی ـ ناکام ماندهاند، بلکه بهواسطهی وابستگی شدید به دولت و تحمیل هزینه به مردم، موجب واکنش منفی عمومی و افزایش دینگریزی بهویژه در میان نسل جوان شدهاند. بهعبارت دیگر، سالیان سال است که این نهادها ثروت عمومی را بلعیدهاند، اما نه مشروعیت دینیشان را حفظ کردهاند و نه محبوبیت اجتماعی خود را. سخنان مشاور وزیر ارشاد، در واقع سندی بر شکست یک پروژه پرهزینه و ایدئولوژیک است؛ پروژهای که اکنون حتی گردانندگانش نیز به بینتیجه بودن آن اعتراف میکنند.
#دین_گریزی #سکولاریسم #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
مشاور وزیر ارشاد دولت پزشکیان، علی ملانوری شمسی، در اظهارنظری گفته است:
«در سالهای گذشته به مرور چراغ کانونهای مساجد کم فروغ شده است. ما همبستگی و انسجام خود را از مساجد آوردیم و وظیفه ما این است که دوباره رونق را به کانونهای مساجد بازگردانیم.»
این سخنان در حالی بیان میشود که نهادهای دینی در ایران سالانه از بودجههای کلان بهرهمند هستند. تنها در لایحه بودجه سال ۱۴۰۳، مجموع اعتبارات اختصاصیافته به نهادهای دینی و تبلیغی مانند سازمان تبلیغات اسلامی، سازمان اوقاف، مرکز خدمات حوزه علمیه، شورای سیاستگذاری ائمه جمعه، و کانونهای فرهنگی و هنری مساجد به بیش از ۲۳ هزار میلیارد تومان رسیده است. با وجود چنین هزینههای سنگینی از جیب ملت، ناتوانی در حفظ «چراغ کانونهای مساجد» پرسشی جدی را مطرح میکند: این بودجه هنگفت صرف چه کاری شده است؟ و اگر حاصل آن "افول مساجد" است، مسئول این شکست ساختاری کیست؟
در همین حال، کشور در بخشهای حیاتی و زیربنایی مانند آموزش و پرورش، بهداشت، ساخت مدارس، ترمیم راهها و شبکه آبرسانی، با بحران شدید بودجه مواجه است. بسیاری از مدارس در نقاط محروم ایران حتی فاقد سرویس بهداشتی یا سیستم گرمایش استاندارد هستند. بیمارستانها از تأمین دارو و تجهیزات ناتواناند، و شبکه فرسوده آبرسانی در برخی شهرها بهوضوح فروپاشی زیرساختی را نشان میدهد. در چنین شرایطی، تداوم تخصیص بودجههای عظیم به نهادهایی که خروجی ملموس و کارآمدی برای جامعه ندارند، بهشدت غیرعقلانی و غیرعادلانه به نظر میرسد.
نکته تلختر اینجاست که بسیاری از نهادهای دینی نهتنها در انجام وظایف تعریفشده خود ـ مثل جذب نسل جوان، ترویج اخلاق و فرهنگ مشارکتی ـ ناکام ماندهاند، بلکه بهواسطهی وابستگی شدید به دولت و تحمیل هزینه به مردم، موجب واکنش منفی عمومی و افزایش دینگریزی بهویژه در میان نسل جوان شدهاند. بهعبارت دیگر، سالیان سال است که این نهادها ثروت عمومی را بلعیدهاند، اما نه مشروعیت دینیشان را حفظ کردهاند و نه محبوبیت اجتماعی خود را. سخنان مشاور وزیر ارشاد، در واقع سندی بر شکست یک پروژه پرهزینه و ایدئولوژیک است؛ پروژهای که اکنون حتی گردانندگانش نیز به بینتیجه بودن آن اعتراف میکنند.
#دین_گریزی #سکولاریسم #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍23❤1
Forwarded from گفتوشنود
احمد علمالهدی، نماینده علی خامنهای در خراسان رضوی، با استناد به سخنان رهبر جمهوری اسلامی گفت دشمنان در تلاشاند «دین و دانش» را از جامعه براندازند، اما تاکید کرد که مردم ایران با «دینداری» تسلیم نمیشوند.
او گفت: «تا زمانی که مردم دین دارند، تسلیم استکبار نمیشوند و هستی و سرنوشت خود را ملعبه جریان استکباری قرار نمیدهند.»
⁉️آیا کسی تاکنون توانسته دینداری مردم ایران را بیشتر از خود جمهوری اسلامی تحت تأثیر قرار دهد؟
این پرسش در برابر اظهارات احمد علمالهدی بهدرستی مطرح میشود. برخلاف ادعای او درباره پایداری دینداری مردم، آنچه امروز در جامعه ایران دیده میشود، روند فزاینده دینگریزی و رویگردانی از مظاهر دینی است؛ از افول مساجد گرفته تا کاهش چشمگیر باور به مناسک مذهبی همچون نماز، روزه و پایبندی به حجاب.
مردم ایران امروز نهتنها کمتر خود را متعهد به دین میداند، بلکه نسبت به هر آنچه رنگ و بوی تحمیل و حکومتیبودن دارد، با بدبینی و اعتراض مینگرد.
مردم، نه در برابر «استکبار جهانی»، بلکه در واکنش به سیاستهای دینمحور و سختگیرانه جمهوری اسلامی، دین را ترک کردهاند.
این پدیده را نمیتوان به دشمنان خارجی نسبت داد، بلکه باید آن را نتیجه سیاستهای داخلی دانست که چهرهای عبوس، متحجر و ایدئولوژیک از دین ارائه کردهاند.
#دین_گریزی #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
احمد علمالهدی، نماینده علی خامنهای در خراسان رضوی، با استناد به سخنان رهبر جمهوری اسلامی گفت دشمنان در تلاشاند «دین و دانش» را از جامعه براندازند، اما تاکید کرد که مردم ایران با «دینداری» تسلیم نمیشوند.
او گفت: «تا زمانی که مردم دین دارند، تسلیم استکبار نمیشوند و هستی و سرنوشت خود را ملعبه جریان استکباری قرار نمیدهند.»
⁉️آیا کسی تاکنون توانسته دینداری مردم ایران را بیشتر از خود جمهوری اسلامی تحت تأثیر قرار دهد؟
این پرسش در برابر اظهارات احمد علمالهدی بهدرستی مطرح میشود. برخلاف ادعای او درباره پایداری دینداری مردم، آنچه امروز در جامعه ایران دیده میشود، روند فزاینده دینگریزی و رویگردانی از مظاهر دینی است؛ از افول مساجد گرفته تا کاهش چشمگیر باور به مناسک مذهبی همچون نماز، روزه و پایبندی به حجاب.
مردم ایران امروز نهتنها کمتر خود را متعهد به دین میداند، بلکه نسبت به هر آنچه رنگ و بوی تحمیل و حکومتیبودن دارد، با بدبینی و اعتراض مینگرد.
مردم، نه در برابر «استکبار جهانی»، بلکه در واکنش به سیاستهای دینمحور و سختگیرانه جمهوری اسلامی، دین را ترک کردهاند.
این پدیده را نمیتوان به دشمنان خارجی نسبت داد، بلکه باید آن را نتیجه سیاستهای داخلی دانست که چهرهای عبوس، متحجر و ایدئولوژیک از دین ارائه کردهاند.
#دین_گریزی #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍26❤4👎2😍1
Forwarded from گفتوشنود
بر اساس گزارش جدید مرکز تحقیقات پیو، تعداد کشورهایی که اکثریت جمعیت آنها مسیحی هستند، بین سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۰ با کاهشی قابل توجه مواجه شده است. این تغییر، نشاندهنده دگرگونی در گرایشهای دینی و مذهبی در سطح جهانی است.
تازهترین آمار نشان میدهد که در سال ۲۰۲۰، مسیحیان در ۱۲۰ کشور از مجموع ۲۰۱ کشور و منطقه مورد بررسی، اکثریت جمعیت را تشکیل میدادند. این در حالی است که در سال ۲۰۱۰، این رقم ۱۲۴ کشور بود. به این ترتیب، سهم کشورهای با اکثریت مسیحی از ۶۲ درصد به ۶۰ درصد کاهش یافته است. این کاهش بیشتر به افزایش رویگردانی از مسیحیت و رشد جمعیتهای غیرمذهبی در برخی کشورها نسبت داده میشود.
بریتانیا، استرالیا، فرانسه و اروگوئه، مهمترین تغییرات را تجربه کردهاند و در طول این دهه، اکثریت جمعیت مسیحی خود را از دست دادهاند. در این کشورها، سهم جمعیت مسیحی به زیر ۵۰ درصد رسیده و در مقابل، درصد افراد بیدین با افزایش چشمگیری روبرو شده است.
در بریتانیا، استرالیا و فرانسه نیز هیچ گروه دینی به تنهایی اکثریت را در اختیار ندارد، اما جمعیتهای بیدین یا به تعداد مسیحیان نزدیک شدهاند یا از آنها پیشی گرفتهاند که این مسئله نشاندهنده روندهای گستردهتر سکولاریزاسیون است. نیوزیلند و هلند نیز در این بازه زمانی به جمع کشورهایی با اکثریت غیرمذهبی پیوستهاند.
بر اساس یافتههای این گزارش، در سال ۲۰۲۰، ۱۰ کشور دارای اکثریت جمعیت بیدین بودهاند، در حالی که در سال ۲۰۱۰ این تعداد ۷ کشور بود. جمعیت غیرمذهبی شامل افرادی است که خود را خداناباور، ندانمگرا یا «بیدین» معرفی میکنند.
در بخشی از این گزارش تحقیقی آمده سایر ادیان بزرگ جهان، هندوئیسم و اسلام در کشورهای کمتری اکثریت جمعیت را دارا هستند که با سهم آنها از جمعیت جهان همخوانی بیشتری دارد. ۱۵ درصد از جمعیت جهان هندو هستند و تنها در دو کشور (هند و نپال) اکثریت دارند. مسلمانان در ۵۳ کشور و بوداییان در ۷ کشور اکثریت را تشکیل میدهند.
همچنین، تعداد کشورهایی که اکثریت مذهبی مشخصی ندارند، از ۶ کشور در سال ۲۰۱۰ به ۷ کشور در سال ۲۰۲۰ افزایش یافته است. کره جنوبی، سنگاپور، ساحل عاج و موریس به همراه بریتانیا، استرالیا و فرانسه در این دسته قرار میگیرند.
این یافتهها نشاندهنده روند رشد جهانی بیدینی، بهویژه در کشورهای با پیشینه مسیحی است. دادههای مرکز تحقیقات پیو حاکی از آن است که علیرغم گستردگی عددی مسیحیت، نفوذ فرهنگی و نهادی آن نیز در برخی نقاط جهان رو به کاهش است.
این گزارش بر اساس دادههای جمعیتی و برآوردهای وابستگی دینی و مذهبی از منابع مختلف گردآوری شده و تصویری کلی از تغییرات مذهبی در سطح جهان ارائه میدهد.
#دین #دین_گریزی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
تازهترین آمار نشان میدهد که در سال ۲۰۲۰، مسیحیان در ۱۲۰ کشور از مجموع ۲۰۱ کشور و منطقه مورد بررسی، اکثریت جمعیت را تشکیل میدادند. این در حالی است که در سال ۲۰۱۰، این رقم ۱۲۴ کشور بود. به این ترتیب، سهم کشورهای با اکثریت مسیحی از ۶۲ درصد به ۶۰ درصد کاهش یافته است. این کاهش بیشتر به افزایش رویگردانی از مسیحیت و رشد جمعیتهای غیرمذهبی در برخی کشورها نسبت داده میشود.
بریتانیا، استرالیا، فرانسه و اروگوئه، مهمترین تغییرات را تجربه کردهاند و در طول این دهه، اکثریت جمعیت مسیحی خود را از دست دادهاند. در این کشورها، سهم جمعیت مسیحی به زیر ۵۰ درصد رسیده و در مقابل، درصد افراد بیدین با افزایش چشمگیری روبرو شده است.
در بریتانیا، استرالیا و فرانسه نیز هیچ گروه دینی به تنهایی اکثریت را در اختیار ندارد، اما جمعیتهای بیدین یا به تعداد مسیحیان نزدیک شدهاند یا از آنها پیشی گرفتهاند که این مسئله نشاندهنده روندهای گستردهتر سکولاریزاسیون است. نیوزیلند و هلند نیز در این بازه زمانی به جمع کشورهایی با اکثریت غیرمذهبی پیوستهاند.
بر اساس یافتههای این گزارش، در سال ۲۰۲۰، ۱۰ کشور دارای اکثریت جمعیت بیدین بودهاند، در حالی که در سال ۲۰۱۰ این تعداد ۷ کشور بود. جمعیت غیرمذهبی شامل افرادی است که خود را خداناباور، ندانمگرا یا «بیدین» معرفی میکنند.
در بخشی از این گزارش تحقیقی آمده سایر ادیان بزرگ جهان، هندوئیسم و اسلام در کشورهای کمتری اکثریت جمعیت را دارا هستند که با سهم آنها از جمعیت جهان همخوانی بیشتری دارد. ۱۵ درصد از جمعیت جهان هندو هستند و تنها در دو کشور (هند و نپال) اکثریت دارند. مسلمانان در ۵۳ کشور و بوداییان در ۷ کشور اکثریت را تشکیل میدهند.
همچنین، تعداد کشورهایی که اکثریت مذهبی مشخصی ندارند، از ۶ کشور در سال ۲۰۱۰ به ۷ کشور در سال ۲۰۲۰ افزایش یافته است. کره جنوبی، سنگاپور، ساحل عاج و موریس به همراه بریتانیا، استرالیا و فرانسه در این دسته قرار میگیرند.
این یافتهها نشاندهنده روند رشد جهانی بیدینی، بهویژه در کشورهای با پیشینه مسیحی است. دادههای مرکز تحقیقات پیو حاکی از آن است که علیرغم گستردگی عددی مسیحیت، نفوذ فرهنگی و نهادی آن نیز در برخی نقاط جهان رو به کاهش است.
این گزارش بر اساس دادههای جمعیتی و برآوردهای وابستگی دینی و مذهبی از منابع مختلف گردآوری شده و تصویری کلی از تغییرات مذهبی در سطح جهان ارائه میدهد.
#دین #دین_گریزی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍15❤4💔3
Forwarded from گفتوشنود
🔷️یوسف طباطبایینژاد، نماینده خامنهای در اصفهان گفت: «دشمن برای خلوتسازی مساجد برنامه دارد و یکی از اهداف آنها خالی کردن مساجد از نیروهای مومن است.» او اضافه کرد: «کار بسیج این است که به رونق گرفتن مساجد کمک کند و هر بسیجی باید هنر جذب دیگران را داشته باشد.»
❗️اظهارات نماینده خامنهای در اصفهان درباره «برنامه دشمن برای خلوتسازی مساجد» بیش از آنکه واقعیتی بیرونی را بازتاب دهد، تلاشی است برای انکار نقش سیاستهای ایدئولوژیک جمهوری اسلامی در دینگریزی بخش بزرگی از جامعه.
چهار دهه اجبار حکومتی در عرصههای مذهبی، استفاده ابزاری از مسجد برای تبلیغات سیاسی، دخالت در سبک زندگی فردی و سرکوب صداهای منتقد، باعث شده که بسیاری از شهروندان نهتنها جذب مساجد نشوند بلکه نسبت به نهادهای دینی بیاعتماد گردند.
در چنین شرایطی، کاهش حضور مردم در مساجد بیش از آنکه محصول «توطئه دشمن» باشد، نتیجه طبیعی سیاستهایی است که ایمان دینی را به ابزاری حکومتی فروکاسته و فاصلهای عمیق میان مذهب رسمی و تجربه زیسته مردم ایجاد کرده است.
#دین_گریزی #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🔷️یوسف طباطبایینژاد، نماینده خامنهای در اصفهان گفت: «دشمن برای خلوتسازی مساجد برنامه دارد و یکی از اهداف آنها خالی کردن مساجد از نیروهای مومن است.» او اضافه کرد: «کار بسیج این است که به رونق گرفتن مساجد کمک کند و هر بسیجی باید هنر جذب دیگران را داشته باشد.»
❗️اظهارات نماینده خامنهای در اصفهان درباره «برنامه دشمن برای خلوتسازی مساجد» بیش از آنکه واقعیتی بیرونی را بازتاب دهد، تلاشی است برای انکار نقش سیاستهای ایدئولوژیک جمهوری اسلامی در دینگریزی بخش بزرگی از جامعه.
چهار دهه اجبار حکومتی در عرصههای مذهبی، استفاده ابزاری از مسجد برای تبلیغات سیاسی، دخالت در سبک زندگی فردی و سرکوب صداهای منتقد، باعث شده که بسیاری از شهروندان نهتنها جذب مساجد نشوند بلکه نسبت به نهادهای دینی بیاعتماد گردند.
در چنین شرایطی، کاهش حضور مردم در مساجد بیش از آنکه محصول «توطئه دشمن» باشد، نتیجه طبیعی سیاستهایی است که ایمان دینی را به ابزاری حکومتی فروکاسته و فاصلهای عمیق میان مذهب رسمی و تجربه زیسته مردم ایجاد کرده است.
#دین_گریزی #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍8🕊2💯1
Forwarded from گفتوشنود
🔷️مهدی شبزندهدار، دبیر شورای عالی حوزههای علمیه با اشاره به آسیبشناسی در حوزهها گفت: «باید بررسی شود چرا مثل سابق طلاب گُل نمیکنند. اشتغال و استغنا زود هنگام مانع ملاّ شدن است.» او افزود: «اسامی و عناوین فراوان شده، اما ماحصل کم شده است.»
🔷️شبزندهدار اضافه کرد: «یکی از وجوه تمایز طلابی که در تهران تحصیل می کنند، روشنبینی و جامعهشناسی است که به خاطر حضور در این محیط برای آنها به وجود میآید.»
❓️در حقیقت باید پرسید که چرا در سایه جمهوری اسلامی، دین و روحانیت برای بخش بزرگی از جامعه اعتبار و جذابیت خود را از دست دادهاند؟
تجربه بیش از چهار دهه حکومت دینی نشان داده که انحصار قدرت سیاسی، دخالت در زندگی خصوصی مردم، فساد ساختاری و شکاف میان گفتار و عمل حاکمان مذهبی، باعث دینگریزی گسترده و بیاعتمادی نسبت به روحانیت شده است. در چنین فضایی، طبیعی است که طلاب نه تنها «گل نکنند» بلکه در افکار عمومی با نوعی بیاعتنایی یا حتی نفرت مواجه شوند؛ مسئله اصلی نه روش تدریس و اشتغال، بلکه بحران مشروعیتی است که خود نظام سیاسی و مذهبی ایجاد کرده است.
⁉️شما چطور فکر میکنید؟
#دین_گریزی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🔷️شبزندهدار اضافه کرد: «یکی از وجوه تمایز طلابی که در تهران تحصیل می کنند، روشنبینی و جامعهشناسی است که به خاطر حضور در این محیط برای آنها به وجود میآید.»
❓️در حقیقت باید پرسید که چرا در سایه جمهوری اسلامی، دین و روحانیت برای بخش بزرگی از جامعه اعتبار و جذابیت خود را از دست دادهاند؟
تجربه بیش از چهار دهه حکومت دینی نشان داده که انحصار قدرت سیاسی، دخالت در زندگی خصوصی مردم، فساد ساختاری و شکاف میان گفتار و عمل حاکمان مذهبی، باعث دینگریزی گسترده و بیاعتمادی نسبت به روحانیت شده است. در چنین فضایی، طبیعی است که طلاب نه تنها «گل نکنند» بلکه در افکار عمومی با نوعی بیاعتنایی یا حتی نفرت مواجه شوند؛ مسئله اصلی نه روش تدریس و اشتغال، بلکه بحران مشروعیتی است که خود نظام سیاسی و مذهبی ایجاد کرده است.
⁉️شما چطور فکر میکنید؟
#دین_گریزی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤10👍5
Forwarded from گفتوشنود
🔹️محمدعلی نادعلیزاده، مدیرعامل خبرگزاری دولتی ایسنا، گفت: «مسجد باید در همه زمینهها حضور داشته باشد. متأسفانه امروز شاهد هستیم در برخی مساجد فقط جمعی از سالمندان حضور دارند و جوانان کمتر دیده میشوند.»
او افزود: «این یک اشکال است که انشاءالله با همت کانونهای فرهنگی مساجد مرتفع میشود.»
نادعلیزاده اضافه کرد: «آمار حدود ۸۰ هزار مسجد در کشور، حتی اگر برخی تعطیل یا کمرونق باشند، یک سرمایه عظیم ملی است. وجود مکانی با حداقل امکاناتی مانند آب و برق رایگان، بهخصوص در مواقع بحران همانند دفاع مقدس ۱۲ روزه، بسیار تعیینکننده است.»
🔸️اظهارات اخیر مدیرعامل ایسنا درباره خالی ماندن مساجد از جوانان را نمیتوان صرفاً یک «اشکال» ساده دانست، بلکه باید آن را نشانه شکست یک سیاست چنددههای دید؛ سیاستی که با صرف هزینههای هنگفت، ایجاد زیرساختهای گسترده، اختصاص بودجههای کلان، و پیشبرد آموزشهای ایدئولوژیک دینی در مدارس، دانشگاهها، رسانهها و کانونهای فرهنگی اجرا شده است.
دهها نهاد رسمی و شبهدولتی مأمور «جذب جوانان به دین» بودهاند، اما نتیجه برعکس شده است: دینگریزی، بیاعتمادی و فاصلهگرفتن عمومی از نهادهای مذهبی، بهویژه در میان نسلهای جدید.
این واقعیت اجتماعی پیام روشنی دارد: مشکل از نبود «امکانات» یا کمبود «کانون فرهنگی» نیست؛ مشکل از رویکرد حکومتیای است که دین را به ابزار سیاست تبدیل کرده، آن را با اجبار، کنترل اجتماعی و نظارت ادغام کرده و ایدئولوژی را جایگزین معنویت کرده است.
جمهوری اسلامی با وجود ادعای تشکیل یک «حکومت دینی»، حتی در مهمترین هدف ادعایی خود—حفظ و تقویت باور دینی مردم—ناکام مانده است.
شکاف نسلی در نهادهای دینی، مسجدهای کمرمق، و گسترش بیاعتمادی عمومی نشان میدهد که این ساختار نه تنها موفق به جذب مردم نشده، بلکه خود به یکی از عوامل اصلی دینگریزی تبدیل شده است.
#دین_گریزی #حکومت_ایدئولوژیک #مسجد #معنویت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🔹️محمدعلی نادعلیزاده، مدیرعامل خبرگزاری دولتی ایسنا، گفت: «مسجد باید در همه زمینهها حضور داشته باشد. متأسفانه امروز شاهد هستیم در برخی مساجد فقط جمعی از سالمندان حضور دارند و جوانان کمتر دیده میشوند.»
او افزود: «این یک اشکال است که انشاءالله با همت کانونهای فرهنگی مساجد مرتفع میشود.»
نادعلیزاده اضافه کرد: «آمار حدود ۸۰ هزار مسجد در کشور، حتی اگر برخی تعطیل یا کمرونق باشند، یک سرمایه عظیم ملی است. وجود مکانی با حداقل امکاناتی مانند آب و برق رایگان، بهخصوص در مواقع بحران همانند دفاع مقدس ۱۲ روزه، بسیار تعیینکننده است.»
🔸️اظهارات اخیر مدیرعامل ایسنا درباره خالی ماندن مساجد از جوانان را نمیتوان صرفاً یک «اشکال» ساده دانست، بلکه باید آن را نشانه شکست یک سیاست چنددههای دید؛ سیاستی که با صرف هزینههای هنگفت، ایجاد زیرساختهای گسترده، اختصاص بودجههای کلان، و پیشبرد آموزشهای ایدئولوژیک دینی در مدارس، دانشگاهها، رسانهها و کانونهای فرهنگی اجرا شده است.
دهها نهاد رسمی و شبهدولتی مأمور «جذب جوانان به دین» بودهاند، اما نتیجه برعکس شده است: دینگریزی، بیاعتمادی و فاصلهگرفتن عمومی از نهادهای مذهبی، بهویژه در میان نسلهای جدید.
این واقعیت اجتماعی پیام روشنی دارد: مشکل از نبود «امکانات» یا کمبود «کانون فرهنگی» نیست؛ مشکل از رویکرد حکومتیای است که دین را به ابزار سیاست تبدیل کرده، آن را با اجبار، کنترل اجتماعی و نظارت ادغام کرده و ایدئولوژی را جایگزین معنویت کرده است.
جمهوری اسلامی با وجود ادعای تشکیل یک «حکومت دینی»، حتی در مهمترین هدف ادعایی خود—حفظ و تقویت باور دینی مردم—ناکام مانده است.
شکاف نسلی در نهادهای دینی، مسجدهای کمرمق، و گسترش بیاعتمادی عمومی نشان میدهد که این ساختار نه تنها موفق به جذب مردم نشده، بلکه خود به یکی از عوامل اصلی دینگریزی تبدیل شده است.
#دین_گریزی #حکومت_ایدئولوژیک #مسجد #معنویت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍17
Forwarded from گفتوشنود
گسست نسلی و دینگریزی
در سایه دین حکومتی
پیام همراهان
در جامعهای سنتی و سیاستزده مانند ایران، گسست نسلی و دینگریزی نتیجه فرآیندی طولانی و عمیق است؛ فرآیندی که از دل پیوند ناهمگون دین حکومتی، سنت فرهنگی و قدرت سیاسی سر برآورده است.
هنگامیکه دین در جایگاه ابزار مشروعیت سیاسی قرار میگیرد، اعتماد عمومی بهتدریج فرسوده میشود و نسلهای جوانتر دین رسمی را نه معنویت، بلکه ساختار کنترل و اجبار میبینند.
در چنین فضایی، رفتار و ناکارآمدی حکومت به نام دین ثبت میشود و این وضع، فاصله افراد با باورهای رسمی را افزایش میدهد.
در کنار این مساله، جامعه همچنان ریشه در سنت دارد اما نسل جدید با جهان مدرن و شبکههای جهانی پرورش یافته است.
این نسل پرسشگر و آگاه است و در برابر روایتهای تکصدایی و ایدئولوژیک مقاومت میکند.
همین تفاوت تجربه و جهانبینی میان نسلها، شکاف ارزشی و فرهنگی را عمیقتر میسازد.
از سوی دیگر، سیاستزدگی مفرط باعث شده همه چیز حتی ایمان شخصی رنگ و بوی سیاسی بگیرد.
آمیختگی دین و قدرت، دین را از حوزه خصوصی بیرون کشیده و آن را به ابزاری برای قانونگذاری، نظارت و سرکوب تبدیل کرده است؛ نتیجه اینکه دین از پناهگاه معنوی به مسالهای مناقشهبرانگیز بدل میشود.
با اینحال دینگریزی در ایران الزاما به معنای بیدینی نیست؛ اغلب نوعی اعتراض مدنی، فاصلهگیری از دین رسمی، یا جستوجوی معنویت شخصی خارج از چهارچوب حکومتی است.
بهاینترتیب، هرچه ساختار قدرت بیشتر بر نسخه خودساخنه و رسمی دین تاکید کند، جامعه بیشتر بهسوی معنویت فردی و دینگریزی اجتماعی حرکت میکند.
این روند نشان میدهد که گسست نسلی و دینگریزی نه پدیدههایی مقطعی، بلکه نشانههایی از دگرگونی عمیق در فهم دین و هویت در جامعهای تحت سلطه دین حکومتی است.
#دین_گریزی #گسست_نسلی #دین_حکومتی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
در سایه دین حکومتی
پیام همراهان
در جامعهای سنتی و سیاستزده مانند ایران، گسست نسلی و دینگریزی نتیجه فرآیندی طولانی و عمیق است؛ فرآیندی که از دل پیوند ناهمگون دین حکومتی، سنت فرهنگی و قدرت سیاسی سر برآورده است.
هنگامیکه دین در جایگاه ابزار مشروعیت سیاسی قرار میگیرد، اعتماد عمومی بهتدریج فرسوده میشود و نسلهای جوانتر دین رسمی را نه معنویت، بلکه ساختار کنترل و اجبار میبینند.
در چنین فضایی، رفتار و ناکارآمدی حکومت به نام دین ثبت میشود و این وضع، فاصله افراد با باورهای رسمی را افزایش میدهد.
در کنار این مساله، جامعه همچنان ریشه در سنت دارد اما نسل جدید با جهان مدرن و شبکههای جهانی پرورش یافته است.
این نسل پرسشگر و آگاه است و در برابر روایتهای تکصدایی و ایدئولوژیک مقاومت میکند.
همین تفاوت تجربه و جهانبینی میان نسلها، شکاف ارزشی و فرهنگی را عمیقتر میسازد.
از سوی دیگر، سیاستزدگی مفرط باعث شده همه چیز حتی ایمان شخصی رنگ و بوی سیاسی بگیرد.
آمیختگی دین و قدرت، دین را از حوزه خصوصی بیرون کشیده و آن را به ابزاری برای قانونگذاری، نظارت و سرکوب تبدیل کرده است؛ نتیجه اینکه دین از پناهگاه معنوی به مسالهای مناقشهبرانگیز بدل میشود.
با اینحال دینگریزی در ایران الزاما به معنای بیدینی نیست؛ اغلب نوعی اعتراض مدنی، فاصلهگیری از دین رسمی، یا جستوجوی معنویت شخصی خارج از چهارچوب حکومتی است.
بهاینترتیب، هرچه ساختار قدرت بیشتر بر نسخه خودساخنه و رسمی دین تاکید کند، جامعه بیشتر بهسوی معنویت فردی و دینگریزی اجتماعی حرکت میکند.
این روند نشان میدهد که گسست نسلی و دینگریزی نه پدیدههایی مقطعی، بلکه نشانههایی از دگرگونی عمیق در فهم دین و هویت در جامعهای تحت سلطه دین حکومتی است.
#دین_گریزی #گسست_نسلی #دین_حکومتی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤9👍1