علیرضا مرادپور، هنرمند اهل دهدشت، به ۷ سال و نیم حبس محکوم شد
علیرضا مرادپور، هنرمند اهل دهدشت، توسط دادگاه انقلاب تهران مجموعاً به ۷ سال و ۶ ماه حبس محکوم شده است.
بر اساس اطلاعات دریافتی، این حکم بابت اتهامهای «توهین به مقدسات» و «اجتماع و تبانی» صادر شده و او به ترتیب به ۴ سال و ۳ سال و نیم حبس محکوم شده است.
طبق این گزارش، حکم صادرشده در مرحله بدوی بوده و همچنان قابل تجدیدنظرخواهی است.
علیرضا مرادپور هماکنون در زندان تهران بزرگ در بازداشت به سر میبرد و پرونده او در دادگاه انقلاب تهران در حال رسیدگی است.
#علیرضا_مرادپور #از_بازداشتیها_بگو
@Tavaana_TavaanaTech
علیرضا مرادپور، هنرمند اهل دهدشت، توسط دادگاه انقلاب تهران مجموعاً به ۷ سال و ۶ ماه حبس محکوم شده است.
بر اساس اطلاعات دریافتی، این حکم بابت اتهامهای «توهین به مقدسات» و «اجتماع و تبانی» صادر شده و او به ترتیب به ۴ سال و ۳ سال و نیم حبس محکوم شده است.
طبق این گزارش، حکم صادرشده در مرحله بدوی بوده و همچنان قابل تجدیدنظرخواهی است.
علیرضا مرادپور هماکنون در زندان تهران بزرگ در بازداشت به سر میبرد و پرونده او در دادگاه انقلاب تهران در حال رسیدگی است.
#علیرضا_مرادپور #از_بازداشتیها_بگو
@Tavaana_TavaanaTech
❤2
Forwarded from گفتوشنود
بیش از ۵۰ روز از بازداشت بهزاد یزدانی و رومینا خزعلی، زوج بهائی ساکن شیراز، میگذرد و این دو شهروند همچنان بدون دسترسی به وکیل و در وضعیت بلاتکلیف در زندان عادلآباد شیراز محبوس هستند. تداوم بازداشت این زوج، با توجه به شرایط جسمانی نامساعد خانم خزعلی، نگرانیهای عمیقی را برای خانواده و اطرافیان آنها ایجاد کرده است.
بهزاد یزدانی (مترجم و ویراستار) و همسرش رومینا خزعلی (نقاش) که والدین دو نوجوان هستند، در روزهای ۸ و ۹ فروردین ۱۴۰۵ توسط مأموران اطلاعات سپاه پاسداران در منزل شخصی خود بازداشت شدند.
بر اساس اطلاعات دریافتی، رومینا خزعلی پیش از بازداشت تحت عمل جراحی معده قرار گرفته بود و از بیماریهای زمینهای از جمله میگرن و مشکلات حاد گوارشی رنج میبرد. در تماسهای اخیر، علاوه بر وخامت وضعیت جسمی، نگرانیهایی از بابت سلامت روان وی نیز گزارش شده است. با وجود این شرایط، پیگیریهای مکرر خانواده برای تبدیل قرار بازداشت به وثیقه، از سوی دستگاه قضایی بیپاسخ مانده است.
بازداشت این زوج و ممانعت از دسترسی آنان به حق داشتن وکیل، بار دیگر نشاندهنده رویههای غیرقانونی در پروندههای امنیتی علیه شهروندان بهائی است. «بلاتکلیفی طولانیمدت» یکی از ابزارهای شناختهشده نهادهای امنیتی در شیراز برای تحت فشار قرار دادن خانوادههای بهائی و تحمیل هزینههای سنگین بر این جامعه است.
این زوج در حالی بیش از هفت هفته است که از فرزندان نوجوان خود دور ماندهاند که هیچ اتهام شفاف و مستندی به آنها تفهیم نشده است. محرومیت از حقوق اولیه قانونی و بیتوجهی به وضعیت پزشکی حاد خانم خزعلی، نمونه دیگری از سرکوب سازمانیافتهای است که جامعه بهائیان ایران، بهویژه در استان فارس، با آن روبرو هستند؛ برخوردهایی که عمدتاً با هدف ایجاد رعب و فشار مضاعف بر جامعه اقلیتهای دینی طراحی و اجرا میشود.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
بهزاد یزدانی (مترجم و ویراستار) و همسرش رومینا خزعلی (نقاش) که والدین دو نوجوان هستند، در روزهای ۸ و ۹ فروردین ۱۴۰۵ توسط مأموران اطلاعات سپاه پاسداران در منزل شخصی خود بازداشت شدند.
بر اساس اطلاعات دریافتی، رومینا خزعلی پیش از بازداشت تحت عمل جراحی معده قرار گرفته بود و از بیماریهای زمینهای از جمله میگرن و مشکلات حاد گوارشی رنج میبرد. در تماسهای اخیر، علاوه بر وخامت وضعیت جسمی، نگرانیهایی از بابت سلامت روان وی نیز گزارش شده است. با وجود این شرایط، پیگیریهای مکرر خانواده برای تبدیل قرار بازداشت به وثیقه، از سوی دستگاه قضایی بیپاسخ مانده است.
بازداشت این زوج و ممانعت از دسترسی آنان به حق داشتن وکیل، بار دیگر نشاندهنده رویههای غیرقانونی در پروندههای امنیتی علیه شهروندان بهائی است. «بلاتکلیفی طولانیمدت» یکی از ابزارهای شناختهشده نهادهای امنیتی در شیراز برای تحت فشار قرار دادن خانوادههای بهائی و تحمیل هزینههای سنگین بر این جامعه است.
این زوج در حالی بیش از هفت هفته است که از فرزندان نوجوان خود دور ماندهاند که هیچ اتهام شفاف و مستندی به آنها تفهیم نشده است. محرومیت از حقوق اولیه قانونی و بیتوجهی به وضعیت پزشکی حاد خانم خزعلی، نمونه دیگری از سرکوب سازمانیافتهای است که جامعه بهائیان ایران، بهویژه در استان فارس، با آن روبرو هستند؛ برخوردهایی که عمدتاً با هدف ایجاد رعب و فشار مضاعف بر جامعه اقلیتهای دینی طراحی و اجرا میشود.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🕊3💔2
تصاویر و روایتهای منتشرشده از بیمارستان الغدیر، تنها چند قاب از یک فاجعه نبود؛ پردهبرداری از ابعاد سرکوبی بود که در آن، خیابان، بیمارستان و حتی پیکر جانباختگان نیز از خشونت حکومت در امان نماندند. جایی که مجروحان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ برای نجات به آن پناه برده بودند، بنا بر روایت شاهدان، به صحنه تعقیب، تهدید، تیراندازی و پنهانسازی پیکر کشتهشدگان بدل شد.
این گزارش حرفهای با هماهنگی و پیگیری فرنوش فرجی، خبرنگار ایراناینترنشنال، بخشی از حافظه جمعی ما را ثبت میکند؛ حافظهای که اجازه نمیدهد نام و سرگذشت کشتهشدگان در تاریکی دفن شود.
روایت علی روزبهانی؛مهندس معمار و نخبه ریاضی، که با شلیک مستقیم گلوله به طحالش کشته شد
علی روزبهانی، متولد سال ۱۳۷۵، متأهل، فارغالتحصیل رشته معماری و از استعدادهای درخشان ریاضی، شامگاه ۱۸ دیماه در محله تهرانپارس، بر اثر شلیک مستقیم گلوله به ناحیه طحال و خونریزی شدید داخلی، توسط نیروهای جمهوری اسلامی کشته شد.
او در حالی جان خود را از دست داد که در آغوش همسرش بود؛ صحنهای تکاندهنده که عمق خشونت عریان علیه شهروندان بیدفاع را بهروشنی نشان میدهد.
@Tavaana_TavaanaTech
این گزارش حرفهای با هماهنگی و پیگیری فرنوش فرجی، خبرنگار ایراناینترنشنال، بخشی از حافظه جمعی ما را ثبت میکند؛ حافظهای که اجازه نمیدهد نام و سرگذشت کشتهشدگان در تاریکی دفن شود.
روایت علی روزبهانی؛مهندس معمار و نخبه ریاضی، که با شلیک مستقیم گلوله به طحالش کشته شد
علی روزبهانی، متولد سال ۱۳۷۵، متأهل، فارغالتحصیل رشته معماری و از استعدادهای درخشان ریاضی، شامگاه ۱۸ دیماه در محله تهرانپارس، بر اثر شلیک مستقیم گلوله به ناحیه طحال و خونریزی شدید داخلی، توسط نیروهای جمهوری اسلامی کشته شد.
او در حالی جان خود را از دست داد که در آغوش همسرش بود؛ صحنهای تکاندهنده که عمق خشونت عریان علیه شهروندان بیدفاع را بهروشنی نشان میدهد.
@Tavaana_TavaanaTech
💔9
زینب جلالیان، قدیمیترین و تنها زن زندانی سیاسی محکوم به حبس ابد در ایران، در حالی وارد بیستمین سال حبس خود شده که گزارشها از وخامت شدید وضعیت جسمی او و محرومیتش از درمان خبر میدهند.
بر اساس گزارش شبکه حقوق بشر کردستان، زینب جلالیان از «فیبروم رحمی»، دردهای شدید شکمی، خونریزی مداوم و کمخونی شدید رنج میبرد؛ اما با وجود تأکید پزشکان بر ضرورت درمان تخصصی و پیگیری وضعیت او، مسئولان زندان از اعزامش به مراکز درمانی جلوگیری کردهاند و «شرایط جنگی» را بهانه این محرومیت عنوان کردهاند.
این زندانی سیاسی که از سال ۱۳۸۶ در زندان به سر میبرد، نهتنها از حق درمان، بلکه حتی از ابتداییترین حقوق انسانی نیز محروم بوده است. او در بخشی از روایت خود از شکنجههای دوران بازجویی نوشته بود:
«چشمهایم را بستند، دست و پایم را با زنجیر به تخت آهنی بستند و با کابل به کف پاهایم شلاق زدند…»
اما آنچه امروز بر زینب جلالیان میگذرد، تصویری از وضعیت بسیاری از زنان زندانی در جمهوری اسلامی است.
@Tavaana_TavaanaTech
بر اساس گزارش شبکه حقوق بشر کردستان، زینب جلالیان از «فیبروم رحمی»، دردهای شدید شکمی، خونریزی مداوم و کمخونی شدید رنج میبرد؛ اما با وجود تأکید پزشکان بر ضرورت درمان تخصصی و پیگیری وضعیت او، مسئولان زندان از اعزامش به مراکز درمانی جلوگیری کردهاند و «شرایط جنگی» را بهانه این محرومیت عنوان کردهاند.
این زندانی سیاسی که از سال ۱۳۸۶ در زندان به سر میبرد، نهتنها از حق درمان، بلکه حتی از ابتداییترین حقوق انسانی نیز محروم بوده است. او در بخشی از روایت خود از شکنجههای دوران بازجویی نوشته بود:
«چشمهایم را بستند، دست و پایم را با زنجیر به تخت آهنی بستند و با کابل به کف پاهایم شلاق زدند…»
اما آنچه امروز بر زینب جلالیان میگذرد، تصویری از وضعیت بسیاری از زنان زندانی در جمهوری اسلامی است.
@Tavaana_TavaanaTech
🕊5❤2💔1
Political Prisoner Omid Bayat Sarmadi Sentenced to 25 Years in Prison
Omid Bayat Sarmadi, a protester arrested during the nationwide uprising in January 2026, has been sentenced to 25 years in prison by the Tehran Revolutionary Court. His attorney, Kaveh Rad, confirmed that the preliminary verdict has been issued and announced that they will formally appeal the sentence to the Supreme Court within the legal timeframe. Bayat Sarmadi has been held in Tehran Greater Penitentiary since his arrest on January 13, 2026. While the specific charges remain undisclosed, this severe sentence highlights the regime's ongoing campaign of judicial repression against January 2026 protesters.
#OmidBayatSarmadi
#PoliticalPrisoner
#HumanRights
#IranProtests
@Tavaana_TavaanaTech
Omid Bayat Sarmadi, a protester arrested during the nationwide uprising in January 2026, has been sentenced to 25 years in prison by the Tehran Revolutionary Court. His attorney, Kaveh Rad, confirmed that the preliminary verdict has been issued and announced that they will formally appeal the sentence to the Supreme Court within the legal timeframe. Bayat Sarmadi has been held in Tehran Greater Penitentiary since his arrest on January 13, 2026. While the specific charges remain undisclosed, this severe sentence highlights the regime's ongoing campaign of judicial repression against January 2026 protesters.
#OmidBayatSarmadi
#PoliticalPrisoner
#HumanRights
#IranProtests
@Tavaana_TavaanaTech
❤5💔2
Forwarded from گفتوشنود
صدور حکم بیش از ۹ سال حبس برای غزل مرزبان، نوکیش مسیحی
شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری، غزل مرزبان جورشری، نوکیش مسیحی و دانشآموخته رشته حقوق را به ۹ سال و هشت ماه حبس تعزیری محکوم کرد. این حکم که به تازگی به وی ابلاغ شده، حاصل پروندهسازیهای امنیتی علیه این شهروند ساکن تهران است.
غزل مرزبان در تاریخ ۲۵ دیماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود بازداشت و جهت تحمل دوران بازجویی به زندان اوین منتقل شد. در حکم صادره، «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» به عنوان اتهامات اصلی وی ذکر شده است. این در حالی است که وی پیش از این نیز به دلیل فعالیتهای عقیدتی و مذهبی خود، سابقه تحمل حبس را در کارنامه داشته است.
صدور این حکم سنگین در حالی صورت میگیرد که غزل مرزبان طی سالیان اخیر با دشواریهای مضاعفی در زندگی شخصی خود روبرو بوده است. یکی از مهمترین چالشهای این زوج مسیحی، موانع سیستماتیک در دسترسی به دارو و امکانات درمانی بوده است. به گفته برخی نهادهای حقوق بشری، او در سالهای اخیر برای تهیه داروی بیماری پارکینسون همسرش با مشکلات متعددی مواجه بوده که ریشه در تبعیضهای اعمالشده علیه این زوج به دلیل تغییر دین و مسیحی شدن آنها دارد.
غزل مرزبان که اهل لشتنشای رشت و فارغالتحصیل رشته حقوق است، در شرایطی به حبس طولانیمدت محکوم شده که پیشتر نیز به دلیل عقاید خود با فشارها و محدودیتهای پیدرپی حکومتی دستوپنجه نرم کرده بود. تداوم بازداشت و صدور احکام سنگین برای نوکیشان مسیحی، بخشی از سیاست گسترده جمهوری اسلامی در سرکوب آزادیهای مذهبی و اعمال فشار بر اقلیتهای عقیدتی است.
#نوکیش_مسیحی #آزادی_مذهبی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری، غزل مرزبان جورشری، نوکیش مسیحی و دانشآموخته رشته حقوق را به ۹ سال و هشت ماه حبس تعزیری محکوم کرد. این حکم که به تازگی به وی ابلاغ شده، حاصل پروندهسازیهای امنیتی علیه این شهروند ساکن تهران است.
غزل مرزبان در تاریخ ۲۵ دیماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود بازداشت و جهت تحمل دوران بازجویی به زندان اوین منتقل شد. در حکم صادره، «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» به عنوان اتهامات اصلی وی ذکر شده است. این در حالی است که وی پیش از این نیز به دلیل فعالیتهای عقیدتی و مذهبی خود، سابقه تحمل حبس را در کارنامه داشته است.
صدور این حکم سنگین در حالی صورت میگیرد که غزل مرزبان طی سالیان اخیر با دشواریهای مضاعفی در زندگی شخصی خود روبرو بوده است. یکی از مهمترین چالشهای این زوج مسیحی، موانع سیستماتیک در دسترسی به دارو و امکانات درمانی بوده است. به گفته برخی نهادهای حقوق بشری، او در سالهای اخیر برای تهیه داروی بیماری پارکینسون همسرش با مشکلات متعددی مواجه بوده که ریشه در تبعیضهای اعمالشده علیه این زوج به دلیل تغییر دین و مسیحی شدن آنها دارد.
غزل مرزبان که اهل لشتنشای رشت و فارغالتحصیل رشته حقوق است، در شرایطی به حبس طولانیمدت محکوم شده که پیشتر نیز به دلیل عقاید خود با فشارها و محدودیتهای پیدرپی حکومتی دستوپنجه نرم کرده بود. تداوم بازداشت و صدور احکام سنگین برای نوکیشان مسیحی، بخشی از سیاست گسترده جمهوری اسلامی در سرکوب آزادیهای مذهبی و اعمال فشار بر اقلیتهای عقیدتی است.
#نوکیش_مسیحی #آزادی_مذهبی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💔6🕊2👍1
تصاویر و روایتهای منتشرشده از بیمارستان الغدیر، تنها چند قاب از یک فاجعه نبود؛ پردهبرداری از ابعاد سرکوبی بود که در آن، خیابان، بیمارستان و حتی پیکر جانباختگان نیز از خشونت حکومت در امان نماندند. جایی که مجروحان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ برای نجات به آن پناه برده بودند، بنا بر روایت شاهدان، به صحنه تعقیب، تهدید، تیراندازی و پنهانسازی پیکر کشتهشدگان بدل شد.
این گزارش حرفهای با هماهنگی و پیگیری فرنوش فرجی، خبرنگار ایراناینترنشنال، بخشی از حافظه جمعی ما را ثبت میکند؛ حافظهای که اجازه نمیدهد نام و سرگذشت کشتهشدگان در تاریکی دفن شود.
روایت پوریا غلامعلی را بخوانید:
پوریا غلامعلی، جوان ۳۲ سالهای که در حوزه فروش تجهیزات کامپیوتر و تلفن همراه فعالیت میکرد، شامگاه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در محله هفتحوض تهران، با شلیک مستقیم گلوله جنگی به سینهاش جان باخت.
خانواده پوریا پس از روزها جستوجو و مراجعه به پزشکی قانونی، سرانجام پیکر او را در میان انبوه جانباختگان شناسایی کردند. خانواده در روند تحویل پیکر تحت فشارهای امنیتی قرار گرفتند و از آنها خواسته شد فرزندشان را «شهید» معرفی کنند.
@Tavaana_TavaanaTech
این گزارش حرفهای با هماهنگی و پیگیری فرنوش فرجی، خبرنگار ایراناینترنشنال، بخشی از حافظه جمعی ما را ثبت میکند؛ حافظهای که اجازه نمیدهد نام و سرگذشت کشتهشدگان در تاریکی دفن شود.
روایت پوریا غلامعلی را بخوانید:
پوریا غلامعلی، جوان ۳۲ سالهای که در حوزه فروش تجهیزات کامپیوتر و تلفن همراه فعالیت میکرد، شامگاه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در محله هفتحوض تهران، با شلیک مستقیم گلوله جنگی به سینهاش جان باخت.
خانواده پوریا پس از روزها جستوجو و مراجعه به پزشکی قانونی، سرانجام پیکر او را در میان انبوه جانباختگان شناسایی کردند. خانواده در روند تحویل پیکر تحت فشارهای امنیتی قرار گرفتند و از آنها خواسته شد فرزندشان را «شهید» معرفی کنند.
@Tavaana_TavaanaTech
💔4❤1
Forwarded from گفتوشنود
بشری مصطفوی، زن باردار بهایی در زندان کرمان؛ جامعه جهانی بهایی خواستار آزادی فوری او شد
در ادامه روند سرکوب سیستماتیک شهروندان بهایی در ایران، بشری مصطفوی، زن باردار بهایی اهل رفسنجان، در حالی دوران حبس خود را در زندان کرمان سپری میکند که مقامات قضایی با درخواستهای وی برای دسترسی به مراقبتهای پزشکی ضروری، از جمله آزمایشهای حیاتی دوران بارداری، مخالفت کردهاند.
خانم مصطفوی که پیشتر به دلیل نبود شواهد کافی تبرئه شده بود، پس از اعتراض دادستان، با حکم دادگاه تجدیدنظر در ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، به چهار ماه حبس محکوم شد. در جریان این دادرسی، قاضی پرونده با صراحت به تعصبات مذهبی به عنوان انگیزه اصلی این حکم اشاره کرده و به وی گفته است: «شما بهایی هستید و در کشور اسلامی باید تاوان بهایی بودن خود را بدهید.»
جامعه جهانی بهایی در بیانیهای ضمن ابراز نگرانی شدید از وضعیت خانم مصطفوی، حبس یک زن باردار را مصداق «نهایت بیرحمی» خواند. سیمین فهندژ، نماینده جامعه جهانی بهایی در سازمان ملل متحد، در اینباره اظهار داشت: «محبوس کردن یک زن باردار بیگناه در پشت میلههای زندان، نه تنها خود او، بلکه جنینی را که در وجودش حمل میکند، مجازات میکند.»
خانم فهندژ با انتقاد از عملکرد حکومت ایران در قبال شهروندان، افزود: «زمامداری نباید ابزاری برای سرکوب انسانها به خاطر باورها باشد. حکومت ایران باید پیش از نوبت مراجعات پزشکی بشری در تاریخ ۹ خردادماه، او را بیقیدوشرط آزاد کند.»
بشری مصطفوی تنها یکی از دهها شهروند بهایی است که طی ماههای اخیر در موج جدیدی از بازداشتها در ایران زندانی شدهاند. با این حال، وضعیت ویژه او به دلیل شرایط جسمانی و محرومیت از خدمات ضروری درمانی، توجه نهادهای حقوق بشری را بیش از پیش به خود جلب کرده است. جامعه جهانی بهایی تأکید کرده است که مقامات ایران با استفاده از فضای بحرانی، سعی دارند شهروندان بیگناه بهایی را به عنوان ابزاری برای مقصرسازی و انحراف افکار عمومی تحت فشار قرار دهند.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
در ادامه روند سرکوب سیستماتیک شهروندان بهایی در ایران، بشری مصطفوی، زن باردار بهایی اهل رفسنجان، در حالی دوران حبس خود را در زندان کرمان سپری میکند که مقامات قضایی با درخواستهای وی برای دسترسی به مراقبتهای پزشکی ضروری، از جمله آزمایشهای حیاتی دوران بارداری، مخالفت کردهاند.
خانم مصطفوی که پیشتر به دلیل نبود شواهد کافی تبرئه شده بود، پس از اعتراض دادستان، با حکم دادگاه تجدیدنظر در ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، به چهار ماه حبس محکوم شد. در جریان این دادرسی، قاضی پرونده با صراحت به تعصبات مذهبی به عنوان انگیزه اصلی این حکم اشاره کرده و به وی گفته است: «شما بهایی هستید و در کشور اسلامی باید تاوان بهایی بودن خود را بدهید.»
جامعه جهانی بهایی در بیانیهای ضمن ابراز نگرانی شدید از وضعیت خانم مصطفوی، حبس یک زن باردار را مصداق «نهایت بیرحمی» خواند. سیمین فهندژ، نماینده جامعه جهانی بهایی در سازمان ملل متحد، در اینباره اظهار داشت: «محبوس کردن یک زن باردار بیگناه در پشت میلههای زندان، نه تنها خود او، بلکه جنینی را که در وجودش حمل میکند، مجازات میکند.»
خانم فهندژ با انتقاد از عملکرد حکومت ایران در قبال شهروندان، افزود: «زمامداری نباید ابزاری برای سرکوب انسانها به خاطر باورها باشد. حکومت ایران باید پیش از نوبت مراجعات پزشکی بشری در تاریخ ۹ خردادماه، او را بیقیدوشرط آزاد کند.»
بشری مصطفوی تنها یکی از دهها شهروند بهایی است که طی ماههای اخیر در موج جدیدی از بازداشتها در ایران زندانی شدهاند. با این حال، وضعیت ویژه او به دلیل شرایط جسمانی و محرومیت از خدمات ضروری درمانی، توجه نهادهای حقوق بشری را بیش از پیش به خود جلب کرده است. جامعه جهانی بهایی تأکید کرده است که مقامات ایران با استفاده از فضای بحرانی، سعی دارند شهروندان بیگناه بهایی را به عنوان ابزاری برای مقصرسازی و انحراف افکار عمومی تحت فشار قرار دهند.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💔7❤3
Zeynab Jalalian: Iran’s Longest-Serving Female Political Prisoner Denied Medical Care
Zeynab Jalalian, the only female political prisoner in Iran sentenced to life imprisonment, has entered her 20th year of incarceration. Despite severe health conditions٫ including uterine fibroids, chronic abdominal pain, and acute anemia٫ prison authorities are denying her access to essential medical treatment, citing "wartime conditions" as a pretext. Arrested in 2007, Jalalian has endured years of torture and remains deprived of basic human rights. Her case represents a broader pattern of systematic medical neglect and state-sanctioned cruelty against female political detainees, as she remains trapped in the prison system without the specialized care she desperately needs.
#ZeynabJalalian
#PoliticalPrisoner
#HumanRights
#FreeZeynab
@Tavaana_TavaanaTech
Zeynab Jalalian, the only female political prisoner in Iran sentenced to life imprisonment, has entered her 20th year of incarceration. Despite severe health conditions٫ including uterine fibroids, chronic abdominal pain, and acute anemia٫ prison authorities are denying her access to essential medical treatment, citing "wartime conditions" as a pretext. Arrested in 2007, Jalalian has endured years of torture and remains deprived of basic human rights. Her case represents a broader pattern of systematic medical neglect and state-sanctioned cruelty against female political detainees, as she remains trapped in the prison system without the specialized care she desperately needs.
#ZeynabJalalian
#PoliticalPrisoner
#HumanRights
#FreeZeynab
@Tavaana_TavaanaTech
❤5🕊1
Forwarded from گفتوشنود
از خشونت مذهبی تا همزیستی: دفاع از آزادی پایدار عقاید
درسهای تطبیقی از پنج جامعه کثرتگرا
فرانسه همیشه کشوری آزاد از نظر دین و باور نبود. قرنها پیش، اختلافات مذهبی میان کاتولیکها و پروتستانها به خشونتی هولناک انجامید؛ تا جایی که هزاران انسان تنها به دلیل تفاوت در شیوه باور خود کشته شدند. اما همان جامعه، بهتدریج راهی به سوی همزیستی، سکولاریسم و پذیرش تکثر پیدا کرد.
نوشتار «از خشونت مذهبی تا همزیستی» با نگاهی تطبیقی به تجربه پنج کشور؛ فرانسه، بریتانیا، کانادا، هند و آفریقای جنوبی، بررسی میکند که چگونه جوامع میتوانند از نفرت و حذف به سوی مدارا، آزادی عقیده و احترام متقابل حرکت کنند.
این متن نشان میدهد که آزادی دین و باور فقط با قانون ایجاد نمیشود؛ بلکه نیازمند آموزش، گفتوگو، جامعه مدنی فعال و مشارکت شهروندان است. همچنین به نقش گفتوگوی میانجماعتی، آموزش حقوق شهروندی و فعالیتهای ریشهای در کاهش سوءظنها و تنشهای مذهبی میپردازد.
در بخشی از مقدمه این مطلب با یادآوری خشونتها در رویداد کشتار روز «سن بارتلمی» که هزاران مسیحی پروتستان، که بسیاری از آنان شهروندان عادی بودند، طی چند روز کشته شدند، آمده است:
«یادبود روز سن بارتلمی تنها یادآور یک تراژدی نیست بلکه نشانهای است از اینکه جوامع میتوانند فراتر از خشونت فرقهای تحول یابند.»
این مطالعه موردی، فراتر از یک مطالعه تاریخی، تاملی است درباره امکان ساختن جامعهای که در آن تفاوت عقیده، بهانه حذف و دشمنی نباشد.
متن کامل این نوشتار را در سایت بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/religious-bloodshed-coexistence/
#سکولاریسم #خشونت_مذهبی #آزادی_مذهبی #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
درسهای تطبیقی از پنج جامعه کثرتگرا
فرانسه همیشه کشوری آزاد از نظر دین و باور نبود. قرنها پیش، اختلافات مذهبی میان کاتولیکها و پروتستانها به خشونتی هولناک انجامید؛ تا جایی که هزاران انسان تنها به دلیل تفاوت در شیوه باور خود کشته شدند. اما همان جامعه، بهتدریج راهی به سوی همزیستی، سکولاریسم و پذیرش تکثر پیدا کرد.
نوشتار «از خشونت مذهبی تا همزیستی» با نگاهی تطبیقی به تجربه پنج کشور؛ فرانسه، بریتانیا، کانادا، هند و آفریقای جنوبی، بررسی میکند که چگونه جوامع میتوانند از نفرت و حذف به سوی مدارا، آزادی عقیده و احترام متقابل حرکت کنند.
این متن نشان میدهد که آزادی دین و باور فقط با قانون ایجاد نمیشود؛ بلکه نیازمند آموزش، گفتوگو، جامعه مدنی فعال و مشارکت شهروندان است. همچنین به نقش گفتوگوی میانجماعتی، آموزش حقوق شهروندی و فعالیتهای ریشهای در کاهش سوءظنها و تنشهای مذهبی میپردازد.
در بخشی از مقدمه این مطلب با یادآوری خشونتها در رویداد کشتار روز «سن بارتلمی» که هزاران مسیحی پروتستان، که بسیاری از آنان شهروندان عادی بودند، طی چند روز کشته شدند، آمده است:
«یادبود روز سن بارتلمی تنها یادآور یک تراژدی نیست بلکه نشانهای است از اینکه جوامع میتوانند فراتر از خشونت فرقهای تحول یابند.»
این مطالعه موردی، فراتر از یک مطالعه تاریخی، تاملی است درباره امکان ساختن جامعهای که در آن تفاوت عقیده، بهانه حذف و دشمنی نباشد.
متن کامل این نوشتار را در سایت بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/religious-bloodshed-coexistence/
#سکولاریسم #خشونت_مذهبی #آزادی_مذهبی #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👌4
Mahsa and Mandana Sotoodeh: Two Baha’i Sisters Held in Indefinite Detention for Over 50 Days
Mahsa (25) and Mandana (38) Sotoodeh have remained in custody for over 50 days at Adelabad Prison in Shiraz. Arrested by IRGC intelligence in early April 2026, the sisters have been held without clear charges or access to legal counsel. Despite repeated inquiries, judicial authorities have refused to explain the reasons for their detention or grant bail. Held in separate cells, their ongoing ordeal is part of a systemic campaign of state-sponsored harassment against Baha’is in Iran, characterized by prolonged isolation and the deliberate denial of judicial transparency.
#MahsaSotoodeh
#MandanaSotoodeh
#HumanRights
#AdelabadPrison
@Tavaana_TavaanaTech
Mahsa (25) and Mandana (38) Sotoodeh have remained in custody for over 50 days at Adelabad Prison in Shiraz. Arrested by IRGC intelligence in early April 2026, the sisters have been held without clear charges or access to legal counsel. Despite repeated inquiries, judicial authorities have refused to explain the reasons for their detention or grant bail. Held in separate cells, their ongoing ordeal is part of a systemic campaign of state-sponsored harassment against Baha’is in Iran, characterized by prolonged isolation and the deliberate denial of judicial transparency.
#MahsaSotoodeh
#MandanaSotoodeh
#HumanRights
#AdelabadPrison
@Tavaana_TavaanaTech
💔4❤2
تداوم بلاتکلیفی بهار صحرائیان در زندان عادلآباد؛ محرومیت از ملاقات با خانواده
بهار صحرائیان، وکیل دادگستری و عضو کانون وکلای استان فارس، همچنان در زندان عادلآباد شیراز در بازداشت موقت و وضعیت بلاتکلیف بهسر میبرد و از زمان بازداشت تاکنون از ملاقات با خانواده محروم مانده است.
بر اساس اطلاعات منتشر شده در هرانا، خانواده این وکیل دادگستری طی روزهای گذشته برای تعیین وثیقه و آزادی موقت او پیگیریهایی انجام دادهاند، اما مقامهای قضایی تاکنون با این درخواستها موافقت نکردهاند.
یک منبع مطلع نزدیک به خانواده خانم صحرائیان در اینباره گفته است که او از زمان بازداشت هیچ ملاقاتی با اعضای خانواده خود نداشته و همچنان بدون تعیین تکلیف قضایی در زندان نگهداری میشود.
بهار صحرائیان روز یکشنبه ۲۷ اردیبهشتماه، پس از تفهیم اتهاماتی از جمله «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «نشر اکاذیب»، به زندان عادلآباد شیراز منتقل شد.
این وکیل دادگستری یک روز پیش از آن، در تاریخ ۲۶ اردیبهشتماه، هنگام انجام وظیفه در دادگاه انقلاب شیراز بازداشت شده بود.
بهار صحرائیان پیشتر نیز به دلیل فعالیتهای خود سابقه بازداشت و برخوردهای قضایی را داشته است.
#بهار_صحرائیان #از_بازداشتیها_بگو
@Tavaana_TavaanaTech
بهار صحرائیان، وکیل دادگستری و عضو کانون وکلای استان فارس، همچنان در زندان عادلآباد شیراز در بازداشت موقت و وضعیت بلاتکلیف بهسر میبرد و از زمان بازداشت تاکنون از ملاقات با خانواده محروم مانده است.
بر اساس اطلاعات منتشر شده در هرانا، خانواده این وکیل دادگستری طی روزهای گذشته برای تعیین وثیقه و آزادی موقت او پیگیریهایی انجام دادهاند، اما مقامهای قضایی تاکنون با این درخواستها موافقت نکردهاند.
یک منبع مطلع نزدیک به خانواده خانم صحرائیان در اینباره گفته است که او از زمان بازداشت هیچ ملاقاتی با اعضای خانواده خود نداشته و همچنان بدون تعیین تکلیف قضایی در زندان نگهداری میشود.
بهار صحرائیان روز یکشنبه ۲۷ اردیبهشتماه، پس از تفهیم اتهاماتی از جمله «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «نشر اکاذیب»، به زندان عادلآباد شیراز منتقل شد.
این وکیل دادگستری یک روز پیش از آن، در تاریخ ۲۶ اردیبهشتماه، هنگام انجام وظیفه در دادگاه انقلاب شیراز بازداشت شده بود.
بهار صحرائیان پیشتر نیز به دلیل فعالیتهای خود سابقه بازداشت و برخوردهای قضایی را داشته است.
#بهار_صحرائیان #از_بازداشتیها_بگو
@Tavaana_TavaanaTech
💔5
Forwarded from گفتوشنود
محکومیت امین ایمانیان، شهروند بهائی و قهرمان بوکس، به یک سال حبس تعزیری
امین ایمانیان، شهروند بهائی، قهرمان پیشین بوکس کشور و از مربیان و داوران فعال فدراسیون، بر اساس حکم صادره از سوی دادگاه انقلاب بابل به یک سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم که ابتدا به صورت غیابی صادر شده بود، در جلسه واخواهی مورخ ۲۸ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ در شعبه اول دادگاه انقلاب بابل عیناً تأیید گردید.
روند برخورد امنیتی با این ورزشکار از تاریخ ۱۳ بهمن ۱۴۰۴ آغاز شد؛ زمانی که مأموران اداره اطلاعات با یورش به منزل شخصی وی و شکستن درب ورودی، ضمن تفتیش محل، اقدام به ضبط اموال از جمله کتابها، جزوات آموزشی و تجهیزات الکترونیکی و هارد کامپیوتر او کردند. در پی این اقدام، آقای ایمانیان بازداشت و پروندهای با اتهام «تبلیغ علیه نظام» برای وی گشوده شد. سرانجام در ۱۸ اسفند ۱۴۰۴، دادگاه انقلاب بابل وی را به یک سال حبس محکوم کرد؛ حکمی که با وجود برگزاری جلسه واخواهی، تغییری نکرد و به گفته منابع مطلع، این جلسه رسیدگی ماهیتی نمایشی داشته است.
محکومیت امین ایمانیان در حالی صورت میگیرد که در ماههای اخیر، برخوردهای امنیتی و فشارهای سیستماتیک بر جامعه بهائیان ایران به شکل بیسابقهای افزایش یافته است. نهادهای امنیتی و قضایی با استفاده از ابزارهای قانونی و پروندهسازیهای هدفمند، به دنبال محدود کردن هرچه بیشتر فعالیتهای اجتماعی، آموزشی و ورزشی شهروندان بهائی هستند. این روند که شامل بازداشتهای گسترده، یورش به منازل و صدور احکام حبس طولانیمدت است، بخشی از سیاست کلان حکومت برای سرکوب اقلیتهای دینی و ایجاد فضای ارعاب در جامعه است که به ویژه در زمان بروز بحرانهای سیاسی، با شدت بیشتری علیه این جامعه اعمال میشود.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
امین ایمانیان، شهروند بهائی، قهرمان پیشین بوکس کشور و از مربیان و داوران فعال فدراسیون، بر اساس حکم صادره از سوی دادگاه انقلاب بابل به یک سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم که ابتدا به صورت غیابی صادر شده بود، در جلسه واخواهی مورخ ۲۸ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ در شعبه اول دادگاه انقلاب بابل عیناً تأیید گردید.
روند برخورد امنیتی با این ورزشکار از تاریخ ۱۳ بهمن ۱۴۰۴ آغاز شد؛ زمانی که مأموران اداره اطلاعات با یورش به منزل شخصی وی و شکستن درب ورودی، ضمن تفتیش محل، اقدام به ضبط اموال از جمله کتابها، جزوات آموزشی و تجهیزات الکترونیکی و هارد کامپیوتر او کردند. در پی این اقدام، آقای ایمانیان بازداشت و پروندهای با اتهام «تبلیغ علیه نظام» برای وی گشوده شد. سرانجام در ۱۸ اسفند ۱۴۰۴، دادگاه انقلاب بابل وی را به یک سال حبس محکوم کرد؛ حکمی که با وجود برگزاری جلسه واخواهی، تغییری نکرد و به گفته منابع مطلع، این جلسه رسیدگی ماهیتی نمایشی داشته است.
محکومیت امین ایمانیان در حالی صورت میگیرد که در ماههای اخیر، برخوردهای امنیتی و فشارهای سیستماتیک بر جامعه بهائیان ایران به شکل بیسابقهای افزایش یافته است. نهادهای امنیتی و قضایی با استفاده از ابزارهای قانونی و پروندهسازیهای هدفمند، به دنبال محدود کردن هرچه بیشتر فعالیتهای اجتماعی، آموزشی و ورزشی شهروندان بهائی هستند. این روند که شامل بازداشتهای گسترده، یورش به منازل و صدور احکام حبس طولانیمدت است، بخشی از سیاست کلان حکومت برای سرکوب اقلیتهای دینی و ایجاد فضای ارعاب در جامعه است که به ویژه در زمان بروز بحرانهای سیاسی، با شدت بیشتری علیه این جامعه اعمال میشود.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💔4❤1
تصاویر و روایتهای منتشرشده از بیمارستان الغدیر، تنها چند قاب از یک فاجعه نبود؛ پردهبرداری از ابعاد سرکوبی بود که در آن، خیابان، بیمارستان و حتی پیکر جانباختگان نیز از خشونت حکومت در امان نماندند. جایی که مجروحان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ برای نجات به آن پناه برده بودند، بنا بر روایت شاهدان، به صحنه تعقیب، تهدید، تیراندازی و پنهانسازی پیکر کشتهشدگان بدل شد.
این گزارش حرفهای با هماهنگی و پیگیری فرنوش فرجی، خبرنگار ایراناینترنشنال، بخشی از حافظه جمعی ما را ثبت میکند؛ حافظهای که اجازه نمیدهد نام و سرگذشت کشتهشدگان در تاریکی دفن شود.
روایت محمد طالبی طرقی:
جوان معترضی که در خیزش دی ۱۴۰۴ کشته شد، محمد طالبی، ۳۵ ساله بود، عاشق موتور و موتورسواری، او در ۱۸ دی در جریان اعتراضات در محدوده هفتحوض با شلیک مستقیم به سر کشته شد و پیکرش به انباری بیمارستان الغدیر منتقل شده بود.
محمد فرزند یکی از کشتهشدگان جنگ ایران و عراق بود؛ نسلی که حکومت سالها از نام و خون پدرانشان برای تبلیغات استفاده کرد، اما فرزندان همان خانوادهها را در خیابان هدف گلوله قرار داد.
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
این گزارش حرفهای با هماهنگی و پیگیری فرنوش فرجی، خبرنگار ایراناینترنشنال، بخشی از حافظه جمعی ما را ثبت میکند؛ حافظهای که اجازه نمیدهد نام و سرگذشت کشتهشدگان در تاریکی دفن شود.
روایت محمد طالبی طرقی:
جوان معترضی که در خیزش دی ۱۴۰۴ کشته شد، محمد طالبی، ۳۵ ساله بود، عاشق موتور و موتورسواری، او در ۱۸ دی در جریان اعتراضات در محدوده هفتحوض با شلیک مستقیم به سر کشته شد و پیکرش به انباری بیمارستان الغدیر منتقل شده بود.
محمد فرزند یکی از کشتهشدگان جنگ ایران و عراق بود؛ نسلی که حکومت سالها از نام و خون پدرانشان برای تبلیغات استفاده کرد، اما فرزندان همان خانوادهها را در خیابان هدف گلوله قرار داد.
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
💔4
پگاه آهنگرانی، فیلمساز و بازیگر ایرانی، برای مستند بلند «تمرینهایی برای یک انقلاب» موفق به دریافت جایزه معتبر «چشم طلایی» (L’Œil d’or)، مهمترین جایزه بخش مستند جشنواره فیلم کن ۲۰۲۶ شد.
این مستند در بخش «نمایشهای ویژه» هفتادونهمین دوره جشنواره کن به نمایش درآمد و از میان ۲۱ مستند حاضر در بخشهای رسمی و جنبی، بهعنوان بهترین مستند جشنواره انتخاب شد.
«تمرینهایی برای یک انقلاب» با استفاده از آرشیوهای خانوادگی، فیلمهای خانگی، تصاویر اعتراضات، روزنامهها، ویدیوهای آرشیوی و روایتهای شخصی، بیش از چهار دهه از تاریخ معاصر ایران را مرور میکند؛ روایتی از امید، سرکوب، مقاومت و تلاش جامعه ایران برای تغییر.
هیئت داوران این جایزه از روایت «زنده، انسانی و فوری» فیلم تقدیر کرده و آن را اثری دانسته که در میانه خشونت و تحولات سیاسی، بر ارزش زندگی انسانها تمرکز دارد.
پگاه آهنگرانی نیز درباره ساخت این مستند گفته است که این پروژه برای او «بیشتر شبیه درمان» بوده تا صرفا فیلمسازی؛ تلاشی برای روایت همزمان خاطرات شخصی و تاریخ معاصر ایران.
@Tavaana_TavaanaTech
این مستند در بخش «نمایشهای ویژه» هفتادونهمین دوره جشنواره کن به نمایش درآمد و از میان ۲۱ مستند حاضر در بخشهای رسمی و جنبی، بهعنوان بهترین مستند جشنواره انتخاب شد.
«تمرینهایی برای یک انقلاب» با استفاده از آرشیوهای خانوادگی، فیلمهای خانگی، تصاویر اعتراضات، روزنامهها، ویدیوهای آرشیوی و روایتهای شخصی، بیش از چهار دهه از تاریخ معاصر ایران را مرور میکند؛ روایتی از امید، سرکوب، مقاومت و تلاش جامعه ایران برای تغییر.
هیئت داوران این جایزه از روایت «زنده، انسانی و فوری» فیلم تقدیر کرده و آن را اثری دانسته که در میانه خشونت و تحولات سیاسی، بر ارزش زندگی انسانها تمرکز دارد.
پگاه آهنگرانی نیز درباره ساخت این مستند گفته است که این پروژه برای او «بیشتر شبیه درمان» بوده تا صرفا فیلمسازی؛ تلاشی برای روایت همزمان خاطرات شخصی و تاریخ معاصر ایران.
@Tavaana_TavaanaTech
👍9👌1
مریم ابراهیموند: کودکان در زندان به ابزار فشار و کنترل مادران تبدیل شدهاند
مریم ابراهیموند، زندانی سیاسی سابق و فیلمساز مستقل، در گفتگویی با کیانا کثیری که با حضور حامد فرمند، فعال حقوق کودکان، برگزار شد، از تجربه زندگی در بند مادران زندان قرچک و وضعیت کودکان زندانی سخن گفت.
خانم ابراهیموند که پس از آزادی دو مستند با عنوانهای «مادرانگی در اسارت» و «به کدامین گناه» درباره کودکان زندانی ساخته است، در بخشی از این گفتگو با اشاره به تجربه حضور خود در بند مادران گفت: «مدت نه ماه تا یک سال در بند مادران زندان بودم. زندانیان سیاسی قرچک را بهعنوان تنبیه، از بند زندانیان سیاسی به بند مادران منتقل میکردند. ما فقط از دور شاهد حضور کودکان در زندان نبودیم، بلکه مجبور بودیم با آنها زندگی کنیم؛ با آنها بخوابیم، بیدار شویم و هر روز رفتار مادران، زندانبانان و فضای حاکم بر زندگی این کودکان را از نزدیک ببینیم.»
او توضیح داد که همین تجربه باعث شد پس از آزادی تصمیم بگیرد درباره کودکان زندانی مستند بسازد و روایت آنها را ثبت کند. ابراهیموند گفت: «همیشه دوست داشتم خود این کودکان مقابل دوربین قرار بگیرند و روایتگر تجربههایشان باشند.»
این فیلمساز مستقل با اشاره به گفتگوهایش با چند کودک زندانی و مادرانشان، به شرایط کودکانی مانند نازلی و گندم پرداخت؛ کودکانی که در زندان متولد شدند و سالهای نخست زندگی خود را در همان محیط سپری کردند.
ابراهیموند در ادامه با اشاره به مسئله بارداریهای ناخواسته در زندانهای ایران گفت: «بسیاری از زنانی که من در زندان دیدم، هنگام بازداشت تازه متوجه بارداری خود میشدند و دیگر حق انتخابی نداشتند؛ نه میتوانستند تصمیم بگیرند کودک را نگه دارند و نه اجازه سقط داشتند.»
او با انتقاد از قوانین مربوط به سقط جنین در جمهوری اسلامی افزود: «بسیاری از این زنان اساساً تمایلی به مادر شدن نداشتند، اما بهدلیل جرمانگاری سقط جنین مجبور بودند کودک را در زندان به دنیا بیاورند و نگهداری کنند.»
این زندانی سیاسی سابق همچنین درباره حضور طولانیمدت کودکان در زندان گفت: «طبق قانون گفته میشود کودک تا دو سالگی میتواند کنار مادر باشد، اما من شخصاً شاهد حضور کودکانی چهار، پنج و حتی ششساله در زندان بودهام.»
او همچنین از استفاده ابزاری از کودکان برای کنترل مادران در زندان سخن گفت و توضیح داد: «وقتی مادری برای غذای کودک، بهداشت یا مرخصی اعتراض میکرد، مسئولان زندان تهدیدش میکردند که بچهات را میگیریم و به بهزیستی میدهیم.»
ابراهیموند با اشاره به آسیبهای گستردهای که کودکان زندانی متحمل میشوند، تأکید کرد: «ما نمیتوانیم سادهانگارانه بگوییم کودک را به بهزیستی بسپارند؛ چون در هر دو حالت، چه در زندان بماند و چه از مادر جدا شود، کودک آسیب میبیند.»
او در پایان خواستار توجه بیشتر رسانهها، فعالان مدنی و نهادهای حقوق بشری به وضعیت کودکان زندانی شد و گفت: «باید بیش از گذشته درباره این کودکان صحبت کنیم؛ نه فقط برای روایت رنج آنها، بلکه برای یافتن راهکارهای حقوقی، انسانی و حمایتی.»
برای آگاهی بیشتر در این زمینه میتوانید کتابچه «راهنمای حمایت از کودکان دارای والدین زندانی»، اثر حامد فرمند را به رایگان در وبسایت آموزشکده توانا مطالعه کنید.
https://tavaana.org/children_of_incarcerated_parents/
کودکان دارای والد زندانی، آسیبها و نیازها:
https://youtu.be/_9asB44Y7pg
کودکان دارای والدین زندانی، لزوم و نحوه حمایت:
https://tavaana.org/parents_prison
حمایت فوری از کودکان زندانیان
https://tavaana.org/support-children-of-prisoners/
#کودک #زندان #حقوق_کودک
@Tavaana_TavaanaTech
مریم ابراهیموند، زندانی سیاسی سابق و فیلمساز مستقل، در گفتگویی با کیانا کثیری که با حضور حامد فرمند، فعال حقوق کودکان، برگزار شد، از تجربه زندگی در بند مادران زندان قرچک و وضعیت کودکان زندانی سخن گفت.
خانم ابراهیموند که پس از آزادی دو مستند با عنوانهای «مادرانگی در اسارت» و «به کدامین گناه» درباره کودکان زندانی ساخته است، در بخشی از این گفتگو با اشاره به تجربه حضور خود در بند مادران گفت: «مدت نه ماه تا یک سال در بند مادران زندان بودم. زندانیان سیاسی قرچک را بهعنوان تنبیه، از بند زندانیان سیاسی به بند مادران منتقل میکردند. ما فقط از دور شاهد حضور کودکان در زندان نبودیم، بلکه مجبور بودیم با آنها زندگی کنیم؛ با آنها بخوابیم، بیدار شویم و هر روز رفتار مادران، زندانبانان و فضای حاکم بر زندگی این کودکان را از نزدیک ببینیم.»
او توضیح داد که همین تجربه باعث شد پس از آزادی تصمیم بگیرد درباره کودکان زندانی مستند بسازد و روایت آنها را ثبت کند. ابراهیموند گفت: «همیشه دوست داشتم خود این کودکان مقابل دوربین قرار بگیرند و روایتگر تجربههایشان باشند.»
این فیلمساز مستقل با اشاره به گفتگوهایش با چند کودک زندانی و مادرانشان، به شرایط کودکانی مانند نازلی و گندم پرداخت؛ کودکانی که در زندان متولد شدند و سالهای نخست زندگی خود را در همان محیط سپری کردند.
ابراهیموند در ادامه با اشاره به مسئله بارداریهای ناخواسته در زندانهای ایران گفت: «بسیاری از زنانی که من در زندان دیدم، هنگام بازداشت تازه متوجه بارداری خود میشدند و دیگر حق انتخابی نداشتند؛ نه میتوانستند تصمیم بگیرند کودک را نگه دارند و نه اجازه سقط داشتند.»
او با انتقاد از قوانین مربوط به سقط جنین در جمهوری اسلامی افزود: «بسیاری از این زنان اساساً تمایلی به مادر شدن نداشتند، اما بهدلیل جرمانگاری سقط جنین مجبور بودند کودک را در زندان به دنیا بیاورند و نگهداری کنند.»
این زندانی سیاسی سابق همچنین درباره حضور طولانیمدت کودکان در زندان گفت: «طبق قانون گفته میشود کودک تا دو سالگی میتواند کنار مادر باشد، اما من شخصاً شاهد حضور کودکانی چهار، پنج و حتی ششساله در زندان بودهام.»
او همچنین از استفاده ابزاری از کودکان برای کنترل مادران در زندان سخن گفت و توضیح داد: «وقتی مادری برای غذای کودک، بهداشت یا مرخصی اعتراض میکرد، مسئولان زندان تهدیدش میکردند که بچهات را میگیریم و به بهزیستی میدهیم.»
ابراهیموند با اشاره به آسیبهای گستردهای که کودکان زندانی متحمل میشوند، تأکید کرد: «ما نمیتوانیم سادهانگارانه بگوییم کودک را به بهزیستی بسپارند؛ چون در هر دو حالت، چه در زندان بماند و چه از مادر جدا شود، کودک آسیب میبیند.»
او در پایان خواستار توجه بیشتر رسانهها، فعالان مدنی و نهادهای حقوق بشری به وضعیت کودکان زندانی شد و گفت: «باید بیش از گذشته درباره این کودکان صحبت کنیم؛ نه فقط برای روایت رنج آنها، بلکه برای یافتن راهکارهای حقوقی، انسانی و حمایتی.»
برای آگاهی بیشتر در این زمینه میتوانید کتابچه «راهنمای حمایت از کودکان دارای والدین زندانی»، اثر حامد فرمند را به رایگان در وبسایت آموزشکده توانا مطالعه کنید.
https://tavaana.org/children_of_incarcerated_parents/
کودکان دارای والد زندانی، آسیبها و نیازها:
https://youtu.be/_9asB44Y7pg
کودکان دارای والدین زندانی، لزوم و نحوه حمایت:
https://tavaana.org/parents_prison
حمایت فوری از کودکان زندانیان
https://tavaana.org/support-children-of-prisoners/
#کودک #زندان #حقوق_کودک
@Tavaana_TavaanaTech
💔8❤1
Forwarded from گفتوشنود
مولوی عبدالحمید: مشکل در قانون اساسی است
مولوی عبدالحمید، در مراسم نماز جمعه زاهدان، با ابراز تأسف از مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم و «گرانیهای بیحدومرز» در کشور، تأکید کرد که ملت ایران صاحبان اصلی این کشور و ثروتهای کلان آن هستند، اما در شرایط بسیار سختی قرار دارند و گرسنگی تحمل میکنند.
وی در بخشی از سخنانش اظهار داشت که پیش از جنگ، شرایط اقتصادی کشور و مردم در آستانه نابودی قرار داشت و پول ملی ارزش خود را از دست داده بود و تورم و گرانی بیداد میکرد، اما اکنون که کشور در شرایط جنگی قرار دارد، تورم و گرانی حد و مرزی ندارد.
عبدالحمید ادامه داد که ملت شریف و بزرگ ایران صاحبان اصلی این کشور و ثروتهای کلان آن هستند، اما در شرایط بسیار سختی قرار دارند و گرسنگی تحمل میکنند و پرسید کسانی که مسئولیت امور را بر عهده دارند، در روز قیامت چه پاسخی برای رنجها و سختیهای این ملت خواهند داشت.
دولت نقش مؤثری در سیاستهای داخلی و خارجی ندارد / مشکل در قانون اساسی است
امامجمعه زاهدان همچنین گفت مردم معتقدند دولتی انتخاب کردهاند که اختیارات کافی ندارد. او افزود که در بسیاری از کشورها تصمیمگیری درباره سیاستهای داخلی و خارجی در اختیار دولت است، اما در ایران دولت بهجز اجرا، نقش مؤثری در این حوزهها ندارد.
وی تأکید کرد که مشکل در قانون اساسی است و تا زمانی که در آن تغییر ایجاد نشود، هیچکس نمیتواند اوضاع کشور را سامان دهد و مشکلات و بحرانهای کشور باید آسیبشناسی شوند.
مردم ایران حرفها و گلایههای زیادی دارند
عبدالحمید در ادامه اظهار داشت که مردم ایران گلایههای فراوانی دارند؛ بسیاری سرمایههای مادی خود را از دست دادهاند و عدهای نیز در نتیجه کشمکشهای سیاسی نسبت به دین بدبین شدهاند.
وی تأکید کرد که در دین، پیامبر و قرآن هیچ عیب و ضعفی وجود ندارد و ضعفها مربوط به عملکرد انسانهاست و توصیه کرد که مردم ضعف عملکرد افراد را به حساب دین نگذارند.
قطعی اینترنت مردم را آزار میدهد؛ به این روند پایان دهید
امامجمعه زاهدان در بخش پایانی سخنانش از قطع اینترنت بینالمللی در کشور انتقاد کرد و گفت که اینترنت امروز به یکی از نیازهای اساسی بشر تبدیل شده و تمام بخشهای زندگی مردم با آن گره خورده است.
وی خطاب به مسئولان خواستار پایاندادن به روند قطع اینترنت شد تا مردم از این رنج رهایی پیدا کنند.
#مولوی_عبدالحمید #اهل_سنت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
مولوی عبدالحمید، در مراسم نماز جمعه زاهدان، با ابراز تأسف از مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم و «گرانیهای بیحدومرز» در کشور، تأکید کرد که ملت ایران صاحبان اصلی این کشور و ثروتهای کلان آن هستند، اما در شرایط بسیار سختی قرار دارند و گرسنگی تحمل میکنند.
وی در بخشی از سخنانش اظهار داشت که پیش از جنگ، شرایط اقتصادی کشور و مردم در آستانه نابودی قرار داشت و پول ملی ارزش خود را از دست داده بود و تورم و گرانی بیداد میکرد، اما اکنون که کشور در شرایط جنگی قرار دارد، تورم و گرانی حد و مرزی ندارد.
عبدالحمید ادامه داد که ملت شریف و بزرگ ایران صاحبان اصلی این کشور و ثروتهای کلان آن هستند، اما در شرایط بسیار سختی قرار دارند و گرسنگی تحمل میکنند و پرسید کسانی که مسئولیت امور را بر عهده دارند، در روز قیامت چه پاسخی برای رنجها و سختیهای این ملت خواهند داشت.
دولت نقش مؤثری در سیاستهای داخلی و خارجی ندارد / مشکل در قانون اساسی است
امامجمعه زاهدان همچنین گفت مردم معتقدند دولتی انتخاب کردهاند که اختیارات کافی ندارد. او افزود که در بسیاری از کشورها تصمیمگیری درباره سیاستهای داخلی و خارجی در اختیار دولت است، اما در ایران دولت بهجز اجرا، نقش مؤثری در این حوزهها ندارد.
وی تأکید کرد که مشکل در قانون اساسی است و تا زمانی که در آن تغییر ایجاد نشود، هیچکس نمیتواند اوضاع کشور را سامان دهد و مشکلات و بحرانهای کشور باید آسیبشناسی شوند.
مردم ایران حرفها و گلایههای زیادی دارند
عبدالحمید در ادامه اظهار داشت که مردم ایران گلایههای فراوانی دارند؛ بسیاری سرمایههای مادی خود را از دست دادهاند و عدهای نیز در نتیجه کشمکشهای سیاسی نسبت به دین بدبین شدهاند.
وی تأکید کرد که در دین، پیامبر و قرآن هیچ عیب و ضعفی وجود ندارد و ضعفها مربوط به عملکرد انسانهاست و توصیه کرد که مردم ضعف عملکرد افراد را به حساب دین نگذارند.
قطعی اینترنت مردم را آزار میدهد؛ به این روند پایان دهید
امامجمعه زاهدان در بخش پایانی سخنانش از قطع اینترنت بینالمللی در کشور انتقاد کرد و گفت که اینترنت امروز به یکی از نیازهای اساسی بشر تبدیل شده و تمام بخشهای زندگی مردم با آن گره خورده است.
وی خطاب به مسئولان خواستار پایاندادن به روند قطع اینترنت شد تا مردم از این رنج رهایی پیدا کنند.
#مولوی_عبدالحمید #اهل_سنت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍5👌1