دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی «تروث سوشال»، جمهوری اسلامی ایران را حکومتی رو به زوال توصیف کرد که بخش‌های بزرگی از نیروهای نظامی خود را بی‌سرپرست گذاشته و در عین حال معترضان را در سطوحی بی‌سابقه سرکوب و قتل‌عام می‌کند. او این وضعیت را یک «بحران انسانی در ابعاد حماسی» خواند و تأکید کرد که این شرایط باید فوراً متوقف شود.

دونالد ترامپ با انتشار متنی در تروث سوشال نوشت:

«جمهوری اسلامی ایران رو به زوال، حقوق بخش‌های بزرگی از ارتش خود را پرداخت نمی‌کند، در عین حال معترضان را، حتی زمانی که اعتراض نمی‌کنند، در سطوحی که قبلا دیده نشده است، می‌کشد. این یک بحران انسانی در ابعاد حماسی است و باید همین حالا متوقف شود.»

"The failing Islamic Republic of Iran is not paying large segments of their military, while at the same time killing protesters, even when they are not protesting, at levels not seen before. It is a humanitarian crisis of epic proportions, and must be stopped, NOW. President DONALD J. TRUMP."

#نه_به_جمهوری_اسلامی

اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری ایالات متحده، در واکنش به اعمال دور جدید تحریم‌ها علیه جمهوری اسلامی و اعلام سیاست موسوم به «عملیات طرد اقتصادی»، هشداری صریح و بی‌سابقه به حامیان مالی تهران داد.

بسنت با اشاره به تغییر رویکرد واشنگتن در قبال فعالیت‌های منطقه‌ای و اقتصادی مرتبط با ایران، تأکید کرد:

«امروز، به دستور رئیس‌جمهور ترامپ، وزارت خزانه‌داری ایالات متحده «عملیات انزوای اقتصادی» (Operation Economic Outcast) را آغاز کرده است... هدف ما قطع تمامی شریان‌های اقتصادی است که این رژیم استبدادی را سرپا نگه می‌دارند، تا زمانی که تهران کاملاً تنها و منزوی بماند.»

‏«ایران اکنون با یک انتخاب بسیار روشن روبه‌روست و تنها دو مسیر پیش روی آن قرار دارد: انزوای کامل جهانی و یک اقتصاد در حد امرار معاش، یا مسیری برای بازگشت به شرایط عادی و فرصتی برای پیوستن دوباره به اقتصاد جهانی.

‏امروز، ما «عملیات انزوای اقتصادی» (Operation Economic Outcast) را آغاز می‌کنیم تا تمامی گزینه‌های دیگر پیش روی رژیم ایران را مسدود کنیم.»

‏«رئیس‌جمهور ترامپ اقدامی را انجام داده است که پیشینیان او مدت‌ها از انجام آن طفره رفته بودند، و تحت رهبری او، آمریکا دیگر صرفاً تهدید ایران را مدیریت نمی‌کند، ما در حال پایان دادن به این تهدید هستیم...

‏قدرت اقتصاد آمریکا در دوران رئیس‌جمهور ترامپ به ما امکان می‌دهد این عملیات مالیِ مستمر را به پیش ببریم.»

«آخرین پناهگاه این رژیم، محاسبه اشتباه کشورهایی است که همچنان تهدید ایران را تأمین مالی می‌کنند، به این امید که خود از آن در امان بمانند. دیگر فعالیت در مناطق خاکستری این مناقشه قابل قبول نیست.»‏

این موضع‌گیری نشان‌دهنده ورود فشارهای اقتصادی ایالات متحده به فازی جدید است که در آن، کشورها و بازیگرانی که پیش‌تر از خلاءهای قانونی یا دیپلماتیک (منطقه خاکستری) برای تعاملات مالی با شبکه منطقه‌ای ایران استفاده می‌کردند، هدف اصلی و مستقیم تحریم‌های ثانویه و تنبیهی قرار خواهند گرفت.

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

صدور حکم اعدام برای علی پیشه‌ورزاده، ورزشکار جوان و از بازداشت‌شدگان ۱۴۰۴

علی پیشه‌ورزاده، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در رشت، بر اساس گزارش منابع حقوق بشری از سوی شعبه دوم دادگاه انقلاب رشت به ریاست قاضی محمدعلی درویش‌گفتار به اعدام محکوم شده است. این حکم در مرحله بدوی صادر شده است.

پیشه‌ورزاده در جریان اعتراضات روزهای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه بازداشت و به زندان لاکان رشت منتقل شد. او در دهه ۹۰ عضو تیم واترپلوی چوکای گیلان بوده و به‌عنوان نجات‌غریق نیز فعالیت داشته است.

با وجود صدور حکم اعدام، تاکنون عنوان دقیق اتهام، تاریخ برگزاری دادگاه و جزئیات روند رسیدگی به پرونده به‌طور رسمی اعلام نشده است. همچنین اطلاعات روشنی درباره دسترسی او به وکیل انتخابی در مراحل بازپرسی و دادگاه وجود ندارد.

پیش‌تر رسانه‌های وابسته به جمهوری اسلامی ویدیویی با عنوان «اعترافات» از پیشه‌ورزاده منتشر کردند و آتش‌زدن چند ساختمان در رشت را به او نسبت دادند؛ اما در این گزارش‌ها مدارک مشخصی برای اثبات این ادعاها ارائه نشده است.

برخی منابع حقوق بشری نیز اعلام کرده‌اند که او برای اعتراف علیه خود تحت شکنجه و فشار قرار گرفته است. شماری از زندانیانی که او را در درمانگاه زندان دیده‌اند، از مشاهده آثار آسیب جسمی و لرزش مداوم پاهای او خبر داده‌اند.

#علی_پیشه_ور_زاده #نه_به_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech

زنگ خطر بحران آب؛
۴۵ درصد از ظرفیت سدهای ایران همچنان خالی است

با وجود افزایش بارندگی‌ها در سال آبی جاری، سایه سنگین بحران کم‌آبی همچنان بر سر منابع آبی کشور سنگینی می‌کند. بر اساس تازه‌ترین گزارش شرکت مدیریت منابع آب ایران تا ۲۴ مردادماه، حدود ۴۵ درصد از ظرفیت مخازن سدها خالی است و میزان پرشدگی آن‌ها تنها طی یک هفته با کاهشی ۲ درصدی از ۵۷ درصد به ۵۵ درصد رسیده است.

▪️ارقام کلیدی در یک نگاه
میزان پرشدگی کل: ۵۵ درصد (معادل ۲۸.۷۲ میلیارد مترمکعب).
ورودی آب به سدها: ۴۶.۲۵ میلیارد مترمکعب (نشان‌دهنده رشد ۶۹ درصدی نسبت به سال گذشته).
خروجی آب: ثبت افزایش ۱۸ درصدی در میزان مصارف و تخلیه مخازن نسبت به مدت مشابه سال قبل.
بارش‌های تجمعی: رسیدن میزان بارش کشور به ۲۳۷.۵ میلی‌متر (نزدیک به میانگین بلندمدت).

▪️شکاف عمیق منطقه‌ای و چرایی تداوم بحران
وضعیت منابع آب در نقاط مختلف کشور یکسان نیست:
سدهای بحرانی: میزان پرشدگی مخازن استراتژیکی همچون لار، دوستی، طرق، پانزده خرداد، بارزو و ساوه به کمتر از ۱۰ درصد رسیده است.
سدهای پرآب: در نقطه مقابل، سدهای جگین، آزادی، دویرج و ایلام تقریباً به ظرفیت کامل رسیده‌اند.

کارشناسان معتقدند که با وجود رشد ورودی آب و نزدیک شدن بارش‌ها به میانگین بلندمدت، افزایش ۱۸ درصدی خروجی آب و تداوم الگوی مصرف ناپایدار، به‌سرعت منابع ورودی را می‌بلعد. این کاهش سریع ذخایر نشان می‌دهد که بارش‌های فصلی به‌تنهایی برای ترمیم بحران کافی نیست و اصلاح فوری مدیریت مصرف امری حیاتی است.

#بحران_آب #بحران_انرژی #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

سهیل عربی، فعال سیاسی، با انتشار یادداشتی در کانال تلگرام خود، با اشاره به تشدید اعدام‌ها و شکنجه زندانیان از اعتراضات دی‌ماه و افزایش فشارها در شرایط جنگ، بر ضرورت بازسازی حمایت اجتماعی از زندانیان و دادخواهان تأکید کرد. او نوشت که به‌جای انتظار برای «ناجی خارجی»، باید بر همبستگی اجتماعی، روایت‌گری مستمر و فشار داخلی و بین‌المللی هدفمند تکیه کرد و تأکید کرد: «قدرت واقعی در مقاومت پایدار و حمایت روزمره از زندانیان نهفته است.»

متن این یادداشت به شرح زیر است:

حکومت‌ها معمولاً در شرایط جنگ یا بحران خارجی، فضای داخلی را برای پاکسازی و تشدید سرکوب مساعدتر می‌بینند. کاهش حمایت داخلی دقیقاً این فرصت را گسترش می‌دهد و امید بیش از حد به بیرون، عملاً هزینه سرکوب را برای قدرت پایین می‌آورد.با توجه به آنچه خودم شاهد بودم و روایت‌هایی که از چند زندانی در دیگر زندان‌ها شنیدم، سرکوب‌ها، اعدام و انواع شکنجه، از دی‌ماه تشدید شد و با آغاز جنگ، شدت بیشتری یافت. این وضعیت نیازمند آسیب‌شناسی جدی است تا بتوانیم راهکارهای مؤثر پیدا کنیم.باید پرسید: چرا تشدید فشار بر معترضان و دادخواهان برای حکومت آسان‌تر شد؟
به نظر من، مهم‌ترین دلیل، کاهش حمایت‌های اجتماعی از زندانیان بود. یکی از اصلی‌ترین عوامل این کاهش حمایت نیز، «امیدواری به نجات از سوی ناجی خارجی» بوده است. البته این تنها دلیل نیست؛ گرفتارتر شدن مردم در فقر و گرانی‌های فزاینده و رعب و وحشت ناشی از کشتار فجیع اعتراضات دی‌ماه را هم باید در نظر گرفت.از روایت‌های مستقیم، از جمله آنچه در فصل‌های پیشین درباره سوئیت‌های قزلحصار و فضای مرگ‌محور آمده و گزارش‌های موازی دیگر زندانیان، الگوی مشخصی دیده می‌شود: تشدید اعدام‌ها و شکنجه‌های جسمی-روانی از دی‌ماه، و شتاب گرفتن این سرکوب با شروع جنگ و قطع نسبی توجه بین‌المللی و داخلی. همزمان، کاهش محسوس حمایت‌های اجتماعی (ملاقات، کمپین، فشار افکار عمومی، حمایت حقوقی و رسانه‌ای) از زندانیان سیاسی و دادخواهان مشاهده می‌شود.این دو پدیده، تشدید فشار و کاهش حمایت، یکدیگر را تقویت می‌کنند و چرخه‌ای خطرناک می‌سازند.حمایت از دادخواهانِ در بند، عمل اخلاقی و سیاسی جمعی است. وقتی این حمایت به انتظار نجات خارجی وابسته شود، به محض تغییر شرایط بین‌المللی (آتش‌بس، مذاکره یا بی‌توجهی رسانه‌ای) فرو می‌ریزد. این ناپایداری، زندانی را در آسیب‌پذیرترین لحظه رها می‌کند.وقتی بخش قابل توجهی از انرژی اجتماعی و روانی روی «منتظر ناجی» متمرکز می‌شود، ظرفیت سازمان‌دهی از پایین، همبستگی متقابل و اقدام مستقیم کاهش می‌یابد. قدرت واقعی در مقاومت پایدار و حمایت روزمره از زندانیان نهفته است، نه در انتظار نیروهای خارجی که منافع و محدودیت‌های خود را دارند.تجربه‌های متعدد نشان می‌دهد که نجات پایدار زندانیان و کاهش اعدام‌ها عمدتاً از طریق فشار مستمر داخلی (کمپین‌های مردمی، خانواده، وکلا و رسانه‌های مستقل) و همبستگی بین‌المللی هدفمند، نه نجات‌دهنده مطلق، حاصل شده است. اتکای یک‌جانبه به ناجی خارجی اغلب به یأس جمعی منجر می‌شود.برای شکستن این چرخه، چند مسیر عملی قابل پیگیری است:بازسازی حمایت اجتماعی از پایین
تمرکز دوباره روی حمایت مستقیم و ملموس: تماس منظم با خانواده‌ها، پیگیری وضعیت پزشکی و حقوقی، کمپین‌های محلی و دیجیتال با روایت‌های انسانی (نه فقط شعار) و ایجاد شبکه‌های همبستگی پایدار که وابسته به رویدادهای خارجی نباشد.
تقویت روایت‌های شاهدانه و مستند
انتشار روایت‌های دقیق و انسانی (مانند متن‌های «حبس در جنگ») به زبان ساده و چندزبانه، برای زنده نگه داشتن موضوع در افکار عمومی و جلوگیری از عادی‌سازی مرگ.
ترکیب فشار داخلی و بین‌المللی هدفمند
به‌جای انتظار «ناجی»، از ابزارهای مشخص استفاده شود: گزارش به سازوکارهای حقوق بشری سازمان ملل، کمپین‌های نام‌محور برای افراد در خطر اعدام، فشار روی نهادهای قضایی و زندان از طریق وکلا و خانواده‌ها، و مستندسازی سیستماتیک شکنجه‌های روانی و اعدام‌ها.
تقویت فرهنگ مسئولیت جمعی
تأکید بر این اصل که آزادی و کاهش سرکوب، نتیجه اراده و عمل مستمر مردم است، نه هدیه خارجی. این نگرش هم امید واقعی ایجاد می‌کند و هم هزینه سرکوب را برای حکومت بالا می‌برد.
مراقبت از سلامت روانی فعالان و خانواده‌ها
کاهش حمایت اغلب با فرسودگی جمعی همراه است. ایجاد فضاهای حمایتی برای خانواده‌ها و کنشگران، مانع از فرسودگی و انزوا می‌شود.

تشدید سرکوب در شرایط جنگ، واقعیت تلخ و قابل مشاهده‌ای است. اما کاهش حمایت اجتماعی نیز قابل تغییر است. بازگشت به همبستگی مستقیم، روایت‌گری مستمر و مسئولیت‌پذیری جمعی، مؤثرترین راه برای بالا بردن هزینه سرکوب و حمایت واقعی از دادخواهانِ در بند و در خطر اعدام است.

#سهیل_عربی #دادخواهی #همبستگی

@Tavaana_TavaanaTech

یورش دوباره ماموران امنیتی به منزل والدین سپهر عاطفی در اصفهان؛ ضبط گسترده اموال به دلیل باور به آیین بهایی

سپهر عاطفی، فیلمساز و روزنامه‌نگار ساکن آلمان، با انتشار مطلبی در شبکه اجتماعی ایکس از یورش ماموران امنیتی به منزل والدینش در اصفهان خبر داد و نوشت:

«صبح دیروز برای دومین بار در چند ماه گذشته ماموران اطلاعات به منزل پدر و مادرم حمله کردند. جستجوها بیش از ۶ ساعت در منزل و محل کار پدرم ادامه داشت. ۸ مرد و یک زن همه جا حتی تا خاک گلدان‌ها و کیسه‌ی برنج را گشتند. از اثاثیه‌ی منزل (تلویزیون و جاروبرقی و جعبه ابزار…) تا طلا، اشیای قیمتی (وسایل ارتباطی و حتی اسباب‌بازی برادرزاده‌ام) و… را در چمدان‌ها و کیف‌های پدرومادرم گذاشتند و بار وانت کردند و به همراه خودروی سواری خانواده بردند. در پاسخ مادرم گفتند که "این‌ها مال حرام است." و اضافه کرده‌اند "بار اول ادب نشدید..." یعنی "دین خود را عوض نکردید!" همه‌ی این‌ها به دلیل بهائی بودن!»

این دومین بار در ماه‌های اخیر است که خانه و محل کار این شهروندان بهایی در اصفهان هدف یورش و مصادره اموال قرار می‌گیرد.

پیش‌تر نیز در تاریخ ۱۰ دی ماه ۱۴۰۴، ماموران امنیتی با ارائه حکمی از سوی دادگاه انقلاب اصفهان به این منزل یورش برده و اقدام به ضبط دارایی‌های آن‌ها کرده بودند.

فشارهای امنیتی، بازرسی‌های طولانی‌مدت، مصادره وسایل شخصی و قیمتی، و اعمال فشار عقیدتی بر خانواده‌های بهایی در حالی تکرار می‌شود که نهادهای حقوق بشری بارها نسبت به تداوم این اقدامات علیه اقلیت‌های مذهبی در ایران ابراز نگرانی کرده‌اند.

#سپهر_عاطفی #بهاییان_ایران #داستان_ما_یکیست #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

مجید آدینه سال‌ها در زمینه حمایت از کودکان و خانواده‌های کم‌برخوردار فعالیت داشت

انتشار جزئیات تازه‌ای از زندگی و پرونده مجید آدینه، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ که حکم اعدام او از سوی جمهوری اسلامی اجرا شد، نشان می‌دهد که او نزدیک به دو دهه در زمینه حمایت از کودکان بی‌سرپرست و بدسرپرست، خانواده‌های کم‌برخوردار و افراد بی‌خانمان فعالیت می‌کرد.

بر اساس این گزارش‌ها، مجید آدینه، نظامی بازنشسته، با هزینه شخصی ابتدا مؤسسه «فدک» در سرآسیاب فردیس و سپس مؤسسه «آبشار سبز عاطفه‌ها» در محمدشهر را راه‌اندازی کرده بود. این مجموعه با همراهی خیرین از حدود ۵۰ خانواده در زمینه تأمین مواد غذایی، لوازم‌تحریر و دیگر نیازهای ضروری حمایت می‌کرد.

در این مراکز همچنین برای کودکان کلاس‌های آموزشی، زبان، ورزش، شنا، موسیقی، تئاتر، شاهنامه‌خوانی، نقاشی و کامپیوتر برگزار می‌شد. منابع حقوق بشری به نقل از خانواده او گزارش داده‌اند که آدینه دو بار برای شماری از زوج‌های دارای معلولیت و سندرم داون مراسم ازدواج برگزار کرده بود.

مجید آدینه شامگاه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات حضور داشت و پس از متفرق‌شدن جمعیت، همراه مهدی حصاری، از جوانان مرتبط با مرکز خیریه، در مسیر بازگشت بازداشت شد.

به روایت خانواده، مأموران روز بعد با یورش به خانه و محل خیریه، یک اره‌برقی متعلق به وسایل باغبانی مجموعه را نیز ضبط کردند؛ وسیله‌ای که بعداً در پرونده او مورد استناد قرار گرفت. خانواده آدینه تأکید کرده‌اند که او شب بازداشت بدون خودرو بوده و این وسیله همراه او نبوده است.

خانواده‌های مجید آدینه و مهدی حصاری پس از بازداشت تحت فشار و تهدید قرار گرفتند و برای مدتی اطلاعاتی از وضعیت آدینه در دسترس نبود. همچنین گزارش شده است که او در دوران بازداشت تحت شکنجه قرار گرفته و از ناحیه کتف دچار آسیب جدی شده بود.

با وجود معرفی چهار وکیل برای پیگیری پرونده، خانواده مجید آدینه تنها صبح روز اجرای حکم از اعدام او مطلع شدند.

قوه قضاییه جمهوری اسلامی پس از اجرای حکم، مجید آدینه را به «اقدام عملیاتی به نفع اسرائیل و آمریکا و گروه‌های متخاصم و همکاری با آن‌ها علیه امنیت و منافع ملی» متهم کرد. منابع حقوق بشری و نزدیکان او این اتهامات و روایت رسمی از پرونده را رد کرده‌اند.

انتشار سابقه فعالیت‌های اجتماعی آدینه پس از اعدام او، در حالی صورت گرفته که رسانه‌های حکومتی پیش‌تر از فعالیت‌های خیرخواهانه او تقدیر کرده بودند؛ اما پس از بازداشت و اعدام، تصویری کاملاً متفاوت از او ارائه کردند.

مجید آدینه نزدیک به دو دهه از زندگی خود را صرف حمایت از کودکان و خانواده‌های محروم کرده بود؛ سابقه‌ای که اکنون نزدیکان و او می‌خواهند که در برابر روایت رسمی جمهوری اسلامی از پرونده و اعدام او نیز دیده و ثبت شود.

#مجید_آدینه #نه_به‌_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech

زبان مشترک در جامعه‌ قطبی‌شده
چگونه علوم ارتباطات پیشنهاد می‌کند با مخالف گفتگو کنیم

یورگن هابرماس، فیلسوف آلمانی، در نظریه‌ «کنش ارتباطی» (۱۹۸۱) میان دو نوع گفتار تمایز گذاشت: کنش راهبردی، که هدفش متقاعد کردن یا غلبه بر طرف مقابل است و کنش ارتباطی، که هدفش رسیدن به تفاهم متقابل از طریق استدلالی است که هر دو طرف بتوانند آن را بپذیرند. از نظر او، گفت‌وگویی که فقط برای بردن طراحی شده، حتی اگر ظاهر منطقی داشته باشد، در اصل نوعی اعمال قدرت پنهان است، نه ارتباط واقعی.

جاناتان هایت، روان‌شناس اجتماعی دانشگاه نیویورک، در کتاب «ذهن ناموزون» (۲۰۱۲) نظریه‌ «بنیادهای اخلاقی» را مطرح کرد: بر اساس پژوهش او، افراد با گرایش‌های سیاسی متفاوت، نه لزوما در «واقعیت‌ها»، بلکه در وزنی که به ارزش‌های بنیادین مثل مراقبت، انصاف، وفاداری یا تقدس می‌دهند، اختلاف دارند. هایت نشان داد وقتی یک استدلال بر پایه‌ ارزش‌های خود مخاطب (نه ارزش‌های گوینده) بازچینی می‌شود، احتمال شنیده‌شدن آن به‌مراتب بالاتر می‌رود، پدیده‌ای که در پژوهش‌های بعدی راب ویلر و متیو فاینبرگ در دانشگاه استنفورد (۲۰۱۵) با عنوان «بازقاب‌بندی اخلاقی» (Moral Reframing) به‌صورت تجربی آزموده شد.

دبورا تانن، زبان‌شناس دانشگاه جورج‌تاون، در «فرهنگ جدل» (۱۹۹۸) استدلال کرد رسانه‌ها و فضای عمومی اغلب گفت‌وگو را در قالب «دو طرف متخاصم» چارچوب‌بندی می‌کنند، حال آن‌که بسیاری از موضوعات پیچیده بیش از دو وجه دارند، این قالب‌بندی دوقطبی، به گفته‌ او، خودش بخشی از دلیل تشدید تخاصم در گفت‌وگوی عمومی است.

نمونه‌ای که این یافته‌ها را در عمل نشان می‌دهد، تجربه‌ مستندشده‌ دریل دیویس، موسیقی‌دان آمریکایی سیاه‌پوست است که طی چند دهه با ده‌ها عضو گروه‌های نژادپرست آمریکایی گفت‌وگوی مستقیم داشت، نه با هدف مجادله، بلکه با پرسش‌های کنجکاوانه درباره‌ چرایی باور آن‌ها. روند مستندشده نشان داد شماری از این افراد به‌مرور از آن گروه‌ها کناره گرفتند، پس از آنکه برای اولین‌بار در فضایی «بدون قضاوت فوری» شنیده شدند.

مجموع این پژوهش‌ها نشان می‌دهد آنچه گفت‌وگو را در فضای قطبی‌شده به بن‌بست می‌رساند، اغلب نه خود اختلاف عقیده، که ساختار و لحنی است که آن اختلاف در آن بیان می‌شود.

#گفتگو #ارتباطات #رواداری #جدل #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضاییه جمهوری اسلامی، از اعدام دو برادر به نام‌های حمید نجفی و سعید نجفی، خبر داده و مدعی شده است که آنها اعضای یک «مافیای سرقت مسلحانه» بوده‌اند.

بر اساس گزارش این رسانه، این افراد به اتهام «تشکیل باند سرقت»، «تیراندازی به مأموران»و «ایجاد رعب و وحشت» به اعدام محکوم شده‌اند. میزان زمان دستگیری آنها را سال ۱۴۰۲ اعلام کرده، اما درباره زمان و محل اجرای حکم اعدام اطلاعاتی ارائه نکرده است.

در همین گزارش آمده است که یکی دیگر از برادران حمید و سعید نجفی نیز در بازداشت به سر می‌برد و با اتهاماتی مشابه روبه‌رو است؛ با این حال، درباره روند رسیدگی به پرونده، جزئیات دادگاه، مستندات اتهامات و چگونگی دسترسی متهمان به وکیل و امکان دفاع مؤثر از خود توضیح روشنی منتشر نشده است.

صدور و اجرای حکم اعدام، بدون شفافیت درباره روند دادرسی و حق دفاع متهمان، بار دیگر نگرانی‌های جدی درباره استفاده از مجازات مرگ در جمهوری اسلامی را افزایش می‌دهد. مجازات مرگ، حکمی برگشت‌ناپذیر است و نمی‌توان درباره پرونده‌ای با چنین مجازاتی با اطلاع‌رسانی ناقص و روایت یک‌طرفه دستگاه قضایی برخورد کرد.
@Tavaana_TavaanaTech

محکومیت محمد ابراهیمی به ۲۰ سال حبس

محمد ابراهیمی، فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی رشته نقاشی دانشگاه علم‌وفرهنگ، که ۲۰ دی ۱۴۰۴ در خانه‌اش بازداشت شده بود، به ۲۰ سال حبس محکوم شده است.

محمد ابراهیمی پس از بازداشت ابتدا به زندان اوین و سپس به زندان تهران بزرگ منتقل شده است. تاکنون اطلاعات دقیقی درباره اتهامات مطرح‌شده علیه او منتشر نشده و جزییات پرونده و روند دادرسی وی در دسترس نیست.

صدور حکم ۲۰ سال حبس برای محمد ابراهیمی در حالی صورت گرفته که او ماه‌ها در بازداشت به‌سر برده و همچنان ابهام درباره اتهامات و جزئیات پرونده‌اش ادامه دارد. صدور احکام سنگین علیه معترضان و بازداشت‌شدگان، در کنار بی‌خبری از وضعیت و روند رسیدگی به پرونده آنان، نگرانی‌ها درباره رعایت حقوق متهمان و برخورداری آنان از دادرسی عادلانه را افزایش می‌دهد.

اطلاع‌رسانی مستمر درباره وضعیت بازداشت‌شدگان، نام و محل نگهداری آنها و روند پرونده‌هایشان اهمیت اساسی دارد. خانواده‌ها و وکلا، باید صدای این افراد در بیرون از زندان باشند و جامعه نیز نباید اجازه دهد بازداشت‌شدگان در سکوت و بی‌خبری فراموش شوند.

#محمد_ابراهیمی

@Tavaana_TavaanaTech

تورم خوراکی‌ها بالای ۱۲۰ درصد؛ تشدید فقر و بحران معیشت مردم

سخنگوی کمیسیون اقتصادی مجلس با استناد به گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس اعلام کرد که تورم خوراکی‌ها در سه ماه اخیر به بالای ۱۲۰ درصد رسیده است.
او همچنین گفت تورم کالاهای اساسی به ۷۷ درصد رسیده است.
افزایش سرسام‌آور قیمت خوراکی‌ها تاثیر مستقیمی بر وضعیت معیشتی مردم گذاشته، پشت هر درصد، میلیون‌ها انسانی قرار دارند که هر روز بخش بیشتری از درآمد خود را صرف تامین ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی می‌کنند. برای بسیاری از ایرانیان تامین غذای کافی به دغدغه‌ای جدی تبدیل شده است.
فقر و بحران معیشتی مردم حاصل سال‌ها سیاست‌گذاری نادرست، فساد ساختاری، ناکارآمدی اقتصادی و سیاست‌های پرهزینه ایدئولوژیک ویرانگر جمهوری اسلامی است.


#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

همسر جاویدنام حمید سلیمیان با انتشار ویدئویی از زادروز همسرش، یاد او را زنده نگه داشته و نوشت:
«اولین تولد توست که سامیار کنار من است،
اما تو نیستی که ببینی چقدر بزرگ شده…
نیستی که بغلش کنی و بگویی پسرم.»

حمید سلیمیان، متأهل و پدر سامیار، شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات در زرین‌شهر اصفهان، بر اثر شلیک مستقیم گلوله جنگی جان خود را از دست داد. سامیار، اکنون در حالی بزرگ می‌شود که پدرش فرصت نکرد او را در آغوش بگیرد و شاهد بزرگ‌شدنش باشد.

حمید راننده یکی از شرکت‌های فولاد بود و به گفته نزدیکانش، علاقه زیادی به موسیقی داشت و تنبک و سنتور می‌نواخت.

برای خانواده‌های دادخواه، گذر زمان به معنای پایان داغ و دلتنگی نیست. همراهی با آنها، زنده نگه‌داشتن نام و یاد جان‌باختگان و شنیدن صدای دادخواهی‌شان، مسئولیتی اجتماعی در برابر رنجی است که بر آنها تحمیل شده است.

نباید اجازه دهیم نام و سرگذشت حمید سلیمیان و دیگر جان‌باختگان فراموش شود. کنار خانواده‌های دادخواه بایستیم و آنها را در مسیر حقیقت‌خواهی و دادخواهی تنها نگذاریم.

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech