Forwarded from گفت‌وشنود
مشاور وزیر ارشاد دولت پزشکیان، علی ملانوری شمسی، در اظهارنظری گفته است:
«در سال‌های گذشته به مرور چراغ کانون‌های مساجد کم فروغ شده است. ما همبستگی و انسجام خود را از مساجد آوردیم و وظیفه ما این است که دوباره رونق را به کانون‌های مساجد بازگردانیم.»
این سخنان در حالی بیان می‌شود که نهادهای دینی در ایران سالانه از بودجه‌های کلان بهره‌مند هستند. تنها در لایحه بودجه سال ۱۴۰۳، مجموع اعتبارات اختصاص‌یافته به نهادهای دینی و تبلیغی مانند سازمان تبلیغات اسلامی، سازمان اوقاف، مرکز خدمات حوزه علمیه، شورای سیاست‌گذاری ائمه جمعه، و کانون‌های فرهنگی و هنری مساجد به بیش از ۲۳ هزار میلیارد تومان رسیده است. با وجود چنین هزینه‌های سنگینی از جیب ملت، ناتوانی در حفظ «چراغ کانون‌های مساجد» پرسشی جدی را مطرح می‌کند: این بودجه هنگفت صرف چه کاری شده است؟ و اگر حاصل آن "افول مساجد" است، مسئول این شکست ساختاری کیست؟
در همین حال، کشور در بخش‌های حیاتی و زیربنایی مانند آموزش و پرورش، بهداشت، ساخت مدارس، ترمیم راه‌ها و شبکه آبرسانی، با بحران شدید بودجه مواجه است. بسیاری از مدارس در نقاط محروم ایران حتی فاقد سرویس بهداشتی یا سیستم گرمایش استاندارد هستند. بیمارستان‌ها از تأمین دارو و تجهیزات ناتوان‌اند، و شبکه فرسوده آبرسانی در برخی شهرها به‌وضوح فروپاشی زیرساختی را نشان می‌دهد. در چنین شرایطی، تداوم تخصیص بودجه‌های عظیم به نهادهایی که خروجی ملموس و کارآمدی برای جامعه ندارند، به‌شدت غیرعقلانی و غیرعادلانه به نظر می‌رسد.
نکته تلخ‌تر این‌جاست که بسیاری از نهادهای دینی نه‌تنها در انجام وظایف تعریف‌شده خود ـ مثل جذب نسل جوان، ترویج اخلاق و فرهنگ مشارکتی ـ ناکام مانده‌اند، بلکه به‌واسطه‌ی وابستگی شدید به دولت و تحمیل هزینه به مردم، موجب واکنش منفی عمومی و افزایش دین‌گریزی به‌ویژه در میان نسل جوان شده‌اند. به‌عبارت دیگر، سالیان سال است که این نهادها ثروت عمومی را بلعیده‌اند، اما نه مشروعیت دینی‌شان را حفظ کرده‌اند و نه محبوبیت اجتماعی خود را. سخنان مشاور وزیر ارشاد، در واقع سندی بر شکست یک پروژه پرهزینه و ایدئولوژیک است؛ پروژه‌ای که اکنون حتی گردانندگانش نیز به بی‌نتیجه بودن آن اعتراف می‌کنند.
#دین_گریزی #سکولاریسم #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
مشاور وزیر ارشاد دولت پزشکیان، علی ملانوری شمسی، در اظهارنظری گفته است:
«در سال‌های گذشته به مرور چراغ کانون‌های مساجد کم فروغ شده است. ما همبستگی و انسجام خود را از مساجد آوردیم و وظیفه ما این است که دوباره رونق را به کانون‌های مساجد بازگردانیم.»
این سخنان در حالی بیان می‌شود که نهادهای دینی در ایران سالانه از بودجه‌های کلان بهره‌مند هستند. تنها در لایحه بودجه سال ۱۴۰۳، مجموع اعتبارات اختصاص‌یافته به نهادهای دینی و تبلیغی مانند سازمان تبلیغات اسلامی، سازمان اوقاف، مرکز خدمات حوزه علمیه، شورای سیاست‌گذاری ائمه جمعه، و کانون‌های فرهنگی و هنری مساجد به بیش از ۲۳ هزار میلیارد تومان رسیده است. با وجود چنین هزینه‌های سنگینی از جیب ملت، ناتوانی در حفظ «چراغ کانون‌های مساجد» پرسشی جدی را مطرح می‌کند: این بودجه هنگفت صرف چه کاری شده است؟ و اگر حاصل آن "افول مساجد" است، مسئول این شکست ساختاری کیست؟
در همین حال، کشور در بخش‌های حیاتی و زیربنایی مانند آموزش و پرورش، بهداشت، ساخت مدارس، ترمیم راه‌ها و شبکه آبرسانی، با بحران شدید بودجه مواجه است. بسیاری از مدارس در نقاط محروم ایران حتی فاقد سرویس بهداشتی یا سیستم گرمایش استاندارد هستند. بیمارستان‌ها از تأمین دارو و تجهیزات ناتوان‌اند، و شبکه فرسوده آبرسانی در برخی شهرها به‌وضوح فروپاشی زیرساختی را نشان می‌دهد. در چنین شرایطی، تداوم تخصیص بودجه‌های عظیم به نهادهایی که خروجی ملموس و کارآمدی برای جامعه ندارند، به‌شدت غیرعقلانی و غیرعادلانه به نظر می‌رسد.
نکته تلخ‌تر این‌جاست که بسیاری از نهادهای دینی نه‌تنها در انجام وظایف تعریف‌شده خود ـ مثل جذب نسل جوان، ترویج اخلاق و فرهنگ مشارکتی ـ ناکام مانده‌اند، بلکه به‌واسطه‌ی وابستگی شدید به دولت و تحمیل هزینه به مردم، موجب واکنش منفی عمومی و افزایش دین‌گریزی به‌ویژه در میان نسل جوان شده‌اند. به‌عبارت دیگر، سالیان سال است که این نهادها ثروت عمومی را بلعیده‌اند، اما نه مشروعیت دینی‌شان را حفظ کرده‌اند و نه محبوبیت اجتماعی خود را. سخنان مشاور وزیر ارشاد، در واقع سندی بر شکست یک پروژه پرهزینه و ایدئولوژیک است؛ پروژه‌ای که اکنون حتی گردانندگانش نیز به بی‌نتیجه بودن آن اعتراف می‌کنند.
#دین_گریزی #سکولاریسم #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍23❤1
Forwarded from گفت‌وشنود
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
رهبران سیاسی در ترویج اخلاق مدارا و جلوگیری از دیگرستیزی، نقشی بنیادین در شکل‌دهی ذهن و منش نسل‌های آینده دارد.
آن‌ها با گفتار، رفتار و سیاست‌های خود الگوهای اجتماعی می‌سازند که مستقیماً بر نظام آموزشی، رسانه‌ها و فرهنگ عمومی تأثیر می‌گذارد.
هنگامی که رهبران بر تفاهم، احترام متقابل و همزیستی تأکید می‌کنند، جامعه به‌سوی پذیرش تفاوت‌ها و پرورش نسلی بردبارتر حرکت می‌کند.
در مقابل، رهبرانی که با زبان نفرت، تبعیض یا دشمن‌سازی سخن می‌گویند، بذر خشونت و شکاف را در دل آموزش و تربیت می‌کارند. آینده از رهبرانی می‌گذرد که مدارا را نه شعار، بلکه منش عملی خود قرار دهند.
#اخلاق #مدارا #رواداری #دیگری_ستیزی #آموزش #سکولاریسم #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
رهبران سیاسی در ترویج اخلاق مدارا و جلوگیری از دیگرستیزی، نقشی بنیادین در شکل‌دهی ذهن و منش نسل‌های آینده دارد.
آن‌ها با گفتار، رفتار و سیاست‌های خود الگوهای اجتماعی می‌سازند که مستقیماً بر نظام آموزشی، رسانه‌ها و فرهنگ عمومی تأثیر می‌گذارد.
هنگامی که رهبران بر تفاهم، احترام متقابل و همزیستی تأکید می‌کنند، جامعه به‌سوی پذیرش تفاوت‌ها و پرورش نسلی بردبارتر حرکت می‌کند.
در مقابل، رهبرانی که با زبان نفرت، تبعیض یا دشمن‌سازی سخن می‌گویند، بذر خشونت و شکاف را در دل آموزش و تربیت می‌کارند. آینده از رهبرانی می‌گذرد که مدارا را نه شعار، بلکه منش عملی خود قرار دهند.
#اخلاق #مدارا #رواداری #دیگری_ستیزی #آموزش #سکولاریسم #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍24❤2👎1