درباره #مجید_شریف:
فرازهایی از زندگی
مجید شریف در ۴ بهمن ۱۳۲۹ در یک خانواده مذهبی به دنیا آمد. تحصیلات متوسطۀ خود را در سال ۱۳۴۷ به پایان رساند و در رشتۀ ریاضی در سطح کشور اول شد. در همان دوره به زبان های #فرانسه و #انگلیسی نیز به خوبی تکلم می کرد. در انستیتو #گوته به فراگیری #آلمانی پرداخت و به #عربی و #روسی نیز کم و بیش تسلط یافت.
در سال ۱۳۴۷ در کنکور چندین دانشگاه کشور حائز رتبه #اول گردید و در بورسیۀ بانک مرکزی جهت اعزام به #امریکا نیز نفر اول شد.
با این حال رشتۀ #فیزیک نظری را در دانشگاه صنعتی شریف انتخاب کرد و با عالی ترین رتبۀ تحصیلی فارغ التحصیل و بعنوان بورسیه به امریکا سفر کرد.
در سال ۱۳۵۲ در دانشگاه یوسی الِ #کالیفرنیا در زمینۀ دکترای فیزیک به تحصیل پرداخت.
پیش از پیروزی انقلاب به کشور بازگشت و در دانشگاه بوعلی همدان به تدریس فیزیک پرداخت.
تا سال ۱۳۶۲ علاوه بر تدریس، در زمینه های فکری و فرهنگی فعال بود. چندین مقاله و چند کتاب از کارهای آن دورۀ اوست. او کتاب های اسلام راستین تولدی دیگر می یابد، اسلام منهای #دموکراسی و از خودبیگانگی فرهنگی را در این دوره به چاپ رساند. در همین دوره یکی از اعضای اصلی دفتر تدوین و تنظیم مجموعه آثار دکتر علی #شریعتی بود و در تدوین بیست و هشت جلد از این مجموعه آثار مشارکت و همکاری اساسی داشت.
در سال ۱۳۶۲ ایران را ترک کرد و در فرانسه در رشتۀ #جامعه_شناسی سیاسی از دانشگاه پژوهش های عالی دکترای خود را با رتبۀ ممتاز دریافت کرد.
تا سال ۱۳۷۴ که به ایران بازگشت، به فعالیت های مختلف فکری، اجتماعی و فرهنگی پرداخت.
حاصل تولیدات فکری شریف بیش از صد مقاله، تألیف سه کتاب از جمله بازاندیشی ضروری در مبارزۀ سیاسی و طرح نهادهای #دموکراتیک و هم چنین ترجمۀ کتاب #پیامبرِ خلیل جبران خلیل و کتاب ایدئولوژی ها، کشمکش‌ها و قدرتِ پیر انسار است.
مجید شریف در فاصلۀ سال های ۷۴ تا ۷۷ که در ایران به سر می برد، چندین کتاب ترجمه کرد:
۱. روژه گارودی، تاریخ یک ارتداد، اسطوره های بنیانگذار سیاست اسرائیل، موسسه فرهنگی رسا، ۱۳۵۷
۲. اسراییل شاهاک، تاریخ یهود، مذهب یهود، چاپ پخش، ۱۳۷۶
۳. ماکس گالو، زن شورشی – زندگی و مرگ رُزا لوکزامبورگ، موسسه فرهنگی رسا، ۱۳۷۷
۴. فریدریش نیچه، ارادۀ قدرت، انتشارات جامی،۱۳۷۷
۵. فریدریش نیچه، فلسفه در عصر تراژیک یونانیان، انتشارات جامی، ۱۳۷۸
۶. مقاله ای از ژاک دریدا از کتاب مذهب، (چاپ نشده)
۷. سپیده دمان، اثر فریدریش نیچه (ترجمۀ ناتمام)
* منبع: http://www.majidsharif.com/
@Tavaana_Tavaanatech
فرازهایی از زندگی
مجید شریف در ۴ بهمن ۱۳۲۹ در یک خانواده مذهبی به دنیا آمد. تحصیلات متوسطۀ خود را در سال ۱۳۴۷ به پایان رساند و در رشتۀ ریاضی در سطح کشور اول شد. در همان دوره به زبان های #فرانسه و #انگلیسی نیز به خوبی تکلم می کرد. در انستیتو #گوته به فراگیری #آلمانی پرداخت و به #عربی و #روسی نیز کم و بیش تسلط یافت.
در سال ۱۳۴۷ در کنکور چندین دانشگاه کشور حائز رتبه #اول گردید و در بورسیۀ بانک مرکزی جهت اعزام به #امریکا نیز نفر اول شد.
با این حال رشتۀ #فیزیک نظری را در دانشگاه صنعتی شریف انتخاب کرد و با عالی ترین رتبۀ تحصیلی فارغ التحصیل و بعنوان بورسیه به امریکا سفر کرد.
در سال ۱۳۵۲ در دانشگاه یوسی الِ #کالیفرنیا در زمینۀ دکترای فیزیک به تحصیل پرداخت.
پیش از پیروزی انقلاب به کشور بازگشت و در دانشگاه بوعلی همدان به تدریس فیزیک پرداخت.
تا سال ۱۳۶۲ علاوه بر تدریس، در زمینه های فکری و فرهنگی فعال بود. چندین مقاله و چند کتاب از کارهای آن دورۀ اوست. او کتاب های اسلام راستین تولدی دیگر می یابد، اسلام منهای #دموکراسی و از خودبیگانگی فرهنگی را در این دوره به چاپ رساند. در همین دوره یکی از اعضای اصلی دفتر تدوین و تنظیم مجموعه آثار دکتر علی #شریعتی بود و در تدوین بیست و هشت جلد از این مجموعه آثار مشارکت و همکاری اساسی داشت.
در سال ۱۳۶۲ ایران را ترک کرد و در فرانسه در رشتۀ #جامعه_شناسی سیاسی از دانشگاه پژوهش های عالی دکترای خود را با رتبۀ ممتاز دریافت کرد.
تا سال ۱۳۷۴ که به ایران بازگشت، به فعالیت های مختلف فکری، اجتماعی و فرهنگی پرداخت.
حاصل تولیدات فکری شریف بیش از صد مقاله، تألیف سه کتاب از جمله بازاندیشی ضروری در مبارزۀ سیاسی و طرح نهادهای #دموکراتیک و هم چنین ترجمۀ کتاب #پیامبرِ خلیل جبران خلیل و کتاب ایدئولوژی ها، کشمکش‌ها و قدرتِ پیر انسار است.
مجید شریف در فاصلۀ سال های ۷۴ تا ۷۷ که در ایران به سر می برد، چندین کتاب ترجمه کرد:
۱. روژه گارودی، تاریخ یک ارتداد، اسطوره های بنیانگذار سیاست اسرائیل، موسسه فرهنگی رسا، ۱۳۵۷
۲. اسراییل شاهاک، تاریخ یهود، مذهب یهود، چاپ پخش، ۱۳۷۶
۳. ماکس گالو، زن شورشی – زندگی و مرگ رُزا لوکزامبورگ، موسسه فرهنگی رسا، ۱۳۷۷
۴. فریدریش نیچه، ارادۀ قدرت، انتشارات جامی،۱۳۷۷
۵. فریدریش نیچه، فلسفه در عصر تراژیک یونانیان، انتشارات جامی، ۱۳۷۸
۶. مقاله ای از ژاک دریدا از کتاب مذهب، (چاپ نشده)
۷. سپیده دمان، اثر فریدریش نیچه (ترجمۀ ناتمام)
* منبع: http://www.majidsharif.com/
@Tavaana_Tavaanatech
Forwarded from آموزشکده توانا
درباره #مجید_شریف:
فرازهایی از زندگی
مجید شریف در ۴ بهمن ۱۳۲۹ در یک خانواده مذهبی به دنیا آمد. تحصیلات متوسطۀ خود را در سال ۱۳۴۷ به پایان رساند و در رشتۀ ریاضی در سطح کشور اول شد. در همان دوره به زبان های #فرانسه و #انگلیسی نیز به خوبی تکلم می کرد. در انستیتو #گوته به فراگیری #آلمانی پرداخت و به #عربی و #روسی نیز کم و بیش تسلط یافت.
در سال ۱۳۴۷ در کنکور چندین دانشگاه کشور حائز رتبه #اول گردید و در بورسیۀ بانک مرکزی جهت اعزام به #امریکا نیز نفر اول شد.
با این حال رشتۀ #فیزیک نظری را در دانشگاه صنعتی شریف انتخاب کرد و با عالی ترین رتبۀ تحصیلی فارغ التحصیل و بعنوان بورسیه به امریکا سفر کرد.
در سال ۱۳۵۲ در دانشگاه یوسی الِ #کالیفرنیا در زمینۀ دکترای فیزیک به تحصیل پرداخت.
پیش از پیروزی انقلاب به کشور بازگشت و در دانشگاه بوعلی همدان به تدریس فیزیک پرداخت.
تا سال ۱۳۶۲ علاوه بر تدریس، در زمینه های فکری و فرهنگی فعال بود. چندین مقاله و چند کتاب از کارهای آن دورۀ اوست. او کتاب های اسلام راستین تولدی دیگر می یابد، اسلام منهای #دموکراسی و از خودبیگانگی فرهنگی را در این دوره به چاپ رساند. در همین دوره یکی از اعضای اصلی دفتر تدوین و تنظیم مجموعه آثار دکتر علی #شریعتی بود و در تدوین بیست و هشت جلد از این مجموعه آثار مشارکت و همکاری اساسی داشت.
در سال ۱۳۶۲ ایران را ترک کرد و در فرانسه در رشتۀ #جامعه_شناسی سیاسی از دانشگاه پژوهش های عالی دکترای خود را با رتبۀ ممتاز دریافت کرد.
تا سال ۱۳۷۴ که به ایران بازگشت، به فعالیت های مختلف فکری، اجتماعی و فرهنگی پرداخت.
حاصل تولیدات فکری شریف بیش از صد مقاله، تألیف سه کتاب از جمله بازاندیشی ضروری در مبارزۀ سیاسی و طرح نهادهای #دموکراتیک و هم چنین ترجمۀ کتاب #پیامبرِ خلیل جبران خلیل و کتاب ایدئولوژی ها، کشمکش‌ها و قدرتِ پیر انسار است.
مجید شریف در فاصلۀ سال های ۷۴ تا ۷۷ که در ایران به سر می برد، چندین کتاب ترجمه کرد:
۱. روژه گارودی، تاریخ یک ارتداد، اسطوره های بنیانگذار سیاست اسرائیل، موسسه فرهنگی رسا، ۱۳۵۷
۲. اسراییل شاهاک، تاریخ یهود، مذهب یهود، چاپ پخش، ۱۳۷۶
۳. ماکس گالو، زن شورشی – زندگی و مرگ رُزا لوکزامبورگ، موسسه فرهنگی رسا، ۱۳۷۷
۴. فریدریش نیچه، ارادۀ قدرت، انتشارات جامی،۱۳۷۷
۵. فریدریش نیچه، فلسفه در عصر تراژیک یونانیان، انتشارات جامی، ۱۳۷۸
۶. مقاله ای از ژاک دریدا از کتاب مذهب، (چاپ نشده)
۷. سپیده دمان، اثر فریدریش نیچه (ترجمۀ ناتمام)
* منبع: http://www.majidsharif.com/
@Tavaana_Tavaanatech
فرازهایی از زندگی
مجید شریف در ۴ بهمن ۱۳۲۹ در یک خانواده مذهبی به دنیا آمد. تحصیلات متوسطۀ خود را در سال ۱۳۴۷ به پایان رساند و در رشتۀ ریاضی در سطح کشور اول شد. در همان دوره به زبان های #فرانسه و #انگلیسی نیز به خوبی تکلم می کرد. در انستیتو #گوته به فراگیری #آلمانی پرداخت و به #عربی و #روسی نیز کم و بیش تسلط یافت.
در سال ۱۳۴۷ در کنکور چندین دانشگاه کشور حائز رتبه #اول گردید و در بورسیۀ بانک مرکزی جهت اعزام به #امریکا نیز نفر اول شد.
با این حال رشتۀ #فیزیک نظری را در دانشگاه صنعتی شریف انتخاب کرد و با عالی ترین رتبۀ تحصیلی فارغ التحصیل و بعنوان بورسیه به امریکا سفر کرد.
در سال ۱۳۵۲ در دانشگاه یوسی الِ #کالیفرنیا در زمینۀ دکترای فیزیک به تحصیل پرداخت.
پیش از پیروزی انقلاب به کشور بازگشت و در دانشگاه بوعلی همدان به تدریس فیزیک پرداخت.
تا سال ۱۳۶۲ علاوه بر تدریس، در زمینه های فکری و فرهنگی فعال بود. چندین مقاله و چند کتاب از کارهای آن دورۀ اوست. او کتاب های اسلام راستین تولدی دیگر می یابد، اسلام منهای #دموکراسی و از خودبیگانگی فرهنگی را در این دوره به چاپ رساند. در همین دوره یکی از اعضای اصلی دفتر تدوین و تنظیم مجموعه آثار دکتر علی #شریعتی بود و در تدوین بیست و هشت جلد از این مجموعه آثار مشارکت و همکاری اساسی داشت.
در سال ۱۳۶۲ ایران را ترک کرد و در فرانسه در رشتۀ #جامعه_شناسی سیاسی از دانشگاه پژوهش های عالی دکترای خود را با رتبۀ ممتاز دریافت کرد.
تا سال ۱۳۷۴ که به ایران بازگشت، به فعالیت های مختلف فکری، اجتماعی و فرهنگی پرداخت.
حاصل تولیدات فکری شریف بیش از صد مقاله، تألیف سه کتاب از جمله بازاندیشی ضروری در مبارزۀ سیاسی و طرح نهادهای #دموکراتیک و هم چنین ترجمۀ کتاب #پیامبرِ خلیل جبران خلیل و کتاب ایدئولوژی ها، کشمکش‌ها و قدرتِ پیر انسار است.
مجید شریف در فاصلۀ سال های ۷۴ تا ۷۷ که در ایران به سر می برد، چندین کتاب ترجمه کرد:
۱. روژه گارودی، تاریخ یک ارتداد، اسطوره های بنیانگذار سیاست اسرائیل، موسسه فرهنگی رسا، ۱۳۵۷
۲. اسراییل شاهاک، تاریخ یهود، مذهب یهود، چاپ پخش، ۱۳۷۶
۳. ماکس گالو، زن شورشی – زندگی و مرگ رُزا لوکزامبورگ، موسسه فرهنگی رسا، ۱۳۷۷
۴. فریدریش نیچه، ارادۀ قدرت، انتشارات جامی،۱۳۷۷
۵. فریدریش نیچه، فلسفه در عصر تراژیک یونانیان، انتشارات جامی، ۱۳۷۸
۶. مقاله ای از ژاک دریدا از کتاب مذهب، (چاپ نشده)
۷. سپیده دمان، اثر فریدریش نیچه (ترجمۀ ناتمام)
* منبع: http://www.majidsharif.com/
@Tavaana_Tavaanatech
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
"نان کار آزادی حق مسلم ماست"
"دزدی‌های نجومی، فلاکت عمومی"
#اول_مه در میدان بهارستان تهران
مرتبط:
فساد اقتصادی در ایران
http://bit.ly/2cmC8Gd
#روز_جهانی_کارگر
#روز_کارگر
#LabourDay
@Tavaana_TavaanaTech
"دزدی‌های نجومی، فلاکت عمومی"
#اول_مه در میدان بهارستان تهران
مرتبط:
فساد اقتصادی در ایران
http://bit.ly/2cmC8Gd
#روز_جهانی_کارگر
#روز_کارگر
#LabourDay
@Tavaana_TavaanaTech
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
آغاز سال تحصیلی؛ روز #اول_مهر در دبیرستان مفید قیطریه (دوره اول) به یاد استاد #شجریان
ایرانی زسر کن خواب مستی،
بر هم زن بساط خودپرستی
که چشم جهانی سوی تو باشد،
چه از پا نشستی
در این شب سپیده نودمیده
تیغ شب به خونش درکشیده
امید چه‌داری از این شب
که در خون کشیده سپیده
....
با خواری در روزگار، ننگ باشد زتدگانی
مرگه به تا که این زنده‌مانی
@Tavaana_TavaanaTech
ایرانی زسر کن خواب مستی،
بر هم زن بساط خودپرستی
که چشم جهانی سوی تو باشد،
چه از پا نشستی
در این شب سپیده نودمیده
تیغ شب به خونش درکشیده
امید چه‌داری از این شب
که در خون کشیده سپیده
....
با خواری در روزگار، ننگ باشد زتدگانی
مرگه به تا که این زنده‌مانی
@Tavaana_TavaanaTech
برای همه کودکان ایران
و نیمکت‌های خالی مهر
اول مهر است.
زنگ مدرسه در هزاران کلاس درس ایران به صدا درآمده، اما نیمکت‌هایی هست که دیگر هیچ‌گاه پر نخواهند شد.
کودکانی که باید امروز کیف و کتاب به دست، پا به مدرسه می‌گذاشتند، در خیابان‌های اعتراض، زیر ضرب باتوم و گلوله، یا زیر آوار موشکی که بر سقف کلاسشان فرود آمد، جان باختند.
برخی‌شان تنها آرزویشان دیدن یک فردای آزاد بود؛ برخی حتی معنای «زندگی» را درنیافته بودند و تنها در آغوش خانواده یا پشت نیمکت مدرسه بودند که زندگی از آن‌ها گرفته شد.
نام بردن از تک تک آن‌ها سخت است و غم‌انگیزتر آنکه که شمار دقیق این کودکان را نمی‌دانیم. نه به این دلیل که کم بوده‌اند، بلکه به این دلیل که حاکمان جمهوری اسلامی، به‌جای شفافیت، پرونده‌ها را می‌بندند، آمار را کتمان می‌کنند، خانواده‌ها را به سکوت وامی‌دارند و حتی حق برگزاری مراسم یادبود را از داغدیدگان می‌گیرند. این کتمان خود بخشی از همان سرکوب سیستماتیکی است که کودکان را قربانی کرد؛ سرکوبی که صدای معترض را با گلوله پاسخ داد، و جنگ‌طلبی‌ای که هزینه‌اش را کودکان بی‌گناه در مدرسه، خانه و خیابان پرداختند.
هر کودکی که در این سال‌ها جان باخت، رویایی ناتمام بود؛ نقاشی‌ای نیمه‌کاره، دفتر مشقی که هرگز تمام نشد، صندلی خالی‌ای در کلاسی که باید امروز پر از خنده باشد.
در نخستین روز مهر، ما آن‌ها را فراموش نمی‌کنیم. نه با عدد، که با یادشان. یاد هر کودکی که حق زیستن، حق آموختن و حق رویاپردازی از او ربوده شد.
برای همه کودکان ایران، یادتان تا همیشه زنده است.
#دانش_آموز #اول_مهر
@Tavaana_TavaanaTech
و نیمکت‌های خالی مهر
اول مهر است.
زنگ مدرسه در هزاران کلاس درس ایران به صدا درآمده، اما نیمکت‌هایی هست که دیگر هیچ‌گاه پر نخواهند شد.
کودکانی که باید امروز کیف و کتاب به دست، پا به مدرسه می‌گذاشتند، در خیابان‌های اعتراض، زیر ضرب باتوم و گلوله، یا زیر آوار موشکی که بر سقف کلاسشان فرود آمد، جان باختند.
برخی‌شان تنها آرزویشان دیدن یک فردای آزاد بود؛ برخی حتی معنای «زندگی» را درنیافته بودند و تنها در آغوش خانواده یا پشت نیمکت مدرسه بودند که زندگی از آن‌ها گرفته شد.
نام بردن از تک تک آن‌ها سخت است و غم‌انگیزتر آنکه که شمار دقیق این کودکان را نمی‌دانیم. نه به این دلیل که کم بوده‌اند، بلکه به این دلیل که حاکمان جمهوری اسلامی، به‌جای شفافیت، پرونده‌ها را می‌بندند، آمار را کتمان می‌کنند، خانواده‌ها را به سکوت وامی‌دارند و حتی حق برگزاری مراسم یادبود را از داغدیدگان می‌گیرند. این کتمان خود بخشی از همان سرکوب سیستماتیکی است که کودکان را قربانی کرد؛ سرکوبی که صدای معترض را با گلوله پاسخ داد، و جنگ‌طلبی‌ای که هزینه‌اش را کودکان بی‌گناه در مدرسه، خانه و خیابان پرداختند.
هر کودکی که در این سال‌ها جان باخت، رویایی ناتمام بود؛ نقاشی‌ای نیمه‌کاره، دفتر مشقی که هرگز تمام نشد، صندلی خالی‌ای در کلاسی که باید امروز پر از خنده باشد.
در نخستین روز مهر، ما آن‌ها را فراموش نمی‌کنیم. نه با عدد، که با یادشان. یاد هر کودکی که حق زیستن، حق آموختن و حق رویاپردازی از او ربوده شد.
برای همه کودکان ایران، یادتان تا همیشه زنده است.
#دانش_آموز #اول_مهر
@Tavaana_TavaanaTech
💔20
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
امسال دیگر پرنیان را به مدرسه نبردم
مادر جاویدنام پرنیان دبیری، نوجوانی که در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ به دست نیروهای جمهوری اسلامی کشته شد، هم‌زمان با آغاز سال تحصیلی، از نخستین مهر بدون دخترش گفت؛ از لباس فرم اتوکشیده، کوله مرتب و کتانی‌هایی که دیگر کسی آن‌ها را برای رفتن به مدرسه نمی‌پوشد.
او با مرور صبح‌های نخستین روز مدرسه در ۱۱ سال گذشته گفت که هر سال با صدای زدن دخترش، آماده‌کردن شیر و کیک و گذاشتن خوراکی‌های محبوبش در کوله آغاز می‌شد. پرنیان در رشته معماری تحصیل می‌کرد و به‌دلیل سنگینی وسایلش، مادر کوله او را تا دم در حمل می‌کرد.
مادر پرنیان از مسیر مشترکشان تا مدرسه نیز گفت؛ مسیری که با خنده‌های مادر و دختر، گوش‌دادن پرنیان به موسیقی و شوق دیدن دوستانش می‌گذشت. پرنیان به مادرش می‌گفت: «من از درِ آن مدرسه بروم داخل و بچه‌ها را ببینم، دیگر از خستگی خبری نیست.»
اما امسال نخستین مهر برای این مادر به‌شکل دیگری آغاز شد؛ لباس فرم پرنیان را تمیز و اتوکشیده آماده کرد، کوله و کتانی‌هایش را مرتب کنار هم گذاشت، اما دختری نبود که صدایش کند و به مدرسه ببرد.
او در پایان، با صدایی آکنده از اندوه گفت:
«امسال من این روز را تجربه نکردم… مهر ایران… تو پاییز می‌آمد و درس می‌خواند… خواستم حال امروزم را با شما در میان بگذارم.»
#پرنیان_دبیری #دادخواهی #اول_مهر
@Tavaana_TavaanaTech
امسال دیگر پرنیان را به مدرسه نبردم
مادر جاویدنام پرنیان دبیری، نوجوانی که در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ به دست نیروهای جمهوری اسلامی کشته شد، هم‌زمان با آغاز سال تحصیلی، از نخستین مهر بدون دخترش گفت؛ از لباس فرم اتوکشیده، کوله مرتب و کتانی‌هایی که دیگر کسی آن‌ها را برای رفتن به مدرسه نمی‌پوشد.
او با مرور صبح‌های نخستین روز مدرسه در ۱۱ سال گذشته گفت که هر سال با صدای زدن دخترش، آماده‌کردن شیر و کیک و گذاشتن خوراکی‌های محبوبش در کوله آغاز می‌شد. پرنیان در رشته معماری تحصیل می‌کرد و به‌دلیل سنگینی وسایلش، مادر کوله او را تا دم در حمل می‌کرد.
مادر پرنیان از مسیر مشترکشان تا مدرسه نیز گفت؛ مسیری که با خنده‌های مادر و دختر، گوش‌دادن پرنیان به موسیقی و شوق دیدن دوستانش می‌گذشت. پرنیان به مادرش می‌گفت: «من از درِ آن مدرسه بروم داخل و بچه‌ها را ببینم، دیگر از خستگی خبری نیست.»
اما امسال نخستین مهر برای این مادر به‌شکل دیگری آغاز شد؛ لباس فرم پرنیان را تمیز و اتوکشیده آماده کرد، کوله و کتانی‌هایش را مرتب کنار هم گذاشت، اما دختری نبود که صدایش کند و به مدرسه ببرد.
او در پایان، با صدایی آکنده از اندوه گفت:
«امسال من این روز را تجربه نکردم… مهر ایران… تو پاییز می‌آمد و درس می‌خواند… خواستم حال امروزم را با شما در میان بگذارم.»
#پرنیان_دبیری #دادخواهی #اول_مهر
@Tavaana_TavaanaTech
💔48🕊3❤2