سیامک امینی، شهروند شصت و سه ساله ساکن تهران، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ریاست ایمان افشاری، به چهار سال و سه ماه حبس تعزیری، دو سال ممنوعیت خروج از کشور و مجازات‌های تکمیلی محکوم شد.


آقای امینی بابت اتهام «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی/ خارجی» به سه سال و هفت ماه حبس تعزیری و بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی» به هشت ماه حبس تعزیری با احتساب ایام بازداشت قبلی محکوم شد. همچنین او از بابت مجازات‌های تکمیلی به منع عضویت در گروه‌ها و دستجات سیاسی و اجتماعی، منع استفاده از تلفن هوشمند و منع خروج از کشور به مدت دو سال محکوم شد.
حمایت از اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ از طریق فضای مجازی و ارتباط با گروه‌های مخالف نظام از جمله مصادیق اتهامات مطروحه علیه این شهروند عنوان شده است.

در صورت تایید این حکم در مرحله تجدیدنظر، با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی سه سال و هفت ماه حبس برای او قابل اجرا خواهد بود.

دی ماه سال گذشته، منزل آقای امینی توسط ماموران سپاه پاسداران مورد تفتیش قرار گرفت و برخی از وسایلش ضبط شد. سپس او سه بار جهت بازجویی احضار و در آخرین جلسه بازپرسی، با تودیع وثیقه پانصد میلیون تومانی آزاد شد. او به سندروم بهجت که یک بیماری التهابی خودایمنی است و عوامل محیطی و ژنتیکی در ایجاد آن نقش دارند، مبتلاست و از این جهت توان تحمل حبس ندارد.

سیامک امینی، فرزند محمد، متولد ۱۳۴۱، متاهل، ساکن تهران دارای شغل آزاد و از زندانیان سیاسی دهه شصت است که از نوروز ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۸ را در زندان سپری کرده بود.

منبع خبر: هرانا

#سیامک_امینی #زندانی_سیاسی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

سیامک امینی، شهروند ۶۳ ساله ساکن تهران توسط دادگاه تجدیدنظر این استان به ۴ سال و یک ماه و هفده روز حبس و مجازات‌های تکمیلی تقلیل یافت. او پیشتر در دادگاه بدوی به ۴ سال و سه ماه حبس و مجازات‌های تکمیلی محکوم شده بود.

بر اساس حکم دادگاه او بابت اتهام «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی/ خارجی» به ۳ سال و شش ماه و یک روز حبس و بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی» به ۷ ماه و شانزده روز حبس، مجموعا ۴ سال و یک ماه و هفده روز زندان محکوم شده است.

همچنین او بابت مجازات‌های تکمیلی به منع عضویت در گروه‌ها و دستجات سیاسی و اجتماعی، منع استفاده از تلفن هوشمند و منع خروج از کشور به مدت دو سال محکوم شده است.


طبق اصل تجمیع جرایم، حکم سه سال و شش ماه و یک روز برای ایشان قابل اجرا است.


مصداق‌های اتهامات ایشان حمایت از انقلاب ۱۴۰۱ از طریق فضای مجازی و ارتباط با گروه‌های مخالف نظام عنوان شده است.

آقای امینی به سندروم بهجت که یک بیماری التهابی خودایمنی است و عوامل محیطی و ژنتیکی در ایجاد آن نقش دارند، مبتلاست و از این جهت توان تحمل حبس ندارد.

سیامک امینی، از زندانیان سیاسی دهه شصت است که از نوروز ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۸ را در زندان سپری کرده بود.

#سیامک_امینی #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

امروز ۱۴ مرداد ماه ۱۴۰۳، آقای سیامک امینی، برای تحمل حبس راهی زندان شد

او پیش از رفتن به زندان، در یک ویدیو اعلام می‌کند که به راهی که برگزیده برای مبارزه جهت عدالت و رهایی از ستم، ایمان دارد و خللی در اندیشه‌اش به وجود نیامده است.

سیامک امینی، شهروند ۶۳ ساله ساکن تهران توسط دادگاه تجدیدنظر این استان به ۴ سال و یک ماه و هفده روز حبس محکوم شد.

بر اساس حکم دادگاه او بابت اتهام «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی/ خارجی» به ۳ سال و شش ماه و یک روز حبس و بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی» به ۷ ماه و شانزده روز حبس، مجموعا ۴ سال و یک ماه و هفده روز زندان محکوم شده است.

همچنین او بابت مجازات‌های تکمیلی به منع عضویت در گروه‌ها و دستجات سیاسی و اجتماعی، منع استفاده از تلفن هوشمند و منع خروج از کشور به مدت دو سال محکوم شده است.


طبق اصل تجمیع جرایم، حکم سه سال و شش ماه و یک روز برای ایشان قابل اجرا است.


مصداق‌های اتهامات ایشان حمایت از انقلاب ۱۴۰۱ از طریق فضای مجازی و ارتباط با گروه‌های مخالف نظام عنوان شده است.

آقای امینی به سندروم بهجت که یک بیماری التهابی خودایمنی است و عوامل محیطی و ژنتیکی در ایجاد آن نقش دارند، مبتلاست و از این جهت توان تحمل حبس ندارد. با این حال برای تحمل حبس فراخوانده شده و امروز راهی زندان شد.

سیامک امینی، از زندانیان سیاسی دهه شصت است که از نوروز ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۸ را در زندان سپری کرده بود. او از بازمانده‌های کشتار تابستان ۱۳۶۷ است.

#سیامک_امینی #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

سیامک امینی، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، به مدت سه هفته از ملاقات با خانواده محروم شده است.
به گفته منابع آگاه، این محرومیت تنبیهی به دلیل شادی این زندانی سیاسی پس از مرگ حسن نصرالله اعمال شده است.
سیامک امینی، شهروند ۶۳ سال دارد که بر اساس حکم دادگاه بابت اتهام «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی/ خارجی» به ۳ سال و شش ماه و یک روز حبس و بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی» به ۷ ماه و شانزده روز حبس، مجموعا ۴ سال و یک ماه و هفده روز زندان محکوم شده بود.

مصداق‌های اتهامات ایشان حمایت از انقلاب ۱۴۰۱ از طریق فضای مجازی و ارتباط با گروه‌های مخالف نظام عنوان شده است.

آقای امینی به سندروم بهجت که یک بیماری التهابی خودایمنی است و عوامل محیطی و ژنتیکی در ایجاد آن نقش دارند، مبتلاست و از این جهت توان تحمل حبس ندارد.

سیامک امینی، از زندانیان سیاسی دهه شصت است که از نوروز ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۸ را در زندان سپری کرده بود.

#سیامک_امینی #یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#حسن_نصرالله
@Tavana_TavaanaTech

هفتمین روز اعتصاب غذای سیامک امینی، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین
یاسین مختاری، ابوالحسن منتظر و سیامک امینی روز چهارشنبه ۲۳ آبان‌ماه، به دلیل اعتراض به صدور احکام اعدام به سلول انفرادی منتقل شدند.
سیامک امینی زندانی ۶۲ ساله، در اعتراض به این اقدام، از همان روز دست به اعتصاب غذا زده است و بارها به دلیل وخامت حال جسمانی به بهداری زندان منتقل شده است. به گفته منابع آگاه این زندانی سیاسی دچار خونریزی معده شده و همچنان از برقراری تماس تلفنی حتی با خانواده هم محروم است.

سیامک امینی از زندانیان سیاسی دهه شصت است. جمهوری اسلامی اردی‌بهشت ۱۴۰۳، سیامک امینی را به اتهام «اجتماع و تبانی» و «تبلیغ علیه نظام» به چهار سال و یک ماه و ۱۷ روز حبس محکوم کرد.

صدای زندانیان باشیم

#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#سیامک_امینی
#زندان
#زندانی_سیاسی
@Tavaana_TavaanaTech

ممانعت از اعزام سیامک امینی، زندانی سیاسی مبتلا به بیماری نادر، به بیمارستان با دستور رئیس زندان اوین

به دستور هدایت‌الله فرزادی، رئیس زندان اوین، از اعزام سیامک امینی، زندانی سیاسی محبوس در بند ۴ این زندان، به بیمارستان ممانعت به عمل آمد. این در حالی است که آقای امینی به بیماری التهابی و خودایمنی «نوروبهجت» مبتلاست و نیاز فوری به درمان تخصصی در خارج از زندان دارد.

بنابر گزارش منابع مطلع، این زندانی سیاسی به دلیل امتناع از پوشیدن لباس زندان از حق انتقال به مرکز درمانی محروم شده است. وی همچنین طی ۹ ماه گذشته از مرخصی نیز محروم بوده است.

سیامک امینی، متولد ۱۳۴۱، متأهل، اهل و ساکن تهران است. او از بازماندگان سرکوب‌های دهه ۶۰ محسوب می‌شود و پیش‌تر از سال ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۸ در زندان به‌سر برده بود. امینی در تاریخ ۱۴ مرداد ۱۴۰۳ جهت اجرای حکم سه سال و شش ماه زندان به اتهام‌های «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» و «تبلیغ علیه نظام» بازداشت و به زندان اوین منتقل شد.

این فعال سیاسی، پیش‌تر در دی‌ماه ۱۴۰۲، پس از بازرسی مأموران امنیتی از منزلش، بازداشت و پس از چند نوبت احضار به دادگاه، با وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی موقتاً آزاد شده بود. حکم نهایی وی در تاریخ ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۳، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری صادر شد. در کنار احکام حبس، او به مجازات‌های تکمیلی نظیر ممنوعیت عضویت در گروه‌ها، عدم استفاده از تلفن هوشمند، و ممنوع‌الخروجی به مدت دو سال نیز محکوم شده است.
کارشکنی‌های صورت‌گرفته در مسیر درمان این زندانی سیاسی، در حالی ادامه دارد که پزشکان، تحمل شرایط زندان را برای فردی با وضعیت سلامت وی، خطرناک و ناممکن دانسته‌اند.

#سیامک_امینی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

از دل زخم‌ها، نور می‌تراود
پیام سیامک امینی از زندان فشافویه در هفتمین سال تحمل حبس

سیامک امینی، زندانی سیاسی که با احتساب دوران حبسش در دهه شصت، حدود هفت سال را در زندان‌های جمهوری اسلامی گذرانده است، در نامه‌ای از امید به آزادی و پیروزی مردم ایران نوشته است.

او نامه‌اش را با بخشی از منظومه آرش کمانگیر آغاز کرد و نوشت:
«آری، آری، زندگی زیباست.
زندگی، آتشگهی دیرنده و پابرجاست.
گر بيفروزيش، رقص شعله‌اش در هر كران پيداست.
ور نه، خاموش است، و خاموشی گناه ماست.
هموطنان، رفقا و دوستان عزیز،
امروز که به هفتمین سال در بند بودنم نزدیک می‌شوم، هنوز باور دارم که شعر سیمین بهبهانی:
«دوباره می‌سازمت وطن
اگر چه با خشت جان خویش
ستون به سقف تو می‌زنم
اگر چه با استخوان خویش»
نزدیک‌تر از قبل است. آری، از بدو زیستم تاکنون تلاشم برای عدالت، برابری و بهروزی بوده.
در سال‌های سیاه ۶۰، شکنجه‌ها و کشته شدن نزدیکان و رفقایم را به چشم دیده‌ام؛ از آخرین آغوش‌های قبل از اعدام تا دادگاه‌های چند دقیقه‌ای. از بدو زیستم تا کنون چندین زندان را دیده‌ام. ساعت‌ها بازجویی شدم و ساعت‌ها و روزها زیر شکنجه و کابل بوده‌ام؛ و همین چند وقت پیش، حتی حمله موشکی به زندان را...
همان‌طور که قبل‌تر نیز گفتم، همیشه خورشید تابان ایران مشعل راهم بوده و هست؛ گرما‌بخش قلبم، دست‌های کار و زحمت بوده و هست.
اما تمام این ۷ سال، وقتی به آینده ایران آزاد و عاری از بی‌عدالتی فکر می‌کنم، برایم مانند ۷ دقیقه‌ای می‌ماند.»

او در ادامه افزود:
«رژیمی که کوچک‌ترین صداها را خفه و عدالت را سرکوب می‌کند، چیزی نیست جز ضحاکی که باید به دست کاوه‌ها سرش را برید. البته برای ما سال‌هاست که فقط اندازه این زندان‌ها کوچک و بزرگ‌تر می‌شود: زندانی به وسعت یک کشور، یا زندانی به وسعت خراب‌های اوین و چهاردیواری‌های تنگ فشافویه.»

این زندانی سیاسی، در ادامه باورش درباره عبور مردم از سختی‌ها به این موضوع اشاره کرد که نجات‌دهنده‌ای از خارج در کار نیست:
«اما مردم ایران، همیشه مانند رودی پرخروش و موجی در موجی پیوسته، از این نشیب و صخره‌ها می‌گذرند. مردم شریف ایران، هیچ دست نجات‌دهنده‌ای به‌سوی ما دراز نخواهد شد؛ همان‌طور که در طول تاریخ، این دست‌ها فقط برای فشردن گلوی ما به‌سمت ما دراز شده‌اند.»
به باور سیامک امینی حکومت اسرائیل «کودک‌کش» است و جنگ او با جمهوری اسلامی، جنگ بین «دو ارتجاع» است.
او در ادامه نوشت:
«هنوز خون کیان پیرفلک‌ها، خدانور‌ها، ندا آقاسلطان‌ها، حجری‌ها و... بر دستانش و بر سر مارهای ضحاک زمانه است.
اما این جنبش را، اگر هزاران بار نیز با چوبه‌های دار، ضربه‌های کابل، شکنجه‌ها و زندان و انفرادی‌ها سرکوب کنید، باز نیز مانند خورشیدی از میانه سیاهی‌ها بلند خواهد شد.
این جنبشی است که قدرت تحرک و تحول دارد و خطری برای استمرار تسلط نیروهای خارجی و بقای سلطه اسلام سیاسی بوده است.
مردم ایران سال‌هاست که می‌دانند جمهوری اسلامی، منافع ملی، میهن و مردم برایش بی‌معناست. و بهترین گواه آن، رخدادهای حکومتش است. این حکومت برای حفظ خود، فرسنگ‌ها به زیر زمین می‌خزد و از مردمش سپر انسانی می‌سازد.»

سیامک امینی در ادامه به از دست رفتن مشروعیت رژیم اشاره کرد و بر ضرورت اتحاد و همدلی تاکید کرد:
«این رژیم سال‌هاست بزرگ‌ترین قلب استراتژیک، یعنی قلب مردم و پایگاه مردمی را از دست داده است، و امروز بیش از هر روزی در لبه پرتگاه است.
آری، ما دقیقاً دستانمان مانند دستان پیرمرد داستان «پیرمرد و دریا»ی همینگوی است: زخمی، خونی، پینه‌بسته؛ اما نور از میان همین زخم‌ها عبور می‌کند.
ما با اتحاد و همدلی خواهیم توانست به جهان ثابت کنیم می‌توانیم، و این ماهی بزرگ را به کنار ساحل آرام برسانیم.
تنها راه ما، اتحاد است و اتحاد.
تو می‌توانی همه گل‌ها را بچینی، اما نمی‌توانی آمدن بهار را متوقف کنی.
به امید دیدار شما و رقص پیروزی
سیامک امینی
زندان فشافویه
(هفتمین سال زندان)»

ـ سیامک امینی، متولد ۱۳۴۱، متأهل، اهل و ساکن تهران است. او از بازماندگان سرکوب‌های دهه ۶۰ محسوب می‌شود و پیش‌تر از سال ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۸ در زندان به‌سر برده بود. امینی در تاریخ ۱۴ مرداد ۱۴۰۳ جهت اجرای حکم سه سال و شش ماه زندان به اتهام‌های «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» و «تبلیغ علیه نظام» بازداشت و به زندان اوین منتقل شد.

این فعال سیاسی، پیش‌تر در دی‌ماه ۱۴۰۲، پس از بازرسی مأموران امنیتی از منزلش، بازداشت و پس از چند نوبت احضار به دادگاه، با وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی موقتاً آزاد شده بود. حکم نهایی وی در تاریخ ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۳، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری صادر شد.

#سیامک_امینی #زندانی_سیاسی #بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

سیامک امینی از زندان اوین:

«برای عفو التماس نمی‌کنم، تا پای جان مقابل ستم می‌مانم»

سیامک امینی، زندانی سیاسی در نامه‌ای از زندان اوین، با اشاره به استثنا شدن از عفو با وجود آنکه به علت بیماری مشمول بخشنامه عفو می‌شد، اعلام کرده است که هرگز برای عفو خویش التماس نخواهد کرد و با وجود بیماری و محرومیت از درمان، تا آخرین روز حکم ناعادلانه‌اش در مسیر مقاومت و مبارزه برای «زن، زندگی، آزادی» خواهد ایستاد.

متن این نامه به شرح زیر است:
هر چیزی که به التماس آلوده باشد نمی‌خواهم هر چه باشد حتی زندگی!

درود بر مردم شریف ایران؛
اینجانب سیامک امینی، زندانی سیاسی دههٔ ۶۰، از زندان اوین برایتان می‌نویسم.
در کشوری که به‌گفتهٔ آمارهای داخلی، ۴۰ درصد جمعیت در خط فقر مطلق‌اند؛ ۵ میلیون نفر حتی از خرید غذا محروم‌اند؛ ۴۳ هزار نفر بر اثر آلودگی هوا می‌میرند؛ هر روز از نقشهٔ محیط‌زیست، دریاچه‌ها و جنگل‌ها حذف می‌شود؛ و ۲–۳ میلیون کودک در آستانهٔ سال تحصیلی از مدرسه جا می‌مانند؛ در دیوار بیمارستان‌های دولتی آگهی‌های فروش اعضای بدن دیده می‌شود؛ خودروهای فرسوده و جاده‌ها جان هموطنانم را می‌گیرند؛ دزدی‌ها، اختلاس‌های میلیاردی، رانت و فساد در جامعه بیداد می‌کند؛ و مردم از بی‌برقی، بی‌آبی و نبود گاز رنج می‌برند.
هر کس صدای مخالف باشد و برای آزادی و برابری شعار دهد، راهی زندان، اعدام یا شکنجه می‌شود. دوستانم را با دست‌های بسته اعدام می‌کنند و زنان کشورم را بی‌گناه به جوخه‌های اعدام نزدیک می‌کنند (وریـشه‌ مرادی، پخشان عزیزی و شریفه محمدی). دوستان و رفقای من را به‌صورت دسته‌جمعی اعدام کردند و به خاوران‌ها روانه کردند و فرزندان، پدران، مادران، خواهران و برادرانشان را هنوز، بعد از گذشتِ سی سال، در داغ از دست دادن‌شان گذاشته‌اند.
من هرگز برای عفو خویش نامه‌ای نخواهم نوشت و التماس نخواهم کرد؛ و افتخار می‌کنم که در فهرست استثنای عفو هستم.
زمانی که ضحاکِ زمانه تمام ایران را به زندانی تبدیل کرده است، آزادیِ من از این زندان برایم اهمیتی ندارد. با اینکه بیمار هستم و بند ۱۰ بخشنامهٔ عفو بیماری‌های صعب‌العلاج را شامل حال من می‌کند، اما با افتخار تا آخرین روزِ حکمِ ناعادلانه‌ام خواهم ماند و برای آزادی می‌جنگم — به یاد مهساها، زنان و مردان سرزمینم.
مرا از درمان منع کردند، اما وقتی مردم کشورم در صف بیمارستان‌ها تلف می‌شوند، من نیز مانند آن‌ها خواهم جنگید. مرا از ملاقات حضوری با خانواده‌ام منع می‌کنند، اما به یاد تمام هموطنانی که به‌اجبار پناهنده شده‌اند و سال‌ها در فراغ و دوری خانواده‌های‌شان زیسته‌اند، تحمل خواهم کرد. من نیز قطرهٔ کوچکی از مقاومت خواهم بود و در برابر جباران سر فرونخواهم آورد؛ مقاومتِ ما مهر و امضای نابودیِ ستمگر است.
به نام: زن—زندگی—آزادی.
درود بر مردم قهرمان ایران و به امید آزادی ایران و همهٔ مردمش.
سیامک امینی
زندانی سیاسی اوین

#سیامک_امینی #بیانیه #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

ممانعت مسئولان زندان اوین از اعزام درمانی زندانی سیاسی سیامک امینی با وجود خطر قطع نخاع

طبق گزارش دریافتی، با گذشت شش ماه از آخرین اعزام پزشکی سیامک امینی، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، امروز دوشنبه ۲۲ آبان‌ماه، مسئولان زندان از اعزام او به بیمارستان جلوگیری کردند.

به گفته‌ی این منبع، آقای امینی به دلیل امتناع از پوشیدن لباس مخصوص اعزام (لباس زندان)، از سوی فرزادی، رئیس زندان اوین، محمودی، رئیس بند ۷، و ملکی، مسئول بهداری زندان، از حق درمان محروم شد؛ این در حالی است که وضعیت جسمانی او وخیم و نیاز به اعزام فوری کاملاً ضروری اعلام شده است.

سیامک امینی در جریان اعتصاب غذا و انتقال به سلول انفرادی در ماه‌های گذشته، از ناحیه‌ی مهره‌های دوم و سوم کمر (دیسک) دچار شکستگی شده و بنا بر تشخیص پزشکان در خطر قطع نخاع قرار دارد.

این زندانی سیاسی که سابقه‌ی زندان در دهه‌ی ۶۰ را نیز دارد، از سندروم بهجت رنج می‌برد؛ بیماری‌ای خودایمنی که در حال حاضر عوارض پوستی آن به‌شدت تشدید شده و خطر گسترش عفونت در بدن او را افزایش داده است.

منابع مطلع تأکید کرده‌اند که با وجود گذشت بیش از شش ماه از آخرین نوبت درمان و ضرورت تزریق کورتون برای کنترل وضعیت جسمی، تاکنون هیچ اقدام پزشکی مؤثری برای او انجام نشده است.

ممانعت از اعزام درمانی زندانیان بیمار، از جمله مصادیق بارز نقض حق حیات و شکنجه‌ی سفید به‌شمار می‌رود و بنا بر گزارش‌ها، مقامات زندان اوین طی ماه‌های اخیر بارها از انتقال زندانیان سیاسی به مراکز درمانی خارج از زندان خودداری کرده‌اند.


ـ سیامک امینی، متولد ۱۳۴۱، متأهل، اهل و ساکن تهران است. او از بازماندگان سرکوب‌های دهه ۶۰ محسوب می‌شود و پیش‌تر از سال ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۸ در زندان به‌سر برده بود. امینی در تاریخ ۱۴ مرداد ۱۴۰۳ جهت اجرای حکم سه سال و شش ماه زندان به اتهام‌های «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» و «تبلیغ علیه نظام» بازداشت و به زندان اوین منتقل شد.

این فعال سیاسی، پیش‌تر در دی‌ماه ۱۴۰۲، پس از بازرسی مأموران امنیتی از منزلش، بازداشت و پس از چند نوبت احضار به دادگاه، با وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی موقتاً آزاد شده بود. حکم نهایی وی در تاریخ ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۳، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری صادر شد.

#سیامک_امینی #زندانی_سیاسی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‌
سیامک امینی، زندانی سیاسی:
خواستِ همه‌ی ما نابودی این رژیم ددمنش و آزادی برای سرزمین‌مان است

سیامک امینی، زندانی سیاسی محبوس در بند هفت زندان اوین، در بیانیه‌ای از پشت دیوارها و سیم‌خاردارهای این زندان، با انتقاد از سیاست فقرزای حاکم و سرکوب ساختاری، تأکید کرده است که مردم ایران «مُهره نیستند» و خواست جمعی آنان عبور از جمهوری اسلامی و دستیابی به آزادی است.

متن این بیانیه به شرح زیر است:


ترانه‌ای برای آزادی

«دو دیوار
سایه‌ای که از زوالِ آفتاب دم می‌زند.
مردمی،
و فریادی از اعماق:
ما مُهره نیستیم! ما مُهره نیستیم!»

ایران عزیزم،
سرزمین پهناورم ایران،
امروز که این نامه را از پشت دیوارها و سیم‌خاردارهای اوین برایتان می‌نویسم، از صبح تا شب به صفحه روزنامه‌ها و تلویزیون خیره شده‌ام و بالا و پایین شدن عددها را نظاره می‌کنم. انگار دیگر از عددها می‌ترسم؛ از حقوق‌های پایین، از نرخ بیکاری، از نرخ ارز، از نرخ طلا. انگار عددها کمر به نابودی ما بسته‌اند.
آری، سیاست حاکم، نگه‌داشتن ما در فقر مطلق است تا بر گرده‌های ما سواری کنند؛ اما کور خوانده‌اند. این مردم و این سرزمین هرگز تن به این جبر و ظلم نخواهند داد. خواستِ همه‌ی ما نابودی این رژیم ددمنش و آزادی برای سرزمین‌مان است.
این دستگاه رانت، دروغ و فساد سال‌هاست رؤیای فقیرتر کردن مردم و حاکمیت بر توده‌ی به یغما رفته را در سر دارد؛ اما مردم این سرزمین بارها نشان داده‌اند که در برابر ظلم سر خم نخواهند کرد. این‌بار اما، این خواست‌ها جمعی‌تر شده و ساختار را نشانه رفته است. این خواست جمعی، نشان از ایده‌ای فراتر از جمهوری اسلامی و عبور از آن دارد؛ همان‌گونه که ترانه‌ها از جای‌جای کشور نوید آزادی می‌دهند.
من نیز از میانه‌ی همین بندها، با همین دست‌بند و پابند، همراه شما در برابر گارد گسیل‌شده توسط ضحاکِ زمانه می‌ایستم و فریاد «ایران آزاد» سر می‌دهم؛ چرا که دیگر چیزی برای از دست دادن نداریم، جز زنجیرهایمان.
سیامک امینی
زندان اوین، بند هفت

#سیامک_امینی
#بیانیه #نه_به_جمهورى_اسلامى #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech