دیدار جمعی از فعالان با خانواده سعید زینالی

سعید زینالی از جمله جوانانی بود که در خیزش تیر ۷۸ از سوی ماموران حکومتی ربوده شد و تا به امروز خبری از او در دست نیست.

#سعید_زینالی #۱۸_تیر

@Tavaana_TavaanaTech

۱۸ تیرِ بی‌سرانجامی

امروز ۱۸ تیر ماه است، ۲۳ سال پیش، نیروهای سرکوبگر به کوی دانشجویان حمله کردند و بسیاری را بازداشت، زخمی و به قتل رساندند.
روزنامه «سلام» در ۱۵ تیرماه ۱۳۷۸ تیتر می‌زند که سعید امامی - مجری قتل‌های زنجیره‌ای - مجری اصلی طرح قانون مطبوعات بوده است. این روزنامه ۱۶ تیرماه توقیف می‌شود. غروب پنج‌شنبه ۱۷ تیرماه، دانشجویان برای اعتراض به توقیف سلام، در کوی دانشگاه گرد می‌آیند. تظاهرات دانشجویان تا پاسی از شب طول می‌کشد. نیروی‌انتظامی به همراه نیروهای لباس‌شخصی به کوی یورش می‌آورند. دانشجویان به شدت مضروب و مصدوم می‌شوند و حتی سرپرست کوی دانشگاه و معاون دانشجویی دانشگاه تهران بازداشت می‌شوند.
اما خشم نیروهای حزب‌اللهی نمی‌خوابد. ساختمان‌های مختلف کوی محل تاخت‌وتاز نیروهای حزب‌اللهی می‌شود و تا سپیده‌دم آن روز، دانشجویان به شدت کتک می‌خورند. روایت‌هایی از پرت‌کردن دانشجویان از طبقات بالا وجود دارد. با فریاد «یا حسین» و «یا زهرا» حتی به مسجد کوی حمله می‌برند و دانشجویان نمازگزار را نیز به شدت زیر ضرب می‌گیرند. در ساختمان‌ها گاز اشک‌آور می‌زنند. دانشجویان احساس خفگی می‌کنند. در راهروها دالان مرگ درست می‌کنند و بر سر و روی دانشجویان بی‌پناه باتوم می‌کوبانند.

https://tavaana.org/fa/18Tir1378_Video

نوشتاری:
https://tavaana.org/fa/18Tir1378

#یاری_مدنی_توانا #۱۸_تیر #کوی_دانشجو #دانشجو #روزنامه_سلام #سعید_امامی

@Tavaana_TavaanaTech

« بعضی روزها هستن که هیچ وقت از یاد مردم پاک نمیشن مثل تابستان ۶۷، ۱۸ تیر (کوی دانشگاه)، ۳۱ خرداد(قتل ندا)، آبان ۹۸ و هزاران روز دیگه که تو هر کدومش جوانان کشور را قتل عام و اعدام و شکنجه کردید!

خشم شاید زیر پوست یک ملت جمع بشه و نمود بیرونی نداشته باشه، اما نمیشه برای همیشه حبسش کرد و یه جایی این سد میشکنه و اون روز دیگه جایی برای هیچ کدومتون تو هیچ جای دنیا نیست...

خیلی از نازی‌ها و ایادی هیتلر بعد از جنگ، تو کشورهای آمریکای جنوبی مخفی شدن اما بیشترشون شناسایی شده و محاکمه شدند. شما از هیتلر و مزدورانش بزرگتر نیستید.

کاسه‌ی صبر ما دیگه به سر رسیده و خشممون رو نمی‌تونیم کنترل کنیم! منتظر شکستن سد مردمی باشید که معصومانه و نجیبانه، چهل و چهار ساله که تحملتون کردن!

دیگه نه می‌بخشیم و نه هرگز فراموش می‌کنیم!
خشم ما از قدرت شما بزرگتره!»

متن و ویدیو از صفحه میلاد آرت

به نظر شما چگونه می‌توان با کمترین هزینه و کمترین میزان خشونت از نظام استبدادی گذر کرد؟

#۱۸_تیر #آبان۹۸ #کوی_دانشگاه #قتل_عام۶۷
#خاوران #پرواز۷۵۲ #نوید_افکاری #پویا_بختیاری #پژمان_قلی_پور #نه_به_جمهوری_اسلامی
#نه_به_حجاب_اجباری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

۱۸ تیرِ بی‌سرانجامی

امروز ۱۸ تیر ماه است، ۲۳ سال پیش، نیروهای سرکوبگر به کوی دانشجویان حمله کردند و بسیاری را بازداشت، زخمی و به قتل رساندند.
روزنامه «سلام» در ۱۵ تیرماه ۱۳۷۸ تیتر می‌زند که سعید امامی - مجری قتل‌های زنجیره‌ای - مجری اصلی طرح قانون مطبوعات بوده است. این روزنامه ۱۶ تیرماه توقیف می‌شود. غروب پنج‌شنبه ۱۷ تیرماه، دانشجویان برای اعتراض به توقیف سلام، در کوی دانشگاه گرد می‌آیند. تظاهرات دانشجویان تا پاسی از شب طول می‌کشد. نیروی‌انتظامی به همراه نیروهای لباس‌شخصی به کوی یورش می‌آورند. دانشجویان به شدت مضروب و مصدوم می‌شوند و حتی سرپرست کوی دانشگاه و معاون دانشجویی دانشگاه تهران بازداشت می‌شوند.
اما خشم نیروهای حزب‌اللهی نمی‌خوابد. ساختمان‌های مختلف کوی محل تاخت‌وتاز نیروهای حزب‌اللهی می‌شود و تا سپیده‌دم آن روز، دانشجویان به شدت کتک می‌خورند. روایت‌هایی از پرت‌کردن دانشجویان از طبقات بالا وجود دارد. با فریاد «یا حسین» و «یا زهرا» حتی به مسجد کوی حمله می‌برند و دانشجویان نمازگزار را نیز به شدت زیر ضرب می‌گیرند. در ساختمان‌ها گاز اشک‌آور می‌زنند. دانشجویان احساس خفگی می‌کنند. در راهروها دالان مرگ درست می‌کنند و بر سر و روی دانشجویان بی‌پناه باتوم می‌کوبانند.

https://tavaana.org/fa/18Tir1378_Video

نوشتاری:
https://tavaana.org/fa/18Tir1378

#یاری_مدنی_توانا #۱۸_تیر #کوی_دانشجو #دانشجو #روزنامه_سلام #سعید_امامی

@Tavaana_TavaanaTech

«بعضی روزها هستن که هیچ وقت از یاد مردم پاک نمیشن مثل تابستان ۶۷، ۱۸ تیر (کوی دانشگاه)، ۳۱ خرداد(قتل ندا)، آبان ۹۸ و هزاران روز دیگه که تو هر کدومش جوانان کشور را قتل عام و اعدام و شکنجه کردید!

خشم شاید زیر پوست یک ملت جمع بشه و نمود بیرونی نداشته باشه، اما نمیشه برای همیشه حبسش کرد و یه جایی این سد میشکنه و اون روز دیگه جایی برای هیچ کدومتون تو هیچ جای دنیا نیست...

خیلی از نازی‌ها و ایادی هیتلر بعد از جنگ، تو کشورهای آمریکای جنوبی مخفی شدن اما بیشترشون شناسایی شده و محاکمه شدند. شما از هیتلر و مزدورانش بزرگتر نیستید.

کاسه‌ی صبر ما دیگه به سر رسیده و خشممون رو نمیتونیم کنترل کنیم! منتظر شکستن سد مردمی باشید که معصومانه و نجیبانه، چهل و چهار ساله که تحملتون کردن!

دیگه نه می‌بخشیم و نه هرگز فراموش می‌کنیم!
خشم ما از قدرت شما بزرگتره! »
.
.
.
🎬 milart.vp
📝 bbandmusic
.
.
.
#۱۸_تیر #آبان۹۸ #کوی_دانشگاه #قتل_عام۶۷
#خاوران #پرواز۷۵۲ #نوید_افکاری #پویا_بختیاری #پژمان_قلی_پور #نه_به_جمهوری_اسلامی
#نه_به_حجاب_اجباری #براندازم #جمهوری_اسلامی_انتخاب_من_نیست #رای_بی_رای #سیرک_انتخابات #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

۱۸ تیرِ بی‌سرانجامی

امروز ۱۸ تیر ماه است، ۲۵ سال پیش، نیروهای سرکوبگر به کوی دانشجویان حمله کردند و بسیاری را بازداشت، زخمی و به قتل رساندند.
روزنامه «سلام» در ۱۵ تیرماه ۱۳۷۸ تیتر می‌زند که سعید امامی - مجری قتل‌های زنجیره‌ای - مجری اصلی طرح قانون مطبوعات بوده است. این روزنامه ۱۶ تیرماه توقیف می‌شود. غروب پنج‌شنبه ۱۷ تیرماه، دانشجویان برای اعتراض به توقیف سلام، در کوی دانشگاه گرد می‌آیند. تظاهرات دانشجویان تا پاسی از شب طول می‌کشد. نیروی‌انتظامی به همراه نیروهای لباس‌شخصی به کوی یورش می‌آورند. دانشجویان به شدت مضروب و مصدوم می‌شوند و حتی سرپرست کوی دانشگاه و معاون دانشجویی دانشگاه تهران بازداشت می‌شوند.
اما خشم نیروهای حزب‌اللهی نمی‌خوابد. ساختمان‌های مختلف کوی محل تاخت‌وتاز نیروهای حزب‌اللهی می‌شود و تا سپیده‌دم آن روز، دانشجویان به شدت کتک می‌خورند. روایت‌هایی از پرت‌کردن دانشجویان از طبقات بالا وجود دارد. با فریاد «یا حسین» و «یا زهرا» حتی به مسجد کوی حمله می‌برند و دانشجویان نمازگزار را نیز به شدت زیر ضرب می‌گیرند. در ساختمان‌ها گاز اشک‌آور می‌زنند. دانشجویان احساس خفگی می‌کنند. در راهروها دالان مرگ درست می‌کنند و بر سر و روی دانشجویان بی‌پناه باتوم می‌کوبانند.

https://tavaana.org/fa/18Tir1378_Video

نوشتاری:
https://tavaana.org/fa/18Tir1378

#یاری_مدنی_توانا #۱۸_تیر #کوی_دانشجو #دانشجو #روزنامه_سلام #سعید_امامی

@Tavaana_TavaanaTech

مادری که ۲۵ سال به دنبال فرزندش می‌گردد

مادر سعید زینالی به دلیل دادخواهی بازداشت و زندانی شد، خواهر سعید زینالی را هم زندانی کرده‌اند، پدر سعید زینالی را هم از کار اخراج کردند و در بند ۲ الف سپاه زندانی کردند، به جرم! دادخواهی۔
از یاد نبریم


مادر سعید زینالی، ۱۸ تیر، ۲۵ سال بعد
‎طرح از مانا نیستانی

منتشرشده در ایران‌وایر


#کوی_دانشگاه #۱۸_تیر #سعید_زینالی
#یاری_مدنی_توانا
#کارتون_بازنشر

@Farsi_Iranwire
@mananey
@Tavaana_TavaanaTech

۱۸ تیرِ بی‌سرانجامی

امروز ۱۸ تیر ماه است، ۲۶ سال پیش، نیروهای سرکوبگر به کوی دانشجویان حمله کردند و بسیاری را بازداشت، زخمی و به قتل رساندند.
روزنامه «سلام» در ۱۵ تیرماه ۱۳۷۸ تیتر می‌زند که سعید امامی - مجری قتل‌های زنجیره‌ای - مجری اصلی طرح قانون مطبوعات بوده است. این روزنامه ۱۶ تیرماه توقیف می‌شود. غروب پنج‌شنبه ۱۷ تیرماه، دانشجویان برای اعتراض به توقیف سلام، در کوی دانشگاه گرد می‌آیند. تظاهرات دانشجویان تا پاسی از شب طول می‌کشد. نیروی‌انتظامی به همراه نیروهای لباس‌شخصی به کوی یورش می‌آورند. دانشجویان به شدت مضروب و مصدوم می‌شوند و حتی سرپرست کوی دانشگاه و معاون دانشجویی دانشگاه تهران بازداشت می‌شوند.
اما خشم نیروهای حزب‌اللهی نمی‌خوابد. ساختمان‌های مختلف کوی محل تاخت‌وتاز نیروهای حزب‌اللهی می‌شود و تا سپیده‌دم آن روز، دانشجویان به شدت کتک می‌خورند. روایت‌هایی از پرت‌کردن دانشجویان از طبقات بالا وجود دارد. با فریاد «یا حسین» و «یا زهرا» حتی به مسجد کوی حمله می‌برند و دانشجویان نمازگزار را نیز به شدت زیر ضرب می‌گیرند. در ساختمان‌ها گاز اشک‌آور می‌زنند. دانشجویان احساس خفگی می‌کنند. در راهروها دالان مرگ درست می‌کنند و بر سر و روی دانشجویان بی‌پناه باتوم می‌کوبانند.

https://tavaana.org/fa/18Tir1378_Video

نوشتاری:
https://tavaana.org/fa/18Tir1378

#یاری_مدنی_توانا #۱۸_تیر #کوی_دانشجو #دانشجو #روزنامه_سلام #سعید_امامی

@Tavaana_TavaanaTech

‌
بیست‌وهفت سال از روز ۱۸ تیر ۷۸ گذشت و پرسش همچنان پابرجاست؛ سعید کجاست؟ فریادی که از قلب مادری چشم‌انتظار خاموش نمی‌شود.

۲۷ سال انتظار… و هنوز هیچ خبری نیست. بیست‌وهفت سال است که مادری هر صبح با یک پرسش از خواب برمی‌خیزد: فرزندم کجاست؟ و هر شب با هزاران سؤال بی‌پاسخ، در سکوت و اضطراب به خواب می‌رود.
بیست‌وهفت سال است که نام فرزندش را صدا می‌زند و تنها پاسخی که می‌شنود، سکوتی سرد و بی‌رحم است.

سعید زینالی، دانشجوی ۲۳ ساله، چند روز پس از رویدادهای ۱۸ تیر ۱۳۷۸، در خانه‌اش بازداشت شد. گفتند: ده دقیقه کارش داریم؛ اما آن ده دقیقه به بیست‌وهفت سال انتظار بدل شد و سعید هرگز بازنگشت. از همان روز، زندگی خانواده‌اش متوقف شد. مادر و خواهرش را به سبب پیگیری سرنوشت او بازداشت و زندانی کردند، پدرش را از کار برکنار کردند و خواهرش را در سلول انفرادی، در هراس و سکوت، رها ساختند. گویی تنها یک پیام در میان بود: فراموش کن. نپرس. دنبال نشانی نباش.

اما مگر می‌شود مادری پس از بیست‌وهفت سال انتظار، فرزندش را فراموش کند؟ و این تنها روایت سعید نیست. هنوز هم پدران و مادرانی هستند که در بی‌خبری از سرنوشت فرزندانشان روزگار می‌گذرانند؛ هر دقیقه، هر ساعت و هر روز با ترسی بی‌پایان. هر زنگ تلفن و هر صدای در، می‌تواند هم نوید امید باشد و هم آغاز کابوسی تازه.

بیایید صدای این مادران و پدران باشیم؛ صدای اکرم نقابی، صدای سعید زینالی و صدای همه فرزندانی که در تاریکی ناپدید شدند، تا شاید روزی هیچ مادری و پدری در تنهایی و بی‌خبری اشک نریزد و هیچ خانواده‌ای در سکوتِ رنج و انتظار، از هم نپاشد.

این سخنان، برگرفته از روایت اکرم نقابی، مادر سعید زینالی، است که یازده سال پیش بیان شد؛ روایتی که با گذشت سال‌ها، همچنان بی‌پاسخ مانده است.

از صفحه مسعود علیزاده.


#کوی_دانشگاه_تهران
#۱۸_تیر_بی_سرانجامی
#سعید_زینالی_کجاست ؟
#علیه_فراموشی #سعید_زینالی

@Tavaana_TavaanaTech