در پی بازداشت یعقوب محمدی، معلم بازنشسته اهل آبدانان، مردم این شهر تجمع اعتراضی برگزار کردند و با سر دادن شعارهایی چون «مرگ بر خامنه‌ای» و «مرگ بر دیکتاتور» خشم و اعتراض خود را آشکارا بیان کردند.

آبدانان از شهرهای استان ایلام است که از همان روزهای نخست آغاز اعتراضات، حضوری فعال و پیگیر در خیابان‌ها داشته است. سرکوب، بازداشت، تهدید و شلیک گلوله نه‌تنها این حضور را متوقف نکرده، بلکه هر جانِ از دست‌رفته به نقطه‌ای تازه برای تداوم اعتراض تبدیل شده است.

آنچه امروز در آبدانان دیده می‌شود، فقط یک تجمع مقطعی نیست؛ جلوه‌ای از اقتدار و ایستادگی مردمی است که با وجود هزینه‌های سنگین، عقب ننشسته‌اند. مردم این شهر بار دیگر نشان دادند که فضای امنیتی و فشارهای مستمر نتوانسته صدای مطالبه‌گری‌شان را خاموش کند. آنان بی‌هراس، خواست خود را در خیابان فریاد می‌زنند و علیه دیکتاتوری شعار می‌دهند.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #آبدانان

@Tavaana_TavaanaTech

بی‌خبری از وضعیت مجتبی ازهدی پس از بازداشت در جوین

مجتبی ازهدی، ساکن شهرستان جوین (نقاب) در استان خراسان رضوی، حدود دو هفته پیش پس از حمله نیروهای امنیتی به منزل خواهرش بازداشت شد. بازداشت او در پی اعتراضات دی‌ماه صورت گرفته است.

به گفته نزدیکانش، مجتبی از ناحیه سر و به‌ویژه چشم‌ها دچار آسیب جدی شده بود و پیش‌تر بر اثر اصابت ساچمه به چشم‌هایش تحت عمل جراحی قرار گرفته بود. با وجود شرایط جسمی نامناسب، او بازداشت شد و اکنون نگرانی‌های جدی درباره وضعیت سلامت او وجود دارد.

از زمان بازداشت تاکنون هیچ اطلاعی از وضعیت دقیق او در دست نیست. تنها اطلاعی که داده شده، انتقال احتمالی او به روستای انداده در نزدیکی جوین بوده، اما امکان پیگیری و تأیید این موضوع نیز برای نزدیکان ایشان فراهم نشده است.
مجتبی ازهدی که حدوداً بین ۴۰ تا ۴۵ سال سن دارد، پیش‌تر در کارخانه قند جوین مشغول به کار بود و پس از اعتراضات مهسا امینی از کار اخراج شد. او در ماه‌های اخیر از طریق اجاره باند و صندلی برای مراسم‌ها امرار معاش می‌کرد.
نزدیکانش تأکید می‌کنند که هیچ‌گونه دسترسی تلفنی یا ارتباطی با او وجود ندارد و از سرنوشت و شرایط نگهداری‌اش بی‌اطلاع‌اند. همچنین گزارش شده که صفحه شخصی او در شبکه‌های اجتماعی توسط بازجویان فعال شده است.

#مجتبی_ازهدی #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

علیرضا دبیر، رئیس فدراسیون کشتی، در واکنش به شیوه‌های سوگواری خانواده‌های جان‌باختگان اعتراضات، در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت: «ادعای ناراحتی دارند اما می‌زنند و می‌رقصند!»

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که در ماه‌های گذشته ویدیوهای متعددی از مراسم یادبود جان‌باختگان منتشر شده است؛ مراسمی که در آن‌ها، به‌جای آیین‌های مرسوم مذهبی، شکل‌های متفاوتی از سوگواری دیده می‌شود.
برای خانواده‌ها، این شیوه‌های تازه نه نشانه بی‌تفاوتی، بلکه تلاشی برای بازپس‌گیری روایت سوگ و اعتراض است؛ راهی برای آن‌که در فضایی آکنده از فشار و محدودیت، اندوه خود را بیان کنند.
رسول خادم اما در استوری اینستاگرامی خود نگاهی متفاوت را بازتاب داد. او نوشت:
«۴۰ روز گذشت.
از آن “واقعه”، که “گذشتن” از آن ناممکن است.
همانگونه که “سوگواری” برای آن ناممکن،
“صیبت” برای توصیف آن کوچک،
و “رنج” در برابر آن بی‌معنی‌ست.

اکنون تنها “رقص”، را چاره‌ای کار است.

آری،
باید رقصید.»

این روایت، فارغ از داوری درباره شکل سوگواری، تلاشی است برای فهم عمق اندوهی که در قالب‌های رسمی نمی‌گنجد.
#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

جمعی از دانشجویان موسیقی
که پیش‌تر سرودهای ملی،میهنی همچون سوگندنامه، ایران غرق انقلاب است، راه کوچه و... را منتشر کرده بودند، اجرای جدیدی از یکی از سرودهای خود به نام "مرا مادرم اینگونه پرورید" را به مادران داغدار جاویدنامان و‌ جان‌فدایان میهن تقدیم کرده‌اند.

"به راستی هنرمان در این روزگاران در برابر فراوانی داغ و ماتممان بی‌اثر، در برابر این حجم ظلم و بیداد قاصر است.
باشد که این سرود التیامی باشد بر سنگینی داغ مادرانمان"

#نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران #هنر_اعتراض #دادخواهی #جاویدنامان

@Tavaana_TavaanaTech

هومن بشکوفه، ۳۶ ساله، روز ۱۸ دی‌ماه در تهران با شلیک گلوله قناسه جان خود را از دست داد. او متأهل و پدر یک پسر پنج‌ساله بود.
هومن در ایران‌خودرو کار می‌کرد و سال‌ها تلاش کرده بود با وجود سختی‌هایی که از کودکی و یتیمی تجربه کرده بود، زندگی آبرومندانه‌ای برای خانواده‌اش بسازد. نزدیکانش می‌گویند او با رنج بزرگ شد، اما همواره کوشید راهی متفاوت برای آینده خود و فرزندش رقم بزند.
اکنون کودکش باید بدون پدر بزرگ شود؛ با زخمی که فقدان پدر در زندگی بر جا می‌گذارد.
پیکر هومن بشکوفه در روستای سرزیارت، در جاده چالوس، به خاک سپرده شد.

#هومن_بشکوفه #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

تنبیه شکیلا منفرد به خاطر نپوشیدن دمپایی!
دو ماه محروم از ملاقات، یک ماه قطع کارت تلفن و تا یکسال محروم از مرخصی

شکیلا منفرد، زندانی سیاسی که شش سال از جوانیش را در زندان گذرانده است، از طرف زندان با تنبیه انضباطی مواجه شده است.
موضوع از این قرار است که زندانیان را ملزم کرده‌اند تا با پوشیدن دمپایی به سالن ملاقات بروند و کفش نباید بپوشند.
شکیلا منفرد در اعتراض به این اجبار، بدون کفش و دمپایی با پای برهنه و جوراب پوشیده به سالن ملاقات رفته است و حالا او را نبیه کرده‌اند:
دو ماه محروم از ملاقات، یک ماه قطع کارت تلفن و تا یکسال محروم از مرخصی

این در حالیست که خانم منفرد در طی سال‌های حبس خود با محرومیت‌های بسیاری مواجه شده است.

#شکیلا_منفرد

@Tavaana_TavaanaTech

طرح اتهام محاربه علیه دانیال نبازی، نوجوان ۱۸ ساله‌ی اهل شیروان

دانیال نیازی، نوجوان ۱۸ ساله اهل شیروان، پس از گذشت ۳۸ روز از زمان بازداشت با مجموعه‌ای از اتهامات سنگین از جمله؛ محاربه مواجه شده است.

روز ۲۲دی‌ماه ۱۴۰۴، نیروهای امنیتی با یورش به منزل خانوادگی دانیال، وی را با خشونت بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند.

دانیال در ۲۴ ساعت نخست بازداشت تحت فشار شدید جسمی و روانی قرار گرفته و در نتیجه شکنجه‌های شدید، ناچار به اعترافاتی شده است که مبنای طرح اتهامات سنگین علیه او قرار گرفته است.

«شعبه دوم بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان شیروان» اتهام «محاربه» را به همراه عناوین دیگری از جمله «مشارکت در شروع به قتل عمدی»، «مشارکت در ایراد ضرب و جرح عمدی»، «عضویت در تجمع بیش از سه نفر علیه امنیت داخلی کشور»، «اخلال در نظم عمومی» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به این نوجوان ۱۸ ساله تفهیم کرده است.

طبق ماده ۲۷۹ قانون مجازات اسلامی، تحقق جرم محاربه منوط به «استفاده از سلاح با قصد ایجاد ناامنی و ترساندن مردم» است.

در حالی که نیروهای سرکوبگر هزاران نفر از مردم بی سلاح را به قتل رسانده‌اند، حکومت به مردم معترض اتهاماتی را نسبت داده است تا بتواند ایجاد ترس کند.
اتهام محاربه از جمله اتهاماتی است که می‌تواند مجازات حدی اعدام را در پی داشته باشد.

#دانیال_نبازی #شیروان #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

مهراد حیدری، ۳۱ ساله، شامگاه ۱۸ دی‌ماه حوالی ساعت ۲۰:۳۰ در فلکه پنجم فردیس کرج هدف شلیک مستقیم قرار گرفت. بنا بر اطلاعات دریافتی، گلوله‌ای جنگی از پشت به او اصابت کرد؛ تیر از ناحیه کمر وارد و از شکم خارج شد. او در آغوش همسرش جان باخت.

نزدیکانش می‌گویند برای جلوگیری از انتقال پیکر توسط مأموران، تا صبح پیکر او را در خودرو نگه داشتند. همچنین به خانواده اعلام شده که امکان دفن در بهشت زهرا یا بهشت سکینه وجود ندارد و باید در «بهشت علی» اشتهارد به خاک سپرده شود؛ آرامستانی که گفته می‌شود پیکر برخی دیگر از جان‌باختگان کرج و فردیس نیز در آن دفن شده است.

به گفته خانواده، حتی در انتخاب واژه‌های سنگ مزار نیز با محدودیت مواجه شده‌اند. آن‌ها می‌گویند بر سر استفاده از تعبیر «شهید وطن» مخالفت شده و ناچار روی کلمه «وطن» یک پرنده حکاکی شده است.

#مهرداد_حیدری #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهورى_اسلامى

@Tavaana_TavaanaTech