جوانی دیگر از اردکان یزد بعد از چهل روز تحمل درد جاوید‌نام شد...

جاوید‌نام محمد ملامحمدی (محمدی) اردکانی
در حوادث تلخ ۱۹ دی‌ماه، هنگامی که سوار بر ماشین در سفر قشم به سر می‌برد مورد اصابت گلوله قرار گرفت و بعد از تحمل ۴۰ روز جراحت و درد، در روز چهارشنبه ۲۹ بهمن‌ماه همزمان با چهلم هزاران عزیز وطن به برادران میهن‌پرست و جاویدنامش پیوست

دو روز پیش با فشار حکومت دیر وقت اعلام کردند که باید در اعلامیه مراسم تشییع و تدفین شهید عنوان شوند، به خانواده‌اش هم فشار آوردند که اعلام کند ۱۹ دی‌ماه تصادف کرده است.

#محمد_ملامحمدی #قشم #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

«قسم»

تقدیم به مردم بزرگ ایران

به خون جوانان ایران قسم
به شب‌های آتش به طوفان قسم
به گل‌های سرخی که پرپر شدند
برآن سنگ‌فرش خیابان قسم

به آه یتیمی که شد بی‌پناه
به داغ دل مادری دادخواه
به آن مانده در راه آن بی‌گناه
که افتاده در کنج میدان قسم

که خاموش هرگز نخواهیم ماند
نه پیر و جوان و نه مرد و نه زن
در این گونه‌گون رنگ و نیرنگ‌ها
بمانیم باهم برای وطن

#موسیقیدانان_مستقل_و_آزادیخواه_ایران

#هنر_اعتراض #هنر_اعتراضی #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام مهران تاجداری؛ دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد مهندسی شهرسازی دانشگاه علم‌وصنعت که توسط جمهوری اسلامی کشته شد

جاویدنام مهران تاجداری، ۲۶ ساله و دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی شهرسازی، روز ۱۹ دی‌ماه در حالی که همراه با متدرش تنها حدود ۵۰۰ متر از خانه فاصله گرفته بود، هدف شلیک گلوله جنگی قرار گرفت.
بر اساس اطلاعات دریافتی، گلوله از ناحیه گردن به او اصابت کرد و مهران در آغوش مادرش بر زمین افتاد. او بلافاصله به بیمارستان منتقل شد، اما به دلیل شدت جراحات به کما رفت و پس از یک هفته بستری بودن، جان خود را از دست داد و به جمع جاویدنامان پیوست.
مهران تاجداری از دانشجویان ممتاز بود که با رتبه ۳۰۰ در دانشگاه پذیرفته شده و در رشته مهندسی شهرسازی تحصیل می‌کرد. او دانشجوی دانشگاه علم و صنعت ایران بود و آینده‌ای روشن پیش رو داشت.
پیکر او در قطعه ۱۱۲، ردیف ۹۱، شماره ۳۴ به خاک سپرده شده است.

#مهران_تاجداری #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

چهل روز بی‌خبری و جستجو و سرانجام کشف پیکر جاویدنام امیرحسین نوراللهی در کهریزک

آیا او در خیابان کشته شد، یا در بازداشتگاه؟

پس از چهل روز بی‌خبری مطلق از وضعیت امیرحسین نوراللهی، سرانجام پیکر او در کهریزک پیدا شد؛ خبری که به نگرانی‌ها و پرسش‌های جدی درباره سرنوشت او دامن زده است.
خانواده امیرحسین از روز ۱۸ دی‌ماه هیچ اطلاعی از وضعیت او نداشتند. آنان در این مدت به نهادها و ادارات مختلف مراجعه کردند، به امید آن‌که شاید او در بازداشت باشد یا خبری از محل نگهداری‌اش به دست آورند؛ اما هیچ پاسخ روشنی دریافت نکردند. این بی‌خبری تا دو روز پیش ادامه داشت، تا اینکه پیکر او در کهریزک کشف شد. این خبر را حسن یونسی وکیل دادگستری در شبکه اجتماعی ایکس نوشت.

مهدی محمودیان، فعال سیاسی، در واکنش به این موضوع نوشت:
«چهل روز بی‌خبری مطلق از وضعیت امیرحسین نوراللهی، مراجعات مکرر خانواده به نهادهای رسمی بدون دریافت پاسخ روشن، و در نهایت کشف پیکر در کهریزک؛ مجموعه این قرائن، فرضیه جان‌باختن در بازداشت را به‌طور جدی مطرح می‌کند.
در چنین شرایطی، ابهامات اساسی درباره زمان، نحوه و علت مرگ وجود دارد که بدون رسیدگی مستقل قابل رفع نیست. انجام معاینه توسط پزشکان مستقل و اعلام شفاف زمان و علت دقیق مرگ، یک ضرورت فوری است.
تا زمانی که این کار انجام نشود، فرض بر این خواهد بود که جاویدنام امیرحسین و ده‌ها جان‌باخته دیگر که چنین وضعیتی دارند، در زندان و بازداشتگاه‌ها کشته شده‌اند.»

کشف پیکر امیرحسین پس از چهل روز بی‌خبری، بار دیگر ضرورت شفافیت، پاسخ‌گویی رسمی و انجام تحقیقات مستقل درباره موارد مشابه را برجسته کرده است.

#امیرحسین_نوراللهی #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

تخریب مزار جاویدنام آرمان گرجیان؛ رنگ‌پاشی و مخدوش کردن تصویر و نوشته‌ها

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، مزار جاویدنام آرمان گرجیان مورد تعرض قرار گرفته و با رنگ‌پاشی، تصویر و نوشته‌های روی سنگ مزار او مخدوش شده است.

کامران گرحیان، برادر آرمان، با انتشار تصاویری از این اقدام در استوری اینستاگرام خود نوشت:

«هرکاری می‌خواید بکنید، نهایتش یه قبر دیگه برای قهرمانم می‌ذارم. دیگه نفس‌های آخرتونه، گل‌بانگ آزادی نزدیک است.

هی بیاین شما رنگ بریزین، اصلاً بشکنید، اصلاً کامل تخریبش کنید، باز ما درستش می‌کنیم.

اما آرمان که با این کارها یاد و نامش از بین نمی‌ره؛ بلکه نامش و آوازه‌اش در این دیار بیشتر خواهد شد و در دل تاریخ ماندگارتر خواهد شد.

آرمان قهرمان، آرمان ایران.»

آرمان گرجیان، ۱۹ ساله، روز ۱۸ دی‌ماه در شهر رستمِ نورآباد ممسنی در استان فارس بر اثر اصابت گلوله جنگی کشته شد. او متولد سال ۱۳۸۵ بود و در رشته پزشکی پذیرفته شده بود. به گفته نزدیکانش، از پشت هدف گلوله قرار گرفت. یکی از بستگان او به رادیو فردا گفته است که پس از اصابت گلوله به بیمارستان منتقل شد، اما با وجود تلاش پزشکان، به دلیل شدت جراحات جان باخت.

آرمان از خانواده‌ای فرهنگی و پزشک‌پرور بود؛ خانواده‌ای که سه پزشک به جامعه معرفی کرده‌اند و او نیز آرزو داشت مسیر آنان را ادامه دهد. او از دانش‌آموزان برتر مدرسه اندیشه بود و به گفته نزدیکانش، جوانی آرام، غیرتمند و شجاع به شمار می‌رفت که هرگز اهل خشونت نبود.

نزدیکانش می‌گویند او همراه دوستانش، با دستان خالی و تنها با پرتاب سنگ، در برابر نیروهای سرکوب ایستادگی می‌کرد.

تخریب مزار او در حالی صورت گرفته که یاد و نام آرمان گرجیان همچنان در میان خانواده، دوستان و مردم آزادیخواه ایران زنده است.

#جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #آرمان_گرجیان

@Tavaana_TavaanaTech

رضا محمدحسینی، زندانی سیاسی محبوس در زندان قزلحصار، خطاب به دانشجویان مبارز ایران، بیانیه‌ای به شرح زیر صادر کرد:

دانشجویان عزیز و دلیر ایران،
از عمق زندان قزل‌حصار کرج، جایی که هر روز آوای زنجیرها، فریادهای اعتراض و سایه سنگین اعدام‌ها در فضا می‌پیچد، این پیام را با قلبی که همچنان برای آزادی ایران می‌تپد، به شما می‌فرستم.

صدای شما را شنیدیم.
نه فقط یک صدا، بلکه صداهایی متکثر، متنوع و برخاسته از نسل آگاه امروز ایران. در دانشگاه، تنها یک شعار شنیده نشد؛ صداهای گوناگون، گرایش‌های مختلف و نگاه‌های متفاوت در کنار هم ایستادند. این تکثر، این هم‌زمانی صداها، بزرگ‌ترین نشانه بلوغ سیاسی نسل شماست.
در میان این صداها، شعار حمایت از شاهزاده رضا پهلوی و فریاد «جاوید شاه» نیز طنین‌انداز شد. من که به دلیل همین باور و همین شعارها سال‌هاست در زندان به گروگان گرفته شده‌ام، از شنیدن آن احساس غرور کردم. اما بگذارید روشن بگویم:

برای من «شاه» پیش از آن‌که یک فرد باشد، نماد یک هویت تاریخی و سمبل همبستگی ملی است؛ نمادی که می‌تواند در ایرانِ آزادِ فردا، بستری برای همزیستی گرایش‌های گوناگون باشد.
پادشاهی‌خواهیِ من نفی‌کننده دیگران نیست.
اگر پادشاهی معنایی داشته باشد، معنایش تضمین آزادی همه ایرانیان است؛ چه جمهوری‌خواه، چه لیبرال، چه چپ، چه ملی‌گرا و چه هر گرایش دیگری. ایرانِ آینده باید خانه‌ی همه باشد، نه حیاط خلوت هیچ جریان سیاسی.

شما در نخستین روزهای ترم تحصیلی، به جای سکوت و تسلیم، به یاد جاویدنامان تحصن کردید. سوت زدید، کف زدید و فریاد برآوردید. هنگامی که بسیجیان یورش بردند، عقب ننشستید. این یعنی روح ایران هنوز زنده است؛ این یعنی نسل شما دیگر نمی‌ترسد و آزادی‌اش را معامله نمی‌کند.

آنان گمان می‌کنند با گلوله، تهدید، پرونده‌سازی و زندان می‌توانند آینده را مصادره کنند. اما هر فریاد شما، هر شعار ساختارشکنانه و هر ایستادگی، تیری است که به قلب استبداد فرو می‌رود.

من از درون این زندان می‌گویم:
همبستگی را حفظ کنید.
تفاوت‌ها را به رسمیت بشناسید.
به یکدیگر احترام بگذارید.
هیچ گرایشی را به جرم اندیشه طرد نکنید.
اگر پرچم شیر و خورشید برافراشته می‌شود، اگر نام پهلوی فریاد زده می‌شود، اگر شعارهای دیگری نیز در کنار آن شنیده می‌شود، همه این‌ها زمانی ارزشمند است که در چارچوب آزادی و احترام متقابل باشد.
ایران آزاد آینده، تنها با «با هم» ساخته می‌شود.
این زندان‌ها روزی فرو خواهد ریخت.
اعدام‌ها برای همیشه پایان خواهد یافت.
مادران داغ‌دیده آرام خواهند گرفت.
و آنچه باقی می‌ماند، نه نام یک جریان، بلکه عزت یک ملت خواهد بود.
با ایمان کامل به شما، به نسل دلاور و آگاهتان، و به آینده‌ای که با دستان توانمند خود خواهید ساخت.
باور داشته باشیم این،آخرین نبرد تاریکی در برابر سپیده روشن آزادی است.

پاینده ایران
جاوید شاه
رضا محمدحسینی
زندان قزل‌حصار کرج

#رضا_محمدحسینی #بیانیه #دانشجویان #همبستگی #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

‌
بازنشستگان گیلان:
قسم به خون یاران، ایستاده‌ایم تا پایان

۳ اسفند ۱۴۰۴

جمعی از بازنشستگان گیلان همچون هر هفته روز یکشنبه در شهر رشت در خیابان حضور یافتند. آنها علاوه بر اینکه شعارهایی برای احقاق حقوق ود سر می‌دهند، حالا دیگر از خون یارانی سخن می‌گویند که در خیابان‌ها ریخته شده است و سوگند یاد می‌کنند که تا پایان ایستادگی می‌کنند. استفاده از خیابان به عنوان تریبون بیان اعتراضات، از طریق تجمعات صنفی شکل گرفت و روز به روز خواسته‌ها و شعارها به سمت ریشه‌ی اصلی مشکلات مملکت سوق پیدا کرد.

#بلزنشستگان #رشت #خیابان #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

‌
از ساعاتی قبل، تجمع اعتراضی دانشجویان دانشگاه الزهرا، با در دست داشتن تصاویر جاویدنامان دی ماه خونین ۱۴۰۴ برگزار شد.

آن‌ها خواستار بازگرداندن اسم دانشگاه الزهرا به نام سابق خود پیش از انقلاب ۵۷ به نام دانشگاه فرح پهلوی شدند و در شعارهای خود نشان دادند که خواستار سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی هستند.

#دانشگاه_الزهرا #نه_به_جمهورى_اسلامى

@Tavaana_TavaanaTech

‌
نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران

دانشگاه الزهرا، ۴ اسفند ۱۴۰۴

شعاری که به صراحت علیه محور اصلی سیاست خارجی جمهوری اسلامی و خواستار دست‌کشیدن از صرف بودجه مملکت برای گروه‌های نیابتی است.
برای جمهوری اسلامی، ایران اولویت اول نیست، بلکه ایدئولوژی در اولویت است و این که مردم ایران در فقر و تنگدستی و تحریم و تهدید غوطه‌ور شوند، برای رژیم فاقد اهمیت است.

#دانشگاه_الزهرا #نه_به_جمهورى_اسلامى #نه_غزه_نه_لبنان_جانم_فدای_ایران

@Tavaana_TavaanaTech

کشته ندادیم که سازش کنیم رهبر قاتل رو ستایش کنیم

دانشگاه الزهرا، ۴ اسفند ۱۴۰۴

تاکید دانشجویان دانشگاه الزهرا بر تسلیم ناپذیر بودن و عدم سازش با دیکتاتور قاتل

#دانشگاه_الزهرا #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

امسال سال خونه، سیدعلی سرنگونه

دانشگاه الزهرا، ۴ اسفند ۱۴۰۴

#دانشگاه_الزهرا #نه_به_جمهورى_اسلامى

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام محمدمهدی کاظمی، پدر سه فرزند، در نیشابور توسط جمهوری اسلامی کشته شد

محمدمهدی کاظمی، ۴۰ ساله و پدر سه فرزند، روز ۱۸ دی‌ماه در نیشابور، محدوده ارگ شمالی، در جریان درگیری‌ها هدف گلوله قرار گرفت و جان خود را از دست داد.

بر اساس روایت‌ دریافتی، او در حالی که تلاش می‌کرد مانع نزدیک شدن مأموران سرکوب به مردم شود و از جان مردم حفاظت می‌کرد، با شلیک گلوله از پشت‌بام به سینه‌اش مورد اصابت قرار گرفت و جاویدنام شد.

محمدمهدی با خودروی نیسان امرار معاش می‌کرد و تکیه‌گاه خانواده‌اش بود؛
پدری مهربان و رفیقی واقعی برای سه فرزندش:
زهرا ۱۸ ساله، حسین ۱۳ ساله و یلدای ۹ ساله.
نام او در یاد خانواده و همه کسانی که شجاعت و انسانیتش را دیدند،
به عنوان پدری که در لحظه‌ای سرنوشت‌ساز برای حفاظت از فرزندان مردم ایستاد،
ماندگار خواهد ماند.

#محمدمهدی_کاظمی #نیشابور #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

طنین شعار «زن، زندگی، آزادی» و «مرگ بر دیکتاتور» در مراسم یادبود رها بَهلولی‌پور در دانشگاه تهران

ممنوع‌الورودی دانشجویان و تشدید فضای امنیتی در پی تجمع‌ها

دانشجویان دانشگاه تهران از ساعت ۱۱ صبح مراسم یادبودی برای رها بَهلولی‌پور، دانشجوی ادبیات ایتالیایی این دانشگاه، برگزار کردند.

در این مراسم، دانشجویان شعارهایی از جمله «زن، زندگی، آزادی»، «تا آخوند کفن نشود، این وطن، وطن نشود»، «مرگ بر دیکتاتور»، «هر یه نفر کشته شه، هزار نفر پشتشه»، «این گل پرپر شده هدیه به میهن شده» و «این همه سال جنایت، مرگ بر این ولایت» سر دادند.

هم‌زمان با برگزاری این مراسم، گزارش‌ها از فضای امنیتی در اطراف دانشکده زبان‌ها و کوی پسران دانشگاه تهران حکایت دارد. به گفته منابع دانشجویی، تعداد قابل توجهی از دانشجویان برای شرکت در مراسم چهلم رها بهلولی‌پور در دانشکده زبان‌ها حضور یافته‌اند و نیروهای امنیتی در داخل و خارج محوطه دانشگاه مستقر شده‌اند. فضا «به‌شدت امنیتی» توصیف شده است.

در ادامه این تحولات، امروز دوشنبه ۴ اسفندماه و پس از تجمع روز گذشته، گزارش شده که شماری از دانشجویان به‌صورت غیرقانونی از ورود به دانشگاه منع شده‌اند. نیروهای حراست از صبح امروز با در دست داشتن فهرستی از اسامی دانشجویان، مانع ورود برخی از آنان شده‌اند.

بر اساس شیوه‌نامه‌های انضباطی دانشگاه، ممنوع‌الورود کردن دانشجویان بدون طی مراحل قانونی، اقدامی خلاف مقررات محسوب می‌شود و از سوی فعالان دانشجویی نقض حقوق اولیه دانشجویان ارزیابی شده است.

تاکنون آمار دقیقی از تعداد دانشجویان ممنوع‌الورود اعلام نشده است. شورای صنفی کل دانشگاه تهران نیز در اطلاعیه‌ای از دانشجویانی که از ورود به دانشگاه منع شده‌اند خواسته است موارد را به این نهاد دانشجویی گزارش دهند.

#رها_بهلولی_پور #نه_به_جمهوری_اسلامی #دانشگاه_تهران #زن_زندگی_آزادی

@Tavaana_TavaanaTech

«مرگ بر جمهوری اسلامی»
به آتش کشیدن پرچم جمهوری اسلامی در دانشگاه الزهرا

دانشجویان در دانشگاه الزهرا با به آتش کشیدن پرچم جمهوری اسلامی شعار «مرگ بر جمهوری اسلامی» سردادند.

#دانشگاه_الزهرا #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech