عبدالرحیم سلیمانی اردستانی، پژوهشگر دینی و استاد دانشگاه محبوس در زندان قم، توسط دادگاه ویژه روحانیت به شش سال حبس، پرداخت جزای نقدی و خلع لباس روحانیت محکوم شد.
مجتبی لطفی، از مسئولان دفتر آیتالله منتظری، از صدور حکم بدوی عبدالرحیم سلیمانی اردستانی به انصاف نیوز خبر داد.
به گفته وی، دادگاه ویژه روحانیت، این روحانی و پژوهشگر دینی را به شش سال حبس، پرداخت جزای نقدی و خلع لباس روحانیت محکوم کرده است.
لطفی همچنین اعلام کرده که آقای سلیمانی گفته است قصد اعتراض به این حکم را ندارد، مگر آنکه دادگاه بهصورت علنی برگزار شود. مجتبی لطفی اظهار داشت که این پژوهشگر دینی ظاهرا در ارتباط با هشت اتهام مطرحشده علیه خود، محکوم شده است.
در این گزارش به جزئیات بیشتر از جمله تاریخ دقیق صدور این حکم، اشارهای نشده است.
پیشتر عبدالرحیم سلیمانی اردستانی در نامهای از داخل زندان اعلام کرده بود که با اتهاماتی از جمله «تشویش اذهان عمومی»، «توهین به مقدسات»، «توهین به رهبری» (به دو شخص علی و مجتبی خامنهای)، «تجمع در اعتراض به حصر میرحسین موسوی»، «اجتماع و تبانی علیه امنیت داخلی»، «توهین به مقدسات تشیع»، «فعالیت تبلیغی ضد نظام»، «نشر اکاذیب رایانهای به قصد تشویش اذهان عمومی»، «توهین به مراجع»، «هتک حیثیت روحانیت» و «کنترل ذهن و القائات روانی» مواجه است. او همچنین از نحوه بازداشت، نگهداری در سلول انفرادی و محرومیت از ملاقات با خانواده انتقاد کرده بود.
عبدالرحیم سلیمانی اردستانی در ابتدای فروردینماه سال جاری توسط نیروهای امنیتی در روستای بالقلوه شهرستان ساوه بازداشت شد. وی پس از مدتی نگهداری در زندان لنگرود و سلول انفرادی، به زندان ساحلی قم منتقل شد.
#عبدالرحیم_سلیمانی _اردستانی #خلع_لباس #گفتگو_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
مجتبی لطفی، از مسئولان دفتر آیتالله منتظری، از صدور حکم بدوی عبدالرحیم سلیمانی اردستانی به انصاف نیوز خبر داد.
به گفته وی، دادگاه ویژه روحانیت، این روحانی و پژوهشگر دینی را به شش سال حبس، پرداخت جزای نقدی و خلع لباس روحانیت محکوم کرده است.
لطفی همچنین اعلام کرده که آقای سلیمانی گفته است قصد اعتراض به این حکم را ندارد، مگر آنکه دادگاه بهصورت علنی برگزار شود. مجتبی لطفی اظهار داشت که این پژوهشگر دینی ظاهرا در ارتباط با هشت اتهام مطرحشده علیه خود، محکوم شده است.
در این گزارش به جزئیات بیشتر از جمله تاریخ دقیق صدور این حکم، اشارهای نشده است.
پیشتر عبدالرحیم سلیمانی اردستانی در نامهای از داخل زندان اعلام کرده بود که با اتهاماتی از جمله «تشویش اذهان عمومی»، «توهین به مقدسات»، «توهین به رهبری» (به دو شخص علی و مجتبی خامنهای)، «تجمع در اعتراض به حصر میرحسین موسوی»، «اجتماع و تبانی علیه امنیت داخلی»، «توهین به مقدسات تشیع»، «فعالیت تبلیغی ضد نظام»، «نشر اکاذیب رایانهای به قصد تشویش اذهان عمومی»، «توهین به مراجع»، «هتک حیثیت روحانیت» و «کنترل ذهن و القائات روانی» مواجه است. او همچنین از نحوه بازداشت، نگهداری در سلول انفرادی و محرومیت از ملاقات با خانواده انتقاد کرده بود.
عبدالرحیم سلیمانی اردستانی در ابتدای فروردینماه سال جاری توسط نیروهای امنیتی در روستای بالقلوه شهرستان ساوه بازداشت شد. وی پس از مدتی نگهداری در زندان لنگرود و سلول انفرادی، به زندان ساحلی قم منتقل شد.
#عبدالرحیم_سلیمانی _اردستانی #خلع_لباس #گفتگو_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤9🕊5💔3
Forwarded from گفتوشنود
«در سال ۲۰۱۴، مبارک بالا (Mubarak Bala)، شهروند نیجریهای، آشکارا اعلام کرد که به هیچ دینی اعتقاد ندارد. او تا پیش از این مسلمان بود و برای خانواده مسلمان او این برگشت از دین یک امر ناپذیرفتنی بود. خانوادهاش او را به اجبار به یک مرکز روانپزشکی منتقل کردند، شاید به این دلیل که فکر میکردند او دیوانه شده است. شاید هم دلیل انتقال او این بود که آنها میخواستند او را بترسانند. یک احتمال دیگر هم میشد در نظر گرفت: آیا علت این بود که با چسباندن انگ دیوانگی به او، جانش را از دست مسلمانان خشمگینی که برگشت از اسلام را مساوی صدور حکم مرگ برای انسان میدانند نجات دهند؟ او بعدها گفت در آن بیمارستان روانی، داروهایی دریافت کرده، تهدید شده و تحت فشار قرار گرفته بود. گزارشها میگویند علت اصلی بستریشدن، نه بیماری روانی، بلکه ترک اسلام و اعلام بیدینی بود.»
نوشتار «مبارک بالا» روایت زندگی و مبارزات یکی از شناختهشدهترین فعالان حقوق ناباورمندان در آفریقا است؛ فردی که به دلیل بیان آشکار عقاید خود، با فشارهای خانوادگی، اجتماعی و قضایی روبهرو شد. داستان او تنها به سرگذشت یک فرد محدود نمیشود، بلکه تصویری از چالشهایی است که بسیاری از افراد در نقاط مختلف جهان به دلیل تغییر دین، ترک دین یا ابراز بیدینی با آن مواجه هستند.
این مطلب به اهمیت آزادی دین و باور، از جمله حق تغییر دین یا نداشتن دین، میپردازد و نشان میدهد که چگونه محدودیتهای فرهنگی، اجتماعی و قانونی میتوانند زندگی افراد را تحت تأثیر قرار دهند. در عین حال، تجربه مبارک بالا یادآور این واقعیت است که آزادی عقیده تنها زمانی معنا پیدا میکند که همه افراد، صرفنظر از باور یا ناباوری خود، از حقوق برابر برخوردار باشند.
یکی از نکات مهم این نوشتار، تأکید بر این اصل است که آزادی وجدان و حق انتخاب باور، از بنیادیترین حقوق انسانی به شمار میرود؛ حقی که بدون آن، امکان گفتوگوی آزاد و همزیستی مسالمتآمیز میان شهروندان دشوار خواهد بود.
متن کامل این نوشتار را در سایت بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/mubarak-bala/
#مبارک_بالا #الحاد #آتئیسم #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
نوشتار «مبارک بالا» روایت زندگی و مبارزات یکی از شناختهشدهترین فعالان حقوق ناباورمندان در آفریقا است؛ فردی که به دلیل بیان آشکار عقاید خود، با فشارهای خانوادگی، اجتماعی و قضایی روبهرو شد. داستان او تنها به سرگذشت یک فرد محدود نمیشود، بلکه تصویری از چالشهایی است که بسیاری از افراد در نقاط مختلف جهان به دلیل تغییر دین، ترک دین یا ابراز بیدینی با آن مواجه هستند.
این مطلب به اهمیت آزادی دین و باور، از جمله حق تغییر دین یا نداشتن دین، میپردازد و نشان میدهد که چگونه محدودیتهای فرهنگی، اجتماعی و قانونی میتوانند زندگی افراد را تحت تأثیر قرار دهند. در عین حال، تجربه مبارک بالا یادآور این واقعیت است که آزادی عقیده تنها زمانی معنا پیدا میکند که همه افراد، صرفنظر از باور یا ناباوری خود، از حقوق برابر برخوردار باشند.
یکی از نکات مهم این نوشتار، تأکید بر این اصل است که آزادی وجدان و حق انتخاب باور، از بنیادیترین حقوق انسانی به شمار میرود؛ حقی که بدون آن، امکان گفتوگوی آزاد و همزیستی مسالمتآمیز میان شهروندان دشوار خواهد بود.
متن کامل این نوشتار را در سایت بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/mubarak-bala/
#مبارک_بالا #الحاد #آتئیسم #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍11❤6👌1
Forwarded from گفتوشنود
عبدالرحیم سلیمانی اردستانی، پژوهشگر دینی و استاد دانشگاه محبوس در زندان قم، توسط دادگاه ویژه روحانیت به شش سال حبس، پرداخت جزای نقدی و خلع لباس روحانیت محکوم شد.
مجتبی لطفی، از مسئولان دفتر آیتالله منتظری، از صدور حکم بدوی عبدالرحیم سلیمانی اردستانی به انصاف نیوز خبر داد.
به گفته وی، دادگاه ویژه روحانیت، این روحانی و پژوهشگر دینی را به شش سال حبس، پرداخت جزای نقدی و خلع لباس روحانیت محکوم کرده است.
لطفی همچنین اعلام کرده که آقای سلیمانی گفته است قصد اعتراض به این حکم را ندارد، مگر آنکه دادگاه بهصورت علنی برگزار شود. مجتبی لطفی اظهار داشت که این پژوهشگر دینی ظاهرا در ارتباط با هشت اتهام مطرحشده علیه خود، محکوم شده است.
در این گزارش به جزئیات بیشتر از جمله تاریخ دقیق صدور این حکم، اشارهای نشده است.
پیشتر عبدالرحیم سلیمانی اردستانی در نامهای از داخل زندان اعلام کرده بود که با اتهاماتی از جمله «تشویش اذهان عمومی»، «توهین به مقدسات»، «توهین به رهبری» (به دو شخص علی و مجتبی خامنهای)، «تجمع در اعتراض به حصر میرحسین موسوی»، «اجتماع و تبانی علیه امنیت داخلی»، «توهین به مقدسات تشیع»، «فعالیت تبلیغی ضد نظام»، «نشر اکاذیب رایانهای به قصد تشویش اذهان عمومی»، «توهین به مراجع»، «هتک حیثیت روحانیت» و «کنترل ذهن و القائات روانی» مواجه است. او همچنین از نحوه بازداشت، نگهداری در سلول انفرادی و محرومیت از ملاقات با خانواده انتقاد کرده بود.
عبدالرحیم سلیمانی اردستانی در ابتدای فروردینماه سال جاری توسط نیروهای امنیتی در روستای بالقلوه شهرستان ساوه بازداشت شد. وی پس از مدتی نگهداری در زندان لنگرود و سلول انفرادی، به زندان ساحلی قم منتقل شد.
#عبدالرحیم_سلیمانی _اردستانی #خلع_لباس #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
مجتبی لطفی، از مسئولان دفتر آیتالله منتظری، از صدور حکم بدوی عبدالرحیم سلیمانی اردستانی به انصاف نیوز خبر داد.
به گفته وی، دادگاه ویژه روحانیت، این روحانی و پژوهشگر دینی را به شش سال حبس، پرداخت جزای نقدی و خلع لباس روحانیت محکوم کرده است.
لطفی همچنین اعلام کرده که آقای سلیمانی گفته است قصد اعتراض به این حکم را ندارد، مگر آنکه دادگاه بهصورت علنی برگزار شود. مجتبی لطفی اظهار داشت که این پژوهشگر دینی ظاهرا در ارتباط با هشت اتهام مطرحشده علیه خود، محکوم شده است.
در این گزارش به جزئیات بیشتر از جمله تاریخ دقیق صدور این حکم، اشارهای نشده است.
پیشتر عبدالرحیم سلیمانی اردستانی در نامهای از داخل زندان اعلام کرده بود که با اتهاماتی از جمله «تشویش اذهان عمومی»، «توهین به مقدسات»، «توهین به رهبری» (به دو شخص علی و مجتبی خامنهای)، «تجمع در اعتراض به حصر میرحسین موسوی»، «اجتماع و تبانی علیه امنیت داخلی»، «توهین به مقدسات تشیع»، «فعالیت تبلیغی ضد نظام»، «نشر اکاذیب رایانهای به قصد تشویش اذهان عمومی»، «توهین به مراجع»، «هتک حیثیت روحانیت» و «کنترل ذهن و القائات روانی» مواجه است. او همچنین از نحوه بازداشت، نگهداری در سلول انفرادی و محرومیت از ملاقات با خانواده انتقاد کرده بود.
عبدالرحیم سلیمانی اردستانی در ابتدای فروردینماه سال جاری توسط نیروهای امنیتی در روستای بالقلوه شهرستان ساوه بازداشت شد. وی پس از مدتی نگهداری در زندان لنگرود و سلول انفرادی، به زندان ساحلی قم منتقل شد.
#عبدالرحیم_سلیمانی _اردستانی #خلع_لباس #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🕊10❤5💔4
از زندگی در دروغ تا جامعه موازی
بخش ۴
هایدانک، منشور ۷۷ و پرسش «آزادی برای چه؟»
در این میان، لادیسلاو هایدانک تأکید میکند که هیچ فرد یا جامعهای بهطور مطلق مستقل نیست. پس باید پرسید: «استقلال از چه؟» و مهمتر از آن: «آزادی برای چه؟» اگر آزادی فقط «رهایی از» باشد و نه «آزادی برای» ارزشهایی چون حقیقت، عدالت و قانون، میتواند تهی شود و حتی به شکل تازهای از سلطه بینجامد.
هایدانک یادآوری میکند که در سنت دموکراتیک، دولت مخلوق جامعه است، نه ارباب آن. دولت باید ابزار ساماندهی زندگی عمومی باشد، نه مالک زندگی مردم. اما در نظامهای اقتدارگرا، دولت و حزب بر جامعه مسلط میشوند، ابتکار اجتماعی را میبلعند و هر فعالیت مستقل را تهدید میبینند. مطالبه «جامعه مستقل» در اروپای شرقی یعنی تلاش برای بازپسگیری جامعه از دولت.
منشور ۷۷ نمونه عملی این اندیشه است. منشور نه حزب بود، نه برنامهای برای تصرف قدرت داشت. اما با تکیه بر تعهدات حقوق بشریای که خود دولت پذیرفته بود، از او خواست به قوانین خودش وفادار بماند. همین مطالبه ظاهراً ساده، حکومت را روبهروی آینه حقیقت قرار داد.
اهمیت منشور ۷۷ فقط در متن حقوقی آن نبود، بلکه در نوع کنش آن بود: شهروندانی که از «نقش منفعل» بیرون میآیند و با زبان قانون، اخلاق و مسئولیت، دولت را خطاب قرار میدهند. هرچه افراد و گروههای بیشتری این مسئولیت را بپذیرند، جامعه برای مسئولیتهای بزرگتر، از جمله مسئولیت سیاسی، آمادهتر میشود.
در این چارچوب، سه مفهوم به هم گره میخورند: زندگی در حقیقت، جامعه موازی و مسئولیت مدنی. زندگی در حقیقت، نقطه آغاز اخلاقی است؛ جامعه موازی، شکل نهادی آن است؛ مسئولیت مدنی، نیرویی است که این دو را زنده نگه میدارد.
بخش سوم
@Tavaana_TavaanaTech
بخش ۴
هایدانک، منشور ۷۷ و پرسش «آزادی برای چه؟»
در این میان، لادیسلاو هایدانک تأکید میکند که هیچ فرد یا جامعهای بهطور مطلق مستقل نیست. پس باید پرسید: «استقلال از چه؟» و مهمتر از آن: «آزادی برای چه؟» اگر آزادی فقط «رهایی از» باشد و نه «آزادی برای» ارزشهایی چون حقیقت، عدالت و قانون، میتواند تهی شود و حتی به شکل تازهای از سلطه بینجامد.
هایدانک یادآوری میکند که در سنت دموکراتیک، دولت مخلوق جامعه است، نه ارباب آن. دولت باید ابزار ساماندهی زندگی عمومی باشد، نه مالک زندگی مردم. اما در نظامهای اقتدارگرا، دولت و حزب بر جامعه مسلط میشوند، ابتکار اجتماعی را میبلعند و هر فعالیت مستقل را تهدید میبینند. مطالبه «جامعه مستقل» در اروپای شرقی یعنی تلاش برای بازپسگیری جامعه از دولت.
منشور ۷۷ نمونه عملی این اندیشه است. منشور نه حزب بود، نه برنامهای برای تصرف قدرت داشت. اما با تکیه بر تعهدات حقوق بشریای که خود دولت پذیرفته بود، از او خواست به قوانین خودش وفادار بماند. همین مطالبه ظاهراً ساده، حکومت را روبهروی آینه حقیقت قرار داد.
اهمیت منشور ۷۷ فقط در متن حقوقی آن نبود، بلکه در نوع کنش آن بود: شهروندانی که از «نقش منفعل» بیرون میآیند و با زبان قانون، اخلاق و مسئولیت، دولت را خطاب قرار میدهند. هرچه افراد و گروههای بیشتری این مسئولیت را بپذیرند، جامعه برای مسئولیتهای بزرگتر، از جمله مسئولیت سیاسی، آمادهتر میشود.
در این چارچوب، سه مفهوم به هم گره میخورند: زندگی در حقیقت، جامعه موازی و مسئولیت مدنی. زندگی در حقیقت، نقطه آغاز اخلاقی است؛ جامعه موازی، شکل نهادی آن است؛ مسئولیت مدنی، نیرویی است که این دو را زنده نگه میدارد.
بخش سوم
@Tavaana_TavaanaTech
👌5💯1
Forwarded from گفتوشنود
تداوم بلاتکلیفی زوج بهائی، بهزاد یزدانی و رومینا خزعلی، بیش از ۷۰ روز پس از بازداشت
تداوم بلاتکلیفی زوج بهائی، بهزاد یزدانی و رومینا خزعلی، بیش از ۷۰ روز پس از بازداشت، نگرانی پیرامون وضعیت آنان را افزایش داده است. این نگرانی خصوصا در مورد خانم خزعلی که از بیماریهای متعدد رنج میبرد و نیازمند درمان است، دوچندان میباشد.
طبق اطلاع یک منبع آگاه، رومینا خزعلی طی این مدت از دریافت داروهای مناسب و معاینات پزشکی محروم بوده و در نبود امکانات پزشکی، کمردرد و معدهٔ او که پیشتر مورد جراحی قرار گرفته بود عود کرده است.
بهزاد یزدانی، مترجم و ویراستار، پیشتر روز نهم فروردینماه، توسط ماموران اطلاعات سپاه در منزلش بازداشت شد. عصر روز بعد، دهم فروردینماه، ۱۲ مامور امنیتی بار دیگر به منزل این زوج رفته و به مدت چهار ساعت اقدام به تفتیش منزل و ضبط تمامی وسایل الکترونیک و دیگر وسایل شخصی اعضای خانه و حتی مهمانان آنان کردند. ماموران همچنین دو فرزند نوجوان این زوج را تحت بازجویی قرار دادند که این امر منجر به حملهٔ اضطرابی ایشان شد. آنها سپس رومینا خزعلی را مقابل چشمان فرزندان و پدر و مادر سالخوردهاش بازداشت کردند.
پس از گذشت بیش از ۷۰ روز، کماکان از اتهامات مطروحه علیه ایشان و نیز پذیرش وثیقه جهت آزادی این زوج بهائی خبری نیست. آنها همچنان بدون دسترسی به حق وکیل زندانی بوده و نهادهای مربوطه پاسخگو نیستند.
#رومینا_خزعلی #بهزاد_یزدانی
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
تداوم بلاتکلیفی زوج بهائی، بهزاد یزدانی و رومینا خزعلی، بیش از ۷۰ روز پس از بازداشت، نگرانی پیرامون وضعیت آنان را افزایش داده است. این نگرانی خصوصا در مورد خانم خزعلی که از بیماریهای متعدد رنج میبرد و نیازمند درمان است، دوچندان میباشد.
طبق اطلاع یک منبع آگاه، رومینا خزعلی طی این مدت از دریافت داروهای مناسب و معاینات پزشکی محروم بوده و در نبود امکانات پزشکی، کمردرد و معدهٔ او که پیشتر مورد جراحی قرار گرفته بود عود کرده است.
بهزاد یزدانی، مترجم و ویراستار، پیشتر روز نهم فروردینماه، توسط ماموران اطلاعات سپاه در منزلش بازداشت شد. عصر روز بعد، دهم فروردینماه، ۱۲ مامور امنیتی بار دیگر به منزل این زوج رفته و به مدت چهار ساعت اقدام به تفتیش منزل و ضبط تمامی وسایل الکترونیک و دیگر وسایل شخصی اعضای خانه و حتی مهمانان آنان کردند. ماموران همچنین دو فرزند نوجوان این زوج را تحت بازجویی قرار دادند که این امر منجر به حملهٔ اضطرابی ایشان شد. آنها سپس رومینا خزعلی را مقابل چشمان فرزندان و پدر و مادر سالخوردهاش بازداشت کردند.
پس از گذشت بیش از ۷۰ روز، کماکان از اتهامات مطروحه علیه ایشان و نیز پذیرش وثیقه جهت آزادی این زوج بهائی خبری نیست. آنها همچنان بدون دسترسی به حق وکیل زندانی بوده و نهادهای مربوطه پاسخگو نیستند.
#رومینا_خزعلی #بهزاد_یزدانی
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💔12🕊1
نگرانی از وضعیت حسام بخشی؛ بازیگر تئاتر و سینما پس از ماهها بازداشت با اتهامات سنگین روبهرو است
حسام بخشی، شهروند اهل مشهد و بازیگر تئاتر و سینما، در تاریخ ۴ بهمن ۱۴۰۴ توسط نیروهای وزارت اطلاعات بازداشت شد. او پس از بیش از یک ماه بازجویی در بازداشتگاه وزارت اطلاعات، در ۶ اسفند ۱۴۰۴ به قرنطینه زندان وکیلآباد مشهد منتقل شد.
بر اساس اطلاعات دریافتی، اتهاماتی که به این شهروند نسبت داده شده شامل انتشار پست و استوری در اینستاگرام علیه جمهوری اسلامی، تشکیل گروه، شرکت در اعتراضات و نگهداری کوکتل مولوتوف عنوان شده است.
یک منبع مطلع به نزدیکان حسام بخشی گفته است که وی در طول دوران بازداشت بارها از طرح اتهامات متعدد و سنگین علیه خود سخن گفته است. به گفته این منبع، حسام در تماسهای تلفنی از زندان اظهار کرده بود که علاوه بر اتهامات فوق، اتهاماتی نظیر «محاربه»، «سبالنبی» و حتی «شیطانپرستی» نیز به او نسبت داده شده است. او این اتهامات را غیرواقعی میدانست و با تعجب از طرح چنین مواردی سخن میگفت.
این منبع میافزاید که مقامهای امنیتی تلاش کردهاند آتشسوزی ساختمان دادگستری مشهد را نیز به این زندانی منتسب کنند، در حالی که حسام بخشی تنها حضور خود در محل را پذیرفته و گفته است به دلیل نزدیکی محل سکونت خانوادهاش به ساختمان دادگستری در آن محدوده حضور داشته است. وی همچنین تأکید کرده بود که بخشی از پرونده او به استوریهای منتشرشده در صفحه شخصی اینستاگرامش مربوط میشود؛ از جمله انتشار فراخوانی برای تجمع در محله کوی امیر مشهد و مطالبی که از سوی نهادهای امنیتی مصداق توهین به مقدسات تلقی شده و بر همین اساس اتهام «سبالنبی» به او نسبت داده شده است.
بر اساس این گزارش، حسام بخشی پس از ۱۲۳ روز نگهداری در شرایط نامشخص، به بند ۶/۱ زندان وکیلآباد منتقل شده است. با این حال، زندانیان این بند به دوستان او گفتهاند که سه روز پیش از انتقال، وی مجدداً از زندان تحویل مأموران امنیتی شده و برای مدتی به بازداشتگاه اطلاعات منتقل شده بود.
منابع نزدیک به خانواده میگویند در روزهای نخست بازداشت، مأموران امنیتی با خانواده حسام تماس گرفته و از آنان خواستهاند درباره بازداشت فرزندشان اطلاعرسانی نکنند. به گفته این منابع، مأموران مدعی شده بودند که انتشار خبر بازداشت میتواند موجب «سنگینتر شدن پرونده» شود و حتی به خانواده گفته بودند که فرزندشان برای موساد فعالیت کرده است؛ ادعایی که صرفاً تلاشی برای ایجاد رعب، فشار روانی و جلوگیری از رسانهای شدن پرونده بوده است.
همچنین گزارش شده است که در روزهای ابتدایی بازداشت، برخی صفحات مجازی تصاویری از حسام بخشی منتشر کرده و نوشته بودند که او از ناحیه چشم هدف اصابت ساچمه قرار گرفته است. بنا بر همین گزارشها، آسیب ناشی از اصابت ساچمه موجب از بین رفتن بخشی از مویرگهای چشم او شده است.
منابع مطلع همچنین میگویند خانواده حسام بارها با تهدید مواجه شدهاند که در صورت رسانهای شدن پرونده، ممکن است برای او حکم اعدام صادر شود. این تهدیدها در حالی مطرح شده که اکنون پس از گذشت بیش از چهار ماه از بازداشت، نگرانیها درباره وضعیت پرونده و سلامت او افزایش یافته است.
بر اساس اطلاعات موجود، حسام بخشی در تمام مدت بازداشت از حق دسترسی به وکیل انتخابی محروم بوده است. افزون بر این، او از کودکی به بیماری هموفیلی مبتلا بوده و شرایط جسمانیاش نیازمند مراقبتهای پزشکی مستمر است؛ موضوعی که نگرانیها نسبت به وضعیت سلامت وی در دوران بازداشت را دوچندان کرده است.
با توجه به طرح اتهامات سنگین علیه این زندانی، محرومیت از وکیل انتخابی، فشارهای امنیتی بر خانواده و سابقه بیماری خاص او، نگرانیهای جدی درباره رعایت حقوق قانونی و وضعیت جسمی و روانی حسام بخشی وجود دارد.
#حسام_بخشی #مشهد #از_بازداشتیها_بگو
@Tavaana_TavaanaTech
حسام بخشی، شهروند اهل مشهد و بازیگر تئاتر و سینما، در تاریخ ۴ بهمن ۱۴۰۴ توسط نیروهای وزارت اطلاعات بازداشت شد. او پس از بیش از یک ماه بازجویی در بازداشتگاه وزارت اطلاعات، در ۶ اسفند ۱۴۰۴ به قرنطینه زندان وکیلآباد مشهد منتقل شد.
بر اساس اطلاعات دریافتی، اتهاماتی که به این شهروند نسبت داده شده شامل انتشار پست و استوری در اینستاگرام علیه جمهوری اسلامی، تشکیل گروه، شرکت در اعتراضات و نگهداری کوکتل مولوتوف عنوان شده است.
یک منبع مطلع به نزدیکان حسام بخشی گفته است که وی در طول دوران بازداشت بارها از طرح اتهامات متعدد و سنگین علیه خود سخن گفته است. به گفته این منبع، حسام در تماسهای تلفنی از زندان اظهار کرده بود که علاوه بر اتهامات فوق، اتهاماتی نظیر «محاربه»، «سبالنبی» و حتی «شیطانپرستی» نیز به او نسبت داده شده است. او این اتهامات را غیرواقعی میدانست و با تعجب از طرح چنین مواردی سخن میگفت.
این منبع میافزاید که مقامهای امنیتی تلاش کردهاند آتشسوزی ساختمان دادگستری مشهد را نیز به این زندانی منتسب کنند، در حالی که حسام بخشی تنها حضور خود در محل را پذیرفته و گفته است به دلیل نزدیکی محل سکونت خانوادهاش به ساختمان دادگستری در آن محدوده حضور داشته است. وی همچنین تأکید کرده بود که بخشی از پرونده او به استوریهای منتشرشده در صفحه شخصی اینستاگرامش مربوط میشود؛ از جمله انتشار فراخوانی برای تجمع در محله کوی امیر مشهد و مطالبی که از سوی نهادهای امنیتی مصداق توهین به مقدسات تلقی شده و بر همین اساس اتهام «سبالنبی» به او نسبت داده شده است.
بر اساس این گزارش، حسام بخشی پس از ۱۲۳ روز نگهداری در شرایط نامشخص، به بند ۶/۱ زندان وکیلآباد منتقل شده است. با این حال، زندانیان این بند به دوستان او گفتهاند که سه روز پیش از انتقال، وی مجدداً از زندان تحویل مأموران امنیتی شده و برای مدتی به بازداشتگاه اطلاعات منتقل شده بود.
منابع نزدیک به خانواده میگویند در روزهای نخست بازداشت، مأموران امنیتی با خانواده حسام تماس گرفته و از آنان خواستهاند درباره بازداشت فرزندشان اطلاعرسانی نکنند. به گفته این منابع، مأموران مدعی شده بودند که انتشار خبر بازداشت میتواند موجب «سنگینتر شدن پرونده» شود و حتی به خانواده گفته بودند که فرزندشان برای موساد فعالیت کرده است؛ ادعایی که صرفاً تلاشی برای ایجاد رعب، فشار روانی و جلوگیری از رسانهای شدن پرونده بوده است.
همچنین گزارش شده است که در روزهای ابتدایی بازداشت، برخی صفحات مجازی تصاویری از حسام بخشی منتشر کرده و نوشته بودند که او از ناحیه چشم هدف اصابت ساچمه قرار گرفته است. بنا بر همین گزارشها، آسیب ناشی از اصابت ساچمه موجب از بین رفتن بخشی از مویرگهای چشم او شده است.
منابع مطلع همچنین میگویند خانواده حسام بارها با تهدید مواجه شدهاند که در صورت رسانهای شدن پرونده، ممکن است برای او حکم اعدام صادر شود. این تهدیدها در حالی مطرح شده که اکنون پس از گذشت بیش از چهار ماه از بازداشت، نگرانیها درباره وضعیت پرونده و سلامت او افزایش یافته است.
بر اساس اطلاعات موجود، حسام بخشی در تمام مدت بازداشت از حق دسترسی به وکیل انتخابی محروم بوده است. افزون بر این، او از کودکی به بیماری هموفیلی مبتلا بوده و شرایط جسمانیاش نیازمند مراقبتهای پزشکی مستمر است؛ موضوعی که نگرانیها نسبت به وضعیت سلامت وی در دوران بازداشت را دوچندان کرده است.
با توجه به طرح اتهامات سنگین علیه این زندانی، محرومیت از وکیل انتخابی، فشارهای امنیتی بر خانواده و سابقه بیماری خاص او، نگرانیهای جدی درباره رعایت حقوق قانونی و وضعیت جسمی و روانی حسام بخشی وجود دارد.
#حسام_بخشی #مشهد #از_بازداشتیها_بگو
@Tavaana_TavaanaTech
💔11❤1🕊1
Forwarded from گفتوشنود
بازداشت مجدد مولوی عبدالعزیز عمرزهی، مدرس سابق دارالعلوم مکی زاهدان توسط نیروهای وزارت اطلاعات
شامگاه امروز سهشنبه ۱۹ خردادماه ۱۴۰۵، مولوی عبدالعزیز عمرزهی، از مدرسان سابق دارالعلوم مکی زاهدان، توسط نیروهای وزارت اطلاعات در زاهدان بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شد.
ماموران وزارت اطلاعات حوالی ساعت ۱۸:۳۰، در حالی که مولوی عمرزهی از مسجد مکی خارج شده و به سمت منزلش در حرکت بود در خیابان او را با برخوردی توام با بیاحترامی بازداشت کردهاند. تا لحظه تنظیم این گزارش، از محل نگهداری، وضعیت جسمی و اتهامات احتمالی مطرحشده علیه وی اطلاعی در دست نیست.
مولوی عبدالعزیز عمرزهی پیشتر نیز پس از وقایع «جمعه خونین زاهدان» توسط نهادهای امنیتی بازداشت شده بود. بنا بر اطلاعات دریافتی، در آن مقطع علاوه بر بازداشت وی، شناسنامه او و شماری از اعضای خانوادهاش توسط اداره اطلاعات ضبط شده و محدودیتهای اداری و خدماتی علیه او اعمال شده بود. وی پس از مدتی با پیگیریهای خانواده آزاد شد، اما از ادامه فعالیت در حوزه تدریس و همکاری با مجموعه دارالعلوم مکی محروم ماند.
منابع افزودهاند که بازداشتهای پیشین این روحانی اهل سنت نیز عمدتا در ارتباط با فعالیتهای مذهبی، تدریس در دارالعلوم مکی و ارتباط با این مرکز دینی صورت گرفته بود. در سالهای اخیر شماری از علما، مدرسان دینی و فعالان مذهبی اهل سنت در سیستان و بلوچستان با احضار، بازداشت، بازجویی و محدودیتهای قضایی و امنیتی مواجه شدهاند. /حالوش
#مولوی_عبدالعزیز_عمرزهی
#گفتگو_توانا
@Dialogue1402
شامگاه امروز سهشنبه ۱۹ خردادماه ۱۴۰۵، مولوی عبدالعزیز عمرزهی، از مدرسان سابق دارالعلوم مکی زاهدان، توسط نیروهای وزارت اطلاعات در زاهدان بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شد.
ماموران وزارت اطلاعات حوالی ساعت ۱۸:۳۰، در حالی که مولوی عمرزهی از مسجد مکی خارج شده و به سمت منزلش در حرکت بود در خیابان او را با برخوردی توام با بیاحترامی بازداشت کردهاند. تا لحظه تنظیم این گزارش، از محل نگهداری، وضعیت جسمی و اتهامات احتمالی مطرحشده علیه وی اطلاعی در دست نیست.
مولوی عبدالعزیز عمرزهی پیشتر نیز پس از وقایع «جمعه خونین زاهدان» توسط نهادهای امنیتی بازداشت شده بود. بنا بر اطلاعات دریافتی، در آن مقطع علاوه بر بازداشت وی، شناسنامه او و شماری از اعضای خانوادهاش توسط اداره اطلاعات ضبط شده و محدودیتهای اداری و خدماتی علیه او اعمال شده بود. وی پس از مدتی با پیگیریهای خانواده آزاد شد، اما از ادامه فعالیت در حوزه تدریس و همکاری با مجموعه دارالعلوم مکی محروم ماند.
منابع افزودهاند که بازداشتهای پیشین این روحانی اهل سنت نیز عمدتا در ارتباط با فعالیتهای مذهبی، تدریس در دارالعلوم مکی و ارتباط با این مرکز دینی صورت گرفته بود. در سالهای اخیر شماری از علما، مدرسان دینی و فعالان مذهبی اهل سنت در سیستان و بلوچستان با احضار، بازداشت، بازجویی و محدودیتهای قضایی و امنیتی مواجه شدهاند. /حالوش
#مولوی_عبدالعزیز_عمرزهی
#گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🕊6❤3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
۱۵۰ روز پس از جانباختن نازنین اسمیخانی؛ خواهرش: «آن شب لعنتی هزار سال گذشت و هنوز صبح نشده است»
همزمان با گذشت ۱۵۰ روز از کشته شدن جاویدنام نازنین اسمیخانی، خواهر او با انتشار ویدیویی در شبکههای اجتماعی، از رنج فقدان خواهرش و روزهای دشواری که خانواده از زمان جانباختن او پشت سر گذاشتهاند، نوشته است.
نسترن اسمیخانی در بخشی از این نوشته میگوید:
«۱۵۰ روز گذشت از آن شب سیاه و سرد؛ از روزی که هیچکداممان نمیدانستیم برای آخرین بار با هم شوخی میکنیم، میخندیم و حرف میزنیم. لعنت به آن شب سرد که هنوز وحشتش در دلم مانده است. شبی که دستت را رها کردم که شاید دو دقیقه بعد دوباره پیدایت کنم، اما ۱۵۰ روز است که پیدایت نکردهام.»
او با اشاره به لحظههای پس از اصابت گلوله به خواهرش، از فروپاشی خانواده و جستوجوی بیثمر آنان در بیمارستانها برای یافتن نازنین نوشته و افزوده است:
«آن شب لعنتی هزار سال گذشت و هنوز صبح نشده است.»
خواهر نازنین اسمیخانی همچنین نوشته است که هنوز هر روز با امید دیدار دوباره خواهرش زندگی میکند و در پایان از او با عنوان «دختر شجاع این سرزمین» یاد کرده و نوشته است: «بهت افتخار میکنم خواهر.»
نازنین اسمیخانی ۱۸ ساله، دانشآموز سال آخر دبیرستان بود. او در رشته عکاسی تحصیل میکرد و همزمان در یک آتلیه عکاسی مشغول به کار بود. نازنین به موسیقی علاقه داشت و گیتار و سهتار مینواخت.
او شامگاه ۱۹ دیماه، در حالی که همراه پدر و مادرش در مسیر بازگشت به خانه در شهر محمدیه استان قزوین بود، بر اثر اصابت گلوله جان خود را از دست داد.
پسرعموی نازنین اسمیخانی پیشتر در شرح چگونگی کشته شدن او گفته بود:
«تکتیرانداز از پشت سر نازنین را هدف قرار داده بود. نازنین در آغوش پدرش بود که یک خودروی پژو ۴۰۵ او را با خود میبرد.»
به گفته این عضو خانواده، برای تحویل پیکر نازنین نیز از خانواده او مبلغ ۳۰۰ میلیون تومان به همراه طلاهای شخصی نازنین دریافت شده است.
با گذشت ۱۵۰ روز از جانباختن نازنین اسمیخانی، خانواده او همچنان در سوگ فرزند جوان خود به سر میبرند و یاد و نام او را زنده نگه داشتهاند؛ دختری ۱۸ ساله که خانوادهاش از او به عنوان «ناز ایرانی» و «دختر شجاع این سرزمین» یاد میکنند.
#نازنین_اسمی_خانی #نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
همزمان با گذشت ۱۵۰ روز از کشته شدن جاویدنام نازنین اسمیخانی، خواهر او با انتشار ویدیویی در شبکههای اجتماعی، از رنج فقدان خواهرش و روزهای دشواری که خانواده از زمان جانباختن او پشت سر گذاشتهاند، نوشته است.
نسترن اسمیخانی در بخشی از این نوشته میگوید:
«۱۵۰ روز گذشت از آن شب سیاه و سرد؛ از روزی که هیچکداممان نمیدانستیم برای آخرین بار با هم شوخی میکنیم، میخندیم و حرف میزنیم. لعنت به آن شب سرد که هنوز وحشتش در دلم مانده است. شبی که دستت را رها کردم که شاید دو دقیقه بعد دوباره پیدایت کنم، اما ۱۵۰ روز است که پیدایت نکردهام.»
او با اشاره به لحظههای پس از اصابت گلوله به خواهرش، از فروپاشی خانواده و جستوجوی بیثمر آنان در بیمارستانها برای یافتن نازنین نوشته و افزوده است:
«آن شب لعنتی هزار سال گذشت و هنوز صبح نشده است.»
خواهر نازنین اسمیخانی همچنین نوشته است که هنوز هر روز با امید دیدار دوباره خواهرش زندگی میکند و در پایان از او با عنوان «دختر شجاع این سرزمین» یاد کرده و نوشته است: «بهت افتخار میکنم خواهر.»
نازنین اسمیخانی ۱۸ ساله، دانشآموز سال آخر دبیرستان بود. او در رشته عکاسی تحصیل میکرد و همزمان در یک آتلیه عکاسی مشغول به کار بود. نازنین به موسیقی علاقه داشت و گیتار و سهتار مینواخت.
او شامگاه ۱۹ دیماه، در حالی که همراه پدر و مادرش در مسیر بازگشت به خانه در شهر محمدیه استان قزوین بود، بر اثر اصابت گلوله جان خود را از دست داد.
پسرعموی نازنین اسمیخانی پیشتر در شرح چگونگی کشته شدن او گفته بود:
«تکتیرانداز از پشت سر نازنین را هدف قرار داده بود. نازنین در آغوش پدرش بود که یک خودروی پژو ۴۰۵ او را با خود میبرد.»
به گفته این عضو خانواده، برای تحویل پیکر نازنین نیز از خانواده او مبلغ ۳۰۰ میلیون تومان به همراه طلاهای شخصی نازنین دریافت شده است.
با گذشت ۱۵۰ روز از جانباختن نازنین اسمیخانی، خانواده او همچنان در سوگ فرزند جوان خود به سر میبرند و یاد و نام او را زنده نگه داشتهاند؛ دختری ۱۸ ساله که خانوادهاش از او به عنوان «ناز ایرانی» و «دختر شجاع این سرزمین» یاد میکنند.
#نازنین_اسمی_خانی #نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
💔25❤4
Forwarded from تواناتک Tavaanatech
گزارش تازهای از مجموعه «دیجیتال ایمپکت لب» نشان میدهد که بخشی از ترافیک اینترنت کاربران ایرانی از مسیر شرکت «دلتا تلکام» در جمهوری آذربایجان عبور میکند. به زبان ساده، برخی سایتها و سرویسهای اینترنتی ممکن است تصور کنند کاربری که از داخل ایران به آنها متصل شده، در آذربایجان حضور دارد.
🔸بررسی دادههای منتشرشده از سوی اوپنایآی نشان میدهد که آذربایجان در سهماهه نخست سال ۲۰۲۵ از نظر تعداد پیامهای ارسالشده به چتجیپیتی به نسبت جمعیت، در رتبه چهلوچهارم جهان قرار داشت. اما این کشور در سهماهه پایانی همان سال به رتبه سوم رسید و پس از سنگاپور و هلند قرار گرفت. آذربایجان در این فهرست بالاتر از کشورهایی مانند سوئیس و امارات متحده عربی ایستاد.
🔸براساس تحلیل «دیجیتال ایمپکت لب»، این جهش غیرعادی میتواند به این دلیل باشد که بخشی از استفاده کاربران ایرانی از چتجیپیتی، در آمار رسمی به نام آذربایجان ثبت شده است. اوپنایآی نیز در صفحه رسمی دادههای خود اعلام کرده که خدماتش را بهصورت رسمی در ایران ارائه نمیکند.
🔸این گزارش همچنین میگوید تغییرات ترافیک شبکه دلتا تلکام با قطع و وصل شدن اینترنت در ایران همزمان بوده است. برای نمونه، پس از قطع گسترده اینترنت در ۹ اسفند ۱۴۰۴، حجم ترافیک این مسیر نیز تقریبا به صفر رسید. با بازگشت تدریجی اینترنت در ۵ خرداد ۱۴۰۵، ترافیک شبکه دلتا تلکام دوباره بهسرعت افزایش یافت.
🔸به بیان سادهتر، بخشی از کاربران ایرانی احتمالا بدون آنکه خودشان اطلاع داشته باشند، هنگام اتصال به برخی سایتها با نشانی اینترنتی آذربایجان دیده میشوند. این مسئله میتواند آمار واقعی استفاده از سرویسهایی مانند چتجیپیتی در ایران و آذربایجان را تغییر دهد.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍3❤1
رضا براتی، رئیسکل دادگستری خراسانشمالی اعلام کرده است تاکنون اموال «۴۷ نفر» از ایرانیان مقیم خارج در این استان شناسایی و توقیف شده است.
به گزارش خبرگزاری فارس، رضا براتیزاده این افراد را «خائن به وطن» و «افراد تأثیرگذار در شبکه کمک بهنفع دشمن» عنوان کرده است.
بر اساس این گزارش، از میان افراد مورد اشاره، چهار نفر مقیم آلمان، شش نفر بریتانیا، دو نفر فرانسه، ۱۰ نفر ترکیه، پنج نفر آمریکا، دو نفر کانادا، دو نفر ایتالیا، دو نفر استرالیا، دو نفر عمان و سایر افراد نیز در کشورهایی از جمله دانمارک، اسپانیا، قطر، امارات، چین، اسکاتلند، قبرس، یونان، نیوزیلند و چند کشور دیگر اقامت دارند. هویت این افراد اعلام نشده است.
همچنین روز سهشنبه، رسانههای داخلی به نقل از قوه قضائیه از شناسایی و توقیف اموال علی کریمی، بازیکن سابق تیم ملی فوتبال ایران که مقیم آمریکاست، خبر داده بودند.
در ماههای اخیر و بهویژه پس از آغاز جنگ و آتشبس، گزارشهایی از توقیف و مصادره اموال افراد مختلف در رسانههای رسمی منتشر شده است.
@Tavaana_TavaanaTech
به گزارش خبرگزاری فارس، رضا براتیزاده این افراد را «خائن به وطن» و «افراد تأثیرگذار در شبکه کمک بهنفع دشمن» عنوان کرده است.
بر اساس این گزارش، از میان افراد مورد اشاره، چهار نفر مقیم آلمان، شش نفر بریتانیا، دو نفر فرانسه، ۱۰ نفر ترکیه، پنج نفر آمریکا، دو نفر کانادا، دو نفر ایتالیا، دو نفر استرالیا، دو نفر عمان و سایر افراد نیز در کشورهایی از جمله دانمارک، اسپانیا، قطر، امارات، چین، اسکاتلند، قبرس، یونان، نیوزیلند و چند کشور دیگر اقامت دارند. هویت این افراد اعلام نشده است.
همچنین روز سهشنبه، رسانههای داخلی به نقل از قوه قضائیه از شناسایی و توقیف اموال علی کریمی، بازیکن سابق تیم ملی فوتبال ایران که مقیم آمریکاست، خبر داده بودند.
در ماههای اخیر و بهویژه پس از آغاز جنگ و آتشبس، گزارشهایی از توقیف و مصادره اموال افراد مختلف در رسانههای رسمی منتشر شده است.
@Tavaana_TavaanaTech
💔6
رضا دالمن، دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف، از سوی شورای انضباطی این دانشگاه به اخراج و محرومیت از تحصیل به مدت چهار سال در تمامی دانشگاههای کشور محکوم شده است. بر اساس اعلام انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شریف، این حکم برای اجرا به وزارت علوم ارسال شده است.
این حکم در حالی صادر و در مرحله تجدیدنظر تنها یک سال از آن کاسته شده که رضا دالمن پیشتر در پرونده قضایی مرتبط با این موضوع از اتهامات مطرحشده تبرئه شده بود. با وجود درخواستهای مکرر دانشجویان و تأکید شورای دانشگاه بر اعمال حداکثری رأفت در رسیدگی به پروندههای انضباطی، محرومیت پنجساله او تنها به چهار سال کاهش یافته است.
رضا دالمن، ۲۴ ساله، در ۲۸ اسفند ۱۴۰۴ و در جریان مراسم چهلم جانباختگان اعتراضات دیماه در دانشگاه شریف، به دلیل آویختن یک عروسک موش از درخت بازداشت شد. پیشتر نیز گزارش شده بود که هویت او از سوی بسیج دانشجویی به نهادهای امنیتی اعلام شده است.
@Tavaana_TavaanaTech
این حکم در حالی صادر و در مرحله تجدیدنظر تنها یک سال از آن کاسته شده که رضا دالمن پیشتر در پرونده قضایی مرتبط با این موضوع از اتهامات مطرحشده تبرئه شده بود. با وجود درخواستهای مکرر دانشجویان و تأکید شورای دانشگاه بر اعمال حداکثری رأفت در رسیدگی به پروندههای انضباطی، محرومیت پنجساله او تنها به چهار سال کاهش یافته است.
رضا دالمن، ۲۴ ساله، در ۲۸ اسفند ۱۴۰۴ و در جریان مراسم چهلم جانباختگان اعتراضات دیماه در دانشگاه شریف، به دلیل آویختن یک عروسک موش از درخت بازداشت شد. پیشتر نیز گزارش شده بود که هویت او از سوی بسیج دانشجویی به نهادهای امنیتی اعلام شده است.
@Tavaana_TavaanaTech
🕊11💔9❤3
اعتراضات مردمی در شهر هرات افغانستان در واکنش به بازداشت زنان و دختران بهدست نیروهای امر به معروف طالبان، با سرکوب خشونتآمیز این گروه مواجه شد. گزارشها و ویدیوهای منتشرشده نشان میدهد نیروهای طالبان با تیراندازی به سوی معترضان تلاش کردهاند تجمعات اعتراضی را متفرق کنند.
بر اساس گزارش رسانهها، این اعتراضات پس از افزایش بازداشت زنان و دختران به اتهام آنچه طالبان «نقض مقررات پوشش» مینامد، شکل گرفت. معترضان در خیابانهای هرات با سر دادن شعارهایی در حمایت از حق تحصیل، حق کار و آزادی زنان، خواستار پایان دادن به سیاستهای سرکوبگرانه طالبان شدند.
گزارشهای منتشرشده حاکی از آن است که در جریان تیراندازی نیروهای طالبان دستکم یک کودک کشته و چندین نفر دیگر زخمی شدهاند. همچنین شماری از زنان، دختران و معترضان بازداشت شدهاند. ویدیوهای منتشرشده از شهرک جبرئیل هرات، صحنههای فرار شهروندان در میان صدای تیراندازی و فریاد معترضان را نشان میدهد.
@Tavaana_TavaanaTech
بر اساس گزارش رسانهها، این اعتراضات پس از افزایش بازداشت زنان و دختران به اتهام آنچه طالبان «نقض مقررات پوشش» مینامد، شکل گرفت. معترضان در خیابانهای هرات با سر دادن شعارهایی در حمایت از حق تحصیل، حق کار و آزادی زنان، خواستار پایان دادن به سیاستهای سرکوبگرانه طالبان شدند.
گزارشهای منتشرشده حاکی از آن است که در جریان تیراندازی نیروهای طالبان دستکم یک کودک کشته و چندین نفر دیگر زخمی شدهاند. همچنین شماری از زنان، دختران و معترضان بازداشت شدهاند. ویدیوهای منتشرشده از شهرک جبرئیل هرات، صحنههای فرار شهروندان در میان صدای تیراندازی و فریاد معترضان را نشان میدهد.
@Tavaana_TavaanaTech
💔16👍3
Forwarded from گفتوشنود
ویلیام جیمز و «گونههای تجربه دینی»
نگاهی به ایمان از دریچه روان و ضمیر انسان
«گونههای تجربه دینی» (The Varieties of Religious Experience) اثر ویلیام جیمز، فیلسوف و روانشناس برجسته آمریکایی، یکی از مهمترین آثار کلاسیک در روانشناسی دین و فلسفه دین به شمار میرود. این کتاب که بر پایه سخنرانیهای گیفورد در سالهای ۱۹۰۱ و ۱۹۰۲ شکل گرفت، هنوز هم از تأثیرگذارترین آثار در مطالعه تجربه دینی از منظری غیرالهیاتی و علمی محسوب میشود.
نوشتار «ویلیام جیمز و تنوع تجربه دینی» به معرفی این اثر و اهمیت آن در فهم دین میپردازد. جیمز در این کتاب، به جای تمرکز بر نهادهای دینی، روحانیت یا آموزههای رسمی، توجه خود را معطوف به تجربههای شخصی انسانها از ایمان، دعا، عرفان، توبه، تحول درونی و احساس ارتباط با امر قدسی میکند. همین جابهجایی نگاه، کتاب را به اثری متمایز و ماندگار تبدیل کرده است.
این مطلب نشان میدهد که جیمز چگونه کوشید دین را نه صرفاً بهعنوان مجموعهای از عقاید و مناسک، بلکه بهعنوان بخشی از تجربه زیسته انسانها مطالعه کند. او معتقد بود برای فهم دین، باید به آنچه افراد در زندگی شخصی خود تجربه میکنند توجه داشت؛ تجربههایی که میتوانند بسیار متنوع و گاه متفاوت از روایتهای رسمی دینی باشند.
یکی از نکات مهم این نوشتار، تأکید بر این موضوع است که مطالعه علمی و روانشناختی دین، لزوماً به معنای رد یا تأیید باورهای دینی نیست؛ بلکه تلاشی برای فهم بهتر نقش دین و معنویت در زندگی انسانهاست.
متن کامل این نوشتار را در سایت بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/william-james-2/
#ویلیام_جیمز #دین #روانشناختی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
نگاهی به ایمان از دریچه روان و ضمیر انسان
«گونههای تجربه دینی» (The Varieties of Religious Experience) اثر ویلیام جیمز، فیلسوف و روانشناس برجسته آمریکایی، یکی از مهمترین آثار کلاسیک در روانشناسی دین و فلسفه دین به شمار میرود. این کتاب که بر پایه سخنرانیهای گیفورد در سالهای ۱۹۰۱ و ۱۹۰۲ شکل گرفت، هنوز هم از تأثیرگذارترین آثار در مطالعه تجربه دینی از منظری غیرالهیاتی و علمی محسوب میشود.
نوشتار «ویلیام جیمز و تنوع تجربه دینی» به معرفی این اثر و اهمیت آن در فهم دین میپردازد. جیمز در این کتاب، به جای تمرکز بر نهادهای دینی، روحانیت یا آموزههای رسمی، توجه خود را معطوف به تجربههای شخصی انسانها از ایمان، دعا، عرفان، توبه، تحول درونی و احساس ارتباط با امر قدسی میکند. همین جابهجایی نگاه، کتاب را به اثری متمایز و ماندگار تبدیل کرده است.
این مطلب نشان میدهد که جیمز چگونه کوشید دین را نه صرفاً بهعنوان مجموعهای از عقاید و مناسک، بلکه بهعنوان بخشی از تجربه زیسته انسانها مطالعه کند. او معتقد بود برای فهم دین، باید به آنچه افراد در زندگی شخصی خود تجربه میکنند توجه داشت؛ تجربههایی که میتوانند بسیار متنوع و گاه متفاوت از روایتهای رسمی دینی باشند.
یکی از نکات مهم این نوشتار، تأکید بر این موضوع است که مطالعه علمی و روانشناختی دین، لزوماً به معنای رد یا تأیید باورهای دینی نیست؛ بلکه تلاشی برای فهم بهتر نقش دین و معنویت در زندگی انسانهاست.
متن کامل این نوشتار را در سایت بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/william-james-2/
#ویلیام_جیمز #دین #روانشناختی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👌6❤1
بیانیه مشترک آمریکا و ۲۲ کشور در محکومیت «توطئههای مرگبار و اقدامات مخرب» جمهوری اسلامی در جهان
ایالات متحده و ۲۲ کشور متحد غربی روز چهارشنبه ۲۰ خرداد در بیانیهای مشترک، آن چه را «توطئههای مرگبار و اقدامات مخرب» نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی در اروپا، آمریکای شمالی، و استرالیا خواندند، به شدت محکوم کردند و از رژیم ایران خواستند این فعالیتها را فوراً متوقف کند.
دولتهای ایالات متحده، بریتانیا، استرالیا، اتریش، بلژیک، بلغارستان، کانادا، جمهوری چک، دانمارک، استونی، فنلاند، فرانسه، آلمان، ایرلند، لتونی، لیتوانی، هلند، نیوزیلند، مقدونیه شمالی، نروژ، پرتغال، و سوئد این بیانیه مشترک را صادر کردهاند.
کشورهای صادرکننده این بیانیه سازمان اطلاعات سپاه پاسداران، نیروی قدس سپاه پاسداران، و وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی را مسئول مجموعهای از فعالیتهای تهدیدآمیز در خاک کشورهای غربی دانسته و اعلام کردند این اقدامات، مخالفان جمهوری اسلامی، روزنامهنگاران، و همچنین جوامع و منافع یهودی و اسرائیلی را هدف قرار داده است.
کشورهای صادرکننده این بیانیه تأکید کردند که در حفاظت از شهروندان و امنیت ملی خود در برابر این تهدیدها متحد هستند و از جمهوری اسلامی خواستند فوراً به این اقدامات پایان دهد.
در بخشی از این بیانیه آمده است که ارتباط میان نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی و گروههای جنایی بینالمللی و محلی سابقهای طولانی دارد، و استفاده رژیم ایران از این شبکهها برای پیشبرد اهداف خود «نفرتانگیز» و غیرقابل قبول است.
این کشورها همچنین موج اخیر حملات در اروپا علیه جوامع یهودی، روزنامهنگاران ایرانی، و منافع آمریکا را محکوم کردند. در بیانیه مشترک آمده است که گروه «حرکت اصحاب الیمین الاسلامیه» مسئولیت این حملات را پذیرفته که با حمایت واسطههای وابسته به آن انجام شده است.
دولتهای صادرکننده تأکید کردند تلاش برای قتل، ربایش، آزار، ارعاب، یا هرگونه حمله علیه افراد در خاک کشورهای دیگر، حاکمیت ملی کشورها و هنجارهای بینالمللی را نقض میکند. آنها هشدار دادند که این اقدامات باید فوراً متوقف شود.
در این بیانیه همچنین از تلاشهای دولتها و نهادهای امنیتی برای مقابله با این فعالیتها قدردانی و تأکید شده است کشورهای صادرکننده آماده اتخاذ اقدامات بیشتری برای متوقف کردن این تهدیدها هستند.
صدور این بیانیه در حالی است که طی ماههای اخیر چندین پرونده مرتبط با فعالیتهای منتسب به جمهوری اسلامی در کشورهای غربی مطرح شده است.
مقامهای آمریکایی و اروپایی پیشتر بارها تهران را به طراحی یا حمایت از عملیاتهای برونمرزی ترور، ربایش، و تهدید مخالفان جمهوری اسلامی، فعالان رسانهای، و مراکز یهودی متهم کردهاند.
بیانیه مشترک روز سهشنبه یکی از گستردهترین مواضع هماهنگ کشورهای غربی علیه فعالیتهای برونمرزی نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی طی سالهای اخیر به شمار میرود، و نشانگر افزایش نگرانیها درباره چیزی است که این کشورها «تهدیدهای فرامرزی حکومت ایران» توصیف کردهاند.
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
ایالات متحده و ۲۲ کشور متحد غربی روز چهارشنبه ۲۰ خرداد در بیانیهای مشترک، آن چه را «توطئههای مرگبار و اقدامات مخرب» نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی در اروپا، آمریکای شمالی، و استرالیا خواندند، به شدت محکوم کردند و از رژیم ایران خواستند این فعالیتها را فوراً متوقف کند.
دولتهای ایالات متحده، بریتانیا، استرالیا، اتریش، بلژیک، بلغارستان، کانادا، جمهوری چک، دانمارک، استونی، فنلاند، فرانسه، آلمان، ایرلند، لتونی، لیتوانی، هلند، نیوزیلند، مقدونیه شمالی، نروژ، پرتغال، و سوئد این بیانیه مشترک را صادر کردهاند.
کشورهای صادرکننده این بیانیه سازمان اطلاعات سپاه پاسداران، نیروی قدس سپاه پاسداران، و وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی را مسئول مجموعهای از فعالیتهای تهدیدآمیز در خاک کشورهای غربی دانسته و اعلام کردند این اقدامات، مخالفان جمهوری اسلامی، روزنامهنگاران، و همچنین جوامع و منافع یهودی و اسرائیلی را هدف قرار داده است.
کشورهای صادرکننده این بیانیه تأکید کردند که در حفاظت از شهروندان و امنیت ملی خود در برابر این تهدیدها متحد هستند و از جمهوری اسلامی خواستند فوراً به این اقدامات پایان دهد.
در بخشی از این بیانیه آمده است که ارتباط میان نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی و گروههای جنایی بینالمللی و محلی سابقهای طولانی دارد، و استفاده رژیم ایران از این شبکهها برای پیشبرد اهداف خود «نفرتانگیز» و غیرقابل قبول است.
این کشورها همچنین موج اخیر حملات در اروپا علیه جوامع یهودی، روزنامهنگاران ایرانی، و منافع آمریکا را محکوم کردند. در بیانیه مشترک آمده است که گروه «حرکت اصحاب الیمین الاسلامیه» مسئولیت این حملات را پذیرفته که با حمایت واسطههای وابسته به آن انجام شده است.
دولتهای صادرکننده تأکید کردند تلاش برای قتل، ربایش، آزار، ارعاب، یا هرگونه حمله علیه افراد در خاک کشورهای دیگر، حاکمیت ملی کشورها و هنجارهای بینالمللی را نقض میکند. آنها هشدار دادند که این اقدامات باید فوراً متوقف شود.
در این بیانیه همچنین از تلاشهای دولتها و نهادهای امنیتی برای مقابله با این فعالیتها قدردانی و تأکید شده است کشورهای صادرکننده آماده اتخاذ اقدامات بیشتری برای متوقف کردن این تهدیدها هستند.
صدور این بیانیه در حالی است که طی ماههای اخیر چندین پرونده مرتبط با فعالیتهای منتسب به جمهوری اسلامی در کشورهای غربی مطرح شده است.
مقامهای آمریکایی و اروپایی پیشتر بارها تهران را به طراحی یا حمایت از عملیاتهای برونمرزی ترور، ربایش، و تهدید مخالفان جمهوری اسلامی، فعالان رسانهای، و مراکز یهودی متهم کردهاند.
بیانیه مشترک روز سهشنبه یکی از گستردهترین مواضع هماهنگ کشورهای غربی علیه فعالیتهای برونمرزی نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی طی سالهای اخیر به شمار میرود، و نشانگر افزایش نگرانیها درباره چیزی است که این کشورها «تهدیدهای فرامرزی حکومت ایران» توصیف کردهاند.
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
👍10❤3👌1
Forwarded from بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
🔴«از آغاز سال ۲۰۲۶، بنیاد عبدالرحمن برومند دستکم ۷۱۱ مورد اعدام را در ایران ثبت کرده است. این آمار شامل دستکم ۶۶ مورد اعدام در ماه مه و ۱۸ مورد تنها در نه روز اول ماه جون است.
@IranRights
@IranRights
💔3❤1
Forwarded from گفتوشنود
سه ماه بلاتکلیفی و محرومیت از حقوق قانونی؛ پژمان زارع در زندان عادلآباد شیراز
پژمان زارع، شهروند بهائی ساکن شیراز، در حالی سومین ماه از بازداشت خود را در زندان عادلآباد سپری میکند که همچنان در وضعیت بلاتکلیفی مطلق بهسر میبرد. او پس از تحمل ۵۷ روز بازجویی در بازداشتگاه اداره اطلاعات، در بیستم اردیبهشتماه ۱۴۰۵ به بند قرنطینه زندان مرکزی شیراز منتقل شد.
این شهروند بهائی که دارای فرزندی ۱۱ ماهه است، در تمامی مدت بازداشت از حق انتخاب وکیل انتخابی محروم بوده و تنها اجازه داشته است وکیل خود را از لیست محدود «وکلای مورد تأیید قوه قضاییه» (موضوع تبصره ماده ۴۸) برگزیند.
پیگیریهای خانواده وی برای آگاهی از اتهامات نیز با بنبست مواجه شده و مسئولان شعبه ۱۴ دادسرای انقلاب شیراز، ضمن ممانعت از ورود نزدیکان به دادگاه، تنها به ذکر عبارت مبهم «اتهامات سنگین» بسنده کردهاند.
آقای زارع که در بازداشتگاه امنیتی تحت فشارهای جسمی و روانی قرار داشته، اکنون از حق اعزام به پزشکی قانونی برای بررسی صدمات وارده و همچنین حق دفاع در برابر اتهامات بیاساس محروم مانده است. وی علیرغم رد تمامی اتهامات، هنوز در شعبه بازپرسی برای ارائه دفاعیات خود حاضر نشده و با رد درخواستهای آزادی موقت با قرار وثیقه مواجه شده است. تنها گشایش محدود در وضعیت او، ملاقات حضوری کوتاهی بوده که پس از سه ماه بیخبری، به دلیل بیقراری فرزند خردسالش انجام شد.
بازداشت پژمان زارع نمونهای دیگر از الگوی رفتاری نهادهای امنیتی با جامعه بهائیان ایران است. استراتژی «بلاتکلیفی طولانیمدت» که در این پرونده با محرومیت از وکیل مستقل و پنهانکاری قضایی همراه شده، ابزاری است که جمهوری اسلامی برای اعمال فشار حداکثری بر اقلیتهای عقیدتی به کار میگیرد.
سرکوب سیستماتیک بهائیان، تنها محدود به بازداشتهای خودسرانه نیست؛ بلکه شامل فشارهای هدفمند برای شکستن مقاومت روانی خانوادهها و محروم کردن آنان از بدیهیترین حقوق شهروندی است. این برخوردها که در شرایط بحرانی کشور با شدت بیشتری دنبال میشود، نشاندهنده ارادهای امنیتی برای حذف هویت دینی و مدنی جامعه بهائی از طریق فضای ارعاب و برخوردهای فراقانونی است؛ روندی که در آن، حتی پدران دارای فرزند خردسال نیز از دادرسی عادلانه و حقوق انسانی خود بیبهره میمانند.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #پژمان_زارع #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
پژمان زارع، شهروند بهائی ساکن شیراز، در حالی سومین ماه از بازداشت خود را در زندان عادلآباد سپری میکند که همچنان در وضعیت بلاتکلیفی مطلق بهسر میبرد. او پس از تحمل ۵۷ روز بازجویی در بازداشتگاه اداره اطلاعات، در بیستم اردیبهشتماه ۱۴۰۵ به بند قرنطینه زندان مرکزی شیراز منتقل شد.
این شهروند بهائی که دارای فرزندی ۱۱ ماهه است، در تمامی مدت بازداشت از حق انتخاب وکیل انتخابی محروم بوده و تنها اجازه داشته است وکیل خود را از لیست محدود «وکلای مورد تأیید قوه قضاییه» (موضوع تبصره ماده ۴۸) برگزیند.
پیگیریهای خانواده وی برای آگاهی از اتهامات نیز با بنبست مواجه شده و مسئولان شعبه ۱۴ دادسرای انقلاب شیراز، ضمن ممانعت از ورود نزدیکان به دادگاه، تنها به ذکر عبارت مبهم «اتهامات سنگین» بسنده کردهاند.
آقای زارع که در بازداشتگاه امنیتی تحت فشارهای جسمی و روانی قرار داشته، اکنون از حق اعزام به پزشکی قانونی برای بررسی صدمات وارده و همچنین حق دفاع در برابر اتهامات بیاساس محروم مانده است. وی علیرغم رد تمامی اتهامات، هنوز در شعبه بازپرسی برای ارائه دفاعیات خود حاضر نشده و با رد درخواستهای آزادی موقت با قرار وثیقه مواجه شده است. تنها گشایش محدود در وضعیت او، ملاقات حضوری کوتاهی بوده که پس از سه ماه بیخبری، به دلیل بیقراری فرزند خردسالش انجام شد.
بازداشت پژمان زارع نمونهای دیگر از الگوی رفتاری نهادهای امنیتی با جامعه بهائیان ایران است. استراتژی «بلاتکلیفی طولانیمدت» که در این پرونده با محرومیت از وکیل مستقل و پنهانکاری قضایی همراه شده، ابزاری است که جمهوری اسلامی برای اعمال فشار حداکثری بر اقلیتهای عقیدتی به کار میگیرد.
سرکوب سیستماتیک بهائیان، تنها محدود به بازداشتهای خودسرانه نیست؛ بلکه شامل فشارهای هدفمند برای شکستن مقاومت روانی خانوادهها و محروم کردن آنان از بدیهیترین حقوق شهروندی است. این برخوردها که در شرایط بحرانی کشور با شدت بیشتری دنبال میشود، نشاندهنده ارادهای امنیتی برای حذف هویت دینی و مدنی جامعه بهائی از طریق فضای ارعاب و برخوردهای فراقانونی است؛ روندی که در آن، حتی پدران دارای فرزند خردسال نیز از دادرسی عادلانه و حقوق انسانی خود بیبهره میمانند.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #پژمان_زارع #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💔6❤3
از زندگی در دروغ تا جامعه موازی
بخش ۵
میچنیک و انقلاب خودمحدودکننده: چگونه «ضد استبداد» خود استبدادی نشود؟
آدام میچنیک، روشنفکر و فعال لهستانی، از همین تجربه تاریخی به مفهوم مهمی میرسد: «انقلاب خودمحدودکننده». او هشدار میدهد که جامعهای که در مبارزه با استبداد، خود به شیوههای استبدادی روی بیاورد، در واقع شکست خورده است؛ حتی اگر بهظاهر برنده میدان باشد.
از نظر میچنیک، جنبش دموکراتیکی که به نفرت کور، انتقامجویی، حذف، تحقیر، مطلقسازی خیر و شر و بازتولید دروغ آلوده شود، دیگر بدیلی برای قدرت موجود نیست، بلکه نسخه بعدی همان سلطه است. اگر مخالفان استبداد از همان ابزارها و منطق استبدادی استفاده کنند، عملاً بذر استبداد آینده را میکارند.
«انقلاب خودمحدودکننده» یعنی جنبش، آگاهانه برای خود مرزهای اخلاقی تعیین کند: از خشونت سازمانیافته به عنوان راهحل اصلی پرهیز کند، کرامت انسان، حتی دشمن، را بهطور سیستماتیک نابود نکند، به اعترافگیری اخلاقی و رسانهای متوسل نشود، و ابزارهایی برگزیند که فردا در نظم دموکراتیک آینده هم قابل دفاع باشند.
در این معنا، میچنیک حلقهای میان هاول، هایدانک و هانا آرنت میشود. هاول بر «زندگی در حقیقت» تأکید میکند، هایدانک بر «آزادی برای حقیقت و عدالت»، آرنت بر خطر بازتولید منطق توتالیتری در دل اپوزیسیون هشدار میدهد، و میچنیک یادآوری میکند که شکل مبارزه، چهره نظمِ پس از پیروزی را از پیش ترسیم میکند. مبارزهای که خود را محدود نکند، پیروزیاش نیز محدود به تکرار همان چرخه سلطه خواهد بود.
@Tavaana_TavaanaTech
بخش ۵
میچنیک و انقلاب خودمحدودکننده: چگونه «ضد استبداد» خود استبدادی نشود؟
آدام میچنیک، روشنفکر و فعال لهستانی، از همین تجربه تاریخی به مفهوم مهمی میرسد: «انقلاب خودمحدودکننده». او هشدار میدهد که جامعهای که در مبارزه با استبداد، خود به شیوههای استبدادی روی بیاورد، در واقع شکست خورده است؛ حتی اگر بهظاهر برنده میدان باشد.
از نظر میچنیک، جنبش دموکراتیکی که به نفرت کور، انتقامجویی، حذف، تحقیر، مطلقسازی خیر و شر و بازتولید دروغ آلوده شود، دیگر بدیلی برای قدرت موجود نیست، بلکه نسخه بعدی همان سلطه است. اگر مخالفان استبداد از همان ابزارها و منطق استبدادی استفاده کنند، عملاً بذر استبداد آینده را میکارند.
«انقلاب خودمحدودکننده» یعنی جنبش، آگاهانه برای خود مرزهای اخلاقی تعیین کند: از خشونت سازمانیافته به عنوان راهحل اصلی پرهیز کند، کرامت انسان، حتی دشمن، را بهطور سیستماتیک نابود نکند، به اعترافگیری اخلاقی و رسانهای متوسل نشود، و ابزارهایی برگزیند که فردا در نظم دموکراتیک آینده هم قابل دفاع باشند.
در این معنا، میچنیک حلقهای میان هاول، هایدانک و هانا آرنت میشود. هاول بر «زندگی در حقیقت» تأکید میکند، هایدانک بر «آزادی برای حقیقت و عدالت»، آرنت بر خطر بازتولید منطق توتالیتری در دل اپوزیسیون هشدار میدهد، و میچنیک یادآوری میکند که شکل مبارزه، چهره نظمِ پس از پیروزی را از پیش ترسیم میکند. مبارزهای که خود را محدود نکند، پیروزیاش نیز محدود به تکرار همان چرخه سلطه خواهد بود.
@Tavaana_TavaanaTech
❤8👌1