چرا نظام‌های استبدادی مخالف شادی هستند؟

در نظریه اریک برن کودک در ابتدا موجودی کنجکاو و شاد است، به راحتی ابراز احساسات می‌کند و سرشار از شور زندگی و خلاقیت است؛ اما والد سرزنشگر این شرایط را تاب نمی‌آورد و او را به کودک مطیع تبدیل می‌نماید.
آنچه در نظام استبدادی اهمیت دارد کنترل شهروندان است. برخی ویژگی‌های شهروند شاد همچون شور و هیجان با اهداف نظام‌های تمامیت‌خواه همخوان نیست؛ شادی تهدیدی برای حفظ و کنترل قدرت محسوب می‌شود.
شادی می‌تواند انگیزه و حرکت ایجاد نماید اما حکومت‌های استبدادی معمولاً وضعیت‌های خاموش و بی‌انگیزه را ترجیح می‌دهند. آدم‌های غمگین مطیع‌تر هستند؛ «غمناکی و غلامی» دو درس کلیدی در نظام‌های استبدادی است.
اما اوضاع همیشه اینطور نمی‌ماند؛ گاهی این کودک مطیع «عصیانگری» می‌کند و دودمان استبداد و تمامیت خواهی را به باد می‌دهد.

از صفحه دکتر حسن باقری‌نیا
@hassan_bagherinia

#استبداد #شادی #استبداد_دینی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

هر زمان که مردم احساس شادی می‌کنند، جای جان‌باختگان راه آزادی را خالی می‌کنند. آن‌ها جزیی از زندگی همه ما شده‌اند. حق آن‌ها این نبود که زیر خروارها خاک مدفون شوند. گرچه همواره در قالب‌های مردم جای دارند، ولی آن‌ها حقشان زندگی، شادی، آزادی، امنیت و رفاه بود. ارزش‌های که آن‌ها جان خود را برای آن‌ها نثار کردند.

یادشان گرامی

ویدیو از پوریا افضلی

#آزادی #شادی #نه_به_جمهوری_اسلامی #زن‌_زندگی_آزادی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech