This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
رضا شفاخواه، وکیل دادگستری، درباره پرونده بچه‌های اکباتان:
«اطلاع‌رسانی لازم از طرف رسانه‌ها و مردم و خانوادهها درباره رونده اکباتان اتفاق نیفتاده است.
متاسفانه خانوادهها نیز اطلاع‌رسانی لازم را نداشته‌اند و اطلاع رسانی کنونی با همکاری عده‌ای محدود است و خانوادهها هنوز تصور می‌کنند که اگر صحبتی کنند بر روی پرونده تاثیر می‌گذارد.»
اما چرا ماموران جمهوری اسلامی و بازجوها همواره خانواده زندانیان سیاسی را ترغیب به سکوت می‌کنند؟
به‌ویژه گاهی با ظاهری خیرخواه، به اطرافیان زندانیان گمنام توصیه می‌کنند که برای حل سریع‌تر پرونده، اطلاع‌رسانی نکنند. اما سکوت خانواده و اطرافیان، دست بازجویان و ماموران را برای فشار بیش‌تر بر زندانیان، به‌ویژه زندانیان ناشناخته، باز می‌گذارد.
سعید دهقان، حقوق‌دان: آن‌ها [ماموران] از خبری‌شدن می‌ترسند. [این] نشان می‌دهد در حال ظلم‌کردن بیش‌تر به متهمانی هستند که ناشناخته مانده و در نتیجه، افکار عمومی هم درباره آن‌ها ساکت مانده‌‌اند.
اطلاع‌رسانی درباره زندانیان و احکام صادرشده برای آنان، می‌تواند حمایت گسترده افکار عمومی از آن‌ها را در پی داشته باشد. لغو حکم اعدام امیرحسین مرادی، محمد رجبی و سعید تمجیدی، از بازداشتی‌های آبان ۹۸، تا اندازه‌ای متاثر از فشار افکار عمومی بر جمهوری اسلامی بود.
اگرچه اطلاع‌رسانی همیشه به یک نتیجه مشخص ختم نمی‌شود، اما تنها راه چاره برای برخورد با جمهوری اسلامی است. در نظر داشته باشیم که برخورد جمهوری اسلامی با شهروندان و کنشگران همواره با نقض حقوق آنان همراه است. اگرنه در سیستم عادلانه قضایی کشورهای آزاد روند پرونده‌ها، شفاف و بدون نقض حقوق زندانیان طی می‌شود.
در یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=xUIgRZ_qHdU
#یاری_حقوقی_توانا #اسلایدشو #زندان #زندانی_سیاسی #حقوق_زندانی #حقوق_بشر #حقوق_متهم
@Tavaana_TavaanaTech
«اطلاع‌رسانی لازم از طرف رسانه‌ها و مردم و خانوادهها درباره رونده اکباتان اتفاق نیفتاده است.
متاسفانه خانوادهها نیز اطلاع‌رسانی لازم را نداشته‌اند و اطلاع رسانی کنونی با همکاری عده‌ای محدود است و خانوادهها هنوز تصور می‌کنند که اگر صحبتی کنند بر روی پرونده تاثیر می‌گذارد.»
اما چرا ماموران جمهوری اسلامی و بازجوها همواره خانواده زندانیان سیاسی را ترغیب به سکوت می‌کنند؟
به‌ویژه گاهی با ظاهری خیرخواه، به اطرافیان زندانیان گمنام توصیه می‌کنند که برای حل سریع‌تر پرونده، اطلاع‌رسانی نکنند. اما سکوت خانواده و اطرافیان، دست بازجویان و ماموران را برای فشار بیش‌تر بر زندانیان، به‌ویژه زندانیان ناشناخته، باز می‌گذارد.
سعید دهقان، حقوق‌دان: آن‌ها [ماموران] از خبری‌شدن می‌ترسند. [این] نشان می‌دهد در حال ظلم‌کردن بیش‌تر به متهمانی هستند که ناشناخته مانده و در نتیجه، افکار عمومی هم درباره آن‌ها ساکت مانده‌‌اند.
اطلاع‌رسانی درباره زندانیان و احکام صادرشده برای آنان، می‌تواند حمایت گسترده افکار عمومی از آن‌ها را در پی داشته باشد. لغو حکم اعدام امیرحسین مرادی، محمد رجبی و سعید تمجیدی، از بازداشتی‌های آبان ۹۸، تا اندازه‌ای متاثر از فشار افکار عمومی بر جمهوری اسلامی بود.
اگرچه اطلاع‌رسانی همیشه به یک نتیجه مشخص ختم نمی‌شود، اما تنها راه چاره برای برخورد با جمهوری اسلامی است. در نظر داشته باشیم که برخورد جمهوری اسلامی با شهروندان و کنشگران همواره با نقض حقوق آنان همراه است. اگرنه در سیستم عادلانه قضایی کشورهای آزاد روند پرونده‌ها، شفاف و بدون نقض حقوق زندانیان طی می‌شود.
در یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=xUIgRZ_qHdU
#یاری_حقوقی_توانا #اسلایدشو #زندان #زندانی_سیاسی #حقوق_زندانی #حقوق_بشر #حقوق_متهم
@Tavaana_TavaanaTech
💔23👍7
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
مبارزات زنان برای رسیدن به برابری جنسیتی
لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی که در ۱۶ مهر ۱۳۴۱ خورشیدی تصویب شد، منعی برای حضور زنان در انتخابات به عنوان انتخاب‌کننده و انتخاب‌شونده در نظر نگرفته بود. این شد که خمینی بلافاصله در تلگرامی به علم نوشت: «ورود زن‌ها به مجلسین و انجمن‌های ایالتی و ولایتی و شهرداری مخالف [است با] قوانین محکم اسلام که تشخیص آن، به نص قانون اساسی، محول به علمای اعلام و مراجع فتوا ست، و برای دیگران حق دخالت نیست.» اعتراض روحانیون بالا گرفت و سرانجام علم در دهم آذرماه اعلام کرد که لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی اجرا نخواهد شد. اما چند ماه بعد در ۱۹ دی ۱۳۴۱ محمدرضاشاه پهلوی شخصا انقلاب سفید را اعلام کرد که اعطای حق رای به زنان یکی از اصول آن بود. علی‌رغم اعتراضات دوباره روحانیون، زنان ایرانی روز ششم بهمن ۱۳۴۱ برای نخستین بار توانستند در پای صندوق رای حاضر شوند.
حق رای فقط یکی از حقوقی است که زنان ایرانی طی سالیان برای به‌دست‌آوردن آن تلاش و مبارزه کرده‌اند. این مستند کوتاه نگاهی دارد به این تلاش‌ها و مبارزات زنان.
https://youtu.be/CBn41nGS0RM
#حقوق_زنان #برابری_جنسیتی #اسلایدشو #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی که در ۱۶ مهر ۱۳۴۱ خورشیدی تصویب شد، منعی برای حضور زنان در انتخابات به عنوان انتخاب‌کننده و انتخاب‌شونده در نظر نگرفته بود. این شد که خمینی بلافاصله در تلگرامی به علم نوشت: «ورود زن‌ها به مجلسین و انجمن‌های ایالتی و ولایتی و شهرداری مخالف [است با] قوانین محکم اسلام که تشخیص آن، به نص قانون اساسی، محول به علمای اعلام و مراجع فتوا ست، و برای دیگران حق دخالت نیست.» اعتراض روحانیون بالا گرفت و سرانجام علم در دهم آذرماه اعلام کرد که لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی اجرا نخواهد شد. اما چند ماه بعد در ۱۹ دی ۱۳۴۱ محمدرضاشاه پهلوی شخصا انقلاب سفید را اعلام کرد که اعطای حق رای به زنان یکی از اصول آن بود. علی‌رغم اعتراضات دوباره روحانیون، زنان ایرانی روز ششم بهمن ۱۳۴۱ برای نخستین بار توانستند در پای صندوق رای حاضر شوند.
حق رای فقط یکی از حقوقی است که زنان ایرانی طی سالیان برای به‌دست‌آوردن آن تلاش و مبارزه کرده‌اند. این مستند کوتاه نگاهی دارد به این تلاش‌ها و مبارزات زنان.
https://youtu.be/CBn41nGS0RM
#حقوق_زنان #برابری_جنسیتی #اسلایدشو #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍15