آزاده ضربی
متولد اسفند ۱۳۶۹
۲۵ آبان با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی در شهریار جان باخت.
.
همراهان گرامی!
آموزشکده توانا گزارش‌های رسیده درباره جان‌باختگان و بازداشت‌شدگان تظاهرات سراسری آبان ۹۸ را منتشر می‌کند. اگر شما نیز اطلاعاتی در این باره دارید برای ما بفرستید!
اطلاع‌رسانی عرصه را بر دیکتاتور تنگ می‌کند. نگذاریم شهروندانی که جان عزیزشان را از دست دادند یا بازداشت شده‌اند، از یاد بروند!
.

#آزاده_ضربی #اعتراضات_سراسری #آبان۹۸ #آبان_خونین #IranProtests

@Tavaana_TavaanaTech

آزاده ضربی؛ روایت دختری که در آبان ۹۸ کشته شد

جاویدنام آزاده ضربی، متولد ۸ اردیبهشت ۱۳۷۲ در کرج، تنها دختر خانواده و دارای یک برادر به نام امید بود. او در شهر فردیس البرز زندگی می‌کرد و در دانشگاه آزاد واحد قدس (قلعه حسن‌خان) در مقطع کارشناسی تحصیل می‌کرد. آزاده از علاقه‌مندان پرشور طبیعت، کوهنوردی و دوچرخه‌سواری بود و با گروه‌های مردمی برای مراقبت و تیمار حیوانات همکاری می‌کرد. دوستانش او را دختری خوش‌اخلاق، پرانرژی و سرزنده می‌دانستند.

در روز ۲۵ آبان‌ماه ۱۳۹۸، هم‌زمان با اوج اعتراضات مردمی علیه افزایش ناگهانی قیمت بنزین، آزاده همراه دختردایی و پسردایی خود در فلکه پنجم فردیس کرج با صحنه درگیری میان مردم و نیروهای امنیتی روبه‌رو شد. نیروهای سرکوب به سوی معترضان آتش گشودند و گلوله‌ای به گلوی آزاده اصابت کرد. حنجره‌اش متلاشی شد و در حالی که غرق در خون روی زمین افتاده بود، همراهانش تلاش کردند او را به مراکز درمانی برسانند. هیچ آمبولانسی به صحنه نیامد. درمانگاه از پذیرش او خودداری کرد و در مسیر انتقال به بیمارستان بهشتی، آزاده بر اثر شدت جراحت جان باخت.

پس از مرگ او، خانواده‌اش با ممانعت شدید نیروهای امنیتی روبه‌رو شدند. پیکر آزاده ابتدا در هیچ‌یک از مراکز پزشکی قانونی تهران، کهریزک یا قلعه حسن‌خان ثبت نشده بود و خانواده روزها سرگردان میان نهادهای مختلف بودند. سرانجام، با پیگیری‌های فراوان و کمک یکی از آشنایان در پزشکی قانونی، پیکر او در شهریار پیدا شد. خانواده‌اش بدون پرداخت «پول تیر» و پس از ۹ روز انتظار توانستند جنازه را تحویل بگیرند، اما به شرطی که مراسم خاکسپاری بدون اطلاع‌رسانی عمومی و در سکوت برگزار شود.

در روز چهارم آذرماه ۱۳۹۸، پیکر آزاده ضربی در بهشت سکینه کرج، قطعه ۳۵، ردیف ۳۵، شماره ۵۴، در فضایی امنیتی و با حضور محدود شش تا هفت نفر از اعضای خانواده به خاک سپرده شد. مأموران امنیتی حتی در مراسم تدفین حضور داشتند و خانواده را از هرگونه ابراز احساسات یا گفت‌وگو منع می‌کردند. مجلس ختم نیز به دستور مأموران در خانه برگزار شد و تنها بیست نفر اجازه شرکت یافتند.

پس از خاکسپاری، خانواده ضربی زیر فشارهای سنگین امنیتی قرار گرفتند. به آنان پیشنهاد شد که آزاده را «شهید» معرفی کنند تا از مزایای خانواده شهدا برخوردار شوند، اما پدر و مادرش نپذیرفتند. شکایت آنان از عاملان قتل در کلانتری نیز بی‌نتیجه ماند؛ مأموران تنها گفتند «کسی که شلیک کرده از نیروهای ما نبوده» و از خانواده تعهد گرفتند که در این‌باره با کسی صحبت نکنند.

مرگ آزاده ضربی برای خانواده‌اش یادآور اندوهی قدیمی بود. پیش‌تر در سال ۱۳۸۱، دخترعمه‌اش زهره رحیمی، دانش‌آموز ۱۳ ساله، در جریان حادثه قایق‌سواری مدرسه در دریاچه پارک شهر تهران غرق شده بود؛ حادثه‌ای که به دلیل بی‌توجهی مسئولان مدرسه و محدودیت‌های امنیتی، اجازه سوگواری و اطلاع‌رسانی علنی پیدا نکرد.

آزاده ضربی، یکی از صدها قربانی اعتراضات آبان ۱۳۹۸، نه تنها در خیابان که در روایت رسمی نیز خاموش شد. اما یاد او در حافظه جمعی ایرانیان به عنوان نمادی از زندگی، جوانی، و اعتراض علیه بی‌عدالتی باقی مانده است.

#آزاده_ضربی #علیه_فراموشی #آبان_خونین #آبان_ادامه_دارد #نه_به_جمهوری_اسلامی #دادخواهی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech