‌
‌مرتضی (کالوین) فقان‌پور ساسی، نوکیش مسیحی ساکن ورامین، روز دوشنبه برای گذراندن دوران محکومیت خود راهی زندان شد. این شهروند نوکیش مسیحی در دوران شش‌ماهه بازداشت پیش از محاکمه، تحت شکنجه قرار گرفته بود و نهایتاً به حدود ۹ سال حبس تعزیری محکوم شد..

آقای فقان‌پور ساسی یکی از دست‌کم هفت نوکیش مسیحی بود که در خرداد سال گذشته در شهرهای ورامین و پیشوا بازداشت و بین یک تا شش ماه در زندان اوین نگهداری شدند.

در تیرماه ۱۴۰۴، شعبه اول دادگاه انقلاب ورامین پنج نفر از این نوکیشان را محکوم کرد. حکم آقای فقان‌پور ساسی شامل هشت سال و یازده ماه زندان بود: هفت سال و شش ماه به اتهام «فعالیت تبلیغی مغایر با شرع اسلام به دلیل ارتباط با خارج از کشور»،و هفده ماه به اتهام «توهین به رهبر جمهوری اسلامی» از طریق انتشار مطالب در شبکه‌های اجتماعی.

اخیراً در همین رابطه، رئیس کمیسیون آمریکایی در امور آزادی مذهبی بین‌المللی اعلام کرد که اعضای این کمیسیون از صدور احکام سنگین علیه پنج نوکیش مسیحی ایرانی به اتهام «فعالیت تبلیغی» در ارتباط با فعالیت‌های دینی ابراز انزجار کرده‌اند.


چرا شهروندان ایرانی نباید بدون ترس از مجازات، حق انتخاب باور دینی داشته باشند؟

آزادی انتخاب باور یکی از بنیادی‌ترین حقوق انسانی است که در اسناد بین‌المللی حقوق بشر به رسمیت شناخته شده است.
این آزادی نه تنها شامل انتخاب اولیه‌ دین، بلکه حق تغییر یا ترک آن نیز می‌شود.
زمانی که فردی به دلیل گرایش دینی خود مجازات می‌شود، اصل کرامت انسانی و حق وجدان آزاد نقض می‌گردد.
جامعه‌ای که آزادی باور را محدود می‌کند، در واقع امکان گفت‌وگو، مدارا و رشد فکری را از خود سلب می‌کند و به جای ایمان آزادانه، باوری اجباری و سطحی را ترویج می‌دهد.

#آزادی_باور #نوکیش_مسیحی #آزادی_ادیان #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
دو نوکیش مسیحی، حسین (دانیال) محمدی و زهرا (هانا) غلامی، روز یکشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۴ پس از دریافت احضاریه برای اجرای حکم، خود را به شعبه دوم اجرای احکام کیفری دادسرای عمومی و انقلاب ملارد معرفی کردند.

این دو، از جمله نوکیشانی بودند که در ۲۰ آذر ۱۴۰۲ در جریان یورش مأموران امنیتی بازداشت شدند. در آن روز، حدود ۳۰ مأمور وزارت اطلاعات به یک مهمانی خانوادگی مسیحیان که برای برنامه‌ریزی جشن کریسمس در منزلی حوالی شهریار برگزار شده بود، حمله کردند. در این گردهمایی حدود ۲۵ نوکیش مسیحی حضور داشتند. مأموران تلفن‌های همراه و وسیله‌های ارتباطی همه حاضران را ضبط کرده و هر یک را به‌طور جداگانه حدود نیم ساعت بازجویی کردند. طی هفته‌های بعد نیز این افراد تک‌تک احضار و دوباره بازجویی شدند.

در سال‌های گذشته نیز مأموران امنیتی بارها در ایام نزدیک به کریسمس به منازل و کلیساهای خانگی مسیحیان یورش برده و آنان را تحت فشار قرار داده‌اند.

#نوکیش #مسیحیان_ایران #آزادی_باور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
روز یکشنبه ۲ آذر ۱۴۰۴، کوروش (تیمور) حسینی، نوکیش مسیحی ساکن کرج، جهت اجرای حکم قطعی دو سال حبس تعزیری خود بازداشت و به زندان قزلحصار کرج منتقل شد.
این اقدام پس از آن صورت گرفت که شعبه دوم اجرای احکام کیفری دادسرای عمومی و انقلاب ملارد، دستور اجرای حکم را صادر کرد.

در روز ۲۵ آبان‌ماه نیز دو نوکیش مسیحی دیگر از متهمان همین پرونده، حسین (دانیال) محمدی و زهرا (هانا) غلامی، پس از مراجعه به اجرای احکام بازداشت و برای تحمل دوران محکومیت به زندان منتقل شده بودند.

پرونده این شهروندان مسیحی در اسفندماه ۱۴۰۳ برای بررسی اعاده دادرسی به شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور ارجاع شد، اما این درخواست رد شد. پیش‌تر، جلسه رسیدگی به این پرونده در تاریخ ۱۲ تیر ۱۴۰۳ در شعبه دوم دادگاه انقلاب شهریار برگزار شده بود و کوروش حسینی، زهرا غلامی و حسین محمدی هر یک به دو سال حبس تعزیری و یکی دیگر از متهمان به اتهام «معاونت» به یک سال حبس محکوم شده بودند. این حکم در دی‌ماه ۱۴۰۳ توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران تأیید شد.

در اسفند ۱۴۰۲ نیز کیفرخواست پرونده با اتهاماتی نظیر «تشکیل و عضویت در جمعیت با هدف برهم‌زدن امنیت کشور» صادر شده بود. کوروش حسینی در بهمن ۱۴۰۲ با تودیع وثیقه دو میلیارد تومانی به‌طور موقت آزاد شده بود.

او از اتباع افغانستان، ۵۲ ساله، پدر سه فرزند و بیش از ۲۰ سال ساکن ایران است و پیش‌تر در حرفه کفاشی فعالیت داشته است.

#نوکیش #مسیحی #آزادی_باور #رواداری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

آیدا نجف‌لو، زندانی عقیدتی محبوس در زندان اوین، که از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ۱۰ سال حبس محکوم شده است، پس از سقوط از تخت در زندان و انجام جراحی مهره‌های ستون فقرات در بیمارستان شهدای تجریش، با وخامت جدی وضعیت جسمی روبه‌روست.

بر اساس اطلاعات موجود، این زندانی پس از جراحی و انتقال مجدد به زندان، دچار عفونت در محل جراحی شد و بار دیگر به بیمارستان منتقل گردید. به گفته پزشک معالج، ادامه نگهداری او در شرایط زندان می‌تواند خطر قطع نخاع و فلج دائم را به همراه داشته باشد.

آیدا نجف‌لو پیش از بازداشت نیز از بیماری‌های زمینه‌ای از جمله پوکی استخوان و لوپوس رنج می‌برده و در حال حاضر نیز با عدم دسترسی کامل و مؤثر به خدمات درمانی تخصصی در زندان مواجه است.

بنا بر هشدارهای پزشکی، شرایط کنونی نگهداری او در زندان اوین با وضعیت جسمی‌اش سازگار نیست و می‌تواند عواقب جبران‌ناپذیری برای سلامت وی به‌دنبال داشته باشد.

این وضعیت نگرانی‌ها درباره جان و سلامت این زندانی عقیدتی را افزایش داده و خواستار رسیدگی فوری پزشکی و توقف اجرای حبس در شرایط فعلی شده است.

#نوکیش_مسیحی #آزادی_مذهب #آزادی_باور #گفتگو_توانا

پنج نوکیش مسیحی در مجموع به تحمل ۵۵ سال حبس محکوم شدند

آیدا نجف‌لو، لیدا آلکسانی، ژوزف شهبازیان، ناصر نورد گل‌تپه و یک نوکیش مسیحی دیگر (نام نامشخص) توسط دستگاه قضایی در مجموع به ۵۵ سال زندان تعزیری محکوم شدند.

شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران، به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی آیدا نجف‌لو را با ۳ اتهام مختلف، به ۱۰ سال، ۵ سال و ۲ سال، در مجموع ۱۷ سال زندان، ژوزف شهبازیان، ناصر نورد گل‌تپه و دیگر نوکیش مسیحی را هر کدام به ۱۰ سال و لیدا آلکسانی را به ٨ سال زندان، محکوم کرد.

به نوشته سازمان ماده ۱۸، براساس قانون تجمیع احکام، میزان مجازات اشد برای آیدا نجف‌لو تحمل ده سال زندان تعزیری خواهد بود.

از مصادیق اتهاماتی این پنج نوکیش مسیحی “تشکیل کلیسای خانگی” در تهران و فعالیت‌های مرتبط با آیین مسیحیت، عنوان شده است.

آیدا نجف‌لو، ژوزف شهبازیان و ناصر نورد گل‌تپه در بهمن ماه ١٤٠٣، توسط نیروهای اداره اطلاعات در تهران بازداشت و کمی بعد به زندان اوین منتقل شدند.

آن‌ها پیش از این نیز به دلیل فعالیت‌های خود از سوی دستگاه‌های، احضار و مورد محاکمه قرار گرفته‌اند.

#نوکیش_مسیحی #آزادی_باور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
نیره ارجنه، نوکیش مسیحی ساکن گرمسار، روز سه‌شنبه ۲ دی برای اجرای حکم پنج سال حبس تعزیری خود را به زندان سمنان معرفی کرد. وی پیش‌تر در ۱۷ تیرماه سال جاری به همراه همسرش در منزل شخصی‌شان بازداشت شده بود.

خانم ارجنه در مجموع به ۱۰ سال زندان محکوم شده است که طبق ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، تنها اشد مجازات یعنی پنج سال حبس قابل اجراست. این حکم شامل پنج سال حبس تعزیری، ۱۶۵ میلیون تومان جریمه نقدی، دو سال اقامت اجباری در شهرستان کوهبنان کرمان و دو سال ممنوعیت خروج از کشور به اتهام «تبلیغ مخل و آموزش انحرافی مغایر با شرع اسلام» است.

او همچنین به دلیل پرداخت ۱۱ میلیون تومان هدیه و اعانات دینی، به «تأمین و حمایت مالی گروه‌های مرتبط با مسیحیت صهیونیستی» متهم و به پنج سال حبس و پرداخت حدود ۶۰ میلیون تومان جریمه محکوم شده است. فرشید صفدری، قاضی شعبه دادگاه انقلاب گرمسار، وی را از اتهام «توهین به مقدسات» تبرئه کرده است.

نیره ارجنه پیش‌تر نیز در سال ۱۴۰۱ به دلیل فعالیت‌های مسیحی به شش ماه حبس تعلیقی محکوم شده بود. او پس از شرکت در سمیناری در ترکیه و در پی جنگ دوازده‌روزه بازداشت شد. وی حدود ۴۰ روز در بازداشت بود و ابتدا با وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شد که این مبلغ بعدها به دو میلیارد تومان افزایش یافت.

به گفته منابع مطلع، او در دوران بازداشت تحت فشار شدید روحی و تهدید به اعدام قرار داشته است. همسرش، قاسم اسماعیلی، نیز به سه سال و شش ماه حبس محکوم شده اما به دلیل ابتلا به سرطان، اجرای حکم او فعلاً متوقف مانده است. گزارشگران سازمان ملل پیش‌تر نسبت به تشدید فشار بر اقلیت‌های دینی، به‌ویژه نوکیشان مسیحی، هشدار داده بودند.

منبع سازمان ماده ۱۸


#نوکیش_مسیحی #سرکوب_آزادی_باور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

در آستانه سال نو میلادی و جشن کریسمس زمانی که در بسیاری از نقاط جهان مردم گرد هم می‌آیند تا تولد عیسی مسیح را گرامی بدارند، به یاد بیاوریم که در ایران نوکیشان مسیحی (افرادی که انتخاب کرده‌اند به مسیحیت گرویده و آن را باور دارند) همچنان تحت فشار سیستماتیک و سرکوب قرار دارند.

مساله‌ای که نه بر مبنای جرم یا رفتار خشونت‌آمیز، بلکه صرفا بر اساس انتخاب عقیده و باور شخصی است.

آمارهای منتشرشده در این سال‌ها و گزارش‌های نهادهای حقوق بشری نشان می‌دهد که بسیاری از نوکیشان مسیحی در ایران به دلیل ایمان خود بازداشت، زندانی و به احکام سنگین محکوم شده‌اند.

برای نمونه، پس از جنگ ۱۲روزه دست‌کم ۵۳ مسیحی و نوکیش در ۱۹ شهر تنها به خاطر گرویدن به مسیحیت یا فعالیت‌های کلیسایی بازداشت شدند.

در موارد متعدد دیگر، گروه‌هایی از نوکیشان مسیحی به احکام سنگین زندان محکوم شده‌اند، چندین نفر از آنها تنها به‌ دلیل حضور در جلسات کلیسای خانگی با برخورد قضایی و زندان مواجه شده‌اند.

این سرکوب‌ها در حالی اتفاق می‌افتد که آزادی انتخاب و تغییر دین، به‌رغم پذیرش محدود ادیان رسمی در قوانین ایران، یک حق بنیادی در ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و همچنین ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی است که به صراحت حق آزادی دین و باور را تضمین می‌کند و شامل انتخاب، گرویدن و ابراز آن می‌شود.

پیامدهای این فشارها فراتر از زندان است؛ خانواده‌ها از هم دور می‌افتند، افراد با محرومیت‌های اجتماعی و اقتصادی روبه‌رو می‌شوند، بسیاری مجبور به مهاجرت برای حفظ امنیت و آزادی عقیده خود می‌شوند.

این در حالی است که اقوام مسیحی ایرانی، تاریخی طولانی از همزیستی مسالمت‌آمیز با دیگر ایرانیان داشته‌اند، اما فشار ایدئولوژیک و حکومتی جمهوری اسلامی باعث شده که شمار قابل توجهی از آنها کشور را ترک کنند، در حالی که خواست اصلی تنها آزادی ایمان و آزادی زیستن مطابق با وجدان و باور شخصی است.

در این کریسمس، به یاد همه کسانی هستیم که برای باورشان هزینه داده‌اند و یادآور حقوق انسانی جهانی باشیم که باید برای همه انسان‌ها محترم شمرده شود.

#کریسمس #نوکیش_مسیحی #مسیحیان_ایران #آزادی_مذهبی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

یک شهروند نوکیش مسیحی به نام محسن رشیدی در اصفهان پس از اصابت گلوله ماموران امنیتی و محرومیت از دسترسی به خدمات درمانی، جان باخت.

محسن رشیدی، شهروند مسیحی،  روز جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴ در جریان یکی از تجمعات اعتراضی  به دست نیروهای سرکوب و با شلیک گلوله جنگی در بهارستان اصفهان کشته شد. در این تجمع، دوست همراه او، شهرام مقصودلو، قهرمان دو دوره مسابقات کشوری پاورلیفتینگ و اهل ایذه، از ناحیه قفسه سینه هدف تیربار نیروهای حکومتی قرار گرفت.
سازمان ماده ۱۸، بر اساس گزارش دوستان نزدیک که شاهد این رویداد بودند،نوشت: محسن رشیدی ۴۲ ساله برای کمک به دوست مجروحش به سمت او می‌رود، اما مأموران امنیتی او را مورد ضرب‌وشتم قرار می‌دهند. محسن موفق می‌شود خود را از دست مأموران نجات داده و از محل بگریزد. پس از پراکنده شدن نیروها، او بار دیگر برای نجات پیکر دوستش به صحنه بازمی‌گردد. در همین زمان، ماموران امنیتی از پشت سر با گلوله جنگی او را هدف قرار می‌دهند و گلوله به ناحیه ران پای او اصابت می‌کند.
ماموران مستقر در مقابل بیمارستان مانع ورود محسن و همراهانش به اورژانس و دسترسی او به خدمات درمانی می‌شوند. در نتیجه، محسن رشیدی بر اثر خون‌ریزی شدید جان خود را از دست می‌دهد.
خانواده محسن به مدت پنج روز متوالی در جست‌وجوی او بودند و از سرنوشتش بی‌خبر ماندند. پس از این مدت، در ازای پرداخت پول، نام او را در فهرست قربانیان جست‌وجو کردند. ابتدا نتیجه منفی اعلام شد، اما یک روز بعد، کشته شدن او تایید شد. به خانواده پیشنهاد شد فرمی را امضا کنند که در آن ادعا می‌شد محسن عضو بسیج و نیروهای حکومتی بوده و توسط معترضان کشته شده است. خانواده این درخواست را نپذیرفتند و در نهایت، پیکر او تنها در ازای پرداخت مبلغ یک میلیارد تومان به آنان تحویل داده شد.
محسن رشیدی یک فرزند داشت و دختر کوچک او اکنون چهار ساله است. همسرش از ازدواج پیشین خود دو دختر نوجوان دیگر دارد که محسن برای آنان نیز نقش پدر را ایفا می‌کرد. مقامات امنیتی به خانواده او اجازه برگزاری مراسم تشییع جنازه یا مراسم سوگواری ندادند و حتی اجازه نصب سنگ قبر نیز صادر نشد.
#اعتراضات_سراسری #نوکیش_مسیحی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
غزل مرزبان، فعال مدنی و نوکیش کاتولیک مسیحی، نیمه‌شب چهارشنبه ۲۵ دی‌ماه ۱۴۰۴ با یورش خشونت‌آمیز مأموران لباس‌شخصی وابسته به اطلاعات سپاه به منزل شخصی‌اش در تهران بازداشت شد. این بازداشت در حالی صورت گرفت که او در خواب بود.

بر اساس گزارش‌های رسیده، مأموران با شکستن درِ منزل، او را با فحاشی، اجبار و خشونت از خواب بیدار کرده و تنها به او فرصت پوشیدن یک دست لباس داده‌اند. در جریان این یورش، برخی وسایل شخصی او از جمله کتاب مقدس (انجیل) و حتی درخت کریسمس نیز توقیف و به انباری منتقل شده است.

غزل مرزبان کارمند یک فروشگاه بزرگ زنجیره‌ای بوده و طبق گفته نزدیکانش، از صبح زود تا غروب مشغول کار روزانه بوده است. مأموران در زمان بازداشت هیچ‌گونه توضیحی درباره اتهام یا دلایل بازداشت ارائه نکرده‌اند.

از زمان بازداشت تاکنون هیچ اطلاعی از وضعیت، محل نگهداری یا شرایط جسمی و روانی او در دست نیست. تنها تماس کوتاه او با همسرش حاکی از نگهداری‌اش در بازداشتگاه اطلاعات بوده است. نگرانی‌ها درباره احتمال اعتراف اجباری و شکنجه به‌شدت افزایش یافته است.

با گذشت بیش از یک هفته از بازداشت (تا سوم بهمن‌ماه)، همسر او به دلیل بی‌خبری مطلق، اقدام به اعلام مفقودی و ثبت شکایت رسمی در دادسرا کرده است.

غزل مرزبان پیش‌تر نیز به دلیل فعالیت‌های مذهبی و اعتقاداتش با فشارهای امنیتی مواجه بوده و در سال ۱۴۰۲ بازداشت شده بود. اتهامات او معمولاً تحت عناوینی چون «تبلیغ علیه نظام» یا «اقدام علیه امنیت ملی از طریق تشکیل کلیساهای خانگی» مطرح شده؛ اتهاماتی که به‌طور گسترده علیه نوکیشان مسیحی در ایران به‌کار می‌رود.

فعالان حقوق بشر خواستار اطلاع‌رسانی فوری درباره وضعیت او و پایان بازداشت‌های خودسرانه مبتنی بر باورهای دینی هستند.

#نوکیش_مسیحی #سرکوب_آزادی_باور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

احسان افشاری‌منش، ۳۹ ساله، پدر یک دختر چهارساله و شهروند دو تابعیتی ایرانی–سوئدی، از جمله جان‌باختگان کشتار در تهران است. او حدود پنج ماه پیش برای رسیدگی به وضعیت پدر و مادر سالخورده و بیمار خود به ایران بازگشته بود.

احسان افشاری پس از اعتراضات سال ۱۳۸۸ ایران را ترک کرده و در سوئد ساکن شده بود.

لیلا افشاری، خواهر احسان، در گفت‌وگو با رادیوفردا گفته است که خانواده او ۱۱ روز پس از ناپدید شدن احسان در جریان اعتراضات مردمی تهران در ۱۸ دی ماه، پیکر او را در پزشکی قانونی کهریزک شناسایی کردند. به گفته او، دو گلوله به شکم برادرش شلیک شده بود.

بر اساس اطلاعات منتشرشده از سوی نزدیکان احسان، چهره او به‌قدری آسیب دیده بود که قابل شناسایی نبود و خانواده تنها از طریق خالکوبی‌های روی شانه و پشت بدنش توانستند هویت او را تأیید کنند.

خواهر احسان همچنین گفته است این احتمال وجود دارد که مأموران امنیتی زمانی که احسان مجروح و در بیمارستان بستری بوده، او را به قتل رسانده باشند.

#اعتراضات_سراسری #نوکیش_مسیحی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

زهرا ارجمندی، شهروند ۵۱ ساله و نوکیش مسیحی ساکن جزیره قشم، شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان تجمعات اعتراضی این جزیره، بر اثر اصابت گلوله جنگی نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی جان خود را از دست داد.

به گفته یک منبع آگاه، هم‌زمان با گسترش اعتراضات مردمی در قشم، نیروهای امنیتی اقدام به تیراندازی مستقیم به سوی معترضان کردند. در جریان متفرق شدن جمعیت، زهرا ارجمندی که برای دقایقی از فرزندش جدا شده بود، هدف گلوله قرار گرفت. در همان زمان، ارتباطات تلفنی و اینترنتی در منطقه نیز قطع شد.

این منبع افزوده است که پس از برقراری مجدد خطوط ارتباطی، فردی ناشناس با استفاده از تلفن همراه خانم ارجمندی با پسر او تماس گرفته و از زخمی شدن یک زن خبر داده است. پسر او با حضور در محل، با پیکر نیمه‌جان مادرش روبه‌رو شد، او را در آغوش گرفت و بلافاصله به بیمارستان منتقل کرد. با این حال، به دلیل شدت جراحات، تلاش پزشکان برای نجات جان وی بی‌نتیجه ماند و این زن ۵۱ ساله در بیمارستان جان باخت.

بر اساس این گزارش، مأموران امنیتی پس از مرگ زهرا ارجمندی، پیکر او را به مدت شش روز در اختیار داشتند. در نهایت، جسد وی تحت تدابیر شدید امنیتی و با اعمال محدودیت برای برگزاری مراسم یادبود و اطلاع‌رسانی عمومی، در زادگاهش شهر سده در شمال استان فارس به خاک سپرده شد.

منبع آژانس خبری مسیحیان ایران محبت نیوز

#اعتراضات_سراسری #نوکیش_مسیحی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

سیمین سهیل‌نیا، نوکیش مسیحی ایرانی-کانادایی، در تاریخ ۲۳ شهریور ۱۴۰۴، علیرغم محکومیت به ۱۰ سال حبس، به‌دلیل بیماری مادرش به ایران بازگشت و در بدو ورود بازداشت شد.
او پیش‌تر درخواست داده بود که باقی‌مانده محکومیت خود را تحت نظارت در منزل و با پابند الکترونیکی سپری کند. منابع «ماده ۱۸» تأیید کرده‌اند که این درخواست درست پیش از جنگ اخیر پذیرفته شده بود، اما با آغاز جنگ، این حکم به‌طور رسمی ابلاغ نشد. او همچنان در زندان به سر می‌برد و هفته‌هاست هیچ تماسی با خانواده‌اش نداشته است.
دلیل بازگشت او به ایران، وضعیت وخیم خانوادگی‌اش عنوان شده است. پدرش پس از یک دوره بیماری در سال ۱۴۰۴ درگذشت و با مشخص شدن ابتلای مادرش به بیماری لاعلاج، او تصمیم گرفت با وجود خطرات، به ایران بازگردد.
پس از بازداشت، وی ابتدا به زندان قرچک منتقل شد؛ جایی که پس از حمله اسرائیل به زندان اوین در جریان جنگ دوازده‌روزه، برخی زندانیان  به‌طور موقت به آنجا منتقل شده بودند. او در تاریخ ۱۹ مهر ۱۴۰۴ به همراه دیگر زندانیان به زندان اوین منتقل شد.
سیمین سهیل‌نیا در دو مرحله اعاده دادرسی موفق شد حکم خود را کاهش دهد؛ به‌طوری‌که محکومیت او ابتدا به ۶ سال و سپس به ۳ سال و ۶ ماه حبس تقلیل یافت. با این حال، علی‌رغم پذیرش درخواست اجرای باقی‌مانده حکم در منزل، وی همچنان در زندان نگهداری می‌شود.
منبع:سازمان ماده۱۸

#نوکیش_مسیحی #گفتگو_توانا


@Dialogue1402

تداوم بازداشت و بلاتکلیفی محمد نیکبخت، نوکیش مسیحی، در زندان دستگرد اصفهان

با گذشت بیش از ده روز از بازداشت محمد نیکبخت، نوکیش مسیحی ساکن اصفهان، وی کماکان در وضعیت بلاتکلیفی در زندان دستگرد این شهر به سر می‌برد.

بر اساس گزارش‌های رسیده، محمد نیکبخت، نوکیش مسیحی، از روز شنبه ۲۴ اسفند ۱۴۰۴ (۱۴ مارس ۲۰۲۶) پس از بازداشت توسط نیروهای امنیتی، به زندان دستگرد اصفهان منتقل شده است.

منابع مطلع اعلام کرده‌اند که بازداشت این شهروند با اعمال خشونت شدید از سوی نیروهای حکومتی همراه بوده است. وی هم‌اکنون در بند ۲-الف در زندان دستگرد اصفهان تحت بازجویی قرار دارد.

با وجود پیگیری‌های خانواده نیکبخت، تا زمان تنظیم این خبر، اطلاع دقیقی از دلایل بازداشت، اتهامات مطروحه و نهاد بازداشت‌کننده وی در دسترس نیست.


#نوکیش_مسیحی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402

محرومیت از درمان محشر پرندین، نوکیش مسیحی زندانی در اوین، با وجود ابتلا به تومور مغزی و بیماری قلبی


محشر (محترم) پرندین، زندانی مسیحی محبوس در زندان اوین با وجود ابتلا به بیماری حاد قلبی و همچنین دو تومور در ناحیه پشت سر، نزدیک مخچه و گلو از اعزام درمانی و جراحی فوری محروم مانده است.

بر اساس گزارش‌های منتشر شده وضعیت جسمانی این زندانی بر اساس تشخیص پزشک زندان، نگران‌کننده توصیف شده و تومورهای یادشده نیازمند جراحی فوری هستند. با این حال، وی تاکنون به مراکز درمانی تخصصی اعزام نشده است. یک منبع آگاه به هرانا گفته، تومور واقع در مجاورت مخچه، تعادل، حرکت و قدرت تکلم خانم پرندین را تحت تأثیر قرار داده و گفتار وی با مکث‌های محسوس همراه شده است. همچنین به دلیل فقدان رسیدگی درمانی، تومورها رشد کرده و ورم زیر گلو به‌وضوح قابل مشاهده است. در ناحیه پشت سر نیز توده‌ای از زیر موها قابل لمس گزارش شده است.
این منبع مطلع افزود که با وجود وخامت وضعیت جسمانی، این زندانی تاکنون از مرخصی درمانی نیز محروم بوده است.
بر اساس اطلاعات دریافتی، دادستانی با وجود فرارسیدن زمان استفاده خانم پرندین از آزادی مشروط، با این درخواست وی مخالفت کرده است.

محشر (محترم) پرندین، نوکیش مسیحی۵۰ ساله، هنرمند و نقاش، مادر یک پسر محصل و سرپرست خانواده است. وی پیشتر توسط دادگاه انقلاب به دو سال حبس محکوم شده بود.

مستندات سازمان‌های حقوق بشری نشان می‌دهد مقام‌های جمهوری اسلامی سال‌هاست دسترسی به مراقبت‌های پزشکی و خدمات درمانی را برای زندانیان عقیدتی و سیاسی محدود کرده‌اند و از این محدودیت‌ها به عنوان ابزاری برای فشار به زندانیان استفاده می‌کنند. به گفته کارشناس این افراد از دریافت مراقبت‌های پزشکی محروم می‌شوند که این امر حقوق آنان در زمینه سلامت را نقض کرده و جانشان را در معرض خطر جدی قرار می‌دهد.

#نوکیش_مسیحی #رواداری #آزادی_باور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

صدور حکم بیش از ۹ سال حبس برای غزل مرزبان، نوکیش مسیحی

شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری، غزل مرزبان جورشری، نوکیش مسیحی و دانش‌آموخته رشته حقوق را به ۹ سال و هشت ماه حبس تعزیری محکوم کرد. این حکم که به تازگی به وی ابلاغ شده، حاصل پرونده‌سازی‌های امنیتی علیه این شهروند ساکن تهران است.

غزل مرزبان در تاریخ ۲۵ دی‌ماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود بازداشت و جهت تحمل دوران بازجویی به زندان اوین منتقل شد. در حکم صادره، «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» به عنوان اتهامات اصلی وی ذکر شده است. این در حالی است که وی پیش از این نیز به دلیل فعالیت‌های عقیدتی و مذهبی خود، سابقه تحمل حبس را در کارنامه داشته است.

صدور این حکم سنگین در حالی صورت می‌گیرد که غزل مرزبان طی سالیان اخیر با دشواری‌های مضاعفی در زندگی شخصی خود روبرو بوده است. یکی از مهم‌ترین چالش‌های این زوج مسیحی، موانع سیستماتیک در دسترسی به دارو و امکانات درمانی بوده است. به گفته برخی نهادهای حقوق بشری، او در سال‌های اخیر برای تهیه داروی بیماری پارکینسون همسرش با مشکلات متعددی مواجه بوده که ریشه در تبعیض‌های اعمال‌شده علیه این زوج به دلیل تغییر دین و مسیحی شدن آن‌ها دارد.
غزل مرزبان که اهل لشت‌نشای رشت و فارغ‌التحصیل رشته حقوق است، در شرایطی به حبس طولانی‌مدت محکوم شده که پیش‌تر نیز به دلیل عقاید خود با فشارها و محدودیت‌های پی‌درپی حکومتی دست‌وپنجه نرم کرده بود. تداوم بازداشت و صدور احکام سنگین برای نوکیشان مسیحی، بخشی از سیاست گسترده جمهوری اسلامی در سرکوب آزادی‌های مذهبی و اعمال فشار بر اقلیت‌های عقیدتی است.

#نوکیش_مسیحی #آزادی_مذهبی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

عدم رسیدگی پزشکی؛ اعزام بی‌نتیجه محشر پرندین، نوکیش مسیحی، به بیمارستان و تداوم محرومیت از درمان

محشر (محترم) پرندین، نوکیش مسیحی محبوس در زندان اوین، با وجود نیاز فوری به آنژیوگرافی قلب و جراحی تومورهای ناحیه گردن، از رسیدگی تخصصی پزشکی محروم مانده است. وی در هفته گذشته به بیمارستان اعزام شد، اما پس از انجام یک آزمایش، بدون دریافت خدمات درمانی یا تجویز دارو به زندان بازگردانده شد.

یک منبع مطلع از وضعیت این نوکیش مسیحی، ضمن تایید این موضوع به هرانا گفت: “خانم پرندین در هفته گذشته یک‌بار به بیمارستان اعزام شد، اما پس از انجام تنها یک آزمایش، بدون دریافت خدمات درمانی یا تجویز دارو، مجدداً به زندان بازگردانده شد. این در حالی است که بنا بر تشخیص پزشک بهداری زندان، وی نیازمند انجام آنژیوگرافی قلب و جراحی تومورهای موجود در ناحیه گردن است.”

پیشتر گزارش شده بود که یکی از تومورها در مجاورت مخچه قرار دارد و موجب اختلال در تعادل، حرکت و تکلم این زندانی شده است؛ به‌طوری که گفتار او با مکث‌های محسوس همراه است. همچنین به‌دلیل عدم رسیدگی درمانی، تومورها رشد کرده و ورم ناحیه زیر گلو به‌وضوح قابل مشاهده است. علاوه بر این، وجود توده‌ای در ناحیه پشت سر نیز از دیگر مشکلات پزشکی این نوکیش مسیحی است.
این نوکیش مسیحی در تاریخ ۱۵ آذر ۱۴۰۴ به بند زنان زندان اوین منتقل شد. با وجود فرارسیدن زمان برخورداری از آزادی مشروط، دادستانی با درخواست وی مخالفت کرده است.
محشر (محترم) پرندین، حدودا ۵۰ ساله، هنرمند و نقاش، مادر یک فرزند محصل و سرپرست خانواده است که پیشتر توسط دادگاه انقلاب به دو سال حبس محکوم شده است.

#نوکیش_مسیحی #رواداری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

جمشید عزیزی، شاعر و فعال مدنی، با کلامی متعهدانه و رویکردی انسان‌دوستانه، همواره مدافع حقوق بشر و صدای بی‌صدایان بوده است. آثار او بازتاب دردهای اجتماعی و امید به آزادی است که بر محور کرامت انسانی نگاشته شده‌اند.
او دلنوشته‌ای برای هموطنان مسیحی که به جرم عقیده در بند هستند، نگاشته است که در ادامه می‌خوانید:
‌
دلنوشته‌ای برای پیروان مسیح…

پرسیدم اتهامت چیست؟
گفت: مسیحی هستم.

یاد شعر احمد شاملو افتادم؛
«لبانت را می‌بویند، مبادا گفته باشی دوستت دارم…»

و چقدر دردناک است که انسان به خاطر شخصی‌ترین باورهایش، به خاطر ایمان و اعتقاد مذهبی‌اش، اسیر شود؛ حقی که باید از بدیهیات آزادی انسان باشد.
در زندان، با نوکیشان مسیحی زیادی آشنا شدم. دوست شدیم و صحبت کردیم، هر کدام حکایتی داشتند. از مسیح و آرامش، از خلوت‌های شبانه، از نیایش‌های کوتاه و امیدی که در دلشان زنده بود .
مسیحی شدنشان و تجربه‌های معنوی‌شان را روایت می‌کردند؛ آرامشی که در ایمان یافته بودند و مهربانی‌ای که در وجودشان جاری بود. یاد «حامد محبّی» افتادم که مدتی پیش از جمع ما رفت و به قول مسیحیان در مسیح آرام گرفت؛ مردی شجاع، مهربان و عارف‌مسلک که همچون گلی سرسبز در خاطر ما ماندگار است.

اسامی دیگر دوستانم را به دلایل امنیتی نمی‌آورم، اما جز مهر و انسانیت از آنان ندیدم . اینان جز عبادت و ایمان، کاری نکرده بودند و حقشان زندان نبود.
جمهوری اسلامی یکی از ناقضان جدی حقوق اقلیت‌های مذهبی است. بر اساس ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر، هر فرد حق آزادی فکر، وجدان و مذهب دارد؛ از جمله آزادی تغییر دین و ابراز آن.
همچنین طبق ماده ۲، تبعیض بر اساس دین ممنوع است؛ ماده ۱۹ آزادی بیان را تضمین می‌کند و ماده ۲۰ آزادی تجمع و تشکل را به رسمیت می‌شناسد.
علاوه بر این، بر اساس میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR) که ایران عضو آن است، موارد زیر نیز نقض می‌شود:
📌 ماده ۱۸: آزادی دین و حق انتخاب یا تغییر مذهب
📌 ماده ۲۶: برابری همه افراد در برابر قانون بدون تبعیض دینی
📌 ماده ۲۷: حق اقلیت‌های دینی برای اجرای آزادانه دین خود
همچنین «اعلامیه ۱۹۸۱ سازمان ملل درباره حذف همه اشکال عدم‌تحمل و تبعیض بر اساس دین یا عقیده» که بر آزادی تبلیغ، آموزش و اجرای دین تأکید دارد، در عمل رعایت نمی‌شود.

بازنشر از کانال تلگرام نگارنده

#جمشید_عزیزی
#نوکیش_مسیحی
#گفتگو_توانا

@Dialogue1402

محکومیت حبس پنج نوکیش مسیحی که هویت چهار تن از آنها آیدا نجف‌لو، ناصر نورد گل‌تپه، ژوزف شهبازیان و لیدا آلکسانی گزارش شده، توسط دادگاه تجدیدنظر استان تهران عینا تایید شد. این افراد در مرحله بدوی توسط دادگاه انقلاب تهران به مجموعا به ۵۵ سال حبس محکوم شده بودند.

بر اساس این گزارش، این احکام اخیرا توسط یکی از شعب دادگاه تجدیدنظر استان تهران صادر و در تاریخ یک تیرماه به این افراد ابلاغ شده است.
در آذرماه ۱۴۰۴، دادگاه انقلاب تهران حکم این افراد را صادر کرده بود. در رای صادره ناصر نورد گل‌تپه، ژوزف شهبازیان و دیگر نوکیش مسیحی دخیل در این پرونده، هر کدام به ۱۰ سال حبس و لیدا آلکسانی به هشت سال زندان محکوم شده بود. آیدا نجف‌لو نیز با حکم دادگاه مذکور مجموعا به ۱۷ سال حبس محکوم شده بود که با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، از مجموع ۱۷ سال حبس، مجازات اشد یعنی ۱۰ سال حبس برای او قابل اجرا خواهد بود.
اولین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات آیدا نجف لو، ناصر نورد گل‌تپه و ژوزف شهبازیان در تاریخ ۱۵ شهریور ۱۴۰۴، در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ابوالقاسم صلواتی برگزار شد. این نوکیشان مسیحی از بابت اتهامات تبلیغ علیه نظام و اقدام علیه امنیت ملی به دفاع از خود پرداخته بودند. دومین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات این شهروندان در تاریخ ۲۹ مهرماه در شعبه قضایی مذکور برگزار شده بود.
کیفرخواست این پرونده در تاریخ ۲۰ خرداد ۱۴۰۴، توسط دادسرای اوین صادر شده بود. در قرار نهایی دادسرا، تشکیل، راه‌اندازی و هدایت کلیسای خانگی، اداره جلسات خانگی مسیحیت تبشیری و انجام آیین‌های دینی همچون “غسل تعمید آب و یا عشای ربانی” به‌عنوان مصادیق اتهامات ذکر شده‌اند.
مورخ ۲۳ اردیبهشت ماه سال ۱۴۰۴، لیدا آلکسانی با تودیع وثیقه از زندان اوین آزاد شد. خانم آلکسانی در تاریخ ۲۴ فروردین‌ماه همان سال، توسط مأموران وزارت اطلاعات در منزل شخصی خود بازداشت شده بود.
آیدا نجف لو نیز در تاریخ ۳۰ آذر ۱۴۰۴ با تودیع وثیقه از زندان اوین آزاد شد. وی مورخ ۲۴ فروردین ماه سال گذشته، از بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین به بند زنان این زندان منتقل شده بود. بازداشت این نوکیش مسیحی، در تاریخ ۱۸ بهمن ماه سال ۱۴۰۳، توسط نیروهای امنیتی صورت گرفته بود.
آقایان ناصر نورد گل‌تپه و ژوزف شهبازیان نیز که در همان تاریخ بازداشت و به زندان اوین منتقل شده بودند، همچنان در این زندان نگهداری می شوند.

#نوکیش_مسیحی #آزادی_باور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

غزل مرزبان، نوکیش مسیحی که دوران محکومیت خود را در بند زنان زندان اوین سپری می‌کند، پس از مورد ضرب‌وشتم قرار گرفتن توسط مأموران زندان، با وجود شکستگی دست چپ، از دسترسی به خدمات درمانی فوری محروم مانده است.

▪️جزئیات حادثه و وضعیت جسمانی
بر اساس گزارش سازمان ماده۱۸ این واقعه روز سه‌شنبه رخ داد؛ زمانی که غزل مرزبان به شرایط وخیم بند زنان و انتقال ناگهانی حدود ۵۰ زندانی جدید به این بند اعتراض کرد. در پی این اعتراض، مأموران با استفاده از خشونت، وی را مورد ضرب‌وشتم قرار دادند که منجر به شکستگی دست چپ او شد.

با وجود اینکه پزشک زندان شکستگی دست وی را تأیید کرده و دستور انتقال فوری او به بیمارستان خارج از زندان را صادر کرده است، مقامات زندان همچنان از اعزام او به مرکز درمانی خودداری می‌کنند. گزارش‌ها حاکی از آن است که وی در حال حاضر در شرایط درد شدیدی به سر می‌برد و همچنان در زندان نگهداری می‌شود.

▪️سوابق و پرونده قضایی
غزل مرزبان که فارغ‌التحصیل رشته حقوق است، به اتهامات گوناگون از جمله «تحریک و ترغیب دیگران به اعمال خشونت‌آمیز و کشتار» به حدود ۱۰ سال حبس محکوم شده است. او همواره این اتهام را به‌شدت رد کرده و تأکید دارد که چنین اقداماتی با آموزه‌ها و باورهای مسیحی او در تضاد کامل است.
وی پیش‌تر در اعتراض به اتهامات انتسابی، ۱۱ روز دست به اعتصاب غذا زده بود. غزل مرزبان در نیمه‌شب ۲۵ دی ۱۴۰۴ در پی یورش مأموران امنیتی به منزلش بازداشت شد. او پیش از این نیز به‌دلیل فعالیت‌های مسالمت‌آمیز، باورهای مذهبی و دفاع از آزادی‌های مدنی، سابقه بازداشت و محکومیت داشته است.

#غزل_مرزبان #نوکیش_مسیحی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

سازمان «نگرانی بین‌المللی مسیحیان» (ICC) در گزارش سالانه خود با عنوان «شاخص آزار جهانی ۲۰۲۶» اعلام کرد که حدود ۳۸۰ میلیون مسیحی در سراسر جهان با آزار و اذیت روبه‌رو هستند، اما شبکه‌ها و کلیساهای خانگی در خطرناک‌ترین مناطق همچنان در حال گسترش‌اند.
ایران: یکی از سریع‌ترین رشدهای مسیحیت جهان در سایه سرکوب
این گزارش، گسترش کلیساهای خانگی در ایران را به‌عنوان یکی از شاخص‌ترین نمونه‌های رشد ایمان مسیحی توصیف کرده است.
خطرات امنیتی: نوکیشان مسیحی در ایران با اتهاماتی نظیر «تبلیغ علیه نظام»، «توهین به مقدسات» و «اقدام علیه امنیت ملی» مواجه بوده و با خطر بازداشت، حبس و حتی اعدام روبه‌رو هستند.
راهکارهای تداوم فعالیت: به‌رغم فشارهای امنیتی، مبشران و جوامع مسیحی از طریق اجتماعات مخفی، جلسات آنلاین و شبکه‌های زیرزمینی به فعالیت و گسترش خود ادامه می‌دهند.
روندهای جهانی آزار و محدودیت مسیحیان
در این گزارش که وضعیت آزادی‌های مذهبی در ۲۲ کشور را بررسی کرده، به مهم‌ترین چالش‌های جهانی اشاره شده است:
ناسیونالیسم مذهبی: موج فزاینده این پدیده از عوامل اصلی کاهش آزادی‌های دینی است. در هند، گروه‌های تندرو هندو با تصویب قوانین محدودکننده تغییر مذهب، فشار بر اقلیت‌ها را تشدید کرده‌اند.
سرکوب حکومتی: کره شمالی همچنان به‌عنوان یکی از سرکوبگرترین حکومت‌ها شناخته می‌شود، اما شبکه‌های زیرزمینی کوچک در آن به حیات خود ادامه می‌دهند. در آمریکای لاتین و آفریقا از جمله نیکاراگوئه، کوبا و اریتره نیز بازداشت کشیشان و تعطیلی کلیساها به‌صورت سازمان‌یافته جریان دارد.
خشونت افراط‌گرایان در آفریقا: گروه‌های تروریستی مانند بوکوحرام و داعش آفریقا را به یکی از مرگبارترین مناطق برای مسیحیان تبدیل کرده‌اند؛ به‌طوری‌که تنها در نیجریه طی یک سال گذشته بیش از ۵۰۰ مسیحی کشته و حدود ۵۰۰ کلیسا هدف حمله قرار گرفته‌اند.
پژوهشگران این سازمان تأکید می‌کنند که به‌رغم تمام سرکوب‌های شدید دولتی و فضاهای مرگبار، ایمان مسیحی همچنان در جهان رو به رشد است./محبت‌نیوز

#نوکیش_مسیحی #کلیسای_خانگی #آزادی_باور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402