🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#یادمان استادصبا
( زاده ۱۴ فروردین ۱۲۸۱ تهران -- درگذشته ۲۹ آذر ۱۳۳۶ تهران ) استاد بزرگ #موسیقی، #آهنگساز و #نوازنده
او فرزند ابوالقاسم کمالالسلطنه و از
خانوادهای آشنا به موسیقی و اهل ادب بود. پدرش پزشک، ادیب و دوستدار موسیقی بود و سهتار مینواخت و اولین استاد پسرش بود.
#صبا نخستین پویههای موسیقی را از پدرش فرا گرفت و نزد #میرزاعبدالله_فراهانی، #درویش_خان و #علینقی_وزیری تار و سهتار، نزد #حسین_هنگآفرین ویلون، نزد #حسین_اسماعیلزاده کمانچه، نزد #علی_اکبرشاهی سنتور، نزد #اکبرخان نی و نزد #حاجی_خان ضرب را آموخت.
او در جوانی به مدرسه کمالالملک رفت و نقاشی را فرا گرفت. همچنین در رشتههای سوهانکاری، نجاری، ریختهگری، معرقکاری و خاتمکاری کسب مهارت کرد که بعداً در ساختن آلات موسیقی به کار بست.
#صبا آثار نیما و هدایت را میخواند و با #نیما و #شهریار روابط نزدیک داشت. وی در سال ۱۳۱۱ با یکی از شاگردان خود با نام #منتخب_اسفندیاری کوه نور، دختر عموی نیما ازدواج کرد که حاصل این ازدواج سه دختر به نامهای غزاله، ژاله و رکسانا است.
#ابوالحسن_صبا در سال ۱۳۳۶ و به علت ناراحتی قلبی در سن ۵۵ سالگی درگذشت و در گورستان #ظهیرالدوله به خاک سپرده شد. بعد از مرگ طبق وصیت، خانهاش در ۲۹ آبان ۱۳۵۳ توسط دانشکدهٔ هنرهای زیبا به موزه تبدیل شد. این موزه در سال ۱۳۸۳ به کوشش نوهٔ استاد سبا خویی که پیگیر ماجرای مرمت خانه و موزه بود، سرانجام به نتیجه رسید و به وضعیت فعلیاش در آمد.
فرامرز پایور، منوچهر صادقی،
حسین تهرانی، حسن کسایی، داریوش صفوت، غلامحسین بنان، لطفاله مفخم پایان، علی تجویدی، جهانگیر کامیان، همایون خرم، اسدالله ملک، رحمتاله بدیعی، ساسان سپنتا، ابراهیم قنبری مهر، اسماعیل چشم آذر، مهدی خالدی، عباس شاهپوری، مهدی مفتاح، محمدعلی بهارلو، حبیبالله بدیعی، محمد طغانیان دهکردی، سعید قراچورلو، شهریار، بابک رادمنش، حسین خواجه امیری (ایرج) ایرج کیایی، پرویز یاحقی و فرهاد فخرالدینی از شاگردان #صبا بودند.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#یادمان استادصبا
( زاده ۱۴ فروردین ۱۲۸۱ تهران -- درگذشته ۲۹ آذر ۱۳۳۶ تهران ) استاد بزرگ #موسیقی، #آهنگساز و #نوازنده
او فرزند ابوالقاسم کمالالسلطنه و از
خانوادهای آشنا به موسیقی و اهل ادب بود. پدرش پزشک، ادیب و دوستدار موسیقی بود و سهتار مینواخت و اولین استاد پسرش بود.
#صبا نخستین پویههای موسیقی را از پدرش فرا گرفت و نزد #میرزاعبدالله_فراهانی، #درویش_خان و #علینقی_وزیری تار و سهتار، نزد #حسین_هنگآفرین ویلون، نزد #حسین_اسماعیلزاده کمانچه، نزد #علی_اکبرشاهی سنتور، نزد #اکبرخان نی و نزد #حاجی_خان ضرب را آموخت.
او در جوانی به مدرسه کمالالملک رفت و نقاشی را فرا گرفت. همچنین در رشتههای سوهانکاری، نجاری، ریختهگری، معرقکاری و خاتمکاری کسب مهارت کرد که بعداً در ساختن آلات موسیقی به کار بست.
#صبا آثار نیما و هدایت را میخواند و با #نیما و #شهریار روابط نزدیک داشت. وی در سال ۱۳۱۱ با یکی از شاگردان خود با نام #منتخب_اسفندیاری کوه نور، دختر عموی نیما ازدواج کرد که حاصل این ازدواج سه دختر به نامهای غزاله، ژاله و رکسانا است.
#ابوالحسن_صبا در سال ۱۳۳۶ و به علت ناراحتی قلبی در سن ۵۵ سالگی درگذشت و در گورستان #ظهیرالدوله به خاک سپرده شد. بعد از مرگ طبق وصیت، خانهاش در ۲۹ آبان ۱۳۵۳ توسط دانشکدهٔ هنرهای زیبا به موزه تبدیل شد. این موزه در سال ۱۳۸۳ به کوشش نوهٔ استاد سبا خویی که پیگیر ماجرای مرمت خانه و موزه بود، سرانجام به نتیجه رسید و به وضعیت فعلیاش در آمد.
فرامرز پایور، منوچهر صادقی،
حسین تهرانی، حسن کسایی، داریوش صفوت، غلامحسین بنان، لطفاله مفخم پایان، علی تجویدی، جهانگیر کامیان، همایون خرم، اسدالله ملک، رحمتاله بدیعی، ساسان سپنتا، ابراهیم قنبری مهر، اسماعیل چشم آذر، مهدی خالدی، عباس شاهپوری، مهدی مفتاح، محمدعلی بهارلو، حبیبالله بدیعی، محمد طغانیان دهکردی، سعید قراچورلو، شهریار، بابک رادمنش، حسین خواجه امیری (ایرج) ایرج کیایی، پرویز یاحقی و فرهاد فخرالدینی از شاگردان #صبا بودند.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
Telegram
Book_iran_city
📚#معرفی_کتاب
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۸ آبان سالروز درگذشت #حسین_هنگآفرین
( زاده سال ۱۲۵۰ تهران -- درگذشته ۸ آبان ۱۳۳۱ تهران) نوازنده تار، سهتار ، ویلون و پیانو
( در کتاب سرگذشت موسیقی روحاله خالقی "جلد اول" هنگآفرین زاده سال ۱۲۵۵ است اما بر روی سنگ مزارش در گورستان ظهیرالدوله، زادروزش را ۱۲۵۰ نوشته اند.)
هنگ آفرین، معروف به حسینخان از نخستین نوازندگان ویلون در ایران است. پدرش عبداله، موسیقیدان بود و تار مینواخت. حسین از شاگردان ممتاز "مسیو لومر" فرانسوى؛ معلم موزیك دارالفنون بود و بعدها با درجه نظامی، رییس یكى از دستههاى موزیك قزاقخانه شد. هنگآفرین در نواختن سهتار و ویلون مهارت داشت و معلم "موسیقی ایرانی" در مدرسه موزیک بود.
وی سازهای بادی را نیز مینواخت و پس از ورود پیانو به ایران، از اولین نوازندگان این ساز در ایران بود و اولین معلم پیانوی مرتضی محجوبی است.
او به غیر از موسیقى نظامى با موسیقى ایرانى نیز آشنا بود و از شاگردان خاص کلاس میرزاعبداله به شمار میرفت. او سهتار را خوش مینواخت و به ردیف موسیقی ایرانی کاملا احاطه داشت و ردیف دستگاه ماهور را با ویلون مینواخت. سالار معزز "غلامرضا مین باشیان" آن را نوشته و این نتها بعدها در برلین به چاپ رسیده است که اکنون نسخهای از آن در کتابخانه هنرستان موسیقی موجود است.
او در كلاس موسیقى كه در منزلش بود به آموزش موسیقى ایرانى می پرداخت.
"موسی معروفی" خط نت را از هنگ آفرین آموخته بود.
"نصراله زرینپنجه" از شاگردان هنگ آفرین و از نوازندگان دسته موزیک او بود که در کلاس خصوصی؛ ساز تار را از استادش فراگرفته است.
علاوه بر زرین پنجه از جمله معروفترین شاگردان هنگآفرین میتوان به "ابوالحسن صبا " "رضا محجوبی" "عباس شاهپوری" "حسن مشحون" "حسین کمالی" و "رضا محجوبی" نیز اشاره کرد.
روحاله خالقی در جلد اول کتاب "سرگذشت موسیقی ایران" در مورد هنگ آفرین مینویسد:
{ هنگ آفرین را در سالهای آخر عمرش دیده بودم. با اینکه پیر و شکسته شده بود بسیار خوب سهتار می زد و یک روز هم بنا به خواهش من ردیف کامل چهارگاه را نواخت و به تصدیق "اسماعیل قهرمانی" که حضور داشت؛ به خوبی از عهده برآمد.
هنگ آفرین از درویشان صفایى بود و در كنسرتهایى كه به تشویق ظهیرالدوله در انجمن اخوت برگزار میشد، سِمَت نوازندگی و گاهی هم سرپرستی اركستر را داشت.
در میان هنرمندان آن روزگار با "علی محمد فخام بهزادى" نوازنده تار دوستی نزدیکی داشت.}
او اولین نوازنده ویلون است که از وی صفحاتی در لندن ضبط شده است، از او ۴۷ صفحه گرامافون وجود دارد.
در حدود سال ۱۹۱۰ میلادى به همراه عدهاى از نوازندگان و خوانندگان بنام آن روزگار از جمله برادرش " اكبر فلوتى" كه در نواختن فلوت استاد بود، به منظور ضبط صفحات گرامافون، از راه روسیه به لندن عزیمت کردند و از ویلون او صفحات متعددى از جمله با آواز "طاهرزاده" و "رضاقلیخان" ضبط شده است.
او پیشدرآمد نوا و راست پنج گاه (هجده قطعه پیش درآمد) را نوشته است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۸ آبان سالروز درگذشت #حسین_هنگآفرین
( زاده سال ۱۲۵۰ تهران -- درگذشته ۸ آبان ۱۳۳۱ تهران) نوازنده تار، سهتار ، ویلون و پیانو
( در کتاب سرگذشت موسیقی روحاله خالقی "جلد اول" هنگآفرین زاده سال ۱۲۵۵ است اما بر روی سنگ مزارش در گورستان ظهیرالدوله، زادروزش را ۱۲۵۰ نوشته اند.)
هنگ آفرین، معروف به حسینخان از نخستین نوازندگان ویلون در ایران است. پدرش عبداله، موسیقیدان بود و تار مینواخت. حسین از شاگردان ممتاز "مسیو لومر" فرانسوى؛ معلم موزیك دارالفنون بود و بعدها با درجه نظامی، رییس یكى از دستههاى موزیك قزاقخانه شد. هنگآفرین در نواختن سهتار و ویلون مهارت داشت و معلم "موسیقی ایرانی" در مدرسه موزیک بود.
وی سازهای بادی را نیز مینواخت و پس از ورود پیانو به ایران، از اولین نوازندگان این ساز در ایران بود و اولین معلم پیانوی مرتضی محجوبی است.
او به غیر از موسیقى نظامى با موسیقى ایرانى نیز آشنا بود و از شاگردان خاص کلاس میرزاعبداله به شمار میرفت. او سهتار را خوش مینواخت و به ردیف موسیقی ایرانی کاملا احاطه داشت و ردیف دستگاه ماهور را با ویلون مینواخت. سالار معزز "غلامرضا مین باشیان" آن را نوشته و این نتها بعدها در برلین به چاپ رسیده است که اکنون نسخهای از آن در کتابخانه هنرستان موسیقی موجود است.
او در كلاس موسیقى كه در منزلش بود به آموزش موسیقى ایرانى می پرداخت.
"موسی معروفی" خط نت را از هنگ آفرین آموخته بود.
"نصراله زرینپنجه" از شاگردان هنگ آفرین و از نوازندگان دسته موزیک او بود که در کلاس خصوصی؛ ساز تار را از استادش فراگرفته است.
علاوه بر زرین پنجه از جمله معروفترین شاگردان هنگآفرین میتوان به "ابوالحسن صبا " "رضا محجوبی" "عباس شاهپوری" "حسن مشحون" "حسین کمالی" و "رضا محجوبی" نیز اشاره کرد.
روحاله خالقی در جلد اول کتاب "سرگذشت موسیقی ایران" در مورد هنگ آفرین مینویسد:
{ هنگ آفرین را در سالهای آخر عمرش دیده بودم. با اینکه پیر و شکسته شده بود بسیار خوب سهتار می زد و یک روز هم بنا به خواهش من ردیف کامل چهارگاه را نواخت و به تصدیق "اسماعیل قهرمانی" که حضور داشت؛ به خوبی از عهده برآمد.
هنگ آفرین از درویشان صفایى بود و در كنسرتهایى كه به تشویق ظهیرالدوله در انجمن اخوت برگزار میشد، سِمَت نوازندگی و گاهی هم سرپرستی اركستر را داشت.
در میان هنرمندان آن روزگار با "علی محمد فخام بهزادى" نوازنده تار دوستی نزدیکی داشت.}
او اولین نوازنده ویلون است که از وی صفحاتی در لندن ضبط شده است، از او ۴۷ صفحه گرامافون وجود دارد.
در حدود سال ۱۹۱۰ میلادى به همراه عدهاى از نوازندگان و خوانندگان بنام آن روزگار از جمله برادرش " اكبر فلوتى" كه در نواختن فلوت استاد بود، به منظور ضبط صفحات گرامافون، از راه روسیه به لندن عزیمت کردند و از ویلون او صفحات متعددى از جمله با آواز "طاهرزاده" و "رضاقلیخان" ضبط شده است.
او پیشدرآمد نوا و راست پنج گاه (هجده قطعه پیش درآمد) را نوشته است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity