🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#۵ آذرماه
سالگرد درگذشت استاد #بابک_بیات
#آهنگساز و #نوازنده

#روحش_شاد_ویادش_گرامی


ای بزرگ موندنی خدانگهدار
ای طـلایه دار روز خدانگهدار ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌


https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw


🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#۱۹ آذر سالروز درگذشت #جهانگیر_ملک

( زاده ۲۹ بهمن ۱۳۱۱ تهران -- درگذشته ۱۹ آذر ۱۳۸۱ ) #نوازنده_تنبک

#جهانگیر_ملک از نوازندگان چیره‌ دست تنبک و از پرکارترین هنرمندان موسیقی ایران بود. او در تنبک‌ نوازی از شاگردان برجسته #حسین_تهرانی بود و با برنامه گلهای رادیو همکاری داشت. وی در این زمینه شاگردان زیادی را آموزش داد و ضبط‌های رادیویی و خصوصی بسیاری را به همراه ساز و آواز هنرمندان نامی ایران از خود به یادگار گذاشت.
وی پس از طی دوران کودکی و گذراندن تحصیلات ابتدایی، وارد دبیرستان دارالفنون شد و دیپلم گرفت. علاقه‌مندی او به نوازندگی تنبک از همان دوران تحصیل در دبیرستان شروع شد. #حسین_تهرانی نوازنده بزرگ تنبک در همسایگی آنها منزل داشت و چون از استعداد و علاقه #جهانگیر مطلع شد، تدریس تنبک به او را آغاز کرد.
#ملک در سال ۱۳۳۲ در جمع دوستانه‌ای با #علی_تجویدی آشنا شد و به درخواست وی قطعه‌ای را اجرا کرد. #تجویدی که تحت تاثیر شیوه نوازندگی او قرار گرفته‌ بود، او را به رئیس وقت رادیو، #مشیرهمایون_شهردار معرفی کرد. پس از این جریان بود که #ملک ۲۱ ساله به ارکسترهای شماره یک به رهبری #حسینعلی_ملاح و #مهدی_مفتاح، ارکستر شماره دو به رهبری #مجیدوفادار و #علی_تجویدی، ارکستر شماره سه به رهبری #پرویزیاحقی و #همایون_خرم ارکستر شماره چهار به رهبری #عباس_شاپوری، ارکستر شماره پنج به سرپرستی #بزرگ_لشکری و ارکستر شماره شش به رهبری #حبیب_الله_بدیعی دعوت به همکاری و نوازندگی‌شد.
او پس از تشکیل ارکستر گلها به دعوت #حبیب_الله_بدیعی، همزمان با #امیرناصرافتتاح به نوازندگی در این ارکستر پرداخت تا سال ۱۳۵۷ که با وقوع انقلاب کار و فعالیت او به مدت ۱۰ سال به تاخیر افتاد. پس از آن به دلیل شرایط به‌ وجود آمده به خانه‌ نشینی ناخواسته این هنرمندان انجامید و اگر کاری هم ضبط شد اغلب به صورت خصوصی بود.‌

فعالیت‌ها :

از همکاری‌ های #ملک با رادیو می‌توان به برنامه‌های گلهای جاویدان، گلهای تازه، گلهای رنگارنگ، یک شاخه گل، برگ سبز و شاعران قصه می‌گویند و نیز برنامه تکنوازان اشاره کرد. برنامه تکنوازان که زیر نظر #محمدمیرنقیبی اداره می‌شد از شماره ۱۰۱ شروع و تا برنامه ۷۷۸ اجرا و ضبط شد. در این میان #ملک به عنوان نوازنده در حدود پانصد و پنجاه برنامه شرکت داشت.
همکاری #جهانگیر_ملک با رادیو تا آخرین روزهای حیاتش ادامه داشت. او علاوه بر اجراهای رادیویی، در جشنواره‌های موسیقی و برنامه‌های مختلفی در تهران و شهرستان‌ها به اجرای برنامه پرداخت و کنسرتهایی را به نفع مسلولین بیمارستان ابوحسین، بیماران امین‌آباد، ندامتگاه دادگستری و دانشگاه تبریز به اتفاق هنرمندانی چون علی تجویدی و حسین تهرانی بپا داشت و کنسرت‌هایی را در کشورهایی مانند آمریکا، انگلستان، آلمان، شوروی، ایتالیا، ژاپن، مکزیک، افغانستان، کویت، عربستان و یمن، برگزار کرد. او همچنین با شرکت در جشن‌های نوروزی دانشجویان ایرانی مقیم اروپا و امریکا برای شناساندن موسیقی کشورش با همکاری دیگر دوستان هنرمند خود تلاش فراوان کرد.
و سرانجام در ۷۰ سالگی درگذشت. شب هفت جهانگیر ملک با چاپ مصاحبه او که سه روز قبل از فوت با فروغ بهمن پور در مجله مقام موسیقی انجام داده بود، مصادف شد.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
2 دی ماه
پنجاه وهشتمین #زادروز
#ارسلان_کامکار
#آهنگساز و #نوازنده چیره دست عود،بربط و ویولن
(۲ دی ۱۳۳۹؛سنندج)
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴# ‌#رودكی پدر شعر پارسي_نوين

‌بيشتر مورّخان و كرونيكلرها در اينكه رودكي پدر شعر پارسي نوين (پارسي معاصر) 25 دسامبر سال 858 ميلادي (1158 سال پیش معادل امروز) به دنيا آمده است متفق القول هستند و برخي هم با محاسبات خود، وقوع آن را در همان روز، ولي در سال 860 ميلادي نوشته اند. سالِ درگذشت وي «940» ميلادي نوشته شده است كه چند پژوهشگر،درستِ آن را سال 941 ميلادي مي دانند. رودکی شاعر مشترک همه پارسی زبانان جهان و از عوامل وحدت فرهنگی مردمی است که در قطعات منفصله ايرانزمين زندگی می کنند و نیاکان و درنتیجه خصلت ها و منش مشترک دارند.
ابوعبدالله جعفر ابن محمد (رودکي) در يك روستاي ناحیه رودَك منطقه سُغد خراسان (اينک پنجکنت تاجيکستان) به دنيا آمد و در ناحيه اي نه چندان دور از زادگاهش مدفون شده است. ميخائيل ميخائيلويچ گراسيموف باستان شناس و انسان شناس روس، گور او را يافته و از روي بقاياي استخوانهايش مجسمه اش را ساخته است.
رودکي در دوران سامانيان (در عصر احياء و رشد ادبيات، هنر و فرهنگ ايراني) ميزيست و از نزديکان و همنشينان اميرنصر ساماني بود.سامانيان در ايرانِ پس از حمله اعراب، بيش از هر دودمان ديگر براي احياء زبان فارسي و فرهنگ و تمدن ايراني كوشيدند و نمونه بارز ميهندوستي ايراني را ارائه دادند.
دولت وقت ايران سوم دي ماه سال 1337 (1958) همزمان با پارسي زبانان شوروي و مردم افغانستان زادروز رودكي را با شكوه تمام برگزار كرد، و عنوانش را يكهزار و يكصدمين زادروز رودكي گذارد و قرار شد در تهران ـ در محل ساختمان دبستان دولتي رودكي در خياباني منشعب از خيابان حافظ يك تالار هنر به نام رودكي بسازند كه ساخته شد. [پس از انقلاب 1357 نام تالار رودکي به تالار وحدت تغيير داده شده است.].در ايران ـ همان وقت، تمبر پُستي رودكي چاپ و به جريان گذارده شد. دولت شوروي نيز در سال 1958 تمبر يادبود او را چاپ و منتشر ساخت.
رودكي نه تنها شاعر بلكه#نوازنده و #خواننده هم بود.مجسمه هاي او در ميدانهاي شهرهاي كشورهاي پارسي زبان قرار داده شده است تا از زحمات و خدمات او قدرداني شده باشد.پيش از رودكي هم شاعران پارسي گو بودند، ولي رسم بر اين شده است که بگويند:
شعر پارسي با رودكي دوباره به دنيا آمده است. به نوشته برخي از مورّخان،رودکي متمايل به اسماعيليه بود و اواخر عمر که در بخارا و بويژه در دربار سامانيان مخالفت سخت با اسماعيليه شده بود مجبور به ترک اين شهر و بازگشت به زادگاهش شده بود که درگذشت او در سال بعد اتفاق افتاده بود.
وي قبل از تَرک #بخارا مورد بي مهري مقامات حکومتي قرارگرفته بود.
ميان مورخان ادبيات در اين مورد که رودکي نابيناي مادرزاد بود و يا در جواني نابينا شده بود و يا اينکه اواسط عمر؛ اختلاف نظر وجود دارد. از توصيف هايي كه در اشعار كرده و رنگهارا به درستي مشخّص ساخته است به نظر نمي آيد كه نابيناي مادرزاد بود و به احتمال زياد در مقطعي از عُمر كور شده بود. به گفته خود او، بدون آموزگار به اين مرتبه از هنر و ادب دست يافته بود كه اين اظهار نشان مي دهد از هوش و استعداد فراوان برخوردار بوده است.
از اشعار رودكي اعم از غزل، قصيده، رباعي و ... كه در بيش از صد دفتر (بالغ بر دهها هزار بيت) درج شده بودند بيش از هزار بيت (52 مورد) در دسترس نيست كه ابيات:
بوي جوي موليان آيد همی
ياد يار مهربان آيد همی

ريگ آموي و درشتي هاي او (آن)
زير پايم پرنيان آيد همي

آب جيحون (رود آمودریا) از نشاط روي دوست
خِنگ (اسب سپید) مارا تا ميان آيد همي

اي بخارا شاد باش و شاد زي
مير (امير) زي تو شادمان (ميهمان) آيد همي

از آن جمله اند كه گويند اميرنصر ساماني با شنيدن اين ابيات به اقامت طولاني خود در شهر هرات پايان داد و همان دم روانه شهر بخارا (حکومت نشين ـ پایتخت) شد.
اشعار باقي مانده از رودكي تسلط گسترده او را بر زبان و واژگان پارسي ثابت مي كند. وي يكي از 27 شاعر پارسي گوي دوران سامانيان بود، ولي برتر از همه. گويند رودكي در صدد به نظم در آوردن كليله و دِمنه هم بود. اين اندرز هميشه زنده و وِرد زبان مورخان را رودکي برپايه همان کتاب سروده است:
هرکه نامخت (نياموخت) از گذشت روزگار (تاريخ)
نيز ناموزد ز هيچ آموزگار
آمد بر من, که؟ یار, کی؟ وقت سحر
ترسنده ز که؟ ز خصم, خصمش که؟ پدر
دادمش دو بوسه, بر کجا؟ بر لب تر
لب بد؟ نه, چه بد؟ عقیق, چون بد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#یادمان استادصبا


( زاده ۱۴ فروردین ۱۲۸۱ تهران -- درگذشته ۲۹ آذر ۱۳۳۶ تهران ) استاد بزرگ #موسیقی، #آهنگساز و #نوازنده

او فرزند ابوالقاسم کمال‌السلطنه و از
خانواده‌ای آشنا به موسیقی و اهل ادب بود. پدرش پزشک، ادیب و دوستدار موسیقی بود و سه‌تار می‌نواخت و اولین استاد پسرش بود.
#صبا نخستین پویه‌های موسیقی را از پدرش فرا گرفت و نزد #میرزاعبدالله_فراهانی، #درویش_خان و #علینقی_وزیری تار و سه‌تار، نزد #حسین_هنگ‌آفرین ویلون، نزد #حسین_اسماعیل‌زاده کمانچه، نزد #علی_اکبرشاهی سنتور، نزد #اکبرخان نی و نزد #حاجی_خان ضرب را آموخت.
او در جوانی به مدرسه کمال‌الملک رفت و نقاشی را فرا گرفت. همچنین در رشته‌های سوهان‌کاری، نجاری، ریخته‌گری، معرق‌کاری و خاتم‌کاری کسب مهارت کرد که بعداً در ساختن آلات موسیقی به کار بست.
#صبا آثار نیما و هدایت را می‌خواند و با #نیما و #شهریار روابط نزدیک داشت. وی در سال ۱۳۱۱ با یکی از شاگردان خود با نام #منتخب_اسفندیاری کوه نور، دختر عموی نیما ازدواج کرد که حاصل این ازدواج سه دختر به نامهای غزاله، ژاله و رکسانا است.
#ابوالحسن_صبا در سال ۱۳۳۶ و به علت ناراحتی قلبی در سن ۵۵ سالگی درگذشت و در گورستان #ظهیرالدوله به خاک سپرده شد. بعد از مرگ طبق وصیت، خانه‌اش در ۲۹ آبان ۱۳۵۳ توسط دانشکدهٔ هنرهای زیبا به موزه تبدیل شد. این موزه در سال ۱۳۸۳ به کوشش نوهٔ استاد سبا خویی که پیگیر ماجرای مرمت خانه و موزه بود، سرانجام به نتیجه رسید و به وضعیت فعلی‌اش در آمد.
فرامرز پایور، منوچهر صادقی،
حسین تهرانی، حسن کسایی، داریوش صفوت، غلامحسین بنان، لطف‌اله مفخم پایان، علی تجویدی، جهانگیر کامیان، همایون خرم، اسدالله ملک، رحمت‌اله بدیعی، ساسان سپنتا، ابراهیم قنبری مهر، اسماعیل چشم آذر، مهدی خالدی، عباس شاهپوری، مهدی مفتاح، محمدعلی بهارلو، حبیب‌الله بدیعی، محمد طغانیان دهکردی، سعید قراچورلو، شهریار، بابک رادمنش، حسین خواجه امیری (ایرج) ایرج کیایی، پرویز یاحقی و فرهاد فخرالدینی‌ از شاگردان #صبا بودند.



https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw


🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🔴#۲۱ خرداد سالروز درگذشت
#حبیب_محبیان معروف به #حبیب

#خواننده، #آهنگساز، #نوازنده و #ترانه‌سرای سرشناس و صاحب سبک ایرانی
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#یادمان
#حبیب_محبیان معروف به #حبیب (زادهٔ ۴ مهر ۱۳۲۶ در شمیران – درگذشتهٔ ۲۱ خرداد ۱۳۹۵ در روستای نیاسته، کتالم، رامسر)
#خواننده، #آهنگساز، #نوازنده و #ترانه‌سرای سرشناس و صاحب سبک ایرانی بود.
او در دههٔ ۱۳۵۰ خورشیدی با آلبوم #مردتنهای_شب به شهرت رسید. جنس صدای متمایز حبیب، استفاده‌اش از گیتار ۱۲ سیمی و آهنگسازی متأثر از موسیقی راک غربی، او را به‌عنوان هنرمندی متفاوت به موسیقی پاپ ایران معرفی کرد.
#حبیب در ۴ مهر ۱۳۲۶ در شمیران به‌دنیا آمد. در خانوادهٔ او، برادرانش نیز به موسیقی علاقه داشتند اما تنها خود حبیب به موسیقی حرفه‌ای روی آورد. برادران او منوچهر، منصور و محمود، و خواهران او مریم و عفت هستند. علی‌رغم تمایل سایر برادرانش به ویولن، علاقهٔ وی از ابتدا به گیتار بود.
دوران نوجوانی حبیب مصادف با پیدایش گروه #بیتلز در دهه ۶۰ میلادی اروپا شد و این باعث علاقهٔ بیشتر وی به موسیقی گردید. با پذیرفته شدن در آزمون صداوسیما، زیر نظر #مرتضی_حنانه به فراگیری اصول و تدابیر آهنگسازی روی آورد. بعدها وی توانست به‌عنوان خواننده در تلویزیون استخدام شود. وی بعد از ۲ سال از استخدام در رادیو و تلویزیون به خدمت سربازی رفت و در آنجا نیز خواننده باشگاه افسران بود.
وی از معدود خوانندگانی بود که در اجرای آهنگ‌هایشان از گیتار دوازده سیم استفاده می‌کرد.
🍂زندگی خصوصی
همسر اول حبیب، شادی نام داشت. احمدرضا فرزند حبیب از وی است که در ایران زندگی می‌کند. روزی شادی در خیابان پسیان پایش پیچ خورد و به علت آنکه احمدرضا را در آغوش داشت به زمین افتاد و در بیمارستان به دلیل حساسیت به آمپول پنی‌سیلین درگذشت.
تقریباً هم‌زمان با فوت همسر حبیب، مادر او نیز، به‌علت حملهٔ قلبی فوت کرد و این حوادث باعث شد که در اولین آلبومش یعنی «مرد تنهای شب» که در سال ۱۳۵۶ انتشار یافت بیشتر آهنگ‌ها را به یاد ایشان بخواند.
آهنگ‌های #مادر و #خرس_کوکی را به یاد مادرش و #شهلای_من و #خواب_سرخ_بوسه‌ها را به یاد همسرش و #نگاهم را به یاد هر دوی ایشان خواند.
همسر دوم حبیب، ناهید نام دارد که #محمدمحبیان خواننده و همکار پدر ثمره ازدواج با اوست.
🍂بازگشت به ایران
#حبیب در سال ۱۳۶۰ به‌دلیل ممنوعیت خواندن وی در ایران، ایران را ترک کرد و در سال ۱۳۶۴ در لس آنجلس در ایالات متحده آمریکا ساکن شد. او در سال ۱۳۸۸ با نگاشتن نامه‌ای به رئیس جمهور وقت، #محموداحمدی‌نژاد، خواستار حضور در کشور شد و با موافقت ضمنی و پذیرفتن رعایت برخی شرایط به همراه خانواده اش به ایران بازگشت و در رامسر، چهارصد دستگاه اقامت کرد.
🍂انتشار کتاب #مرد_تنهای_شب
در سال ۱۳۹۳ کتاب «مرد تنهای شب» به قلم حبیب انتشار یافت و در نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران همان سال ارائه شد. این کتاب برگزیده‌ای از آثار و ترانه‌های حبیب در همه سالهای فعالیت اش را تشکیل داده است.
#حبیب مدت‌ها از بیماری قلبی رنج می‌برد و در نهایت در ساعت ۹ صبح جمعه ۲۱ خرداد ۱۳۹۵ بر اثر ایست قلبی در روستای نیاسته، کتالم، رامسر و در ۶۸ سالگی درگذشت.

#روحشون_شاد

#یادشون_گرامی

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🦋🍃🌸🍃🦋🍃🌸🍃🦋
🍃🌸🍃🦋🍃🌸
🌸🍃🦋
🍃🌸
🦋

🔴#یادمان
#دوتار ساز #دل است. دوتار را می‌زنند، ولی بقیه سازها را می‌نوازند. دوتار یک جور #فریاد است اما این زدن به معنای خشونت نیست. بیشتر جوشش و عصیان روح است.
روال دوتار زدن اینگونه است که از یک #دعوا شروع می‌شود و به #آشتی ختم می‌شود.

شادروان #غلامعلی_پورعطایی

۱۲ مهر سالروز درگذشت #غلامعلی_پورعطایی

( زاده سال ۱۳۲۶ تربت جام -- درگذشته ۱۲ مهر ۱۳۹۳ مشهد)

#نوازنده_دوتار
۱۲ مهر سالروز درگذشت #غلامعلی_پورعطایی

( زاده سال ۱۳۲۶ تربت جام -- درگذشته ۱۲ مهر ۱۳۹۳ مشهد)
#نوازنده_دوتار

#غلامعلی_پورعطایی نوازنده دوتار و سرآوازهای عارفانه و عاشقانهٔ #خراسان و پیشکسوت موسیقی نواحی خراسان بود.
وی از اهالی منطقه #محمودآباد_تربت_جام و بازنشسته آموزش و پرورش بود و از جوانی به خوانندگی و نوازندگی علاقه داشت.
#تارزنی عطایی در چند مراسم شاهنامه خوانی، اجراهای به یادماندنی داشت.
در اوان جوانی و در سال ۱۳۴۴ به سبب شهرت در نوازندگی و خوانندگی به تهران دعوت شد تا در تالار رودکی، مجامع هنری و سفارتخانه‌های اروپایی و رادیو و تلویزیون، همراه با گروه هنرهای آیینی، سنتی و حرکات موزون به سرپرستی هنرمند برجسته هنرهای آیینی #محمدفاروق_کیانی‌پور و دیگر هنرآفرینان میراث کهنسال به اجرای برنامه بپردازد که بسیار مورد اقبال واقع شد.

شهرت وی در این زمان تا بدانجا ‌رسید که ضمن سفر به سراسر ایران، برای اجرای برنامه در کشورهای گوناگون از وی دعوت به عمل آمد.
وی در گفتگویی درباره دوتار گفته بود:

"دوتار ساز دل است. هیچ‌کس از عبارت دوتارنوازی استفاده نمی‌کند و همه می‌گویند؛ دوتارزنی. دوتار را می‌زنند، ولی بقیه سازها را می‌نوازند. دوتار یک جور فریاد است اما این زدن به معنای خشونت نیست. بیشتر جوشش و عصیان روح است. روال دوتارزدن اینگونه است که از یک دعوا شروع می‌شود و به آشتی ختم می‌شود."

#غلامعلی_پورعطایی در ۶۷ سالگی درگذشت.

فعالیت‌ها :

وی همچنین در بیش از ۱۸ فیلم و سریال به کارگردانی افرادی چون #واروژ_کریم_مسیحی، #بهرام_بیضایی ایفا نقش کرده‌است.
شرکت در مراسم #شاهنامه_خوانی با دوتار چون #جنگ_هفت_لشکر، #داستان_سیاوش، #داستان_بیژن_ومنیژه، #جنگ_کُک_کوه_زاد (قلعه‌ای در تربت جام به نام قلعه کک) از دیگر فعالیت‌های وی است.

او برای خواندن #نوایی_نوایی و دیگر عاشقانه‌های #خراسانی شهرت و محبوبیتی فراوان داشت.
@Bookirancity

🦋
🍃🌸
🌸🍃🦋
🍃🌸🍃🦋🌸
🦋🍃🌸🍃🦋🍃🌸🍃🦋
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#یادمان

#پرویز_یاحقی #معرفی #زادروز

پرویز صدیقی پارسی (۳۱ شهریور ۱۳۱۴– ۱۳ بهمن ۱۳۸۵)، #موسیقی‌دان، #آهنگساز، #نوازنده ویلون اهل ایران بود. وی با نام هنری پرویز یاحقی شناخته می‌شود.
▪️▪️▪️
پرویز از کودکی نزد دایی خود حسین یاحقی زندگی می‌کرد و موسیقی را نزد او آموخت. او از کودکی با هنرمندان نامداری نظیر ابوالحسن صبا،مرتضی محجوبی، و علی‌اکبر شهنازی آشنا شد و مدتی نزد ابوالحسن صبا موسیقی آموخت. او در ۹ سالگی در رادیو نوازندگی کرد.

🔻نخستین آهنگ او برای غلامحسین بنان در برنامه گل‌های رنگارنگ بود به نام «ای امید دل من کجائی»، که هم اکنون نوار آن موجود است. در سال ۱۳۴۲ دختر نوجوانی را به جامعه موسیقی معرفی نمود که مهستی نام گرفت.

🔻او در ضمن چند سال زندگی مشترک با حمیرا برای وی آهنگ‌هایی نیز ساخت. از او تکنوازی‌های بسیاری در ۵ص. گل‌ها باقی‌مانده که نوار آن موجود است.
🌀سبک نوازندگی او بر بسیاری از نوازندگان ویلن تأثیر گذاشت که از آن جمله می‌توان به سیاوش زندگانی، مجتبی میرزاده وبیژن مرتضوی اشاره کرد.
▪️▪️آهنگسازی

🔻آثار پرویز یاحقی دربرگیرنده مجموعه‌های تکنوازی ویلن، همنوازی و ترانه‌هایی است که با صدای خوانندگان ایرانی در سالهای پیش از انقلاب اسلامی در ایران به ویژه با صدای مرضیه، دلکش، الهه و حمیرا (بیشتر در برنامه گل‌های رادیو ایران) خوانده شده‌است؛ از آن جمله:

▪️«بیداد زمان» (به رهی دیدم برگ خزان…) ترانه‌سرا: بیژن ترقی، خواننده: مرضیه

▪️«کلبه من» (به سرایم آمد…)، ترانه‌سرا: بیژن ترقی، خواننده: دلکش

▪️«مهر آفرین» (تو ای عشق من…)، ترانه‌سرا: اسماعیل نواب صفا، خواننده: الهه

▪️«نیاز» (می‌روی اکنون که این سوز نهان…) با صدای الهه

▪️«امید جان» (تو ای امید جان من…)، با صدای دلکش

▪️«ای فتنه کجایی» (ای خدا از آشیان ماندم جدا…)، ترانه‌سرا: کریم فکور، خواننده: پوران

▪️«مرا نفریبی» (تو بمان…)، ترانه‌سرا: بیژن ترقی، خواننده: حمیرا
💢ازدواج با حمیرا

🔻وی در ۳۵ سالگی با پروانه امیر افشاری «حمیرا» (خواننده) ازدواج کرد. ۸ سال بعد حمیرا به دلایلی از او طلاق گرفت. پرویز یاحقی برای همسرش تعداد زیادی آهنگ ساخت که اکثر آن‌ها در لیست آهنگ‌های جاودانه حمیرا قرار گرفتند؛ همانند ترانه «پنجره‌ای به باغ گل» و ترانه «می عاشقانه» و …. بعد از طلاق ارتباط هنری حمیرا با پرویز یاحقی به‌طور کامل قطع می‌شود.
💢هنرمندانی که با پرویز یاحقی بیش‌ترین همکاری را داشته‌اند

🔹فضل‌الله توکل: نوازنده سنتور و آهنگ ساز. در بسیاری از آلبوم‌های و ترانه‌های پرویز یاحقی همکاری داشته‌است.

🔹جلیل شهناز: نوازنده تار. با پرویز یاحقی در اکثر آلبوم‌هایش همکاری داشته‌است.

🔹فرهنگ شریف: نوازنده تار. با پرویز یاحقی در اکثر آلبوم‌هایش همکاری داشته‌است.

🔹بیژن ترقی: شاعر اغلب ترانه‌های ساخته شدهٔ پرویز یاحقی و دوست قدیمی وی

🔹سیمین آقارضی: نوازنده چیره‌دست قانون، در اکثر هم نوازی‌ها با پرویز یاحقی همکاری داشته‌است.

🔹جواد معروفی: نوازنده پیانو و تنظیم‌کنندهٔ اغلب آهنگ‌های پرویز یاحقی

🔹حمیرا: آهنگ‌سازی برخی از ترانه‌های وی و همسر سابق پرویز یاحقی

🔹دلکش: آهنگ‌سازی برخی از ترانه‌های وی

🔹مرضیه: آهنگ‌سازی برخی از ترانه‌های وی
#موسیقی_ایرانی
#استاد_پرویز_یاحقی

ویلن در سرآغازِ زندگیِ ایرانیِ خود، حیران مانده بود که چگونه با موسیقی ایرانی کنار بیاید. از یک سو، شاگردانِ رسته ی «موسیقی دارالفنون» به شیوه ی اجدادی آن وفادار ماندند و از سوی دیگر شباهتِ صوتی با «کمانچه»، «ویلن» را زیر قیمومیت آن قرار می‌داد. «ویلن» نوعی «کمانچه فرنگی» تلقی می‌شد که آن را به جای زانو، زیر چانه می‌نهادند. "حسین خان اسماعیل‌زاده"، _کمانچه‌کشِ معروف_، نخستین نوازنده «کمانچه فرنگی» نیز شد و با پرورشِ شاگرد، راهِ پرورش آن را هموار کرد.

بیشترِ ویلن نوازان برجسته ی بعدی در آغاز شاگرد او بوده اند. از جمله زنده یاد "حسین یاحقی" (دایی پرویز) و شادروان "ابوالحسن صبا". استاد "حسین یاحقی" کمابیش تا آخر عمر به شیوه استاد نخست خود، وفادار ماند، اما "صبا" با بهره گیری از آموزه‌های "کلنل وزیری" و با ابتکاراتِ بسیار، زبان تازه‌ای برای ویلنِ ایرانی پدید آورد. این دو، سال ها، دو شیوه ی ویلن نوازی قدیم و جدید را نمایندگی می کردند و شاگردانِ بسیاری را نیز، می پروراندند.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#نقاشی

بمناسبت زادروز تورج نگهبان🍷❤️
شاعر، ترانه‌سرا، نویسنده و مجری
#نوازنده_غژک
آبرنگ و اکریلیک بر برگ کتابی خوانده شده/ چارگوش درونی۶در۶سانتیمتر/۲۰۲۱ کلن
#آرتا_داوری

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity