🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#۱۹ آذر سالروز درگذشت #جهانگیر_ملک

( زاده ۲۹ بهمن ۱۳۱۱ تهران -- درگذشته ۱۹ آذر ۱۳۸۱ ) #نوازنده_تنبک

#جهانگیر_ملک از نوازندگان چیره‌ دست تنبک و از پرکارترین هنرمندان موسیقی ایران بود. او در تنبک‌ نوازی از شاگردان برجسته #حسین_تهرانی بود و با برنامه گلهای رادیو همکاری داشت. وی در این زمینه شاگردان زیادی را آموزش داد و ضبط‌های رادیویی و خصوصی بسیاری را به همراه ساز و آواز هنرمندان نامی ایران از خود به یادگار گذاشت.
وی پس از طی دوران کودکی و گذراندن تحصیلات ابتدایی، وارد دبیرستان دارالفنون شد و دیپلم گرفت. علاقه‌مندی او به نوازندگی تنبک از همان دوران تحصیل در دبیرستان شروع شد. #حسین_تهرانی نوازنده بزرگ تنبک در همسایگی آنها منزل داشت و چون از استعداد و علاقه #جهانگیر مطلع شد، تدریس تنبک به او را آغاز کرد.
#ملک در سال ۱۳۳۲ در جمع دوستانه‌ای با #علی_تجویدی آشنا شد و به درخواست وی قطعه‌ای را اجرا کرد. #تجویدی که تحت تاثیر شیوه نوازندگی او قرار گرفته‌ بود، او را به رئیس وقت رادیو، #مشیرهمایون_شهردار معرفی کرد. پس از این جریان بود که #ملک ۲۱ ساله به ارکسترهای شماره یک به رهبری #حسینعلی_ملاح و #مهدی_مفتاح، ارکستر شماره دو به رهبری #مجیدوفادار و #علی_تجویدی، ارکستر شماره سه به رهبری #پرویزیاحقی و #همایون_خرم ارکستر شماره چهار به رهبری #عباس_شاپوری، ارکستر شماره پنج به سرپرستی #بزرگ_لشکری و ارکستر شماره شش به رهبری #حبیب_الله_بدیعی دعوت به همکاری و نوازندگی‌شد.
او پس از تشکیل ارکستر گلها به دعوت #حبیب_الله_بدیعی، همزمان با #امیرناصرافتتاح به نوازندگی در این ارکستر پرداخت تا سال ۱۳۵۷ که با وقوع انقلاب کار و فعالیت او به مدت ۱۰ سال به تاخیر افتاد. پس از آن به دلیل شرایط به‌ وجود آمده به خانه‌ نشینی ناخواسته این هنرمندان انجامید و اگر کاری هم ضبط شد اغلب به صورت خصوصی بود.‌

✅فعالیت‌ها :

از همکاری‌ های #ملک با رادیو می‌توان به برنامه‌های گلهای جاویدان، گلهای تازه، گلهای رنگارنگ، یک شاخه گل، برگ سبز و شاعران قصه می‌گویند و نیز برنامه تکنوازان اشاره کرد. برنامه تکنوازان که زیر نظر #محمدمیرنقیبی اداره می‌شد از شماره ۱۰۱ شروع و تا برنامه ۷۷۸ اجرا و ضبط شد. در این میان #ملک به عنوان نوازنده در حدود پانصد و پنجاه برنامه شرکت داشت.
همکاری #جهانگیر_ملک با رادیو تا آخرین روزهای حیاتش ادامه داشت. او علاوه بر اجراهای رادیویی، در جشنواره‌های موسیقی و برنامه‌های مختلفی در تهران و شهرستان‌ها به اجرای برنامه پرداخت و کنسرتهایی را به نفع مسلولین بیمارستان ابوحسین، بیماران امین‌آباد، ندامتگاه دادگستری و دانشگاه تبریز به اتفاق هنرمندانی چون علی تجویدی و حسین تهرانی بپا داشت و کنسرت‌هایی را در کشورهایی مانند آمریکا، انگلستان، آلمان، شوروی، ایتالیا، ژاپن، مکزیک، افغانستان، کویت، عربستان و یمن، برگزار کرد. او همچنین با شرکت در جشن‌های نوروزی دانشجویان ایرانی مقیم اروپا و امریکا برای شناساندن موسیقی کشورش با همکاری دیگر دوستان هنرمند خود تلاش فراوان کرد.
و سرانجام در ۷۰ سالگی درگذشت. شب هفت جهانگیر ملک با چاپ مصاحبه او که سه روز قبل از فوت با فروغ بهمن پور در مجله مقام موسیقی انجام داده بود، مصادف شد.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#حسینعلی_ملاح 🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#موسیقی_ایرانی

#حسینعلی_ملاح

در جريانِ رشد و پرورشِ موسيقي در ايرانِ یک قرنِ اخیر، اديبان و مفسران، اگر چه شمارشان اندك بوده، اما نقشی تاثيرگذار، ايفا كرده اند. جامعه ی موسيقی ايران در گذشته های دورتر، هميشه از كمبودِ ادبياتِ ويژه ی خود، رنجور بوده است. كتاب های نظرب، توجه کمتری به رابطه ی موسيقی وجامعه نشان داده و تنها به ويژگی های فنی و رياضی آن می پرداختند. با سر و سامان گرفتنِ هنرستانِ موسيقی و رواجِ شيوه های علمی و تحقيق و بررسی، نياز به فراهم آوردنِ ادبياتِ ويژه برای آن، فزونی گرفت و سببِ پديد آمدنِ چند پايگاه و منبعِ تفسيری شد. استاد "حسنيعلی ملاح" از جمله موسيقی دانانی بود كه به تحقيق در تاريخِ واژه نامه های موسيقی و فرهنگ های موسيقي و سازشناسی پرداخته وآثاری در اين زمينه را از خود بر جای گذاشته است.

او بيش از نیم قرن در جامعه ی در حالِ تحولِ ايران، به كارِ پژوهش و آموزش پرداخت و راه را برای پديد آمدنِ فرهنگ و ادبياتِ موسيقی قديم و جديدِ ايران، هموار كرد. تخصصِ او در موسيقی علمی و عملی و در شعرِ ادبِ پارسی و آشنايی به زبان های ديگر همگام با عشق به پژوهش، از وی پژوهشگری كم نظير و مطمئن ساخته است. وی در دوره ای شروع به تحقيق كرد كه كمتر كسی در فكرِ اين گونه فعالیت ها بود. وی زمانی به ترجمه ی رساله های خطی در موسيقی و معرفی آن در مجله موسيقی پرداخت كه افرادِ معدودی در اين نوع نحوه ی پژوهش، قدم می نهادند. زيرا دست به قلم زدن در این وادی، سواد و دانشِ بالايی را طلب می نمود.

كارهای پژوهشی "حسينعلی ملاح" در رده های مختلف جريان يافته است، او آثارِ بزرگی از خود در قسمتِ كتابت و تئوری موسيقی ايران از خود بر جای گذاشته كه، راه گشای حالِ حاضر و نسل های آينده خواهد بود و شايد بتوان گفت بيش از بسیاری از نويسندگان صاحب نام در اين مسیر، زحمت کشیده و قلم زده است، كه علاوه بر مطالبِ گوناگونی كه در مجلات و روزنامه ها تحرير كرده از جمله در زمينه ی «پيوندِ شعر و موسيقی»، بررسی رساله های قديمی موسيقی از جمله «رساله جامی»، «تاريخ نگاری انواع مختلفِ موسيقی و فرهنگِ سازها»، «شرح كامل صد غزل از حافظ»، «تاریخ موسیقی نظامی ایران»، «تاریخ موسیقی ایران»، «رساله موسیقی بهجت الروح» و... اين پژوهش ها گاه به صورتِ رشته مقالاتی در نشرياتِ موسيقی و گاه به صورتِ كتاب های مستقل انتشار يافته است.

از ميانِ رساله های قديمی، بررسی های ناقدانه ی او درباره «رساله موسيقی جامی» از اهميت ويژه ای برخوردار است. در تاثيرِ موسيقی و ادبياتِ كهن، او «ديوان حافظ و منوچهری» را جداگانه مورد بررسی قرار داده است و علاوه بر تحقيق و پژوهش، رمز و رازِ نواختن ويولن را از اساتيدی چون "حسين ياحقی"، "ابوالحسن صبا" و دانش نظری موسيقی را از اساتیدی چون "علينقی وزيری" و "روح الله خالقی" آموخته بود. همچنین آشنا به نوازندگی تار و سه تار نيز، بوده است.

زنده یاد "ملاح" همچنين در اركسترِ راديو ايران به رهبری استاد "جواد معروفی"، ويولن می نواخته و بعدها نيز در اجرای چند برنامه ی «گلهای رنگارنگ»، مشاركت داشته است. چند آهنگ و ترانه نيز از زنده ياد "ملاح" به يادگار مانده است، از جمله «غم جهان» در پيوند با رباعی های خيام، «رويای هستی» با متنی از استاد "نواب صفا" و دو آئينه با شعری از "نادر نادرپور". آهنگِ دلنشين و مضمونِ فلسفی شعر «رویای هستی»، يكی از شاخص ترين و به ياد ماندنی ترين آثار غلامحسين خان بنان محسوب می شود. مقالات و نقدهای بسياری نيز، درباره مسائلِ مختلف موسيقی ايران و نظراتِ موسيقی دانان ايرانی، در بازمانده های استاد "ملاح" به چشم می خورد، از جمله درباره بانو "قمرالموك وزيری"، "ابوالحسن صبا"، "علينقی وزيری"، "روح الله خالقی"، "غلامحسين درويش"، "غلامحسين بنان" و.....

"ملاح" در سال هايی كه "كلنل علينقی خان وزيری"، رياستِ هنرستانِ عالی موسيقی را برعهده داشت در آن ثبت نام كرد و به تحصيلاتِ خود ادامه داد.

#روحشون_شاد

#یادشون_گرامی

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب

@Bookcitychat

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity

🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ

۲۷ تیر سالروز درگذشت #حسینعلی_ملاح

( زاده سال ۱۳۰۰ بندرگز -- درگذشتهٔ ۲۷ تیر ۱۳۷۱ ) موسیقیدان
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ

۲۷ تیر سالروز درگذشت #حسینعلی_ملاح

( زاده سال ۱۳۰۰ بندرگز -- درگذشتهٔ ۲۷ تیر ۱۳۷۱ ) موسیقیدان

حسینعلی ملاح نقاش، موسیقیدان، آموزگار موسیقی و از بزرگ‌ترین مؤلفان و پژوهشگران عرصهٔ موسیقی به‌ویژه موسیقی سنتی ایران بود.
او یکی از فرزندان خدیجه افضل وزیری و نوه دختری بی‌بی‌خانم استرآبادی بنیانگذار اولین دبستان دخترانه و یکی از نخستین پیشگامان حقوق زنان ایران بود. پدر وی آقابزرگ ملاح از طوایف اصیل منطقه بندرگز از توابع استرآباد و از کارمندان عالیرتبه وزارت کشور بود. ملاح از کودکی به فراگیری موسیقی علاقه‌ای خاص داشت و از ۱۴ سالگی ابتدا نزد معلم نقاشی خود که از موسیقی هم بهره‌ای داشت تمرین را آغاز کرد ولی چندی بعد نزد استادانی چون : ابوالحسن صبا، حسین یاحقی و کلنل وزیری رفت و به فراگیری علم موسیقی مشغول شد.
زمانی که کلنل وزیری به ریاست مدرسه عالی موسیقی منصوب شد، ملاح در این مدرسه ثبت نام کرد. در این هنگام که هشت سال از نواختن و آشنایی وی با تار و سه‌تار و ویلون می‌گذشت، ابتدا نزد فروتن راد، تمرین و فراگیری ویلون، سپس هارمونی را نزد روح‌اله خالقی آموخت و سرانجام از مدرسه عالی موسیقی کشور، موفق به دریافت دیپلم موسیقی شد. وی هنرمندی با استعداد بود و ضمن تحصیل در موسیقی، از دانشکده کشاورزی فارغ‌التحصیل شد.
او خدمات شایانی به موسیقی کشور داشت و آثار زیادی از خود به جای نهاد که در مجلات و روزنامه‌ها تحریر کرده و شرحی بر رساله موسیقی جامی، رساله موسیقی بهجت‌الروح، سرگذشت کلنل وزیری، مشت‌زن و دو اثر دیگر، انجمن دوستی و تفریح و چهار نمایشنامه دیگر، زنده باد زندگی، ملکه ویکتوریا.
ملاح، علاوه بر موسیقی، با هنر نقاشی نیز آشنایی داشت و آثاری از خود به جای نهاد که تصویرهای جالب و استثنایی کلنل وزیری و کمال‌الملک از آن جمله‌اند. با تمام این ویژگی‌ها، او مردی متواضع و خوش‌برخورد و مهماندوست بود و همیشه درِ خانه‌اش به روی اهل موسیقی و علم و ادب باز بود و هر کمکی از وی به هنرآموزان موسیقی برمی‌آمد دریغ نمی‌‌کرد. بخشی از دستنوشته‌های او توسط جواد مهدویان در کتاب نخستین فرهنگستان به روایت اسناد به چاپ رسید است.
او آهنگ‌های زیبا و جالبی ساخت که از آثار خوب و باارزش موسیقی اصیل ایرانی است. وی علاوه بر نوازندگی با ویلون که ساز تخصصی‌اش بود با نواختن تار و سه‌تار نیز آشنایی داشت و این سازها را نیکو می‌نواخت.
علیرضا میرعلی‌نقی از شاگردان او در مباحث موسیقی است.
حسینعلی ملاح در ۹۱ سالگی درگذشت.

آثار :
تألیفات
شرح زندگی غلامحسین درویش
پیوند موسیقی و کلام
تاریخ موسیقی ایران
تاریخ موسیقی نظامی
حافظ و موسیقی
منوچهری دامغانی و موسیقی
فرهنگ سازها
شرح کامل صد غزل از حافظ
و مقالات بسیار در مجلات مختلف و دانش‌نامهٔ ایرانیکا
ترجمه‌ها :
زنده باد زندگی
دختران فضل‌فروش
مونا و انا
آثار صوتی
رقص ژاله
رؤیای هستی

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#ارتباط_با_ما

#گروه_کتاب_ایرانشهر

@Bookcitychat

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#موسیقی

دو آینه
#رامش
آهنگ : #حسینعلی_ملاح
شعر : #نادرنادرپور

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

« تجربه اول پشت میکروفن درحالی‌که مرحوم #گلپا، بانو #الهه و بانو #پوران را در لژ رادیو و پشت میز داوری می‌دیدم و تعداد صد تماشاچی و حضور شانزده موزیسین حرفه‌ای در سالن و انبوه شنوندگان رادیو در سراسر ایران، ترس مرا بیشتر می‌کرد.»
«ترانه #غروب_کوهستان را با ضرب #امیربیداریان و ویولن‌نوازی #جهانبخش_پازوکی اجرا کردم و به دید خودم بسیار اجرا بی‌کیفیتی بود. لرزش در صدا و کشدار شدن تحریرها؛ اما هیچگاه از یاد نمی‌برم که جمعیت حاضر دو دقیقه تمام تشویق می‌کردند و نخستین کسی که به من تبریک گفت؛ #ناصرحریری از نوازندگان بنام ویولن بود.»

و این آغازی بر فعالیت جدی‌تر #ناهید در هنر آواز می‌شود و در پی آن پیشنهاد فعالیت در رادیو ایران و برنامه‌های خاطره‌انگیز #گل‌ها و #رنگارنگ.

او دراین‌باره می‌گوید: «از این به بعد آهنگ‌های مشکل و سخت را به من می‌سپردند و ویژگی هنر من تحریرهایی بود که آن دوره کمتر استفاده می‌شد.»

«ظرف یک هفته بعدازاین اجرا #کلنل_وزیری و #حسین‌علی_ملاح قطعه‌ای در دستگاه چهارگاه ساختند و مرا دعوت به همکاری کردند. ماهی یک‌بار اجرا در رادیو تهران، حدود 15 اجرا در گل‌ها و 15 تا در رنگارنگ. گل‌های 392، 408 و گل‌های 323 را که قرار بود بانو #الهه و دیگر بانوان آوازخوان بخوانند به من سپردند.»

اما تفاوت عمده #ناهیددایی‌جواد با بقیه بانوانی که در برنامه گل‌ها اجرا داشتند این بود که او نخستین بانویی بود که آوازهای مثنوی را می‌خواند و پیش از او بقیه هنرمندان زن، ترانه‌خوان بودند.

#دایی‌جواد ادامه می‌دهد: «به خاطر دارم زمانی در دهه 40 جشن رادیو در هتل ونک تهران برگزار شد و بانو #دلکش از گوشه سالن به سمت من آمد و مرا در آغوش گرفت و گفت می‌دانستی صدای بسیار زیبایی داری و من در جواب گفتم شما آنقدر اسطوره من بودید که تنها در این آرزو بودم جواب سلامم را بدهید.»

#ناهیددایی‌جواد همزمان با فعالیت در رادیو با رتبه 21 کنکور در رشته ادبیات فارسی و رتبه دو در دانشکده تربیت‌معلم هم پذیرفته می‌شود. او می‌گوید: «در این دوره دیگر من شناخته‌شده بودم و زمانی که در تربیت‌معلم پذیرفته شد، برای پدرم پیام تبریکی با این عنوان که ورود دخترتان را به دارالمعلمان تبریک عرض می‌کنیم فرستاده شد و از این زمان مادرم هم خوشحال و راضی بود. همزمان به ورود به دانشگاه سرپرستی ارکستر و مراسم تشریفاتی دانشگاه و امور دانشجویی را به من سپردند و آن دوره با شرکت در جشنواره موسیقی شیراز و رضاییه (ارومیه) رتبه اول را کسب کردیم.»

«دهه 50 وارد آموزش‌وپرورش شدم و ابتدا دبیر پرورشی بودم که موسیقی و تئاتر کار می‌کردم و بعداً دبیری ادبیات فارسی در دبیرستان رودابه را به عهده گرفتم.»

«سال 1355 #کیوان_قدرخواه که نسبت فامیلی باهم داشتیم و تازه مدرک وکالت گرفته بود و در پاساژ کازرونی دفتر وکالت تأسیس کرده بود از من خواستگاری کرد. ابتدا قبول نکردم و به او گفتم چه ویژگی دارم که مرا انتخاب کردی؟ آوازه‌خوان هم که هستم! او گفت برای تمام ویژگی‌های خوبی که داری تو را انتخاب کردم.»

«آن زمان در محله عباس‌آباد ساکن شده بودیم و در همان خانه پدری جشن عروسی برگزار کردیم. حضور هزار نفر میهمانانی که نیمی از آنها دعوت نشده بودند و خودم آواز می‌خواندم و نوازندگان می‌نواختند و همه شاد بودند. یک عکاس آمریکایی از مجلس عکس می‌گرفت که بسیار تعجب کرده بود و می‌گفت فکر می‌کردم همه دختران ایرانی در مجلس عروسی خودشان می‌خوانند.»

#ناهیددایی‌جواد اما این روزها تنها از عشق و محبتی که مردم در دهه‌های مختلف نسبت به او داشتند یاد می‌کند و می‌گوید: «اگر راه درست را قدم برداریم، محبت خدا و مردم را نصیب خواهیم برد.»

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity