🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#یادمان
#حبیب_محبیان معروف به #حبیب (زادهٔ ۴ مهر ۱۳۲۶ در شمیران – درگذشتهٔ ۲۱ خرداد ۱۳۹۵ در روستای نیاسته، کتالم، رامسر)
#خواننده، #آهنگساز، #نوازنده و #ترانه‌سرای سرشناس و صاحب سبک ایرانی بود.
او در دههٔ ۱۳۵۰ خورشیدی با آلبوم #مردتنهای_شب به شهرت رسید. جنس صدای متمایز حبیب، استفاده‌اش از گیتار ۱۲ سیمی و آهنگسازی متأثر از موسیقی راک غربی، او را به‌عنوان هنرمندی متفاوت به موسیقی پاپ ایران معرفی کرد.
#حبیب در ۴ مهر ۱۳۲۶ در شمیران به‌دنیا آمد. در خانوادهٔ او، برادرانش نیز به موسیقی علاقه داشتند اما تنها خود حبیب به موسیقی حرفه‌ای روی آورد. برادران او منوچهر، منصور و محمود، و خواهران او مریم و عفت هستند. علی‌رغم تمایل سایر برادرانش به ویولن، علاقهٔ وی از ابتدا به گیتار بود.
دوران نوجوانی حبیب مصادف با پیدایش گروه #بیتلز در دهه ۶۰ میلادی اروپا شد و این باعث علاقهٔ بیشتر وی به موسیقی گردید. با پذیرفته شدن در آزمون صداوسیما، زیر نظر #مرتضی_حنانه به فراگیری اصول و تدابیر آهنگسازی روی آورد. بعدها وی توانست به‌عنوان خواننده در تلویزیون استخدام شود. وی بعد از ۲ سال از استخدام در رادیو و تلویزیون به خدمت سربازی رفت و در آنجا نیز خواننده باشگاه افسران بود.
وی از معدود خوانندگانی بود که در اجرای آهنگ‌هایشان از گیتار دوازده سیم استفاده می‌کرد.
🍂زندگی خصوصی
همسر اول حبیب، شادی نام داشت. احمدرضا فرزند حبیب از وی است که در ایران زندگی می‌کند. روزی شادی در خیابان پسیان پایش پیچ خورد و به علت آنکه احمدرضا را در آغوش داشت به زمین افتاد و در بیمارستان به دلیل حساسیت به آمپول پنی‌سیلین درگذشت.
تقریباً هم‌زمان با فوت همسر حبیب، مادر او نیز، به‌علت حملهٔ قلبی فوت کرد و این حوادث باعث شد که در اولین آلبومش یعنی «مرد تنهای شب» که در سال ۱۳۵۶ انتشار یافت بیشتر آهنگ‌ها را به یاد ایشان بخواند.
آهنگ‌های #مادر و #خرس_کوکی را به یاد مادرش و #شهلای_من و #خواب_سرخ_بوسه‌ها را به یاد همسرش و #نگاهم را به یاد هر دوی ایشان خواند.
همسر دوم حبیب، ناهید نام دارد که #محمدمحبیان خواننده و همکار پدر ثمره ازدواج با اوست.
🍂بازگشت به ایران
#حبیب در سال ۱۳۶۰ به‌دلیل ممنوعیت خواندن وی در ایران، ایران را ترک کرد و در سال ۱۳۶۴ در لس آنجلس در ایالات متحده آمریکا ساکن شد. او در سال ۱۳۸۸ با نگاشتن نامه‌ای به رئیس جمهور وقت، #محموداحمدی‌نژاد، خواستار حضور در کشور شد و با موافقت ضمنی و پذیرفتن رعایت برخی شرایط به همراه خانواده اش به ایران بازگشت و در رامسر، چهارصد دستگاه اقامت کرد.
🍂انتشار کتاب #مرد_تنهای_شب
در سال ۱۳۹۳ کتاب «مرد تنهای شب» به قلم حبیب انتشار یافت و در نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران همان سال ارائه شد. این کتاب برگزیده‌ای از آثار و ترانه‌های حبیب در همه سالهای فعالیت اش را تشکیل داده است.
#حبیب مدت‌ها از بیماری قلبی رنج می‌برد و در نهایت در ساعت ۹ صبح جمعه ۲۱ خرداد ۱۳۹۵ بر اثر ایست قلبی در روستای نیاسته، کتالم، رامسر و در ۶۸ سالگی درگذشت.

#روحشون_شاد

#یادشون_گرامی

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#یادمان

جنگ بالش / The Pillow Fight
عکاس: #هری_بنسن / Harry Benson
سال: ۱۹۶۴

هری بنسن نمی خواست گروه #بیتلز را ببیند. این عکاس اهل گلاسکو به دنبال سفر به آفریقا و تهیه یک گزارش دیگر بود که از او خواستند به سراغ این گروه موسیقی در پاریس برود. خود او در این باره به طعنه گفته بود: «خودم را خبرنگاری خیلی جدی تصور می کردم و دوست نداشتم گزارشی درباره یک گروه موسیقی راک اند رول بنویسم.» ولی به محض این که این پسرهای لیورپولی و اجرای آن ها را دید، دیگر تمایلی به ترکشان نداشت. «با خودم گفتم که خدای من، بهترین گزارش را انتخاب کرده ام.» آن موقع بیتلز در اوج شهرت بودند و بنسن در این موقع به سراغشان رفته بود. عکس جنگ بالش در هتل مجلل جرج پنجم ثبت شده است. همان شبی که اعضا گروه متوجه شدند که آهنگ می خواهم دستت را بگیرم در آمریکا به صدر جدول فروش رفته است. در عکس جان، پل، جورج و رینگو همچون چند پسربچه پرشور با استعداد مشغول دعوا با هم هستند. این شاید آخرین لحظه معصومیت افسار گسیخته آن ها بود. در این تصویر می توان لذت، شادی و خوش بینی محض آن ها را مشاهده کرد. این همان احساساتی بود که طرفداران بیتلز در آمریکا، یازده هفته پس از ترور #جان_کندی نیاز داشتند. این سفر منجر به همکاری چندین ساله بنسن با بیتلز شد. آن هم در حالی که آن طور که خود بنسن می گوید: «نزدیک بود این همکاری از دست برود.»
#ترانه_های_غربی

آنگونه که سِر پل مک کارتنی تعریف میکند، او در جوانی خواب مادر مرحومش را می‌بیند، و مادر مَری در خواب به او میگوید: «خیلی نگران نباش، اوضاع رو به راه می‌شه».
مک کارتنی در آن زمان مشکلات زیادی داشت و این توصیه مادر به او دلگرمی میدهد و اتفاقا الهام بخش ترانه‌ای نیز میشود.

«درست می‌شه» (‌Let It Be) از معدود ترانه‌هایی‌ست که پل به تنهایی و بدون همکاری دیگر اعضای گروه بیتلز نوشت که در آلبومی با همین نام در سال ١٩٧٠ منتشر شد. جان لنون اما ابتدا از این ترانه خوشش نیامد و در جایی گفت، پل این ترانه را از ترانه «پُلی بر فراز آبهای خروشان» سروده پُل سایمون برداشت کرده و بعدا در ترانه «چجوری می‌خوابی» به هجو این اثر پرداخت، اما با این حال جان لنون از تک نوازی گیتار جرج هریسون در این اثر تعریف و تمجید کرده است.

گذشته از همه حاشیه ها این ترانه توجه منتقدان را جلب کرد و همان سال در مستندی استفاده شد و جایزه اسکار را نیز دریافت کرد و بعدها مجله رولینگ استون ترانه را در رتبه هشتم لیست ۵٠٠ ترانه برتر تمام دوران معرفی کرد.


🔸🔹🔸🔹🔸🔹🔸🔹🔸🔹

وقتایی که یه مشکلی دارم
مادر مری می‌اد
حرف‌های حکیمانه می‌زنه: «درست می‌شه»
توی اوقات تیره و تارم، درست جلو روم سبز می‌شه
حرفهای حکیمانه می‌زنه: «درست می‌شه»
درست می‌شه، درست می‌شه، درست می‌شه، درست می‌شه
حکیمانه نجوا می‌کنه: «درست می‌شه»

وقتی آدم‌های دلشکسته توی دنیا، با هم می‌سازند
یه جواب هست: «درست می‌شه»
چون شاید از هم بُریده باشند، اما هنوزم می‌دونن یه شانسی هست
یه جوابی هست: «درست می‌شه»
درست می‌شه، درست می‌شه، درست می‌شه، درست می‌شه
حکیمانه نجوا می‌شه: «درست می‌شه»
درست می‌شه، درست می‌شه، درست می‌شه، درست می‌شه

وقتی که شب ابری و تیره ست، هنوزم یه نور به من ‌می‌تابه
بتاب، تا وقتی آفتاب بتابه، درست می‌شه
با نوای موسیقی بیدار می‌شم، مادر مری می‌اد پیشم
حرفهای حکیمانه می‌زنه: «درست می‌شه»
درست می‌شه، درست می‌شه، درست می‌شه، آره، درست می‌شه
یه جوابی هست: «درست می‌شه»
درست می‌شه، درست می‌شه، درست می‌شه، آره، درست می‌شه
حکیمانه نجوا می‌کنه: «درست می‌شه»

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#موسیقی_ملل

#جان_لنون_تولدت_مبارک

امروز سالروز تولد خواننده ی بزرگ انگلیسے،یکی از بهترین های گروه #بیتلز #جان_لنون بزرگ است ( ۹ اکتبر ۱۹۴۰ میلادے )

لنون را هنوزهم می‌توان یکى از پرنفوذترین چهره‌هاى نیمه دوم قرن بیستم دانست. لنون در دهه شصت میلادى به همراهى پاول مکارتنى، جرج هریسون و رینگو استار سه عضو دیگر گروه بیتلز موفقیت‌هاى بی‌نظیرى را جشن گرفتند و ترانه‌هاى جاودان بی شمارى را از خود به جاى گذاشتند. چندین ترانه از این گروه محبوب همزمان در رده‌بندى ترانه‌هاى پرفروش روز قرار داشت و ازآن زمان تاکنون نیز بسیارى ازهنرمندان نسل بعد را تحت تاثیر قرارداده است .

جان وینستون لنون، خواننده، ترانه سرا، موسیقیدان، آهنگساز و شاعر، از معروف‌ترین، شناخته‌ترین و برجسته‌ترین چهره‌های دنیای موسیقی راک، در انگلستان، به دنیا آمد. او به‌عنوان یکی از اعضای موسس گروه بیتلز و یکی از اعمالی‌ترین افراد در افزایش بافت تاریخی موسیقی عامه‌پسند، در سراسر جهان شناخته شد. وی به‌همرا پل مک کارتنی یکی از موفق‌ترین مشارکت‌ها را در نوشتن ترانه در قرن بیستم انجام دادند. در سال ۱۹۷۰ که گروه آن‌ها از هم پاشید، وی بصورت انفرادی حرفه‌اش را ادامه داد، اما باعت انتقاد و حتی تحسین‌آمیز شدن آلبوم او «جان لنون پلاستیک باند» شد. لنون در سال ۱۹۷۵ ارجعیت زمان را برای خانواده‌اش گذاشت و آلبوم جدیدش «فانتزی دو» را در سال ۱۹۸۰ منتشر کرد، اما سه هفته پس از انتشار این آلبوم، به ضرب گلوله به قتل رسید.
لنون که متولد و بزرگ‌شده لیورپول بود، در ۹ اکتبر ۱۹۴۰ در شهر لیورپول انگلیس، در خانواده‌ای از طبقه کارگر به‌دنیا آمد. وی همواره می‌خواست مانند پدرش یک ملوان شود، اما پس از گوش‌سپردن به آهنگ‌های الویس پریسلی به موسیقی روی آورد. شهرت لنون با آوازه‌خوانی در گروه موسیقی بیتلز شروع شد، گروهی که وی بنیان‌گذار و درواقع مغز متفکر آن به شمار می‌رفت و با عضو دیگر گروه پل مک کارتنی ایجاد کرده بود. این گروه ۱۲ آلبوم منتشر کرد که اولین آنها «Please, Please me» در مارس ۱۹۶۳ به بازار آمد. پس از آن‌که آهنگ اصلی آلبوم در صدر فروش در بریتانیا و آمریکا قرار گرفت، دیگر شهرت لنون فراگیر شده بود.

در سال ۲۰۱۰، فروش آلبوم انفرادی لنون، در ایالات متحده بیش از ۱۴ میلیون فروش آلبوم، به‌همراه داشت. تعداد ۲۵ تک‌آهنگ او در ۱۰۰ اثر برتر بیلبورد ایالات متحده نیز نمودار بودند. لنون ماهیت سرکش و شوخ طبعی در موسیقی خود داشت. نوشتنارها، نقاشی‌ها و فیلم‌های او بر پایه مصاحبه‌های وی، او را فعال سیاسی صلح‌طلب و بحث برانگیز نشان می‌داد. وی در سال ۱۹۷۱ به شهر نیویورک نقل‌مکان کرد، جایی که منتقد جنگ ویتنام و دولت ریچارد نیکسون بود، و به اخراج و یا تبعید وی از خاک ایالات متحده حاصل شد. در حالی که آهنگ‌ها و ترانه‌های خود رابر پایه سرود «جنبش ضد جنگ» به تصویب رساند.
او به‌جز موسیقی در زمینه‌های سیاست، صلح، نویسندگی و هنرپیشگی هم فعالیت کرده بود. لنون به عنوان یکی از بهترین‌های موسیقی قرن بیستم در سراسر دنیا شناخته می‌شود. چنان‌که در نظرسنجی بی‌بی‌سی از مردم انگلستان، در سال ۲۰۰۲، مقام هشتم و از دید مجله رولینگ استون مقام پنجم را کسب، و او را در بین صد شخصیت برتر بریتانیایی در طول تاریخ، نشان داد.
در سال‌های دهه شصت وقتی خبرنگاری از او پرسید مرگش را چگونه تصور می‌کند گفته بود: «احتمالاً یه دیوونه ترتیبم رو می‌ده».
خواننده جاودان گروه بیتلز، ده سال پیش از مرگش در پاسخ به این پرسش که اگر ناگهان بمیری، دوست داری از تو چگونه یاد شود، گفت: «به عنوان یک صلح‌دوست بزرگ. ما امیدواریم به صلح دست پیدا کنیم. این هدف ماست، و دستاورد بزرگی هم هست. ما همه تلاشمان را برای دستیابی به صلح می‌کنیم. به طور نمادین، به جای شکستن شیشه مغازه‌ها برای صلح، مثلا می‌گذاریم موهایمان بلند شود. حتی اگر کارگری موهایش را نزند، به نحوی برای صلح مبارزه کرده است. برای همین می‌گوییم برای صلح موهایت را بلند کن، یا برای صلح از رختخواب بیرون نیا. می‌دانید، کارهایی از این قبیل که چیزی را هم خراب نمی‌کند.»
جان لنون در سال‌های آخر عمرش بود که اعتراف کرد شعر ترانه مشهور «تصور کن» را از کتابی تصویری به نام «گریپ فروت» که همسر ژاپنی هنرمندش، به نام یوکو اونو آن را نوشته بود، گرفته است. او گفت: «در واقع این ترانه را باید “لنون اونو” بدانیم. شعر و مفهوم این ترانه از یوکو گرفته شده. اما آن ‌وقت‌ها من یک مقدار خودخواه بودم و اسم یوکو را نبردم. ایده این ترانه از کتاب «گریپ فروت» گرفته شده است.»

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#نقد_عکس

#جنگ_بالش / The Pillow Fight

عکاس: #هری_بنسن / Harry Benson

سال: ۱۹۶۴
هری بنسن نمی خواست گروه #بیتلز را ببیند. این عکاس اهل گلاسکو به دنبال سفر به آفریقا و تهیه یک گزارش دیگر بود که از او خواستند به سراغ این گروه موسیقی در پاریس برود. خود او در این باره به طعنه گفته بود: «خودم را خبرنگاری خیلی جدی تصور می کردم و دوست نداشتم گزارشی درباره یک گروه موسیقی راک اند رول بنویسم.» ولی به محض این که این پسرهای لیورپولی و اجرای آن ها را دید، دیگر تمایلی به ترکشان نداشت. «با خودم گفتم که خدای من، بهترین گزارش را انتخاب کرده ام.» آن موقع بیتلز در اوج شهرت بودند و بنسن در این موقع به سراغشان رفته بود. عکس جنگ بالش در هتل مجلل جرج پنجم ثبت شده است. همان شبی که اعضا گروه متوجه شدند که آهنگ می خواهم دستت را بگیرم در آمریکا به صدر جدول فروش رفته است. در عکس جان، پل، جورج و رینگو همچون چند پسربچه پرشور با استعداد مشغول دعوا با هم هستند. این شاید آخرین لحظه معصومیت افسار گسیخته آن ها بود. در این تصویر می توان لذت، شادی و خوش بینی محض آن ها را مشاهده کرد. این همان احساساتی بود که طرفداران بیتلز در آمریکا، یازده هفته پس از ترور #جان_کندی نیاز داشتند. این سفر منجر به همکاری چندین ساله بنسن با بیتلز شد. آن هم در حالی که آن طور که خود بنسن می گوید: «نزدیک بود این همکاری از دست برود.»
پ.ن: امروز سالروز تولد جیمز پُل مک‌کارتنی خواننده و آهنگساز موسیقی راک انگلیسی و عضو گروه افسانه‌ای بیتلز، از برترین آهنگسازان موسیقی راک سده بیستم میلادی است.(۱۸ ژوئن ۱۹۴۲)


🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity