🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿
📚🤔
🔴 #موسیقی_ایرانی
#حبیب_محبیان
در روزهای شکوه و اوجِ موسیقی پاپ ایرانی، درست در سالهای منتهی به انقلاب ۱۳۵۷، "حبیب محبیان" در ۲۵ سالگی با انتشارِ اولین آلبومش، توانست توجهها را به خود جلب کند. جلوه گری در کنار ستارههای پر تعداد و درخشان آسمان موسیقی پاپ ایرانی، برای یک جوان تازه کار، تنها در یک صورت محتمل بود: «ارایه ی اثری بسیار برجسته و البته خاص، که اولین آلبوم او، از همین جنس بود. مجموعهای استودیویی که خیلیها آنرا از ماندگارهای موسیقی دهه ۵۰ میشمارند. آلبومی با نامِ «مرد تنهای شب».
بر خلاف سنتِ رایجِ عرصه ی موسیقی روز و فراگیر در ایرانِ آن زمان و متفاوت با اغلب چهرههای پرآوازه ی این عرصه، "حبیب" تنها خواننده ی سرودهها و ساختههای دیگران نبود. در نخستین آلبومش او ارایه کننده ی ۱۰ قطعه بود که ترانههای آن، بیشتر سرودههایی از وی بودند و همگی آنها به آهنگسازی و تهیه کنندهگی خودش بود. برخی از ترانههای این اثر، بیانی از احساساتِ عمیقِ و شخصی خود هنرمند بودند و برخی هم بیانی از وضعیت اجتماعی و سیاسی در حال گذار آن روزگار در ایران زمین بودند.
قطعات ماندگار «آلبوم مرد تنهای شب»، از جمله قطعه آغازین که نام اثر برگرفته از آن است، به علاوه قطعات «شهلا» و «مادر» ، آشکارا از دردها و رنجهای روحی خودِ وی، حکایت دارند و همانطور که بارها گفته شده است، خصوصاً دو قطعه ی آخری، تحت تاثیر درگذشت نابهنگام همسر اولش، "شادی"، و از دنیا رفتن همزمان مادرش اجرا شدهاند. از طرف دیگر ترانههای قطعههایی چون «یاران من» و «قصه روز سیاه»، ترانههایی از جنس ترانههای اعتراضی هستند که به وضوح راوی در آن، به وضع موجود گلهمند است و با توجه به شرایط ایران به زعم برخی، حال و هوایی انقلابی دارند. اما فراتر از کلام، این اثر از نظر موسیقایی، هم به لطفِ سازبندی و هم به کمکِ آواز متفاوتِ خواننده آن، صدایی تازه را به فضای موسیقی پاپِ آن زمان ایران معرفی کرده بود.
او با کمک جنس صدا و لحن خواندنش آوازی خاص اما قدرتمند و گیرا را ارایه کرد. با اینحال پس از انتشار آلبومِ اولش و موفقیت در جلب توجه همگانی، او پیش از انقلاب، تنها فرصت پیدا کرد که یک آلبوم دیگر را منتشر کند. آلبومی به نام «سلام همسایه». در این اثر او، دست به تجربهای متفاوت زد. این بار او به سراغ ترانههایی از ترانه سراهای دیگر رفته بود. کسانی همچون "مسعود فردمنش" و "سعید قائم مقامی" و "رضا افشاری" و به علاوه از شعر "حافظ" و تصنیفی محلی-نواحی هم استفاده کرد. "حبیب" در این تجربه تنها تهیه کننده سه اثر بود و بقیه عمدتاً به دست "اریک ارکانت"، انجام شد. تهیه کننده موسیقیای که برای بیش از یک دهه با اغلب ستارههای نامدار موسیقی پاپ ایرانی کار کرده بود. اما در آهنگسازی همه آثارش ساختههایی بودند از خود "حبیب"، به جز از یکی، که آهنگسازش "سیاوش قمیشی"، هنرمند مطرح موسیقی پاپ، بود. اما انقلاب سال ۱۳۵۷ بر روند رشد هنری "حبیب" به مانند بسیاری از هنرمندان موسیقی وقفه انداخت. او در اوائل دهه ۶۰ خورشیدی ترجیح داد که به خارج از کشور مهاجرت کند.
اما نهایتاً پس از شش سال موفق شد اولین اثر استودیویاش را منتشر کند. آلبومی به اسم «آفتاب مهتاب» که در سال ۱۳۶۳ و در بیرون از ایران به بازار آمد. این مجموعه هفت قطعهای، حال و هوایی بسیار متفاوت با آثار برجسته پیشین "حبیب" داشت. اثری که بیشتر متاثر از موسیقی پاپ عامیانه بود. آثار بعدی او، در دهه ۶۰ خورشیدی، باز هم شاید یادآور دورانی شکوهمند نباشند، اما بسیاری گواهند که هنرمندان موسیقی ایرانی در تبعید برای ساخت، اجرا و ضبط آثارشان در مضیقه بوده اند و آثار باقیمانده از این دوران بازتابی واقعی از استعدادها و توانمندیهای موسیقیایی آنها نیست.
با این حال "حبیب" در دهه ۴۰ سالگیاش و در دهه هفتاد خورشیدی، به مسیر پیشین هنریاش بازگشت، مسیری که با انتشار آلبوم «صفر» درسال ۱۳۷۳ آغاز شد که در آن، بازسازی آهنگ «شهلا» وجود داشت و اجرایی متفاوت از شعر «پریای» "احمد شاملو"...
روحش شادیادشون گرامی
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴 #موسیقی_ایرانی
#حبیب_محبیان
در روزهای شکوه و اوجِ موسیقی پاپ ایرانی، درست در سالهای منتهی به انقلاب ۱۳۵۷، "حبیب محبیان" در ۲۵ سالگی با انتشارِ اولین آلبومش، توانست توجهها را به خود جلب کند. جلوه گری در کنار ستارههای پر تعداد و درخشان آسمان موسیقی پاپ ایرانی، برای یک جوان تازه کار، تنها در یک صورت محتمل بود: «ارایه ی اثری بسیار برجسته و البته خاص، که اولین آلبوم او، از همین جنس بود. مجموعهای استودیویی که خیلیها آنرا از ماندگارهای موسیقی دهه ۵۰ میشمارند. آلبومی با نامِ «مرد تنهای شب».
بر خلاف سنتِ رایجِ عرصه ی موسیقی روز و فراگیر در ایرانِ آن زمان و متفاوت با اغلب چهرههای پرآوازه ی این عرصه، "حبیب" تنها خواننده ی سرودهها و ساختههای دیگران نبود. در نخستین آلبومش او ارایه کننده ی ۱۰ قطعه بود که ترانههای آن، بیشتر سرودههایی از وی بودند و همگی آنها به آهنگسازی و تهیه کنندهگی خودش بود. برخی از ترانههای این اثر، بیانی از احساساتِ عمیقِ و شخصی خود هنرمند بودند و برخی هم بیانی از وضعیت اجتماعی و سیاسی در حال گذار آن روزگار در ایران زمین بودند.
قطعات ماندگار «آلبوم مرد تنهای شب»، از جمله قطعه آغازین که نام اثر برگرفته از آن است، به علاوه قطعات «شهلا» و «مادر» ، آشکارا از دردها و رنجهای روحی خودِ وی، حکایت دارند و همانطور که بارها گفته شده است، خصوصاً دو قطعه ی آخری، تحت تاثیر درگذشت نابهنگام همسر اولش، "شادی"، و از دنیا رفتن همزمان مادرش اجرا شدهاند. از طرف دیگر ترانههای قطعههایی چون «یاران من» و «قصه روز سیاه»، ترانههایی از جنس ترانههای اعتراضی هستند که به وضوح راوی در آن، به وضع موجود گلهمند است و با توجه به شرایط ایران به زعم برخی، حال و هوایی انقلابی دارند. اما فراتر از کلام، این اثر از نظر موسیقایی، هم به لطفِ سازبندی و هم به کمکِ آواز متفاوتِ خواننده آن، صدایی تازه را به فضای موسیقی پاپِ آن زمان ایران معرفی کرده بود.
او با کمک جنس صدا و لحن خواندنش آوازی خاص اما قدرتمند و گیرا را ارایه کرد. با اینحال پس از انتشار آلبومِ اولش و موفقیت در جلب توجه همگانی، او پیش از انقلاب، تنها فرصت پیدا کرد که یک آلبوم دیگر را منتشر کند. آلبومی به نام «سلام همسایه». در این اثر او، دست به تجربهای متفاوت زد. این بار او به سراغ ترانههایی از ترانه سراهای دیگر رفته بود. کسانی همچون "مسعود فردمنش" و "سعید قائم مقامی" و "رضا افشاری" و به علاوه از شعر "حافظ" و تصنیفی محلی-نواحی هم استفاده کرد. "حبیب" در این تجربه تنها تهیه کننده سه اثر بود و بقیه عمدتاً به دست "اریک ارکانت"، انجام شد. تهیه کننده موسیقیای که برای بیش از یک دهه با اغلب ستارههای نامدار موسیقی پاپ ایرانی کار کرده بود. اما در آهنگسازی همه آثارش ساختههایی بودند از خود "حبیب"، به جز از یکی، که آهنگسازش "سیاوش قمیشی"، هنرمند مطرح موسیقی پاپ، بود. اما انقلاب سال ۱۳۵۷ بر روند رشد هنری "حبیب" به مانند بسیاری از هنرمندان موسیقی وقفه انداخت. او در اوائل دهه ۶۰ خورشیدی ترجیح داد که به خارج از کشور مهاجرت کند.
اما نهایتاً پس از شش سال موفق شد اولین اثر استودیویاش را منتشر کند. آلبومی به اسم «آفتاب مهتاب» که در سال ۱۳۶۳ و در بیرون از ایران به بازار آمد. این مجموعه هفت قطعهای، حال و هوایی بسیار متفاوت با آثار برجسته پیشین "حبیب" داشت. اثری که بیشتر متاثر از موسیقی پاپ عامیانه بود. آثار بعدی او، در دهه ۶۰ خورشیدی، باز هم شاید یادآور دورانی شکوهمند نباشند، اما بسیاری گواهند که هنرمندان موسیقی ایرانی در تبعید برای ساخت، اجرا و ضبط آثارشان در مضیقه بوده اند و آثار باقیمانده از این دوران بازتابی واقعی از استعدادها و توانمندیهای موسیقیایی آنها نیست.
با این حال "حبیب" در دهه ۴۰ سالگیاش و در دهه هفتاد خورشیدی، به مسیر پیشین هنریاش بازگشت، مسیری که با انتشار آلبوم «صفر» درسال ۱۳۷۳ آغاز شد که در آن، بازسازی آهنگ «شهلا» وجود داشت و اجرایی متفاوت از شعر «پریای» "احمد شاملو"...
روحش شادیادشون گرامی
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
Telegram
Book_iran_city
📚#معرفی_کتاب
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🔴#۲۱ خرداد سالروز درگذشت
#حبیب_محبیان معروف به #حبیب
#خواننده، #آهنگساز، #نوازنده و #ترانهسرای سرشناس و صاحب سبک ایرانی
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
#حبیب_محبیان معروف به #حبیب
#خواننده، #آهنگساز، #نوازنده و #ترانهسرای سرشناس و صاحب سبک ایرانی
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#یادمان
#حبیب_محبیان معروف به #حبیب (زادهٔ ۴ مهر ۱۳۲۶ در شمیران – درگذشتهٔ ۲۱ خرداد ۱۳۹۵ در روستای نیاسته، کتالم، رامسر)
#خواننده، #آهنگساز، #نوازنده و #ترانهسرای سرشناس و صاحب سبک ایرانی بود.
او در دههٔ ۱۳۵۰ خورشیدی با آلبوم #مردتنهای_شب به شهرت رسید. جنس صدای متمایز حبیب، استفادهاش از گیتار ۱۲ سیمی و آهنگسازی متأثر از موسیقی راک غربی، او را بهعنوان هنرمندی متفاوت به موسیقی پاپ ایران معرفی کرد.
#حبیب در ۴ مهر ۱۳۲۶ در شمیران بهدنیا آمد. در خانوادهٔ او، برادرانش نیز به موسیقی علاقه داشتند اما تنها خود حبیب به موسیقی حرفهای روی آورد. برادران او منوچهر، منصور و محمود، و خواهران او مریم و عفت هستند. علیرغم تمایل سایر برادرانش به ویولن، علاقهٔ وی از ابتدا به گیتار بود.
دوران نوجوانی حبیب مصادف با پیدایش گروه #بیتلز در دهه ۶۰ میلادی اروپا شد و این باعث علاقهٔ بیشتر وی به موسیقی گردید. با پذیرفته شدن در آزمون صداوسیما، زیر نظر #مرتضی_حنانه به فراگیری اصول و تدابیر آهنگسازی روی آورد. بعدها وی توانست بهعنوان خواننده در تلویزیون استخدام شود. وی بعد از ۲ سال از استخدام در رادیو و تلویزیون به خدمت سربازی رفت و در آنجا نیز خواننده باشگاه افسران بود.
وی از معدود خوانندگانی بود که در اجرای آهنگهایشان از گیتار دوازده سیم استفاده میکرد.
🍂زندگی خصوصی
همسر اول حبیب، شادی نام داشت. احمدرضا فرزند حبیب از وی است که در ایران زندگی میکند. روزی شادی در خیابان پسیان پایش پیچ خورد و به علت آنکه احمدرضا را در آغوش داشت به زمین افتاد و در بیمارستان به دلیل حساسیت به آمپول پنیسیلین درگذشت.
تقریباً همزمان با فوت همسر حبیب، مادر او نیز، بهعلت حملهٔ قلبی فوت کرد و این حوادث باعث شد که در اولین آلبومش یعنی «مرد تنهای شب» که در سال ۱۳۵۶ انتشار یافت بیشتر آهنگها را به یاد ایشان بخواند.
آهنگهای #مادر و #خرس_کوکی را به یاد مادرش و #شهلای_من و #خواب_سرخ_بوسهها را به یاد همسرش و #نگاهم را به یاد هر دوی ایشان خواند.
همسر دوم حبیب، ناهید نام دارد که #محمدمحبیان خواننده و همکار پدر ثمره ازدواج با اوست.
🍂بازگشت به ایران
#حبیب در سال ۱۳۶۰ بهدلیل ممنوعیت خواندن وی در ایران، ایران را ترک کرد و در سال ۱۳۶۴ در لس آنجلس در ایالات متحده آمریکا ساکن شد. او در سال ۱۳۸۸ با نگاشتن نامهای به رئیس جمهور وقت، #محموداحمدینژاد، خواستار حضور در کشور شد و با موافقت ضمنی و پذیرفتن رعایت برخی شرایط به همراه خانواده اش به ایران بازگشت و در رامسر، چهارصد دستگاه اقامت کرد.
🍂انتشار کتاب #مرد_تنهای_شب
در سال ۱۳۹۳ کتاب «مرد تنهای شب» به قلم حبیب انتشار یافت و در نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران همان سال ارائه شد. این کتاب برگزیدهای از آثار و ترانههای حبیب در همه سالهای فعالیت اش را تشکیل داده است.
#حبیب مدتها از بیماری قلبی رنج میبرد و در نهایت در ساعت ۹ صبح جمعه ۲۱ خرداد ۱۳۹۵ بر اثر ایست قلبی در روستای نیاسته، کتالم، رامسر و در ۶۸ سالگی درگذشت.
#روحشون_شاد
#یادشون_گرامی
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#یادمان
#حبیب_محبیان معروف به #حبیب (زادهٔ ۴ مهر ۱۳۲۶ در شمیران – درگذشتهٔ ۲۱ خرداد ۱۳۹۵ در روستای نیاسته، کتالم، رامسر)
#خواننده، #آهنگساز، #نوازنده و #ترانهسرای سرشناس و صاحب سبک ایرانی بود.
او در دههٔ ۱۳۵۰ خورشیدی با آلبوم #مردتنهای_شب به شهرت رسید. جنس صدای متمایز حبیب، استفادهاش از گیتار ۱۲ سیمی و آهنگسازی متأثر از موسیقی راک غربی، او را بهعنوان هنرمندی متفاوت به موسیقی پاپ ایران معرفی کرد.
#حبیب در ۴ مهر ۱۳۲۶ در شمیران بهدنیا آمد. در خانوادهٔ او، برادرانش نیز به موسیقی علاقه داشتند اما تنها خود حبیب به موسیقی حرفهای روی آورد. برادران او منوچهر، منصور و محمود، و خواهران او مریم و عفت هستند. علیرغم تمایل سایر برادرانش به ویولن، علاقهٔ وی از ابتدا به گیتار بود.
دوران نوجوانی حبیب مصادف با پیدایش گروه #بیتلز در دهه ۶۰ میلادی اروپا شد و این باعث علاقهٔ بیشتر وی به موسیقی گردید. با پذیرفته شدن در آزمون صداوسیما، زیر نظر #مرتضی_حنانه به فراگیری اصول و تدابیر آهنگسازی روی آورد. بعدها وی توانست بهعنوان خواننده در تلویزیون استخدام شود. وی بعد از ۲ سال از استخدام در رادیو و تلویزیون به خدمت سربازی رفت و در آنجا نیز خواننده باشگاه افسران بود.
وی از معدود خوانندگانی بود که در اجرای آهنگهایشان از گیتار دوازده سیم استفاده میکرد.
🍂زندگی خصوصی
همسر اول حبیب، شادی نام داشت. احمدرضا فرزند حبیب از وی است که در ایران زندگی میکند. روزی شادی در خیابان پسیان پایش پیچ خورد و به علت آنکه احمدرضا را در آغوش داشت به زمین افتاد و در بیمارستان به دلیل حساسیت به آمپول پنیسیلین درگذشت.
تقریباً همزمان با فوت همسر حبیب، مادر او نیز، بهعلت حملهٔ قلبی فوت کرد و این حوادث باعث شد که در اولین آلبومش یعنی «مرد تنهای شب» که در سال ۱۳۵۶ انتشار یافت بیشتر آهنگها را به یاد ایشان بخواند.
آهنگهای #مادر و #خرس_کوکی را به یاد مادرش و #شهلای_من و #خواب_سرخ_بوسهها را به یاد همسرش و #نگاهم را به یاد هر دوی ایشان خواند.
همسر دوم حبیب، ناهید نام دارد که #محمدمحبیان خواننده و همکار پدر ثمره ازدواج با اوست.
🍂بازگشت به ایران
#حبیب در سال ۱۳۶۰ بهدلیل ممنوعیت خواندن وی در ایران، ایران را ترک کرد و در سال ۱۳۶۴ در لس آنجلس در ایالات متحده آمریکا ساکن شد. او در سال ۱۳۸۸ با نگاشتن نامهای به رئیس جمهور وقت، #محموداحمدینژاد، خواستار حضور در کشور شد و با موافقت ضمنی و پذیرفتن رعایت برخی شرایط به همراه خانواده اش به ایران بازگشت و در رامسر، چهارصد دستگاه اقامت کرد.
🍂انتشار کتاب #مرد_تنهای_شب
در سال ۱۳۹۳ کتاب «مرد تنهای شب» به قلم حبیب انتشار یافت و در نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران همان سال ارائه شد. این کتاب برگزیدهای از آثار و ترانههای حبیب در همه سالهای فعالیت اش را تشکیل داده است.
#حبیب مدتها از بیماری قلبی رنج میبرد و در نهایت در ساعت ۹ صبح جمعه ۲۱ خرداد ۱۳۹۵ بر اثر ایست قلبی در روستای نیاسته، کتالم، رامسر و در ۶۸ سالگی درگذشت.
#روحشون_شاد
#یادشون_گرامی
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
Telegram
Book_iran_city
📚#معرفی_کتاب
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#موسیقی_ایرانی 🎼
#یادمان
#حبیب_محبیان
در روزهای شکوه و اوجِ موسیقی پاپ ایرانی، درست در سالهای منتهی به انقلاب ۱۳۵۷، "حبیب محبیان" در ۲۵ سالگی با انتشارِ اولین آلبومش، توانست توجهها را به خود جلب کند. جلوه گری در کنار ستارههای پر تعداد و درخشان آسمان موسیقی پاپ ایرانی، برای یک جوان تازه کار، تنها در یک صورت محتمل بود: «ارایه ی اثری بسیار برجسته و البته خاص، که اولین آلبوم او، از همین جنس بود. مجموعهای استودیویی که خیلیها آنرا از ماندگارهای موسیقی دهه ۵۰ میشمارند. آلبومی با نامِ «مرد تنهای شب».
بر خلاف سنتِ رایجِ عرصه ی موسیقی روز و فراگیر در ایرانِ آن زمان و متفاوت با اغلب چهرههای پرآوازه ی این عرصه، "حبیب" تنها خواننده ی سرودهها و ساختههای دیگران نبود. در نخستین آلبومش او ارایه کننده ی ۱۰ قطعه بود که ترانههای آن، بیشتر سرودههایی از وی بودند و همگی آنها به آهنگسازی و تهیه کنندهگی خودش بود. برخی از ترانههای این اثر، بیانی از احساساتِ عمیقِ و شخصی خود هنرمند بودند و برخی هم بیانی از وضعیت اجتماعی و سیاسی در حال گذار آن روزگار در ایران زمین بودند.
قطعات ماندگار «آلبوم مرد تنهای شب»، از جمله قطعه آغازین که نام اثر برگرفته از آن است، به علاوه قطعات «شهلا» و «مادر» ، آشکارا از دردها و رنجهای روحی خودِ وی، حکایت دارند و همانطور که بارها گفته شده است، خصوصاً دو قطعه ی آخری، تحت تاثیر درگذشت نابهنگام همسر اولش، "شادی"، و از دنیا رفتن همزمان مادرش اجرا شدهاند. از طرف دیگر ترانههای قطعههایی چون «یاران من» و «قصه روز سیاه»، ترانههایی از جنس ترانههای اعتراضی هستند که به وضوح راوی در آن، به وضع موجود گلهمند است و با توجه به شرایط ایران به زعم برخی، حال و هوایی انقلابی دارند. اما فراتر از کلام، این اثر از نظر موسیقایی، هم به لطفِ سازبندی و هم به کمکِ آواز متفاوتِ خواننده آن، صدایی تازه را به فضای موسیقی پاپِ آن زمان ایران معرفی کرده بود.
او با کمک جنس صدا و لحن خواندنش آوازی خاص اما قدرتمند و گیرا را ارایه کرد. با اینحال پس از انتشار آلبومِ اولش و موفقیت در جلب توجه همگانی، او پیش از انقلاب، تنها فرصت پیدا کرد که یک آلبوم دیگر را منتشر کند. آلبومی به نام «سلام همسایه». در این اثر او، دست به تجربهای متفاوت زد. این بار او به سراغ ترانههایی از ترانه سراهای دیگر رفته بود. کسانی همچون "مسعود فردمنش" و "سعید قائم مقامی" و "رضا افشاری" و به علاوه از شعر "حافظ" و تصنیفی محلی-نواحی هم استفاده کرد. "حبیب" در این تجربه تنها تهیه کننده سه اثر بود و بقیه عمدتاً به دست "اریک ارکانت"، انجام شد. تهیه کننده موسیقیای که برای بیش از یک دهه با اغلب ستارههای نامدار موسیقی پاپ ایرانی کار کرده بود. اما در آهنگسازی همه آثارش ساختههایی بودند از خود "حبیب"، به جز از یکی، که آهنگسازش "سیاوش قمیشی"، هنرمند مطرح موسیقی پاپ، بود. اما انقلاب سال ۱۳۵۷ بر روند رشد هنری "حبیب" به مانند بسیاری از هنرمندان موسیقی وقفه انداخت. او در اوائل دهه ۶۰ خورشیدی ترجیح داد که به خارج از کشور مهاجرت کند.
اما نهایتاً پس از شش سال موفق شد اولین اثر استودیویاش را منتشر کند. آلبومی به اسم «آفتاب مهتاب» که در سال ۱۳۶۳ و در بیرون از ایران به بازار آمد. این مجموعه هفت قطعهای، حال و هوایی بسیار متفاوت با آثار برجسته پیشین "حبیب" داشت. اثری که بیشتر متاثر از موسیقی پاپ عامیانه بود. آثار بعدی او، در دهه ۶۰ خورشیدی، باز هم شاید یادآور دورانی شکوهمند نباشند، اما بسیاری گواهند که هنرمندان موسیقی ایرانی در تبعید برای ساخت، اجرا و ضبط آثارشان در مضیقه بوده اند و آثار باقیمانده از این دوران بازتابی واقعی از استعدادها و توانمندیهای موسیقیایی آنها نیست.
با این حال "حبیب" در دهه ۴۰ سالگیاش و در دهه هفتاد خورشیدی، به مسیر پیشین هنریاش بازگشت، مسیری که با انتشار آلبوم «صفر» درسال ۱۳۷۳ آغاز شد که در آن، بازسازی آهنگ «شهلا» وجود داشت
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#موسیقی_ایرانی 🎼
#یادمان
#حبیب_محبیان
در روزهای شکوه و اوجِ موسیقی پاپ ایرانی، درست در سالهای منتهی به انقلاب ۱۳۵۷، "حبیب محبیان" در ۲۵ سالگی با انتشارِ اولین آلبومش، توانست توجهها را به خود جلب کند. جلوه گری در کنار ستارههای پر تعداد و درخشان آسمان موسیقی پاپ ایرانی، برای یک جوان تازه کار، تنها در یک صورت محتمل بود: «ارایه ی اثری بسیار برجسته و البته خاص، که اولین آلبوم او، از همین جنس بود. مجموعهای استودیویی که خیلیها آنرا از ماندگارهای موسیقی دهه ۵۰ میشمارند. آلبومی با نامِ «مرد تنهای شب».
بر خلاف سنتِ رایجِ عرصه ی موسیقی روز و فراگیر در ایرانِ آن زمان و متفاوت با اغلب چهرههای پرآوازه ی این عرصه، "حبیب" تنها خواننده ی سرودهها و ساختههای دیگران نبود. در نخستین آلبومش او ارایه کننده ی ۱۰ قطعه بود که ترانههای آن، بیشتر سرودههایی از وی بودند و همگی آنها به آهنگسازی و تهیه کنندهگی خودش بود. برخی از ترانههای این اثر، بیانی از احساساتِ عمیقِ و شخصی خود هنرمند بودند و برخی هم بیانی از وضعیت اجتماعی و سیاسی در حال گذار آن روزگار در ایران زمین بودند.
قطعات ماندگار «آلبوم مرد تنهای شب»، از جمله قطعه آغازین که نام اثر برگرفته از آن است، به علاوه قطعات «شهلا» و «مادر» ، آشکارا از دردها و رنجهای روحی خودِ وی، حکایت دارند و همانطور که بارها گفته شده است، خصوصاً دو قطعه ی آخری، تحت تاثیر درگذشت نابهنگام همسر اولش، "شادی"، و از دنیا رفتن همزمان مادرش اجرا شدهاند. از طرف دیگر ترانههای قطعههایی چون «یاران من» و «قصه روز سیاه»، ترانههایی از جنس ترانههای اعتراضی هستند که به وضوح راوی در آن، به وضع موجود گلهمند است و با توجه به شرایط ایران به زعم برخی، حال و هوایی انقلابی دارند. اما فراتر از کلام، این اثر از نظر موسیقایی، هم به لطفِ سازبندی و هم به کمکِ آواز متفاوتِ خواننده آن، صدایی تازه را به فضای موسیقی پاپِ آن زمان ایران معرفی کرده بود.
او با کمک جنس صدا و لحن خواندنش آوازی خاص اما قدرتمند و گیرا را ارایه کرد. با اینحال پس از انتشار آلبومِ اولش و موفقیت در جلب توجه همگانی، او پیش از انقلاب، تنها فرصت پیدا کرد که یک آلبوم دیگر را منتشر کند. آلبومی به نام «سلام همسایه». در این اثر او، دست به تجربهای متفاوت زد. این بار او به سراغ ترانههایی از ترانه سراهای دیگر رفته بود. کسانی همچون "مسعود فردمنش" و "سعید قائم مقامی" و "رضا افشاری" و به علاوه از شعر "حافظ" و تصنیفی محلی-نواحی هم استفاده کرد. "حبیب" در این تجربه تنها تهیه کننده سه اثر بود و بقیه عمدتاً به دست "اریک ارکانت"، انجام شد. تهیه کننده موسیقیای که برای بیش از یک دهه با اغلب ستارههای نامدار موسیقی پاپ ایرانی کار کرده بود. اما در آهنگسازی همه آثارش ساختههایی بودند از خود "حبیب"، به جز از یکی، که آهنگسازش "سیاوش قمیشی"، هنرمند مطرح موسیقی پاپ، بود. اما انقلاب سال ۱۳۵۷ بر روند رشد هنری "حبیب" به مانند بسیاری از هنرمندان موسیقی وقفه انداخت. او در اوائل دهه ۶۰ خورشیدی ترجیح داد که به خارج از کشور مهاجرت کند.
اما نهایتاً پس از شش سال موفق شد اولین اثر استودیویاش را منتشر کند. آلبومی به اسم «آفتاب مهتاب» که در سال ۱۳۶۳ و در بیرون از ایران به بازار آمد. این مجموعه هفت قطعهای، حال و هوایی بسیار متفاوت با آثار برجسته پیشین "حبیب" داشت. اثری که بیشتر متاثر از موسیقی پاپ عامیانه بود. آثار بعدی او، در دهه ۶۰ خورشیدی، باز هم شاید یادآور دورانی شکوهمند نباشند، اما بسیاری گواهند که هنرمندان موسیقی ایرانی در تبعید برای ساخت، اجرا و ضبط آثارشان در مضیقه بوده اند و آثار باقیمانده از این دوران بازتابی واقعی از استعدادها و توانمندیهای موسیقیایی آنها نیست.
با این حال "حبیب" در دهه ۴۰ سالگیاش و در دهه هفتاد خورشیدی، به مسیر پیشین هنریاش بازگشت، مسیری که با انتشار آلبوم «صفر» درسال ۱۳۷۳ آغاز شد که در آن، بازسازی آهنگ «شهلا» وجود داشت
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#ترانه_من_وتو
چه کسی میخواهد
من و تو ما نشویم
خانهاش ویران باد
من اگر ما نشوم، تنهایم
تو اگر ما نشوی،
خویشتنی
از کجا که من و تو
شور یکپارچگی را در شرق
باز برپا نکنیم
از کجا که من و تو
مشت رسوایان را وانکنیم
من اگر برخیزم
تو اگر برخیزی
همه بر میخیزند
من اگر بنشینم
تو اگر بنشینی
چه کسی برخیزد؟
چه کسی با دشمن بستیزد؟
چه کسی
پنجه در پنجهی هر دشمن دون
آویزد
دشتها نام تو را میگویند
کوهها شعر مرا میخوانند
کوه باید شد و ماند،
رود باید شد و رفت،
دشت باید شد و خواند
در من این جلوهی اندوه زچیست؟
در تو این قصهی پرهیز که چه؟
در من این شعلهی عصیان نیاز،
در تو دمسردی پاییز – که چه؟
حرف را باید زد!
درد را باید گفت!
سخن از مهر من و جور تو نیست
سخنی از
متلاشی شدن دوستی است،
و بحث بودن پندار سرور آور مهر
آشنایی با شور؟
و جدایی با درد؟
و نشستن در بهت فراموشی ـ
ـ یا غرق غرور؟!
سینهام آینهای است
با غباری از غم
تو به لبخندی از این آینه بزدای غبار
آشیان تهی دست مرا،
مرغ دستان تو پر میسازد
آه مگذار، که دستان من آن
اعتمادی که به دستان تو دارد به فراموشیها بسپارد
آه مگذار که مرغان سپید دستت
دست پرمهر مرا سرو تهی بگذارد
من چه میگویم، آه…
با تو اکنون چه فراموشیها؛
با من اکنون چه نشستنها، خاموشیهاست
تو مپندار که خاموشی من،
هست برهان فراموشی من
من اگر برخیزم
تو اگر برخیزی
همه بر میخیزند»
#حمید_مصدق
با آهنگسازی و صدای زنده یاد#حبیب_محبیان
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
📚🤔
🔴#ترانه_من_وتو
چه کسی میخواهد
من و تو ما نشویم
خانهاش ویران باد
من اگر ما نشوم، تنهایم
تو اگر ما نشوی،
خویشتنی
از کجا که من و تو
شور یکپارچگی را در شرق
باز برپا نکنیم
از کجا که من و تو
مشت رسوایان را وانکنیم
من اگر برخیزم
تو اگر برخیزی
همه بر میخیزند
من اگر بنشینم
تو اگر بنشینی
چه کسی برخیزد؟
چه کسی با دشمن بستیزد؟
چه کسی
پنجه در پنجهی هر دشمن دون
آویزد
دشتها نام تو را میگویند
کوهها شعر مرا میخوانند
کوه باید شد و ماند،
رود باید شد و رفت،
دشت باید شد و خواند
در من این جلوهی اندوه زچیست؟
در تو این قصهی پرهیز که چه؟
در من این شعلهی عصیان نیاز،
در تو دمسردی پاییز – که چه؟
حرف را باید زد!
درد را باید گفت!
سخن از مهر من و جور تو نیست
سخنی از
متلاشی شدن دوستی است،
و بحث بودن پندار سرور آور مهر
آشنایی با شور؟
و جدایی با درد؟
و نشستن در بهت فراموشی ـ
ـ یا غرق غرور؟!
سینهام آینهای است
با غباری از غم
تو به لبخندی از این آینه بزدای غبار
آشیان تهی دست مرا،
مرغ دستان تو پر میسازد
آه مگذار، که دستان من آن
اعتمادی که به دستان تو دارد به فراموشیها بسپارد
آه مگذار که مرغان سپید دستت
دست پرمهر مرا سرو تهی بگذارد
من چه میگویم، آه…
با تو اکنون چه فراموشیها؛
با من اکنون چه نشستنها، خاموشیهاست
تو مپندار که خاموشی من،
هست برهان فراموشی من
من اگر برخیزم
تو اگر برخیزی
همه بر میخیزند»
#حمید_مصدق
با آهنگسازی و صدای زنده یاد#حبیب_محبیان
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
من و تو- شعر از حمید مصدق
حبیب
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#ترانه_من_وتو
#شعر_حمید_مصدق
با آهنگسازی و صدای زنده یاد#حبیب_محبیان
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
📚🤔
🔴#ترانه_من_وتو
#شعر_حمید_مصدق
با آهنگسازی و صدای زنده یاد#حبیب_محبیان
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity