🦋🍃🌸🍃🦋🍃🌸🍃🦋✨
🍃🌸🍃🦋🍃🌸
🌸🍃🦋
🍃🌸
🦋
✨
🔴#یادمان
#دوتار ساز #دل است. دوتار را می‌زنند، ولی بقیه سازها را می‌نوازند. دوتار یک جور #فریاد است اما این زدن به معنای خشونت نیست. بیشتر جوشش و عصیان روح است.
روال دوتار زدن اینگونه است که از یک #دعوا شروع می‌شود و به #آشتی ختم می‌شود.

شادروان #غلامعلی_پورعطایی

۱۲ مهر سالروز درگذشت #غلامعلی_پورعطایی

( زاده سال ۱۳۲۶ تربت جام -- درگذشته ۱۲ مهر ۱۳۹۳ مشهد)

#نوازنده_دوتار
۱۲ مهر سالروز درگذشت #غلامعلی_پورعطایی

( زاده سال ۱۳۲۶ تربت جام -- درگذشته ۱۲ مهر ۱۳۹۳ مشهد)
#نوازنده_دوتار

#غلامعلی_پورعطایی نوازنده دوتار و سرآوازهای عارفانه و عاشقانهٔ #خراسان و پیشکسوت موسیقی نواحی خراسان بود.
وی از اهالی منطقه #محمودآباد_تربت_جام و بازنشسته آموزش و پرورش بود و از جوانی به خوانندگی و نوازندگی علاقه داشت.
#تارزنی عطایی در چند مراسم شاهنامه خوانی، اجراهای به یادماندنی داشت.
در اوان جوانی و در سال ۱۳۴۴ به سبب شهرت در نوازندگی و خوانندگی به تهران دعوت شد تا در تالار رودکی، مجامع هنری و سفارتخانه‌های اروپایی و رادیو و تلویزیون، همراه با گروه هنرهای آیینی، سنتی و حرکات موزون به سرپرستی هنرمند برجسته هنرهای آیینی #محمدفاروق_کیانی‌پور و دیگر هنرآفرینان میراث کهنسال به اجرای برنامه بپردازد که بسیار مورد اقبال واقع شد.

شهرت وی در این زمان تا بدانجا ‌رسید که ضمن سفر به سراسر ایران، برای اجرای برنامه در کشورهای گوناگون از وی دعوت به عمل آمد.
وی در گفتگویی درباره دوتار گفته بود:

"دوتار ساز دل است. هیچ‌کس از عبارت دوتارنوازی استفاده نمی‌کند و همه می‌گویند؛ دوتارزنی. دوتار را می‌زنند، ولی بقیه سازها را می‌نوازند. دوتار یک جور فریاد است اما این زدن به معنای خشونت نیست. بیشتر جوشش و عصیان روح است. روال دوتارزدن اینگونه است که از یک دعوا شروع می‌شود و به آشتی ختم می‌شود."

#غلامعلی_پورعطایی در ۶۷ سالگی درگذشت.

✅فعالیت‌ها :

وی همچنین در بیش از ۱۸ فیلم و سریال به کارگردانی افرادی چون #واروژ_کریم_مسیحی، #بهرام_بیضایی ایفا نقش کرده‌است.
شرکت در مراسم #شاهنامه_خوانی با دوتار چون #جنگ_هفت_لشکر، #داستان_سیاوش، #داستان_بیژن_ومنیژه، #جنگ_کُک_کوه_زاد (قلعه‌ای در تربت جام به نام قلعه کک) از دیگر فعالیت‌های وی است.

او برای خواندن #نوایی_نوایی و دیگر عاشقانه‌های #خراسانی شهرت و محبوبیتی فراوان داشت.
@Bookirancity
✨
🦋
🍃🌸
🌸🍃🦋
🍃🌸🍃🦋🌸
🦋🍃🌸🍃🦋🍃🌸🍃🦋✨

#واروژ_کریم_مسیحی 🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ

۴ فروردین زادروز #واروژ_کریم_مسیحی

( زاده ۴ فروردین ۱۳۳۱ اراک) کارگردان، تدوینگر و فیلمنامه نویس

وی پس از پایان تحصیلات متوسطه در سال ۱۳۵۰ در رشته پزشکی در آلمان مشغول به تحصیل شد اما ناتمام رها کرد و سال بعد به ایران آمد و در دانشکده هنرهای دراماتیک دانشگاه تهران تحصیل خود را ادامه داد اما باز هم این رشته را ناتمام گذاشت.
در سال ۱۳۵۱ با بهرام بیضایی به عنوان دستیار کارگردان و منشی صحنه در فیلم رگبار همکاری کرد و این آغاز فعالیت او در سینما به حساب می‌آید.
پس از آن نیز در فیلمهای غریبه و مه، شاید وقتی دیگر، مرگ یزدگرد و چریکه تارا به عنوان دستیار با بیضایی همکاری کرد اما پس از آن کم کم خود را از زیر سایه بیضایی بیرون کشید و سه فیلم کوتاه ساخت به نام های فاخته، کوچ و از همه آنها مهمتر سلندر با فیلمنامه‌ای از بهرام بیضایی.
در کارنامه هنری کریم مسیحی که با عنوان تدوینگر، فیلمنامه‌نویس و کارگردان شناخته می‌شود، تا سال ۱۳۹۰ کارگردانی دو فیلم سینمایی به چشم می‌خورد.
وی در سال ۱۳۶۹ اولین فیلم بلند سینمایی خود را با نام پرده آخر ساخت. فیلمی که پس از اکران با تحسین بسیاری از سوی مردم و منتقدین همراه شد و همواره نامش در میان چند فیلم برتر سینمای پس از انقلاب دیده می‌شود. وی در سال ۱۳۶۹ و در نهمین جشنواره فیلم فجر، سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی را برای فیلم پرده آخر به دست آورد. این کارگردان بعد از این فیلم به مدت ۱۸ سال فیلمی نساخت تا سال ۱۳۸۷ که با فیلم تردید، مجددا به سینما بازگشت. همان سال فیلم تردید در بیست و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر، برنده دیپلم افتخار بهترین فیلمنامه اقتباسی شد.
#عمرشون_جاودانه

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#ارتباط_با_ما

#گروه_شهر_کتاب

@Bookcitychat

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity