پروانه امیر افشاری (حمیرا )


تصنیف #عهد_شکن
خواننده: #حمیرا
آهنگ: #پرویز_ایرانپور
کلام: #حسین_گل_گلاب

دستگاه: #سه_گاه
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🦋🍃🌸🍃🦋🍃🌸🍃🦋✨
🍃🌸🍃🦋🍃🌸
🌸🍃🦋
🍃🌸
🦋
✨
🔴 #حسین گل گلاب

( زاده ۲۷ امرداد ۱۲۷۴ تهران -- درگذشته ۲۲ اسفند ۱۳۶۳ تهران ) ادیب، ترانه‌سرا، استاد دانشگاه

حسین گل گلاب سراینده ی سرود «ای ایران، ای مرز پرگهر» است. پدر ایشان مهدی خان ( مهدی مصورالملک ) نقاش زمان قاجار بود که به ادامه تحصیل فرزندانش علاقه ی فراوانی داشت و حسین تحصیلاتش را در مدرسه ای به نام "علمیه" و همچنین در مدرسه ی "دارالفنون" به پایان رساند.
از آنجا که چند تن از معلمان دارالفنون فرانسوی بودند؛ گل گلاب نزد آنها زبان فرانسه را آموخت و با هوش و استعدادی که داشت، دیری نپایید که در ضمن تحصیل به کار تدریس هم پرداخت.
در زمینه ی هنری شاگرد کلنل علینقی وزیری بود و نزد ایشان تعلیم تار می دید.
گل‌گلاب اولین نویسنده ی کتاب درسی تاریخ طبیعی در ایران بود. او از سال ۱۳۰۴ تا سال ۱۳۱۷ دوازده جلد کتاب در رشته ی جغرافی و تاریخ طبیعی تهیه کرد که در مدارس تدریس می شد.
وی از سال ۱۳۰۷ مسئول تحقیقات علمی گیاه‌شناسی شد و از زمان تاسیس دانشگاه تهران در سال ۱۳۱۴ تا سال ۱۳۴۲ به تدریس در این دانشگاه مشغول بود و هیچگاه گرد سیاست و تجارت نگشت. همچنین ایشان اولین استاد ممتاز دانشگاه تهران بود.
نامبرده در فرهنگستان ایران نیز عضویت داشت و از اولین اعضای پیوسته ی آن بود و واژه های زیادی در رشته ی گیاه شناسی پیشنهاد کرد که اکنون در زبان فارسی رواج کامل دارند.
اصطلاحات بسيارى مانند گلبرگ، كاسبرگ، گلسنگ، نهان دانه، بازدانه و پرچم را در زمينه ی گياه شناسى تهیه و به عنوان واژه های فارسی جایگزین واژه های خارجی کرد که همگی به تصویب فرهنگستان زبان رسیده اند.
گل‌گلاب در ۸۶ سالگی به تنظیم فرهنگنامه ی بیولوژی و گیاهان ایران پرداخت که عمرش وفا نکرد و متاسفانه مشخص نیست که مطالعات او به کجا رسیده اند.
ایشان گرچه در زمینه ی ادب و به خصوص ابداع لغت‌هایی برای فرهنگستان شهرتی در میان اهل فرهنگ و ادبیات به دست آورده است، اما شهرت عمومی‌اش برای سرایش ترانه ی تصنیف "ای ‌ایران" است. اثری جاودان که در میان مردم به عنوان سرود ملی در جمع های عمومی و غیر رسمی خوانده می شود.
سرود ای ایران در آثار ملی ایران در روز بزدگداشت فردوسی بزرگ به ثبت ملی رسیده است. این تصنیف حاصل همکاری حسین گل‌گلاب (ترانه سرا)، روح‌اله‌ خالقی (آهنگساز) و غلامحسین بنان (خواننده) است که یکی دو سال بعد از اشغال ایران توسط متفقین در سال‌ ۱۳۲۳ ساخته شد.
دکتر گل گلاب در سال ۱۳۰۴ با خانم "بایسته عون جزایری" ازدواج کردند که حاصل این پیوند سه فرزند به نام های؛ فرخ، هما و داریوش بوده است.
هر سه فرزند ایشان مدارج عالی دانشگاهی را گذراندند.
۲۹ اسفندماه ۱۳۹۶ فرخ گل گلاب در آمریکا درگذشت و به برادر فقیدش پیوست. تنها یادگار استاد گل گلاب خانم دکتر هما گل گلاب ساکن تهران است.
سرانجام دکتر حسین گل گلاب در ۸۹ سالگی درگذشت.

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

✨
🦋
🍃🌸
🌸🍃🦋
🍃🌸🍃🦋🌸
🦋🍃🌸🍃🦋🍃🌸🍃🦋✨

#ای_ایران
مایه: دشتی
شاعر: #حسین_گل_گلاب
آهنگساز: روح الله خالقی
تنظیم: محمد شمس
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

#حسین_گل_گلاب 🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#_یادمان

۲۷ امرداد زادروز #حسین_گل_گلاب

(زاده ۲۷ امرداد ۱۲۷۶ تهران -- درگذشته ۲۲ اسفند ۱۳۶۳ تهران) شاعر سرود ای ایران

گل گلاب، نویسنده، شاعر، مترجم، استاد دانشگاه، موسیقیدان، نوازنده، عکاس و گیاهشناس بود و به زبانهای فرانسه، انگلیسی، روسی، عربی و لاتین تسلط داشت و در زمینه معادل‌یابی برای واژه‌های علمی از متخصصان فرهنگستان ایران بود.
در ۱۳۰۳ علینقی وزیری گروه موسیقی‌اش را تاسیس کرد و برای ارکستر آن به جز تار معمولی، سه نوع تار با طول‌های مختلف طراحی کرد که در واقع یک ارکستر مجلسی چهار بخشی بود که با موسی معروفی، گل‌گلاب، ادیب، حسنعلی صبا، اسماعیل مهرتاش، صادق خانی و محمد صادق اربابی اجرا می‌شد. گل‌گلاب در همان حال که همگام با استادان تراز اول دوران خود در نواختن ساز، نوازنده‌ای ماهر به‌شمار می‌آمد، در سرودن شعر و ترانه هم همردیف بزرگانی چون شیدا، عارف قزوینی و محمدتقی بهار ارزیابی می‌شد.
گل‌گلاب از شاعران خوب زمان خود بود. از آنجا که هم نت میدانست و هم به موسیقی وارد بود، برخلاف سایر شعرا که سرودن شعر روی آهنگ برایشان مشکل بود، کلمات را با نتهای موسیقی تطبیق میداد. او به تشویق وزیری چندین سرود و تصنیف تهیه کرد که از میان آنها می توان به سرودهای حماسی «ای ایران» و «آذر آبادگان» با صدای بنان و «خاک ایران» و «پایدار ایران» اشاره کرد. تصنیف‌های دیگری مثل «زبان عشق» با صدای عبدالعلی وزیری، «ره عشق» و «بلبل مست» با صدای بنان و همچنین «وصال دوست» که وزیری آن را در پرده اصفهان ساخته از او به یادگار مانده‌است. در باره سرود «ای ایران» روایتی است که پس از جنگ جهانی دوم و اشغال ایران توسط قوای روس و انگلیس و امریکا در سال ۱۳۲۳، یک روز زمانی که گل‌گلاب از خیابان رد میشده‌ است، متوجه حرکات دور از نزاکت بعضی از سربازان خارجی با مردم می‌شود. به انجمن موسیقی ملی در خیابان هدایت می‌رود و با ناراحتی این جریان را برای خالقی تعریف می‌کند. خالقی بسیار متاثر می‌شود. این موضوع انگیزه‌ای می‌شود تا خالقی آهنگی بسازد و گل‌گلاب شعرش را بنویسد. حاصل این همکاری سرود «ای ایران» است که نخستین اجرای آن ۲۷ مهرماه ۱۳۲۳ در نخستین کنسرت ارکستر انجمن موسیقی ملی در سالن سینما تهران در خیابان استانبول برای دو شب متوالی برگزار شد. این سرود در همان مجلس سه بار تکرار شد و هر بار شور و هیجانی را در جمع به وجود آورد. استقبال و تاثیر این سرود باعث شد که وزیر فرهنگ وقت، هیئت نوازندگان را به مرکز پخش صدا فرستاد تا صفحه‌ای از آن ضبط و همه روزه از رادیو تهران پخش شود. اجرای دیگر مربوط به سالهای ۱۳۳۷ تا ۱۳۴۲ در ارکستر بزرگ «گلها» است که‌ بنان خواننده محبوب این سرود را خواند. سرود «ای ایران» در آواز دشتی ساخته شده و ملودی اصلی‌اش از برخی از نغمه‌های موسیقی بختیاری که از فضایی حماسی برخوردارند، وام گرفته شده. از دیگر ویژگی‌های آن این است که کلمات بیگانه کمی در آن استفاده شده و بیشتر واژگان آن پارسی هستند.
گل گلاب در ۸۷ سالگی درگذشت و در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.

#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#ارتباط_با_ما

#گروه_شهر_کتاب

@Bookcitychat

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity

🔴#موزیک-ویدئو
اجرای بسیار زیبا سرود #ای_ایران با ساز #قانون

این سرود را #خالقی در سال ۱۳۲۳ در آواز دشتی آفریده و بعدها #حسین_گل‌_گلاب
شعر آنرا سرود.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ

۲۲ اسفند سالروز درگذشت #حسین_گل_‌گلاب

( زاده امرداد ۱۲۷۶ تهران -- درگذشته ۲۲ اسفند ۱۳۶۳ تهران) شاعر سرود ای ایران

گل گلاب، نویسنده، شاعر، مترجم، استاد دانشگاه، موسیقیدان، نوازنده، عکاس و گیاهشناس بود و به زبانهای فرانسه، انگلیسی، روسی، عربی و لاتین تسلط داشت و در زمینه معادل‌یابی برای واژه‌های علمی از متخصصان فرهنگستان ایران بود.
در ۱۳۰۳ علینقی وزیری گروه موسیقی‌اش را تاسیس کرد و برای ارکستر آن به جز تار معمولی، سه نوع تار با طول‌های مختلف طراحی کرد که در واقع یک ارکستر مجلسی چهار بخشی بود که با موسی معروفی، گل‌گلاب، ادیب، حسنعلی صبا، اسماعیل مهرتاش، صادق خانی و محمد صادق اربابی اجرا می‌شد. گل‌گلاب در همان حال که همگام با استادان تراز اول دوران خود در نواختن ساز، نوازنده‌ای ماهر به‌شمار می‌آمد، در سرودن شعر و ترانه هم همردیف بزرگانی چون شیدا، عارف قزوینی و محمدتقی بهار ارزیابی می‌شد.
گل‌گلاب از شاعران خوب زمان خود بود. از آنجا که هم نت میدانست و هم به موسیقی وارد بود، برخلاف سایر شعرا که سرودن شعر روی آهنگ برایشان مشکل بود، کلمات را با نتهای موسیقی تطبیق میداد. او به تشویق وزیری چندین سرود و تصنیف تهیه کرد که از میان آنها می توان به سرودهای حماسی «ای ایران» و «آذر آبادگان» با صدای بنان و «خاک ایران» و «پایدار ایران» اشاره کرد. تصنیف‌های دیگری مثل «زبان عشق» با صدای عبدالعلی وزیری، «ره عشق» و «بلبل مست» با صدای بنان و همچنین «وصال دوست» که وزیری آن را در پرده اصفهان ساخته از او به یادگار مانده‌است. در باره سرود «ای ایران» روایتی است که پس از جنگ جهانی دوم و اشغال ایران توسط قوای روس و انگلیس و امریکا در سال ۱۳۲۳، یک روز زمانی که گل‌گلاب از خیابان رد میشده‌ است، متوجه حرکات دور از نزاکت بعضی از سربازان خارجی با مردم می‌شود. به انجمن موسیقی ملی در خیابان هدایت می‌رود و با ناراحتی این جریان را برای خالقی تعریف می‌کند. خالقی بسیار متاثر می‌شود. این موضوع انگیزه‌ای می‌شود تا خالقی آهنگی بسازد و گل‌گلاب شعرش را بنویسد. حاصل این همکاری سرود «ای ایران» است که نخستین اجرای آن ۲۷ مهرماه ۱۳۲۳ در نخستین کنسرت ارکستر انجمن موسیقی ملی در سالن سینما تهران در خیابان استانبول برای دو شب متوالی برگزار شد. این سرود در همان مجلس سه بار تکرار شد و هر بار شور و هیجانی را در جمع به وجود آورد. استقبال و تاثیر این سرود باعث شد که وزیر فرهنگ وقت، هیئت نوازندگان را به مرکز پخش صدا فرستاد تا صفحه‌ای از آن ضبط و همه روزه از رادیو تهران پخش شود. اجرای دیگر مربوط به سالهای ۱۳۳۷ تا ۱۳۴۲ در ارکستر بزرگ «گلها» است که‌ بنان خواننده محبوب این سرود را خواند. سرود «ای ایران» در آواز دشتی ساخته شده و ملودی اصلی‌اش از برخی از نغمه‌های موسیقی بختیاری که از فضایی حماسی برخوردارند، وام گرفته شده. از دیگر ویژگی‌های آن این است که کلمات بیگانه کمی در آن استفاده شده و بیشتر واژگان آن پارسی هستند.
گل گلاب در ۸۷ سالگی درگذشت و در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#ارتباط_با_ما

#گروه_شهر_کتاب

@Bookcitychat

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity

🔴#یادمان
ای ایران
مایه: دشتی
شاعر: #حسین_گل_گلاب
آهنگساز: روح الله خالقی
تنظیم: محمد شمس

🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂

ای ایران ای مرز پر گهر
ای خاکت سرچشمه ی هنر

دور از تو اندیشه ی بدان
پاینده مانی تو جاودان

ای دشمن ار تو سنگ خاره ای من آهنم
جان من فدای خاک پاک میهنم

مهر تو چون شد پیشه ام
دور از تو نیست اندیشه ام

در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما
پاینده باد خاک ایران ما

سنگ کوهت دُر و گوهر است
خاک دشتت بهتر از زر است

مهرت از دل کی برون كنم
برگو بی مهر تو چون كنم

تا گردش جهان و دور آسِمان به پاست
نور ایزدی همیشه رهنَمای ماست

مهر تو چون شد پیشه ام
دور از تو نیست اندیشه ام

در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما
پاینده باد خاک ایران ما

ایران ای خرم بهشت من
روشن از تو سرنوشت من

گر آتش بارد به پیکرم
جز مهرت در دل نپرورم

با آب و خاک و مهر تو سرشته شد گِلم
مهر اگر برون رود تهی شود دلم

مهر تو چون شد پیشه ام
دور از تو نیست اندیشه ام

در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما
پاینده باد خاک ایران ما

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#تفسیر_یک_ترانه

#سرود_ای_ایران

#شاعر_حسین_گل‌_گلاب (زادهٔ ۱۲۷۶ در تهران – درگذشتهٔ ۱۳۶۳ در تهران) گیاه‌شناس، ادیب، نویسنده، شاعر، مترجم، استاد دانشگاه، نوازنده، موسیقی‌دان، عکاس و هنرمند ایرانی بود. او به زبان‌های فرانسه، انگلیسی، روسی، عربی و لاتین تسلط داشت و در زمینه معادل‌یابی برای واژه‌های علمی از متخصصان فرهنگستان ایران بود. سروده‌های مشهور «ای ایران» و «آذرآبادگان» از جمله کارهای اوست.
تاریخ تولد: ۱۸۹۵، کرمان

تاریخ مرگ: ۱۳ مارس ۱۹۸۵

محل دفن: بهشت زهرا (س)

آثار: سرود ای ایران (ترانه)

والدین: مهدی مصورالملک، بانو ایران

آموزش: دارالفنون، دانشگاه تهران

#حسین_گل‌_گلاب #سراینده سرود «#ای_ایران» است. بنا بر روایتی پس از جنگ جهانی دوم و اشغال ایران توسط قوای روس و انگلیس و آمریکا در سال ۱۳۲۳، یک روز زمانی که گل‌گلاب از خیابان هدایت رد می‌شده‌است، متوجه حرکات دور از نزاکت بعضی از سربازان خارجی با مردم می‌شود. به انجمن موسیقی ملی در خیابان هدایت (محله ولی‌آباد) می‌رود و با ناراحتی این جریان را برای #روح‌الله_خالقی تعریف می‌کند. خالقی بسیار متأثر می‌شود. این موضوع #انگیزه‌ای می‌شود تا #خالقی آهنگی بسازد و #گل‌_گلاب شعرش را بنویسد. حاصل این همکاری سرود «ای ایران» است که نخستین اجرای آن، در ۲۷ مهرماه ۱۳۲۳ در نخستین کنسرت ارکستر انجمن موسیقی ملی در سالن سینما تهران، در خیابان استانبول برای دو شب متوالی برگزار شد. این سرود در همان مجلس سه بار تکرار شد و هر بار شور و هیجانی را در جمع به وجود آورد. استقبال و تأثیر این سرود باعث شد که وزیر فرهنگ وقت، هیئت نوازندگان را به مرکز پخش صدا فرستاد تا صفحه‌ای از آن ضبط و همه روزه از رادیو تهران پخش شود. اجرای دیگر، مربوط به سال‌های ۱۳۳۷ تا ۱۳۴۲ در ارکستر بزرگ «گلها» است که #غلامحسین_بنان، خواننده محبوب این سرود را خواند. سرود «ای ایران» در #آواز_دشتی ساخته شده و ملودی اصلی‌اش از برخی از نغمه‌های موسیقی #بختیاری که از فضایی #حماسی برخوردارند، وام گرفته شده. از دیگر ویژگی‌های آن این است که کلمات بیگانه کمی در آن استفاده شده و بیشتر واژگان آن #فارسی هستند.
«#ای_ایران» نام یکی از مشهورترین سرودهای میهنی و#ملی‌گرایانه ایران، ساخته #روح‌الله_خالقی است که می‌توان آن را سرود ملی غیررسمی ایرانیان دانست.سرود «ای ایران» به ثبت ملی رسیده‌است.
متن شعر:
ای ایران ای مرز پرگُهرای خاکت سرچشمهٔ هنردور از تو اندیشهٔ بَدان پاینده مانی تو جاودان ای، دشمن اَر تو سنگ خاره‌ای مَن آهنم جان من فدای خاک پاک میهنم مهر تو چون، شد پیشه‌ام دور از تو نیست، اندیشه‌ام در راه تو، کِی ارزشی دارد این جان ماپاینده باد خاک ایران ماسنگ کوهت درّ و گوهر است خاک دشتت بهتر از زَر است مهرت از دل کِی بُرون کنم بَرگو بی مهرِ تو چون کنم تا، گردش جهان و دور آسمان به پاست نورِ ایزدی همیشه رَهنمای ماست مهر تو چون، شد پیشه‌ام دور از تو نیست، اندیشه‌ام در راه تو، کِی ارزشی دارد این جان ماپاینده باد خاک ایران ماایران ای خٌرّم بِهِشت من روشن از تو سرنوشت من گَر آتش بارد به پِیکرم جز مهرت در دل نپرورم از، آب و خاک و مهرِ تو سِرشته شٌد گِلم مهر اگر برون شود تهی شود دِلم مهر تو چون، شد پیشه‌ام دور از تو نیست، اندیشه‌ام در راه تو، کِی ارزشی دارد این جان ماپاینده باد خاک ایران ما

#روح‌الله_خالقی
آهنگساز و نوازنده ایرانی
روح‌الله خالقی (زادهٔ ۱۲۸۵ خورشیدی در ماهان کرمان – درگذشتهٔ ۲۱ آبان ۱۳۴۴ در سالزبورگ اتریش) موسیقی‌دان، آهنگساز و نوازندهٔ ویولن اهل ایران بود. وی آهنگساز سرود معروف «#ای_ایران» بود. خالقی از شاگردان اصلی علینقی وزیری بود و تلاش او برای احیای موسیقی ایرانی در دورانی که توجه رسمی به این موسیقی کاهش یافته بود، تأثیرگذار و مهم شمرده می‌شود. او کتابی به نام سرگذشت موسیقی ایران، دربارهٔ سرگذشت موسیقی، موسیقی‌دانان و نوازندگان ایرانی هم‌عصر خود و کتابی به نام نظری به موسیقی شامل نظریه‌ای برای موسیقی ایرانی و غربی نوشته‌است.
اگر تنها کار روح الله خالقی در موسیقی ساخت سرود «ای ایران» می‌بود، همین برای جاودانه شدنش در صحنهٔ تاریخ هنر ایران کفایت می‌کرد. اما او تاروپودش به موسیقی ایرانی گره خورده بود. بی توجه به خشم پدرش در کلاس درس وزیری نشست و ادامه‌دهندهٔ راه او در موسیقی شد. مرکزی ملی برای آموزش موسیقی ایرانی تاسیس کرد، روحتاریخ موسیقی نوشت و تصنیف‌هایی ساخت که هنوز تازه و شنیدنی هستند. حیف که عمرش کوتاه بود. یادش گرامی

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity