#دانش_و_انديشه
#انسانیت


اقدام تامل برانگیز یک سرباز آلمانی(احتمالا با نام "هاگن کخ") موجب شد تا 317 خیابان از سراسر دنیا به نام او نامگذاری شود.
این عکس یک سرباز آلمانی را نشان می دهد که برای کودک جا مانده از خانواده اش سیم خاردار دیوار برلین را کنار زد. این سرباز به دلیل خیانت به کشور از يگان خود اخراج شد(و با روایتی اعدام شد).

متن زیر نوشته ای در دفتر یادداشت این سرباز است:
«گاهی انسان بودن گناه بزرگیست. اکنون که می دانم بخاطر کمک کردن به کودکی بیگناه که بازیچه جنگ و خشونت شده است فردا قبل از طلوع آفتاب مرا بدستان خداوند می سپارند. می دانم که انسانیت هرگز نمی میرد ولی بدانید که گاهی انسانیت گناه بزرگیست.»
گفتنی است؛ مجسمه این سرباز بزرگ در 70 کشور ساخته شد و 317 خیابان در دنیا بنام این انسان بزرگ نامگذاری شد و آن کودک هم بنیانگذار یکی از بزرگترین بنیادهای خیریه در کشور آلمان شد.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🔴#دانش_و_اندیشه
#روانشناسي
#فلسفه
▪️عنوان: #گناه_چیست؟
▪️ترجمه و صدا: #ايمان_فانى

بررسى دو ديدگاه، درباره گناه... جالب و آموزنده ست

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🔴#دانش_و_اندیشه
#هستی_شناسی

#داستان_ما_در_۶_دقیقه

این ویدئوی جذاب با بیگ بنگ آغاز می شود، سپس‌ شکل‌گیری کهکشان راه شیری، زمین و ماه را نشان می دهد. در ادامه ضرورت ایجاد حیات چند سلولی‌ها و گیاهان، به وجود آمدن خزندگان و دایناسورها ، ویرانی زمین در اثر برخورد شهاب‌‌‌سنگ‌، به وجود آمدن پستانداران و انسان‌ها و در آخر تمدن مدرن در آینده را به تصویر می کشد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🔴#دانش_آموزان در مسیر مدرسه داغکَندی #چاراویماق

کجا می توانیم آن را سرزمینِ مادری بنامیم که گورستان ماست؛
آن جا که، جز از همه جا بی خبران را، خنده بر لب نمی توان دید .
#ویلیام_شکسپیر

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🌸🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃✨
🍃🍂🦋🍃🍂
🍂🦋🍂
🦋
🍃
✨
🔴#بشناسیم

#ویل_دورانت

Will_Durant#

ویل دورانت، فیلسوف و تاریخ‌نگار معروف آمریکایی، نویسندۀ کتاب ارزشمند تاریخ تمدن است. ویل این اثر را با همراهی همسرش آریل نوشت. او ابتدا به کلیسا رفت تا کشیش بشود. اما عطشی که برای مطالعه داشت مسیر زندگیش را برای همیشه تغییر داد. پس از مطالعۀ کتابی از فیلسوف مشهور، «اسپینوزا»، تصمیم گرفت به دانشگاه برود و فلسفه بخواند.

پس از پایان تحصیل شروع به تدریس فلسفه در گوشه و کنار کشورش کرد. ویل که عاشق اندیشه‌های پیچیدۀ فلسفی بود تمام تلاش خود را می‌کرد تا آموخته‌هایش را با زبانی ساده در اختیار همۀ مردم بگذارد. روزی در یکی از کلاس‌هایش دختری به نام آریل در ردیف اول نشسته بود و مشغول مطالعۀ کتابی از یکی از فیلسوفان بزرگ بود. با شروع کلاس سؤال‌های زیادی داشت که یکی پس از دیگری مطرح‌شان می‌کرد. از این پس آریل توجه ویل را به خود جلب کرد. با گذشت زمان ویل متوجه شد که عاشق آریل شده و دیگر نمی‌تواند بدون او زندگی کند. علاقه‌اش را با او در میان گذاشت و با وجود مخالفت والدین آریل، این دو با هم ازدواج و زندگی متفاوتی را آغاز کردند.

در ابتدا اوضاع مالی آنها تعریفی نداشت و مجبور بودند برای تأمین هزینه‌های زندگی همراه هم کار کنند. وقتی زمانشان کمی آزادتر بود روی کتابی که ویل مشغول نوشتن‌اش بود وقت می‌گذاشتند. اثری که بعدها «لذات فلسفه» نام گرفت و مسائل پیچیدۀ فلسفی را به زبانی ساده بیان می‌کرد. کتاب «لذات فلسفه» با استقبال مردم سراسر جهان مواجه شد و باعث شد نگرانی‌های مالی آن دو را از بین برود. با پولی که از فروش کتابشان جمع کرده بودند تصمیم گرفتند به سراسر جهان سفر کنند و تاریخ کشورها و مردم و فرهنگ‌های مختلف را ثبت کنند. «تاریخ تمدن» نتیجۀ سفرهای این دو پژوهشگر و فیلسوف بزرگ است.

کمی بعد با بیمار شدن ویل و ضعیف شدن عضلات قلبش، پزشکان کم‌کم از او قطع امید کردند. آریل که نمی‌توانست بدون ویل به زندگی ادامه بدهد، دست از غذا خوردن کشید و مدتی بعد چشم از جهان فروبست. با درگذشت آریل، ویل هم انگیزۀ زندگی کردن را از دست داد و چند ماه بعد به همسر و همراه همیشگی‌اش پیوست.

#دانش_ چشمان آرزوهای ماست
ومی تواندچراغ راه رسیدن به
خواسته هایمان باشد

#وبل_دورانت

@Bookirancity


✨
🍃
🦋
🍂🦋🍂
🍃🍂🦋🍃🍂
🌸🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃✨

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#دانش_و_اندیشه
#مبارزه_با_نژادپرستی

لیگ قهرمانان اروپا؛ خروج همزمان ۲۲ بازیکن در اعتراض به نژادپرستی تاریخ ساز شد

بازی دو باشگاه پاریسن ژرمن و باشاک‌شهیر در چارچوب لیگ قهرمانان اروپا تاریخ ساز شد اما این بار نه به دلیل گل های زیبا و یا رکوردزنی ستارگان، بلکه به خاطر مقاومت بازیکنان دو تیم دربرابر نژادپرستی.

داستان از آنجا آغاز شد که در دقیقه ۱۸ بازی «سباستین کلچسکو»، داور چهارم واهل رومانی یکی از اعضای تیم باشاک شهیر، مربی سیاهپوست تیم را با کلمه «نیگر (کاکاسیاه)»، واژه تحقیرآمیز علیه سیاهان که سالهاست از ادبیات رسمی کشورهای جهان حذف شده است، صدا کرد. پس از اعتراضات این مربی، داور اول مربی را با کارت قرمز اخراج کرد.

اما زمانی که بازیکنان دو تیم از این موضوع مطلع شدند، ۲۲ نفر بصورت هماهنگ زمین بازی را در اعتراض به «نژادپرستی» ترک کردند. پس از آن هیات داوری، داور رومانیایی را به اتاق کنترل ویدیویی منتقل کرد، اما نارنجی پوشان باشاک‌شهیر راضی به ادامه دادن نشدند و خواستند تا این داور بطور کامل از بازی اخراج شود.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#کتاب_ولحظه

مردمانی که در دوران فساد زندگی می‌کنند شوخ و اهل تهمت و افترا می‌شوند. آنان با شیوه‌هایی از کشتن آشنا هستند که نه به دشنه نیاز دارد و نه به حمله، از این گذشته می‌دانند آنچه خوب به زبان آورده، باور می‌شود.


📚 #دانش_شادی‌بخش
✍️ #فریدریش_نیچه

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#دانش_و_اندیشه

#عدم_شرکت_در_جنگ_ویتنام

#محمدعلی_کلی، اسطوره بوکس جهان که ۷۴ سالگی درگذشت، در طول ۲۱ سال زندگی حرفه‌ای خود، ۵۶ برد و تنها ۵ باخت داشت.
محمدعلی به مدت سه سال از شرکت در مسابقات رسمی بوکس منع شده بود چون حاضر نشد برای جنگ به ویتنام برود.
دفاعیه او از تصمیمش برای عدم شرکت در جنگ را بخوانید:
«ده هزار مایل از خانه دور شوم، یونیفرم بر تن کنم و بر سر آدم‌هایی بمب و گلوله بریزم که به من کاکاسیاه نمی‌گفتند و مانند سگ با من رفتار نمی‌کردند؟ نه من ده هزار مایل از خانه دور نمی‌شوم که در کشتار و قتل عام ملت فقیر دیگری همراهی کنم. کمک نخواهم کرد اربابان برده‌دار سفیدپوست، سلطه‌‌ی خود را بر مردم تیره‌تر جهان ادامه دهند.
امروز چنین شری باید ریشه‌کن شود. به من هشدار داده شده که با این موضع‌گیری میلیون‌ها دلار ضرر خواهم کرد.
اما من این را پیش‌تر گفتم باز هم می‌گویم. دشمن واقعی من همینجاست.
من دینم، مردمم و خودم را خوار و خفیف نمی‌کنم که ابزاری باشم برای آنهایی که می‌خواهند مردمی که برای عدالت، آزادی و برابری خود می‌جنگند را به بردگی بگیرند.
اگر فکر می‌کردم که این جنگ قرار است برای ۲۲ میلیون نفر از مردمم آزادی به ارمغان آورد کسی لازم نبود اعزامم کند، خودم فردا داوطلب می‌شدم.
من چیزی برای از دست دادن ندارم و پای باورهایم ایستاده‌ام. زندانی‌ام می‌کنید؟ خب که چی؟ ۴۰۰ سال است که ما اسیر بوده‌ایم. ۴-۵ سال بیشتر را هم دوام می‌آورم.»

#زن_زندگی_آزادی

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#دانش_و_اندیشه

#جامعه‌شناسی

▪️عنوان: #زبان_جنسیت_زده
▪️نویسنده: #فرزانه_راجی


ابراز خشم توجیه‌کننده شعارهای در اصل زن‌ستیزانه نیست

□ شعارهایی چون «سبزی پلو با ماهی....» به هیچ رو زیبنده جنبشی نیست که شعار محوری آن «زن، زندگی، آزادی» است.

□ این روزها در میدان‌های مبارزه، بر دیوارهای شهر، در رسانه‌ها و... شاهد «شعار»‌هایی هستیم که هر انسان آزادی‌خواه، برابری‌طلب و مترقی را مشمئز می‌کنند: «سبزی پلو با ماهی....»، «نه اینوری نه اونوری...»، «توپ، تانک، نفربر....» و...

□ برخی از دیوارهای شهر فقط تجلی‌گاه فرهنگی مردسالارانه و جنسیت‌زده شده‌اند، گویی هدف تحقیر بدن زنان و ایضا مردان است و مخالفان این فرهنگ و روش مردسالارانه و جنسیتی مجبورند به جای نوشتن و نقش شعارهای آزادی‌خواهانه، ضدتبعیض، مترقی و هدفمند خود بر دیوارها رنگ و وقت خود را خرج محو کردن این الفاظ رکیک و زننده کنند که تن و بدن زنان و مردان را به سخره می‌گیرد، خرج فحاشی‌هایی بکنند که به عنوان شعار ساخته شده‌اند.

□ اینها الفاظی رکیک، بی‌محتوا و عمدتا مردسالارانه، زن‌ستیزانه، جنسیتی، یا به‌طور کلی «سالارانه»اند که حتی نمی‌توان آن‌ها را در مقوله هجو و هزل هم رده‌بندی کرد.

□ فلسفه‌ی شعار در واقع تبلیغ و ترویج آرمان، خواسته، هدف، تاکتیک و یا استراتژی یک جنبش در کوتاه‌ترین شکل ممکن است. بدیهی است که این شعار برای جلب مخاطبان باید آهنگین هم باشد اما هر بیت و مصرع کوتاه و آهنگینی شعار نیست. تبلیغ وقاحت، فحاشی، پرده‌دری، به سخره گرفتن آرمان‌ها، مطالبات و انسان‌ها و... با تبلیغ انقلابی‌گری و قهرانقلابی بسیار تفاوت دارد. این گونه «شعار»ها لزوما بیانگر خشم، ناشی از آن و ناگزیر نیستند بلکه فقط از کسانی برمی‌آید که حتی در خوشی و شادی هم اکثر شوخی‌ها و لطیفه‌هایش جنسیتی (تحقیر تن زنان و مردان) و یا تحقیر و تمسخر ملیت‌ها، قومیت‌ها و اقلیت‌هاست.

□ کسانی که این «شعار»‌ها را می‌دهند دو دسته‌اند:

□ اول آنانی که عامدانه تلاش دارند زنان و دختران را با تحقیر و تمسخر از این خیزش که رنگ و محتوای زنانه دارد حذف کنند، چرا که احساس می‌کنند انقلابی که با نام زنان شروع شده توهین به «مردانگی» آن‌هاست و یا با منافع طبقاتی و گروهی آن‌ها در تضاد است.

□ و دوم آنانی هستند که بنا بر فرهنگ مردسالارانه و سالارانه‌ای که در آن رشد کرده‌اند برای ابراز خشم به تحقیرهای جنسیتی، قومیتی، ملیتی و... می‌پردازند، همچون کسانی که هر روز در دعواهای توی ترافیک به جای مخاطب قرار دادن طرف دعوایشان مادر و خواهر او را تحقیر می‌کنند.

□ این‌ دسته چه بسا ناخودآگاه و نادانسته و از روی «خشم» همان روالی را پیش گرفته‌اند که همواره و در طول زندگی به هنگام خشم پیش می‌گرفته‌اند. اما اگر می‌خواهیم با انقلاب پیش‌رو همراه شویم باید این رخت را از تن به در کنیم.

□ نمی‌توان شعار «زن، زندگی، آزادی» داد و باز به سبک و سیاق مردسالارانه و زن‌ستیزانه رفتار کرد. نمی‌توان با شعارهای مردسالارانه برعلیه مردسالاری مبارزه کرد، این نقض غرض است، برای آزادیخواه، برابری طلب و فمینیست بودن باید انسانی دیگر شویم.


#زن_زندگی_آزادی

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#دانش_و_اندیشه

#جامعه‌شناسی

▪️عنوان: #زبان_جنسیت_زده
▪️نویسنده: #فرزانه_راجی


ابراز خشم توجیه‌کننده شعارهای در اصل زن‌ستیزانه نیست

□ شعارهایی چون «سبزی پلو با ماهی....» به هیچ رو زیبنده جنبشی نیست که شعار محوری آن «زن، زندگی، آزادی» است.

□ این روزها در میدان‌های مبارزه، بر دیوارهای شهر، در رسانه‌ها و... شاهد «شعار»‌هایی هستیم که هر انسان آزادی‌خواه، برابری‌طلب و مترقی را مشمئز می‌کنند: «سبزی پلو با ماهی....»، «نه اینوری نه اونوری...»، «توپ، تانک، نفربر....» و...

□ برخی از دیوارهای شهر فقط تجلی‌گاه فرهنگی مردسالارانه و جنسیت‌زده شده‌اند، گویی هدف تحقیر بدن زنان و ایضا مردان است و مخالفان این فرهنگ و روش مردسالارانه و جنسیتی مجبورند به جای نوشتن و نقش شعارهای آزادی‌خواهانه، ضدتبعیض، مترقی و هدفمند خود بر دیوارها رنگ و وقت خود را خرج محو کردن این الفاظ رکیک و زننده کنند که تن و بدن زنان و مردان را به سخره می‌گیرد، خرج فحاشی‌هایی بکنند که به عنوان شعار ساخته شده‌اند.

□ اینها الفاظی رکیک، بی‌محتوا و عمدتا مردسالارانه، زن‌ستیزانه، جنسیتی، یا به‌طور کلی «سالارانه»اند که حتی نمی‌توان آن‌ها را در مقوله هجو و هزل هم رده‌بندی کرد.

□ فلسفه‌ی شعار در واقع تبلیغ و ترویج آرمان، خواسته، هدف، تاکتیک و یا استراتژی یک جنبش در کوتاه‌ترین شکل ممکن است. بدیهی است که این شعار برای جلب مخاطبان باید آهنگین هم باشد اما هر بیت و مصرع کوتاه و آهنگینی شعار نیست. تبلیغ وقاحت، فحاشی، پرده‌دری، به سخره گرفتن آرمان‌ها، مطالبات و انسان‌ها و... با تبلیغ انقلابی‌گری و قهرانقلابی بسیار تفاوت دارد. این گونه «شعار»ها لزوما بیانگر خشم، ناشی از آن و ناگزیر نیستند بلکه فقط از کسانی برمی‌آید که حتی در خوشی و شادی هم اکثر شوخی‌ها و لطیفه‌هایش جنسیتی (تحقیر تن زنان و مردان) و یا تحقیر و تمسخر ملیت‌ها، قومیت‌ها و اقلیت‌هاست.

□ کسانی که این «شعار»‌ها را می‌دهند دو دسته‌اند:

□ اول آنانی که عامدانه تلاش دارند زنان و دختران را با تحقیر و تمسخر از این خیزش که رنگ و محتوای زنانه دارد حذف کنند، چرا که احساس می‌کنند انقلابی که با نام زنان شروع شده توهین به «مردانگی» آن‌هاست و یا با منافع طبقاتی و گروهی آن‌ها در تضاد است.

□ و دوم آنانی هستند که بنا بر فرهنگ مردسالارانه و سالارانه‌ای که در آن رشد کرده‌اند برای ابراز خشم به تحقیرهای جنسیتی، قومیتی، ملیتی و... می‌پردازند، همچون کسانی که هر روز در دعواهای توی ترافیک به جای مخاطب قرار دادن طرف دعوایشان مادر و خواهر او را تحقیر می‌کنند.

□ این‌ دسته چه بسا ناخودآگاه و نادانسته و از روی «خشم» همان روالی را پیش گرفته‌اند که همواره و در طول زندگی به هنگام خشم پیش می‌گرفته‌اند. اما اگر می‌خواهیم با انقلاب پیش‌رو همراه شویم باید این رخت را از تن به در کنیم.

□ نمی‌توان شعار «زن، زندگی، آزادی» داد و باز به سبک و سیاق مردسالارانه و زن‌ستیزانه رفتار کرد. نمی‌توان با شعارهای مردسالارانه برعلیه مردسالاری مبارزه کرد، این نقض غرض است، برای آزادیخواه، برابری طلب و فمینیست بودن باید انسانی دیگر شویم.


#زن_زندگی_آزادی

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity