🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺🔆
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌺🍃🌸
🌸
🔆
🔴##بهمن_بوستان، در سال ۱۳۱۴ متولد شد. او فرزند #مجدالعلی_بوستان نویسنده و محقق ادبیات فارسی و نوه #محمدحسن_وحیددستگردی ادیب و شاعر دوران مشروطه است.

دوران تحصیلی اولیه را در تهران گذراند و سپس در سال‌های اولیه دهه چهل پس از فارغ‌التحصیل شدن در رشته ادبیات فارسی به عنوان یکی از دستیاران دکتر #محمدمعین در تدوین و گردآوری لغت برای #فرهنگ_معین و #لغتنامه_دهخدا با این چهره نامی ادبیات ایران آغاز کرد و سپس سال‌ها در حوزه موسیقی و ادبیات پژوهش می‌کرد. بوستان همزمان با همکاری با دکتر #معین به نوشتن مقاله و یادداشت برای نشریات ادبی و فرهنگی پرداخت.

آقای #بوستان به صورت حرفه‌ای کوهنوردی می‌کرد و در دهه چهل خورشیدی عضو هیئت غارشناسان ایران بود.

او در همان سال‌ها به استخدام سازمان رادیو و تلویزیون درآمد و به همکاری با این نهاد پرداخت. نگارش یادداشت و مقاله در نشریاتی چون کلک و ادبستان از دیگر فعالیت‌های بوستان به شمار می‌رود.

#بوستان در سال‌های اولیه دهه هفتاد بانی برگزاری جشنواره #هفت_اورنگ شد که با همکاری #محمدرضادرویشی در تالار اندیشه و با حضور چهره‌های نامی موسیقی سنتی و نواحی ایران برگزار شد. در کنار این جشنواره او کتاب هفت اورنگ را با همکاری درویشی منتشر کرد.

#بوستان پژوهش‌های گسترده‌ای نیز در زمینه موسیقی زورخانه و ورزش‌های باستانی انجام داد و در توسعه این ورزش نقشی تعیین کننده داشت. او در سال‌های اولیه دهه هشتاد به عنوان عضو کانون پژوهشگران خانه موسیقی انتخاب و چند سالی در این سمت ادامه فعالیت داد.

#بهمن_بوستان از حافظه‌ای قوی برخوردار بود و تبارشناسی او از اهل فرهنگ و هنر و به خصوص اهالی موسیقی زبانزد این مجموعه بود.

او در سال‌های پایانی عمرش بیمار و خانه نشین شد و در نهایت در روز ۲۷ آبان ماه سال ۱۳۹۳ در سن ۷۹ سالگی در تهران بر اثر ایست قلبی درگذشت. در روز پنجشنبه ۲۹ آبان پیکر وی از مقابل تالار وحدت تشییع و در بهشت زهرا بخاک سپرده شد.

فرزندش #علی_بوستان نیز اگر چه گرافیست است اما از شاگردان #حسین_علیزاده در سه تار است که در عمده کنسرت‌های گروه #هم_آوایان با این موزیسین شهیر به عنوان نوازنده همکاری داشته است و #محمداصفهانی، خواننده، خواهرزاده اوست.
آقای #اصفهانی در یادداشتی در وصف دایی‌اش نوشته:

"او حق بزرگی بر گردن من داشت و همیشه در سرگشتگی‌های ادبی و موسیقایی‌ام از من دستگیری می‌کرد و مهربانی می‌نمود."
#حسین_علیزاده درمراسم یادمان زنده‌یاد
#بهمن_بوستان پژوهشگر، ادیب و نویسنده در فرهنگسرای ارسباران گفت:

این سخنی که می‌گویند کسی که از دنیا می‌رود، زنده است درباره بهمن بوستان واقعاً درست است. واقعاً برخی‌ آنقدر بزرگ و خالص هستند که همیشه وجودشان احساس می‌شود و مرگ در مورد آنها معنی پیدا نمی‌کند.
#حسین_علیزاده ادامه داد: من خودم را یکی از شاگردان #بهمن_بوستان می‌دانم. معمولاً در زندگینامه‌هایی که از امثال من می‌نویسند، تنها نام استادان موسیقی نوشته می‌شود اما واقعاً کسانی وجود دارند که در زندگی ما نقش بسیار بسزایی دارند و ما از آنها بسیار می‌آموزیم ولی از نظر تخصصی هرگز نامی از آنها برده نمی‌شود.
این نوازنده تار افزود: من وقتی می‌خواهم از استادانم یاد کنم #بهمن_بوستان برایم جایگاه ویژه‌ای دارد. آن زمان که مدت‌ها در ایران نبودم و بعدها به ایران برگشتم روزی ایشان به همراه علی (فرزند بهمن بوستان) پیش من آمدند. او علی را به سمت من هل داد و گفت علی را به تو سپردم. من خوشحالم که علی امروز در کنار ما هست و حضوری بسیار تعیین کننده دارد و بویی از پدرش دارد.

رضا (فرزند دیگر بهمن بوستان) نیز همچنین کارهای ارزشمندی انجام می‌دهد، منتهی خودش بسیار بی‌سروصداست.
#حسین_علیزاده؛ صحبت‌های خود را این‌گونه پایان داد: وقتی همه ما می‌گوییم #ایران ، بلافاصله انعکاسی در وجود ما پیدا می‌کند. ما کسانی هستیم که تظاهر نمی‌کنیم و شعار نمی‌دهیم. زیباترین خصوصیتی هم که امشب در اینجا دیده می‌شود این است که فضا شعارزده نیست و حس خوبی در بین ما جاری است. همین لحظه هم که می‌گوییم #ایران حس عجیبی پیدا می‌کنم چراکه این کلمه هویت ما را ترسیم می‌کند. تمام زندگی و هویت و تاریخ ما را تعیین می‌کند. اصلاً بدون آن وجودمان بی‌معنی است. بعضی‌ها هستند که نامشان واقعاً همان بار را دارد. وقتی این دوستان در این مراسم از #بهمن_بوستان صحبت می‌کردند، من احساس می‌کردم که از #ایران سخن می‌گویند.

#بهمن_بوستان به این دلیل به ذهن ما و حافظه تاریخی ما می‌نشیند که خود #ایران است.

#بهمن_بوستان در واقع یکی از ارزش‌هایی است که هیچگاه فراموش نمی‌شود به دلیل اینکه تمام خصوصیت‌هایش سمبلی از ایران بود؛ او یک ایرانی واقعی بود و من وقتی می‌گویم
#بهمن_بوستان؛ یعنی #ایران

🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿


https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴# ✅اوج گرفت و بال پرواز گشود

حتی زمانی که قرار بود حرف از #سکوت باشد #بیات، بهترین بود. او ساخت موسیقی برای کلام غیر آهنگین را هم تجربه کرد که موسیقی کاست های «سکوت سرشار از ناگفته هاست» و «چیدن سپیده دم» روی کلام #احمدشاملو نقطه اوج این دست تجربه هایش بود. در سال 69 پس از چندین دوره نامزد شدن در جشنواره فیلم فجر، زمانی که نامش سه بار به عنوان نامزد از بین پنج فیلم خوانده شد، برگزیده بهترین موسیقی فجر برای فیلم #عروس شد.
اوایل دهه هفتاد بود و زمان خیزش موسیقی پاپ در ایران که او شروع کرد به ساخت قطعه و ترانه برای خواننده هایی مثل #محمداصفهانی، #حمیدحامی، #مانی_رهنما و #خشایاراعتمادی.

در همین احوال بود که #شب_کشتن با ترانه #ایرج_جنتی_عطایی و موسیقی #بابک_بیات و صدای #مانی_رهنما جزو یکی از خاطره سازترین قطعه های موسیقی پاپ در آن سال ها شد.

قطعه کرال و ارکسترال #سرزمین_خورشید برای ارکستر سمفونیک تهران را هم ساخت تا ثابت کند مرد همه وادی های ساخت موسیقی است.
ساز مرگ، آخرین نت زندگی او را در شصت و پنجمین روز پاییز در شصت سالگی به علت نامهربانی کبدش نواخت. او همیشه از قول #شاملو می گفت: «موطن من در قلب مردمانی است که مرا دوست دارند» .

آنچه در موسيقي #بيات قابل توجه است، ملوديهاي اوست. او اصلاً يك نغمه‌پرداز (و به قول دكتر #شاهين_فرهت: ملوديست) ذاتي و مادرزاد بود.
ملوديهايش تاحدودي مشابه همديگر و به اصطلاح «خط توليد»ي هستند ولي اصيل‌اند و م‍ُهر #بيات را بر خود دارند. او تنظيم اركستري را نزد دوست، استاد و مرادش #واروژان_هاخبانديان (1319ـ 1356) آموخت ولي در مقام تنظيم‌كننده به پاي او و #آندرانيك نرسيد.
در آثار #بيات، حركت خط ملودي حرف اول را مي‌زند و ساير عوامل (هارموني، سازبندي و ...) بعد از ملودي مطرح مي‌شود. تنها در سي دي #بن‌بست (آواي باربد ـ 1380 با مقدمه علي‌رضا استر رضايي و سيد علي‌رضا ميرعلي‌نقي) است كه دو فرزند او، دوقلوهاي معروف، #باربد و #بامداد، با توجه خاص به هارموني و سازبندي و كيفيت ضبط و اجرا، توانسته‌اند به ديگر جنبه‌هاي هنر او، سواي ملودي‌هاي دلفريبش، توجهي داشته باشند.
• گفته شد كه #بابك_بيات موسيقي فيلم را خوب مي‌شناخت و خوب هم مي‌ساخت. در سال 1375 كه به دعوت #رضامهدوي براي تدريس دانشگاهي به گروه موسيقي دانشگاه سوره آمد، و موسيقي متن (فيلم) درس مي‌داد. شبي هم در كنسرت پژوهشي آموزشي تالار انديشه در 25 ارديبهشت سال 1374 آمد و با پخش قطعاتي از صدا و تصوير فيلم‌هاي معروف، سخنراني گرم و ماندگاري را ايراد كرد و چقدر مردم تشويق مي‌كردند. ياد آن شب فراموش‌نشدني به خير... و نيز چهلمين روز وداع زنده ياد #بيات به همت موسسه نغمه شهر شهرداري تهران با همكاري مركز موسيقي حوزه هنري در تالار انديشه برگزار شد و انگار همين ديروز بود كه بيات خود پشت اين تريبون بود و با مردم سخن مي‌گفت.
• #بابك_بيات سالها از بيماري نارسايي كبدي رنج مي‌برد، حساسيت‌هاي هنرمندانه‌اش از سويي، مرگ فرزند نوجوانش #ماني و تصادف وحشتناك پسرش #باربد با اتومبيل، و تحمل دوره سخت بيمارستان، ضعف و ناتواني او را افزون كرد. ديگر همه مي‌دانستند كه #بيات نخواهد ماند. خود او هم مي‌دانست. او همان‌طور سال آخر را گذراند كه سال‌هاي قبل را گذرانده بود. آكنده از احساساتي كه موسيقي او را ساخته و معرفي كرده است.

#روحش_شاد
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw


🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿