🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#مکاتب_ادبی

#کلاسیسیسم (به انگلیسی: Classicism) جنبش هنری و فرهنگی ویژهٔ نیمهٔ دوم قرن هفدهم در اروپاست. این جنبش مبتنی بر آفرینش آثار هنری و ادبی با الهام از هنر باستان #یونان و #روم، و بازگشت به اصول و ارزش‌های زیبایی‌شناسی آنان است.

این جنبش تعریف دقیقی ندارد و در دانشنامه‌های مختلف از آن تعاریف گوناگون ذکر شده‌است.به‌طور کلی کلاسیسیسم عبارت است از عقیده طرفداران تقلید از نویسندگان و هنرمندان یونان باستان یا روم، و نویسندگانقرن هفدهم فرانسه است. این مکتب در مقابل #باروک و #رمانتیسم قرار می‌گیرد.

کلمه #کلاسیک صفتی است که ریشه آن واژه لاتینیکلاسیکوس (classicus) و به معنی درجه اول است.صفت کلاسیک اولین بار در دورهٔ رنسانس برای سخن گفتن از نویسندگان درجه اول جامعه استفاده شد، یعنی کسانی که نوشته‌های آن‌ها در کلاس‌های درس تدریس می‌شد. #کلاسیسیسم با شروع رنسانس در #ایتالیا ظهور کرد.
#مکتب_ادبی
قانون وحدت سه‌گانه (وحدت موضوع، وحدت زمان و وحدت مکان) از اصول فراموش نشدنی متون کلاسیک است.
درمتون #کلاسیک خواننده معمولاً با روند تعادل اولیه- عدم تعادل- رخداد و سپس تعادل ثانویه روبه رو است. نظرگاه متون کلاسیک معمولاً #دانای_کل است و این نوع متون به مسائل و همه امور جنبهٔ قطعیت می‌بخشند. دانای کل خدای متن است و هرچه او می‌گوید واقعیت مطلق شمرده می‌شود. در متون کلاسیک با پایان بسته و خوش روبروییم و توجه به بیان حوادث و اتفاقات بیرونی بر بیان دغدغه‌های درونی و فردی ارجحیت دارد.

اوج این آثار از یونان باستان آغاز شد و در قرن شانزدهم و هفدهم به اوج و شکوفایی رسید. در کشورهای انگلستان،فرانسه و آلمان در این قرن سخنور داشت.
#لافونتن، #مولیر، #پاسکال

اصول و قواعد
تقلید و نمایش از طبیعت
توجه و تقلید از قدیم
اصل عقل
آموزندگی و خوشایندی
اعتدال و میانه روی
نزاکت ادبی
حقیقت نمایی

#پدیده‌های_این_مکتب
کمدی
تراژدی(موضوعات تراژدیهای کلاسیک افسانهای یا اسطورهای یا تاریخی و شخصیت‌های آن‌ها قهرمان هستند)
حماسی
تراژدی-کمدی
از بزرگ‌ترین #نمایش‌نامه‌نویسان کلاسیک می‌توان #ژان_راسین و سپس #پییر_کورنی را نام برد. #ویکتور_هوگو از اولین نمایش‌نامه‌نویسان فرانسوی بود که این اصول را شکست.

#رمان
با وجود این که نوشتن رمان در قرن هفدهم رواج زیادی نداشت و اغلب رمان‌ها توسط نویسنده‌هایی ناشناس منتشر می‌شدند، نوآوری‌های جدیدی در این زمینه دیده می‌شود. رمان‌های کلاسیک، اغلب تحت تأثیر جریان‌های #پرسیوزیته نیز در این عصر تحولات زیادی می‌کند. از رمان‌های کلاسیک معروف می‌توان آثار #مادام_دو_لافایت (به فرانسوی: Madame de La Fayette) به‌ویژه #دوشیزه_کلو (به فرانسوی: La Princesse de Clèves) را نام برد.

#کلاسیسیست‌ها

آثار نویسندگان باستان‌نویس یونانی و آثار نویسندگان معروف قرن هفدهم فرانسه مانند #ژان_دو_لافونتن، #پاسکال، #راسین و #کرنی، آثار کلاسیک هستند.
هنرمند کلاسیک معتقد است که همه چیز گفته شده‌ است ولی هیچ چیز کاملاً درک نشده‌است، بنابراین، حقایق باید در هر دوره تکرار شوند؛ بنابراین کلاسیک‌ها تقلید از هنرمندان پیشین یونان و روم را عار نمی دانند و آثار آنان را در خور تعمق و تفکر می دانند و معتقدند که این آثار چیزهای تازه‌ای برای خوانندگان خود دارند.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🦋🍂🍃🍂🦋🍂
🍂🍃🦋
🍃

🔴#ادبیات


#مکتب_های_ادبی



#کلاسیسیسم


کلمه کلاسیک به معنی وسیع خود به تمام آثاری که نمونه‌ی ادبیات کشوری شمرده می‌شود و مایۀ افتخار ادبیات ملی آن کشور است اطلاق می‌شود.
مثلاً ما می توانیم همۀ آثار جاودانی شاعران بزرگمان را کلاسیکهای ادبیات فارسی بنامیم. ولی آنجا که بحث از مکتبهای ادبی در میان باشد، دیگر چنین معنی وسیعی منظور نظر نیست و در این مورد عنوان کلاسیک به آن مکتب ادبی گفته می‌شود که پیش از پیدایش سایر مکاتب ادبی در قرن هفدهم در فرانسه بوجود آمده و از ادبیات قدیم یونان و روم تقلید کرده است.


حتی عده‌ای معتقدند که کلاسیسیسم فرانسوی را هم باید شاخه‌ی حجب‌آلودی از باروک شمرد.
کلاسیسیسم در فرانسه شکوفایی فوق‌العاده‌ای در ادبیات بوجود آورد که حتی کلاسیسیم انگلستان و آثار میلتون و درایدن و پوپ نیز با آن یارای برابری نداشت.


نویسنده‌ی کلاسیک به نویسنده‌ای اطلاق می‌شد که آثار او شایسته‌ی مطالعه‌ی طبقات بالای جامعه باشد. آثاری که با گذشت قرن‌ها اهمیت و ارزش خودشان را حفظ کنند.

اما نویسندگان جدید و معاصری نیز هستند که آثارشان را کلاسیک‌های ادبیات می‌نامند: تولستوی، گوته و پروست.

دوره‌ی کلاسیک بیش از هر چیزی دوره‌ی سلسله مراتب است.
برای ادبیات قواعدی وجود دارد، ممکن است درباره‌ی این قواعد بحث و مشاجره کرد ولی نباید به فکر دورانداختن آنها افتاد و باید دانست که اثر هنری وقتی به درجه‌ی کمال می‌رسد که از این قواعد پیروی کند.

فرق اساسی که کلاسیسیسم با جریان‌های پیش و بعد از خود دارد جستجوی تعادل درونی و عمیق است بین جوهر ذهنی یا عاطفی اثر ادبی و قالبی که اثر در آن ارائه می‌شود.
گوته در سخنی معروف کلاسیسیسم را سالم و رومانتیسم را بیمار خوانده است.


🌸🍂🌸@Bookirancity


🍃🍂
🍂🍃🦋
🦋🍂🍃🍂🦋🍂