🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴 # ▪️شعر نیچه در مدح حافظ شیرازی
به حافظ٬ پرسشِ یک آبنوش
آن میخانه که تو از بهرِ خویش بنا کرده ای
گُنجاتر از هر خانهاىست،
مِیــى که تو در آن پروردهای
همهعالم آن را دَرکشیدن نتواند.
آن پرندهاى که [ناماش] روزگارى ققنوس بود،
در خانه میهمانِ توست،
آن موشى که کوه زاد،
همانا——خود تو ای!
همه و هیچ تو ای، مِی و مِیخانه تو ای،
ققنوس تو ای، کوه تو ای، موش تو ای،
تو که هماره در خود فرومیریزی و
هماره از خود پَر میکشی—
ژرفترین فرورفتگیِ بلندیها تو ای،
روشنترین روشنیِ ژرفاها تو ای،
مستیِ مستانهترین مستیها تو ای
——— تو را، تو را —— با شراب چه کار؟
از میان اشعار نیچه
ترجمه داریوش آشوری
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴 # ▪️شعر نیچه در مدح حافظ شیرازی
به حافظ٬ پرسشِ یک آبنوش
آن میخانه که تو از بهرِ خویش بنا کرده ای
گُنجاتر از هر خانهاىست،
مِیــى که تو در آن پروردهای
همهعالم آن را دَرکشیدن نتواند.
آن پرندهاى که [ناماش] روزگارى ققنوس بود،
در خانه میهمانِ توست،
آن موشى که کوه زاد،
همانا——خود تو ای!
همه و هیچ تو ای، مِی و مِیخانه تو ای،
ققنوس تو ای، کوه تو ای، موش تو ای،
تو که هماره در خود فرومیریزی و
هماره از خود پَر میکشی—
ژرفترین فرورفتگیِ بلندیها تو ای،
روشنترین روشنیِ ژرفاها تو ای،
مستیِ مستانهترین مستیها تو ای
——— تو را، تو را —— با شراب چه کار؟
از میان اشعار نیچه
ترجمه داریوش آشوری
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
Telegram
Book_iran_city
📚#معرفی_کتاب
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
divan-hafez-p1318@bamun1.pdf
88.3 MB
دیوان حافظ شیرازی.
شمس الدین محمد حافظ شیرازی.
به کوشش حسین پژمان.
تهران: شرکت تضامنی علمی؛
کتابفروشی ایران، 1318.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
شمس الدین محمد حافظ شیرازی.
به کوشش حسین پژمان.
تهران: شرکت تضامنی علمی؛
کتابفروشی ایران، 1318.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴# رکنالدین اوحدی مراغهای (۶۷۳ - ۷۳۸)
خواجوی کرمانی (۶۸۹ -۷۵۲)
سلمان ساوجی (۷۰۹ - ۷۷۸)
حافظ شیرازی (حدود ۷۲۷ – ۷۹۲)
این شاعران که از چهرههای مطرح سبک عراقیاند تقریباً معاصر بودهاند و به همیندلیل، استقبال در وزن و قافیه و موضوعات یکسان و زبانِ نزدیک بههم در شعرشان کاملاً مشهود است. این هست که حافظ در روانیِ زبان و شیواییِ بیان، پیشتازتر است و اشعار پختۀ شاعران دیگر بین شهرت سعدی و حافظ کمتر مجال عرض اندام یافتهاند اما مطالعۀ آثارشان نشان میدهد که غزلهایشان گاه با غزل حافظ پهلو میزنند و از لطافت خاصی برخوردارند.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿
📚🤔
🔴# رکنالدین اوحدی مراغهای (۶۷۳ - ۷۳۸)
خواجوی کرمانی (۶۸۹ -۷۵۲)
سلمان ساوجی (۷۰۹ - ۷۷۸)
حافظ شیرازی (حدود ۷۲۷ – ۷۹۲)
این شاعران که از چهرههای مطرح سبک عراقیاند تقریباً معاصر بودهاند و به همیندلیل، استقبال در وزن و قافیه و موضوعات یکسان و زبانِ نزدیک بههم در شعرشان کاملاً مشهود است. این هست که حافظ در روانیِ زبان و شیواییِ بیان، پیشتازتر است و اشعار پختۀ شاعران دیگر بین شهرت سعدی و حافظ کمتر مجال عرض اندام یافتهاند اما مطالعۀ آثارشان نشان میدهد که غزلهایشان گاه با غزل حافظ پهلو میزنند و از لطافت خاصی برخوردارند.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿
Telegram
Book_iran_city
📚#معرفی_کتاب
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#معرفی_کتاب
#آیین_زندگی
نویسنده : دیل کارنگی
📝 تفاوتی که این کتاب با دیگر کتابهای مشابه اش دارد، در عملی بودن و سادگی کلام آن است. دیل کارنگی در نوشتن این کتاب نیامده است که اصول موفقیت را با استفاده از آخرین متدهای تئوریکال روانشناسی به شما معرفی کند
کتابهای او چکیدهای از تجریبیات عملی زندگی صدها نفر از بزرگترین و موفقترین انسانهای روی زمین است. او با معرفی جنبه های مختلف افراد مشهور و بزرگ و موفق، از شکسپیر گرفته تا حافظ شیرازی، از چارلز دیگنز تا تئودور روزولت، راهکارهایی عملی برای داشتن زندگیای با حداقل نگرانی و مشکل ارائه کرده است.
🔴 شاعر آیین زندگی اثر ماندگار دیل کارنگی به ترجمه پروین قائمی و ریحانه جعفری از جمله کتابهایی است که اکثر روانشناسان و حتی مردم عادی آنرا می شناسند و از کتابهایی می دانند که برای همه مردم قابل فهم و مهم تر از آن قابل عمل کردن است.
“دیل کارنگی در ۲۴م نوامبر ۱۸۸۸ در میسوری بدنیا آمد. خودش در کتاب هایش بارها به فقر شدیدی که در دوران کوردکی تجربه کرده اشاره کرده است. او در سال ۱۹۳۶ کتاب آیین دوست یابی را منتشر کرد که به گفتهی خودش یک شبه نایاب شد! یکی از شخصیتهای بسیار مورد توجه دیل کارنگی رییس جمهور آمریکا دربین سال های ۱۸۶۱ تا ۱۸۶۵ که آبراهام لینکلن بود که کتابی نیز تحت عنوان “لینکلن، انسانی ناشناخته” در رابطه با او نوشته است، که یه گفتهی خودش ۱۰ سال صرف نوشتن این کتاب کرده است. او در سال ۱۹۱۲ بنیاد کارنگی را تاسیس کرد که تاکنون نیز پابرجاست. دیل در بیش از ۷۵ کشور جهان برای بیش از ۸ میلیون نفر سخنرانی کرد .دیل کارنگی در ۱ نوامبر ۱۹۵۵ فوت کرد.
نوع فایل : Pdf
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#معرفی_کتاب
#آیین_زندگی
نویسنده : دیل کارنگی
📝 تفاوتی که این کتاب با دیگر کتابهای مشابه اش دارد، در عملی بودن و سادگی کلام آن است. دیل کارنگی در نوشتن این کتاب نیامده است که اصول موفقیت را با استفاده از آخرین متدهای تئوریکال روانشناسی به شما معرفی کند
کتابهای او چکیدهای از تجریبیات عملی زندگی صدها نفر از بزرگترین و موفقترین انسانهای روی زمین است. او با معرفی جنبه های مختلف افراد مشهور و بزرگ و موفق، از شکسپیر گرفته تا حافظ شیرازی، از چارلز دیگنز تا تئودور روزولت، راهکارهایی عملی برای داشتن زندگیای با حداقل نگرانی و مشکل ارائه کرده است.
🔴 شاعر آیین زندگی اثر ماندگار دیل کارنگی به ترجمه پروین قائمی و ریحانه جعفری از جمله کتابهایی است که اکثر روانشناسان و حتی مردم عادی آنرا می شناسند و از کتابهایی می دانند که برای همه مردم قابل فهم و مهم تر از آن قابل عمل کردن است.
“دیل کارنگی در ۲۴م نوامبر ۱۸۸۸ در میسوری بدنیا آمد. خودش در کتاب هایش بارها به فقر شدیدی که در دوران کوردکی تجربه کرده اشاره کرده است. او در سال ۱۹۳۶ کتاب آیین دوست یابی را منتشر کرد که به گفتهی خودش یک شبه نایاب شد! یکی از شخصیتهای بسیار مورد توجه دیل کارنگی رییس جمهور آمریکا دربین سال های ۱۸۶۱ تا ۱۸۶۵ که آبراهام لینکلن بود که کتابی نیز تحت عنوان “لینکلن، انسانی ناشناخته” در رابطه با او نوشته است، که یه گفتهی خودش ۱۰ سال صرف نوشتن این کتاب کرده است. او در سال ۱۹۱۲ بنیاد کارنگی را تاسیس کرد که تاکنون نیز پابرجاست. دیل در بیش از ۷۵ کشور جهان برای بیش از ۸ میلیون نفر سخنرانی کرد .دیل کارنگی در ۱ نوامبر ۱۹۵۵ فوت کرد.
نوع فایل : Pdf
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
Telegram
Book_iran_city
📚#معرفی_کتاب
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🔴 #20مهر
روز بزرگداشت حافظ شیرازی گرامی باد
🌷🌸💐🌼🌻🌺🌹
عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت
که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت
من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش
هر کسی آن دِرَوَد عاقبت کار که کشت
همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست
همه جا خانه ی عشقست چه مسجد چه کنشت
سر تسلیم من و خشت در میکده ها
مدعی گر نکند فهم سخن گو سر و خشت
نا امیدم مکن از سابقه ی لطف ازل
تو چه دانی که پس پرده که خوبست و که زشت
نه من از پرده تقوی به در افتادم و بس
پدرم نیز بهشت ابد از دست بهشت
حافظا روز ازل گر به کف آری جامی
یکسر از کوی خرابات برندت به بهشت
#حافظ
غزل ٨۰
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
روز بزرگداشت حافظ شیرازی گرامی باد
🌷🌸💐🌼🌻🌺🌹
عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت
که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت
من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش
هر کسی آن دِرَوَد عاقبت کار که کشت
همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست
همه جا خانه ی عشقست چه مسجد چه کنشت
سر تسلیم من و خشت در میکده ها
مدعی گر نکند فهم سخن گو سر و خشت
نا امیدم مکن از سابقه ی لطف ازل
تو چه دانی که پس پرده که خوبست و که زشت
نه من از پرده تقوی به در افتادم و بس
پدرم نیز بهشت ابد از دست بهشت
حافظا روز ازل گر به کف آری جامی
یکسر از کوی خرابات برندت به بهشت
#حافظ
غزل ٨۰
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲۰ مهر روز بزرگداشت #حافظ
( زاده سال ۷۲۷ قمری شیراز – درگذشته سال ۷۹۲ قمری شیراز ) شاعر غزلسرا
خواجه شمسالدین محمدبن بهاءالدین حافظ شیرازی، معروف به لسانالغیب، ترجمانالاسرار ، لسانالعرفا و ناظمالاولیا شاعر بزرگ سدهٔ هشتم ایران (برابر قرن چهاردهم میلادی) بود.
او یکی از سخنوران نامی جهان است که بیشتر اشعارش غزل هستند و دیوان اشعارش به غزلیات حافظ معروف است.
گرایش حافظ به شیوهٔ سخن پردازی خواجوی کرمانی و شباهت شیوهٔ سخنش با او مشهور است. او از مهمترین تأثیرگذاران بر شاعران پس از خود شناخته میشود. در قرون هجدهم و نوزدهم اشعار او به زبانهای اروپایی ترجمه شد و نام او به گونهای به محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت. هرساله در تاریخ ۲۰ مهرماه مراسم بزرگداشت حافظ در محل آرامگاه او در شیراز با حضور پژوهشگران ایرانی و خارجی برگزار میشود. مطابق تقویم رسمی ایران این روز، روز بزرگداشت حافظ نامیده شده است.
نظر «گوته» آلمانی در مورد «حافظ»
دکتر محمد بقایی ماکان به مناسبت روز بزرگداشت حافظ درباره جایگاه او در شعر و ادبیات ایران به خبرنگار مهر گفت: حافظ بیتردید یکی از درخشانترین چهرههای شعر ایران و جهان است و منزلت او در این زمینه چندان والاست که بزرگترین اندیشمندان و شاعران جهان او را مورد ستایش قرار دادهاند. به عنوان نمونه میتوان از ستایش گوته شاعر بزرگ آلمانی یاد کرد که تحت تأثیر زیبائیهای کلامی و فکری خواجه شیراز گفته است ای کاش من کوچکترین شاگرد مکتب حافظ میبودم.
وی افزود: ارزش این گفته گوته زمانی میتواند به درستی فهم کرد که بدانیم متفکر پرآوازهای مانند محمد اقبال لاهوری در قیاس افکار خود با گوته گفته است که من زمانی به محدودیت اندیشه خود پی بردم که با افکار گوته آشنا شدم. از همین روست که در خصوص دیدگاههای بزرگان ادبی و فلسفی جهان در مورد حافظ کتابهایی به زبان فارسی تألیف و ترجمه شده که نشان دهنده میزان تأثیر او بر چهرههای بزرگ ادبیات جهانی است.
این کارشناس ادبی و فلسفی ادامه داد: چهره های بزرگی که جملگی گفتار و افکار او را در قالب تشبیهاتی مانند جواهر درخشان و الماس تراش خورده یاد کرده اند که شیرینی و دلنشینی چهچه هزاردستان را دارد.
این محقق و پژوهشگر حوزه زبان و ادبیات فارسی درباره معنویت و اخلاق در منظر حافظ نیز اظهار داشت: خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی که او را به درستی لسان الغیب نامیده اند آیینه تمام نمای فرهنگ ایرانی در قالب افکار عرفانی است که خواننده خود را به صفای بطن، تعالی روح، دانایی و پیروی از آموزگاران، خردمندان و استحکام شخصیت انسانی و مانند اینها سوق میدهد.
بقایی یادآورشد: اگر در برخی ابیات او دیدگاههای خارج از الگوهای یاد شده ارائه میشود در حقیقت بازگو کننده ارزشهای مطرح در جامعه اوست که در شعر وی تجلی مییابد، ولی در مجموع اشعار حافظ از منظر اخلاق فردی و جمعی مبتنی بر دو اصل معنویت و واقعیتهای زندگی است.
وی افزود: بدین معنا که او نه آنچنان شیفته عالم بالا است که حقایق زندگی موجود را نادیده بگیرد و نه آنقدر پایبند جهان مادی است که از عالم بالا غافل شود. از اینرو هدف نهایی شعر حافظ را میتوان در آمیزه ای از عقلانیت و معنویت خلاصه کرد.
نویسنده"نیچه اقبال و مولوی" حافظ را یکی از چهره های همیشه ماندنی ادبیات جهان دانست و گفت: حافظ مانند سعدی برای زبان و ادبیات فارسی الگویی جاودان است و تنها شاعری است که سبب شده تعریف پدیده ای به نام شعرنو بی سرانجام بماند زیرا شعر او چه از نظر ساختاری و چه از لحاظ محتوایی، مصداق دقیق شعر نو به شمار می آید.
این مترجم و نویسنده در پایان اشاره کرد: از این جاست که پدیده ای با عنوان شعرنو فقط جنبه های صوری یافته است و حافظ بزرگترین دلیل است برای آنکه گفته شود شعر کالا نیست که کهنه و نو داشته باشد. ای بسا که بسیاری از اشعار دهه های اخیر کهنه تر از اشعار نخستین دهه های شعر فارسی هستند ولی غزلهای ناب به قول گوته با عظمت و جبروت تمام فاتح روزگاران است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲۰ مهر روز بزرگداشت #حافظ
( زاده سال ۷۲۷ قمری شیراز – درگذشته سال ۷۹۲ قمری شیراز ) شاعر غزلسرا
خواجه شمسالدین محمدبن بهاءالدین حافظ شیرازی، معروف به لسانالغیب، ترجمانالاسرار ، لسانالعرفا و ناظمالاولیا شاعر بزرگ سدهٔ هشتم ایران (برابر قرن چهاردهم میلادی) بود.
او یکی از سخنوران نامی جهان است که بیشتر اشعارش غزل هستند و دیوان اشعارش به غزلیات حافظ معروف است.
گرایش حافظ به شیوهٔ سخن پردازی خواجوی کرمانی و شباهت شیوهٔ سخنش با او مشهور است. او از مهمترین تأثیرگذاران بر شاعران پس از خود شناخته میشود. در قرون هجدهم و نوزدهم اشعار او به زبانهای اروپایی ترجمه شد و نام او به گونهای به محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت. هرساله در تاریخ ۲۰ مهرماه مراسم بزرگداشت حافظ در محل آرامگاه او در شیراز با حضور پژوهشگران ایرانی و خارجی برگزار میشود. مطابق تقویم رسمی ایران این روز، روز بزرگداشت حافظ نامیده شده است.
نظر «گوته» آلمانی در مورد «حافظ»
دکتر محمد بقایی ماکان به مناسبت روز بزرگداشت حافظ درباره جایگاه او در شعر و ادبیات ایران به خبرنگار مهر گفت: حافظ بیتردید یکی از درخشانترین چهرههای شعر ایران و جهان است و منزلت او در این زمینه چندان والاست که بزرگترین اندیشمندان و شاعران جهان او را مورد ستایش قرار دادهاند. به عنوان نمونه میتوان از ستایش گوته شاعر بزرگ آلمانی یاد کرد که تحت تأثیر زیبائیهای کلامی و فکری خواجه شیراز گفته است ای کاش من کوچکترین شاگرد مکتب حافظ میبودم.
وی افزود: ارزش این گفته گوته زمانی میتواند به درستی فهم کرد که بدانیم متفکر پرآوازهای مانند محمد اقبال لاهوری در قیاس افکار خود با گوته گفته است که من زمانی به محدودیت اندیشه خود پی بردم که با افکار گوته آشنا شدم. از همین روست که در خصوص دیدگاههای بزرگان ادبی و فلسفی جهان در مورد حافظ کتابهایی به زبان فارسی تألیف و ترجمه شده که نشان دهنده میزان تأثیر او بر چهرههای بزرگ ادبیات جهانی است.
این کارشناس ادبی و فلسفی ادامه داد: چهره های بزرگی که جملگی گفتار و افکار او را در قالب تشبیهاتی مانند جواهر درخشان و الماس تراش خورده یاد کرده اند که شیرینی و دلنشینی چهچه هزاردستان را دارد.
این محقق و پژوهشگر حوزه زبان و ادبیات فارسی درباره معنویت و اخلاق در منظر حافظ نیز اظهار داشت: خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی که او را به درستی لسان الغیب نامیده اند آیینه تمام نمای فرهنگ ایرانی در قالب افکار عرفانی است که خواننده خود را به صفای بطن، تعالی روح، دانایی و پیروی از آموزگاران، خردمندان و استحکام شخصیت انسانی و مانند اینها سوق میدهد.
بقایی یادآورشد: اگر در برخی ابیات او دیدگاههای خارج از الگوهای یاد شده ارائه میشود در حقیقت بازگو کننده ارزشهای مطرح در جامعه اوست که در شعر وی تجلی مییابد، ولی در مجموع اشعار حافظ از منظر اخلاق فردی و جمعی مبتنی بر دو اصل معنویت و واقعیتهای زندگی است.
وی افزود: بدین معنا که او نه آنچنان شیفته عالم بالا است که حقایق زندگی موجود را نادیده بگیرد و نه آنقدر پایبند جهان مادی است که از عالم بالا غافل شود. از اینرو هدف نهایی شعر حافظ را میتوان در آمیزه ای از عقلانیت و معنویت خلاصه کرد.
نویسنده"نیچه اقبال و مولوی" حافظ را یکی از چهره های همیشه ماندنی ادبیات جهان دانست و گفت: حافظ مانند سعدی برای زبان و ادبیات فارسی الگویی جاودان است و تنها شاعری است که سبب شده تعریف پدیده ای به نام شعرنو بی سرانجام بماند زیرا شعر او چه از نظر ساختاری و چه از لحاظ محتوایی، مصداق دقیق شعر نو به شمار می آید.
این مترجم و نویسنده در پایان اشاره کرد: از این جاست که پدیده ای با عنوان شعرنو فقط جنبه های صوری یافته است و حافظ بزرگترین دلیل است برای آنکه گفته شود شعر کالا نیست که کهنه و نو داشته باشد. ای بسا که بسیاری از اشعار دهه های اخیر کهنه تر از اشعار نخستین دهه های شعر فارسی هستند ولی غزلهای ناب به قول گوته با عظمت و جبروت تمام فاتح روزگاران است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🔴#آلبوم_نهال_حیرت (1378)
به مناسبت بزرگداشت روز حافظ به آهنگ هایی از اولین آلبوم اوهام گوش خواهیم کرد؛ آلبومی که آغازگر موج موزیک زیرزمینی ایران شد...
با اشعاری از حافظ شیرازی
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
به مناسبت بزرگداشت روز حافظ به آهنگ هایی از اولین آلبوم اوهام گوش خواهیم کرد؛ آلبومی که آغازگر موج موزیک زیرزمینی ایران شد...
با اشعاری از حافظ شیرازی
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۶ بهمن زادروز #منصور_رستگار_فسایی
( زاده ۶ بهمن ۱۳۱۷ فسا ) پژوهشگر، شاعر و نویسنده
رستگار فسایی، پژوهشگر، ایرانشناس، شاعر، مصحح و شاهنامهپژوه، چهرهٔ ماندگار عرصهٔ ادبیات فارسی و استاد بازنشستهٔ دانشگاه شیراز است.
وی تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش گذراند و در سال ۱۳۳۷ به دوره لیسانس زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز وارد شد. در سال ۱۳۴۵ دنباله تحصیلات خود را در همان رشته، در دانشگاه تهران ادامه داد و در سال ۱۳۴۹ با دفاع از پایاننامه اش تحت عنوان «صور خیال در شاهنامه فردوسی» به راهنمایی دکتر پرویز ناتل خانلری، دکتری گرفت. از سال ۱۳۴۹ به تدریس در دانشگاه شیراز اشتغال یافت و در سال ۱۳۸۵ با پایهٔ ۲۷ استادی از همان دانشگاه بازنشسته شد. وی سابقهٔ تدریس در دانشگاههای معتبری مانند دانشگاه کمبریج انگلستان (۱۹۷۵–۱۹۷۶)، دانشگاه هاروارد (۱۹۸۹)، دانشگاه پنسیلوانیا (۱۹۹۷–۱۹۹۸)، دانشگاه برازیلیا در برزیل (۲۰۰۲–۲۰۰۳)، دانشگاه دولتی مسکو (۲۰۰۶) و بخش مطالعات خاور نزدیک دانشگاه آریزونای آمریکا (۲۰۰۶–۲۰۱۰) را در کارنامه علمی خود دارد. او همچنین عضو هیئت مؤسس و مدیر مؤسسهٔ آموزش عالی حافظ شیراز است. وی در حوزه مطالعات پیرامون اسطوره، حماسه، فردوسی و حافظ و نیز در زمینه تصحیح متون کلاسیک فارسی دارای تخصص است.
افتخارات :
برنده جایزه کتاب سال برای تصحیح و تحشیهٔ فارسنامه ناصری، سال ۱۳۶۸.
برنده جایزه بهترین کتاب دانشگاهی برای کتاب «۲۱ گفتار درباره شاهنامه و فردوسی»، سال ۱۳۷۰.
برنده جایزه بهترین کتاب دانشگاهی برای تصحیح کتاب «تذکره دلگشا»، سال ۱۳۷۱.
برنده نشان زرین فارسشناسی برای تحقیقات مربوط به فارس، سال ۱۳۷۴.
استاد نمونهٔ دانشگاه شیراز، سال ۱۳۷۲ و پژوهشگر نمونه فارس، سال ۱۳۷۴.
چهره ماندگار در عرصه ادبیات فارسی، صدا و سیما، مهرماه ۱۳۸۲.
برنده نشان و دیپلم افتخار علمی از دانشگاه برازیلیا، سال ۲۰۰۳.
برنده جایزه حامیان نسخ خطی برای تصحیح و تحشیهٔ دیوان ابواسحاق اطعمه شیرازی، مجلس، آذرماه ۱۳۸۳.
انتشار تمبر یادبود به نام منصور رستگار فسایی از سوی مرکز چهرههای ماندگار، فروردینماه ۱۳۸۴.
گزیده کتابشناسی :
آتشکده (مجموعهٔ مقالات دربارهٔ شهر تاریخی فسا)، انتشارات انجمن ادب دبیرستان حکمت فسا، اردیبهشت ۱۳۴۳.
تصویرآفرینی در شاهنامه فردوسی، چاپ اول، دانشگاه شیراز، فروردین ۱۳۵۲.
مقالاتی دربارهٔ شعر و زندگی سعدی (به اهتمام)، چاپ اول، دانشگاه شیراز، ۱۳۵۲؛ چاپ چهارم (با تجدید نظر)، امیرکبیر، تهران، ۱۳۷۵.
مقالاتی دربارهٔ شعر و زندگی حافظ (به اهتمام)، چاپ اول، دانشگاه شیراز، ۱۳۵۲؛ چاپ چهارم، جامی، تهران، ۱۳۶۷.
داستان فرود سیاوش (توضیح و تصحیح)، چاپ اول، دانشگاه شیراز، ۱۳۵۲.
برگزیدهٔ بوستان سعدی (گزینش)، دانشگاه شیراز، ۱۳۵۶.
اژدها در اساطیر ایران، دانشگاه شیراز، ۱۳۵۶؛ چاپ دوم با تجدید نظر، توس، تهران، ۱۳۷۹.
فارسنامه ناصری (تصحیح و تحشیه ـ ۲ جلد)، چاپ اول، امیرکبیر، تهران ۱۳۶۷؛ (کتاب سال در رشتهٔ تاریخ، سال ۱۳۶۷)
مقالات تحقیقی دربارهٔ حافظ (از مسعود فرزاد)، انتشارات نوید، شیراز، ۱۳۶۷.
فرهنگ نامهای شاهنامه (۲ جلد)، چاپ اول، مرکز مطالعات و تحقیقات فرهنگی، ۱۳۶۹؛ چاپ سوم (دو جلد در یک مجلد)، پژوهشگاه علوم انسانی، تهران، ۱۳۸۸.
کلیات دیوان نعمت فسایی (تصحیح، تحشیه و مقدمه)، دانشگاه شیراز، ۱۳۶۹.
۲۱ گفتار دربارهٔ شاهنامه فردوسی (مجموعهٔ مقالات)، انتشارات نوید، شیراز، ۱۳۶۹. (برندهٔ جایزهٔ کتاب برگزیدهٔ دانشگاهی در سال ۱۳۷۱)
تذکرهٔ دلگشا (تصحیح و تحشیه و مقدمه)، انتشارات نوید، شیراز، ۱۳۷۱. (برندهٔ بهترین کتاب سال دانشگاهی در سال ۱۳۷۱)
سرودههای فرزاد (به اهتمام)، انتشارات نوید، شیراز، ۱۳۶۹.
انواع شعر فارسی، چاپ اول، ۱۳۷۲؛ چاپ دوم (با تجدید نظر) انتشارات نوید، شیراز، ۱۳۸۰.
برگزیدهٔ سامنامه (انتخاب و مقابله، همراه با دو مقدمه)، (همزمان با کنگره خواجو)، انتشارات نوید، شیراز، ۱۳۷۰.
دیوان مظفر شیرازی (به مناسبت شصتمین سال خاموشی شاعر)، (مقدمه و بازنگری)، کویر، تهران، ۱۳۷۲.
حماسهٔ رستم و سهراب (توضیح و گزارش)، جامی، تهران، ۱۳۸۳.
حماسهٔ رستم و اسفندیار (توضیح و گزارش)، جامی، تهران، ۱۳۸۳.
فارسنامهٔ ابنبلخی (تصحیح، توضیح و تحشیه)، بنیاد فارسشناسی، شیراز، ۱۳۷۴.
حافظ و پیدا و پنهان زندگی، انتشارات سخن، تهران، ۱۳۸۵.
شرح تحقیقی دیوان حافظ (۶ جلد)، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۹۵
و ده ها جلد کتاب دیگر از وی منتشر شده است.
کلمات آتشانگیز (فرهنگ لغات دیوان حافظ شیرازی)، در دست چاپ.
#عمرشون_جاودانه
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۶ بهمن زادروز #منصور_رستگار_فسایی
( زاده ۶ بهمن ۱۳۱۷ فسا ) پژوهشگر، شاعر و نویسنده
رستگار فسایی، پژوهشگر، ایرانشناس، شاعر، مصحح و شاهنامهپژوه، چهرهٔ ماندگار عرصهٔ ادبیات فارسی و استاد بازنشستهٔ دانشگاه شیراز است.
وی تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش گذراند و در سال ۱۳۳۷ به دوره لیسانس زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز وارد شد. در سال ۱۳۴۵ دنباله تحصیلات خود را در همان رشته، در دانشگاه تهران ادامه داد و در سال ۱۳۴۹ با دفاع از پایاننامه اش تحت عنوان «صور خیال در شاهنامه فردوسی» به راهنمایی دکتر پرویز ناتل خانلری، دکتری گرفت. از سال ۱۳۴۹ به تدریس در دانشگاه شیراز اشتغال یافت و در سال ۱۳۸۵ با پایهٔ ۲۷ استادی از همان دانشگاه بازنشسته شد. وی سابقهٔ تدریس در دانشگاههای معتبری مانند دانشگاه کمبریج انگلستان (۱۹۷۵–۱۹۷۶)، دانشگاه هاروارد (۱۹۸۹)، دانشگاه پنسیلوانیا (۱۹۹۷–۱۹۹۸)، دانشگاه برازیلیا در برزیل (۲۰۰۲–۲۰۰۳)، دانشگاه دولتی مسکو (۲۰۰۶) و بخش مطالعات خاور نزدیک دانشگاه آریزونای آمریکا (۲۰۰۶–۲۰۱۰) را در کارنامه علمی خود دارد. او همچنین عضو هیئت مؤسس و مدیر مؤسسهٔ آموزش عالی حافظ شیراز است. وی در حوزه مطالعات پیرامون اسطوره، حماسه، فردوسی و حافظ و نیز در زمینه تصحیح متون کلاسیک فارسی دارای تخصص است.
افتخارات :
برنده جایزه کتاب سال برای تصحیح و تحشیهٔ فارسنامه ناصری، سال ۱۳۶۸.
برنده جایزه بهترین کتاب دانشگاهی برای کتاب «۲۱ گفتار درباره شاهنامه و فردوسی»، سال ۱۳۷۰.
برنده جایزه بهترین کتاب دانشگاهی برای تصحیح کتاب «تذکره دلگشا»، سال ۱۳۷۱.
برنده نشان زرین فارسشناسی برای تحقیقات مربوط به فارس، سال ۱۳۷۴.
استاد نمونهٔ دانشگاه شیراز، سال ۱۳۷۲ و پژوهشگر نمونه فارس، سال ۱۳۷۴.
چهره ماندگار در عرصه ادبیات فارسی، صدا و سیما، مهرماه ۱۳۸۲.
برنده نشان و دیپلم افتخار علمی از دانشگاه برازیلیا، سال ۲۰۰۳.
برنده جایزه حامیان نسخ خطی برای تصحیح و تحشیهٔ دیوان ابواسحاق اطعمه شیرازی، مجلس، آذرماه ۱۳۸۳.
انتشار تمبر یادبود به نام منصور رستگار فسایی از سوی مرکز چهرههای ماندگار، فروردینماه ۱۳۸۴.
گزیده کتابشناسی :
آتشکده (مجموعهٔ مقالات دربارهٔ شهر تاریخی فسا)، انتشارات انجمن ادب دبیرستان حکمت فسا، اردیبهشت ۱۳۴۳.
تصویرآفرینی در شاهنامه فردوسی، چاپ اول، دانشگاه شیراز، فروردین ۱۳۵۲.
مقالاتی دربارهٔ شعر و زندگی سعدی (به اهتمام)، چاپ اول، دانشگاه شیراز، ۱۳۵۲؛ چاپ چهارم (با تجدید نظر)، امیرکبیر، تهران، ۱۳۷۵.
مقالاتی دربارهٔ شعر و زندگی حافظ (به اهتمام)، چاپ اول، دانشگاه شیراز، ۱۳۵۲؛ چاپ چهارم، جامی، تهران، ۱۳۶۷.
داستان فرود سیاوش (توضیح و تصحیح)، چاپ اول، دانشگاه شیراز، ۱۳۵۲.
برگزیدهٔ بوستان سعدی (گزینش)، دانشگاه شیراز، ۱۳۵۶.
اژدها در اساطیر ایران، دانشگاه شیراز، ۱۳۵۶؛ چاپ دوم با تجدید نظر، توس، تهران، ۱۳۷۹.
فارسنامه ناصری (تصحیح و تحشیه ـ ۲ جلد)، چاپ اول، امیرکبیر، تهران ۱۳۶۷؛ (کتاب سال در رشتهٔ تاریخ، سال ۱۳۶۷)
مقالات تحقیقی دربارهٔ حافظ (از مسعود فرزاد)، انتشارات نوید، شیراز، ۱۳۶۷.
فرهنگ نامهای شاهنامه (۲ جلد)، چاپ اول، مرکز مطالعات و تحقیقات فرهنگی، ۱۳۶۹؛ چاپ سوم (دو جلد در یک مجلد)، پژوهشگاه علوم انسانی، تهران، ۱۳۸۸.
کلیات دیوان نعمت فسایی (تصحیح، تحشیه و مقدمه)، دانشگاه شیراز، ۱۳۶۹.
۲۱ گفتار دربارهٔ شاهنامه فردوسی (مجموعهٔ مقالات)، انتشارات نوید، شیراز، ۱۳۶۹. (برندهٔ جایزهٔ کتاب برگزیدهٔ دانشگاهی در سال ۱۳۷۱)
تذکرهٔ دلگشا (تصحیح و تحشیه و مقدمه)، انتشارات نوید، شیراز، ۱۳۷۱. (برندهٔ بهترین کتاب سال دانشگاهی در سال ۱۳۷۱)
سرودههای فرزاد (به اهتمام)، انتشارات نوید، شیراز، ۱۳۶۹.
انواع شعر فارسی، چاپ اول، ۱۳۷۲؛ چاپ دوم (با تجدید نظر) انتشارات نوید، شیراز، ۱۳۸۰.
برگزیدهٔ سامنامه (انتخاب و مقابله، همراه با دو مقدمه)، (همزمان با کنگره خواجو)، انتشارات نوید، شیراز، ۱۳۷۰.
دیوان مظفر شیرازی (به مناسبت شصتمین سال خاموشی شاعر)، (مقدمه و بازنگری)، کویر، تهران، ۱۳۷۲.
حماسهٔ رستم و سهراب (توضیح و گزارش)، جامی، تهران، ۱۳۸۳.
حماسهٔ رستم و اسفندیار (توضیح و گزارش)، جامی، تهران، ۱۳۸۳.
فارسنامهٔ ابنبلخی (تصحیح، توضیح و تحشیه)، بنیاد فارسشناسی، شیراز، ۱۳۷۴.
حافظ و پیدا و پنهان زندگی، انتشارات سخن، تهران، ۱۳۸۵.
شرح تحقیقی دیوان حافظ (۶ جلد)، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۹۵
و ده ها جلد کتاب دیگر از وی منتشر شده است.
کلمات آتشانگیز (فرهنگ لغات دیوان حافظ شیرازی)، در دست چاپ.
#عمرشون_جاودانه
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۲ فروردین زادروز #بها_الدین_خرمشاهی
( زاده ۱۲ فروردین ۱۳۲۴ قزوین ) نویسنده، شاعر، مترجم و روزنامهنگار
خرمشاهی طنزپرداز، فرهنگنویس، دانشنامه نگار، فیلسوف و عضو پیوسته فرهنگستان زبان وادب فارسی است و تألیفاتی در حافظشناسی و تفسیر اشعار او دارد.
وی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در قزوین گذراند. سپس در رشتهٔ پزشکی پذیرفته شد اما تحصیل در این رشته را در سال سوم نیمهکاره رها کرد (۱۳۴۳) و به همراه کامران فانی به تحصیل در رشتهٔ ادبیات فارسی پرداخت. سپس از دانشگاه تهران فوق لیسانس کتابداری گرفت (۱۳۵۰ تا ۱۳۵۲) و در مرکز خدمات کتابداری مشغول به کار شد. از استادان وی در رشتهٔ ادبیات فارسی میتوان به ذبیحاله صفا، مهدی محقق، جعفر شهیدی، ناتل خانلری، صادق گوهرین، ابوالحسن شعرانی و بدیع الزمانی کردستانی اشاره کرد. او توفیق خود را در مسیر پژوهشهای قرآنی مدیون کتاب قانون تفسیر و مولفش علی کمالی دزفولی میداند.
او در ۱۳۵۲ ازدواج کرد که حاصل آن سه فرزند به نامهای هاتف (متولد ۱۳۵۴) عارف (متولد ۱۳۵۸ که دستیار پدر است) و حافظ (متولد ۱۳۶۳) است. وی از سال ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۰ خدمت سربازی را سپری کرد.
او همچنین از اعضای هیئت علمی دانشنامه تشیع است.
قرآن شناسی :
خرمشاهی یکی از قرآن پژوهان و مترجمان قرآن کریم به زبان فارسی است. فعالیتهای قرآن پژوهی وی را میتوان به سه حوزه تقسیم کرد؛ نخست کتابها و مقالههای عمومی، دوم نگارش مقالههای انتقادی و نقد ترجمههای موجود قرآن و سوم ترجمهٔ قرآن کریم. خرمشاهی قرآن را با نثری روان، امروزی و در عین حال ادبی ترجمه کرده است. علاوه بر ترجمه و تفسیر این اثر دارای پیوستهایی شامل گفتار مترجم، مقالههایی با عنوانهای قرآن و قرآن پژوهی، تحریف ناپذیری قرآن، فهم قرآن با قرآن، کلمههای فارسی در قرآن مجید و واژهنامه است.
برخی معتقدند ترجمهٔ قرآن خرمشاهی دارای ایرادهایی است که اصلیترین آنها روش و متد وی است. همچنین از طرفی دیگر معتقدند خرمشاهی در توجه و پایبندی به منبعها و مآخذ غیرمعتبر، بدون توجه به جایگاه کتابهای تفسیری و مفسران و حتی بدون بررسی مختصر نگرشهای آنها، در موارد بسیاری به گزینش روایتهای تفسیری مهم و بزرگی دست زده است. از نظر این عده، این اشکال روشی موجب آشفتگی و بیاعتباری محتوای متنهای تفسیری شده است. در طرف مقابل عده ای این نقدها را غیرمنصفانه و ناشئ از رویکرد های فرقه ای منتقدان در مخالفت با ذکر بی طرفانه منابع تفسیری میان مذاهب اسلامی می دانند.
حافظشناسی :
پژوهش در شعر و زندگی حافظ شیرازی حوزهٔ تخصصی کار پژوهشی خرمشاهی است. وی تاکنون بیش از دوازده کتاب دربارهٔ حافظ نوشته و در آن میان کتاب «حافظ نامه» در زمینهٔ شرح الفاظ، اعلام، مفهومهای کلیدی و بیتهای دشوار حافظ بیش از همه شهرت دارد.شایان ذکر است خرمشاهی دانشنامه حافظ را با همکاری پژوهشگران سرپرستی کرده است.
روشنفکری دینی :
خرمشاهی در زمینهٔ تعریف مقولهٔ روشنفکری مقالهای نگاشته است اما وی خود را از تبار روشنفکران دینی نمیداند بلکه خود را «نوسنت گرا» یا «نو ارتدوکس» میداند. او در گفتگو با نشریهٔ «اندیشه پویا» میگوید: «خودم را نوسنت گرا یا نوارتدوکس میدانم. من فکر میکنم سنت خیلی اهمیت دارد. در شعر اهمیت دارد، در هنر اهمیت دارد. اصلاً فرهنگ با سنت ساخته میشود. به نظر من ما چیزی به نام روشنفکر دینی نداریم. اما روشنفکران دیندار داریم.»
#عمرشون_جاودانه
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۲ فروردین زادروز #بها_الدین_خرمشاهی
( زاده ۱۲ فروردین ۱۳۲۴ قزوین ) نویسنده، شاعر، مترجم و روزنامهنگار
خرمشاهی طنزپرداز، فرهنگنویس، دانشنامه نگار، فیلسوف و عضو پیوسته فرهنگستان زبان وادب فارسی است و تألیفاتی در حافظشناسی و تفسیر اشعار او دارد.
وی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در قزوین گذراند. سپس در رشتهٔ پزشکی پذیرفته شد اما تحصیل در این رشته را در سال سوم نیمهکاره رها کرد (۱۳۴۳) و به همراه کامران فانی به تحصیل در رشتهٔ ادبیات فارسی پرداخت. سپس از دانشگاه تهران فوق لیسانس کتابداری گرفت (۱۳۵۰ تا ۱۳۵۲) و در مرکز خدمات کتابداری مشغول به کار شد. از استادان وی در رشتهٔ ادبیات فارسی میتوان به ذبیحاله صفا، مهدی محقق، جعفر شهیدی، ناتل خانلری، صادق گوهرین، ابوالحسن شعرانی و بدیع الزمانی کردستانی اشاره کرد. او توفیق خود را در مسیر پژوهشهای قرآنی مدیون کتاب قانون تفسیر و مولفش علی کمالی دزفولی میداند.
او در ۱۳۵۲ ازدواج کرد که حاصل آن سه فرزند به نامهای هاتف (متولد ۱۳۵۴) عارف (متولد ۱۳۵۸ که دستیار پدر است) و حافظ (متولد ۱۳۶۳) است. وی از سال ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۰ خدمت سربازی را سپری کرد.
او همچنین از اعضای هیئت علمی دانشنامه تشیع است.
قرآن شناسی :
خرمشاهی یکی از قرآن پژوهان و مترجمان قرآن کریم به زبان فارسی است. فعالیتهای قرآن پژوهی وی را میتوان به سه حوزه تقسیم کرد؛ نخست کتابها و مقالههای عمومی، دوم نگارش مقالههای انتقادی و نقد ترجمههای موجود قرآن و سوم ترجمهٔ قرآن کریم. خرمشاهی قرآن را با نثری روان، امروزی و در عین حال ادبی ترجمه کرده است. علاوه بر ترجمه و تفسیر این اثر دارای پیوستهایی شامل گفتار مترجم، مقالههایی با عنوانهای قرآن و قرآن پژوهی، تحریف ناپذیری قرآن، فهم قرآن با قرآن، کلمههای فارسی در قرآن مجید و واژهنامه است.
برخی معتقدند ترجمهٔ قرآن خرمشاهی دارای ایرادهایی است که اصلیترین آنها روش و متد وی است. همچنین از طرفی دیگر معتقدند خرمشاهی در توجه و پایبندی به منبعها و مآخذ غیرمعتبر، بدون توجه به جایگاه کتابهای تفسیری و مفسران و حتی بدون بررسی مختصر نگرشهای آنها، در موارد بسیاری به گزینش روایتهای تفسیری مهم و بزرگی دست زده است. از نظر این عده، این اشکال روشی موجب آشفتگی و بیاعتباری محتوای متنهای تفسیری شده است. در طرف مقابل عده ای این نقدها را غیرمنصفانه و ناشئ از رویکرد های فرقه ای منتقدان در مخالفت با ذکر بی طرفانه منابع تفسیری میان مذاهب اسلامی می دانند.
حافظشناسی :
پژوهش در شعر و زندگی حافظ شیرازی حوزهٔ تخصصی کار پژوهشی خرمشاهی است. وی تاکنون بیش از دوازده کتاب دربارهٔ حافظ نوشته و در آن میان کتاب «حافظ نامه» در زمینهٔ شرح الفاظ، اعلام، مفهومهای کلیدی و بیتهای دشوار حافظ بیش از همه شهرت دارد.شایان ذکر است خرمشاهی دانشنامه حافظ را با همکاری پژوهشگران سرپرستی کرده است.
روشنفکری دینی :
خرمشاهی در زمینهٔ تعریف مقولهٔ روشنفکری مقالهای نگاشته است اما وی خود را از تبار روشنفکران دینی نمیداند بلکه خود را «نوسنت گرا» یا «نو ارتدوکس» میداند. او در گفتگو با نشریهٔ «اندیشه پویا» میگوید: «خودم را نوسنت گرا یا نوارتدوکس میدانم. من فکر میکنم سنت خیلی اهمیت دارد. در شعر اهمیت دارد، در هنر اهمیت دارد. اصلاً فرهنگ با سنت ساخته میشود. به نظر من ما چیزی به نام روشنفکر دینی نداریم. اما روشنفکران دیندار داریم.»
#عمرشون_جاودانه
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۸ امرداد سالروز درگذشت #احمد_سهیلی_خوانساری
( زاده سال ۱۲۹۱ تهران -- درگذشته ۸ امرداد ۱۳۷۳ تهران ) پژوهشگر، کتابشناس، خطاط و شاعر
سهیلیخوانساری، پس از پایان تحصیلات در ۱۳۱۴ در کتابخانه ملک مشغول شد و در تنظیم و ثبت و فهرستبرداری کتابها و نسخههای خطی، با حسین ملک، سرپرست کتابخانه ملک همکاری میکرد. در سال ۱۳۱۶ به سرپرستی آن کتابخانه انتخاب شد و چهل سال در این سمت بود. وی با ادبای عصر خود مثل وحید دستگردی، محمدعلی ناصح و ادیب و شاهزاده افسر معاشرت داشت. رموز کتابشناسی را از نیای خود، میرزامحمد خوانساری آموخت. صحافی و تذهیب را از مجدالدین نصیری امینی یادگرفت. خط نستعلیق را از حسن زرینخط و نسخ و ثلث را از امیرالکتاب فراگرفت. برای مینیاتورسازی و سیاهقلم نزد علی درودی و میرزاهادی تجویدی و حسین الطافی تعلیم دید. او شکسته نستعلیق را خوش مینوشت و در خط از امیرنظام گروسی، سیاستمدار و خوشنویس قاجاری، تقلید میکرد. در عتیقهشناسی و خطشناسی کارشناس بود و در عین حال بخش عمده وقت خود را صرف نسخهشناسی و تصحیح دواوین و کتابهای فارسی و نگارش مقالههای پژوهشی میکرد. بعد از انقلاب بیشتر در فرانسه اقامت داشت. یک سال آخر عمر خود را در تهران بود و با صندلی چرخدار جابهجا میشد.
تألیفات:
از سهیلی علاوه بر مقالات پژوهشی متعدد در قلمرو تاریخ و هنر و مسائل ادبی در نشریاتی مانند راهنمای کتاب، هنر و مردم، ارمغان، وحید، گوهر و آینده، آثار دیگری نیز در دست است، ازجمله:
حصارنای کتابی در شرح احوال مسعود سعدسلمان که ابتدا به صورت سلسله مقالاتی در نشریه ارمغان منتشر شد.
محمود و ایاز که کتابی است در باب تعلق خاطر سلطان محمود غزنوی به ایاز و حکایاتی که در این باره در ادبیات کهن فارسی وجود دارد.
کمال هنر در شرح احوال و آثار کمالالملک، نقاش بزرگ ایرانی.
امیرنظام در سفارت فرانسه و انگلستان، حاوی بخشی از مکاتبات امیرنظام گروسی، وزیر مختار و سفیر ایران در دربار فرانسه و انگلیس و آلمان و بلژیک در دورههای ناصری و مظفری، با میرزا سعید خان، وزیر امور خارجه ایران.
مرقع نگارستان که حاوی شرح احوال و قطعاتی از آثار میرزاغلام خوشنویس اصفهانی است.
تصحیح متون:
او در طول ۶۰ سال فعالیت ادبی و پژوهشی خود آثار متعددی را تصحیح کرد. از جمله این آثار است:
آدابالحرب و الشجاعه، نوشته محمدبن منصور فخر مدبر، از نویسندگان اواخر قرن ششم قمری، که کتابی است در آیین پادشاهی و کشورداری، شیوههای نبرد و آراستن سپاه، راههای دستیابی به پیروزی، شناختن انواع گوناگون اسب و نیز پند و اندرز به پادشاهان.
ذیل عالمآرای عباسی، تألیف اسکندربیگ ترکمان، منشی شاهعباس صفوی، که حاوی رویدادهای بعد از مرگ شاهعباس و اوایل دوره شاهصفی است. ذیل عالمآرای عباسی با مرگ اسکندربیگ ناتمام ماند و سهیلی برای تکمیل آن حدیقه هشتم از روضه ششم خلد برین، تألیف میرزا محمدیوسف قزوینی را بر آن افزود.
خسرونامه منسوب به فریدالدین عطار نیشابوری که بعدها شفیعیکدکنی انتساب آن را به عطار رد کرد.
شاهنامه نادری از محمدعلی طوسی معروف به فردوسی ثانی که کتابی است به سبک و سیاق شاهنامه فردوسی، در ستایش جنگهای نادرشاه افشار.
دیوان اشعار حکیم صفای اصفهانی.
دیوان اشعار خواجوی کرمانی.
دیوان خواجه حافظ شیرازی
دیوان بابافغانی شیرازی.
دیوان درویش عبدالمجید طالقانی، شاعر، عارف و خوشنویس.
گلستان هنر که کتابی است در شرح احوال خوشنویسان و نگارگران عصر صفوی، تألیف قاضی احمد قمی، منشی سام میرزا.
دیوان اشعار میرزا ابوالحسن جلوه.
رباعیات حکیمه مهستی شاعر رباعیسرا.
شعر:
سهیلی از جوانی به شاعری روی آورد و به عضویت انجمنهای «ادبی حکیم نظامی» و «ایران» و «فرهنگستان» درآمد. شعرهای او بهطور پراکنده در نشریات منتشر میشد، ولی تا اواخر عمرش به صورت دیوان منتشر نشد. در سال ۱۳۶۷ گزیدهای از شعرهای او با عنوان افسانه عمر به خط عبداله فرادی، و با مقدمهٔ خلیل خطیب رهبر انتشار یافت.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۸ امرداد سالروز درگذشت #احمد_سهیلی_خوانساری
( زاده سال ۱۲۹۱ تهران -- درگذشته ۸ امرداد ۱۳۷۳ تهران ) پژوهشگر، کتابشناس، خطاط و شاعر
سهیلیخوانساری، پس از پایان تحصیلات در ۱۳۱۴ در کتابخانه ملک مشغول شد و در تنظیم و ثبت و فهرستبرداری کتابها و نسخههای خطی، با حسین ملک، سرپرست کتابخانه ملک همکاری میکرد. در سال ۱۳۱۶ به سرپرستی آن کتابخانه انتخاب شد و چهل سال در این سمت بود. وی با ادبای عصر خود مثل وحید دستگردی، محمدعلی ناصح و ادیب و شاهزاده افسر معاشرت داشت. رموز کتابشناسی را از نیای خود، میرزامحمد خوانساری آموخت. صحافی و تذهیب را از مجدالدین نصیری امینی یادگرفت. خط نستعلیق را از حسن زرینخط و نسخ و ثلث را از امیرالکتاب فراگرفت. برای مینیاتورسازی و سیاهقلم نزد علی درودی و میرزاهادی تجویدی و حسین الطافی تعلیم دید. او شکسته نستعلیق را خوش مینوشت و در خط از امیرنظام گروسی، سیاستمدار و خوشنویس قاجاری، تقلید میکرد. در عتیقهشناسی و خطشناسی کارشناس بود و در عین حال بخش عمده وقت خود را صرف نسخهشناسی و تصحیح دواوین و کتابهای فارسی و نگارش مقالههای پژوهشی میکرد. بعد از انقلاب بیشتر در فرانسه اقامت داشت. یک سال آخر عمر خود را در تهران بود و با صندلی چرخدار جابهجا میشد.
تألیفات:
از سهیلی علاوه بر مقالات پژوهشی متعدد در قلمرو تاریخ و هنر و مسائل ادبی در نشریاتی مانند راهنمای کتاب، هنر و مردم، ارمغان، وحید، گوهر و آینده، آثار دیگری نیز در دست است، ازجمله:
حصارنای کتابی در شرح احوال مسعود سعدسلمان که ابتدا به صورت سلسله مقالاتی در نشریه ارمغان منتشر شد.
محمود و ایاز که کتابی است در باب تعلق خاطر سلطان محمود غزنوی به ایاز و حکایاتی که در این باره در ادبیات کهن فارسی وجود دارد.
کمال هنر در شرح احوال و آثار کمالالملک، نقاش بزرگ ایرانی.
امیرنظام در سفارت فرانسه و انگلستان، حاوی بخشی از مکاتبات امیرنظام گروسی، وزیر مختار و سفیر ایران در دربار فرانسه و انگلیس و آلمان و بلژیک در دورههای ناصری و مظفری، با میرزا سعید خان، وزیر امور خارجه ایران.
مرقع نگارستان که حاوی شرح احوال و قطعاتی از آثار میرزاغلام خوشنویس اصفهانی است.
تصحیح متون:
او در طول ۶۰ سال فعالیت ادبی و پژوهشی خود آثار متعددی را تصحیح کرد. از جمله این آثار است:
آدابالحرب و الشجاعه، نوشته محمدبن منصور فخر مدبر، از نویسندگان اواخر قرن ششم قمری، که کتابی است در آیین پادشاهی و کشورداری، شیوههای نبرد و آراستن سپاه، راههای دستیابی به پیروزی، شناختن انواع گوناگون اسب و نیز پند و اندرز به پادشاهان.
ذیل عالمآرای عباسی، تألیف اسکندربیگ ترکمان، منشی شاهعباس صفوی، که حاوی رویدادهای بعد از مرگ شاهعباس و اوایل دوره شاهصفی است. ذیل عالمآرای عباسی با مرگ اسکندربیگ ناتمام ماند و سهیلی برای تکمیل آن حدیقه هشتم از روضه ششم خلد برین، تألیف میرزا محمدیوسف قزوینی را بر آن افزود.
خسرونامه منسوب به فریدالدین عطار نیشابوری که بعدها شفیعیکدکنی انتساب آن را به عطار رد کرد.
شاهنامه نادری از محمدعلی طوسی معروف به فردوسی ثانی که کتابی است به سبک و سیاق شاهنامه فردوسی، در ستایش جنگهای نادرشاه افشار.
دیوان اشعار حکیم صفای اصفهانی.
دیوان اشعار خواجوی کرمانی.
دیوان خواجه حافظ شیرازی
دیوان بابافغانی شیرازی.
دیوان درویش عبدالمجید طالقانی، شاعر، عارف و خوشنویس.
گلستان هنر که کتابی است در شرح احوال خوشنویسان و نگارگران عصر صفوی، تألیف قاضی احمد قمی، منشی سام میرزا.
دیوان اشعار میرزا ابوالحسن جلوه.
رباعیات حکیمه مهستی شاعر رباعیسرا.
شعر:
سهیلی از جوانی به شاعری روی آورد و به عضویت انجمنهای «ادبی حکیم نظامی» و «ایران» و «فرهنگستان» درآمد. شعرهای او بهطور پراکنده در نشریات منتشر میشد، ولی تا اواخر عمرش به صورت دیوان منتشر نشد. در سال ۱۳۶۷ گزیدهای از شعرهای او با عنوان افسانه عمر به خط عبداله فرادی، و با مقدمهٔ خلیل خطیب رهبر انتشار یافت.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#بخوانیم
#زنگ_اوستا 🔔🔔🔔
#آوای_اوستا:
آهنگ زبان اوستایی بر ساخته از آوای پرندگانی چون مرغ بهمن(جغد) و زندباف(بلبل) بوده است.همچنین از پرنده ای دیگر به نام «کرشیپت»یا «کرشفت»یاد شده که در گزارشهای پهلوی،نام دیگرش:«چخروای» است و شاید همان «چرخ»باشد؛پرنده ای شکاری از خانوادهٔ «باز» و شاهین.
شیدای دیر #مغان_حافظ شیرازی میگوید:
بلبل ز شاخ سرو به گلبانگ پهلوی
می خواند دوش درس مقامات معنوی
مرغان باغ قافیه سنجند و بذله گوی
تا خواجه می خورد به غزلها پهلوی
در قصیده ای از #خاقانی می خوانیم:
پند آن پیر مغان یاد آورید
بانگ مرغ زندخوان یاد آورید
دجله دجله تا «خط بغداد» جام
می دهید و از مغان یاد آورید
#نظامی گنجوی از «زند زرتشت و آواز او»یاد کرده و نیز سروده است:
آتشی ز و نشاط را پشتی
کان گوگرد سرخ زرتشتی
زند زرتشت نغمه ساز بر او
مغ چو پروانه خرقه باز بر او
#فردوسی:
نگه کن سحرگاه تا بشنوی
ز بلبل سخن گفتن پهلوی
#رودکی:
فاخته بر سرو شاهرود برآورد
زخمه فرو هشت زندواف به تنبور
ادامه دارد...
گفتاری از نسک پیامبر آریایی📖
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
📚🤔
🔴#بخوانیم
#زنگ_اوستا 🔔🔔🔔
#آوای_اوستا:
آهنگ زبان اوستایی بر ساخته از آوای پرندگانی چون مرغ بهمن(جغد) و زندباف(بلبل) بوده است.همچنین از پرنده ای دیگر به نام «کرشیپت»یا «کرشفت»یاد شده که در گزارشهای پهلوی،نام دیگرش:«چخروای» است و شاید همان «چرخ»باشد؛پرنده ای شکاری از خانوادهٔ «باز» و شاهین.
شیدای دیر #مغان_حافظ شیرازی میگوید:
بلبل ز شاخ سرو به گلبانگ پهلوی
می خواند دوش درس مقامات معنوی
مرغان باغ قافیه سنجند و بذله گوی
تا خواجه می خورد به غزلها پهلوی
در قصیده ای از #خاقانی می خوانیم:
پند آن پیر مغان یاد آورید
بانگ مرغ زندخوان یاد آورید
دجله دجله تا «خط بغداد» جام
می دهید و از مغان یاد آورید
#نظامی گنجوی از «زند زرتشت و آواز او»یاد کرده و نیز سروده است:
آتشی ز و نشاط را پشتی
کان گوگرد سرخ زرتشتی
زند زرتشت نغمه ساز بر او
مغ چو پروانه خرقه باز بر او
#فردوسی:
نگه کن سحرگاه تا بشنوی
ز بلبل سخن گفتن پهلوی
#رودکی:
فاخته بر سرو شاهرود برآورد
زخمه فرو هشت زندواف به تنبور
ادامه دارد...
گفتاری از نسک پیامبر آریایی📖
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲۵ شهریور سالروز درگذشت #ابوالقاسم_انجویشیرازی
( زاده سال ۱۳۰۰ شیراز -- درگذشته ۲۵ شهریور ۱۳۷۲ تهران ) پژوهشگر ادبی
انجوی شیرازی، فرزند خلیل، که نسبش به الاسود طباطبایی میرسید و مادرش خدیجه کجوری، نوه مهدی کجوری مازندرانی بود. او دوره ابتدایی را در شیراز خواند و در تهران دوره دبیرستان را گذراند و تا مقطع لیسانس ادامه تحصیل داد، سپس در سال ۱۳۱۹ به سوییس رفت و تحصیلات خود را در رشته علوم سیاسی و اجتماعی در ژنو تکمیل کرد. بعد از شهریور ۱۳۲۰ به فعالیتهای سیاسی روی آورد و از حدود سال ۱۳۲۲ نیز فعالیتهای مطبوعاتی خود را آغاز کرد.
او در جوانی فعال سیاسی بود و روزنامهای انتقادی و سیاسی با نام «آتشبار» انتشار میداد. وی در جریان وقایع سال ۱۳۳۲ دستگیر و به جزیره خارک تبعید شد. ثمره آن دوران کتابی است از خاطرات او با عنوان «تبعیدگاه خارک».
انجوی در روزهای سهشنبه ساعت ۹ شب، در رادیو ایران برنامهای به نام فرهنگ مردم داشت که از ناحیه اجرای این برنامه منابع زیادی از فرهنگ مردم ایران را گردآوری کرد. او یازده جلد کتاب در زمینه فرهنگ مردم ایران شامل مثلها، قصهها و آداب و رسوم با کمک انتشارات امیرکبیر انتشار داد. از جمله دستیاران وی در زمان گردآوری و تدوین این کتابها میتوان از نصراله یگانه، محمود ظریفیان، احمد وکیلیان، علیاکبر عبدالرشیدی، علیاکبر جباری (بیدل) و حسن پناهیان نام برد. وی علاوه بر این در زمینه حافظشناسی و موضوعات دیگر هم مقالاتی دارد. مقالات انجوی در حوزه فرهنگ بسیار متنوع است.
دیوان حافظ شیرازی با تصحیح او به زعم برخی از حافظ شناسان، کاملترین دیوان است. زیرا وی گونهها و روایات مربوط به اشعار حافظ را گردآوری و ارائه کردهاست.
از کتابهای دیگر وی سفینه غزل است، که مجموعهای از غزلهای منتخب در ادبیات فارسی است. گل به صنوبر چه کرد، تألیف و گردآوری افسانهها و داستانهای کهن ایرانی خالص و بسیار خاص و در نوع خود بیمانند است که شامل افسانههایی با مضامینی مشتمل بر دیوها و شاهزادهها و قهرمانانی با تواناییهای فرا انسانی و اژدهاها و نیروهای شر و نیکی و غیره است که برای علاقمندان به افسانههای تخیلی و محققان در زمینه افسانههای تخیلی ملی و بومی بسیار خوشایند و منحصر به فرد است. این کتابها مشتمل بر حکایات و روایاتی از زبان مردم عامی بومی و محلی است که عیناً و بدون تغییر نقل شده است. متأسفانه دو بخش از جلد اول این مجموعه در دوجلد حدوداً ۴۰۰ صفحهای بیشتر مجال چاپ و نشر نیافت.
انجوی شیرازی هیچگاه ازدواج نکرد و در ۷۲ سالگی درگذشت و در گورستان ابن بابویه به خاک سپرده شد. خانه وی در نیاوران جمال آباد پس از مرگش به موزه فرهنگ مردم تبدیل شده است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲۵ شهریور سالروز درگذشت #ابوالقاسم_انجویشیرازی
( زاده سال ۱۳۰۰ شیراز -- درگذشته ۲۵ شهریور ۱۳۷۲ تهران ) پژوهشگر ادبی
انجوی شیرازی، فرزند خلیل، که نسبش به الاسود طباطبایی میرسید و مادرش خدیجه کجوری، نوه مهدی کجوری مازندرانی بود. او دوره ابتدایی را در شیراز خواند و در تهران دوره دبیرستان را گذراند و تا مقطع لیسانس ادامه تحصیل داد، سپس در سال ۱۳۱۹ به سوییس رفت و تحصیلات خود را در رشته علوم سیاسی و اجتماعی در ژنو تکمیل کرد. بعد از شهریور ۱۳۲۰ به فعالیتهای سیاسی روی آورد و از حدود سال ۱۳۲۲ نیز فعالیتهای مطبوعاتی خود را آغاز کرد.
او در جوانی فعال سیاسی بود و روزنامهای انتقادی و سیاسی با نام «آتشبار» انتشار میداد. وی در جریان وقایع سال ۱۳۳۲ دستگیر و به جزیره خارک تبعید شد. ثمره آن دوران کتابی است از خاطرات او با عنوان «تبعیدگاه خارک».
انجوی در روزهای سهشنبه ساعت ۹ شب، در رادیو ایران برنامهای به نام فرهنگ مردم داشت که از ناحیه اجرای این برنامه منابع زیادی از فرهنگ مردم ایران را گردآوری کرد. او یازده جلد کتاب در زمینه فرهنگ مردم ایران شامل مثلها، قصهها و آداب و رسوم با کمک انتشارات امیرکبیر انتشار داد. از جمله دستیاران وی در زمان گردآوری و تدوین این کتابها میتوان از نصراله یگانه، محمود ظریفیان، احمد وکیلیان، علیاکبر عبدالرشیدی، علیاکبر جباری (بیدل) و حسن پناهیان نام برد. وی علاوه بر این در زمینه حافظشناسی و موضوعات دیگر هم مقالاتی دارد. مقالات انجوی در حوزه فرهنگ بسیار متنوع است.
دیوان حافظ شیرازی با تصحیح او به زعم برخی از حافظ شناسان، کاملترین دیوان است. زیرا وی گونهها و روایات مربوط به اشعار حافظ را گردآوری و ارائه کردهاست.
از کتابهای دیگر وی سفینه غزل است، که مجموعهای از غزلهای منتخب در ادبیات فارسی است. گل به صنوبر چه کرد، تألیف و گردآوری افسانهها و داستانهای کهن ایرانی خالص و بسیار خاص و در نوع خود بیمانند است که شامل افسانههایی با مضامینی مشتمل بر دیوها و شاهزادهها و قهرمانانی با تواناییهای فرا انسانی و اژدهاها و نیروهای شر و نیکی و غیره است که برای علاقمندان به افسانههای تخیلی و محققان در زمینه افسانههای تخیلی ملی و بومی بسیار خوشایند و منحصر به فرد است. این کتابها مشتمل بر حکایات و روایاتی از زبان مردم عامی بومی و محلی است که عیناً و بدون تغییر نقل شده است. متأسفانه دو بخش از جلد اول این مجموعه در دوجلد حدوداً ۴۰۰ صفحهای بیشتر مجال چاپ و نشر نیافت.
انجوی شیرازی هیچگاه ازدواج نکرد و در ۷۲ سالگی درگذشت و در گورستان ابن بابویه به خاک سپرده شد. خانه وی در نیاوران جمال آباد پس از مرگش به موزه فرهنگ مردم تبدیل شده است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🔴#یادمان
تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود
سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود
حلقه پیر مغان از ازلم در گوش است
بر همانیم که بودیم و همان خواهد بود
بر سر تربت ما چون گذری همت خواه
که زیارتگه رندان جهان خواهد بود
برو ای زاهد خودبین که ز چشم من و تو
راز این پرده نهان است و نهان خواهد بود
ترک عاشق کش من مست برون رفت امروز
تا دگر خون که از دیده روان خواهد بود
چشمم آن دم که ز شوق تو نهد سر به لحد
تا دم صبح قیامت نگران خواهد بود
بخت حافظ گر از این گونه مدد خواهد کرد
زلف معشوقه به دست دگران خواهد بود
✔️ بیستم مهرماه، بزرگداشت حافظ شیرازی گرامی باد
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود
سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود
حلقه پیر مغان از ازلم در گوش است
بر همانیم که بودیم و همان خواهد بود
بر سر تربت ما چون گذری همت خواه
که زیارتگه رندان جهان خواهد بود
برو ای زاهد خودبین که ز چشم من و تو
راز این پرده نهان است و نهان خواهد بود
ترک عاشق کش من مست برون رفت امروز
تا دگر خون که از دیده روان خواهد بود
چشمم آن دم که ز شوق تو نهد سر به لحد
تا دم صبح قیامت نگران خواهد بود
بخت حافظ گر از این گونه مدد خواهد کرد
زلف معشوقه به دست دگران خواهد بود
✔️ بیستم مهرماه، بزرگداشت حافظ شیرازی گرامی باد
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲۹ آذر زادروز محمد #افشین_وفایی
( زاده ۲۹ آذر ۱۳۵۹ تهران ) نویسنده و استاد ادبیات فارسی
وفایی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در گوهردشت کرج گذراند و پس از گرفتن دیپلم به همراه خانواده به تهران بازگشت. او در سال ۱۳۹۱ از رساله دکتری خود با عنوان «حافظ در اسناد و منابع کهن تا سال ۱۰۰۰ هجری» با راهنمایی دکتر شفیعیکدکنی دفاع کرد و با رتبه اول از دانشگاه تهران در رشته زبان و ادبیات فارسی فارغالتحصیل شد و از سال ۱۳۸۷ به تدریس در همان دانشگاه مشغول و در اردیبهشت ۱۳۹۲ رسماً عضو هیئت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران شد و تاکنون نیز به تدریس و تحقیق ادامه داده است. همچنین او از سال ۱۳۸۷ به عضویت در بنیاد ملی نخبگان درآمد و از همان سال به عنوان پژوهشگر در فرهنگستان زبان و ادب فارسی به تحقیق مشغول شد و حدود ۱۰ سال با آنجا نیز همکاری داشت. وی که از پروردگان مکتب ایرج افشار بود، از آغاز سال ۱۳۹۵ سرپرستی و مدیریت انتشارات بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار را بر عهده گرفت و تا امروز بیش از یکصد عنوان کتاب در زمینه احیای متون کهن و به طور کلی ایرانشناسی در این انتشارات خوشنام از مؤلفان و مصححان بنام و گمنام چاپ کرده است. وی همچنین در سال ۱۳۹۶ به مدیرعاملی مؤسسه فرهنگی هنری محمود افشار برگزیده شد و در همان سال توسط شورای تولیت بنیاد موقوفات افشار به عنوان مدیرعامل این بنیاد نیز انتخاب شد. حوزه فعالیتهای پژوهشی تخصصی او بیشتر متنپژوهی، حافظشناسی و نسخهشناسی است، اما به طور کلی به پژوهشهای ایرانشناسی، خصوصاً تاریخ معاصر علاقهمندی دارد و کتابها و مقالات متعددی در این زمینه منتشر کرده است.
افشینوفایی منتخب چند جشنواره نیز شده است: مقاله مفصل «نقدی بر فرهنگ شاهنامه دکتر علی رواقی» از او که در آن جز مطالب مربوط به فرهنگ شاهنامه، به مباحث مربوط به تاریخ زبان فارسی و شیوه تصحیح متون هم پرداخته شده در سال ۱۳۹۰ مقاله برگزیده نهمین دوره جشنواره نقد کتاب بود. در همین سال کتاب «انیس الخلوه» نیز در سیزدهمین آیین بزرگداشت حامیان نسخ خطی به عنوان کتاب شایسته تقدیر برگزیده شد. همچنین در سال ۱۳۹۶ کتاب «سفینه کهن رباعیات» که شامل تعداد زیادی رباعی نویافته از شاعران گمنام و مشهور پیش از سده هفتم است، کتاب شایسته تقدیر سی و پنجمین جایزه کتاب سال شد.
برخی از کتابهای او:
«احوال و اشعار حافظ شیرازی در هندوستان» تهران: انتشارات سخن ۱۳۹۸.
«خاطرات محمدعلی فروغی به همراه یادداشتهای روزانه از سالهای ۱۲۹۳ تا ۱۳۲۰» با همکاری پژمان فیروزبخش. تهران: سخن ۱۳۹۶.
«یادداشتهای روزانه محمدعلی فروغی از سفر کنفرانس صلح پاریس» با همکاری پژمان فیروزبخش. تهران: سخن ۱۳۹۴.
«سفینه کهن رباعیات» با همکاری ارحام مرادی. تهران: سخن ۱۳۹۵.
«تحقیق در مجالس تفسیری فضل بنمحب نیشابوری و ابیات فارسی آن از سده پنجم» با همکاری جواد بشری. تهران: میراث مکتوب ۱۳۹۵.
«سفینه بولونیا» با همکاری ایرج افشار و شهریار شاهیندژی. تهران: سخن ۱۳۹۳.
«داستان رستم و سهراب» با همکاری جلال خالقیمطلق و پژمان فیروزبخش. تهران: سخن ۱۳۹۳.
«مثنوی معنوی دفتر چهارم، کتابت ۷۰۱ق.» با همکاری پژمان فیروزبخش، تهران: کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس ۱۳۹۲.
«انیس الخلوة و جلیس السلوة» با همکاری ارحام مرادی، تهران: کتابخانه موزه و مرکز اسناد مجلس ۱۳۹۰.
«نامههای خاموشان: نامههای ناموران فرهنگی و ادبی به ایرج افشار» با همکاری شهریار شاهیندژی. تهران: سخن ۱۳۹۰.
«نامههای ژنو: از جمالزاده به ایرج افشار» با همکاری شهریار شاهیندژی، تهران: ۱۳۸۸.
«صد شعر ازین صد سال» تهران: سخن ۱۳۸۶.
#عمرشون_جاودانه
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲۹ آذر زادروز محمد #افشین_وفایی
( زاده ۲۹ آذر ۱۳۵۹ تهران ) نویسنده و استاد ادبیات فارسی
وفایی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در گوهردشت کرج گذراند و پس از گرفتن دیپلم به همراه خانواده به تهران بازگشت. او در سال ۱۳۹۱ از رساله دکتری خود با عنوان «حافظ در اسناد و منابع کهن تا سال ۱۰۰۰ هجری» با راهنمایی دکتر شفیعیکدکنی دفاع کرد و با رتبه اول از دانشگاه تهران در رشته زبان و ادبیات فارسی فارغالتحصیل شد و از سال ۱۳۸۷ به تدریس در همان دانشگاه مشغول و در اردیبهشت ۱۳۹۲ رسماً عضو هیئت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران شد و تاکنون نیز به تدریس و تحقیق ادامه داده است. همچنین او از سال ۱۳۸۷ به عضویت در بنیاد ملی نخبگان درآمد و از همان سال به عنوان پژوهشگر در فرهنگستان زبان و ادب فارسی به تحقیق مشغول شد و حدود ۱۰ سال با آنجا نیز همکاری داشت. وی که از پروردگان مکتب ایرج افشار بود، از آغاز سال ۱۳۹۵ سرپرستی و مدیریت انتشارات بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار را بر عهده گرفت و تا امروز بیش از یکصد عنوان کتاب در زمینه احیای متون کهن و به طور کلی ایرانشناسی در این انتشارات خوشنام از مؤلفان و مصححان بنام و گمنام چاپ کرده است. وی همچنین در سال ۱۳۹۶ به مدیرعاملی مؤسسه فرهنگی هنری محمود افشار برگزیده شد و در همان سال توسط شورای تولیت بنیاد موقوفات افشار به عنوان مدیرعامل این بنیاد نیز انتخاب شد. حوزه فعالیتهای پژوهشی تخصصی او بیشتر متنپژوهی، حافظشناسی و نسخهشناسی است، اما به طور کلی به پژوهشهای ایرانشناسی، خصوصاً تاریخ معاصر علاقهمندی دارد و کتابها و مقالات متعددی در این زمینه منتشر کرده است.
افشینوفایی منتخب چند جشنواره نیز شده است: مقاله مفصل «نقدی بر فرهنگ شاهنامه دکتر علی رواقی» از او که در آن جز مطالب مربوط به فرهنگ شاهنامه، به مباحث مربوط به تاریخ زبان فارسی و شیوه تصحیح متون هم پرداخته شده در سال ۱۳۹۰ مقاله برگزیده نهمین دوره جشنواره نقد کتاب بود. در همین سال کتاب «انیس الخلوه» نیز در سیزدهمین آیین بزرگداشت حامیان نسخ خطی به عنوان کتاب شایسته تقدیر برگزیده شد. همچنین در سال ۱۳۹۶ کتاب «سفینه کهن رباعیات» که شامل تعداد زیادی رباعی نویافته از شاعران گمنام و مشهور پیش از سده هفتم است، کتاب شایسته تقدیر سی و پنجمین جایزه کتاب سال شد.
برخی از کتابهای او:
«احوال و اشعار حافظ شیرازی در هندوستان» تهران: انتشارات سخن ۱۳۹۸.
«خاطرات محمدعلی فروغی به همراه یادداشتهای روزانه از سالهای ۱۲۹۳ تا ۱۳۲۰» با همکاری پژمان فیروزبخش. تهران: سخن ۱۳۹۶.
«یادداشتهای روزانه محمدعلی فروغی از سفر کنفرانس صلح پاریس» با همکاری پژمان فیروزبخش. تهران: سخن ۱۳۹۴.
«سفینه کهن رباعیات» با همکاری ارحام مرادی. تهران: سخن ۱۳۹۵.
«تحقیق در مجالس تفسیری فضل بنمحب نیشابوری و ابیات فارسی آن از سده پنجم» با همکاری جواد بشری. تهران: میراث مکتوب ۱۳۹۵.
«سفینه بولونیا» با همکاری ایرج افشار و شهریار شاهیندژی. تهران: سخن ۱۳۹۳.
«داستان رستم و سهراب» با همکاری جلال خالقیمطلق و پژمان فیروزبخش. تهران: سخن ۱۳۹۳.
«مثنوی معنوی دفتر چهارم، کتابت ۷۰۱ق.» با همکاری پژمان فیروزبخش، تهران: کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس ۱۳۹۲.
«انیس الخلوة و جلیس السلوة» با همکاری ارحام مرادی، تهران: کتابخانه موزه و مرکز اسناد مجلس ۱۳۹۰.
«نامههای خاموشان: نامههای ناموران فرهنگی و ادبی به ایرج افشار» با همکاری شهریار شاهیندژی. تهران: سخن ۱۳۹۰.
«نامههای ژنو: از جمالزاده به ایرج افشار» با همکاری شهریار شاهیندژی، تهران: ۱۳۸۸.
«صد شعر ازین صد سال» تهران: سخن ۱۳۸۶.
#عمرشون_جاودانه
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۶ بهمن زادروز #استاد_منصور_رستگارفسایی
( زاده ۶ بهمن ۱۳۱۷ فسا ) شاعر، نویسنده و پژوهشگر
رستگارفسایی، پژوهشگر ایرانشناس و شاهنامهپژوه و چهره ماندگار ادبیات فارسی و استاد بازنشسته دانشگاه شیراز است.
او تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش گذراند و سال ۱۳۳۷ در دانشگاه شیراز، دوره زبان و ادبیات فارسی را آغاز کرد و سال ۱۳۴۵ دنباله تحصیلاتش را در دانشگاه تهران ادامه داد و سال ۱۳۴۹ با دفاع از پایاننامهاش «صور خیال در شاهنامه فردوسی» به راهنمایی دکتر ناتل خانلری، دکتری گرفت. وی از سال ۱۳۴۹ به تدریس در دانشگاه شیراز اشتغال یافت و در سال ۱۳۸۵ بازنشسته شد. او سابقه تدریس در دانشگاههای معتبری مانند دانشگاه کمبریج انگلستان (۱۹۷۵–۱۹۷۶) دانشگاه هاروارد (۱۹۸۹) دانشگاه پنسیلوانیا (۱۹۹۷–۱۹۹۸) دانشگاه برازیلیای برزیل (۲۰۰۲–۲۰۰۳) دانشگاه مسکو (۲۰۰۶) و بخش مطالعات خاور نزدیک دانشگاه آریزونای آمریکا (۲۰۰۶–۲۰۱۰) را در کارنامه علمی خود دارد. او همچنین عضو هیئت مؤسس و مدیر مؤسسه آموزش عالی حافظ شیراز است. وی در حوزه مطالعات پیرامون اسطوره، حماسه، فردوسی و حافظ و نیز در زمینه تصحیح متون کلاسیک فارسی دارای تخصص است.
افتخارات:
برنده جایزه کتاب سال برای تصحیح و تحشیه فارسنامه ناصری، سال ۱۳۶۸.
برنده جایزه بهترین کتاب دانشگاهی برای کتاب «۲۱ گفتار درباره شاهنامه و فردوسی» سال ۱۳۷۰.
برنده جایزه بهترین کتاب دانشگاهی برای تصحیح کتاب «تذکره دلگشا» سال ۱۳۷۱.
برنده نشان زرین فارسشناسی برای تحقیقات مربوط به فارس، سال ۱۳۷۴.
استاد نمونه دانشگاه شیراز، سال ۱۳۷۲ و پژوهشگر نمونه فارس، سال ۱۳۷۴.
چهره ماندگار در عرصه ادبیات فارسی، صدا و سیما، مهرماه ۱۳۸۲.
برنده نشان و دیپلم افتخار علمی از دانشگاه برازیلیا، سال ۲۰۰۳.
برنده جایزه حامیان نسخ خطی برای تصحیح و تحشیه دیوان ابواسحاق اطعمه شیرازی، مجلس، آذرماه ۱۳۸۳.
انتشار تمبر یادبود به نام منصور رستگار فسایی از سوی مرکز چهرههای ماندگار، فروردینماه ۱۳۸۴.
گزیده کتابشناسی:
آتشکده (مجموعه مقالات درباره شهر تاریخی فسا) انتشارات انجمن ادب دبیرستان حکمت فسا، اردیبهشت ۱۳۴۳.
تصویرآفرینی در شاهنامه فردوسی، چاپ اول، دانشگاه شیراز، فروردین ۱۳۵۲.
مقالاتی درباره شعر و زندگی سعدی (به اهتمام) چاپ اول، دانشگاه شیراز، ۱۳۵۲؛ چاپ چهارم (با تجدید نظر) امیرکبیر، تهران ۱۳۷۵.
مقالاتی درباره شعر و زندگی حافظ (به اهتمام) چاپ اول، دانشگاه شیراز ۱۳۵۲؛ چاپ چهارم، جامی، تهران ۱۳۶۷.
داستان فرود سیاوش (توضیح و تصحیح) چاپ اول، دانشگاه شیراز، ۱۳۵۲.
برگزیده بوستان سعدی (گزینش) دانشگاه شیراز ۱۳۵۶.
اژدها در اساطیر ایران، دانشگاه شیراز، ۱۳۵۶ چاپ دوم با تجدید نظر، توس، تهران ۱۳۷۹.
فارسنامه ناصری (تصحیح و تحشیه ـ ۲ جلد) چاپ اول، امیرکبیر، تهران ۱۳۶۷ (کتاب سال در رشته تاریخ، سال ۱۳۶۷)
مقالات تحقیقی درباره حافظ (از مسعود فرزاد) انتشارات نوید، شیراز ۱۳۶۷.
فرهنگ نامهای شاهنامه (۲ جلد) چاپ اول، مرکز مطالعات و تحقیقات فرهنگی ۱۳۶۹ چاپ سوم (دو جلد در یک مجلد) پژوهشگاه علوم انسانی، تهران ۱۳۸۸.
کلیات دیوان نعمت فسایی (تصحیح، تحشیه و مقدمه) دانشگاه شیراز ۱۳۶۹.
۲۱ گفتار درباره شاهنامه فردوسی (مجموعه مقالات) انتشارات نوید، شیراز ۱۳۶۹.
(برنده جایزه کتاب برگزیده دانشگاهی در سال ۱۳۷۱)
تذکره دلگشا (تصحیح و تحشیه و مقدمه) انتشارات نوید، شیراز ۱۳۷۱. (برنده بهترین کتاب سال دانشگاهی در سال ۱۳۷۱)
سرودههای فرزاد (به اهتمام) انتشارات نوید، شیراز ۱۳۶۹.
انواع شعر فارسی، چاپ اول ۱۳۷۲ چاپ دوم (با تجدید نظر) انتشارات نوید، شیراز ۱۳۸۰.
برگزیده سامنامه (انتخاب و مقابله، همراه با دو مقدمه) (همزمان با کنگره خواجو) انتشارات نوید، شیراز ۱۳۷۰.
دیوان مظفر شیرازی (به مناسبت شصتمین سال خاموشی شاعر) (مقدمه و بازنگری) کویر، تهران ۱۳۷۲.
حماسه رستم و سهراب (توضیح و گزارش) جامی، تهران ۱۳۸۳.
حماسه رستم و اسفندیار (توضیح و گزارش) جامی، تهران ۱۳۸۳.
فارسنامه ابنبلخی (تصحیح، توضیح و تحشیه) بنیاد فارسشناسی، شیراز ۱۳۷۴.
حافظ و پیدا و پنهان زندگی، انتشارات سخن، تهران ۱۳۸۵.
شرح تحقیقی دیوان حافظ (۶ جلد) پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران ۱۳۹۵
و دهها جلد کتاب دیگر از وی منتشر شده است.
کلمات آتشانگیز (فرهنگ لغات دیوان حافظ شیرازی) در دست چاپ.
#عمرشون_جاودانه
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۶ بهمن زادروز #استاد_منصور_رستگارفسایی
( زاده ۶ بهمن ۱۳۱۷ فسا ) شاعر، نویسنده و پژوهشگر
رستگارفسایی، پژوهشگر ایرانشناس و شاهنامهپژوه و چهره ماندگار ادبیات فارسی و استاد بازنشسته دانشگاه شیراز است.
او تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش گذراند و سال ۱۳۳۷ در دانشگاه شیراز، دوره زبان و ادبیات فارسی را آغاز کرد و سال ۱۳۴۵ دنباله تحصیلاتش را در دانشگاه تهران ادامه داد و سال ۱۳۴۹ با دفاع از پایاننامهاش «صور خیال در شاهنامه فردوسی» به راهنمایی دکتر ناتل خانلری، دکتری گرفت. وی از سال ۱۳۴۹ به تدریس در دانشگاه شیراز اشتغال یافت و در سال ۱۳۸۵ بازنشسته شد. او سابقه تدریس در دانشگاههای معتبری مانند دانشگاه کمبریج انگلستان (۱۹۷۵–۱۹۷۶) دانشگاه هاروارد (۱۹۸۹) دانشگاه پنسیلوانیا (۱۹۹۷–۱۹۹۸) دانشگاه برازیلیای برزیل (۲۰۰۲–۲۰۰۳) دانشگاه مسکو (۲۰۰۶) و بخش مطالعات خاور نزدیک دانشگاه آریزونای آمریکا (۲۰۰۶–۲۰۱۰) را در کارنامه علمی خود دارد. او همچنین عضو هیئت مؤسس و مدیر مؤسسه آموزش عالی حافظ شیراز است. وی در حوزه مطالعات پیرامون اسطوره، حماسه، فردوسی و حافظ و نیز در زمینه تصحیح متون کلاسیک فارسی دارای تخصص است.
افتخارات:
برنده جایزه کتاب سال برای تصحیح و تحشیه فارسنامه ناصری، سال ۱۳۶۸.
برنده جایزه بهترین کتاب دانشگاهی برای کتاب «۲۱ گفتار درباره شاهنامه و فردوسی» سال ۱۳۷۰.
برنده جایزه بهترین کتاب دانشگاهی برای تصحیح کتاب «تذکره دلگشا» سال ۱۳۷۱.
برنده نشان زرین فارسشناسی برای تحقیقات مربوط به فارس، سال ۱۳۷۴.
استاد نمونه دانشگاه شیراز، سال ۱۳۷۲ و پژوهشگر نمونه فارس، سال ۱۳۷۴.
چهره ماندگار در عرصه ادبیات فارسی، صدا و سیما، مهرماه ۱۳۸۲.
برنده نشان و دیپلم افتخار علمی از دانشگاه برازیلیا، سال ۲۰۰۳.
برنده جایزه حامیان نسخ خطی برای تصحیح و تحشیه دیوان ابواسحاق اطعمه شیرازی، مجلس، آذرماه ۱۳۸۳.
انتشار تمبر یادبود به نام منصور رستگار فسایی از سوی مرکز چهرههای ماندگار، فروردینماه ۱۳۸۴.
گزیده کتابشناسی:
آتشکده (مجموعه مقالات درباره شهر تاریخی فسا) انتشارات انجمن ادب دبیرستان حکمت فسا، اردیبهشت ۱۳۴۳.
تصویرآفرینی در شاهنامه فردوسی، چاپ اول، دانشگاه شیراز، فروردین ۱۳۵۲.
مقالاتی درباره شعر و زندگی سعدی (به اهتمام) چاپ اول، دانشگاه شیراز، ۱۳۵۲؛ چاپ چهارم (با تجدید نظر) امیرکبیر، تهران ۱۳۷۵.
مقالاتی درباره شعر و زندگی حافظ (به اهتمام) چاپ اول، دانشگاه شیراز ۱۳۵۲؛ چاپ چهارم، جامی، تهران ۱۳۶۷.
داستان فرود سیاوش (توضیح و تصحیح) چاپ اول، دانشگاه شیراز، ۱۳۵۲.
برگزیده بوستان سعدی (گزینش) دانشگاه شیراز ۱۳۵۶.
اژدها در اساطیر ایران، دانشگاه شیراز، ۱۳۵۶ چاپ دوم با تجدید نظر، توس، تهران ۱۳۷۹.
فارسنامه ناصری (تصحیح و تحشیه ـ ۲ جلد) چاپ اول، امیرکبیر، تهران ۱۳۶۷ (کتاب سال در رشته تاریخ، سال ۱۳۶۷)
مقالات تحقیقی درباره حافظ (از مسعود فرزاد) انتشارات نوید، شیراز ۱۳۶۷.
فرهنگ نامهای شاهنامه (۲ جلد) چاپ اول، مرکز مطالعات و تحقیقات فرهنگی ۱۳۶۹ چاپ سوم (دو جلد در یک مجلد) پژوهشگاه علوم انسانی، تهران ۱۳۸۸.
کلیات دیوان نعمت فسایی (تصحیح، تحشیه و مقدمه) دانشگاه شیراز ۱۳۶۹.
۲۱ گفتار درباره شاهنامه فردوسی (مجموعه مقالات) انتشارات نوید، شیراز ۱۳۶۹.
(برنده جایزه کتاب برگزیده دانشگاهی در سال ۱۳۷۱)
تذکره دلگشا (تصحیح و تحشیه و مقدمه) انتشارات نوید، شیراز ۱۳۷۱. (برنده بهترین کتاب سال دانشگاهی در سال ۱۳۷۱)
سرودههای فرزاد (به اهتمام) انتشارات نوید، شیراز ۱۳۶۹.
انواع شعر فارسی، چاپ اول ۱۳۷۲ چاپ دوم (با تجدید نظر) انتشارات نوید، شیراز ۱۳۸۰.
برگزیده سامنامه (انتخاب و مقابله، همراه با دو مقدمه) (همزمان با کنگره خواجو) انتشارات نوید، شیراز ۱۳۷۰.
دیوان مظفر شیرازی (به مناسبت شصتمین سال خاموشی شاعر) (مقدمه و بازنگری) کویر، تهران ۱۳۷۲.
حماسه رستم و سهراب (توضیح و گزارش) جامی، تهران ۱۳۸۳.
حماسه رستم و اسفندیار (توضیح و گزارش) جامی، تهران ۱۳۸۳.
فارسنامه ابنبلخی (تصحیح، توضیح و تحشیه) بنیاد فارسشناسی، شیراز ۱۳۷۴.
حافظ و پیدا و پنهان زندگی، انتشارات سخن، تهران ۱۳۸۵.
شرح تحقیقی دیوان حافظ (۶ جلد) پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران ۱۳۹۵
و دهها جلد کتاب دیگر از وی منتشر شده است.
کلمات آتشانگیز (فرهنگ لغات دیوان حافظ شیرازی) در دست چاپ.
#عمرشون_جاودانه
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#روز_قلم
▪️روز قلم و سبب نامگذاری آن
«بیان دو گونه است: بیان زبان و بیان قلم. بیان زبان با زمان کهنه میشود و از بین میرود. ولی بیان قلم تا ابد باقی است.» (تفسیر مجمعالبیان-علامه طبرسی)
پیشینۀ نامگذاری چهاردهم تیرماه به نام روز قلم به سال 1381 برمیگردد. اعضای انجمن قلم ایران مدتها در پی اختصاص دادن و انتخاب یک روز خاص برای اهالی فرهنگ و قلم بودند تا در این روز بتوانند برنامههای فرهنگی مناسبی برای اهالی قلم برگزار کنند. تا اینکه در سال 1381 و پس از بررسی تاریخهای متفاوت تصمیم بر این گرفته شد که روز قلم ریشه در فرهنگ و تاریخ ملی داشته باشد و به همین خاطر روز چهاردهم تیرماه از طرف این انجمن به عنوان روز قلم پیشنهاد شده و در نهایت به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسید.
اما دلایل انتخاب چهاردهم تیرماه به عنوان «روز قلم» چیست؟ با کمی جستوجو در سایت انجمن قلم ایران و گوگل به دو دلیل برای انتخاب چهاردهم تیرماه به عنوان روز قلم میرسیم: اولین دلیل، جشن تیرگان و به رسمیت شناختن کاتبان در زمان هوشنگ، از پادشاهان پیشدادی است و دلیل دوم روز سیارۀ عطارد یا همان تیر است که به عنوان کاتب ستارگان شناخته میشود.
جشن تیرگان و ستایش کاتبان
در تقویم پیشینیان به غیر از ماههای سال، برای روزهای هر ماه نیز اسامی خاصی در نظر گرفته میشد؛ که این نامها تشابه زیادی به نام ماههای سال داشت. به همین خاطر در هرماه سال یکبار نام آن ماه با نام یکی از روزهای ماه یکی میشد. این یکی شدن اسم روز با اسم ماه برای پیشینیان ارزش فراوانی داشت و چنین روزهایی را مقدس شمرده و آن را جشن میگرفتند.
برای مثال روز سیزدهم هر ماه را تیر مینامیدند و هروقت که به روز سیزدهم تیرماه میرسیدند، این روز را روز تیرگان میخواندند و آن را با مراسمهای آیینی جشن میگرفتند. روایتهای بسیاری دربارۀ این روز وجود دارد. از جمله اینکه گفته میشود آرش کمانگیر در همین روز (سیزدهم تیرماه) بود که به قلۀ دماوند رفت، تیر در چلۀ کمان گذاشت و به سمت توران پرتاب کرد. تیری که یک شبانهروز در راه بود تا در نهایت بر درخت گردویی نشست و مرز ایران و توران را مشخص کرد.
یا اینکه گفته میشود در همین روز بود که هوشنگ، از پادشاهان پیشدادی، کاتبان را به رسمیت شناخت و به مردم دنیا دستور داد تا در روز جشن لباس کاتبان را بپوشند و مقام آنان را عزیز دارند. (آثارالباقیه، ابوریحان بیرونی، فصل نه، عید تیرگان)
عُطارِد، کاتب ستارگان
عُطارِد معروف است به کاتب ستارگان. در اشعار فارسی هم اگر کمی جستوجو کنید با مثالهای فراوانی روبرو میشوید که عطارد را کاتب، انشاکننده یا نویسندۀ سیارات دانستهاند.
ازجمله بیت زیر از دیوان حافظ شیرازی:
ای که انشای عطارد صفت شوکت توست
عقل کل چاکر طغراکش دیوان تو باد
(دیوان حافظ، غزل شماره 108)
یا این بیت از غزلیات شمس:
عطارد را همیگفتم به فضل و فن شدی غره
قلم بشکن بیا بشنو پیام نیشکر باری
(غزلیات شمس، غزل شماره 2526)
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#روز_قلم
▪️روز قلم و سبب نامگذاری آن
«بیان دو گونه است: بیان زبان و بیان قلم. بیان زبان با زمان کهنه میشود و از بین میرود. ولی بیان قلم تا ابد باقی است.» (تفسیر مجمعالبیان-علامه طبرسی)
پیشینۀ نامگذاری چهاردهم تیرماه به نام روز قلم به سال 1381 برمیگردد. اعضای انجمن قلم ایران مدتها در پی اختصاص دادن و انتخاب یک روز خاص برای اهالی فرهنگ و قلم بودند تا در این روز بتوانند برنامههای فرهنگی مناسبی برای اهالی قلم برگزار کنند. تا اینکه در سال 1381 و پس از بررسی تاریخهای متفاوت تصمیم بر این گرفته شد که روز قلم ریشه در فرهنگ و تاریخ ملی داشته باشد و به همین خاطر روز چهاردهم تیرماه از طرف این انجمن به عنوان روز قلم پیشنهاد شده و در نهایت به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسید.
اما دلایل انتخاب چهاردهم تیرماه به عنوان «روز قلم» چیست؟ با کمی جستوجو در سایت انجمن قلم ایران و گوگل به دو دلیل برای انتخاب چهاردهم تیرماه به عنوان روز قلم میرسیم: اولین دلیل، جشن تیرگان و به رسمیت شناختن کاتبان در زمان هوشنگ، از پادشاهان پیشدادی است و دلیل دوم روز سیارۀ عطارد یا همان تیر است که به عنوان کاتب ستارگان شناخته میشود.
جشن تیرگان و ستایش کاتبان
در تقویم پیشینیان به غیر از ماههای سال، برای روزهای هر ماه نیز اسامی خاصی در نظر گرفته میشد؛ که این نامها تشابه زیادی به نام ماههای سال داشت. به همین خاطر در هرماه سال یکبار نام آن ماه با نام یکی از روزهای ماه یکی میشد. این یکی شدن اسم روز با اسم ماه برای پیشینیان ارزش فراوانی داشت و چنین روزهایی را مقدس شمرده و آن را جشن میگرفتند.
برای مثال روز سیزدهم هر ماه را تیر مینامیدند و هروقت که به روز سیزدهم تیرماه میرسیدند، این روز را روز تیرگان میخواندند و آن را با مراسمهای آیینی جشن میگرفتند. روایتهای بسیاری دربارۀ این روز وجود دارد. از جمله اینکه گفته میشود آرش کمانگیر در همین روز (سیزدهم تیرماه) بود که به قلۀ دماوند رفت، تیر در چلۀ کمان گذاشت و به سمت توران پرتاب کرد. تیری که یک شبانهروز در راه بود تا در نهایت بر درخت گردویی نشست و مرز ایران و توران را مشخص کرد.
یا اینکه گفته میشود در همین روز بود که هوشنگ، از پادشاهان پیشدادی، کاتبان را به رسمیت شناخت و به مردم دنیا دستور داد تا در روز جشن لباس کاتبان را بپوشند و مقام آنان را عزیز دارند. (آثارالباقیه، ابوریحان بیرونی، فصل نه، عید تیرگان)
عُطارِد، کاتب ستارگان
عُطارِد معروف است به کاتب ستارگان. در اشعار فارسی هم اگر کمی جستوجو کنید با مثالهای فراوانی روبرو میشوید که عطارد را کاتب، انشاکننده یا نویسندۀ سیارات دانستهاند.
ازجمله بیت زیر از دیوان حافظ شیرازی:
ای که انشای عطارد صفت شوکت توست
عقل کل چاکر طغراکش دیوان تو باد
(دیوان حافظ، غزل شماره 108)
یا این بیت از غزلیات شمس:
عطارد را همیگفتم به فضل و فن شدی غره
قلم بشکن بیا بشنو پیام نیشکر باری
(غزلیات شمس، غزل شماره 2526)
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#موسیقی_گلها🎼
گلهای تازه برنامه شماره ۱۱۳
دستگاه: شور
آواز: "حسین قوامی"
آهنگ و ویولن: "همایون خرم"
تار: "فریدون حافظی"
سنتور: "مجید نجاحی"
تمبک: "امیرناصر افتتاح"
و "آبتین اجلالی"
عود: "منصور نریمان"
نی: "محمد موسوی"
غزل: حافظ
گوینده: بانو "فخری نیکزاد"
یک قرنِ اخیر را می توان شکوفاترین دوره ی آواز و آوازخوانی در ایران، به شمار آورد. ظهورِ هنرمندانِ برجسته ای که گستردگی و زیبایی صدا را توأمان داشته اند، برای آوازخوانی اهمیتی ویژه پدید آورده است.
موسیقی سنتیِ ایران برای آن که ظرافت های خود را به خوبی بازتاباند، نیاز به خوانندگانی داشت که در عین ورزیدگی، گرمای صدا و گستردگی آن را نیز داشته باشد. شمارِ اینگونه خوانندگان در تاریخ موسیقی سنتی، خیلی زیاد نیست. زنده یاد "حسین قوامی" معروف به "فاخته ای" بی تردید یکی از آنهاست.
همچنین ازطرفی دیگر، در میانِ نوازندگان و نغمه پردازانی که در مکتبِ "ابوالحسن خانِ صبا" برخاسته اند نیز بسیارند، اما انگشت شمارند آنانی که نامشان بر سرِ زبانها افتاده و آثارشان گرما بخش و خاطره سازِ محافلِ دوستداران و علاقمندانِ فرهنگ و هنر این سرزمین بوده باشد.
به نوعی می توان گفت که، به سراغِ هریک از آهنگ سازان برجسته ی امروز که می رویم، می بینیم که در دامانِ پُربارِ "صبا"، پرورده شده اند. بدیهی است که بیشترِ دست پروردگان او را میانِ ویولن نوازان پیدا می کنیم، چراکه خودِ او نیز، با آنکه تقریباً با همه ی سازهای ملی و غیرملی آشنایی داشت، اما توان و زمانِ خود را بیش از هر چیز، برای ویولن بکار می گرفت.
برنامه گلهای تازه شماره ۱۱۳ یکی از آثارِ مشترک و به یادماندنیِ برنامه فاخرِ گلهاست که حاصلِ همکاری زنده یادان "فاخته ای" و "خرم" است بر روی غزلی از غزلسرای بزرگ کشورمان، "حافظ شیرازی" که تاثیر این اثر را دوچندان می کند.
بزرگانِ بی تکرارِ دیگری از جمله "فریدون حافظی"، "مجید نجاحی"، "امیرناصر افتتاح"، "آبتین اجلالی"، "منصور نریمان" و "محمد موسوی" نیز استاد "خرم" را همراهی می کنند.
گفتنی ست صدای جادویی بانو "فخری نیکزاد" نیز این اثر را مانند الماسی درخشان، می تاباند.
خوش آمد گل وز آن خوشتر نباشد
که در دستت به جز ساغر نباشد
زمان خوشدلی دریاب و در یاب
که دایم در صدف گوهر نباشد
غنیمت دان و می خور در گلستان
که گل تا هفته دیگر نباشد
ایا پرلعل کرده جام زرین
ببخشا بر کسی کش زر نباشد
بیا ای شیخ و از خمخانه ما
شرابی خور که در کوثر نباشد
بشوی اوراق اگر همدرس مایی
که علم عشق در دفتر نباشد
ز من بنیوش و دل در شاهدی بند
که حسنش بسته زیور نباشد
شرابی بی خمارم بخش یا رب
که با وی هیچ درد سر نباشد
من از جان بنده سلطان اویسم
اگر چه یادش از چاکر نباشد
به تاج عالم آرایش که خورشید
چنین زیبنده افسر نباشد
کسی گیرد خطا بر نظم حافظ
که هیچش لطف در گوهر نباشد
#حافظ
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#موسیقی_گلها🎼
گلهای تازه برنامه شماره ۱۱۳
دستگاه: شور
آواز: "حسین قوامی"
آهنگ و ویولن: "همایون خرم"
تار: "فریدون حافظی"
سنتور: "مجید نجاحی"
تمبک: "امیرناصر افتتاح"
و "آبتین اجلالی"
عود: "منصور نریمان"
نی: "محمد موسوی"
غزل: حافظ
گوینده: بانو "فخری نیکزاد"
یک قرنِ اخیر را می توان شکوفاترین دوره ی آواز و آوازخوانی در ایران، به شمار آورد. ظهورِ هنرمندانِ برجسته ای که گستردگی و زیبایی صدا را توأمان داشته اند، برای آوازخوانی اهمیتی ویژه پدید آورده است.
موسیقی سنتیِ ایران برای آن که ظرافت های خود را به خوبی بازتاباند، نیاز به خوانندگانی داشت که در عین ورزیدگی، گرمای صدا و گستردگی آن را نیز داشته باشد. شمارِ اینگونه خوانندگان در تاریخ موسیقی سنتی، خیلی زیاد نیست. زنده یاد "حسین قوامی" معروف به "فاخته ای" بی تردید یکی از آنهاست.
همچنین ازطرفی دیگر، در میانِ نوازندگان و نغمه پردازانی که در مکتبِ "ابوالحسن خانِ صبا" برخاسته اند نیز بسیارند، اما انگشت شمارند آنانی که نامشان بر سرِ زبانها افتاده و آثارشان گرما بخش و خاطره سازِ محافلِ دوستداران و علاقمندانِ فرهنگ و هنر این سرزمین بوده باشد.
به نوعی می توان گفت که، به سراغِ هریک از آهنگ سازان برجسته ی امروز که می رویم، می بینیم که در دامانِ پُربارِ "صبا"، پرورده شده اند. بدیهی است که بیشترِ دست پروردگان او را میانِ ویولن نوازان پیدا می کنیم، چراکه خودِ او نیز، با آنکه تقریباً با همه ی سازهای ملی و غیرملی آشنایی داشت، اما توان و زمانِ خود را بیش از هر چیز، برای ویولن بکار می گرفت.
برنامه گلهای تازه شماره ۱۱۳ یکی از آثارِ مشترک و به یادماندنیِ برنامه فاخرِ گلهاست که حاصلِ همکاری زنده یادان "فاخته ای" و "خرم" است بر روی غزلی از غزلسرای بزرگ کشورمان، "حافظ شیرازی" که تاثیر این اثر را دوچندان می کند.
بزرگانِ بی تکرارِ دیگری از جمله "فریدون حافظی"، "مجید نجاحی"، "امیرناصر افتتاح"، "آبتین اجلالی"، "منصور نریمان" و "محمد موسوی" نیز استاد "خرم" را همراهی می کنند.
گفتنی ست صدای جادویی بانو "فخری نیکزاد" نیز این اثر را مانند الماسی درخشان، می تاباند.
خوش آمد گل وز آن خوشتر نباشد
که در دستت به جز ساغر نباشد
زمان خوشدلی دریاب و در یاب
که دایم در صدف گوهر نباشد
غنیمت دان و می خور در گلستان
که گل تا هفته دیگر نباشد
ایا پرلعل کرده جام زرین
ببخشا بر کسی کش زر نباشد
بیا ای شیخ و از خمخانه ما
شرابی خور که در کوثر نباشد
بشوی اوراق اگر همدرس مایی
که علم عشق در دفتر نباشد
ز من بنیوش و دل در شاهدی بند
که حسنش بسته زیور نباشد
شرابی بی خمارم بخش یا رب
که با وی هیچ درد سر نباشد
من از جان بنده سلطان اویسم
اگر چه یادش از چاکر نباشد
به تاج عالم آرایش که خورشید
چنین زیبنده افسر نباشد
کسی گیرد خطا بر نظم حافظ
که هیچش لطف در گوهر نباشد
#حافظ
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#روز_خیام
خیام نمونه برجسته آزاداندیشی آریاییها بودهاست. او پیوسته میکوشید تا گردن خود را از دست قوانین خشک و خشن اعراب مسلمان رها کند.
✍️ #ارنست_رنان
هر كشورى و سرزمينى شكسپيرى دارد و شكسپير ايران، خيام نیشاپوری است.
✍️ #ژنه_گوردون
فرمان بران اینجا، ای گًلِ تربتِ خیام
درویشی تو را از فراز امواج فضای ایران آورد
فرمان بران با غروری نو، چه، اینجا قلبی است
که شکوهی دو چندان به استادت بخشید.
✍️ #ادمند_گاس
خیام در دوران خود بیمانند بود و در علم نجوم و حکمت زبانزد زمان بود.
✍️ #عمادالدین_قزوینی
بیشک حکیم خیام نیشاپوری را میتوان از بحث برانگیزترین چهرههای ادبیات کهن پارسی بهشمار آورد.
✍️ #پارس
خیام نام ایران را تا ابد زنده میدارد.
✍️ #نفیسی
عارف ز ازل تکیه بر روزها ندادهاست
جز جام، به کسدست، چو خیام ندادهاست
دل جز به سر زلف دلارام ندادهاست
صد زندگی ننگ به یک نام ندادهاست.
✍️ #عارف_قزوینی
خیام که تازه از گفتن این عبارات کفر آمیز فارغ گشته بود ناگهان به خود آمد و فریاد برآورد و رباعی زیر را سرود:
ناکرده گنَه در این جهان کیست بگو؟
آنکس که گنَه نکرد چون زیست بگو؟
من بد کنم و تو هم بد مکافات دهی!
پس فرق میان من و تو چیست بگو؟
.
عید آمد و کارها نکو خواهد کرد
ساقی مِی ناب در سبو خواهد کرد
افسار نـمـاز و پـوزه بند روزه
عید از سر این خران فرو خواهد کرد.
✍️ #خیام_نیشاپوری
گویا ترانههای خیام در زمان زیستنش به دلیل خشک مغزی مردم پنهان بوده و دستهبندی نشده و تنها بین یک دسته از دوستان همرنگ و صمیمی او شهرت داشته یا در حاشیه جنگها و کتب اشخاص با ذوق به گونه آب قلم انداز چند رباعی از او ضبط شده است و پس از مرگش منتشر گردیده است.
✍️زنده یاد #صادق_هدایت
زنده یاد صادق هدایت بر این باور است که حافظ شیرازی از همانگریهای خیام بسیار استفاده کردهاست تا حدی که از متفکرترین و بهترین پیروان خیام بهشمار میآید. هر چند که او افکار حافظ به فلسفه خیام نمیرسد اما حافظ این نقص را با الهامات شاعرانه و تشبیهات رفع کرده است و برای نمونه به قدری شراب را زیر تشبیهات پوشانده که تعبیر صوفیانه از آن میشود. اما خیام این پرده پوشی را ندارد.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#روز_خیام
خیام نمونه برجسته آزاداندیشی آریاییها بودهاست. او پیوسته میکوشید تا گردن خود را از دست قوانین خشک و خشن اعراب مسلمان رها کند.
✍️ #ارنست_رنان
هر كشورى و سرزمينى شكسپيرى دارد و شكسپير ايران، خيام نیشاپوری است.
✍️ #ژنه_گوردون
فرمان بران اینجا، ای گًلِ تربتِ خیام
درویشی تو را از فراز امواج فضای ایران آورد
فرمان بران با غروری نو، چه، اینجا قلبی است
که شکوهی دو چندان به استادت بخشید.
✍️ #ادمند_گاس
خیام در دوران خود بیمانند بود و در علم نجوم و حکمت زبانزد زمان بود.
✍️ #عمادالدین_قزوینی
بیشک حکیم خیام نیشاپوری را میتوان از بحث برانگیزترین چهرههای ادبیات کهن پارسی بهشمار آورد.
✍️ #پارس
خیام نام ایران را تا ابد زنده میدارد.
✍️ #نفیسی
عارف ز ازل تکیه بر روزها ندادهاست
جز جام، به کسدست، چو خیام ندادهاست
دل جز به سر زلف دلارام ندادهاست
صد زندگی ننگ به یک نام ندادهاست.
✍️ #عارف_قزوینی
خیام که تازه از گفتن این عبارات کفر آمیز فارغ گشته بود ناگهان به خود آمد و فریاد برآورد و رباعی زیر را سرود:
ناکرده گنَه در این جهان کیست بگو؟
آنکس که گنَه نکرد چون زیست بگو؟
من بد کنم و تو هم بد مکافات دهی!
پس فرق میان من و تو چیست بگو؟
.
عید آمد و کارها نکو خواهد کرد
ساقی مِی ناب در سبو خواهد کرد
افسار نـمـاز و پـوزه بند روزه
عید از سر این خران فرو خواهد کرد.
✍️ #خیام_نیشاپوری
گویا ترانههای خیام در زمان زیستنش به دلیل خشک مغزی مردم پنهان بوده و دستهبندی نشده و تنها بین یک دسته از دوستان همرنگ و صمیمی او شهرت داشته یا در حاشیه جنگها و کتب اشخاص با ذوق به گونه آب قلم انداز چند رباعی از او ضبط شده است و پس از مرگش منتشر گردیده است.
✍️زنده یاد #صادق_هدایت
زنده یاد صادق هدایت بر این باور است که حافظ شیرازی از همانگریهای خیام بسیار استفاده کردهاست تا حدی که از متفکرترین و بهترین پیروان خیام بهشمار میآید. هر چند که او افکار حافظ به فلسفه خیام نمیرسد اما حافظ این نقص را با الهامات شاعرانه و تشبیهات رفع کرده است و برای نمونه به قدری شراب را زیر تشبیهات پوشانده که تعبیر صوفیانه از آن میشود. اما خیام این پرده پوشی را ندارد.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#_چـــکـــامـــه_پـــارســـی🎵
گر بُوَد عمر، به میخانه رسَم بارِ دِگَر
بجز از خدمتِ رندان نکنم کارِ دِگَر
خُرَّم آن روز که با دیدهٔ گریان بِرَوَم
تا زنم آب درِ میکده یک بارِ دگر
معرفت نیست در این قوم خدا را سَبَبی
تا بَرَم گوهرِ خود را به خریدارِ دگر
یار اگر رفت و حقِ صحبتِ دیرین نشناخت
حاشَ لِلَّه که رَوَم من ز پِیِ یارِ دگر
گر مساعد شَوَدَم دایرهٔ چرخِ کبود
هم به دست آورمش باز به پرگارِ دگر
عافیت میطلبد خاطرم ار بگذارند
غمزهٔ شوخَش و آن طرهٔ طَرّارِ دگر
راز سربستهٔ ما بین که به دستان گفتند
هر زمان با دف و نی بر سرِ بازار دگر
هر دم از درد بنالم که فلک هر ساعت
کُنَدَم قصدِ دلِ ریش به آزار دگر
بازگویم نه در این واقعه حافظ تنهاست
غرقه گشتند در این بادیه بسیار دگر
#_حافظ_شیرازی
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#_چـــکـــامـــه_پـــارســـی🎵
گر بُوَد عمر، به میخانه رسَم بارِ دِگَر
بجز از خدمتِ رندان نکنم کارِ دِگَر
خُرَّم آن روز که با دیدهٔ گریان بِرَوَم
تا زنم آب درِ میکده یک بارِ دگر
معرفت نیست در این قوم خدا را سَبَبی
تا بَرَم گوهرِ خود را به خریدارِ دگر
یار اگر رفت و حقِ صحبتِ دیرین نشناخت
حاشَ لِلَّه که رَوَم من ز پِیِ یارِ دگر
گر مساعد شَوَدَم دایرهٔ چرخِ کبود
هم به دست آورمش باز به پرگارِ دگر
عافیت میطلبد خاطرم ار بگذارند
غمزهٔ شوخَش و آن طرهٔ طَرّارِ دگر
راز سربستهٔ ما بین که به دستان گفتند
هر زمان با دف و نی بر سرِ بازار دگر
هر دم از درد بنالم که فلک هر ساعت
کُنَدَم قصدِ دلِ ریش به آزار دگر
بازگویم نه در این واقعه حافظ تنهاست
غرقه گشتند در این بادیه بسیار دگر
#_حافظ_شیرازی
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity