Book_iran_city

🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌺🍃🌸
🌸
🔆
🔴 # #کلود_دبوسی_و_مکتب_امپرسیونیسم

همانطوریکه در ابتدای قرن نوزدهم میلادی طرفدارانِ رمانتیک در مقابل طرفداران کلاسیک، قد عَلَم کرده و جهانِ موسیقی را زیر نفوذِ خود قرار داده بودند، از آغاز قرن بیستم، موسیقی دانان جوانِ خسته از تکرارها و زیاده روی های احساساتی رمانتیک ها، شیوه های تازه ای را در آفرینش موسیقی دنبال کردند که یکی از آن شیوه ها، مکتبی را به عنوان «امپرسیونیسم» پدید آورد. تفكر امپرسيونسيم، در قرن نوزدهم از فرانسه آغاز شد، تفكری كه درست بر خلاف روشهای آكادميكِ هنریِ موجود مانند رئاليسم، شكل گرفت. اين تفكر تقريبا" در تمامي هنرها رسوخ كرده بود، اما حركتهای ابتدايی آن را نقاشانی چون "کلود مونه"، "آلفرد سیسلی" و "پیر آگوست رنوآر" و .... آغاز كرده بودند.

نظر اين هنرمندان اين بود كه با تصاويری رويايی كه انسان در ذهن دارد، راحت تر می تواند احساسش را به مخاطبينش القا كند، تا اينكه واقعيت را به وضوح بيان نماید.
«نقاشان امپرسيونيسم» اغلب از رنگ های ساده و غير تركيبی در نقاشی هایشان استفاده می کردند، رنگها را در مرزِ تغییر کردن، بدون حساب و كتاب خاصی درهم می دواندند، اغلب به وضوح، سعی در نمايشِ جهتِ قلمِ خود، بصورت مصنوعی داشته و بسياری از آنها در نمايش نور خورشيد يا رنگها اغراق های خاصی می کردند. این طرزِ تفکر، به تدريج به ساير هنرها كشيده شد، از جمله «مجسمه سازی»، «تئاتر»، «نويسندگی»، «سينما» و ... حتی موسيقی.

باوجود آنكه موسيقی برخلافِ ساير هنرها، توانايی بيانِ قاطعِ واقعيت ها را نداشت و يا حداقل می توان گفت که نمي توان از آن، درك واقعيت داشت، اما هنرمند فرانسوی به نام "کلود دبوسی" به دليل حضورش در زادگاه «امپرسيونيسم»، توانست اين تفكر را به موسيقی راه دهد. "کلود دبوسی" را در تاریخ موسیقی، بنیانگذار این مکتب به شمار می آورند. "دبوسی" برای اين منظور در قطعاتش سعی در بيان داستانها و وقايع کرده، و برای شكستن روشهای سنتی، از نت های موسيقی و آكوردهای جديد حتی مبهم، و حركتهای كروماتيك استفاده می كرد. اما يكی از بارزترين نشانه های كارهای "دبوسی" استفاده از آكوردها، بدون توجه به آكوردهای همسايه بود.

"دبوسی" در سالِ ۱۸۶۲م چشم به جهان گشوده و در کنسرواتوارِ پاریس تحصیل کرده و از همان نوجوانی استعداد بسیار درخشانی را از خود نشان داده بود و همین شد که جوایز متعددی نیز بدست آورده بود. او با آنکه ابتدا به رمانتیک هایی چون "واگنر" گرایش نشان می داد اما به زودی زیر تاثیرِ نقاشان «امپرسیونیست» شاعرانِ «سمبولیستِ» فرانسه کوشید تا روشهای آنان را در خلق موسیقی بکار بندد و «امپرسیونیسم» موسیقی را بوجود آورد.

"کلود دبوسی" معتقد بود که: (اثرِ هنری‌ست که قوانین را پدید می‌آورد و قوانینِ از پیش تعیین‌شده نمی‌توانند باعث خلق یک اثر هنری شوند.) سفر به ایتالیا و روسیه، او را به تجربه های تازه ای نزدیک کرد. به خصوص موسیقی های "مودست موسورگسکی"، آهنگ ساز روس، سخت بر او مؤثر افتاده بود. "کلود دبوسی" قطعات بسیاری را بر روی شعر «شاعران سمبولیست» فرانسه مانند "شارل بودلر"، "پل ورلن" و "استفان مالارمه"، و یا زیر تاثیر نقاشانِ امپرسیونیست آفریده و آنها را سرمشقِ موسیقی سازهای صوتیِ خود قرار داده است.

ناقدان موسیقی او را چون "شوپن"، شاعرِ موسیقی و پیانو، لقب داده اند.
جدا از قطعاتِ بیشمار برای پیانو، آثارِ مهم "دبوسی" عبارت است از «سوئیت ها» و «فانتزی هایی برای پیانو و ارکستر»، «راپسودی برای ساکسیفون و کلارینت»، «اپرای پلئاس و ملیزاند»، «بعد از ظهر یک پری» و «قطعات سمفونیک ایبریا و دریا» و.... "دبوسی" در پایان عمرِ کوتاه خود به بیماری سختی گرفتار شد که سه سالی به طول انجامید، به همین علت نتوانست کارهای نیمه تمام خود را به پایان برساند و بالاخره در سال ۱۹۱۸م در سنِ ۵۶ سالگی چشم از جهان فروبست.

🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🔆
🌸
🌺🍃🌸
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺