🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_چــــکــــامــــه🎵


یک هنرمند، اگر خودخواه نباشد و پرشور باشد، همیشه یک اعتراض زنده خواهد بود. فقط باز کردن دهانش به معنای اعتراض است: علیه دنباله‌رویی، علیه آنچه رسمی، عمومی یا ملی است یا آنچه دیگران با آن احساس راحتی می‌کنند. بنابراین، لحظه‌ای که هنرمند دهانش را باز می‌کند، درگیر می‌شود، زیرا باز کردن دهانش همیشه رسوایی‌آفرین است.


#_پیر_پائولو_پازولینی

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_عــــکــــاســــی📸

#_معرفی_هنرمند

هاردیجانتو بودیمان (Hardijanto Budiman)، با نام مستعار هاردی بودی(Hardi Budi) یک هنرمند تجسمی در جاکارتا ، اندونزی است . او یک عکاس مفهومی معاصر است .
شروع علاقه به عکاسی در حدود سال ۲۰۰۳ بود.
آثار او بیشتر در مورد چگونگی بازنمایی تخیل و احساسات در تصاویر است.
هاردیجانتو بودیمان برنده جوایز بین المللی متعددی است.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_عــــکــــاســــی📸


#_معرفی_هنرمند_عکاس📸


هاردیجانتو بودیمان (Hardijanto Budiman)، با نام مستعار هاردی بودی(Hardi Budi)

جنبه خلاقانه یک عکاسی مفهومی

هاردی بودیمان هنرمند تجسمی اهل اندونزی است که با آثار منحصر به فرد و قابل تأمل خود نامی برای خود دست و پا کرده است.
هنر او ترکیبی از استعاره‌های سوررئال، چشم اندازهای رویایی و پرتره‌های مفهومی است که بینندگان را به سفری در زمین‌های حسی ناشناخته می برد.

آثار بودیمان به شدت تجربی و آوانگارد هستند و در نتیجه نماهای ویرایش شده‌های شبیه نقاشی‌های کوچک معلق در زمان هستند. این تصاویر اغلب مملو از رنگهای غیر واقعی، خطوط ناب و زیبایی شناسی کافکایی هستند آنها حس کنایه و اضطراب را منتقل می‌کنند و اغلب به مسائل اجتماعی می پردازند.

یکی از منابع اصلی الهام برای بودیمان حوزه ورزش است. او از انرژی پویا و احساسات شدید ورزش برای خلق آثار تفکر برانگیز و بسیار احساسی خود الهام می گیرد.
هنر بودیمان نه تنها از نظر بصری قابل توجه است، بلکه عمیقاً معنادار است.
آثار او بینندگان را تشویق می‌کند تا برداشت‌های خود را زیر سوال ببرند و درک خود را از جهان به چالش بکشند. بودیمان از طریق هنر خود قصد دارد ارتباط عاطفی عمیق‌تری با مخاطبانش ایجاد کند و موفقیت او در انجام این کار در پاسخ‌های مثبتی که از هنردوستان در سراسر جهان دریافت کرده مشهود است.

این عکاس خلاق آثارش را مانند سفر زندگی می‌داند! عکس‌های او در مورد بیان تخیل، احساسات و تجربیات زندگی‌اش است.

او می‌گوید : زمانی که نوجوان بودم واقعاً طراحی و نقاشی را دوست داشتم، به همین دلیل از آنجایی که عکاسی را می‌دانم احساس می‌کردم «دنیای گمشده» خود را پیدا کرده‌ام که بیشتر از همه آن را دوست دارم.

او می‌گوید هنر بدون توانایی به فعلیت رساندن ایده ها وجود نخواهد داشت! و من ایده‌هایم را از طریق عکاسی به آثار هنری تبدیل می‌کنم. من آثار هنری خود را "تصاویر داستان خیالی" می نامم. امضای من عکاسی مفهومی معاصر است.
من همچنین هر چیزی را که به هنر سوررئال مرتبط باشد را دوست دارم! به همین دلیل است که بسیاری از آثار من به شدت تحت تأثیر هنر سوررئالیسم قرار گرفته اند.

همچنین در دنیای رنگارنگ اثر بودیمان عکس‌های پر جنب و جوش، گرافیک تلطیف شده این پالت رنگی بودیمان است. در این عکس‌ها به خوبی اشکال هندسی و اشکال صنعتی طراحی شده است که او به طور مرموزی از آنها استفاده کرده است که تکمیل، تضاد و نقطه گذاری می‌کند و گاهی برای مفسران اجتماعی، گاهی به دلایل زیبایی شناختی و گاهی صرفاً برای سرگرمی ‌است.

این هنرمند برنده جوایز بین المللی چندگانه هست! او بیش از ۲۰۰ جایزه را از بسیاری از رویدادهای معتبر عکاسی در سراسر جهان از جمله جوایز عکاسی جهانی سونی، IPA، PX3، TIFA، MIFA و بسیاری دیگر دریافت کرده‌ است . در سال ۲۰۲۰ به عنوان عکاس خلاق سال جوایز عکس بین المللی دریافت کرده است که او را در فهرست تالار مشاهیر سیپا قرار داد.


#_سپیده_نازنینمان

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_بـــــخــــوانــــیــــم

#_هنر

خودکارِ سور رئال: جادوی ذهنِ آزاد

✍🏻اتوماتیسم سور رئالیست یه تکنیک فوق‌العاده‌ست که هنرمندا تلاش می‌کنن کنترل آگاهانه رو کنار بذارن و اجازه بدن ذهن ناخودآگاه، بدون هیچ فیلتر و سانسوری، خودش حرف بزنه. این روش که از نظریه‌های فروید و یونگ برگرفته شده، پایه‌ایه برای خلق آثاری که پر از تصادف، رمز و راز و تناقض هستن. هنرمند با «نوشتن یا نقاشی خودکار»، جریان آزاد افکار و احساساتش رو روی بوم می‌ریزه؛ نتیجه؟ تصاویری که هم علمی هستن و هم پر از حس و هیجان، به چالش کشیدن قواعد سنتی هنر رو به نمایش می‌ذارن.

🎨Henri Michaux, Untitled Chinese Ink Drawing, 1961, Tate

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸


🔴#_نـــقـــاشـــی 🎨

🎨پرتره #میکل_آنژ اثر: دانیل دا وولترا / تاریخ: حوالی ۱۵۴۴ میلادی / رنگ روغن روی بوم / ۸۸٫۳ × ۶۴٫۱ سانتی‌متر / موزه متروپولیتن نیویورک
✍🏻پانصد و پنجاه سال از روزی می‌گذرد که در ششم مارس ۱۴۷۵، کودکی در کاپره‌زه‌ی ایتالیا به دنیا آمد؛ کودکی که قرار بود مرزهای هنر را جابه‌جا کند و نامش تا ابد در تاریخ جاودان بماند: میکل‌آنژ بوناروتی.
✍🏻میکل‌آنژ نه‌فقط یک هنرمند، که یک نیرو بود؛ نیرویی که با دستانی تراشنده و نگاهی نافذ، سنگ را به جان آورد و سقف‌ها را به آسمانی از روایت و رنگ بدل کرد. از عظمتِ داوود که در سنگ مرمر جاودانه شد تا غم نهفته در پیتا، از شکوه سقفِ کلیسای سیستین تا شکاف‌های روحی که در پیکره‌های ناتمامش باقی ماند؛ او تنها خلق نمی‌کرد، بلکه زندگی را در هر ضربه‌ی قلم و هر برشِ اسکنه جاری می‌ساخت.
✍🏻او در دوران خود، با شکوه‌ترین معمار، نقاش و مجسمه‌ساز بود و امروز، پنج قرن و نیم پس از تولدش، همچنان یکی از درخشان‌ترین ستارگان کهکشان هنر است.
تولدت مبارک، ای استاد جاودانِ سنگ و رنگ❤️

#برای‌دوستاتون‌ارسال‌کنید
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_ویـــــدئـــــو🎥

Video : AMA (A Short Film by Julie Gautier)
Release : 2018
Song : Rain, In Your Black Eyes
(by Ezio Bosso - 2017)


رقصنده و فیلمساز فرانسوی جولی گوتیر (Julie Gautier) پروژه‌ای را بنام AMA به مناسبت روز جهانی زن هشتم مارس در سال ۲۰۱٨ اجرا کرد:

و آن فیلمی بود بنام "زن دریا".

این فیلم رقص زیر آب در عمیق‌ترین استخر دنیا در ونیز است که به مدت شش دقیقه اجرا شده است.

هنرمند در خصوص این فیلم می گوید: "تمامی دردها و رنج‌ها را به آب می‌سپارم . برای من این فیلم یک راه برای گفتن است: شما تنها نیستید."

ابتدا دوربین زنی را نشان می‌دهد که گویی بر روی زمین آرام دراز کشیده است، اما هنگامی که به آرامی بلند می‌شود متوجه می‌شویم جولی بر روی زمین نیست که در آبی عمیق و در ژرفنای یک بی‌وزنی آزادگونه‌ای، بی‌هیچ قید و بندی، رها و شناور است. او اما بعد از ۶ دقیقه، نفس عمیقی را با حجم حباب‌های گلواره خود رها می‌سازد و پوستر تصویری زیبایی خلق می‌کند.

این فیلم با موسیقی زیبایی از
Ezio Bosso
به نام باران در چشمان سیاه تو
Rain in your black eyes
همراه‌ است ...

#برای‌دوستاتون‌ارسال‌کنید

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#یـــادمـــان


#_به_بهانه_۶اسفند_زادروز_هوشنگ_ابتهاج

#سایه_و_برنامه_گلها

برنامه گلها، نقطه عطفی در تاریخِ فرهنگ و ادب پارسی به شمار می ‌رود که در شناساندن ارزش والایِ شعر و شاعران و موسیقی و موسیقی ‌دانان به جامعه ایرانی، تاثیری سترگ داشته است. تا آن زمان به دلیل حساسیت‌های دینی‌- اجتماعیِ حاکم بر جامعه در مقابل شعر و آهنگ و موسیقی، این هنر در خفا و پشتِ درهای بسته تمرین می ‌شد. حتی هنگامی ‌هم که موسیقی ‌در مناسبت ‌های خاص در ملا عام نواخته و اجرا می شد، موسیقی‌ دانان را هم شان و هم مرتبۀ مطربان می ‌دانستند و کسی‌ به ارزش و جایگاه هنری آنان واقف نبود.

برنامه گلها، با بهبود منزلت اجتماعی اهل موسیقی، که تا آنزمان به عنوان "مطرب" تحقیر می شدند، پذیرفتن خوانندگان زن که تا آن زمان به سختی در زمره هنرمند محسوب می شدند، معرفی شاعران زنِ تاریخِ ایران که در محافل عمومی معمول نبود و بردن شعر و ترانه به خانه ها ی ایرانیان که با رادیو ممکن شد و در جامعه آنروز که اکثراً بیسواد بودند، تاثیری ژرف گذاشت، علاوه بر همه اینها، باعث تحولی ویژه در موسیقی ایرانی شد. و باعث ظهور انقلابی نو-کلاسیک میان موسیقی ‌دانان نیز گشت که در طی آن بسیاری از شعرهای مشهور شاعرانِ عهد قاجار، همچون "عارف قزوینی"، "شیدا" و "درویش خان"، بازبینی و توسط هنرمندانِ تازه، دوباره اجرا شد. این برنامه‌ ها همچنین منجر به کشف دوبارۀ ژانرهای اصیل موسیقی ایرانی شد.

اولین برنامه گلهای رادیو ایران در سال ۱۳۳۵ به ابتکار زنده یاد "داوود پیرنیا" به مدت ده دقیقه و با همکاری هنرمندان "احمد عبادی"، "علی تجویدی" و "عبدالعلی وزیری" ضبط و پخش شد. تا سال ۱۳۴۶ که "پیرنیا" با رادیو خداحافظی کرد، مجموعاً بیش از ۱۶۰۰ برنامه با نامهای "گلهای رنگارنگ"، "گلهای صحرایی"،" گلهای جاویدان"، "یک شاخه گل" و"برگ سبز" ادامه داشت و یکی از پر طرفدار ترین برنامه های موسیقی آن زمان بود. پس از "پیرنیا"، مرحوم "رهی معیری"، "محمد میرنقیبی" سرپرستی برنامه گلها را به عهده گرفتند. برنامه گلها که سال ها زیر نظر "داوود پیرنیا" با آن حساسیت های خاصش، اداره شده بود و شاخه های مختلف پیدا کرده بود، پس از کناره گیری او چند سالی سرپرستی های موقت پیدا کرد تا نوبت به سایه رسید که از همان آغاز با ایده های ابتکاری به میدان آمد.

"هوشنگ ابتهاج" – ه. الف. سایه - از سال ۱۳۵۱، سرپرستی برنامه گلهای رادیو ایران را رسماً بر عهده گرفت و دو سال پس از آن، ریاست شورای موسیقی رادیو نیز به او واگذار شد. او نیروهای جوان تر نوآوری را نیز وارد گلها کرد و سازگار با آن، نام برنامه را گلهای تازه نهاد و نیز گلچین هفته که از ابداعات ایشان است، چندی بعد به وجود آمد و همپای عرضه شعر کهن، به شاعران نو نیز مجال جلوه گری می داد، همان طور که در کنار استادان موسیقی سنتی از ساخته ها و نواخته های نوآوران سنتی نیز بهره می گرفت...

ادامه در پی دی اف👇👇


🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_یــــــــــادمـــــــــان🙏

#هنر

#_پروانه_اعتمادی، نقاش برجسته ایرانی، درگذشت

به گزارش انجمن هنرمندان نقاش ایران، پروانه اعتمادی نقاش برجسته ایرانی در سن ۷۷ سالگی درگذشت.
این هنرمند در دبیرستان شاگرد جلال آل احمد بود و به همین واسطه با توجه به استعدادی که در نقاشی داشت به بهمن محصص معرفی شد تا نزد او نقاشی را یاد بگیرد.
این هنرمند با نقاشی‌های طبیعت بی‌جان و به‌طور خاص‌تر نقاشی‌های سیمانی در دههٔ ۱۳۵۰ شناخته می‌شود. او نخستین نمایشگاه خود را در سال ۱۳۴۸ در تالار قندریز برگزار کرد.
اعتمادی در دههٔ پنجاه، کلاس‌های نقاشی خود را با نام استودیو پروانه برپا کرد و این کلاس‌ها به مدت بیست‌وپنج سال دایر بود. او شیوهٔ خاص خود را در تدریس هنر داشت و به تربیت نسل جدیدی از هنرمندان ایرانی کمک کرد.

#_پاینده_ایران

#_آرمان_ماایرانشهر_ماست

#برای‌دوستاتون‌ارسال‌کنید

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_چــــکــــامــــه🎵


هنرمند در اثر خود شکل «درست» خشونت را به کار می‌گیرد: او با تصاحب کردن آن‌چه که از آنش نیست به تعادلی میان خود و جهان می‌رسد. این کیمیاگری دلپذیر، که اغلب اوقات به چشم ما ناچیز می‌آید، نوعی کنش خلاقه است که دقیقاً در شکاف میان فرد و جهان رخ می‌دهد - در فضایی خاص که استعاره، مجاز، و آرایه‌های پرطمطراق دیگر نقش‌آفرینی می‌کنند. کار هنرمند نه نسخه‌برداری نعل‌به‌نعل از واقعیت، که تأثیرگذاری بر نحوۀ برخورد ما با واقعیت است. این تعادل، این هماهنگی، این کنش اصیل سرپیچی برای تفوق یافتن و یا مغلوب شدن شکل نمی‌گیرد، بلکه تمرکزش بر همان شکاف است، بر تصاحب کردن‌ها و تسخیر شدن‌ها و بر پژواکی که میان خود و جهان برقرار است.


#_Zartosht

شرح تصویر:
Spatial Concept, Expectations (Concetto Spaziale, Attese)~1965
Artist: Lucio Fontana

#برای‌دوستاتون‌ارسال‌کنید

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity