در زیباترین مقطع جمهوری اسلامی هستیم!
قالیباف تمام سامانه های مجلس رو مسدود کرده و الان صفر تا صد کشور دست خودشه
نماینده ها نه میتونن قانونگذاری کنن؛ نه میتونن وزیری رو استیضاح کنن و نه حتی میتونن بیانیه صادر کنن. مصاحبه هم کنند قطع میشه و سانسور !

🌐 irbr.news
📡 @irbriefing

تصاویری از خاکسپاری #نداآقاسلطان در بهشت زهرا تهران
۳۱ خرداد ۱۳۸۸
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

در تصویر طبیعتا باید نشانه اقتدار و پیروزی جمهوری اسلامی باشد اما با هر عینکی که ببینید این پیروزی و اقتدار در ذهن متبادر نمی‌شود!

🌐 irbr.news
📡 @irbriefing

خسارت وارده به پایگاه امام علی نیرو دریایی سپاه پاسداران واقع در چابهار طی جنگ اخیر

بر اساس تصاویر ماهواره‌ای بخش حضور نیروی ویژه و تکاوران دریایی این پایگاه مورد اصابت ۳ پرتابه به سازه‌های آن قرار گرفته است همچنین در محل مجاور آن دو اصابت به دو هدف ناشناس دیده می‌شود(ممکن است لانچر موشک باشند)

در بخش مرکزی پایگاه چهار ساختمان به طور‌کامل ویران و احتمالا یک هلی‌کوپتر Mi-17 با توجه به تصاویر ماهواره‌ای پیشین منهدم شده است.
در بخش اسکله چندین محل نگهداری و تعمیرات قایق های تندرو سپاه پاسداران هدف قرار گرفته و ویران شده همچنین اسکله از‌ کار انداخته شده است،علاوه بر این‌ها در تصویر ۳ روز پیش از جنگ چندین قایق تندرو در اسکله دیده می‌شود که در تصاویر چند روز بعد از آن نیستند مشخص نیست منهدم شده‌اند یا جابجا.
🌐 irbr.news
📡 @irbriefing

از اولین خدعه های خمینی :
روح‌الله خمینی، ۳۱ خرداد ۶۱:«در مصاحبه‌های نجف و پاریس گفتم اسلام پیروز بشود روحانیون می‌روند سراغ شغل‌های خودشان،لکن آمدیم و از این حرف عدول کردیم چون دنبال مصالح اسلام هستیم!
هرچه می‌خواهند بگویند، بگویند کشور ملایان، #حکومت_آخوندیسم ، این هم یک حربه‌ای است که ما را از میدان به در کنند «اما ما که از میدان بیرون نمی‌ رویم.»

از آنجا که خدعه یکی از بارز ترین صفات امام بود،اکنون دیگر نمیتوان خرده ای به امام گرفت،همانطور که #ماله_کش_اعظم #جواد_ظریف هم اعلام کرد: #ما_خودمان_انتخاب_کردیم که اینطور زندگی کنیم!


🌐 irbr.news
📡 @irbriefing

محمد حسین مروتی، متولد ۳۱ خرداد ۸۳ در خلخالِ اردبیل بود. او پس از مهاجرت خانواده‌اش به قرچک ورامین، در آنجا بزرگ شد و درس خواند. او جوانی مهربان، پرتلاش و ورزشکار بود که هرگز باشگاه را تعطیل نمی‌کرد. در ۱۸ سالگی، پس از گرفتن دیپلم، تمام تلاش خود را می‌کرد تا به دانشگاه برود و در رشته دلخواهش تحصیل کند.
محمد حسین به خانواده‌اش عشق می‌ورزید و در عین حال به دنبال استقلال بود.
پس از دبیرستان در یک کارخانه جوراب‌بافی مشغول به کار شد تا بتواند رویای خرید ماشین را محقق کند.
او به تازگی در امتحان رانندگی قبول شده بود، اما گواهینامه‌اش زمانی به دست خانواده‌اش رسید که دیگر در قید حیات نبود.
آن روز، قیام به شهر قرچک رسیده بود، از غروب ۳۰ شهریور۱۴۰۱ ، #محمدحسین_مروتی و دیگر جوانان در خیابان‌ها به مقابله با نیروهای سرکوبگر پرداختند.
او در میدان کلانتری، که به میدان منبع آب نیز معروف است، توسط نیروهای حکومتی از ساختمان فرمانداری هدف ۳ گلوله که یکی از آنها به قلبش اصابت کرد، قرار گرفت و در حالی که مرگ دیکتاتور و آزادی را فریاد می‌زد، جان داد.
قاتلان تا چهار روز پیکر او را به خانواده‌اش تحویل ندادند و سرانجام در روز ۳ مهر۱۴۰۱ ، با فشار و تهدید، خانواده‌اش را وادار کردند تا او را در سکوت و بی‌خبری به خاک بسپارند.
محمد حسین با خون خود درخت انقلاب را آبیاری کرد و امید داشت که خورشید آزادی برای جوانان ایران طلوع کند.
او اهل هنر بود و گیتار می‌نواخت و می‌خواند. یکی از ترانه‌هایش با شعری از خیام به یادگار مانده و آرزو داشت روزی که آزادی به دست می‌آید، همان ترانه را برای مردم بخواند.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

قسمت پنجم / با مرگ سپهبد قرنی ستاد مشترک ارتش ضربه جبران ناپذیری خورد، چند ماه بعد نیز تجاوز صدام به خاک ایران صورت گرفت.
این تجاوز در حالی بود که نه ارتش کلاسیک منسجمی وجود داشت و‌ نه سپاه پاسداران دارای سازمان نظامی تعریف شده‌ای بود، در چنین حال و هوایی در ماه‌های اول جنگ ایران و عراق ، نیروهای مسلح جمهوری اسلامی دچار فقدان بزرگ رهبری نظامی شد و آن مرگ «مصطفی چمران» بود.
صرف نظر از تمام انتقادات به مصطفی چمران وی با شروع جنگ ایران و عراق مرد شماره یک و مغز متفکر نظامی ایران بود.
سوابق بی‌شمار فعالیت‌های نظامی در پیش از انقلاب و همراهی با امام موسی صدر (که وی نیز ناپدید شد) در تشکیل جنبش امل در لبنان، نزدیکی بسیارش به خمینی و وزیر دفاع بودن در دولت مهدی بازرگان و شورای انقلاب، نماینده دوره اول مجلس شورای اسلامی و فعالیت در کردستان و میانجیگری با احزاب کرد پیش از جنگ ایران و عراق و از همه مهمتر محبوبیت او در ارتش مضمحل و سپاه تازه تاسیس حالا چمران را به مرد شماره یک در جنگ ایران و عراق بدل کرده بود.
#مصطفی_چمران با شروع جنگ، به اهواز رفت و «ستاد جنگ‌های نامنظم» را بنیان‌گذاری کرد، گروهی که با تعداد محدود خود عملاً در برابر ارتش و سپاه رخ‌نمایی می‌کرد، از دیگر کارهای مهم وی ایجاد هماهنگی بین نیروهای ارتش، سپاه و نیروهای داوطلب مردمی بود که در منطقه حضور داشتند، ایده بکار گیری نیروهای مردمی و بسیج در لشکرهای سازمان‌یافته سپاه از وی بود.
۳۱ خرداد ۱۳۶۰ او مصمم به آزادی دهلاویه و رسیدن ایران به مرزهای خود می‌شود و برای معرفی و توجیه فرمانده جدید محور به منطقه جنگی دهلاویه می‌رود، در خط مقدم نبرد، از پشت سر مورد اصابت تیر قرار می‌گیرد.
کمک‌های اولیه بر روی او در بیمارستان سوسنگرد انجام و درحالی‌که رسم بر انتقال مجروحان فرمانده و ارشد توسط بالگرد به بیمارستان‌های شهرها بود او با آمبولانس به اهواز فرستاده می‌شود که در واقع پیکر بی‌جان او به اهواز می‌رسد.
در کشته شدن چمران نیز چندین روایت متناقض وجود دارد از شلیک تیر و منفجرشدن نارنجک تا اصابت ترکش که هیچ‌کدام به‌ درستی معلوم نیست، جز اینکه هرچه بود او از پشت سر مورد اصابت قرارگرفته.
اگر چمران زنده می‌ماند بی‌شک با توجه به موفقیت‌های او در آزادسازی مناطق اشغال‌شده امکان استمرار جنگ تا حدود بسیار بالایی مرتفع می‌گردید.

ادامه دارد…
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

قسمت ششم/ اگر چمران زنده می‌ماند بی‌شک با توجه به موفقیت‌های او در آزادسازی مناطق اشغال‌شده امکان استمرار جنگ تا حدود بسیار بالایی مرتفع می‌گردید.
سرهنگ سید محمدعلی شریف‌النسب  از جمله ارتشی هایی است که در کنار چمران بود او درباره آخرین روزهای چمران می گوید:
در روزهای ابتدایی جنگ فرماندهان ارتشی نمی‌توانستند دستور دهند؛ چراکه برخی می‌گفتند که این‌ها با دشمن همکاری می‌کنند؛ اما حضور سرشار از رحمت «چمران» موجب شد تا ضمن تشکیل ستاد جنگ‌های نامنظم در خوزستان، فرماندهان را جمع کرده و نسبت به ارتش اعتمادسازی کند؛ در واقع کم‌کم با حضور چمران ، ارتشی‌ها قدرت گرفتند و نسبت به آن‌ها اعتمادسازی شد. بر همین اساس ارتشی‌ها گفتند که ما آمده‌ایم جان خود را فدا کنیم و دشمن در حدی نیست که ما نگران آن باشیم؛ اما از پشت سر خود نگران بودیم و حالا که آقای چمران پشت سر ما هستند، نگرانی نداریم؛ در واقع ارتش در شروع جنگ توسط چمران بازسازی شد اما متاسفانه چمران را ارتش از دست داد و نمی دانم تصادفی بود یا حکمت که چمران هم از پشت سر شهید شد !
شریف النسب در همان گفتگو می گوید : « #جلال_طالبانی » اولین نفری بود که از شهادت «چمران» خبر داشت و هنوز بیت امام خمینی  هم بی‌خبر بود .
شریف النسب نمی گوید چگونه اولین فردی که شهادت چمران را اعلام کرده باید طالبانی باشد و در برابر این سئوال که این موضوع مشکوک نیست؟ می گوید :صحبت‌هایی درباره این شده بود که می‌گفتند شهادت چمران مشکوک است؛ اما من به این موضوع اعتقاد ندارم !
شریف النسب معتقد است چمران با ترکش خمپاره سبک کشته شده اما مهدی چمران، برادر او معتقد است : او داخل اتومبیل بوده  و به سوی دهلاویه می رفته و در همان خودرو شروع می کند به نوشتن و این دست نگاشته داخل جیب لباسی بود که با آن به شهادت رسیدند.
طبیعتا ترکش خمپاره سبک نمی تواند از داخل خودرو عبور کند و به پشت سر چمران برخورد کند .
اما صرف نظر از نحوه کشته شدن چمران دلیل کشته شدن چمران است .
مصطفی چمران در روزهای پایانی زندگی خود نامه ای به آیت الله خمینی نوشته نامه ای که کمتر منتشر شده و بسیاری درباره آن سکوت کرده اند .
ایران بریفینگ پس از اطمینان از صحت نامه اقدام به انتشار آن می نماید که بی شک این نامه دلیل کافی برای حذف و کشتن #مصطفی_چمران می تواند باشد.

ادامه دارد…
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

قسمت هفتم/ دانستیم که مصطفی چمران در روزهای پایانی زندگی خود نامه ای به آیت الله خمینی نوشته نامه ای که کمتر منتشر شده و بسیاری درباره آن سکوت کرده اند .
چمران در این نامه تکان دهنده از آیت الله خمینی به دلیل نزدیکی به معمر قذافی، رهبر لیبی، بشدت انتقاد کرده و با لحنی سرزنش آمیز آیت الله خمینی را به دلیل نادیده گرفتن مسأله ربایش آیت الله موسی صدر توسط رژیم قذافی، بشدت مورد انتقاد قرار می دهد.
این دست نوشته دردمندانه به دنبال انتشار خبر تجدید روابط ایران با لیبی و سفر عبدالسلام جلود نخست‌وزیر وقت رژیم قذافی به تهران، انتشار یافت اما بازتاب آنچنانی نیافت و آنطور که یکی از نزدیکان مصطفی چمران به خبرنگار روزنامه مهران گفته بود :« مطلع شده ایم #شورای_عالی_امنیت_ملی به مطبوعات نامه داده که به این نامه نپردازند»
چنانکه متن نامه هم گویاست چمران درروزهای پایانی عمر خود حتی احترامات عرفی را با آیت الله خمینی به کناری نهاده وبرخلاف دیگر انقلابیون که وی را با پیشوند امام مخاطب قرار می دادند، وی آیت الله خمینی را نه امام و حتی نه آیت الله العظمی وبلکه تنها آیت الله مخاطب قرار داده است.
لحن پرخاشگرانه این نامه حکایت از تجدید نظر عمیق کسانی مانند چمران دربارۀ آیت الله خمینی وانقلابش دارد ومی تواند پاسخ معمای حذف زودهنگام مصطفی چمران از صحنه سیاست درجمهوری اسلامی باشد.
همچنانکه این نامه را می توان یکی از مهمترین اسناد همکاری حکومت ایران با رژیم قذافی درجهت حذف آیت الله #امام_موسی_صدر از صحنه سیاسی لبنان وباز کردن فضا برای فعالیت آزادتر طیف عاملان رژیم مطلقه فقیه درلبنان دانست.
لحن کنایه آمیز #مصطفی_چمران دراین نامه مهر تأییدی براین مدعاست.
این سلسله نوشتار را در #ایران_بریفینگ و شبکه های اجتماعی می توانید با #مرگهای_مشکوک_نظامیان دنبال کنید.
ادامه دارد…
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

قسمت هشتم/ چمران در این نامه از خمینی به دلیل نزدیکی به معمر قذافی، رهبر لیبی، بشدت انتقاد کرده و با لحنی سرزنش آمیز خمینی را به دلیل نادیده گرفتن مسأله ربایش #امام_موسی_صدر توسط قذافی، بشدت مورد انتقاد قرار می دهد.
در این نامه آمده است:
«آیت الله!
نمی‌دانم چگونه ممکن است که رهبر انقلاب اسلامی ایران دست خود را در دست مجرمین بگذارد؟مگر ما به خاطر خدا قیام نکرده‌ایم؟مگر به راه علی و حسین نمی‌رویم؟مگر نمی‌خواهیم که ارزش‌های خدایی را استقرار دهیم؟چگونه می‌خواهیم که انقلاب اسلامی ایران را با کثافات مجرمین آلوده کنیم؟ چگونه می‌توانیم طهارت و اخلاص بی‌نظیر شهدای انقلاب ایران را لجن‌آلود کنیم؟
معمر قذافی رئیس دولت لیبی، با کمال بی‌شرفی و بی‌انصافی، هفت ماه پیش رهبر شیعیان لبنان را دزدیده است. دلایل متقن بر این حقیقت وجود دارد و همه دولت‌های مرتبط نیز بر این قضیه گواهی می‌دهند.
چه کسی است در عالم که به جرم لیبی در نابودی موسی صدر آگاه نباشد؟ و تازه اگر کسی تردید داشته باشد، باید تحقیق کند؛ و در حالت شک صلاح انقلاب ایران نیست که خود را به چنین جنایتکارانی آلوده نماید.
حضرت آیت‌الله، بارها درخواست زیارت معمر قذافی را به ایران رد کرده‌اند؛ و دولت ایران نیز بارها درخواست تجدید روابط دو دولت را موکول به بازگشت موسی صدر کرده است. چطور یک‌باره خبر تجدید روابط با لیبی انتشار می‌یابد و جلود معاون معمر قذافی رهسپار ایران می‌شود؟ مگر تغییری در برنامه و خط مشی بوجود آمده است؟ یا مگر آدم‌دزدی و یا آدم‌کشی دیگر جرم نیست؟
راستی حرام است که طهارت انقلاب ما به کثافات این جنایت‌کاران آلوده گردد. راستی حرام است که این مصلحت‌طلبان بی‌دین، انقلاب اسلامی ایران را ملعبه سیاست‌بازی‌های خود کنند تا در دنیای ظلمانی و طوفانی موجود ندای اسلام و انقلاب در دهند و ستمدیدگان محروم و مظلوم را بفریبند.
ای محمد (ص)، ای خاتم‌النبیین، ای سرور انسان‌ها، تو کجایی که ببینی چه کسانی رسالت پاک تو را برای خودخواهی‌های خود آلوده می‌کنند و به نام اسلام بزرگترین ضربه‌ها را به اسلام می‌زنند. ای علی (ع)،ای مظهر اسلام راستین، ای رمز انسانیت …
متن نامه کاملا گویاست که چمران درروزهای پایانی عمر خود حتی احترامات عرفی را با خمینی به کناری نهاده،وی خمینی را نه امام و حتی نه آیت الله العظمی وبلکه تنها«آیت الله»مخاطب قرار داده است.

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

قسمت نهم/ دانستیم که مصطفی چمران در روزهای پایانی زندگی خود نامه ای به خمینی نوشته نامه ای که کمتر منتشر شده و بسیاری درباره آن سکوت کرده اند .
چمران در این نامه تکان دهنده به خمینی به دلیل نزدیکی به معمر قذافی، رهبر لیبی، بشدت انتقاد کرده و با لحنی سرزنش آمیز آیت الله خمینی را به دلیل نادیده گرفتن مسأله ربایش آیت الله موسی صدر توسط رژیم قذافی، بشدت مورد انتقاد قرار می دهد.
لحن پرخاشگرانه این نامه حکایت از تجدید نظر عمیق کسانی مانند چمران دربارۀ خمینی وانقلابش دارد ومی‌تواند پاسخ معمای حذف زودهنگام چمران از صحنه سیاست درجمهوری اسلامی باشد.
همچنانکه این نامه را می توان یکی از مهمترین اسناد همکاری حکومت ایران با رژیم قذافی درجهت حذف آیت الله موسی صدر از صحنه سیاسی لبنان وباز کردن فضا برای فعالیت آزادتر طیف عاملان رژیم مطلقه فقیه درلبنان دانست.
همه دلایل کشته شدن مرموز مصطفی چمران را در این نامه می توان یافت.
با مرگ و حذف #مصطفی_چمران عملا ستاد فرماندهی جنگ دجار فقدان رهبری شد، چمران در #ستاد_جنگهای_نامنظم عملا در دو‌جبهه فراگیر غرب و جنوب ساختار موزاییکی مدیریت جنگ را بر عهده داشت، روابط نزدیک چمران با دولت و همچنین با #ابوالحسن_بنی_صدر و از سوی دیگر با خمینی و نیروهای ارتش و سپاه یک ویژگی منحصر بفردی به او داده بود که البته تا پایان #جنگ_ایران_عراق هیچ بدیلی نتوانست بیابد حتی با وجود افرادی چون #اکبر_هاشمی_رفسنجانی ، چمران در مدت کوتاهی توانست صدام به مرزهای رسمی بازگرداند و‌ اگر میانگین حضور وی در جنگ را محاسبه نمائیم وی روزی ۵۰ کیلومتر خاک ایران را توانسته بازپس گیرد.
با حذف چمران اکنون عرصه برای #محسن_رضایی و بالطبع برای سپاه پاسداران باز شد، در آن زمان سپاه پاسداران اگر چه نه نیروی لازم و‌ نه تخصص لازم و نه حتی توان نظامی و تسلیحاتی لازم را داشت اما سرسختانه می‌کوشید تا همه امور جنگ را انحصارا در دست خود داشته باشد، سرسختی و لحاجتی که اگر چه زیان‌های جبران ناپذیری به ایران از جمله استمرار هشت ساله جنگ و کشته و زخمی شدن بیش از یک میلیون ایرانی برجای گذاشت اما به قدرتمند شدن سپاه پاسداران و آبدیده دشدن حکومت آیت الله ها انجامید.
#چپهای_امنیتی با حذفهای سیاستمداران انقلابی آنچنان که پیشتر مفصلا شرح دادیم و با حذف #سپهبد_قرنی و چمران راه را برای سلف سازمان مجاهدین انقلاب باز کردند.
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

🔷
🔹 توییت معنادار امیر فرشاد ابراهیمی درباره حمل سلاح و نمایش آن‌ها در هیئت‌های هواداران افراطی جمهوری اسلامی، در ایامی که بالاترین انتقادها به تفاهم‌نامه و مذاکره با آمریکا از سوی آن‌ها مطرح شده، و هیچ خبری هم از زنده بودن یا نبودن مجتبی نیست!

🔰 irbr.news
🌐 @irbriefing

نتانیاهو:
در آمریکا می‌گویند که ترامپ هر کاری را که من از او بخواهم انجام می‌دهد.
و در اسرائیل می‌گویند من هر کاری را که او بخواهد انجام می‌دهم.
هیچ‌کدام درست نیست. ما رهبران کشورهایی مستقل و با افتخار هستیم.
من نماینده منافع اسرائیل هستم.

🌐 irbr.news
📡 @irbriefing

#امروز_در_تاریخ / تصویر بالا رو حتما خیلی ها دیده‌اند، آنقدر تصویر تأثیرگذاری هست که خیلی ها حتی برای بیان مخالفتشان با وضع موجود از این عکس در پروفایلشون استفاده میکنند؛ تنها مردی که به هیتلر احترام نگذاشت.
اما تصویر پائین نسخه کاملا #وطنی آن عکس است،تصویری که با دیدنش حس غرور و فخر می‌کنیم از وجود چنین انسان های بزرگی که برخلاف فرهنگ رایج در تمکین به دیکتاتور اما به بهای جانشان حاضر نشدند جلوی خمینی و افراد رژیم کرنش کنند و سرخم کنند.
تنها بازیکنی که عکس خمینی را در دست نگرفت و احترام نگذاشت.
#حبیب_خبیری بازیکن جوان فوتبال ایران و باشگاه هما او امروز ۱۴ اردیبهشت ۱۳۶۳ بازداشت و ماه بعد ۳۱ خرداد ۱۳۶۳ به اتهام ایستادن در مقابل نظام آخوندی اعدام شد.
#سقوط_نزدیک_است
‏
Irbr.news
@irbriefing

شماره دوازده / محمد سعید ایزدی، معروف به - حاج رمضان - فرمانده شاخه فلسطین در نیروی قدس سپاه و از چهره‌های پشت‌پرده سپاه پاسداران بود که در میانه جنگ ایران وعراق، مأمور سازماندهی، آموزش و تجهیز حزب‌ الله لبنان شد. ایزدی ۳۱ خرداد ۱۴۰۴ در حمله موشکی اسرائیل به محل اقامت‌اش در قم کشته شد. مجموعه گزارش‌ – مقامات حذف شده نظام – در این قسمت به سوابق و فعالیت‌های برون‌مرزی حاج رمضان، فرمانده ارشد سپاه قدس در ساختار تشکیلات موسوم به محور مقاومت اسلامی در منطقه می‌پردازد.

‏⁧ #مرگ_فرماندهان_سپاه⁩

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

‏سحرگاه امروز اسرائیل به ساختمانی در شهر قم حمله هدفمند پهپادی داشت که در این حمله سعید ایزدی، فرمانده شاخه فلسطین نیروی قدس و فرمانده واحد عملیاتی برون‌مرزی ابوجهاد، را به هلاکت رساند.
‏ایزدی از آغاز حملات اسرائیل به ایران در این ساختمان سه طبقه در محله سالاریه قم مخفی شده بود.
‏ییسرائل کاتس سعید ایزدی را فرماندهی خوانده است که گروه افراطی حماس را برای کشتار هفتم اکتبر ۲۰۲۳ «آموزش داد و تسلیح کرد» و افزود او «در آپارتمانی در قلب قم» کشته شد.

‏سپاه پاسداران تا این لحظه این خبر را مسکوت گذاشته اما رسانه‌های ایران نفر دوم کشته‌شده در حمله به ساختمانی در سالاریه قم را «نواجوانی ۱۶ساله به نام احسان قاسمی» معرفی کرده‌اند.

‏محمد سعید ایزدی ازجمله فرماندهان ارشد نیروی قدس سپاه بود که پس از حملۀ ۷ اکتبر گروه افراطی حماس به اسرائیل، به دلیل کمک به حماس و جهاد اسلامی از جمله مشارکت در شبکه حمایت مالی از فعالیت‌های «تروریستی و ارسال اسلحه» برای این دو گروه، در فهرست تحریم‌های ایالات متحده و بریتانیا قرار گرفته بود.

🌐 irbr.news
📡 @irbriefing

بعضی روزها هستند که هیچ وقت از یاد مردم پاک نمی‌شوند مثل تابستان ۶۷، مثل ۱۸ تیر ۷۸، مثل ۳۱ خرداد ۸۸ (قتل ندا)، مثل آبان خونین ۹۸ و هزاران روز دیگر که در هر کدامشان جوانان کشور را قتل عام و اعدام و شکنجه کردید!
خشم شاید زیر پوست یک ملت جمع شود و نمود بیرونی نداشته باشد، اما نمی توان برای همیشه حبسش کرد و یک جایی این سد میشکند و آن روز دیگر جایی برای هیچ کدامتان در هیچ جای دنیا نیست...
خیلی از گشتاپوها، نازی‌ها و ایادی هیتلر بعدها در کشورهای آمریکای جنوبی مخفی شدند اما بیشترشان شناسایی و محاکمه شدند؛ «شما از هیتلر و مزدورانش بزرگتر نیستید»
کاسه صبر مردم ایران دیگر به سر رسیده و خشم‌شان را نمیتوانند کنترل کنند!
منتظر شکستن سد مردمی باشید که معصومانه و نجیبانه، چهل و شش ساله تحملتان کرده اند!
دیگر نه می‌بخشند و نه هرگز فراموش می‌کنند!
خشم ما از قدرت شما بزرگتر است!

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

#ایران_بریفینگ / این داستان شهروندانی است که با شلیک گلوله، ضرب و شتم یا زندان، استنشاق #گازاشك_آور ، رد شدن خودروی #نیروی_انتظامی از روی بدن‌شان، پرتاب شدن از بالای پل عابر پیاده و... کشته شدند...

#مریم_سودبر #تهران ۳۰ خرداد ۸۸ : او در گوشه‌ای از #خیابان_ولیعصر کنار دوستانش ایستاده بود و با حیرت صحنه‌ کتک‌خوردن مردم را نگاه می‌کنند.
وحوش #یگان_ویژه در کنار لباس شخصی‌ها به جمعیت حمله می‌کنند و آن‌ها را با باتوم می‌زنند. حالا ضربات باتوم با شدت به سر او فرود می‌آیند

مریم با دو دستش محکم سرش را گرفته و ناله می‌کند. آرام آرام روی پاهایش می‌ایستد و به چشم‌های نگران کسانی که او را به میان گرفته‌اند نگاه می‌کند و می‌گوید که کمی سرم سنگین شده.

او با همراهی دوستانش به خانه برمی‌گردد ولی ترجیح می‌دهد به خانواده‌اش هیچ نگوید و آنها را نگران نکند. به اتاقش می‌رود، ساعاتی بعد مریم در همان اتاق خودش در خلوت می‌میرد

پدر مریم : در #پزشکی_قانونی رفتیم جسد را تحویل بگیریم پزشکی آمد و گفت: آقا دختر شما، ضربه‌ای به سرش وارد شده، گفتم خب همین را بنویسید.
گفت: اگر همین را بنویسم دخترتان را به شما تحویل نمی‌دهند

@irbriefing

مریم سودبر یکی از کشته شدگان ۳۰ خرداد ۸۸ بود که گمنام مانده است
‏۱۵ سال پیش او که دانشجوی بیست و یک ساله ای بود در راهپیمایی اعتراضی سی خرداد توسط مزدوران سرکوبگر با ضربات متعدد باتوم بر سرش جان باخت.
‏از پدرش اصغر سودبر با تهدید و ارعاب تعهد گرفته شد که نباید مرگش رسانه ای شود…
‏پدر مریم می‌گوید: «۳۰ خرداد بود ناخودآگاه، در ضمیر ناخودآگاهم فکر کردم به مریم بگویم امروز به دانشگاه نرود. من آن روز به مادرش گفتم به مریم بگو دانشگاه نرود، دلشوره دارم، نمی‌دانم چرا. مریم از خواب بیدار شد، مادرش به او گفت که بابا می‌گوید دانشگاه نرو، مریم می‌گوید بابا طفلک چه می داند که من امروز آخرین امتحان دانشگاهم است... یک روسری سبز می‌بندد به سرش آن روز و می‌رود به خیابان...»
‏⁧ #مریم_سودبر ⁩ در گوشه‌ای از خیابان کنار دوستانش ایستاده، او به همراه دوستش شیرین با حیرت صحنه‌های کتک‌خوردن مردم را نگاه می‌کنند، حالا دیگر مأموران ضد و شورش نیز در کنار لباس شخصی‌ها به جمعیت معترض حمله می‌کنند و آن‌هایی را که از چپ و راست‌شان در می‌روند با باتوم می‌زنند.
‏مریم پیش می‌دود و چند لباس شخصی باتوم به دست با باتوم‌هایی که در آسمان می‌چرخانند پشت سرش می‌دوند. جمعیت نیز یک صدا شعار سر می‌دهد.
‏شیرین می‌گوید تا پیش مریم برسم ،برسر مریم شاید ده شربه زدند، مریم با دو دستش محکم سرش را گرفته بود دوستانش می‌خواهند او را به بیمارستان منتقل کنند. اما گفتند «بیمارستان‌ها امن نیست، بعدش او را زندانی می‌کنند».
‏مریم به شیرین می‌گوید که کمی سرم سنگین شده اما می‌توانم راه بروم. او با همراهی دوستانش به خانه برمی‌گردد ولی ترجیح می‌دهد به خانواده‌اش هیچ نگوید و آنها را نگران نکند. حالا دوستانش نگرانند اما خانواده‌اش آرام گرفته‌اند که او به خانه برگشته است. همزمان تلویزیون‌های سراسر جهان خبر مرگ دختر ۲۶ ساله ایرانی به نام ندا آقاسلطان را مخابره می‌کنند. مریم به اتاقش می‌رود. اصغر سودبر، پدر مریم در گفت‌وگویی که بعد از سه سال سکوت مطلق این خانواده با او داشته‌ام، می‌گوید، دخترم شب ۳۰ خرداد وقتی به خانه برگشت با ما حرفی نزد و به اتاقش رفت اما دیگر بیرون نیامد:
‏«داداش مریم یکهو متوجه می‌شود ساعت سه صبح است ولی مریم هنوز چراغ اتاقش را خاموش نکرده، با خودش می‌گوید مریم برای چه هنوز بیدار است، با خودش می‌گوید وقتی می‌خواهم بروم آب بخورم حتماً یک سر به مریم می‌زنم، اما هی “بلند می‌شوم، بلند می‌شوم” می‌کند تا اینکه می‌بیند ساعت نزدیک چهار، است و چراغ همچنان روشن است، مریم در همان اتاق خودش در خلوت می‌میرد.»
‏⁧ #علیه_فراموشی ⁩
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing