بیش از ۷۰ کودک در جریان خیزش سراسری جان شیرینشان را از دست دادند که یکی از آن‌ها سپهر بود.
مادر ‎#سپهر_مقصودی، در صفحه اینستاگرامش با انتشار ویدیویی نوشت: «این سپهر منه، سپهر چهارده ساله، سپهر که هنوز رویای بچگیش بازی می‌کرد، می‌خوند.»
۲۵ آبان‌ماه، همان روزی که ‎#کیان_پیرفلک مقابل چشمان پدر و مادرش پر کشید و رفت، در گوشه‌ای دیگر از شهر ایذه، سپهر مقصودی ۱۴ ساله، با شلیک گلوله به پیشانی‌اش جان شیرینی‌ خود را از دست داد.
سرگذشت سپهر بسیار تکان‌دهنده است.
سپهر در روز حادثه به دلیل شلوغی‌ها به مدرسه نمی‌رود، اما همان‌روز سپهر تا ساعت چهار در منزل فامیلشان می ماند و سپس به خواست خودش به سوی خانه مادرش روانه می شود.
منبعی نزدیک به خانواده این کودک می‌گوید: «که سپهر مقصودی یک ساعت پس از رسیدن به خانه مادرش از آنجا به کلوب بازی‌های کامپیوتری می رود. این کودک ۱۴ ساله یک ساعت در کلوب بازی می‌کند و از آنجا به سوی خانه دایی‌اش حرکت می‌کند وقتی می‌رسه محله داییش، مامورها با معترضان درگیر می‌شوند و درحالی‌که تلاش می‌کند، خودش رو به خونه داییش برسونه، تیراندازی شروع میشه و در نزدیکی چهار راه هلال احمر تیر به سرش می‌خورد و کشته می‌شود.»
مادر سپهر دوری او را تحمل نکرد و از داغ فرزند مدتی بعد از دنیا رفت.
#خامنه_ای_کودک_کش #روز_جهانی_کودک
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

آرتین رحمانی، روز پنج‌شنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۱، در همان روزی که #کیان_پیرفلک و #سپهر_مقصودی کشته شدند، آرتین نیز جانش را با شلیک گلوله از دست داد.
…«آرتین مدتی بود ‌که در کارگاه مکانیکی مشغول به کار بود در همون مدت کم انقدر در کارش پیشرفت کرد که به پنجه طلا معرف شد، آرتین رحمانی پیانی، ۱۷ ساله بود. او علاوه بر تحصیل، همزمان بطور پاره‌وقت در یک مکانیکی هم کار می‌کرد. آرتین فرزند اول خانواده رحمانی بود با یک خواهر و یک برادر کوچکتر از خودش»
روز ۲۵ آبان همان روزی که کیان پیرفلک و سپهر مقصودی به رگبار بسته‌شدند، آرتین نیز در گوشه‌ای از دیگر از شهر ایذه در خیابان هدف گلوله ماموران قرار گرفت.
مأموران امنیتی به خانواده آرتین فشار آوردند که پیکر او را به عنوان «شهید» در تپه شهدای ایذه به خاک بسپارند اما خانواده قبول نکردند.
مراسم خاکسپاری آرتین با ساز و دهل بختیاری و نواختن ترانه‌های حماسی این منطقه از جمله «دایه دایه وقت جنگه» برگزار شد.
پس از کشته شدن آرتین دست‌خطی از او منتشر شد که خطاب به مادر نوشته بود: «شرمنده‌ام مادر، می‌خواهم در راهی قدم بگذارم که جوانی‌ام را نبینی»
آرتین قبل از پیوستن به اعتراضات در صفحه اینستاگرام خود نوشته بود «این سرزمین برایم هیچ سودی نداشت ولی می‌زارم سر زمین براش»
مادر #آرتین_رحمانی گفته است :«حکومت جمهوری اسلامی پسر بی گناهم را کُشت و برادر و بستگانم را در زندان محبوس کرده و خودم را به جرم دادخواهی از خون به ناحق ریخته فرزندم به بی‌دادسرا احضار می‌کند تا مرا به سکوت وادارد، حق هیچ اعتراضی برای شهروندان قائل نیست
#خامنه_ای_کودک_کش #روز_جهانی_کودک
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

هایده مومنی بیدزرد، مادر سپهر مقصودی، نوجوان کشته‌شده در اعتراضات ۱۴۰۱ ، روز یکشنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۲ در روستای بیدزرد در ایذه کمتر از یکسال پس از قتل فرزندش جان باخت و همان روز در استان خوزستان به خاک سپرده شد.‌
‏هایده مومنی بدرزرد، به علت «بیماری مربوط به کیسه صفرا و در پی مصرف داروهای اعصاب و عوارض ناشی از آن» در بیمارستان درگذشت.
‏سپهر مقصودی نوجوان ۱۴ ساله اهل ایذه بود، که در جریان اعتراضات در ایذه ، ۲۵ آبان ۱۴۰۱ با اصابت گلوله جنگی به سرش کشته شد.
‏عصر ۲۵ آبان و در دومین روز اعتصابات سراسری سه روزه در ایران، مردم معترض در شهر ایذه به خیابان‌‌ ‏آمده بودند که «ماموران امنیتی» به سوی «مردم» در خیابان تیراندازی کردند.رسانه‌های دولتی کشته شدن ۹ نفر از جمله دو کودک ۹ و ۱۴ ساله به نام‌های #کیان_پیر_فلک و #سپهر_مقصودی را تایید کرده‌اند.‌
‏مادر سپهر مقصودی گفته بود که پسر نوجوانش در اعتراضات شرکت نکرده بود و در راه رفتن به خانه دایی خود بود که ماموران حکومت به سمت او شلیک کردند.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

سپهرهای که در آسمان ایران نامشان تا ابد می‌درخشد.
با این ستاره‌ می‌شود راه آسمان را بافت.
#سپهر_اعظمی ۲۳ ساله ؛ ۱۵ آذر۱۴۰۱
#سپهر_مقصودی ۱۴ ساله ؛ ۲۵ آبان
#سپهر_بیرانوند ۱۸ ساله ؛ ۱۸ آبان
#سپهر_شیرانی ۱۸ساله
#سپهر_شریفی ۲۱ سالهه ؛ ۱۵مهر
#سپهر_اسماعیلی ۲۲ ساله ؛ ۲۳آبان
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

مادر آرتین رحمانی، از نوجوانان جان‌باخته در خیزش سراسری ۱۴۰۱، نوشت: «هر بار که به صورتت نگاه می‌کنم به خودم می‌گویم چرا سهمت از وطن
از این همه دشت از این بلوطها،چشمه‌ها ،کوهها ،فقط مشتی خاک بود پسرم...!
چرا نگذاشتند دستان کوچکت در انبوه آهن پاره‌ها ،آب‌دیده شود!؟ چرا چشمان خیره‌ات را بستند پسرم ،چرا دیگر اینطور بمن نگاه نمی‌کنی!؟»
#آرتین_رحمانی، روز پنج‌شنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۱، در همان روزی که #کیان_پیرفلک و #سپهر_مقصودی کشته شدند، آرتین نیز جانش را با شلیک گلوله از دست داد.
…«آرتین مدتی بود ‌که در کارگاه مکانیکی مشغول به کار بود در همون مدت کم انقدر در کارش پیشرفت کرد که به پنجه طلا معرف شد، آرتین رحمانی پیانی، ۱۷ ساله بود.
او علاوه بر تحصیل، همزمان بطور پاره‌وقت در یک مکانیکی هم کارگری می‌کرد. آرتین فرزند اول خانواده رحمانی بود با یک خواهر و یک برادر کوچکتر از خودش»
#روز_جهانی_کارگر #علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

هنگامه چوبین مادر دادخواه جاوید نام #آرتین_رحمانی که در ۱۷ سالگی و در جریان انقلاب در ایذه، بر اثر شلیک گلوله مزدوران خامنه‌ای جان خود را از دست داد، نوشته است: «از آرتین بنویسم  یا از آبان!؟ آرتین بوی زندگی می‌داد، بوی عشق و امید، آبان بوی مرگ و خون و گلوله … آرتین بهار بود سبز و پرنشاط، آبان پاییز بود و‌ برگ ریز… حالا اما آبان هر سال می‌آید تمام خاطرات درد و داغ و آتش را هم با خودش می‌آورد ‌تا مبادا یادمان برود آبان فقط یک ماه نیست. آرتین اما دیگر نمی‌آید، نشسته کنار تمام آنها که در راهی قدم گذاشتند که جوانیشان را ندیدند، آبان ولی هر سال می‌آید، تا یادمان بماند چه کسانی با آنهمه امید و‌ آرزو برای آزادی و‌ عدالت رفتند و بازنیامدند»

این #مادر_دادخواه همچنین در روز کارگر برای فرزندش نوشته بود: «روز کارگر است پسرم و تو در خوابی ... امروز روز توست پسرم، #کارگر باشرف و‌ شجاع سرزمینی که دینداران دروغین با شکم‌های برآمده سیر می‌خوابند و‌ کودکان و‌ کارگران و‌ زنان نان‌آور گشنه…»
آرتین رحمانی پیانی، در جریان شلیک روز ۲۵ آبان ۱۴۰۱ نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی به سوی مردم و معترضان در شهر ایذه همزمان با #کیان_پیرفلک ۹ ساله و #سپهر_مقصودی ۱۴ ساله، #میلاد_سعیدیان_جو ، و چند تن از مردم ایذه کشته شد.
#خامنه_ای_کودک_کش #علیه_فراموشی #روز_جهانی_کارگر
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

سپهر در تاریخ ۵ تیر ۱۳۸۷ در ایذه به دنیا آمد. از همان کودکی، رفتارهای او نشانه‌هایی از بزرگی و پختگی را در خود داشت. او در سن چهارده سالگی به فردی مؤدب و حرف گوش کن تبدیل شده بود که با وجود سن کم، شرایط دشوار خانواده‌اش را به خوبی درک می‌کرد.
پدر سپهر کارگری زحمتکش بود و سپهر با آگاهی از محدودیت‌های مالی خانواده‌اش، هیچ‌گاه درخواستی از پدرش نداشت و حتی برای پول تو جیبی از او چیزی نمی‌خواست.
مادر ‎#سپهر_مقصودی، در صفحه اینستاگرامش با انتشار ویدیویی نوشت: «این سپهر منه، سپهر چهارده ساله، سپهر که هنوز رویای بچگیش بازی می‌کرد، می‌خوند.»
۲۵ آبان‌ماه، همان روزی که ‎#کیان_پیرفلک مقابل چشمان پدر و مادرش پر کشید و رفت، در گوشه‌ای دیگر از شهر ایذه، سپهر مقصودی ۱۴ ساله، با شلیک گلوله به پیشانی‌اش جان شیرینی‌ خود را از دست داد.
سرگذشت سپهر بسیار تکان‌دهنده است.
سپهر در روز حادثه به دلیل شلوغی‌ها به مدرسه نمی‌رود، اما همان‌روز سپهر تا ساعت چهار در منزل فامیلشان می ماند و سپس به خواست خودش به سوی خانه مادرش روانه می شود.
منبعی نزدیک به خانواده این کودک می‌گوید: «که سپهر مقصودی یک ساعت پس از رسیدن به خانه مادرش از آنجا به کلوب بازی‌های کامپیوتری می رود. این کودک ۱۴ ساله یک ساعت در کلوب بازی می‌کند و از آنجا به سوی خانه دایی‌اش حرکت می‌کند وقتی می‌رسه محله داییش، مامورها با معترضان درگیر می‌شوند و درحالی‌که تلاش می‌کند، خودش رو به خونه داییش برسونه، تیراندازی شروع میشه و در نزدیکی چهار راه هلال احمر تیر به سرش می‌خورد و کشته می‌شود.»
مادر سپهر دوری او را تحمل نکرد و از داغ فرزند مدتی بعد از دنیا رفت.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

محمود احمدی، سرباز وظیفه ۲۱ ساله‌ای بود که روز ۲۹ آذر ۱۴۰۱ در جریان خیزش سراسری مردم ایران علیه حکومت در شهر ایذه مورد اصابت گلوله نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی قرار گرفت و جان باخت. نیروهای امنیتی استان خوزستان تاکنون جنازه محمود احمدی را به خانواده‌اش تحویل نداده‌اند.
امروز ۷ تیر زادروز اوست، معترضی که هیچ‌گاه پیکرش تحویل خانواده نشد و در مراسمی نمادین، لباس‌های سربازی محمود را به خاک سپردند.
#محمود_احمدی اهل ایذه و سرباز هوانیروز بود.
روز ۲۹ آذرماه، همراه با تعداد دیگر از دوستانش در خانه‌ای در روستای پرسیلا اهواز به رگبار بسته شدند.
روز ۲۵ آبان ۱۴۰۱ در بحبوحه خیزش سراسری مردم ایران در ایذه ۷ نفر کشته شدند، از جمله چند کودک مانند #کیان_پیر_فلک و #سپهر_مقصودی ، نهادهای امنیتی با یک سناریوسازی، قتل این هفت شهروند را به اهالی ایذه نسبت دادند و با این سناریو ساختگی روز ۲۹ آذرماه به خانه‌ای در روستای پرسیلا که محمود احمدی و حسین سعیدی در آن بودند حمله‌ور شده و آن‌ها را به رگبار می‌بندند.
مادر محمود بارها در ویدیوهایی خواستار پیکر فرزندش شد.
اگر چه نهادهای امنیتی پس از آن با بازداشت بهمن بهمنی و مجاهد کورکور تلاش کردند قتل کیان پیرفلک را به گردن آن‌ها بیندازند اما مادر کیان بارها و بارها اعلام کرده کسی که به طرف ماشین‌آن‌ها رگبار بسته است نظامی بوده و در مراسم محمد احمدی نیز این موضوع را به صراحت اعلام کرد.
#علیه_فراموشی

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

آرتین رحمانی، متولد اول مرداد ۱۳۸۴ در ایذه، کودکی پرجنب‌وجوش و علاقه‌مند به ماشین و تعمیرات خودرو بود. از همان سنین کم، همزمان با تحصیل در کارگاه مکانیکی عمویش کار می‌کرد و به خاطر کار زیاد، پوست دستانش صخیم شده بود. اما آنچه که آرتین را از هم‌سالانش متمایز می‌کرد، فهم سیاسی و دغدغه‌مندی‌اش نسبت به میهن بود.

با آغاز قیام پس از قتل مهسا، آرتین خشمگین از جنایات حکومت، تصمیم به مبارزه گرفت. او در دست‌نوشته‌ای به مادرش گفته بود:
«شرمنده‌ام مادر، می‌خواهم در راهی قدم بگذارم که شاید جوانی‌ام را نبینی.»
مادر آرتین برای او نوشته است:«هر بار که به صورتت نگاه می‌کنم به خودم می‌گویم چرا سهمت از وطن
از این همه دشت از این بلوطها،چشمه‌ها ،کوهها ،فقط مشتی خاک بود پسرم...!
چرا نگذاشتند دستان کوچکت در انبوه آهن پاره‌ها ،آب‌دیده شود!؟ چرا چشمان خیره‌ات را بستند پسرم ،چرا دیگر اینطور بمن نگاه نمی‌کنی!؟»
#آرتین_رحمانی، روز پنج‌شنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۱، در همان روزی که #کیان_پیرفلک و #سپهر_مقصودی کشته شدند، آرتین نیز جانش را با شلیک گلوله از دست داد.
…«آرتین مدتی بود ‌که در کارگاه مکانیکی مشغول به کار بود در همون مدت کم انقدر در کارش پیشرفت کرد که به پنجه طلا معرف شد، آرتین رحمانی پیانی، ۱۷ ساله بود. او علاوه بر تحصیل، همزمان بطور پاره‌وقت در یک مکانیکی هم کار می‌کرد. آرتین فرزند اول خانواده رحمانی بود با یک خواهر و یک برادر کوچکتر از خودش»
روز ۲۵ آبان همان روزی که کیان پیرفلک و سپهر مقصودی به رگبار بسته‌شدند، آرتین نیز در گوشه‌ای از دیگر از شهر ایذه در خیابان هدف گلوله ماموران قرار گرفت.
مأموران امنیتی به خانواده آرتین فشار آوردند که پیکر او را به عنوان «شهید» در تپه شهدای ایذه به خاک بسپارند اما خانواده قبول نکردند.
مراسم خاکسپاری آرتین با ساز و دهل بختیاری و نواختن ترانه‌های حماسی این منطقه از جمله «دایه دایه وقت جنگه» برگزار شد.
#دادخواهی #علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

آرتین رحمانی، روز پنج‌شنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۱، در همان روزی که #کیان_پیرفلک و #سپهر_مقصودی کشته شدند، آرتین نیز جانش را با شلیک گلوله از دست داد.
…«آرتین مدتی بود ‌که در کارگاه مکانیکی مشغول به کار بود در همون مدت کم انقدر در کارش پیشرفت کرد که به پنجه طلا معرف شد، آرتین رحمانی پیانی، ۱۷ ساله بود. او علاوه بر تحصیل، همزمان بطور پاره‌وقت در یک مکانیکی هم کار می‌کرد. آرتین فرزند اول خانواده رحمانی بود با یک خواهر و یک برادر کوچکتر از خودش»
روز ۲۵ آبان همان روزی که کیان پیرفلک و سپهر مقصودی به رگبار بسته‌شدند، آرتین نیز در گوشه‌ای از دیگر از شهر ایذه در خیابان هدف گلوله ماموران قرار گرفت.
مأموران امنیتی به خانواده آرتین فشار آوردند که پیکر او را به عنوان «شهید» در تپه شهدای ایذه به خاک بسپارند اما خانواده قبول نکردند.
مراسم خاکسپاری آرتین با ساز و دهل بختیاری و نواختن ترانه‌های حماسی این منطقه از جمله «دایه دایه وقت جنگه» برگزار شد.
پس از کشته شدن آرتین دست‌خطی از او منتشر شد که خطاب به مادر نوشته بود: «شرمنده‌ام مادر، می‌خواهم در راهی قدم بگذارم که جوانی‌ام را نبینی»
آرتین قبل از پیوستن به اعتراضات در صفحه اینستاگرام خود نوشته بود «این سرزمین برایم هیچ سودی نداشت ولی می‌زارم سر زمین براش»
مادر #آرتین_رحمانی گفته است :«حکومت جمهوری اسلامی پسر بی گناهم را کُشت و برادر و بستگانم را در زندان محبوس کرده و خودم را به جرم دادخواهی از خون به ناحق ریخته فرزندم به بی‌دادسرا احضار می‌کند تا مرا به سکوت وادارد، حق هیچ اعتراضی برای شهروندان قائل نیست
#خامنه_ای_کودک_کش #روز_جهانی_کودک
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

بیش از ۷۰ کودک در جریان خیزش سراسری جان شیرینشان را از دست دادند که یکی از آن‌ها سپهر بود.
مادر ‎#سپهر_مقصودی، در صفحه اینستاگرامش با انتشار ویدیویی نوشت: «این سپهر منه، سپهر چهارده ساله، سپهر که هنوز رویای بچگیش بازی می‌کرد، می‌خوند.»
۲۵ آبان‌ماه، همان روزی که ‎#کیان_پیرفلک مقابل چشمان پدر و مادرش پر کشید و رفت، در گوشه‌ای دیگر از شهر ایذه، سپهر مقصودی ۱۴ ساله، با شلیک گلوله به پیشانی‌اش جان شیرینی‌ خود را از دست داد.
سرگذشت سپهر بسیار تکان‌دهنده است.
سپهر در روز حادثه به دلیل شلوغی‌ها به مدرسه نمی‌رود، اما همان‌روز سپهر تا ساعت چهار در منزل فامیلشان می ماند و سپس به خواست خودش به سوی خانه مادرش روانه می شود.
منبعی نزدیک به خانواده این کودک می‌گوید: «که سپهر مقصودی یک ساعت پس از رسیدن به خانه مادرش از آنجا به کلوب بازی‌های کامپیوتری می رود. این کودک ۱۴ ساله یک ساعت در کلوب بازی می‌کند و از آنجا به سوی خانه دایی‌اش حرکت می‌کند وقتی می‌رسه محله داییش، مامورها با معترضان درگیر می‌شوند و درحالی‌که تلاش می‌کند، خودش رو به خونه داییش برسونه، تیراندازی شروع میشه و در نزدیکی چهار راه هلال احمر تیر به سرش می‌خورد و کشته می‌شود.»
مادر سپهر دوری او را تحمل نکرد و از داغ فرزند مدتی بعد از دنیا رفت.
#خامنه_ای_کودک_کش #روز_جهانی_کودک
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

بیست و پنج آبان در تاریخ ایران زمین روز خونینی است ، چه در #آبان_خونین_۹۸ که هزاران ایرانی همچون برگ‌های پائیزی بر زمین ریخته شدند و چه در انقلاب ۱۴۰۱ که نام سی جاوید نام در این روز ماندگار شد و خون پاکشان بر زمین ریخت ، ۲۵ آبان ۱۴۰۱ اما در ایذه خونین ترین روز بود، ده تن از کشته شدگان مشهور انقلاب مهسا در چنین روزی و در ایذه نامدار شدند، یاد و نامشان گرامی؛

#سالار_مجاور بوکان
#محمد_حسن_زاده بوکان
#اسعد_رحیمی بوکان
#فرهاد_خسروی کرمانشاه
#آیلار_حقی تبریز
#مراد_بهرامیان سمیرم
#علی_عباسی سمیرم
#مسلم_هوشنگی سمیرم
#میلاد_آصفی سمیرم
#مهدی_زارع تهران
#اصغر_آقایی تهران
#اصغر_هژیر_لطف تهران
#کیان_پیرفلک ایذه
#آرتین_رحمانی_پیانی ایذه
#رضا_شریعتی ایذه
#اشرف_نیکبخت ایذه
#سپهر_مقصودی ایذه
#علی_مولایی ایذه
#علی_محمدی ایذه
#میلاد_سعیدیان_جو ایذه
#رشید_رشیدی شوشتر
#علیرضا_شجاعی بهبهان
#سجاد_قائمی شیراز
#سمانه_نیکنام شیراز
#محمد_برزگر شیراز
#برهان_کرمی کامیاران
#دانیال_پابندی سقز
#مهدی_کابلی_کفشگیری گرگان
#جواد_رضایی لاهیجان
#امیرمحمد_دلیری_لنگرودی لاهیجان
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

بیش از ۷۰ کودک در جریان خیزش سراسری جان شیرینشان را از دست دادند که یکی از آن‌ها سپهر بود.
مادر ‎#سپهر_مقصودی، در صفحه اینستاگرامش با انتشار ویدیویی نوشت: «این سپهر منه، سپهر چهارده ساله، سپهر که هنوز رویای بچگیش بازی می‌کرد، می‌خوند.»
۲۵ آبان‌ماه، همان روزی که ‎#کیان_پیرفلک مقابل چشمان پدر و مادرش پر کشید و رفت، در گوشه‌ای دیگر از شهر ایذه، سپهر مقصودی ۱۴ ساله، با شلیک گلوله به پیشانی‌اش جان شیرینی‌ خود را از دست داد.
سرگذشت سپهر بسیار تکان‌دهنده است.
سپهر در روز حادثه به دلیل شلوغی‌ها به مدرسه نمی‌رود، اما همان‌روز سپهر تا ساعت چهار در منزل فامیلشان می ماند و سپس به خواست خودش به سوی خانه مادرش روانه می شود.
منبعی نزدیک به خانواده این کودک می‌گوید: «که سپهر مقصودی یک ساعت پس از رسیدن به خانه مادرش از آنجا به کلوب بازی‌های کامپیوتری می رود. این کودک ۱۴ ساله یک ساعت در کلوب بازی می‌کند و از آنجا به سوی خانه دایی‌اش حرکت می‌کند وقتی می‌رسه محله داییش، مامورها با معترضان درگیر می‌شوند و درحالی‌که تلاش می‌کند، خودش رو به خونه داییش برسونه، تیراندازی شروع میشه و در نزدیکی چهار راه هلال احمر تیر به سرش می‌خورد و کشته می‌شود.»
مادر سپهر دوری او را تحمل نکرد و از داغ فرزند مدتی بعد از دنیا رفت.
#خامنه_ای_کودک_کش #روز_جهانی_کودک
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

آرتین رحمانی، روز پنج‌شنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۱، در همان روزی که #کیان_پیرفلک و #سپهر_مقصودی کشته شدند، آرتین نیز جانش را با شلیک گلوله از دست داد.
…«آرتین مدتی بود ‌که در کارگاه مکانیکی مشغول به کار بود در همون مدت کم انقدر در کارش پیشرفت کرد که به پنجه طلا معرف شد، آرتین رحمانی پیانی، ۱۷ ساله بود. او علاوه بر تحصیل، همزمان بطور پاره‌وقت در یک مکانیکی هم کار می‌کرد. آرتین فرزند اول خانواده رحمانی بود با یک خواهر و یک برادر کوچکتر از خودش»
روز ۲۵ آبان همان روزی که کیان پیرفلک و سپهر مقصودی به رگبار بسته‌شدند، آرتین نیز در گوشه‌ای از دیگر از شهر ایذه در خیابان هدف گلوله ماموران قرار گرفت.
مأموران امنیتی به خانواده آرتین فشار آوردند که پیکر او را به عنوان «شهید» در تپه شهدای ایذه به خاک بسپارند اما خانواده قبول نکردند.
مراسم خاکسپاری آرتین با ساز و دهل بختیاری و نواختن ترانه‌های حماسی این منطقه از جمله «دایه دایه وقت جنگه» برگزار شد.
پس از کشته شدن آرتین دست‌خطی از او منتشر شد که خطاب به مادر نوشته بود: «شرمنده‌ام مادر، می‌خواهم در راهی قدم بگذارم که جوانی‌ام را نبینی»
آرتین قبل از پیوستن به اعتراضات در صفحه اینستاگرام خود نوشته بود «این سرزمین برایم هیچ سودی نداشت ولی می‌زارم سر زمین براش»
مادر #آرتین_رحمانی گفته است :«حکومت جمهوری اسلامی پسر بی گناهم را کُشت و برادر و بستگانم را در زندان محبوس کرده و خودم را به جرم دادخواهی از خون به ناحق ریخته فرزندم به بی‌دادسرا احضار می‌کند تا مرا به سکوت وادارد، حق هیچ اعتراضی برای شهروندان قائل نیست
#خامنه_ای_کودک_کش #روز_جهانی_کودک
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing