فاطمه مجتبایی، مادر غزاله چلابی، معترض کشته‌شده در خیزش انقلابی، تصاویری از مزار دخترش را در سالروز کشته‌شدن او در اینستاگرام خود منتشر کرده که روی آن تصنیف «ایران» با صدای همایون شجریان است
#غزاله_چلابی روز ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ در آمل با گلوله ماموران جان باخت.
#خیزش_سراسری_مردم_ایران #مهسا_امینی #انقلاب_آزادی_ایران
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

دو سال پیش در چنین روزی جنگیدند و شعله وجودشان راه آزادی را روشن و ماندگار کرد: « ۵ مهر ۱۴۰۱ #غزاله_چلابی که در تظاهرات مردمی ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ با گلوله به سرش به کما رفت و در ۵ مهر جاودانه شد»
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

#امروز_در_تاریخ / امروز سالگرد روزی است که غزال کوههای مازندران #غزاله_چلابی جاودانه شد.
غزاله در حالی که داشت شعار می‌داد #نترسید_نترسید_ما_همه_با_هم_هستیم و از این صحنه فیلم‌می‌گرفت، بر اثر شلیک گلوله مزدوران به سرش به بیمارستان منتقل شد،ساعاتی بعدش به کما رفت و نهایتا ۵ مهر ۱۴۰۱ #غزاله_چلابی که در تظاهرات مردمی ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ با گلوله به سرش به کما رفته بود جاودانه شد»
‏در بیمارستان طبق وصیتش خانواده او در صدد بودند همه اعضای بدنش را اهدا کنند، اما قاتلانش نگذاشتند که این خواسته او برآورده شودو به مادرش گفته بودند: با تحقق این خواسته او فردا از او قهرمان میسازید که هر عضوش در بدن یک نفر دیگر است.
اما غزاله قهرمان واقعی مردم شد، او قهرمان شجاعت و ایستادگی شد، طنین فریاد نترسید نترسید ما همه با هم هستیم او هنوز در گوشمان زنگ میزند
یاد ونامش جاودان
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

مادر #غزاله_چلابی در حساب کاربرای‌اش با انتشار ویدیویی از مزار جاویدنام غزاله نوشته است:« و این داستانی است که جمهوری اسلامی برای فرزندان پاک و بیگناه ما رقم زده کشتن جوانانی که سرمایه‌های این مرز و بوم بودند و به هیچکس پاسخگو نیستن سناریوهایی که از قبل نوشته شده بود و تحویل خانواده‌های داغدار دادند جایی که غزاله را مورد اصابت گلوله جنگی قرار دادند پر از دوربینهای امنیتی سپاه و فرمانداری و مغازههایی که در آن اطراف بودند در چشم بهم زدنی همه را جمع کردند توسط ماشینهای آتش نشانی همه آثار جرم را شستند حتی به پزشکان گفتند اگر تکه‌ایی از گلوله در مغزش مانده به ما بدهید این همه تلاشها بخاطر این بوده که خود را از جنایتی که کردند مبری کنند.»
این #مادر_دادخواه در خاتمه خطاب به #حکومت_کودک_کش نوشته است:«اما ما با قلبمان ، روحمان، و تمام وجودمان از شما بیزاریم صبوریم و صبر میکنیم چونکه با تمام وجودم ایمان دارم طناب ظلم از کلفتی پاره میشود»
#نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنيم #دادخواهی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

امروز ۲۹ مهر، روز کوهنورد نام دارد، و چه خوب است در این روز یادی کنیم از غزاله چلابی، دختری که عاشق کوه بود و حیوانات.
غزاله به مانند کوه استوار بود و آزاد.
در روز ۳۰ شهریور ۱۴۰۱، در حالی که در خیابان فیلم می‌گرفت، ناگهان، گلوله‌ای به سمت غزاله چلابی شلیک شد و بر زمین افتاد. تلفنش هنوز در دستش بود و در حال ضبط تصویر مردمی که بهت‌زده و حیران بالای سر غزاله جمع شده بودند و فریاد می‌زدند: «یکی رو کشتند.»
#غزاله_چلابی ۳۳ ساله، فارغ‌التحصیل رشته‌ «امور بانکی» و حسابدار یک شرکت خصوصی بود. او عاشق سفر‌های هیچهایکی و طبیعت‌گردی بود و همیشه رمان‌های تازه را دنبال می‌کرد، با همه مهربان بود و برای شنیدن حرف‌های آدم‌های اطرافش گوشی شنوا داشت. غزاله از سگ‌های بیمار و گرسنه‌ خیابانی حمایت می‌کرد و چند سالی بود که هر جمعه ساعت چهار صبح راهی یکی از کوه‌های اطراف آمل می‌شد. علَم‌کوه و دماوند و خیلی از قله‌های معروف ایران را فتح کرده بود و هر روز می‌دوید که برای کوهنوردی آماده باشد. غزاله یکی از همان زن‌هایی بود که در سال‌های اخیر هرجا که می‌توانست روسری‌اش را برمی‌داشت.

غزاله پس از اصابت تیر، پنج روز در کما بود. چنانکه خاله‌اش می‌گوید یک گلوله‌ی جنگی به پیشانی‌‌اش شلیک شده بود، پیشانی‌اش را سوراخ کرده بود و به حالت انفجار از سرش بیرون رفته بود. طوری که پشت سرش به اندازه یک نارنگی سوراخ شده بود. دکترهایش گفته بودند بصل‌‌النخاعش آسیب ندیده بود و برای همین با اینکه دچار مرگ مغزی شده بود اما حرکات غیرارادی بدنش مثل تپش قلب و عملکرد شُش‌ها ادامه داشت. غزاله می‌خواست که در صورت مرگ مغزی اعضای بدنش اهدا شود. دوبار هم در سال‌های گذشته کارت‌های اهدای عضو را پر کرده بود. وقتی که دکترها اعلام کردند راهی برای زنده نگه‌داشتنش نیست، هنوز ۹ عضو بدنش سالم بود و می‌شد که برای پیوند به دیگران اهدا شود. اما نهادهای امنیتی اجازه این کار را ندادند.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

استوری اینستاگرامی فاطمه مجتبایی مادر جانفشان راه آزادی غزاله چلابی : «لعنت به آمرین و عاملین قتل تو...»
زنده‌یاد #غزاله_چلابی دختر کوهنورد و ورزشکار آملی، ۳۳ ساله بود و پر از شور زندگی. خود این روحیه بزرگترین عاملی است که از سوی رژیم شیطانی ولایت فقیه یک تهدید محسوب می‌شود. وی در میانه اعتراضات سراسری مردمی در حین دعوت دیگران به ایستادگی توسط تک‌تیراندازهای رژیم اشغالگر هدف قرار گرفت و با اصابت مستقیم گلوله جنگی به سر در تاریخ ۳۰ شهریور ۱۴۰۱، به قتل رسید.
#دادخواهی #علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

بخشی از پیام فاطمه مجتبایی مادر دادخواه زنده یاد #غزاله_چلابی به مناسبت روز مرد: «امروز را روز مرد و روز پدر در تقویم هایتان نامگذاری کردید…
خطابم به مردانی است که به ظاهر فقط از مرد بودن ،ریش وسیبیل دارند و در اوج نامردی، تفنگ بدست به سر وصورت فرزندان ما شلیک کردند،آنهایی که از مردانگی فقط با عربده کشی و لات بازی بر سر ضعیف تر از خودشان،مردانگی را می‌خرند
آنهایی که با صورتهای پوشیده از نقاب و با زور اسلحه،با ایجاد رعب و وحشت ،مردانگیشان را به دیگران تحمیل می کنند.
آنهایی که نان را در خون فرزندان ما زدند و بر سفره های خود بردندو به حلق زن و بچه هایشان ریختند.
مردانی که به ظاهر مردند و پدرند،اما در باطن ترسوهایی بیش نیستند،روزی‌شان را با آدم فروشی و آدمکشی بدست می آورند و با دستهای خون آلودشان،دست محبت پدری بر سر فرزندانشان می‌کشند.
چگونه روز مرد و روز پدر  را باید تبریک گفت،در حالیکه همه این جنایات بدست این مردان نامرد صورت گرفته ؟»
#دادخواهی #فاطمه_مجتبایی #ما_فراموش_نمی_کنیم
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

فاطمه مجتبایی مادر دادخواه زنده یاد #غزاله_چلابی به مناسبت تولد خودش کلیپی از غزاله قهرمان منتشر کرد.
خیال آمدنت دیشبم به سر می زد 💔💔
#دلتنگی_یعنی_حال_من
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

اتحاد مادران دادخواه با این جمله من هم مادر کسی هستم، بیش از پیش نمایان است.
خانواده‌های دادخواه دست در دست هم برای دادخواهی.
#دادخواهی #غزاله_چلابی :
در روز ۳۰ شهریور ۱۴۰۱، در حالی که در خیابان فیلم می‌گرفت، ناگهان، گلوله‌ای به سمت غزاله چلابی شلیک شد و بر زمین افتاد. تلفنش هنوز در دستش بود و در حال ضبط تصویر مردمی که بهت‌زده و حیران بالای سر غزاله جمع شده بودند و فریاد می‌زدند: «یکی رو کشتند. و او غزاله بود.»
دادخواهی #مهران_سماک؛
معترضی که با شلیک بیش از ۱۱۵ ساچمه به سر و صورتش جان باخت
مهران ، جوان ۲۷ ساله شامگاه ۸ آذر ۱۴۰۱ پس از شکست تیم ملی فوتبال ایران در مقابل آمریکا در اقدامی اعتراضی در خودروی خود بوق می‌زد که هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

روز ملی دماوند رو به دختری تبریک میگیم که فاتح دماوند بود اما جنایتکاران جمهوری اسلامی با گلوله جنگی پیشونیشو شکافتند.
#غزاله_چلابی

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

غزاله چلابی در ۱۳ مرداد ۱۳۶۸ متولد شد.
او کوهنورد و حسابدار بود و دارای لیسانس بانکداری.
غزاله پس از قتل حکومتی مهسا در ۲۵ شهریور، پنج روز بی‌قرار و نگران بود و در نهایت تصمیم گرفت در اولین اعتراضات در آمل در ۳۰ شهریور۱۴۰۱ شرکت کند.
خانه خانواده غزاله در خیابان هراز آمل، نزدیک فرمانداری بود. در غروب ۳۰ شهریور، مادر غزاله صدای تیراندازی شنید و متوجه شد که معترضان جوان با گلوله‌های ساچمه‌ای زخمی شده‌اند. خیابان هراز تحت سرکوب شدید نیروهای امنیتی قرار داشت.

۴۵ دقیقه پس از آخرین تماس غزاله با خانواده‌اش که از آن‌ها خواسته بود نگران نباشند، صدای تیراندازی شنیده شد. یک نفر با موبایل غزاله تماس گرفت و خبر داد که او تیر خورده و به بیمارستان ۱۷ شهریور منتقل شده است.
خانواده در بیمارستان ۱۷ شهریور او را در بخش آی‌سی‌یو یافتند. سر غزاله با باند بسته شده بود و او بیهوش بود. پرستاران گفتند که تیر به سرش خورده است.
غزاله پنج روز در کما بود. مادرش هر روز دوبار به دیدن او می‌رفت، اما مأموران امنیتی اجازه نمی‌دادند موبایلش را به داخل ببرد.
#غزاله_چلابی در نهایت در اثر جراحات وارده جان باخت. او که کارت اهدای عضو داشت اما دادستانی اجازه اینکار را نداد و به مادرش گفته بود:‌ میخواهید از او اسطوره بسازید؟‌
اما آنچه غزاله این شیرزن شجاع را اسطوره کرد فیلمی است که خود با موبایلش گرفته بود تا لحظه تیر خوردنش او شجاع و دلیر جوانان را در اعتراض رهبری میکرد و فریاد میکشید
«‌نترسید نترسید ما همه با هم هستیم»‌
غزاله چلابی در تاریخ ایران اسطوره ایستادگی و شجاعت و بی باکی شد.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

#نگاه_روز / به تصویر #غزاله_چلابی خیره شدم و یادنامه‌های سالگرد تولدش.
حاکمان تمام قدرت‌شون رو برای بی‌نام، بی‌تصویر کردن کشته‌شدگان به‌کار‌میگیرن.
مرگ بی‌نام و تصویر به آنی از تاریخ حذف و از حافظه جمعی محو می‌شه.
امروز چیزی از کشته‌شدگانِ ۱۳۷۴ اسلامشهر یا ۱۳۷۱ کوی طلاب در خاطر داریم؟
اما وقتی کشتار چهره می‌گیره، وقتی جان ستاندن نام‌دار می‌شه، در خاطره جمعی ما رسوب می‌کنه. دیگه نه فقط با یک نام عامِ کشتار که اسامی و تصاویر مشخصی روبه‌روییم که خبر از ازدست‌رفتن «زندگی» می‌ده؛ زندگی‌ای با تمام رگ و ریشه‌های احساسی و انسانی.
کشتار غزاله، سارینا، نیکا و ژینا وقتی نام و چهره‌ می‌گیرند دیگر نه واقعه‌ای «در گذشته» که قتلی استمراریافته در زمان حال است.
همین نه‌گذشتن و کش‌آمدن تا امروز، شرط کندکردن تیغ دستگاه سرکوب است.
یادکردن کنشی سیاسی است برای روزبه‌روزکردن خاطره کشتار.
#علیه_فراموشی
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

فاطمه مجتبایی، مادر دادخواه #غزاله_چلابی ، یک فایل صوتی از او منتشر کرده است که چند روز پیش از کشته شدن برای دخترخاله‌اش در آلمان ارسال کرده بود.
غزاله چلابی در این فایل برای دخترخاله‌اش شرح می‌دهد که چطور در پاسخ یکی از افراد حامی #حجاب_اجباری در یک اداره از آزادی‌های فردی و احترام به عقاید هر فرد دفاع کرده است.

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

۱۳ مرداد سالروز تولد غزاله است.
قهرمان کوهنوردی که تا آخرین لحظه فریاد زد: “نترسید، نترسید، ما همه با هم هستیم”
در حالی به غزاله شلیک کردند که او مشغول فیلم گرفتن بود. وقتی بر زمین افتاد، تلفنش در حال ضبط تصاویر از مردمی بود که بهت‌زده بالای سرش فریاد می‌زدند: «یکی رو کشتند.»
تولد آسمانیت مبارک و راهت پررهرو قهرمان وطن.
#غزاله_چلابی #ما_فراموش_نمیکنیم

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

امروز ۱۳ مرداد روز تولد غزاله چلابی از جان‌باختگان خیزش ۱۴۰۱ است. او سال ۱۳۶۸ در آمل به دنیا آمد.
محل مزار #غزاله_چلابی امام زاده قاسم است و این امامزاده را در سالهای گذشته در روز تولد او بطور کامل بسته‌اند.
سال گذشته مادر غزاله گفت مراسم رو داخل خونشون میگیرن اما باز مجددا اجازه ورود هیچ کسی را به کوچه رو ندادن.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

امروز ۲۹ مهر، روز کوهنورد نام دارد، و چه خوب است در این روز یادی کنیم از غزاله چلابی، دختری که عاشق کوه بود و حیوانات.
غزاله به مانند کوه استوار بود و آزاد.
در روز ۳۰ شهریور ۱۴۰۱، در حالی که در خیابان فیلم می‌گرفت، ناگهان، گلوله‌ای به سمت غزاله چلابی شلیک شد و بر زمین افتاد. تلفنش هنوز در دستش بود و در حال ضبط تصویر مردمی که بهت‌زده و حیران بالای سر غزاله جمع شده بودند و فریاد می‌زدند: «یکی رو کشتند.»
#غزاله_چلابی ۳۳ ساله، فارغ‌التحصیل رشته‌ «امور بانکی» و حسابدار یک شرکت خصوصی بود. او عاشق سفر‌های هیچهایکی و طبیعت‌گردی بود و همیشه رمان‌های تازه را دنبال می‌کرد، با همه مهربان بود و برای شنیدن حرف‌های آدم‌های اطرافش گوشی شنوا داشت. غزاله از سگ‌های بیمار و گرسنه‌ خیابانی حمایت می‌کرد و چند سالی بود که هر جمعه ساعت چهار صبح راهی یکی از کوه‌های اطراف آمل می‌شد. علَم‌کوه و دماوند و خیلی از قله‌های معروف ایران را فتح کرده بود و هر روز می‌دوید که برای کوهنوردی آماده باشد. غزاله یکی از همان زن‌هایی بود که در سال‌های اخیر هرجا که می‌توانست روسری‌اش را برمی‌داشت.

غزاله پس از اصابت تیر، پنج روز در کما بود. چنانکه خاله‌اش می‌گوید یک گلوله‌ی جنگی به پیشانی‌‌اش شلیک شده بود، پیشانی‌اش را سوراخ کرده بود و به حالت انفجار از سرش بیرون رفته بود. طوری که پشت سرش به اندازه یک نارنگی سوراخ شده بود. دکترهایش گفته بودند بصل‌‌النخاعش آسیب ندیده بود و برای همین با اینکه دچار مرگ مغزی شده بود اما حرکات غیرارادی بدنش مثل تپش قلب و عملکرد شُش‌ها ادامه داشت. غزاله می‌خواست که در صورت مرگ مغزی اعضای بدنش اهدا شود. دوبار هم در سال‌های گذشته کارت‌های اهدای عضو را پر کرده بود. وقتی که دکترها اعلام کردند راهی برای زنده نگه‌داشتنش نیست، هنوز ۹ عضو بدنش سالم بود و می‌شد که برای پیوند به دیگران اهدا شود. اما نهادهای امنیتی اجازه این کار را ندادند.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

‏ مهر ۱۴۰۱ در چنین ساعاتی نیروهای امنیتی درهای امامزاده قاسم مازندران را بستند تا غزاله را در مزاری کوچک و تنگ، و تنها با حضور خانواده به خاک بسپارند.
‏بعد از خاکسپاری هم دورتا دور مزار غزاله را دیوار سیمانی کشیدند.
‏غزاله در روز ۳۰ شهریور ۱۴۰۱، در حالی که در خیابان فیلم می‌گرفت، ناگهان، گلوله‌ای به سمت غزاله چلابی شلیک شد و بر زمین افتاد. تلفنش هنوز در دستش بود و در حال ضبط تصویر مردمی که بهت‌زده و حیران بالای سر غزاله جمع شده بودند و فریاد می‌زدند: «یکی رو کشتند. و او غزاله بود.»

‏غزاله پس از اصابت تیر، پنج روز در کما بود. چنانکه خاله‌اش می‌گوید یک گلوله‌ی جنگی به پیشانی‌‌اش شلیک شده بود، پیشانی‌اش را سوراخ کرده بود و به حالت انفجار از سرش بیرون رفته بود. طوری که پشت سرش به اندازه یک نارنگی سوراخ شده بود.
‏دکترهایش گفته بودند بصل‌‌النخاعش آسیب ندیده بود و برای همین با اینکه دچار مرگ مغزی شده بود اما حرکات غیرارادی بدنش مثل تپش قلب و عملکرد شُش‌ها ادامه داشت. ⁧ #غزاله_چلابی ⁩ می‌خواست که در صورت مرگ مغزی اعضای بدنش اهدا شود. دوبار هم در سال‌های گذشته کارت‌های اهدای عضو را پر کرده بود.
‏وقتی که دکترها اعلام کردند راهی برای زنده نگه‌داشتنش نیست، هنوز ۹ عضو بدنش سالم بود و می‌شد که برای پیوند به دیگران اهدا شود. اما نهادهای امنیتی اجازه این کار را ندادند.
‏⁧ #عليه_فراموشی ⁩

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

امروز،روز خاکسپاری غزاله است.
قهرمان کوهنوردی که تا آخرین لحظه فریاد زد: “نترسید، نترسید، ما همه با هم هستیم”
در حالی به غزاله شلیک کردند که او مشغول فیلم گرفتن بود. وقتی بر زمین افتاد، تلفنش در حال ضبط تصاویر از مردمی بود که بهت‌زده بالای سرش فریاد می‌زدند: «یکی رو کشتند.»
تولد آسمانیت مبارک و راهت پررهرو قهرمان وطن.
#غزاله_چلابی #ما_فراموش_نمیکنیم

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

‏با همه جون و خونش فریاد زد:«نترسید ما همه با هم هستیم!»
‏⁧ #غزاله_چلابی ⁩

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing