کانون صنفی فرهنگیان مازندران، با احترام و همدلی، در کنار همکار پیشکسوت و فعال صنفی، آقای حسین سلامی ایستاده است.
ایشان به دلیل فعالیت‌ها و مطالبات صنفی و اجتماعی خود با حکم یک سال حبس تعزیری روبه‌رو شده‌اند. اتهامات ایشان تبلیغ علیه نظام ،تشویش اذهان عمومی، اعتراض به کشتار ۱۴۰۱ و مسمومیت دانش‌آموزان  اعلام شده است.
آقای سلامی در دفاعیات خود بر ضرورت آگاهی مسئولان از قانون و رعایت حقوق قانونی شهروندان تأکید کرده‌اند؛ سخنی که حکومت آنرا مخالفت با نظام تلقی کرده و  از نگاه ما در چارچوب دغدغه‌های صنفی و قانونی قابل فهم است.
ما باور داریم مطالبه‌گری، نقد و پیگیری حقوق فرهنگیان، چنانچه در چارچوب قانون انجام شود،   به معنای مخالفت با نظام نیست.
از دستگاه قضایی انتظار داریم با نگاهی منصفانه و با رعایت کامل حقوق قانونی و حق دفاع، پرونده ایشان را مورد توجه قرار دهد.
کانون صنفی فرهنگیان مازندران، ضمن ارج نهادن به سال‌ها تلاش و همراهی این همکار پیشکسوت، خواهان رعایت عدالت و حقوق قانونی آقای حسین سلامی است.
🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 #تلگرام؛ 🌐 #سایت
📸 #اینستاگرام؛🐦 #توییترX
📲 #واتس‌اپ؛🎥 #یوتیوب

🔴گزارش‌های تکان‌دهنده از وضعیت رشید حسامی معلم اهل قروه

بر اساس آخرین گزارش‌های دریافتی از منابع مطلع، وضعیت جسمانی آقای رشید حسامی، معلم و فعال مدنی بازداشتی قروه، به مرحله بحرانی رسیده و وی
بر اثر شدت شکنجه‌های اعمال‌شده در بازداشتگاه اطلاعات سپاه قروه، کاملاً از هوش رفته است.
گزارش‌ها حاکی از آن است که این فعال مدنی پس از افت شدید علائم حیاتی، به صورت مخفیانه به بخش امنیتی یکی از بیمارستان‌های سنندج منتقل شده است، اما
تلاش پزشکان برای بازگرداندن هوشیاری وی تا این لحظه بی‌نتیجه بوده است.
علت بایکوت کامل خبری و ممنوعیت مطلق هرگونه تماس یا ملاقات خانواده در روزهای گذشته، تلاش ماموران امنیتی برای کتمان این فاجعه جانی و پنهان کردن آثار شکنجه‌های وحشیانه بوده است. نهادهای بازجویی با محروم کردن این معلم بیمار از داروهای حیاتی‌اش در روزهای نخست بازداشت و اعمال فشارهای جسمی سنگین، او را به وضعیت کما و بی‌هوشی کشانده‌اند.

صدای این معلم شریف قروەای باشیم.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، ضمن محکوم کردن هر نوع شکنجه جهت اعتراف گیری، به قوه قضائیه اعلام می‌کند: ضابطین خود را از اعمال خشونت و شکنجه علیه بازداشت شدگان که خلاف تمامی قوانین تایید شده حقوقی در سراسر جهان است، بر حذر دارند.
این شورا اعلام می‌کند هر نوع خطر جانی برای رشید حسامی متوجه قوه قضاییه و ضابطین آن خواهد بود.

🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 #تلگرام؛🌐 #سایت
📸 #اینستاگرام؛🐦 #توییترX
📲 #واتس‌اپ؛ 🎥 #یوتیوب

🔴تعداد مدارس غیردولتی در سه دهه‌ی گذشته ۶۴ برابر شد

✍️ علیرضا چمن‌زار

▫️شهریه مدارس غیردولتی در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۶ از حدود ۳۰ میلیون تومان شروع می‌شود و در تهران، برای متوسطه دوم با فوق‌برنامه به ۲۲۰ میلیون تومان می‌رسد؛ تازه هزینه‌هایی مثل سرویس، غذا، لباس و اردو جداگانه محاسبه می‌شوند. حقوق پایه سالانه یک کارگر، با حداقل دستمزد ۱۶٫۶ میلیون تومانی، کمی بیشتر از ۱۹۹ میلیون تومان است؛ یعنی حتی از سقف شهریه یک سال مدرسه متوسطه دوم تهران کمتر.

▪️اما مسئله فقط شهریه نیست. از میان رتبه‌های زیر ۳۰۰۰ کنکور، ۵۴ درصد متعلق به دو دهک بالای درآمدی و فقط ۳٫۴ درصد متعلق به دو دهک پایین است.

▫️این شکاف در امتداد روندی است که با کاهش سهم آموزش از هزینه‌های عمومی دولت و رشد ۶۴ برابری مدارس غیردولتی طی سه دهه شکل گرفته؛ مسیری که آموزش را از یک حق عمومی، به هزینه‌ای وابسته به توان پرداخت خانواده‌ها نزدیک کرده است.

🔺متن کامل این گزارش را اینجا بخوانید.

🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 #تلگرام؛ 🌐 #سایت
📸 #اینستاگرام؛🐦 #توییترX
📲 #واتس‌اپ؛ 🎥 #یوتیوب

🔴 تداوم فشار بر فعالان صنفی؛ سیم‌کارت شهرام آزموده مسدود شد

از تاریخ ۲۸ شهریور ماه ۱۴۰۵ و بدون اطلاع قبلی سیم‌کارت تلفن همراه آقای شهرام آزموده معلم و روزنامه نگار اهل شهرستان تالش به دستور مقامات امنیتی مسدود شده است.
دادستانی شهرستان تالش از نهاد مسدود کننده اظهار بی اطلاعی کرده است.
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، این اقدامات خودسرانه را مغایر با حقوق شهروندی و آزادی بیان می‌داند و اعلام می‌کند این اعمال غیر عقلانی مانع آگاهی، خردورزی و نقد جامعه‌ی پرسشگر از مسئولان غیر پاسخگو نخواهد شد.
🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 #تلگرام 🌐 #سایت
📸 #اینستاگرام🐦 #توییترX
📲 #واتس‌اپ 🎥 #یوتیوب

🔴مدرسه بدون مشاور؛ دانش‌آموز بی‌پناه

✍️آرام بیداری

مدرسه فقط محل آموزش ریاضی، فارسی و علوم نیست. دانش‌آموزان امروز با مسائل و فشارهایی روبه‌رو هستند که گاهی یک معلم به‌تنهایی نمی‌تواند پاسخگوی همه آن‌ها باشد.
اضطراب، مشکلات ارتباطی، تعارض‌های خانوادگی، افت انگیزه، مشکلات رفتاری و آسیب‌های اجتماعی، بخشی از واقعیت مدرسه امروز است.
در چنین شرایطی، وجود مشاور متخصص و در دسترس یک ضرورت است، نه یک امکان اضافی.
اما در بسیاری از مدارس، یک مشاور باید به تعداد زیادی دانش‌آموز خدمات ارائه دهد و گاهی فرصت کافی برای شناخت دقیق مسائل هر دانش‌آموز وجود ندارد.
از معلم انتظار می‌رود علاوه بر تدریس، نقش مشاور، روان‌شناس، مددکار و حتی حل‌کننده مشکلات خانوادگی دانش‌آموز را هم بر عهده بگیرد.
اما باید پذیرفت که معلم، متخصص همه مسائل نیست.
اگر سلامت روان و تربیت دانش‌آموز برای نظام آموزشی اهمیت دارد، حضور نیروهای متخصص در مدارس باید جدی گرفته شود.
هر مدرسه باید متناسب با تعداد دانش‌آموزان خود به مشاور متخصص دسترسی داشته باشد؛ مشاوری که فرصت کافی برای گفت‌وگو، شناسایی مشکلات و پیگیری وضعیت دانش‌آموزان داشته باشد.
دانش‌آموز فقط به کتاب و معلم نیاز ندارد؛ به شنیده شدن، حمایت و همراهی تخصصی هم نیاز دارد.
مدرسه‌ای که مشاور کافی ندارد، بخشی از نیازهای واقعی دانش‌آموزان را نادیده می‌گیرد.
مشاور، نیروی تزئینی مدرسه نیست؛
بخشی از نظام آموزشی و تربیتی مدرسه است.
🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 #تلگرام؛ 🌐 #سایت
📸 #اینستاگرام؛🐦 #توییترX
📲 #واتس‌اپ؛🎥 #یوتیوب

🔴ما فقط معلم هستیم

✍️ مجید رعایایی

این که حاکمیت توان تحملِ کنش صنفی را ندارد نشان از عدم وجود درایت در ساختار سیاسی قدرت حاکم را نشان می دهد. نوعی ولنگاری و عرض اندام برای آن ها که دل در گروی  تغییرات ملموس در شیوه زیست آدمِ ایرانی را  ندارند.نوعی از انیرانی گری منحط که دستِ کذاب بودن شان مدت هاست از آستین دار و درفش شان هویداست. سرکوب صدای معلم و مشت کارگر و زحمت پرستار، نادیده گرفتن بخش مهمی از سرمایه اجتماعی جامعه است. جمعیتی بالغ که مهم ترین  خدمات موثر را به این خلقِ بی شمار ارزانی داشته اند. این همه بگیر و ببند ها و افزایش هتک حرمت کنش گران صنفی معلمان، آیا نشان از انحطاط اخلاق در نگرش سیاست حاکمان نیست؟ آیا این که به جرم احقاق حقوق معیشت صنفی کتک بخوری و انفرادی را بر تو تحمیل کنند انسانی است؟
ما نه دشمن هستیم و نه تهدیدی برای جامعه. ما فقط انسان هستیم. معلم و کارگر و دستمزد بگیر. انسانی که حقوقی دقیق دارد. ما در بدترین شرایط جامعه، آدم هایی را تربیت کرده ایم که اکنون با دانایی خویش در مهم ترین کرسی های علمی جهان موجب افتخار ایران هستند. اما ما معمولا کجا هستیم، بازداشتگاه، با قیدِ وثیقه آزاد، کتک خورده و سر و دست شکسته در بیمارستان، اخراج شده و در بهترین حالت ممکن فروشنده نیمه وقت در مغازه لباس فروشی برادرمان... آیا این جفا نیست؟؟ بده کدامین گناه بایست از فکر کردن نیز منع شویم؟؟ سرکوب، معترضان را نخواهد کُشت بلکه به آگاهی جامعه و فرهنگ کمک شایانی خواهد کرد تا در زخم قلبِ معلمی دیگر به آزادی منجر شود. ( این را بایست حاکمیت درک کند تا وقت هست) تا زمانی که راه گفت‌وگو باز نشود، تا زمانی که تشکل‌ها به رسمیت شناخته نشوند و تا زمانی که بازداشت‌های بی‌رویه متوقف نگردد، نباید انتظار آرامش و ثبات داشت. جامعه‌ای که در آن معلم، کارگر و فعال مدنی احساس امنیت نکند، جامعه‌ای است که هر لحظه ممکن است شعله‌ور شود.عدم انعطاف‌پذیری حاکمیت در برابر کوچک‌ترین مطالبات صنفی، زنگ خطری است برای آینده‌ای که در آن هیچ مجرای قانونی و مدنی برای بیان اعتراض باقی نمی‌ماند
🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 #تلگرام؛ 🌐 #سایت
📸 #اینستاگرام؛🐦 #توییترX
📲 #واتس‌اپ؛🎥 #یوتیوب.

🔴فیلم مستند مدرسه عشایر به روایت بی بی سکینه
این فیلم مستند روایتی است از شکل گیری مدارس عشایری و تلاش های محمد بهمن بیگی از زبان همسرش سکینه کیانی
فیلم محصول کار مشترک کانون صنفی معلمان تهران و پژوهشکده جنبش معلمان است .

فایل کامل این فیلم مستند را می توانید در یوتوپ پژوهشکده جنبش معلمان در آدرس زیر تماشا کنید

https://www.youtube.com/watch?v=MBzY1WhGQxA
#سکینه_کیانی
#محمد_بهمن_بیگی
#آموزش_عشایری
#کانون_صنفی_معلمان_تهران
#پژوهشکده_جنبش_معلمان

🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 #تلگرام؛ 🌐 #سایت
📸 #اینستاگرام؛🐦 #توییترX
📲 #واتس‌اپ؛🎥 #یوتیوب

🔴«مدرسه فقط خرج اضافه است»؛ روایت چهار دانش‌آموز از نابرابری آموزشی

برای بعضی دانش‌آموزان، آغاز سال تحصیلی دیگر با بوی دفتر نو و شوق بازگشت به مدرسه همراه نیست؛ با حساب‌وکتاب خانواده، استفاده دوباره از وسایل سال قبل، شهریه و هزینه کلاس‌ها و نگرانی از آینده آغاز می‌شود. میداین در گفت‌وگو با چهار دانش‌آموز نشان می‌دهد که چگونه فاصله اقتصادی خانواده‌ها از همان سال‌های مدرسه به تفاوت در انتخاب رشته، کیفیت آموزش، امکان رقابت در کنکور و حتی امید به ادامه تحصیل تبدیل می‌شود؛ تا جایی که یکی از آنها می‌گوید: «مدرسه فقط خرج اضافه است.»

ادامه مطلب و فایل کامل را در این لینک‌ یوتیوب زیر ببینید

🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 #تلگرام؛ 🌐 #سایت
📸 #اینستاگرام؛🐦 #توییترX
📲 #واتس‌اپ؛🎥 #یوتیوب

🔴 بازداشت معلمان در ممسنی فارس؛ وقتی یک مهمانی ساده امنیتی می‌شود!

طبق گزارش‌های رسیده به انجمن صنفی معلمان فارس، ظهر جمعه ۳ مهر ۱۴۰۵، نیروهای امنیتی با یورش به محل حضور تعدادی از فعالان صنفی معلمان در شهرستان #ممسنی، آقایان
شکراله احمدی
علی صفری
رسول بداقی
غفار دیندار
علی حسن بهامین
حجت سادات
را بازداشت کردند و پس از بازجویی در روز شنبه ١۴٠۵/٠٧/٠۴ به زندان نورآباد ممسنی منتقل کردند.

پرسش ساده این است: در کجای جهانِ قانون‌مدار، عیادت چند معلم از همکار بیمار و یک مهمانی دوستانه، این‌چنین ظرفیت امنیتی کشور را به خود مشغول می‌کند؟
در کشورهایی که آزادی تشکل‌یابی و فعالیت صنفی به رسمیت شناخته شده، معلمان می‌توانند دور هم جمع شوند، درباره آموزش، معیشت و آینده دانش‌آموزان گفت‌وگو کنند و حتی از سیاست‌های دولت انتقاد کنند؛ بدون اینکه مأمور امنیتی پشت در مهمانی منتظرشان باشد.
حتی شاخص‌های بین‌المللی نیز فاصله را روشن نشان می‌دهند: ایران در ارزیابی «خانه آزادی» در سال ۲۰۲۶ تنها ۱۰ امتیاز از ۱۰۰ در آزادی کسب کرده و در شاخص حاکمیت قانون ۲۰۲۵ نیز رتبه ۱۲۸ از ۱۴۳ کشور را داشته است. در مقابل، کشورهایی مانند دانمارک، نروژ و فنلاند در صدر حاکمیت قانون قرار دارند.
واقعاً جای تأمل دارد؛ کشوری که باید با فساد، رانت، اختلاس، تبعیض و اتلاف منابع عمومی بجنگد، چرا برای چند معلم که دور هم جمع شده‌اند، این‌همه حساسیت امنیتی نشان می‌دهد؟
مسئله فقط بازداشت چند معلم نیست؛ مسئله، هراس از تشکل‌یابی و همبستگی اجتماعی است.
معلم نه دشمن جامعه است، نه تهدید امنیتی.

فعال صنفی نه مجرم است، نه برانداز.

مطالبه‌گری مسالمت‌آمیز جرم نیست.

و یک مهمانی دوستانه، در هیچ جامعه‌ای که حاکمیت قانون را جدی گرفته، نباید به پرونده امنیتی تبدیل شود.
اگر قرار است ایران به استانداردهای یک جامعه آزاد، عادلانه و قانون‌مدار نزدیک شود، شاید بد نباشد به جای ترساندن معلمانی که درباره آینده آموزش هشدار می‌دهند، یک‌بار هم آینه‌ای مقابل ساختار امنیتی گذاشته شود و پرسیده شود: مشکل واقعاً معلم است یا شیوه حکمرانی؟
صدای معلم، صدای جامعه است؛

و جامعه‌ای که از صدای معلم می‌ترسد، قبل از معلم باید نگران وضعیت خودش باشد.

#انجمن_صنفی_معلمان_فارس ضمن محکوم کردن این قبیل اقدامات که بیانگر استیصال مجریان امر می باشد، تاکید می کند حاکمیت اگر واقعاً نگران امنیت و آینده کشور است، باید به جای ترساندن مطالبه‌گران، با فساد و رانت مبارزه کند؛ به جای کنترل معلمان، آموزش را نجات دهد؛ و به جای محدود کردن صدای جامعه فرهنگی، آن را بشنود.

صدای معلم، صدای جامعه است.

#انجمن_صنفی_معلمان_فارس
🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 #تلگرام 🌐 #سایت
📸#اینستاگرام؛ 🐦 #توییترX
📲 #واتس‌اپ 🎥 #یوتیوب

🔴 موج استعفای معلمان؛ خروج اجباری معلمان عاشق در اعتراض به نادیده‌انگاری آموزش و ساختار سرکوبگر

در روزها و هفته‌های اخیر، شاهد انتشار ویدیوها و گزارش‌های متعدد از استعفای معلمان شریف و باسابقه در نقاط مختلف کشور هستیم. معلمان، کادر آموزشی و دلسوزانی که با سال‌ها تجربه و عشق به کلاس و دانش‌آموزان پا به عرصه تعلیم و تربیت گذاشته بودند، اکنون در مواجهه با شرایط نامناسب، بی‌توجهی سیستماتیک حاکمیت به نهاد آموزش و معیشت، و فشارهای طاقت‌فرسا، راهی جز تسلیم استعفا و ترک کلاسی که جانشان به آن بسته بود، پیش روی خود نمی‌بینند.

برخلاف ادعاهای مسئولان وزارت آموزش و پرورش، بحران موجود ناشی از «تحریک دشمن» نیست؛ بلکه برآمده از:

▫️ حقوق و دستمزدهای زیر خط فقر و معیشت خفه‌کننده
▫️ بی‌توجهی کامل به کیفیت آموزش، کالایی‌سازی و تبعیض آموزشی
▫️ غرق کردن معلمان در بروکراسی‌های بی‌حاصل و فرم‌بازی‌های اداری به‌جای تمرکز بر پرورش
▫️ برخورد امنیتی، پرونده‌سازی، اخراج، تعلیق و بازداشت فعالان صنفی و معلمان معترض

خالی شدن کلاس‌ها از معلمان باتجربه و دلسوز، نتیجه مستقیم سیاست‌هایی است که آموزش و پرورش را به زوال کشانده است. شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران ضمن هشدار نسبت به پیامدهای جبران‌ناپذیر این فروپاشی آموزشی، پشتیبانی کامل خود را از مطالبات به حق معلمان اعلام کرده و حاکمیت را مسئول اصلی انباشت این حجم از نارضایتی و بحران در جسم و روح بدنه آموزشی کشور می‌داند.


🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 #تلگرام 🌐 #سایت
📸 #اینستاگرام 🐦 #توییترX
📲 #واتس‌اپ 🎥 #یوتیوب

🔴 از درد سخن گفتن

✍احمد حیدری( معلم بازنشسته )

از درد سخن گفتن و از درد شنیدن
    با مردمِ بی درد ، ندانی که چه دردیست!

چرا نمی میرید؟ چطور می شود که آدمی به درجه ای از بی عاری می رسد که می داند مسبّب فلاکت و مصیبت است و از غصه نمی میرد؟ فطرت هر انسان به حق و راستی  گراینده است؛ پس چرا نمی میرید؟ این حجم از وقاحت و بی کفایتی و فرومایگی و تزویر و دروغ و اهرمن خویی را چطور در خیک وجودتان جا می دهید که ترکیدن روی نمی دهد؟
گفته اید و می گویید : آموزش و پرورش خیلی برایتان مهم است
می گویید معلمی شغلی نیست که افراد مشکل دار و منحرف عهده دارش شوند.گفته اید هرکس ناراضیست برود،نمانَد.گفتید کسی که دنبال کسب درآمد است سراغ این شغل مقدس نیاید.افاضه فرمودید مگر نمی دانستید حقوق معلمی کم است؟ حالا که آمده اید شکوه و گلایه نکنید.شما و امثال شما آخرین کسانی هستید که حق دارند چنین اباطیلی ببافانند.شما هرگز تصوری از امکان زندگی با حقوق ۱۸ میلیونی و کمتر و بیشترش ندارید.همه آنانی که به شغلی روی می آورند برای پیشرفت و سازندگی و بهبود می آیند نه تحمل و سازگاری با وخامت. آشی که بار گذاشتید آن قدر شور شد که طلّآب حوزه نیز نتوانستند پای سفره بنشینند.خیال می کردند که معلمی چیزی شبیه روضه خوانی و منبرگردانی است ،که چند خطی ذکر مصیبت کنی و متکلم وحده باشی و فی المجلس پاکتت را بگیری و بروی به منبر و هیئت بعدی.اداره کردن یک کلاس درس و آموزش دادن به کودکان و نوجوانان، نه کاریست خُرد.
حضرات مسئول!
ای متولیان امور!
آموزش و پرورش ،امروز بیمار نیست،محتضری است که جسمی زنده دارد و کارکردی نزدیک به هیچ.زندگی نباتی ،زندگی نیست.
چرا در میان شما دل سوزانی نیستند که برای وطن و مردمش خون بگریند؟فریاد بزنند،فاش بگویند که این طور نمی شود ادامه داد.از کدام بحران بی خبرید؟ چه چیز را نمی دانید و نمی بینید؟ حمدلله که همه تان دکترید.چطور حساب ساده جمع و تفریق نمی دانید؟ با ۲۰ میلیون تومان‌ چطور می شود گذراند؟ موج استعفای معلمان جوان را نمی بینید؟ کسی توضیحی ندارد؟ رها کنید عادت بی مزه و لوث شده تان را که "این هم ناشی از تحریکات دشمن است" .
چه کنیم و چه بگوییم و چطور گلایه کنیم که " دشمن" و " فریب خورده"نامیده نشویم؟
ای کاسبان که ردای مسئولیت های کلان آموزش و پرورش پوشیده اید،درک می کنیم که برکت رزق شما در گرو بحران سازی است اما بدانید که اگر این تُنگ بلورین بشکند همه نابود خواهیم شد.
بیشتر مشکلات نهاد آموزش و پرورش ناشی از بی شعوری گردانندگان رده بالاست.همه دخیلند.آنقدر ویران کردید و نساختید که شد آنچه شد.
شما بگویید معلم بازنشسته ای که ۳۰ میلیون و کمتر و شاید کمی بیشتر دریافتی ماهانه دارد چه کند؟ با بیمه ای که جز توهین و تحقیر معنایی ندارد چه کند؟ با بیماری هایش چه کند؟
معلمانی که صاحبان اصلی صندوق کذایی ذخیره فرهنگیان هستند اما هیچ عوایدی از آن ندارند و هرچه فریاد می زنند پاسخی نمی گیرند چه کنند؟
ما زیاده خواه نیستیم.سپرده هایی که از محل کسورات معلمان جمع آوری شده است و می شود سرمایه هنگفتی شد که هیچ نمی دانیم کجاست و چطور مدیریت می شود و چرا نباید در اختیار خود معلمان باشد.این گره را چه کسی،کدام نهاد،کدام قوّه بازکند؟ این یعنی بن بست .ولی شما می گویید در جمهوری اسلامی بن بست وجود ندارد.
آقایان انقلابی،حضرات مسئول،ایران ملک شخصی شما نیست.چرا نمی فهمید که زمانه عوض شده است؟ چرا نمی خواهید بپذیرید که آن نسلی که از همه جا و همه چیز بی خبر بود جای خود را به نسلی داده است که لحظه لحظه را رصد می کند.ساده و فریب خوار نیست.گوش به فرمان و لال نیست.پذیرنده بی چون و چرا و مجری منویات نیست.برای اداره کردن امروز جامعه، روش های کهنه به کار نمی آیند.
بهترین و دل سوزترین معلمان را زندانی کردید،اخراج کردید،آزار دادید،تهدید نمودید.که چطور بشود؟ که دیگران حساب کار دستشان بیاید و دست به سینه بنشینند و بسوزند و بسازند؟ آرمان های انقلابتان این بود؟ مملکت را فساد برداشته و شما به جای بستن سوراخ های نفوذ و رانت و اختلاس ،به جان معلم افتاده اید؟
واقعا چرا نمی میرید؟
معلمان دهه هاست با تحمل انواع هزینه ها و ظلم ها ،با درک شرایط کشور،با مدارا،با ادبیات نجیبانه،با مدنی ترین روش های ممکن خواسته هاشان را بازگو کرده اند.چرا نمی شنوید؟ چطور نابودی نظام آموزش،و پرورش را نمی بینید؟
کار،آنقدر خراب شده است که هر اظهار نظری می کنید برای مردم قابل باور نیست.اعتمادی وجود ندارد.و هیچ چیز بدتر ازین نیست.ما با زبان منطق و قانون سخن گفتیم و شما نشنیدید.ذکر مصادیق برای نشانه های نابودی آموزش و پرورش،پیش تر انجام شده است.بسیار گفته ایم.

فقر بیداد می کند.گرانی افسار پاره کرده است. آقایان بی غیرت دست اندرکار،از خانه و محله و شهرتان کمی دور شوید.همه ی ایران را ببینید.زندگی برای همه جان فرسا شده است.اکثریت ملت ایران خسته اند.
معلم با این حقوق توهین آمیز نمی تواند ادامه دهد.تجربه تاریخ نشان می دهد که اینطور کار پیش نرفته است.سعادت حاصل نشده است.مدرسه فقط یک چهار دیواری چند کلاسه و تخته و نیمکت و عده ای دانش آموز و معلم نیست‌.مدرسه روح لازم دارد.شوق نیاز دارد.امنیت می خواهد.شما درکی از این چیزها ندارید.
وای بر جامعه و کشوری که مردمش به این فکر کنند که شاید اصولا نیازی به فرستادن فرزندانشان به مدرسه نباشد.
اگر می فهمیدید باید از شرم می مردید.
چرا نمی میرید؟
🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 #تلگرام 🌐 #سایت
📸 #اینستاگرام 🐦 #توییترX
📲 #واتس‌اپ🎥 #یوتیوب

🔴کودکی مدفون زیر آوار استثمار؛ وقتی هیولای سرمایه استخوان کودکان را خرد می‌کند

سال نو تحصیلی  با غایبان جدیدی شروع شد کودکانی که سال گذشته در خیابان و بی‌رحمانه کشته شدند، کودکانی که در حمله آمریکا و اسرائیل به قتل رسیدند و کودکانی که زنده هستند اما طرد شده از مدرسه؛ آنچه در فضای مجازی وایرال شد تصویر افتتاح برخی مدارس بود که در آن کودکانی پا بر فرش قرمز می‌گذارند ویا در جایی دیگر ربات‌هایی که برای نوآموزان موسیقی می‌نوازند. اما حقیقتا این تصاویر نماینده واقعی وضعیت آموزش و کودکان در ایران است؟ این پرسش نیازمند پاسخی مفصل است. در میان تصاویر دیده شده از شروع سال تحصیلی، تصویری به حاشیه رفت که واقعیت کودکانی است که کودکی آنان به غارت رفته است. تصویر کودکی مدفون در میان زباله که یک هفته پیش از آغاز سال تحصیلی وایرال شد.
تصویر فریادها و پیکر نحیف یک کودک ۵ ساله زیر مخزن زباله فلزی در باغستان شهریار، تنها یک «حادثه دلخراش» یا «قصور ساده خدمات شهری» نیست؛ این تصویر، نمود عریان خشونت ساختاری است که کلیت حیات فرودستان را به قهقرا رانده است. تقلیل این فاجعه به یک بی‌احتیاطی فنی، پنهان کردن سازوکاری است که بدن یک کودک پنج‌ساله را به اعماق مخازن تعفن می‌فرستد تا چرخ‌های سودآوری یک چرخه ناعادلانه متوقف نماند.
زباله‌گردی کودکان، پیامد تصادفیِ فقر نیست؛ بلکه ستون فقرات یک نظام اقتصادی به شدت سودآور است. دهه‌ها خصوصی‌سازی، برون‌سپاری خدمات شهری و میدان دادن به شرکت‌های پیمانکاری، سازوکاری بی‌رحم ساخته است. در این شبکه تاریک، پیمانکاران مدیریت پسماند با استفاده از ارزان‌ترین، بی‌پناه‌ترین و بی‌صداترین لایه‌های جامعه—کودکان و مهاجران فاقد شناسنامه و حق شهروندی—میلیاردها تومان سود از بازیافت غیررسمی به جیب می‌زنند. کودک پنج‌ساله در این چرخه، ابزاری است برای استخراج حداکثر ارزش، بدون آنکه کمترین هزینه‌ای بابت ایمنی، بیمه یا حقوق انسانی او پرداخت شود.
گفتمان‌های لیبرال و خیریه‌ای اغلب می‌کوشند فقر و کودک‌کاری را با واژگانی چون «فرهنگ بد سرپرستان» یا «بدشانسی» توجیه و با بسته‌های معیشتی و رفتارهای ترحم‌آمیز صورت‌مسئله را پاک کنند. اما واقعیت این است که این کودک، محصول تعمیق شکاف طبقاتی، تخریب نظام‌های رفاهی و خدمات اجتماعی رایگان (مانند آموزش و بهداشت)، و سرکوب مداوم دستمزد طبقه کارگر است. وقتی خانواده کارگری در حاشیه‌هایی چون شهریار حتی از تأمین حداقل‌های معیشتی ناتوان می‌شود، بقا مستلزم آن است که حتی انگشتان خردسالان نیز به کار گرفته شوند.
حادثه در باغستان شهریار رخ می‌دهد؛ جغرافیایی که سال‌هاست به عنوان حاشیه و حیاط‌خلوت کلان‌شهر، بار طردشدگان اجتماعی و استثمار را به دوش می‌کشد. در چنین فضاهایی، خدمات شهری در نازل‌ترین و غیراستانداردترین سطح ممکن عرضه می‌شود. مخزن فلزی رهاشده، زنگ‌زده و ناامن در معابر حاشیه‌ای، نمادی از این حقیقت است که جان ساکنان این مناطق و فرودستان، اساساً در محاسبات سود و زیان مدیران شهری و سرمایه‌داران دارای ارزش سرمایه‌گذاری نیست.
سقوط مخزن زباله بر پیکر نحیف کودکی پنج‌ساله، تجسم عریان نظمی بی‌رحم است که کودکی، کرامت و حیات طبقه فرودست را پای انباشت سرمایه قربانی می‌کند. پایان دادن به این خشونت ساختاری، نه در گرو مرثیه‌سرایی‌های زودگذر مجازی است و نه ترحم‌های فردیِ خیریه‌ای؛ راه واقعی، از برچیدن شبکه استثماری پیمانکاری پسماند، لغو بی‌قیدوشرط کار کودک، بازتوزیع عادلانه ثروت و تضمین چتر حمایتی، آموزشی و رفاهی فراگیر برای تمام محرومان

🔻🔻🔻🔻

انجمن یاری کودکان در معرض خطر

🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 #تلگرام 🌐 #سایت
📸 #اینستاگرام🐦 #توییترX
📲 #واتس‌اپ🎥 #یوتیوب

🔴آزادی علی حسن بهامین، فعال صنفی معلمان یاسوج، با تودیع وثیقه از زندان نورآباد

بر اساس اخبار و گزارش‌های رسیده، آقای علی حسن بهامین، از فعالان صنفی معلمان یاسوج که در جریان یورش نیروهای امنیتی به محل حضور جمعی از معلمان و کنشگران صنفی بازداشت شده بود، با تودیع قرار وثیقه به‌صورت موقت از زندان نورآباد آزاد شد.
این فعال صنفی معلمان در روزهای اخیر به همراه چند تن دیگر از معلمان و کنشگران صنفی در شهرستان نورآباد ممسنی بازداشت و منتقل شده بود. آزادی موقت وی با استقبال همکاران و جامعه معلمان روبه‌رو شده است.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران ضمن ابراز خرسندی از آزادی موقت آقای علی حسن بهامین، متذکر می‌شود که برخورد با فعالان صنفی و ایجاد فضاهای امنیتی در محیط‌های آموزشی و تجمع‌های مسالمت‌آمیز، نقض آشکار حقوق قانونی فرهنگیان است.
شورای هماهنگی بر اساس اصل آزادی تشکل‌ها و اجتماعات مصرّح در قانون اساسی، مجدداً خواستار آزادی بی‌قیدوشرط تمامی معلمان و زندانیان سیاسی و عقیدتی، پایان دادن به پرونده‌‌سازی‌های قضایی علیه کنشگران، و رسمیت شناختن حق قانونی فعالیت تشکل‌های صنفی و مدنی در کشور است.

#آزادی_زندانیان_سیاسی
🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 #تلگرام؛ 🌐 #سایت
📸 #اینستاگرام؛🐦 #توییترX
📲 #واتس‌اپ؛ 🎥 #یوتیوب

.
🔴خبر فوری استاد رشید حسامی به قید وثیقه آزاد شد

  آقای رشید حسامی معلم دلسوز و فعال فرهنگی اهل قروه، پس از مدتی بازداشت، شکنجە و تحمل فشارهای امنیتی، با تودیع قرار وثیقه از زندان سنندج آزاد شد.

به همین مناسبت، مراتب قدردانی و سپاس بی‌پایان خود را از عموم مردم شریف و بزرگوار قروه اعلام می‌داریم که در این مدت با همبستگی، همدلی و حمایت‌های همه‌جانبه خود، خانواده استاد حسامی را تنها نگذاشتند و صدای حق‌طلبی و عدالت‌خواهی ایشان بودند.
   شایسته است سپاس و تشکر ویژه‌ای هم داشته باشیم از همسایگان عزیز و با‌معرفت که در تمام روزهای سخت و نفس‌گیر بازداشت، در کنار این خانواده ایستادند، با حضور گرمشان مایه دلگرمی شدند و رسم همسایگی و همدلی را به زیباترین شکل ممکن به جا آوردند. بی‌شک این آزادی، ثمره این ایستادگی، اتحاد و همدلی تماشایی شماست.

   همچنین ما جمعی از فرهنگیان، معلمان و تلاشگران عرصه تعلیم و تربیت، مراتب ارادت، سپاس و قدردانی عمیق خود را از اقدام هوشمندانه، مسئولانه و دلسوزانه‌ی «انجمن صنفی معلمان کوردستان  و شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران» در خصوص پوشش رسانەای و حمایت قاطع از جناب آقای رشید حسامی اعلام می‌داریم. 

   این تصمیم شایسته از سوی انجمن صنفی کاملاً همسو با خواست، اراده و مطالبات انباشت شده‌ی بدنه فرهنگیان است. حضور و حمایت از چهره‌های توانمند، متعهد و خوش‌نامی چون آقای رشید حسامی، گامی بلند و اساسی در جهت استیفای حقوق معلمان و ارتقای جایگاه آموزش و پرورش منطقه به شمار می‌رود. 

ما فرهنگیان، ضمن تجدید عهد با آرمان‌های صنفی خود، حمایت همه‌جانبه‌ی خود را از این رویکرد اصولی اعلام داشته و امیدواریم این همدلی و وفاق، سرآغاز تحولاتی روشن و پایدار باشد.

🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 #تلگرام؛🌐 #سایت
📸 #اینستاگرام؛ 🐦 #توییترX
📲 #واتس‌اپ؛🎥 #یوتیوب

🔴سراب گشایش در برخی حوزه‌های اجتماعی و فرهنگی در بن‌بست سیاسی و اقتصادی

✍جعفر ابراهیمی

اگر در روزهای تعطیل سری به ضلع شمالی پارک پردیسان و برخی خیابان‌های شهر تهران مانند ایرانشهر بزنید، یا افتتاحیه برخی مدارس خصوصی را در اول مهر ببینید، ممکن است فکر کنید چیزی تغییر کرده است. در پارک، جوانان با پوشش دلخواه در حال رقص هستند و در خیابان ایرانشهر گویی یک نمایش مُد خیابانی با لباس‌های متفاوت و تیپ‌های متفاوت‌تر در جریان است؛ که البته حق هر انسانی است که برقصد و هر چه دوست دارد بپوشد. در چند قدمی آن‌ها پلیس حضور دارد اما کاری به کارشان ندارد؛ انگار همه چیز عادی است و باید خوشحال بود.
از سوی دیگر، روز مانور جان‌فدایان حکومت است؛ در حالی که زنان حامی حاکمیت رژه می‌روند، در نقطه‌ای دیگر زنان با پوشش اختیاری در دو ماراتن شرکت می‌کنند. آیا اتفاقی در حال رخ دادن است؟ آیا قرار است حاکمیت در اثر پیشروی معترضان، با مردم با گشودگی رفتار کند؟
این‌ها را بگذارید کنار صحنه‌هایی که از برخی مدارس منتشر شد؛ معلمان مدارس خصوصی برای خیرمقدم به دانش‌آموزان می‌رقصند، چه عالی! باز می‌پرسی یعنی اصلی‌ترین سنگر ایدئولوژیک نظام اسلامی در حال ترک برداشتن است؟ ممکن است چنین باشد.

به هر حال، در این سیستم هم به قول گرامشی، روشنفکران ارگانیکی وجود دارند که در بزنگاه‌ها با تحلیل‌های خود به کمک نظام حاکم می‌آیند و مثلاً می‌گويند باید فضای فرهنگی و اجتماعی را کمی گشود. اما آیا حاکمیت توان گشودن این فضا را دارد؟ به باور من نمی‌تواند؛ چون فضاهای فرهنگی و اجتماعی در خلاء شکل نمی‌گیرد، مستقل از پایه‌های مادی و اقتصادی نیست و از همه مهم‌تر، وقتی حکومت قرار نیست در عرصه سیاسی کمی گشوده شود، چطور ممکن است تن به گشودگی در عرصه فرهنگ بدهد؟

مثالش واضح است؛ در حالی که نشانه هایی در برخی حوزه‌های فرهنگی برای گشودگی فعال است، شش معلم (شکرالله احمدی، علی صفری، رسول بداقی، غفار دیندار، علی‌حسن بهامین و حجت سادات) را در نورآباد ممسنی بازداشت می‌کنند؛ شش فعال صنفی که صرفاً در یک دیدار دوستانه بوده‌اند، آن هم در زمانی که تشکل‌های صنفی بیش از هر زمان دیگری سرکوب شده و قدرت عمل میدانی خود را از دست داده‌اند. پس چرا باید این افراد دستگیر شوند؟ در همین زمان، برای دانشگاه ابلاغیه حجاب می‌آید. چرا دانشگاه محدود است اما برخی پارک‌ها آزاد و رها؟ و چرا این آزادی‌ها در نقاط دیگر تهران و شهرستان‌ها جاری نیست؟ آیا حاکمیت در حال تست کردنِ گشودن فضای اجتماعی و فرهنگی است؟

گفتیم فضاهای فرهنگی و اجتماعی در خلاء شکل نمی‌گیرند؛ پس باید سایر عرصه‌ها، از جمله عرصه اقتصاد و مناسبات آن و همچنین عرصه سیاسی را کاوید؛ سپس می‌توان بررسی کرد و دید آیا حاکمیت قادر است در این عرصه‌ها تغییرات ایجاد کند؛ مثلاً وضعیت اقتصادی را بهبود بخشد یا فضای سیاسی را اندکی باز کند؟

در طول ده سال گذشته در ایران، چهار خیزش سراسری رخ داده است: دی ۹۶، آبان ۹۸، شهریور ۱۴۰۱ و دی ۱۴۰۴. محرک اصلی قیام در سه مورد (به جز قیام ژینا) مسئله اقتصادی و معیشتی بوده است؛ هرچند در طول قیام ژینا نیز مسئله اقتصادی کاملاً به حاشیه نرفت. حال سوال اساسی این است که آیا حاکمیت بعد از بحران‌های متعدد، اکنون قادر است تضادهای اقتصادی خود را حل کند؟ کافی است وضعیت ثبات حکومت را با پیش از دی ۹۶ مقایسه کنیم؛ بی‌هیچ شکی حکومت ضعیف‌تر شده و قدرت و نفوذ منطقه‌ای خود را از دست داده است و عمق استراتژیک آن از سوریه به داخل مرزها منتقل شده است. یکی از علل مشکلات اقتصادی که به طبقه کارگر و سایر زحمت‌کشان تحمیل می‌شد، هزینه بودجه برای حفظ این عمق استراتژیک بود؛ البته رانت‌خواری، فساد ساختاری و غارت نیز از وجوه دیگر این اقتصاد است.
از سوی دیگر تمام شاخص‌های اقتصادی کلان مانند بیکاری، تورم، فقر و فلاکت و کسری بودجه رو به افزایش است. در حوزه آموزش و توسعه انسانی نیز شاخص‌هایی چون نرخ بازماندگی از تحصیل، افت تحصیلی، نابرابری آموزشی و فرار مغزها همه رو به رشد هستند. نمونه بارز و آشکار آن خروج جمعی از معلمان از شغل معلمی است. حتی بدون رجوع به این شاخص‌ها می‌توان فهمید که وضعیت معیشت و اقتصاد اکثریت مردم رو به وخامت است. از سویی حکومت درگیر جنگ و تحریم است و حتی اگر به صورت موقتی روند فساد و غارت سیستماتیک را متوقف کند، به نظر نمی‌رسد بتواند در عرصه اقتصاد به سمتی چرخش کند که اندکی عدالت در آن جاری باشد؛ در نتیجه، اعتراضات ناشی از معضلات اقتصادی و به تبع آن، مبارزه طبقاتی پابرجاست.

در عرصه سیاسی، حتی وضع برای نیروهای سیاسی از جمله باندها و جناح‌های درون حکومت بد است. این حکومت از فردای انقلاب ۵۷ تا به امروز انقباضی عمل کرده است؛ ابتدا نیروها و سازمان‌های چپ و مترقی که در پیروزی انقلاب نقش داشتند را حذف کرد، بعد در درون خود دست به تسویه زد. شقه شدن بعد از اتمام کار حزب جمهوری اسلامی آغاز شد و تا به امروز این روند ادامه داشته است. این تسویه را می‌توان در چینش جدید در رأس حاکمیت دید. حتی به زندان فرستادن حمید رسایی و صدور حکم اعدام برای روحانی توسط جانفدایان نشان از بالا گرفتن جنگ قدرت بین باندهای مختلف درون‌سیستمی دارد. حال سوال اساسی این است: آیا این حکومت قادر است در عرصه سیاسی اندکی آزادی به دیگر جریان های سیاسی و تشکل های کارگری و مدنی بدهد؟ جواب مطلقاً خیر است؛ چون اندکی آزادی سیاسی، موجب سر باز کردن تضادهای جدی اقتصادی و به تبع آن، گسیل خشم توده‌ها و وقوع اعتراض و قیامی دیگر است.

در چنین شرایطی اما حکومت، در برخی حوزه‌های اجتماعی و فرهنگیِ محدود فضا را کمی باز می‌کند و به نوعی با این سوپاپ اطمینان، جامعه را تست می‌کند. چرا محدود عمل می‌کند؟ چون حاکمیت در این عرصه نیز دچار استیصال است؛ اگر فضا را کاملاً باز کند، نیروهای جان‌فدای ایدئولوژیکش ناامید شده و از میدان به در می‌شوند؛ اگر فضای فرهنگی را کاملاً ببندد، اولاً اساساً توان اجرایی آن را ندارد، چون نسل جدید تن به مناسبات فرهنگی پیش از قیام ژینا نمی‌دهد. پس مجبور است بین حالت‌های متناقض و گشایش‌های جزیره‌ای در نوسان باشد.

حقیقت امر این است حاکمیت می داند که این نوسانات و مداراهای بخشی در حوزه اجتماعی و فرهنگیِ کنترل‌شده، به تنهایی باعث تغییر بنیادین نمی‌شود؛ حتی ممکن است بتواند به واسطه عواملش چنین جلوه دهد که در این بخش ها دارای پنانسیل تغییر است.اصولاً تغییر واقعی بر مبنای ایجاد مناسبات جدید در پایه‌های مادی (عرصه اقتصادی) و تأثیر متقابل آن بر سایر عرصه‌ها از جمله عرصه سیاسی، فرهنگی و اجتماعی ممکن است. البته این بدان معنا نیست که تغییرات ناشی از پیشروی نیروهای معترض در عرصه فرهنگی و اجتماعی را نادیده بگیریم؛ بلکه به این معناست که نه روشنفکران ارگانیک حکومت قادرند حاکمیت را با نسخه‌های تعدیل فرهنگی از این شرایط بن‌بست خلاص کنند و نه روشنفکران مخالفی که صرفاً بر امر فرهنگی و سبک زندگی تأکید می‌کنند، راه به جایی خواهند برد.

حالا می‌توان به سوال «آیا اتفاقی در حال رخ دادن است؟» پاسخ داد؛ اتفاق جدی رخ نخواهد داد، چون حاکمیت می‌داند گشودگی کامل در عرصه فرهنگی و اجتماعی، نیازمند سطحی از گشودگی در عرصه‌های سیاسی است و این امر ممکن نمی‌شود، چون قادر به پاسخ دادن به تضادهای بنیادین نیست.

از سوی دیگر حاکمیت می‌داند تغییر بنیادین را نیروهایی می‌توانند رقم بزنند که از سطحی از تشکیلات و سازمان‌یابی برخوردارند و قادرند برای حل تضادهای بنیادین قدم بردارند و قدرت سیاسی را به دست بگیرند. حکومتی که غرق در تضادهای حل‌نشده است، دقیقاً به همین خاطر از هر سطحی از سازمان‌یابی می‌هراسد و هر جا نشانه‌ای از تشکل‌یابی یا احتمال آن باشد، با خشونت به آن حمله می‌کند. در اصل، آنچه حاکمیت را به وحشت می‌اندازد، پتانسیل سازمان‌دهی، انسجام جمعی و تمرینِ همبستگیِ نظام‌مندی است که در بطن تشکل‌ها نهفته است. حاکمیت می‌داند که خطرِ واقعی نه در گشودگی نسبی فرهنگیِ جامعه در برخی پارک‌های آزاد، بلکه در همبستگی و تشکیلات سازمان‌یافته طبقه کارگر و کسانی است که تحت استثمار و ستم عینی و ملموس طبقه حاکم هستند؛ از همین رو، دست به بازداشت‌های گسترده می‌زند، اعدام‌ها را به شدت افزایش می‌دهد تا رعب و وحشت ایجاد کند و معترضان قیام دی را به پای چوبه‌های دار می‌کشد تا آشکارا اعلام کند که هیچ‌گونه نرمش و عقب‌نشینی ساختاری در کار نیست.

حال می‌توان به این پرسش بازگشت که چرا فعالان و تشکل‌های صنفی و دانشجویان و دانشگاه در فشارند؟ پاسخ روشن است؛ دانشگاه، تشکل‌ها و فعالان صنفی معلمان به این دلیل محدود و تحت سرکوب قرار دارند، چون این نهادها و افراد، برخلاف فضاهای اتمیزه‌شده عمومی، از پتانسیل اعتراضی، توان شبکه‌سازی، امکان سازمان‌یابی و قدرت سازماندهی توده‌ای جامعه برخوردارند. بیهوده نیست در هفته اول بازگشایی دانشگاه‌ها در اعتراض به سیاست‌های سرکوبگرانه، دانشجویان شعار می‌دهند:

گرانی، تورم، بلای جان مردم
بیگاری، بیکاری، حجاب زن اجباری
دانشگاه پولکی، نمی‌خوایم نمی‌خوایم
نه پادگان نه بنگاه، درود بر دانشگاه
دانشجوی زندانی، آزاد باید گردد

و بعید نیست با ادامه این روند، دانشگاه‌ها به بهانه‌های مختلف مجازی شوند.
🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 #تلگرام؛🌐 #سایت
📸 #اینستاگرام؛* 🐦 #توییترX**
📲 #واتس‌اپ؛ 🎥 #یوتیوب

🔴بیانیه کار گروه پیگیری صندوق ذخیره، مطالبات و معیشت بازنشستگان شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

از زمان تصویب قانون مدیریت خدمات کشوری در سال ۱۳۸۶ و وجود ماده‌های ۶۴ - ۸۵ و‌ ۱۲۵ این قانون بالا دستی بارقه‌های فراوان امید در دل بازنشستگان کشوری ایجاد شد و نوید روزها و سال‌های بهتری در موضوع معیشت و درمان این قشر انتظار می‌رفت و اصولا هدف از جایگزینی ق م خ ک با قوانین قبلی که تحت نام "نظام هماهنگ پرداخت"ها انجام شده بود در وهله اول عدالت و رفع انواع تبعیض‌ بین شاغلان و بازنشستگان متناظر، و سپس بین بازنشستگان هر دستگاه با دیگر دستگاه‌های دولتی بود، که در عمل این هدف قانون‌گذار تا امروز به دلیل عدم اجرای این قوانین فراهم نشده و حتی وضعیت به مراتب وخیم‌تر شده است.

متاسفانه از سال ۸۶ تاکنون همه دولت‌های قبلی و فعلی از اجرای این قوانین شانه خالی کرده و دستگاه های نظارتی نیز در همسویی با دولت‌ها از وظیفه ذاتی خود سر باز زده و در نتیجه بازنشستگان را روز به روز دچار فقر و فلاکت مضاعف در زمینه معیشت و درمان نمودە‌اند.

در دولت چهاردهم با توجه به وعده‌های پر طمطراق  انتخاباتی آقای پزشکیان، بازنشستگان انتظار اجرای قوانین فوق الذکر را از طرف دولت با عطف بە شعارهای انتخاباتی ایشان داشتند که جز وعدەهای توخالی نبود. و نه تنها بر پایه ماده ۱۲۵، افزایش سنواتی بر طبق تورم اعلامی بانک مرکزی صورت نگرفت بلکه ماده ۸۵ که هر دستگاه دولتی می بایست بازنشستگان خود را در بحث بیمه تکمیلی همچون شاغلان اش و همان بیمه تکمیلی و پرداخت سهم دستگاه متبوع بیمه نماید آن را انجام نداد و خلف وعدە کرد، و مصیبت‌بارتر آنکە به طور کلی با توجه به بندی از برنامه هفتم توسعه ، این ماده را نسخ نموده که با هیچ منطق و مواد حقوقی مطابقت ندارد، چرا که قانون مدیریت خدمات کشوری قانونی بالا دستی است. شور بختانه دولت پزشکیان رویه جدیدی را در کشور باب کردند که می توان با توجیهات غیر قانونی و بهانه‌های واهی قوانین بالا دستی را بلا اثر نمایند. وضعیتی کە تاکنون شاهدش هستیم نشان از این است که همه شعارهای ایشان در زمینه معیشت و درمان شاغلان و بازنشستگان فرهنگی جز فریب و ادعایی بیش نبوده است.

بازنشسته، امروز بیش از هر زمان دیگری به خدمات درمانی نیازمند است!
افزایش سن ، بیماری های مزمن و هزینه‌های سرسام آوری که در یکی دو سال اخیر در زمینه درمان چند برابر شده شرایطی را به وجود آورده که بیمه تکمیلی ضرورتی حیاتی برای بازنشستگان است و دولت نباید از این مهم چشم پوشی نماید. بازنشستگان به دنبال اجرای قانون، عدالت و برخورداری از امنیت درمانی هستند.

مطالبات بازنشستگان در زمینه درمان :
الف - لغو فوری نسخ ماده ۸۵ (ق م خ ک)و اجرای بی قید و شرط این ماده قانونی
ب - مشارکت پایدار دولت و صندوق بازنشستگی ( تا اجرای ماده ۸۵ )  در تامین حق  بیمه تکمیلی همچون قبل به نسبت حداکثر یک سوم توسط بازنشسته و حداقل دو سوم توسط دولت و صندوق بازنشستگی
ج - شفاف سازی قرار داد بیمه تکمیلی با شرکت بیمه فعلی با نام دی
د - پرداخت بدهی‌های صندوق به شرکت بیمه فعلی با توجه به کسر ماهیانه از حقوق بازنشستگان. مشخص نیست چرا ماهها این مبالغ کسر شده به شرکت بیمه طرف قرارداد پرداخت نمی شود؟! این پول‌ها کجا می رود و سود حاصل از آن چه می شود؟!
شور‌ بختانه این عدم پرداخت به موقع به شرکت های طرف قرارداد به لغو قرارداد مراکز درمانی با بیمه طرف قرارداد انجامیده و موجبات  استیصال و سرگردانی مضاعف  بازنشستگان را فراهم کردە و به دلیل عدم بضاعت مالی، بازنشستگان در بسیاری موارد از ادامه درمان صرف نظر نموده و مشکلات عظیمی بر آنها و خانوادەهایشان تحمیل می‌شود.

انتظار به حق ما بازنشستگان این است که فریاد بر حق و قانونی ما هر چه زودتر شنیده شود و به‌ جای شعارها و وعده‌های توخالی، تا دیر نشده مسئولان ذی ربط به قوانین مصوب عمل نمایند و بە آیندە موهوم موکول نکنند.
🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 #تلگرام؛ 🌐 #سایت
📸 #اینستاگرام؛🐦 #توییترX
📲 #واتس‌اپ؛🎥 #یوتیوب

🔴بیانیه کانون فرهنگیان اسلامشهر به مناسبت  ۵ اکتبر (۱۳ مهر ۱۴۰۵)، روز جهانی معلم

یونسکو به روال چند سال گذشته ، ۵ اکتبر روز جهانی معلم را با معرفی شعاری گرامی می دارد ، شعار سال ۲۰۲۶ روز جهانی معلم

ایستادن در کنار معلمان: ۶۰ سال حمایت از حرفه معلمی، ارتقای جایگاه معلمان و بازآفرینی فرداهایمان
اما در ایران، این روز با معلمانی که در زندان به جرم مطالبه عدالت آموزشی  استعفاهای متعدد ، معیشت فروپاشیده و کتب درسی توزیع‌نشده همزمان شده است.
کانون فرهنگیان اسلامشهر به‌درستی هشدار داده بود که آنچه در مدارس می‌گذرد، "خط مقدم آینده این سرزمین" است. اگر این سه بحران —
🔺 خروج نیروی انسانی،
🔺فروپاشی معیشت و
🔺 ناکارآمدی زیرساختی
با چاره‌اندیشی فوری و ساختاری مهار نشوند، نظام آموزشی نه در آستانه فروپاشی، بلکه در میانه آن خواهد بود.
کانون فرهنگیان اسلامشهر در آستانه ی سال تحصیلی فروپاشی نظام آموزش ایران را متذکر شده بود  و با توجه به گزارش‌های میدانی، نظام آموزشی ایران در آستانه سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۶ نه تنها با بحران‌های ساختاری مزمن دست‌وپنجه نرم می‌کند، بلکه نشانه‌های یک فروپاشی قریب‌الوقوع در حوزه منابع انسانی، معیشت و زیرساخت‌های اولیه را نیز آشکار ساخته است.
ریشه اصلی استعفاها را باید در شکاف عمیق میان درآمد و هزینه زندگی جست‌وجو کرد. بر اساس گزارش‌ها، میانگین دریافتی معلمان حدود ۲۵ میلیون تومان است، در حالی که هزینه‌های زندگی در یک شهر متوسط دست‌کم ۶۰ تا ۷۵ میلیون تومان برآورد می‌شود. این بدان معناست که حقوق یک معلم، حتی به نصف خط فقر رسمی نیز نمی‌رسد.

برای معلمان تازه‌استخدام، فاجعه عمیق‌تر است: حقوق ۱۶ تا ۱۷ میلیون تومانی آنان از حداقل حقوق یک کارگر ساده (۲۲ تا ۲۵ میلیون تومان) نیز کمتر است و حتی کفاف هزینه رفت‌وآمد را نمی‌دهد. نتیجه مستقیم این وضعیت، روی آوردن معلمان به شغل دوم یا سوم، فرسودگی شغلی و کاهش شدید انگیزه برای ماندن در حرفه است.
این شرایط در روز جهانی معلم (۵ اکتبر) که برای بزرگداشت مقام معلم نام‌گذاری شده است، به یک طنز تلخ تبدیل می‌شود: معلمی که خود برای بقای اقتصادی خانواده‌اش می‌جنگد، چگونه می‌تواند رسالت تربیتی نسل آینده را با انگیزه دنبال کند؟
بیانیه کانون فرهنگیان اسلامشهر  به بحران بودجه اشاره کرده بود ، این بحران در توزیع نامناسب و با تأخیر کتب درسی نمود عینی یافته است.
رئیس سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی از چاپ ۱۶۴ میلیون جلد کتاب خبر داده و کمبود را تکذیب کرده است؛ اما واقعیت میدانی چیز دیگری می‌گوید. گزارش هایی از عدم توزیع کتب درسی دریافت شده است .
کانون فرهنگیان اسلامشهر ضمن تبریک ۵ اکتبر به معلمان آزاده اعلام میدارد ، راه توسعه پایدار و رسیدن به جامعه پویا و متکثر از مدارس ، توجه به نظام آموزشی و مشارکت واقعی معلمان در تصمیم گیری های آموزشی از مسیر تشکل های مستقل میگذرد .

کانون فرهنگیان اسلامشهر
۱۳ مهر ماه ۱۴۰۵
🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 #تلگرام؛🌐 #سایت
📸 #اینستاگرام؛🐦 #توییترX
📲 #واتس‌اپ؛ 🎥 #یوتیوب

‍‍‍ 🔴 بیانیه انجمن صنفی معلمان فارس به مناسبت روز جهانی معلم ۵ اکتبر/ ١٣ مهرماه

آینده از کلاس های درس آغاز می شود / معلم توانمند، آینده پایدار

روز جهانی معلم در سال ۲۰۲۶ با شعار «همراه معلمان؛ ۶۰ سال پاسداری از حرفه معلمی، ارتقای جایگاه آن و شکل‌دهی به آینده‌های ما»، فرصتی است تا بار دیگر بر نقش بی‌بدیل معلمان در ساختن آینده جوامع تأکید شود؛ آینده‌ای که بدون آموزش عادلانه، رایگان و باکیفیت برای همگان، دست‌یافتنی نخواهد بود.

در حالی این روز را گرامی می‌داریم که میلیون‌ها کودک و نوجوان در سراسر جهان و هزاران دانش‌آموز در ایران همچنان از حق بنیادین آموزش محروم‌اند یا به دلیل فقر، نابرابری‌های اقتصادی و اجتماعی و فقدان حمایت‌های لازم، ناچار به ترک تحصیل می‌شوند. هر دانش‌آموزی که از کلاس درس بازمی‌ماند، رؤیایی است که ناتمام می‌ماند و آینده‌ای است که از جامعه دریغ می‌شود.

امروز آموزش در ایران بیش از هر زمان دیگری در معرض طبقاتی‌شدن قرار دارد. گسترش آموزش پولی، خصوصی‌سازی فزاینده و وابسته شدن کیفیت آموزش به توان مالی خانواده‌ها، شکافی عمیق میان کودکان این سرزمین ایجاد کرده است؛ شکافی که عدالت آموزشی را تهدید می‌کند و فرصت‌های برابر را از میان می‌برد. مدرسه نباید به مکانی تبدیل شود که در آن میزان برخورداری از آموزش، نه بر اساس استعداد و تلاش دانش‌آموزان، بلکه بر پایه وضعیت اقتصادی خانواده‌ها تعیین شود.

🔸امسال در حالی به استقبال روز جهانی معلم می‌رویم که دانش‌آموزان و معلمان بسیاری در جهان قربانی جنگ، خشونت و سیاست‌های ویرانگر شده‌اند. در کشور ما نیز کشتار خونین #دیماه که به جان‌باختن ٢٠٠ دانش‌آموز و ۱۵ معلم آزاده انجامید و همچنین جنگ خانمان‌سوزی که در نخستین روزخود ١۶٨ دانش‌آموز و معلم مدرسه #میناب را در نتیجه سیاست جنگ افروزانه حاکمان از خانواده‌ها و جامعه گرفت، زخمی عمیق بر پیکر آموزش و وجدان عمومی برجای گذاشت. هیچ آینده‌ای بر ویرانه‌های جنگ ساخته نمی‌شود و هیچ جامعه‌ای با قربانی شدن کودکان و معلمان خود به توسعه و پیشرفت دست نخواهد یافت.

در روز جهانی معلم، ضمن پاسداشت تلاش‌های خستگی‌ناپذیر معلمان، خواستار تضمین آموزش رایگان، باکیفیت و فراگیر برای همه کودکان و نوجوانان، حمایت از دانش‌آموزان بازمانده از تحصیل، رفع تبعیض‌های آموزشی و ارتقای منزلت، امنیت شغلی و معیشت معلمان هستیم، معلمانی که جواب صدای اعتراضشان #زندان و بازداشتگاه می باشد  و در حال حاضر ده ها معلم آزاده به اتهام #فعالیت_صنفی در پشت میله های زندان به سر می برند.

🔸معلمان همواره در کنار دانش‌آموزان ایستاده‌اند؛ در کنار آنان که صدایشان کمتر شنیده می‌شود، در کنار آنان که فقر و نابرابری فرصت آموختن را از آنان گرفته است.
با این حال، امروزحتی صدای معلمان نیز کمتر شنیده می‌شود. در ماه‌های گذشته شاهد افزایش خروج و #استعفای_معلمان ازنظام آموزشی بوده‌ایم؛ پدیده‌ای که ریشه در شرایط بحرانی معیشت،کاهش قدرت خرید و شکاف عمیق میان درآمد معلمان و هزینه‌های زندگی دارد. (حقوق معلم طبق برآورد دولت و کارشناسان حدود ۵٠ میلیون تومان زیر خط فقر جامعه است) ادامه این روند نه تنها زندگی معلمان، بلکه کیفیت آموزش و آینده نسل‌های بعدی را نیز با تهدیدی جدی روبه‌رو می‌کند.

در پسِ آمارهای رسمی و گزارش‌های پراکنده، چهره‌های واقعی کودکانی قرار دارند که هر روز از مدرسه دورتر می‌شوند؛ کودکانی که دفتر و کتابشان جای خود را به ابزار کار داده است؛ کودکانی که به جای نشستن پشت نیمکت‌های درس، بار سنگین فقر خانواده را بر دوش می‌کشند.

فقر تنها سفره خانواده‌ها را کوچک نمی‌کند؛ افق آینده کودکان را نیز محدود می‌سازد.

آنجا که خانواده‌ای ناچار می‌شود میان نان و آموزش  یکی را انتخاب کند، عدالت شکست می‌خورد

روز جهانی معلم را گرامی می‌داریم و بار دیگر بر این باور پای می‌فشاریم که آینده‌ای روشن، از مدرسه‌ای عادلانه، آموزش رایگان و باکیفیت و معلمی برخوردار، توانمند و محترم آغاز می‌شود.

📌در کنار معلم، در کنار آینده

📌کرامت معلم، تضمین آینده جامعه

📌معلم توانمند، آینده پایدار

📌شصت سال دفاع از منزلت معلم؛ گامی به سوی آینده‌ای بهتر
🔹🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 #تلگرام؛🌐 #سایت
📸 #اینستاگرام؛🐦 #توییترX
📲 #واتس‌اپ؛🎥 #یوتیوب

🔴بیانیه انجمن صنفی معلمان کوردستان به مناسبت ٥ اکتبر (١٣ مهر) روز جهانی معلم


   "ایستادن در کنار معلمان (۶۰ سال حمایت از حرفه معلمی، ارتقای جایگاه معلمان و بازآفرینی فرداهایمان)" بە عنوان شعار سال ٢٠٢٦ سازمان جهانی آموزش (ei) انتخاب شدە است. این شعار در همان نگاە اول حاوی دو پیام کلیدی است: ١- نقش معلمان در توسعە و ساختن آیندە حیاتی‌ست ٢- معلمان برای انجام رسالت خود بە حمایت و همراهی جامعە و ساختارهای مختلف رسمی و غیررسمی نیازد دارند.

   سیزدهم مهر (روز جهانی معلم) مناسبتی‌ست هم برای بزرگ‌داشت و قدرشناسی از زحمات و فداکاریهای معلمان و هم یادآوری این حقیقت روشن کە هیچ نظام آموزشی بدون معلمِ برخوردار از امنیت، آزادی، منزلت و معیشت عزتمندانە موفق نخواهد شد و بە اهدافش نخواهد رسید. نظام آموزشی هم کە ناکارآمد و فشل باشد وضعیت مملکت در حوزەهای اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و... قابل پیش‌بینی است.
   گرچە در برخی از مناطق جهان معلمان در شرایط بهتر و با دغدغە کمتری بە فعالیت حرفەای می‌پردازند اما متاسفانە در اکثر کشورها بە خاطر سیاستهای غلط، بحران‌های اقتصادی و رویکردهای ناکارآمد و ضدآموزشی، شرایط کاری و معیشتی معلمان با استانداردها و وضعیت مطلوب فاصلە دارد. در مملکت ما اما این مسئلە بسیار بسیار بغرنج و بحرانی‌تر است. تنوع مدارس در ایران، تبعیض آموزشی، ناامنی شغلی، فشارهای امنیتی بر معلمان منتقد و معترض، حقوق دو و سە برابر زیر خط فقر، مدارس فرسودە و امکانات محدود و بی‌کیفیت، کلاس‌های پرجمعیت، بی‌رغبتی دانش‌آموزان بە تحصیل و مدرسە و... حرفەی ذاتا جذاب و تاثیرگذار معلمی را بە یک کار سخت، پراسترس و فرسایشی تبدیل کردە است. در شرایط فعلی هم بە دلیل گرانی و تورم لگام گسیختە کە زندگی خانوادەها و بە تبع آن دانش‌آموزان و معلمان را با هزاران دلهرە و تهدید کشندە مواجە کردە، سختی کار معلمان بە مراتب بیشتر شدە، کە از پیامدهای آن می‌توان بە دو و چند شغلە بودن اکثر معلمان، استعفای معلمان جوان و... اشارە نمود.

در اغلب کشورها معلمان با تشکیل اتحادیەها و سندیکاها ضمن تقویت انسجام صنفی به دفاع از حقوق خود و دانش‌آموزان پرداختە و با انتشار نقدها و تحلیل‌ها، ایجاد کمپین‌ها، برپایی تجمعات و... حاکمان را وادار بە توجە بیشتر بە بخش آموزش می‌کنند. در کشور ما هم در اکثر استانها تشکلهای معلمی تحت عنوان کانون یا انجمن صنفی معلمان شکل گرفتە و بر مبنای حقوق مشروع و قانونی به طرح خواسته‌ها و مطالباتی نظیر عدالت آموزشی، کیفیت آموزش، نوسازی مدارس، آموزش بە زبان مادری، منزلت و رفاە نسبی معلمان و... پرداختە و نسبت بە طبقاتی شدن آموزش، ترک تحصیل دانش‌آموزان، رشد آسیب‌های اجتماعی و وضعیت فلاکت‌بار معلمان هشدار دادەاند اما پاسخ حاکمیت به این حق‌طلبی مسالمت‌آمیز معلمان همواره سرکوب، تهدید، توبیخ، پرونده‌سازی، بازداشت و اخراج بوده‌ و تلاش کرده با برخوردهای قهری و تنگ‌نظرانه و استیلای فضای ترس‌ و ناامنی بر مدارس راه را بە روی هرگونه اعتراض، انتقاد و اصلاح ببندد. هرسالە صدها معلم در سراسر کشور با احکام اداری مجازات می‌شوند یا پس از دستگیری و بازداشت با تشکیل پروندەهای قضایی روانە زندن می‌شوند. هم‌اکنون معلمان شجاع و دلسوزی چون دکتر #رضا_امانی‌فر و #مسعود_فرهیختە پشت میلەهای زندانند و #شکراللە_احمدی و #کوکب_بداقی هرکدام بە چند سال زندان محکوم شدەاند.
حاکمیت هم بیشتر از جای دیگری دست بە سرکوب می‌زند و بە جای حل کردن مسئلە مدام فشار بر انجمن‌ها و فعالان صنفی را افزایش دادە و می‌دهد. پرونده‌سازی‌های بی‌رویە، اخراج‌های فلەای، تسویەحساب‌های شخصی، عزل و جابجایی‌های بی‌مورد در سالهای اخیر بە بخشی از زندگی معلمان کوردستان تبدیل شدە و مدارس و ادارات آ.پ را بە جولانگاە حراست‌ها و گماشتەگان آنها تبدیل نمودە است. اخراج معلمان باانگیزە و توانمندی چون #سمیه_اخترشمار #کاوه_محمدزاده، #هیوا_قریشی، #پرویز_احسنی #امید_شاه‌محمدی #فرمێسک_فتاحی
#مجید_کریمی و #غیاث_نعمتی، انفصال از خدمت موقت #لقمان_اللەمرادی، #شهرام_کریمی، #لیلا_سلیمی، #صلاح_حاجی‌میرزایی و #جهانگیر_بهمنی بە همراە بازنشستگی پیش از موعد با تقلیل گروە #شیلان_یوسفی، #نسرین_کریمی و #لیلا_زارعی تبعید #لقمان_افضلی و #فیصل_نوری نمونەهای بارزی از این برخوردها و بحران‌سازی‌هاست.

ادامه مطلب را اینجا بخوانید...
🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews
ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 #تلگرام؛ 🌐 #سایت
📸 #اینستاگرام؛ 🐦 #توییترX
📲 #واتس‌اپ؛ 🎥 #یوتیوب

🔴به نام معلم، به نام آینده

✍️بیانیه به مناسبت روز جهانی معلم

روز جهانی معلم، فقط فرصتی برای تبریک و اهدای چند جمله‌ی زیبا نیست؛ فرصتی است برای آنکه یک‌بار دیگر صدای معلم شنیده شود و مسائل آموزش و پرورش، نه در حد شعار، بلکه به عنوان یک مطالبه‌ی جدی اجتماعی مورد توجه قرار گیرد.

معلم، سال‌هاست با مشکلات معیشتی، کاهش قدرت خرید، فشارهای شغلی، افزایش مسئولیت‌ها، کمبود امکانات و نگرانی نسبت به آینده‌ی حرفه‌ای خود روبه‌روست. چگونه می‌توان از معلم انتظار داشت نسلی خلاق، امیدوار و توانمند تربیت کند، اما خود او از حداقل آرامش و امنیت معیشتی برخوردار نباشد؟

در کنار معلم، دانش‌آموز نیز قربانی بخشی از همین مشکلات است. کلاس‌های پرتراکم، کمبود امکانات، فرسودگی مدارس، نابرابری آموزشی، فشارهای اقتصادی خانواده‌ها و بی‌توجهی کافی به نیازهای روحی و اجتماعی دانش‌آموزان، کیفیت آموزش را تحت تأثیر قرار داده است. عدالت آموزشی زمانی معنا پیدا می‌کند که محل تولد و توان مالی خانواده، سرنوشت تحصیلی هیچ دانش‌آموزی را تعیین نکند.

ما باور داریم آموزش و پرورش، هزینه‌ی اضافی یک جامعه نیست؛ سرمایه‌گذاری مستقیم برای آینده‌ی آن جامعه است. بنابراین، بهبود معیشت و منزلت معلم، تأمین امکانات استاندارد آموزشی، کاهش نابرابری‌ها و توجه جدی به وضعیت دانش‌آموزان، باید از اولویت‌های واقعی و عملی باشد؛ نه موضوعاتی که تنها در مناسبت‌های خاص درباره آنها سخن گفته شود.

روز جهانی معلم، روز تشکر از معلم است؛ اما تشکر واقعی، در تصمیم‌گیری‌های عادلانه، حمایت عملی و به رسمیت شناختن شأن حرفه‌ای او معنا پیدا می‌کند.

امروز مطالبه‌ی ما روشن است:

معلم شایسته‌ی زندگی شایسته است؛
دانش‌آموز شایسته‌ی آموزش عادلانه و باکیفیت است؛
و آموزش شایسته، حق جامعه است، نه امتیازی برای عده‌ای خاص.

با احترام به همه‌ی معلمان پرتلاش و دلسوز، امیدواریم روزی فرا برسد که هیچ معلمی دغدغه‌ی معیشت را بر رسالت آموزشی خود مقدم نبیند و هیچ دانش‌آموزی به دلیل فقر، کمبود امکانات یا نابرابری آموزشی، از فرصت شکوفایی استعدادهایش محروم نماند.

روز جهانی معلم، بر همه‌ی معلمان ایران گرامی باد؛
و یادمان باشد: دفاع از شأن معلم، دفاع از آینده‌ی فرزندان این سرزمین است.

انجمن صنفی فرهنگیان شاغل وبازنشسته کرمانشاه
۱۳ مهرماه ۱۴۰۵
🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews
ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 #تلگرام؛ 🌐 #سایت
📸 #اینستاگرام؛ 🐦 #توییترX
📲 #واتس‌اپ؛ 🎥 #یوتیوب