🔺 بخشی ویژۀ حادثۀ دانشگاه کابل، در روزنامۀ قدس دوشنبه ۱۹ آبان ۹۹
با سپاس از خانم زمانیان گرانقدر و دیگر دست‌اندرکاران این روزنامه.

🔹 جان پدر
🔸 محمدکاظم کاظمی
▪️ برای کشتگان دانشگاه کابل در آبان ۹۹، با اشاره به پیام معروف «جان پدر کجاستی؟»
🔻
برف لجوج آب شد و نوبهار شد
جان پدر پرنده شد و رهسپار شد

جان پدر پرنده شد و هر طرف که رفت
با دام و دانهٔ دگری سر دچار شد

گاهی به دشت و کوه و بیابان پناه برد
گاهی مقیم مملکت همجوار شد

یک روز کارگر شد و یک روز کارساز
روزی پیاده بود و زمانی سوار شد

او پشتِ چرخ بود، ولی چرخ‌دنده ساخت
او گرمِ کوره بود، ولی آبدار شد

عمر پدر به دربه‌دری‌ها تباه گشت
جان پدر ولی سند افتخار شد

جان پدر، جوالیِ مردم نمی‌شود
آن روزها تمام شد و تار و مار شد

جان پدر معلٔم و دانشور و ادیب
جان پدر وکیل و سیاستمدار شد
***
جان پدر، کجاستی امروز، شب شده است
جان پدر پرنده شد... اما شکار شد

مشهد، ۱۹ آبان ۹۹
جوالی: حمال، باربر، حمل‌کنندۀ جوال.

#جان_پدر_کجاستی
#دانشگاه_کابل
#محمدکاظم_کاظمی
#شعر_کاظمی
@asarkazemi

🔺 با سپاس از جناب محمدرضا هاشمی و دست‌اندرکاران گرانقدر شهرآرا نیوز.

🔸 دوستان گرانقدر. پاسخ‌دادن به تماس‌های تلفنی به دلایل متعدد برایم مقدور نیست. بی‌زحمت امرتان را با تلگرام و واتساپ (به صورت متنی و نه صوتی) بیان بفرمایید.
🔸 و اینک بعضی از دلایل این امر:
🔹 کار من ویراستاری و نوشتن است و به تمرکز نیاز دارد. تماس‌های تلفنی مانع تمرکز شخص می‌شود.
🔹 تماس‌های تلفنی به لطف خدا بسیار است و وقت قابل توجهی از من می‌گیرد که از توان من در این ایام خارج است.
🔹 محل کار من منزل است و آن هم در فضای عمومی خانه. صحبت‌کردن من با تلفن مزاحم دیگران است، به خصوص اگر مشغول درس یا نوشتن یا استراحت باشند.
🔹 اما در مورد پیامک و دایرکت اینستاگرام، قضیه این است که این‌ها روی گوشی تلفن است و تایپ در آنجا برایم سخت است به اضافۀ عوارضی که روی گردنم گذاشته است. من تلگرام و واتساپ را روی سیستم دارم و اینجا تایپ سریع برایم ممکن است.

🔸 شاید بعضی عزیزان بفرمایند که «این کار مهم و فوری است» یا «حالا ما بعد سالی تماس گرفتیم». قضیه این است که اغلب عزیزان امری مهم و فوری دارند و غالباً هم بعد از مدت‌ها تماس گرفته‌اند. مشکل من متأسفانه یک مشکل عمومی است.

🙏 با سپاس از درک و محبت شما.

▪️ محمدکاظم کاظمی

جان پدر کجاستی؟ 🇦🇫
شاعر: موسی عصمتی
دوتار:عبدالعزیز پرنده
تهیه کننده: علیرضا قزی
خوانش:علیرضا دلارامی(مهریار)

کاری از کانون ادب و هنر ناحیه۱ و کانون میثاق ناحیه۵ مشهد

#جان_پدر_کجاستی
#دانشگاه_کابل
#موسی_عصمتی
@bicheshmdasht2

🔷 قند پارسی
🔻جان پدر کجاستی؟
🔶 درنگی بر همدلی‌ها و همنوایی‌های همزبانان در واقعه‌ی کشته شدن دانشجویان کابل
🔻گوینده و تهیه‌کننده: زینب بیات
🔹نویسنده: محمدکاظم کاظمی
#جان_پدر_کجاستی
#همزبانان
#وطن_فارسی
#افغانستان_ایران
#رادیو_دری
@zaynabbayat

🔺 جان پدر و جان برادر

◾
مشاهده در سایت:
qudsonline.ir/news/727398

▫️پایگاه خبری تحلیلی #قدس_آنلاین
▫️در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
بله | سروش | آپارات | اینستاگرام | توئیتر | یوتیوب | قدس TV

↪️@qudsdaily
↪️qudsonline.ir

🔹 جان پدر و جان برادر
یادداشتی از من در روزنامۀ قدس ۲۰ آبان ۹۹
با سپاس از خانم زمانیان گرامی.

⭕️درختی در ازدحام غریبان

🔸به‌مناسبت زادروز ابوطالب مظفری شاعر افغانستانی ساکن مشهد

🌍بیشتر بخوانید:
https://shahraranews.ir/fa/news/49458

@ShahraraNews

👆 تولد جناب مظفری گرانقدر بر همه ما مبارک باشد.

🔷جان پدر کجاستی؟
🔻زینب بیات

رفته هزار جا دلم، جان پدر کجاستی؟
چلچله‌ی بهاری‌ام، ساکت و بی‌صداستی

دیر رسیده‌ام ولی مثل زمان کودکی
زود پریده‌ای نفس، عشق ستاره‌هاستی

قول و قرار قاصدک، رفتن و پر گشودن است
قول و قرار کرده‌‌‌ای پیش خود خداستی

گرچه ورق ورق شدی مثل کتاب و دفترت
آی نسیم نیمه جان، در همه جا رهاستی

عطر تو زنده می‌کند خاطره‌ی بهار را
نو گل پرکشیدۀ شاخ اقاقیاستی

مانده به جای تو منم، بال و پر شکسته‌‌ای
کابل دل شکسته‌‌‌ای، معبد غصه هاستی

تاب ندارد این دلم، مردم و نیمه جان شدم
نور دو چشم من بگو، جان پدر کجاستی؟
۲۱ آبان ۹۹
#جان_پدر_کجاستی؟
#دانشگاه_کابل
#زینب_بیات
@zaynabbayat

🔹 قانون باز و سیستم بسته

🔻 یادداشتی از من در سایت خبرگزاری تسنیم، دربارۀ محدودیت‌های موجود برای مهاجرین، برای داشتن خط تلفن همراه. با سپاس از دست‌اندرکاران خبرگزاری تسنیم.

https://b2n.ir/061439

لطف کنید و خبرش را پخش بفرمایید:
t.me/viraiesh/316

instagram.com/p/CHu_UVIpRG2

شب شعر مجازی «کسی نزدیک‌تر»
با حضور محمدکاظم کاظمی و زینب بیات
شنبه ۱ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۲۱
صفحۀ اینستاگرام انتشارات هزاره ققنوس
@hezarehpub

🔹 اموزش طراحی سبک هایپر رئال
🔸 ترم پاییز
▪️ از مبتدی تا پیشرفته
▪️ مدرس: مریم حسنخانی
▪️ شروع دوره: ۷ آذر ۹۹

🔻نحوه آموزش مجازیمون به این صورته که فیلمای آموزشی رو بصورت فایل و با کیفیت بالا توی کانال تلگرام میذاریم، و هنرجو ویدئوهارو دانلود میکنه...
🔻 هر ترم (ماه) ۸ جلسه و هر هفته ۲ جلسه و مدت زمان هر ویدئو ۱ ساعته
🔻 هنرجو تمریناتشو رو توی پی‌وی می‌فرسته و رفع اشکال می‌شه
🔻طول کامل دوره بین ۱۰ تا ۱۲ ترم (ماه) است
🔻شهریه هر ترم (ماه) ۸۰ هزار تومان
🔻در طول دوره چهره جوان، پیر و چهره خیس، حیوان و پرنده بصورت تابلوهای مجزا با هنرجو کار میشه و هنرجو بعد دوره به کشیدن هر تابلویی مسلط میشه
🔻 برای شروع نیاز به هیچ پیش‌زمینه‌ای نداره و دوره از صفر تا صد
هنرجو تا هر تعداد تابلویی که بخواد میتونه ادامه بده.

از امروز میتونید ثبت‌نام کنید

🔻 نشانی اینستاگرام
@maryam_hassan_khany
🔻 نشانی تلگرام
@asime_sar71

جشن واره ادبی ماورا
ارتباط با روابط عمومی:


https://t.me/mavara_jashnvareh

🔹 درگذشت قهرمان
قهرمان هر آدم، کسی است که او در کودکی و نوجوانی او را قهرمان پنداشته است. ممکن است بعدها کسانی دیگر جای آن قهرمان را پر کنند و حتی قوی‌تر هم ظاهر شوند، ولی گویا دوست نداری باور کنی که قهرمان تو می‌تواند دیگر قهرمان نباشد.
من فوتبالی نیستم. فوتبال برای من یعنی فقط جام جهانی، و این زمانی است که پا به جفت جلو تلویزیون می‌نشینم. دیگر تا چهار سال برای من نه فوتبال وجود دارد، نه تلویزیون. در چهار سال، به اندازۀ یک جام جهانی به این جعبۀ‌ جادو نگاه نمی‌کنم.
باری، برای ما فوتبال همیشه جام جهانی بود و جام جهانی یعنی برزیل و آرژانتین. چرا؟ چون آن ممالک را به خود نزدیک‌تر می‌دیدیم و خوش داشتیم حالا که آرژانتین و انگلیس می‌جنگند، دیگر آرژانتین پیروز شود، که بالاخره آمریکای لاتین، از نظر اجتماعی به آسیا نزدیک‌تر است نسبت به اروپاییِ‌ غرق در نعمات. اروپایی که همه چیز را دارد، جام را نگرفت هم نگرفت. از شما چه پنهان، در آن بازی تاریخی، من دوست داشتم که انگلیس ببازد و باخت. از این روی هیچ ناراحت نشدم که مارادونا گلی را با دست زد. «حقش بود. به جزایر فالکلند آرژانتین حمله نمی‌کرد!»
از این گذشته، چطور می‌تواند آدم مسحور بازی‌ قهرمانانی چون زیکو و مارادونا نشود؟ آن هم وقتی که در اوج «قهرمان‌دوستی» او، همین‌هایند که چشم‌ها را به خود خیره کرده‌اند. رومینیگه پیر شده است؛ بکن باوئر حالا مربی است، مربی‌ای حسابگر و نچسب؛ گردمولر را من ندیدم. فقط میشل‌پلاتینی را در اواخر کارش دیدم که البته در میان اروپایی‌ها برایم دلپذیر بود تا حدودی. دیگر ستاره‌های اروپایی هم دولت مستعجل بودند مثل پاولو روسی آقای گل ۱۹۸۲ و گاری لینه‌کر آقای گل ۱۹۸۶، که هر کدام فقط در یک جام درخشیدند.
و چنین بود که از دیرباز، برای من فوتبال در این چند نفر خلاصه می‌شد، زیکو، مارادونا و بالاخره در یک نسل بعد، روبرتو کارلوس و رونالدو. البته در چشم ما مارادونا از همه برتر بود، زنندۀ بهترین گل تاریخ فوتبال و کسی که جام جهانی ۱۹۸۶ مکزیک را هم او برای آرژانتین تصاحب کرد.
برای ما که آن «بهترین گل» را در زمان خودش دیدیم و نیز بازی فینال ۳ بر ۲ آرژانتین مقابل آلمان را در زمان خودش دیدیم و گل‌هایی را که ماردونا برای دیگران ساخت، این آدم یک جلوۀ دیگر دارد. و حالا قهرمان نوجوانی ما، دیگر نیست.


#محمدکاظم_کاظمی
#فوتبال
#مارادونا
@mkazemkazemi

⚽️ گل دوم مارادونا به تیم ملی انگلیس، در جام جهانی ۱۹۸۶ مکزیک. این گل به «گل قرن» معروف شد.
مرتبط با پست «درگذشت قهرمان»