چقدر سالها منتظر دیدن چنین تصاویری بودم.
سالهایی که در میان نمادهای بی‌شمار حمایت و همدلی با مردم فلسطین و لبنان و نیجریه و... در خیابان‌های تهران و مشهد دنبال نام افغانستان می‌گشتم. و ته دلم خالی می‌شد.
سالهایی که به دنبال شنیدن خبری تلخ از کابل چشم مان می‌ماند به تلویزیون در بخش های خبری و گوینده خبر با بی تفاوتی خبر کشته شده‌های کابل را می خواند و بعد می‌رفت سراغ خبر بعدی.
و ته دلم خالی می‌شد.
جان مادر، رفتنت چه سوزی داشت که خیابان‌های تهران را تکان داد و عواطف برج آزادی را برانگیخت؟
سپاس همزبان

#سپاس_همزبان
#جان_پدر_کجاستی
#کابل
@zaynab_bayat

"جان پدر کجاستی؟"

چه رازی در این جمله است که جگر همه را می‌سوزاند و به هم‌دردی با خانواده‌ی جان‌باختگان دانشگاه کابل وا می‌دارد؟!
کلماتی که در این جمله به‌کار رفته‌اند کلماتی بسیار معمولی و پرکاربردند اما چه شده که ترکیب آن‌ها با هم چنین تاثیر شگرفی بر جان همه گذاشته است؟

این قدرت زبان، نوع ترکیب و چینش کلمات و جادوی موسیقی است که توانسته روح‌ و روان مخاطبان را درگیر کند. به‌احتمال بسیار قوی هیچ پدری در اوضاع بحرانی، مانند آن‌چه در دانشگاه کابل رخ داد، به دنبال جفت‌وجور کردن کلام و موسیقی به شکلی ادبی و موثر نیست؛ پس چه شده که نیروی شگفت‌وخیره‌کننده‌ی این جمله‌ی کوتاه، در این موقعیت آزاد شده و گویش‌وران فارسی را چنین اندوه‌گین ساخته؟. این‌که می‌گویم "گویش‌وران فارسی"، چون دریافت نکات زبانی، احساسی و موسیقیایی ِ این جمله قطعاً برای هم‌زبانان، به‌نسبت غیرهم‌زبانان، ملموس‌تر است.
برای روشن شدن آن‌چه در نظر دارم به این مطلب استناد می‌کنم که "واج‌ها[ حروف] یا بسامد آن‌ها در شعر، تنها بر جنبه‌ی موسیقیایی کلام نمی‌افزایند، بلکه ممکن است القاگر پدیده‌ها، احساسات، تصاویر یا اندیشه‌هایی نیز باشند. موریس گرامون نخستین کسی است که این بحث را به شیوه‌ای علمی مطرح می‌کند".( قویمی، ۱۳۸۳: ۶)
ممکن است کسی بگوید ولی در مطلب بالا سخن از شعر است؛ بله! دقیقاً در پیامک "جان پدر کجاستی" نیز ما با یک شعر روبه‌روییم. اگر از دیدگاه عروض به این جمله نگاه کنیم نیم‌مصراعی از یک شعر در وزن دوری با وزن "مفتعلن مفاعلن" روبه‌روی ماست. نیم‌مصراعی که به‌علت برخورداری از غنای احساسی، عصاره‌ی مرثیه‌ای بلند است؛ مرثیه‌ای که نگرانی، عشق، هراس، چشم‌انتظاری و تمام احساساتِ این‌گونه‌ی "پدر-فرزندی" را در خود فشرده و به‌طور کامل بازتابانده است. توجه به‌کاربرد درست فعل "است" در این جمله، هم به درستیِ وزن انجامیده و هم این‌که نشان می‌دهد گویش‌وران فارسی در افغانستان به جایگاه درست کاربرد فعل "است" و تفاوت آن با فعل "هست" واقف‌اند؛ و به‌همین علت، به‌احتمال بسیار قوی اگر این جمله به‌صورت " جان پدر کجا هستی؟" بود نمی‌توانست چنین بازخوردی پیدا کند.
نکته‌ی زبانی و موسیقیایی دیگر که در این جمله نهفته است همراه شدن دو حرف (ج، س) است. "واک‌هایی مانند (ژ، ش، ج، چ) که در زبان فارسی بیان‌گر حرکتی سریع و غالباً بی‌صدا هستند، در بیان شکوِه و شکایت به‌کار می‌روند. این‌واج‌ها غالباً با واج‌های (س، ز) هم‌راه می‌شوند و تاثرات روحی گوناگونی مانند نگرانی و اضطراب ناشی از هراس، رنج و حیرت هستند و ناخشنودی انسان را نشان می‌دهند." ( نک: قویمی، ۱۳۸۳: ۶۵_ ۵۳).
جان کلام آن‌که تلفیق عمیق موسیقی و کلام در زبان فارسی دری، از پس ِ سده‌های بسیار، از میان آتش و خون، خود را چنین نمودار کرده و احساسات را در عرصه‌ی ایرانِ بزرگ به‌جوش آورده و به هم‌دردی فرا خوانده است. این خاصیت زبان نامیرای فارسی است.


مطالبی که به آنها استناد کرده ام از این منبع انتخاب شده‌اند:
قویمی، مهوش( ۱۳۸۳). آواها و القاها؛ رهیافتی به شعر اخوان ثالث.تهران: هرمس

#کبری_موسوی_قهفرخی
#جان_پدر_کجاستی

@mousavighahfarokhi

🔹 جان پدر
🔸 محمدکاظم کاظمی
▪️ برای کشتگان دانشگاه کابل در آبان ۹۹، با اشاره به پیام معروف «جان پدر کجاستی؟»
🔻
برف لجوج آب شد و نوبهار شد
جان پدر پرنده شد و رهسپار شد

جان پدر پرنده شد و هر طرف که رفت
با دام و دانهٔ دگری سر دچار شد

گاهی به دشت و کوه و بیابان پناه برد
گاهی مقیم مملکت همجوار شد

یک روز کارگر شد و یک روز کارساز
روزی پیاده بود و زمانی سوار شد

او پشتِ چرخ بود، ولی چرخ‌دنده ساخت
او گرمِ کوره بود، ولی آبدار شد

عمر پدر به دربه‌دری‌ها تباه گشت
جان پدر ولی سند افتخار شد

جان پدر، جوالیِ مردم نمی‌شود
آن روزها تمام شد و تار و مار شد

جان پدر معلٔم و دانشور و ادیب
جان پدر وکیل و سیاستمدار شد
***
جان پدر، کجاستی امروز، شب شده است
جان پدر پرنده شد... اما شکار شد

مشهد، ۱۹ آبان ۹۹
جوالی: حمال، باربر، حمل‌کنندۀ جوال.

#جان_پدر_کجاستی
#دانشگاه_کابل
#محمدکاظم_کاظمی
#شعر_کاظمی
@asarkazemi

جان پدر کجاستی؟ 🇦🇫
شاعر: موسی عصمتی
دوتار:عبدالعزیز پرنده
تهیه کننده: علیرضا قزی
خوانش:علیرضا دلارامی(مهریار)

کاری از کانون ادب و هنر ناحیه۱ و کانون میثاق ناحیه۵ مشهد

#جان_پدر_کجاستی
#دانشگاه_کابل
#موسی_عصمتی
@bicheshmdasht2

🔷 قند پارسی
🔻جان پدر کجاستی؟
🔶 درنگی بر همدلی‌ها و همنوایی‌های همزبانان در واقعه‌ی کشته شدن دانشجویان کابل
🔻گوینده و تهیه‌کننده: زینب بیات
🔹نویسنده: محمدکاظم کاظمی
#جان_پدر_کجاستی
#همزبانان
#وطن_فارسی
#افغانستان_ایران
#رادیو_دری
@zaynabbayat

🔷جان پدر کجاستی؟
🔻زینب بیات

رفته هزار جا دلم، جان پدر کجاستی؟
چلچله‌ی بهاری‌ام، ساکت و بی‌صداستی

دیر رسیده‌ام ولی مثل زمان کودکی
زود پریده‌ای نفس، عشق ستاره‌هاستی

قول و قرار قاصدک، رفتن و پر گشودن است
قول و قرار کرده‌‌‌ای پیش خود خداستی

گرچه ورق ورق شدی مثل کتاب و دفترت
آی نسیم نیمه جان، در همه جا رهاستی

عطر تو زنده می‌کند خاطره‌ی بهار را
نو گل پرکشیدۀ شاخ اقاقیاستی

مانده به جای تو منم، بال و پر شکسته‌‌ای
کابل دل شکسته‌‌‌ای، معبد غصه هاستی

تاب ندارد این دلم، مردم و نیمه جان شدم
نور دو چشم من بگو، جان پدر کجاستی؟
۲۱ آبان ۹۹
#جان_پدر_کجاستی؟
#دانشگاه_کابل
#زینب_بیات
@zaynabbayat

✳️ کتاب «جان پدر کجاستی؟» منتشر شد.

🔻 کتاب «جان پدر کجاستی؟» گزیده‌ای از شعرهایی است که برای واقعۀ تروریستی آبان ۱۳۹۹ دانشگاه کابل سروده شد. واقعه‌ای که عبارت «جان پدر کجاستی؟» آن برجسته شد و واکنش‌های عاطفی بسیاری در بین شاعران فارسی‌زبان آفرید.
این کتاب به کوشش زهرا حسین‌زاده و زیر نظر شورایی از شاعران و نویسندگان افغانستان گردآوری شده است که مرکب است از خلیل‌الله افضلی، عصمت الطاف، محمدسرور رجایی، محمدکاظم کاظمی، شوکت‌علی محمدی شاری، ابوطالب مظفری.

🔻 کتاب را انتشارات سوره مهر منتشر کرده است. در این کتاب آثاری از قریب به ۱۲۰ شاعر فارسی‌زبان را می‌خوانیم، با یادداشتی از گردآورنده و مقدمه‌هایی از سید ابوطالب مظفری و محمدکاظم کاظمی.

🔻 به سهم خودم از همه شاعران این مجموعه، گردآورندگان کتاب و دست‌اندرکاران محترم انتشارات سوره مهر سپاسگزاری می‌کنم که این اثر ‌بی‌سابقه و ماندگار را که نشانه‌ای روشن از همدلی اهالی وطن فارسی است، به سامان رساندند. شادی روح محمدسرور رجایی را هم از خداوند متعال خواهانم.

#جان_پدر_کجاستی
#شعر_فارسی
#دانشگاه_کابل

@mkazemkazemi

✳️ کتاب «جان پدر کجاستی؟» از سوی انتشارات سوره مهر منتشر شد.

🔻 این کتاب گزیده‌ای از شعرهایی است که برای واقعۀ تروریستی آبان ۱۳۹۹ دانشگاه کابل سروده شد. واقعه‌ای که عبارت «جان پدر کجاستی؟» آن برجسته شد.

🔻 کتاب به کوشش زهرا حسین‌زاده و زیر نظر شورایی مرکب از خلیل‌الله افضلی، عصمت الطاف، شادروان محمدسرور رجایی، محمدکاظم کاظمی، شوکت‌علی محمدی شاری و ابوطالب مظفری منتشر شده است.

🔻 در این کتاب آثاری از قریب به ۱۲۰ شاعر فارسی‌زبان را می‌خوانیم، از جمله عبدالغفور آرزو، زینب بیات، زهرا حسین‌زاده، مهتاب ساحل، محمدشریف سعیدی، سهراب سیرت، محمدرضا شفیعی کدکنی، احمد شهریار، عبدالحمید ضیایی، افشین علا، ضیا قاسمی، محمدکاظم کاظمی، عبدالجبار کاکایی، ابوطالب مظفری.

🔻 از همه شاعران این مجموعه، دست‌اندرکاران تدوین کتاب و مسئولان محترم انتشارات سوره مهر سپاسگزاری می‌کنم که این اثر ‌بی‌سابقه و ماندگار را که نشانه‌ای روشن از همدلی اهالی وطن فارسی است، به سامان رساندند. هم‌چنین از توجه مسئولان انتشارات به کیفیت طرح جلد اولیه و سپس اصلاح و تجدید چاپ جلد کتاب سپاسگزارم.

#جان_پدر_کجاستی
#دانشگاه_کابل

@mkazemkazemi