‍ در این چندسال که از خداوند بزرگ و متعال عمر گرفته‌ام افراد زیادی را دیده‌ام و با افراد زیادی نشست و برخاست داشته‌ام. چه بسیار کسانی که بی‌رحمانه سعی کردند و یا می‌کنند روحم را آزرده کنند؛ با این وصف خداوند بر من منت گذاشته و از میان بندگانش تعدادی را در مسیر زندگی‌ام گذاشته که همواره دوست و همراه و هم‌دل بوده‌اند و سختی‌های بی‌رحمی آن افراد اندک را بر من هموار کرده‌اند. مادر و پدرم؛ استاد عزیزم برادرم #دکتر_محمد_مرادی؛ خواهران همیشه همراهم #دکتر_معصومه_مرادی و #فاطمه_مرادی و همسر دلسوزم #سیدمجتبی_جعفری_زوج و فرزند عزیز از تر از جانم #کوثرسادات از آن‌جمله‌اند... اما دایره‌ی انسان‌های فرشته‌خصلت زندگی‌ام این‌قدرها هم محدود نیست...
اولین بار که در کتاب سوم دبیرستانم شعر "و آتش چنان سوخت بال و پرت را" اثر استاد عزیز #محمدکاظم_کاظمی را خواندم؛ هرگز فکر نمی‌کردم یک روز ایشان بشود از افراد مهم و عزیز و زندگی من. خدای را بارها و بارها برای این موهبت شکر کرده‌ام. استادی که به جرات می‌توانم بگویم همیشه‌همراهم بوده است. از او بسیار آموخته‌ام و به خود می‌بالم از این هم‌نشینی‌های هرچند بیشتر در دنیای مجازی. امروز تولد این عزیز است. کسی که در یک کلمه "انسان" است. انساتی به تمام معنا با قلبی به وسعت آسمان و مهربانی‌ای به بی‌کرانگی کهکشان‌ها... سعادت داشتیم دو سال پیش تولدشان در شیراز در خدمتتان باشیم. این عکس همان مراسم است.
از صمیم قلب تولدشان را تبریک می‌گویم و عمری طولانی و با عزت برایشان آرزومندم.
در این عکس استاد عزیزم #رضا_اسماعیلی
و نیز
#محمدحسین_انصاری_نژاد
و بزرگان دیگری نیز حضور دارند و بسیاری از بزرگان در این مراسم بودند که در قاب چشم‌تنگ دوربین عکاسی نگنجیده‌اند که همه باعث افتخار ایران‌زمین‌اند...
#مرضیه_مرادی
@marmarmoradi