⭕️چرا رعایت پروتکلهای #ضدکرونا در مدارس ممکن نیست؟
🔷پس از هفتهها تاکید بر اجرای بخشنامه آموزش و پرورش که در آن منطقههای آموزشی را از نظر گسترش بیماری کرونا به سه بخشِ سفید، زرد و قرمز تقسیم کرده و قرار بود آموزشها حضوری، نیمه حضوری و غیر حضوری باشند، ناگهان چهارشنبه وزیر آموزش و پرورش اعلام کرد که همه مدرسهها و در همه منطقهها از شنبه بشکلِ حضوری بازگشایی میشوند! این خبر همه را در شوک فرو برد. "مردم سالاری آنلاین" دیدگاه چند فرهنگی را در این زمینه جویا شده است:
🔻#صفیه_بسیم معاون یکی از دبیرستانهای پر جمعیت کرج: بیگمان تدریسِ حضوری لازم است و در برخی پایهها مانند دبستانیها و سالهای تغییر مقطع از دبستان به دور اول متوسط و دور اول به دور دوم، لازمتر و ضروریتر، ولی با کدام امکانات؟ با کدام بودجه؟ با کدام زیرساخت؟ با کدام برنامه ریزی؟ با کدام پشتیبانی؟ برای نمونه مدرسه ما دو شیفت است و هر شیفت 21 کلاس دارد و آمارِ جمعیت هر کلاس بطور متوسطه 35 نفر است، حالا بفرمایید در وضعیت زرد چطور پروتکلها را اجرا کنیم؟
🔻#زهرا_علی_اکبری، کارشناس آموزش: متاسفانه در کشور ما به دلایل متعدد از جمله مشکلات اقتصادی، عدم تجهیز مدارس و نظام آموزشی نابلد و ... خانواده ها اعتماد لازم را به نهاد آموزش ندارند. درباره بازگشایی مدرسهها یکی از ابهامهای مهم این است که کدام مدرسه در کشور تراکم دانش آموزی ندارد یا امکانات بهداشتی آنقدر به وفور دارند که منِ خانواده اعتماد کنم و فرزندم را به مدرسه بفرستم.
🔻#نسرین_محمدباقری، دبیر ریاضی: جناب وزیر در حالی با اطمینان از رعایت سختِ پروتکلها میگوید که مدیران مدارس از نداشتن بودجه برای ضدعفونی و کمبود نیروی خدماتی گلایه دارند. آقای وزیر! مدارس ایران فقط چند مدرسهای نیست که در تلویزیون نمایش داده میشود! مدرسه محل خدمتِ من ساختمانی است چهار طبقه و فقط یک نیروی خدماتی دارد! چطور یک نفر میتواند از پسِ ضدعفونی کردن مدرسه، آن هم چندین بار در طول روز برآید!؟ آیا همه دانش آموزان در بدو ورود به مدرسه تب سنجی میشوند؟ آیا مطمئن هستید هیچ معلم و دانش آموزی ناقل بیعلامت نیست؟ آیا سلامت دانش آموزان و معلمان را تضمین می کنید؟
🔻#نرگس_ملکزاده، از کادر آموزشی مدرسهای در شهرستانهای استان تهران: تصمیم ناگهانی وزیر را هیچ جور نمیشود هضم کرد! اگر قرار بود که در آخر به این نتیجه برسند که همه مدرسهها حضوری باشند پس چرا آن همه بخشنامه و فشار و کار را به مدرسهها و مدیران تحمیل کردند؟ این سردرگمی که خودشان دچارش شدهاند و ما را هم گرفتارش کردهاند، واقعا سردرگمیِ کلافه کنندهای است!
🔻#فروغ_تیموریان، دبیر جامعه شناسی دبیرستان های تهران: فقط باید تاسف خورد به حال وزارتخانه ای که جان کارکنانش برایش اهمیتی ندارد و براحتی تصمیمی میگیرد که میتواند سالها اثر آن را در خانواده ها و نسل های متمادی باقی بماند. گرچه در این میان ما معلمان باید بیشترین گله را از وزارت بهداشت و ستاد ملی کرونا بکنیم که شما در کدام جهت این تصمیم قرار دارید؟ آیا شما نیز مسئولیت جان افراد را بر عهده ندارید؟
🔻#محمدرضا_نیک نژاد، دبیر فیزیک منطقه 12 تهران: بخشنامه وزارتی که مناطق را به سه بخش سفید و زرد و قرمز تقسیم کرده بود با اندکی بازبینی و تعیین دقیق منطقهها و حساسیتهای بهداشتی میتوانست نقشه راه خوبی برای بازگشایی مدرسهها در این سالِ کرونازده باشد اما تصمیم ناگهانی و شگفتآور آموزش و پرورش، همه برنامهها را ناگهان بهم ریخت و چهره برنامهگریز در فراگیرترین نهاد اجتماعی کشور را نمایان کرد. ماهها بود که بسیاری از مدیران و معاونان و آموزگاران و خانوادهها، خود برای برای سه سناریو در سه منطقه سفید و زرد و قرمز آماده میکردند اما ناگاه و در فاصله دو روز، باید خود را برای استقبال از 14 میلیون دانش آموز آماده کنند! آیا براستی این مدیریت است؟ این برنامه ریزی است؟
🔻#حفیظ_الله_مشهور، فرهنگی: آقای وزیر! واریز سرانه بهداشتی مدارس گفتهاید. با تاکیدات زیادی که بر رعایت سختگیرانه پروتکلها دارید این سرانه کفاف خرید دستگاه تب سنج، مواد و تجهیزات ضدعفونی، شیلد و ماسک برای مصرف روزانه دانش آموزان خصوصا در مناطق محروم را میدهد؟ گفتهاید کلاس ها زوج و فرد شوند بخشی از آموزش حضوری و بخشی مجازی شود. محض اطلاع! معلم یک ماشین نیست که هر روز یک شیفت در مدرسه تدریس حضوری کند و یک شیفت دیگر گوشی به دست به تدریس مجازی بپردازد. معلم هم یک انسان عادیست که خانواده و فرزند دارد و باید به امورات آنها هم رسیدگی کند.
👇متن کامل این گزارش قابل تامل را در نشانی زیر بخوانید:
https://www.mardomsalari.ir/report/135812/
#اخبار_معلم👇🏻🍃
💠 @moalempress1
🔷پس از هفتهها تاکید بر اجرای بخشنامه آموزش و پرورش که در آن منطقههای آموزشی را از نظر گسترش بیماری کرونا به سه بخشِ سفید، زرد و قرمز تقسیم کرده و قرار بود آموزشها حضوری، نیمه حضوری و غیر حضوری باشند، ناگهان چهارشنبه وزیر آموزش و پرورش اعلام کرد که همه مدرسهها و در همه منطقهها از شنبه بشکلِ حضوری بازگشایی میشوند! این خبر همه را در شوک فرو برد. "مردم سالاری آنلاین" دیدگاه چند فرهنگی را در این زمینه جویا شده است:
🔻#صفیه_بسیم معاون یکی از دبیرستانهای پر جمعیت کرج: بیگمان تدریسِ حضوری لازم است و در برخی پایهها مانند دبستانیها و سالهای تغییر مقطع از دبستان به دور اول متوسط و دور اول به دور دوم، لازمتر و ضروریتر، ولی با کدام امکانات؟ با کدام بودجه؟ با کدام زیرساخت؟ با کدام برنامه ریزی؟ با کدام پشتیبانی؟ برای نمونه مدرسه ما دو شیفت است و هر شیفت 21 کلاس دارد و آمارِ جمعیت هر کلاس بطور متوسطه 35 نفر است، حالا بفرمایید در وضعیت زرد چطور پروتکلها را اجرا کنیم؟
🔻#زهرا_علی_اکبری، کارشناس آموزش: متاسفانه در کشور ما به دلایل متعدد از جمله مشکلات اقتصادی، عدم تجهیز مدارس و نظام آموزشی نابلد و ... خانواده ها اعتماد لازم را به نهاد آموزش ندارند. درباره بازگشایی مدرسهها یکی از ابهامهای مهم این است که کدام مدرسه در کشور تراکم دانش آموزی ندارد یا امکانات بهداشتی آنقدر به وفور دارند که منِ خانواده اعتماد کنم و فرزندم را به مدرسه بفرستم.
🔻#نسرین_محمدباقری، دبیر ریاضی: جناب وزیر در حالی با اطمینان از رعایت سختِ پروتکلها میگوید که مدیران مدارس از نداشتن بودجه برای ضدعفونی و کمبود نیروی خدماتی گلایه دارند. آقای وزیر! مدارس ایران فقط چند مدرسهای نیست که در تلویزیون نمایش داده میشود! مدرسه محل خدمتِ من ساختمانی است چهار طبقه و فقط یک نیروی خدماتی دارد! چطور یک نفر میتواند از پسِ ضدعفونی کردن مدرسه، آن هم چندین بار در طول روز برآید!؟ آیا همه دانش آموزان در بدو ورود به مدرسه تب سنجی میشوند؟ آیا مطمئن هستید هیچ معلم و دانش آموزی ناقل بیعلامت نیست؟ آیا سلامت دانش آموزان و معلمان را تضمین می کنید؟
🔻#نرگس_ملکزاده، از کادر آموزشی مدرسهای در شهرستانهای استان تهران: تصمیم ناگهانی وزیر را هیچ جور نمیشود هضم کرد! اگر قرار بود که در آخر به این نتیجه برسند که همه مدرسهها حضوری باشند پس چرا آن همه بخشنامه و فشار و کار را به مدرسهها و مدیران تحمیل کردند؟ این سردرگمی که خودشان دچارش شدهاند و ما را هم گرفتارش کردهاند، واقعا سردرگمیِ کلافه کنندهای است!
🔻#فروغ_تیموریان، دبیر جامعه شناسی دبیرستان های تهران: فقط باید تاسف خورد به حال وزارتخانه ای که جان کارکنانش برایش اهمیتی ندارد و براحتی تصمیمی میگیرد که میتواند سالها اثر آن را در خانواده ها و نسل های متمادی باقی بماند. گرچه در این میان ما معلمان باید بیشترین گله را از وزارت بهداشت و ستاد ملی کرونا بکنیم که شما در کدام جهت این تصمیم قرار دارید؟ آیا شما نیز مسئولیت جان افراد را بر عهده ندارید؟
🔻#محمدرضا_نیک نژاد، دبیر فیزیک منطقه 12 تهران: بخشنامه وزارتی که مناطق را به سه بخش سفید و زرد و قرمز تقسیم کرده بود با اندکی بازبینی و تعیین دقیق منطقهها و حساسیتهای بهداشتی میتوانست نقشه راه خوبی برای بازگشایی مدرسهها در این سالِ کرونازده باشد اما تصمیم ناگهانی و شگفتآور آموزش و پرورش، همه برنامهها را ناگهان بهم ریخت و چهره برنامهگریز در فراگیرترین نهاد اجتماعی کشور را نمایان کرد. ماهها بود که بسیاری از مدیران و معاونان و آموزگاران و خانوادهها، خود برای برای سه سناریو در سه منطقه سفید و زرد و قرمز آماده میکردند اما ناگاه و در فاصله دو روز، باید خود را برای استقبال از 14 میلیون دانش آموز آماده کنند! آیا براستی این مدیریت است؟ این برنامه ریزی است؟
🔻#حفیظ_الله_مشهور، فرهنگی: آقای وزیر! واریز سرانه بهداشتی مدارس گفتهاید. با تاکیدات زیادی که بر رعایت سختگیرانه پروتکلها دارید این سرانه کفاف خرید دستگاه تب سنج، مواد و تجهیزات ضدعفونی، شیلد و ماسک برای مصرف روزانه دانش آموزان خصوصا در مناطق محروم را میدهد؟ گفتهاید کلاس ها زوج و فرد شوند بخشی از آموزش حضوری و بخشی مجازی شود. محض اطلاع! معلم یک ماشین نیست که هر روز یک شیفت در مدرسه تدریس حضوری کند و یک شیفت دیگر گوشی به دست به تدریس مجازی بپردازد. معلم هم یک انسان عادیست که خانواده و فرزند دارد و باید به امورات آنها هم رسیدگی کند.
👇متن کامل این گزارش قابل تامل را در نشانی زیر بخوانید:
https://www.mardomsalari.ir/report/135812/
#اخبار_معلم👇🏻🍃
💠 @moalempress1
مردم سالاری آنلاين
چرا رعایت پروتکلهای ضدکرونا در مدارس ممکن نیست؟ - مردم سالاری آنلاين
پس از هفتهها تاکید بر اجرای بخشنامه آموزش و پرورش که در آن منطقههای آموزشی را از نظر گسترش ...
عیدی و پاداش پایان سال معلمان و رتبه بندی
#فروغ_تیموریان دکتری جامعه شناسی و دبیر به رویداد۲۴ میگوید:
🔸 این روزها در حالی شاهد بحثها و جدلهای معلمان و اعتراض آنها در مورد رتبهبندی هستم که بعد از ۳۰ سال تدریس جانانه و نفسگیر در انواع کلاسهای درس و مخصوصا همه ساله در پایه دوازدهم احساس کردم بارم سبکتر شده و راحتتر میتوانم به علایق و امورم برسم.
🔸هیچوقت دوست نداشتم بازنشسته بشوم و از سیستم آموزش جدا شوم چراکه فکر میکردم تنها سیستم زنده و پویای جامعه که همیشه شادابی و سرزندگی در آن جریان دارد، آموزش و پرورش است و آن هم تدریس در کنار نسل پویا و زنده آن. ولی پروسه بیمار رتبهبندی خط بطلانی کشید بر تمام آنچه فکر میکردم و انجام شد؛ و امروز فکر میکنم بعد از سالها جریان رتبه بندی را در بوق و کرنا کردن و رسانهای کردن بیش از حد آن، چه پایان تلخ و مسخرهای داشت!
🔸اول از وزیر و عملکردشان در این مدت سوال میکنم شما در بخش شایستگیهای حرفهای و تخصصی به خودتان چه نمرهای میدهید؟ اصلا مگر میشود کار یک معلم را با عدد و ارقام سنجید و اندازه گرفت بماند، ولی آیا امکان نداشت حالا که بنابر ارزیابی بود این کار منصفانه و دقیق و کمی دل خوشانهتر انجام شود؟ با دادن امتیازات پایین به همکارانی که حتی بالای ۲۷ سال سابقه تدریس دارند و بی توجهی دقیق به بندهای رتبه بندی انگیزه و شوق و توان همه معلمین را به صفر رساندهاند.
🔸امتیازهایی که بدون هیچ دقت و توجهی داده شد و سلیقهای عمل کردن ارزیابها در تعیین نمره و نبودن نظارت دقیقی بر این امتیازات و سکوت وزیر و مسئولان مرتبط یا حرفهای پوشالی که هیچکس را قانع نمیکند وضع را از اینی که هست بدتر میکند و درد را بیشتر.
🔸ایکاش جناب وزیر و دوستانشان که دستدرکار این فرآیند بودند جواب قانعکننده و درستی به معلمان میدادند و حداقل با روشن کردن وضعیت معلمین با سابقه و ارجگذاری و ارزش نهادن به زحمات آنها و تایید و تعیین رتبهبندی آنان راه را برای نو معلمان هموارتر میکردند. این خودش میتوانست کلاسی و درسی برای این افراد باشد که خودشان را چند سال بعد ببیند با کولهباری که توانست است بیاندوزد و یاد بگیرد نه این که پیش خود فکر کنند آنهایی که آن همه تجربه و مدرک و اعتبار داشتند چه امتیازی نصیب شان شد؟
🔸من با بودن اصل رتبه بندی و اجرایی شدن آن مشکلی ندارم و موافق اجرای چنین طرحی هم بودهام، اما به چه قیمتی، ما همه هزینه آن را سالهاست پرداختهایم و سبک و سنگینهای متعددی داشتهایم اگر هر طرحی درست و موثر و مثبت پیاده و اجرا شود بسیار هم خوب است و اثر گذار، اگر ارزیابی بهحق و درست باشد و همه چیز در جای خود دیده شود، بسی ارزنده و خوب است. ولی مثل همیشه آموزش و پرورش با بی برنامگی و ناپختگی کامل در این مرحله هم نمره لازم قبولی را کسب نکرد و کام همه معلمین را تلختر از تلخ کرد.
🔸بازهم مانند زمانی شد که هیچ کار کارشناسی و دقیقی انجام نشده بود و صرفا برای بستن دهان معلمین ارزیابی انجام گرفت و این بود عیدی و پاداش پایان سال اموزش و پرورش و وزیر به معلمان و مقایسه کنیم این را با سایر دستگاهها و ارگانهای مختلف و چه تلخ است در کنار حقوقهای ناچیز و کم شاغلان و باز نشستگان و دریافت یک میلیون و هشتصد هزار تومان عیدی که مسخرهترین حالت ممکن در این سیستم میباشد رتبهبندی و زدن حکمهایی که فقط شاهد افزایش یک تا دو میلیونی در آنها هستین دهنکجی دیگری است از این سیستم بیمار گونه و اینجاست که باید سوال کرد کدام انگیزه برای کار کردن وجود دارد؟ بخش جالبتر این قضیه این است که بفهمیم معلمین دارند چوب نداشتن بودجه لازم و تامین نشدن آن را میخورند و بازهم ما اندر خم یک کوچه ماندهایم.
https://s2.uupload.ir/files/img_20230319_123804_440_9qw9.jpg
✨✨کانال #اخبارمعلم
✒️ @moalempress1
#فروغ_تیموریان دکتری جامعه شناسی و دبیر به رویداد۲۴ میگوید:
🔸 این روزها در حالی شاهد بحثها و جدلهای معلمان و اعتراض آنها در مورد رتبهبندی هستم که بعد از ۳۰ سال تدریس جانانه و نفسگیر در انواع کلاسهای درس و مخصوصا همه ساله در پایه دوازدهم احساس کردم بارم سبکتر شده و راحتتر میتوانم به علایق و امورم برسم.
🔸هیچوقت دوست نداشتم بازنشسته بشوم و از سیستم آموزش جدا شوم چراکه فکر میکردم تنها سیستم زنده و پویای جامعه که همیشه شادابی و سرزندگی در آن جریان دارد، آموزش و پرورش است و آن هم تدریس در کنار نسل پویا و زنده آن. ولی پروسه بیمار رتبهبندی خط بطلانی کشید بر تمام آنچه فکر میکردم و انجام شد؛ و امروز فکر میکنم بعد از سالها جریان رتبه بندی را در بوق و کرنا کردن و رسانهای کردن بیش از حد آن، چه پایان تلخ و مسخرهای داشت!
🔸اول از وزیر و عملکردشان در این مدت سوال میکنم شما در بخش شایستگیهای حرفهای و تخصصی به خودتان چه نمرهای میدهید؟ اصلا مگر میشود کار یک معلم را با عدد و ارقام سنجید و اندازه گرفت بماند، ولی آیا امکان نداشت حالا که بنابر ارزیابی بود این کار منصفانه و دقیق و کمی دل خوشانهتر انجام شود؟ با دادن امتیازات پایین به همکارانی که حتی بالای ۲۷ سال سابقه تدریس دارند و بی توجهی دقیق به بندهای رتبه بندی انگیزه و شوق و توان همه معلمین را به صفر رساندهاند.
🔸امتیازهایی که بدون هیچ دقت و توجهی داده شد و سلیقهای عمل کردن ارزیابها در تعیین نمره و نبودن نظارت دقیقی بر این امتیازات و سکوت وزیر و مسئولان مرتبط یا حرفهای پوشالی که هیچکس را قانع نمیکند وضع را از اینی که هست بدتر میکند و درد را بیشتر.
🔸ایکاش جناب وزیر و دوستانشان که دستدرکار این فرآیند بودند جواب قانعکننده و درستی به معلمان میدادند و حداقل با روشن کردن وضعیت معلمین با سابقه و ارجگذاری و ارزش نهادن به زحمات آنها و تایید و تعیین رتبهبندی آنان راه را برای نو معلمان هموارتر میکردند. این خودش میتوانست کلاسی و درسی برای این افراد باشد که خودشان را چند سال بعد ببیند با کولهباری که توانست است بیاندوزد و یاد بگیرد نه این که پیش خود فکر کنند آنهایی که آن همه تجربه و مدرک و اعتبار داشتند چه امتیازی نصیب شان شد؟
🔸من با بودن اصل رتبه بندی و اجرایی شدن آن مشکلی ندارم و موافق اجرای چنین طرحی هم بودهام، اما به چه قیمتی، ما همه هزینه آن را سالهاست پرداختهایم و سبک و سنگینهای متعددی داشتهایم اگر هر طرحی درست و موثر و مثبت پیاده و اجرا شود بسیار هم خوب است و اثر گذار، اگر ارزیابی بهحق و درست باشد و همه چیز در جای خود دیده شود، بسی ارزنده و خوب است. ولی مثل همیشه آموزش و پرورش با بی برنامگی و ناپختگی کامل در این مرحله هم نمره لازم قبولی را کسب نکرد و کام همه معلمین را تلختر از تلخ کرد.
🔸بازهم مانند زمانی شد که هیچ کار کارشناسی و دقیقی انجام نشده بود و صرفا برای بستن دهان معلمین ارزیابی انجام گرفت و این بود عیدی و پاداش پایان سال اموزش و پرورش و وزیر به معلمان و مقایسه کنیم این را با سایر دستگاهها و ارگانهای مختلف و چه تلخ است در کنار حقوقهای ناچیز و کم شاغلان و باز نشستگان و دریافت یک میلیون و هشتصد هزار تومان عیدی که مسخرهترین حالت ممکن در این سیستم میباشد رتبهبندی و زدن حکمهایی که فقط شاهد افزایش یک تا دو میلیونی در آنها هستین دهنکجی دیگری است از این سیستم بیمار گونه و اینجاست که باید سوال کرد کدام انگیزه برای کار کردن وجود دارد؟ بخش جالبتر این قضیه این است که بفهمیم معلمین دارند چوب نداشتن بودجه لازم و تامین نشدن آن را میخورند و بازهم ما اندر خم یک کوچه ماندهایم.
https://s2.uupload.ir/files/img_20230319_123804_440_9qw9.jpg
✨✨کانال #اخبارمعلم
✒️ @moalempress1
👍28❤3