🔻سلام_یا_درود؟
🔺سلام_و_درود

#سلام، به مفهوم "سلامتی"، و سلامتی به مفهوم "بی عیب و بی‌گزند شدن، دور شدن از هر نقصی و برخورداری از عافیت است.
#سلام،نام خداوند متعال است،هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ #السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ - (او ...سلام است، بنابر استدلال،به این مفهومست که ذاتش سالم از عيب، صفاتش سالم از نقص و افعالش سالم از شر است)
چرا که خدا، هستی و کمال محض می‌باشد و هیچ نیستی، نقص، حد، نیاز و کاستی به او راه ندارد.
هنگامی که به کسی "سلام" گفته می‌شود، برای او به نام خدا، آرزوی سلامتی [جسم، روان، روح، دین، دنیا و آخرت] شده است که والاترین نمود برای خیر خواهی و محبت می‌باشد.
خدا ،خودش نیز بر بندگانش سلام می گوید: سلام بر نوح، ابراهیم،عیسی،موسی و....
این به مفهوم سرتسلیم در مقابل بندگانش فرودآوردن است؟!
از نام‌های بهشت نیز، "دارالسلام" است، به این مفهوم که جایگاه کمال و دور بودن از عیب‌ها و نقص‌ها و خلاص شدن از تعلقات فانی و بالتبع تباهی و فنا؛ و خداوند رحمان و رحیم، بندگانش را به چنین مقام و جایگاهی دعوت می‌کند:
《وَاللّهُ يَدْعُو إِلَى دَارِ السَّلاَمِ...》

#درود" از "دروته و دروسته" #به_مفهوم درستی گرفته شده است و سپس در فارسی میانه به "درود" تبدیل شده و مترادف کلماتی چون: آفرین، شادباش، به به، می‌باشد و البته برخی مفاهیم دیگری چون: دعا، ثنا، سلامتی و رحمت را نیز برای آن برشمرده‌اند.
#درود را نیز چون معادل #سلام در فارسی گرفته‌اند، همان مفاهیم سلام، تحیت، آرزوی رحمت الهی و دعای خیر را از آن فهم کرده‌اند؛ وگرنه #معانی دیگری نیز دارد، مانند: «چوب، تخته و درخت»؛ چنان که چوب‌تراش (نجار) را در فارسی «درودگر» می‌گویند. وقتی می‌گویند: «پدر خاقانی، به نام علی، در شروان، به شغل درودگری اشتغال داشت؛ یعنی چوب‌تراش و نجار بود» (رجوع شود به فرهنگ دهخدا، معین و ...).
در هیچ کجای دنیا و در هیچ زبانی، "اسم شخص" را #ترجمه نمی‌کنند. بنابراین #سلام را ترجمه نمی کنیم . زیرا مثل این است که در فارسی به جای "ادیسون" بگویند: «پسر ادی» - با به جای "انیشتاین"، بگویند: «یک سنگ» - یا به جای "تیلور"، بگویند: «خیاط» - یا به جای "شوارتزکُپف"، بگویند: «کله مشکی» - و به جای "آیِر کُپف"، بگویند: «کله تخم مرغی» - یا به جای "بیکر"، بگویند: "نانوا" – یا به جای "میلر"، بگویند: "آسیابان" و .... وقتی میگوییم اسم تو به چه معناست ، در حقیقت،یک مفهوم را طلب کرده ایم و اسم کسی را ترجمه نمی کنیم.
مثلا پرستیدن ، مرکب از پر و استادن ، به مفهوم پیرامون موضوعی متمرکزشدن است.یا اورشلیم ، مرکب از اور(آتش و روشنایی مقدس)و شالِم (رب النوع صلح)به مفهوم شهرصلح وآرامش است. شالِم ، یا شالام ، زبان عبری است. همان سالم و سلام زبان عربی .(جعفرحمیدی،تاریخ اورشلیم)
مدعیان #نژاد_پرست ،میگویند چه زمانی به کسی #درود می‌فرستید‌؟ زمانی که کار یا حرف کسی را پسندیده تحسینش می‌کنید‌. پس درود حاوی عشق محبت و انرژی مثبت شماست برای فرد، و فرستادن درود بر کسی، یعنی فرستادن بهترین آرزوها که در یک واژه خلاصه شده است ...
اما #سلام‌: سلام از ریشه "سلم" یعنی سر به فرود آوردن و به معنی تسلیم و تواضع شما در مقابل شخصی دیگر!
-پس از رنساس و تشدید جنگ با کلیسا، که به جنگ با تمامی ادیان مبدل گردید، تصمیم بر این شد که #یاد_خداوند سبحان، به هر شکلی که باشد، از اذهان دور شود؛ و اولین آن پیدا کردن جایگزین برای نام "سلام" بود، که همه روزه میان همگان رد و بدل می‌شد.
●- ابتدا در انگلیسی، واژگانی چون: صبح به خیر، ظهر به خیر (good morning ...) و بالاخره "وقت به خیر" را جایگزین نمودند که سریعاً به سایر زبان‌های اروپایی مثل فرانسوی و آلمانی و ...، سرایت کرد و بلافاصله‌ ترک‌های غرب زده در رسانه‌ها به جای سلام، ایئی گونلر، ایئی آکشاملار و ... گفتند و بالتبع در ایران نیز (حتی رسانه ملی)، این واژه‌ها رواج یافت و حتی در رسانه‌های کشورهای عربی نیز دیکته شد به جای "سلام" که موافق زبان خودشان است، «صباح الخیر و ...» بگویند!
●- بعدها متوجه شدند که همین کلمه «خیر»، خودش نام خداست و باید حذف شود، لذا "Hi" را جایگزین سلام، یا وقت بخیر کردند، بعد دیدند که "Hi" به معنای عالی و برتر نیز نام اوست، لذا به طور کلی هر گونه سلام دادنی را از اخلاق و رفتار خود خارج کردند؛ به طوری که در فیلم‌های امریکایی نیز می‌بینید که تا یکدیگر را می‌بینند، شروع به سخن می‌کنند، بدون هیچ سلامی.
حال اگر کسی دوست دارد به جای "سلام"، به مخاطب خود بگوید: "درود" بگوید، اما گمان نکند که ترجمه‌ای برای "سلام" پیدا کرده است.

http://salambarzarne.blogfa.com/post/2946

🔰 ☆‎سلام-بر-زرنه☆
📍| @salambarzarne

🔴تملق و بله قربان گویی آفتی خطرناک است که جامعه را بلعیده است.

✍ #صیدجعفرحیدریان؛

‼️بی تردید؛ دروغ و فرصت طلبی در جامعه امروزه فراگیر شده است. بطوریکه گستردگی آن روزبروز در حال فزونی است.
با اینکه معنای آنرا بخوبی درک می کنیم، اما به روی هم نمیآوریم؛ چراکه این الگوی رفتاری! راهی برای #حفظ #موقعیت، #کسب درآمد، #مقام و یا توجه بیشتر می باشد!.
↙️یکی از ویژگیهای بارز جامعه دروغگویی، تظاهر و چاپلوسی است. که برای حفظ موقعیت و دستیابی به شرایطی بهتر!، #عزت نفس خود را زیر پا گذاشته و نابود میکنیم.
و با ستایش افرادی که منافع شخصی ما به آنان گره خورده است، بُتی دروغین میسازیم تا اموراتمان بگذرد.
↙️در تعاملات روزانه مان در لفافه و کنایه صحبت میکنیم، منظورمان را به شکل #ریاکارانه ای! وارونه جلوه می دهیم.
ما مردمانی هستیم که در موقعیت سنجی های باصطلاح زیرکانه تعارف های بی پشتوانه ای! را نثار همدیگر میکنیم.
به امید اینکه در آینده بتوانیم امتیازاتی را از دیگرانی که برای ما مهم هستند بدست بیاوریم.
↙️اگر کمی تعمق کنیم، در می یابیم که ریشه اکثر غیبت ها، تهمت ها و درگیرها در سطح فردی و اجتماعی، ناشی از رفتارهای دو گانه ی ماست.
چرا که نمی خواهیم احساسات و عقاید مثبت و منفی مان را صریح، واضح و شفاف بیان کنیم.
@متاسفانه همه این ارتباطات که توام با کنایه، ابهام، دوپهلو سخن گفتن و وارونه جلوه دادن احساسات بیان می گردد در قالب رعایت مناسبات احترام آمیز به نمایش گذاشته می شود.
↙️متاسفانه  همه با هم دروغ می گوییم و معنای آنرا به خوبی درک می کنیم، اما به روی هم نمی آوریم؛ چون این الگوی رفتاری تاکتیکی برای #حفظ_موقعیت، کسب درآمد، #منزلت و یا توجه بیشتر می باشد.
↙️در واقع ریاکاری به عنوان یک #ضرورت اجتماعی در رفتارهای ما ایرانی ها ریشه دوانده و تابعی از #میراث_فرهنگی جامعه است که به ما تحمیل شده و ما هم با همین الگوهای رفتاری نادرست #خو گرفته ایم و همانند یک ژن فرهنگی به نسل های بعدی انتقال میدهیم.
↙️با نگاهی جامعه شناختی به گذشته جامعه ی ایران پی به حکومت هایی خواهیم برد که حاکمان مستبد فرمان می راندند و زیردستان به جز اطاعت و فرمانبری نقش دیگری نداشتند.
در این #نظام_سلطه، زندگی خصوصی و اجتماعی افراد #فرودست تحت نفوذ افرادی قرار داشت که در موقعیت های #فرادستی قرار داشتند.
در واقع اولین مشخصه ی این نظام ها ناامنی بوده و بر این اساس در می یابیم که بین ارباب و رعیت در تمامی سطوح ارتباطی، دروغگویی و چاپلوسی برای بدست آوردن امنیت اقتصادی و اجتماعی به شدت رواج داشته است.
↙️با تعمق در مناسبات رسمی و غیر رسمی پی می بریم که این  ژن فرهنگی که در یک بستر تاریخی- اجتماعی به ما تحمیل شده، همچنان به عنوان یک الگویِ رفتاری پذیرفته شده در جامعه امروزی ما رواج دارد و مشاهده می کنیم که #تملق_و_چاپلوسی به اشکال متنوع و در #لایه های_مختلف_اجتماعی بازتولید می شود،...
© لذا القاب و عناوین #تحقیرشونده ای همچون نوکر، مخلص، دست بوس، قربان، چاکر و … مفاهیم رایجی هستند که افراد فرودست در برابر اشخاص فرادست به کار می گیرند تا از مزایای این حقارت گویی ها چیزی عایدشان گردد.

↙️در واقع اغراق، بزرگنمایی و غلوگویی در مورد افراد فرادست و تحقیر افراطی خود،. به عنوان یک تاکتیک موفقیت آمیز در رفتار ما ریشه دوانده و حاکم بر رفتارهای ماست و همه ی این تعریف، تمجید و بله قربان گویی ها تحت عنوان احترام تلقی می گردد و از سوی دیگر، مشاهده می کنیم کوچکترین مخالفت با عقیده و یا نقدی منصفانه از سوی انسان های آزاده و فرهیخته ی جامعه، به عنوان بی احترامی تلقی شده و منجر به طرد اجتماعی شان می گردد که  این معنای ضمنی ما را وا می دارد که برای ابراز احترام به افرادی که گره گشایی کارمان به موافقت آنان وابسته است به مجیز گویی از آنان بپردازیم و بر همین اساس است که در مقابل عیوب افرادی مانند رئیس، کارفرما، استاد، همسر و … سکوت ناخواسته ای را اختیار می کنیم. زیرا اگر مخالفتی صورت بگیرد، توهین تلقی شده و به خشم و غضب آنان منجر می شود و شاید آرامش زندگی مان برای همیشه به مخاطره بیفتد.
باری وابستگی به پسُت و مقام و میز و ریاست نیز از جمله ضعف های چنین افرادی است.
#درود

✔️ #سلام_بر_زرنه
⬇️🔻⬇️🔻⬇️
@salam_bar_zarneh