🔷🔶🔹🔸
@AdabSar

🔅آشنایی با نام‌های ایرانی

«فرانک»
🦋🦋 "فرانک" نامی زیبا و شاهنامه‌ای است.
گفته می‌شود "فرانک" دگرگون‌شده‌ی "پروانگ" یا "پرانگ" به چم پروانه یا جانور پران کوچک است. همچنین "فرانک" نام دیگر پرنده‌ی سیاه‌گوش است که در بیشه جلوتر از شیر می‌رود و با سدای خود جانوران را از آمدن شیر آگاه می‌کند. دهخدا "فرانه" و "فرانک" را یکی می‌داند.

🦋🦋 "پران" هم‌ریشه با پریدن و سبکبار چون پر و پری است. "ــَک" دگرگون شده‌ی "ــَگ"، پسوند کوچک و دوست‌داشتنی نمایاندن است. "فرانک" به مانی "پروانه" است.

🦋🦋 فریدون جنیدی، شاهنامه‌پژوه، می‌گوید "فرانک" و "فریدون" از یک ریشه هستند. از این دید "فرانک" دگرگون شده‌ی "سه‌آنک" یا "ثری‌انک" اوستایی است و نشانه‌ی سه‌پاره شدن آریاییان است. "ثری" امروز در پارسی به شماره‌ی ۳ و در انگلیسی به three دگرگون شده است.

🦋🦋 "فرانک" در شاهنامه‌ی فردوسی:
۱- نام مادر "فریدون" پیشدادی و همسر "آبتین" که ناگزیر شد فرزندش فریدون رو در بیشه‌ی مازندران و نزد گاوها رها کند. "فریدون" در بیشه(جنگل) پرورش یافت:
- "فران" بُدَش نام و فرخنده بود
به مهر "فریدون" دل آکنده بود!

۲- نام دختر برزین و یکی از همسران بهرام‌گور:
- مهین‌دخت را نام ماه‌آفرید
"فرانک" دگر بُد، دگر شنبلید!
#شاهنامه #فردوسی

🇮🇷🇮🇷 شماری از نام‌های ایرانی دخترانه و پسرانه‌ی هم‌آوا:
👧🏻 بارانک، فریماه، فریناز، فریوَش، فَروَه و...
👦🏻 فربد، فراز، فرزاد، فرشید، فرداد و...


#پریسا_امام_وردیلو
#نام_دخترانه_ایرانی
#فرانک
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar

🔅آشنایی با نام‌های ایرانی

«فرانک»
🦋🦋 "فرانک" نامی زیبا و شاهنامه‌ای است.
گفته می‌شود "فرانک" دگرگون‌شده‌ی "پروانگ" یا "پرانگ" به چم پروانه یا جانور پران کوچک است. همچنین "فرانک" نام دیگر پرنده‌ی سیاه‌گوش است که در بیشه جلوتر از شیر می‌رود و با سدای خود جانوران را از آمدن شیر آگاه می‌کند. دهخدا "فرانه" و "فرانک" را یکی می‌داند.

🦋🦋 "پران" هم‌ریشه با پریدن و سبکبار چون پر و پری است. "ــَک" دگرگون شده‌ی "ــَگ"، پسوند کوچک و دوست‌داشتنی نمایاندن است. "فرانک" به مانی "پروانه" است.

🦋🦋 فریدون جنیدی، شاهنامه‌پژوه، می‌گوید "فرانک" و "فریدون" از یک ریشه هستند. از این دید "فرانک" دگرگون شده‌ی "سه‌آنک" یا "ثری‌انک" اوستایی است و نشانه‌ی سه‌پاره شدن آریاییان است. "ثری" امروز در پارسی به شماره‌ی ۳ و در انگلیسی به three دگرگون شده است.

🦋🦋 "فرانک" در شاهنامه‌ی فردوسی:
۱- نام مادر "فریدون" پیشدادی و همسر "آبتین" که ناگزیر شد فرزندش فریدون رو در بیشه‌ی مازندران و نزد گاوها رها کند. "فریدون" در بیشه(جنگل) پرورش یافت:
- "فران" بُدَش نام و فرخنده بود
به مهر "فریدون" دل آکنده بود!

۲- نام دختر برزین و یکی از همسران بهرام‌گور:
- مهین‌دخت را نام ماه‌آفرید
"فرانک" دگر بُد، دگر شنبلید!
#شاهنامه #فردوسی

🇮🇷🇮🇷 شماری از نام‌های ایرانی دخترانه و پسرانه‌ی هم‌آوا:
👧🏻 بارانک، فریماه، فریناز، فریوَش، فَروَه و...
👦🏻 فربد، فراز، فرزاد، فرشید، فرداد و...


#پریسا_امام_وردی
#نام_دخترانه_ایرانی
#فرانک
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

💫

آنقَدَر نیمه‌نماها به تنم زخـم زدند

نیمه‌ی گمشده‌ام آمد و نشناخت مرا

#فرانک_فردوسی
@AdabSar

🔥 @AdabSar 🔥

سده و افسانه‌ی پیدایش آتش به دست هوشنگ
بر پایه‌ی داستان شاهنامه‌ی فردوسی
نویسنده #فرانک_دوانلو
برگردان به پارسی #ادبسار ‏

🔥🔥 هوشنگ، فرزند سيامک، نوه‌ی گيومرت، با گروهى در کوه بودند که خزنده‏‌اى در دوردست دیدند. مارى با رنگ سياه، تيره‌تن، تيزتاز، بلندبالا، با دو چشم چون چشمه‌ی خون و دودى كه از دهانش بيرون می‌آمد و جهان را تيره‏‌گون نموده بود.
هوشنگ باهوش و باخرد برای کشتن مار سنگى به سوى او پرتاب کرد. مار ويرانگر از دید جهانجو می‌گريزد. سنگ کوچک به سنگ بزرگ‌ترى برخورده و شکست. از برخورد آنان شید(نور)ى پديد آمد و آتشى روشن گشت. جهاندار بر جهان‌آفرين نيايش برد که چنين روشنايى را به او پیشکش نموده است و از آن پس آتش را آنامیت(قبله) خود نهاد که: اين آتش و روشنايى ایزدی است و اگر باخرد باشید بايد آن را نیایش نمایيد.
شبانگاه، شاه آتشى چون کوه بر افروخت و برای یافتن‌اش، جشنى بپا نمود و نام آن را جشن سده نهاد. شاهى که از آبادکردن جهان شاد می‌گشت و جهانى از او به نيکى ياد می‌کند.

🔥🔥 گزیده‌ای از سروده‌ی هوشنگ و پیدایش آتش:
جهاندار پيش جهان‌آفرين
نيايش همى کرد و خواند آفرين‏

که او را فروغى چنين هديه داد
همين آتش آنگاه قبله نهاد

بگفتا فروغی‌ست اين ایزدی
پرستید باید اگر بخردى‏

شب آمد بر افروخت آتش چو کوه
همان شاه بر گرد او با گروه‏

یکى جشن کرد آن شب و باده خورد
سده نام آن جشن فرخنده کرد

ز هوشنگ ماند اين سده يادگار
بسى باد چون او دگر شهريار!
#شاهنامه #فردوسی

#فرهنگ_ایران #جشن_سده
🔥 @AdabSar 🔥

💫

آنقَدَر نیمه‌نماها به تنم زخـم زدند

نیمه‌ی گمشده‌ام آمد و نشناخت مرا

#فرانک_فردوسی
@AdabSar

🔥 @AdabSar 🔥

سده و افسانه‌ی پیدایش آتش به دست هوشنگ
بر پایه‌ی داستان شاهنامه‌ی فردوسی
نویسنده #فرانک_دوانلو
برگردان به پارسی #ادبسار ‏

🔥🔥 هوشنگ، فرزند سيامک، نوه‌ی گيومرت، با گروهى در کوه بودند که خزنده‏‌اى در دوردست دیدند. مارى با رنگ سياه، تيره‌تن، تيزتاز، بلندبالا، با دو چشم چون چشمه‌ی خون و دودى كه از دهانش بيرون می‌آمد و جهان را تيره‏‌گون نموده بود.
هوشنگ باهوش و باخرد برای کشتن مار سنگى به سوى او پرتاب کرد. مار ويرانگر از دید جهانجو می‌گريزد. سنگ کوچک به سنگ بزرگ‌ترى برخورده و شکست. از برخورد آنان شید(نور)ى پديد آمد و آتشى روشن گشت. جهاندار بر جهان‌آفرين نيايش برد که چنين روشنايى را به او پیشکش نموده است و از آن پس آتش را آنامیت(قبله) خود نهاد که: اين آتش و روشنايى ایزدی است و اگر باخرد باشید بايد آن را نیایش نمایيد.
شبانگاه، شاه آتشى چون کوه بر افروخت و برای یافتن‌اش، جشنى بپا نمود و نام آن را جشن سده نهاد. شاهى که از آبادکردن جهان شاد می‌گشت و جهانى از او به نيکى ياد می‌کند.

🔥🔥 گزیده‌ای از سروده‌ی هوشنگ و پیدایش آتش:
جهاندار پيش جهان‌آفرين
نيايش همى کرد و خواند آفرين‏

که او را فروغى چنين هديه داد
همين آتش آنگاه قبله نهاد

بگفتا فروغی‌ست اين ایزدی
پرستید باید اگر بخردى‏

شب آمد بر افروخت آتش چو کوه
همان شاه بر گرد او با گروه‏

یکى جشن کرد آن شب و باده خورد
سده نام آن جشن فرخنده کرد

ز هوشنگ ماند اين سده يادگار
بسى باد چون او دگر شهريار!
#شاهنامه #فردوسی

#فرهنگ_ایران #جشن_سده
🔥 @AdabSar 🔥

آموزگار می‌گوید:
بالاترین ارج کشته‌شدن در راه دین است.
پدر می‌گوید:
بزرگ‌ترین سربلندی کشته‌شدن در راه میهن است.
و من می‌خواهم بدانم
آیا کسی در این جهان نیست که از ما بخواهد زنده بمانیم؟

#فرانک_مک_کورت(خاکسترهای آنجلا)
فرستنده #مهین_دری

🌳🪓🦋 @AdabSar

🔥 فردوسی و داستان پیدایش جشن سده


🔥 درباره‌ی پیدایش جشن سده بسیار گفته‌اند.
یکی از افسانه‌های ایرانی که گویا بر شاهنامه‌ی فردوسی استوار است، می‌گوید که جشن سده جشن پیدایش آتش به دست هوشنگ، پادشاه پیشدادی است. بر این پایه هوشنگ چهار پشت پس از گیومرت (کیومرث) زاده شد. در افسانه‌ها گیومرت نخستین آدم روی زمین بود.

🔥 ولی شاهنامه‌پژوهانی چون «جلال خالقی مطلق» و «مصطفا جیحونی» می‌گویند که داستان پرتاب سنگ به سوی مار و پیدایش آتش به دست هوشنگ داستانی از شاهنامه نیست و در دست‌نویس فلورانس شاهنامه نیز دیده نمی‌شود. به باور آن‌ها این داستان پس از فردوسی به شاهنامه افزوده شده، در ایران باستان چنین باوری نبود و در هیچ‌یک از نیپیک(کتاب)های ایران‌شناسی پیش و پس از فردوسی این داستان دیده نمی‌شود. زیرا پیدایش آتش بسیار کهن‌تر از زمان هوشنگ است.

🔥 «فریدون جنیدی» می‌گوید دو سوم شاهنامه پس از فردوسی به آن افزوده شده ولی درباره‌ی داستان هوشنگ سخنی نمی‌گوید.

🔥 چندتن از شاهنامه‌پژوهان با خالقی مطلق همداستان نیستند و سروده‌ی پیدایش آتش به دست هوشنگ را از آن فردوسی می‌دانند.
شاید پیدایش این افسانه از این همسانی (شباهت) است که هوشنگ به چَم (معنی) خوب، درخشان، خانه‌ی خوب، نخست‌زاد، پیش‌آفریده و نماد فروغ و روشنایی است و آتش نیز نخستین آفریده‌ی ایزد برای زمین خوانده می‌شد.

🔥 چنانچه افسانه‌ی پیدایش آتش به دست هوشنگ پیشدادی را فردوسی سروده باشد، می‌توان جشن سده را بجا مانده از زمان پادشاهی هوشنگ دانست. ابوریحان بیرونی نیز آن را یادگار زمان فریدون می‌داند. داستان هوشنگ و پیدایش آتش را از فرانک دوانلو بخوانید:
t.me/AdabSar/9922

✍ #پریسا_امام_وردیلو
#جشن_سده

🔥 @AdabSar