افغانستان: دو مسیر حقوقی برای پاسخ‌گویی به آزار و تعقیب جنسیتی

محدودیت‌ها و محرومیت‌های گسترده‌ای که طالبان علیه زنان و دختران در افغانستان اعمال کرده‌اند، در سطح بین‌المللی از طریق دو مسیر حقوقی جداگانه با واکنش روبه‌رو شده است.

در ژوئیه ۲۰۲۵، دیوان کیفری بین‌المللی برای هبت‌الله آخوندزاده، رهبر طالبان، و عبدالحکیم حقانی، رئیس دادگاه عالی طالبان، قرار بازداشت صادر کرد. دیوان اعلام کرد که دلایل معقولی وجود دارد، که این دو نفر در ارتباط با آزار و تعقیب زنان و دختران به دلایل جنسیتی مسئولیت کیفری دارند.

در مسیری جداگانه، استرالیا، کانادا، آلمان و هلند بر اساس کنوانسیون رفع همه اشکال تبعیض علیه زنان (CEDAW)، روندی حقوقی را علیه افغانستان آغاز کرده‌اند و طالبان را به ارتکاب نقض‌های گسترده و نظام‌مند حقوق زنان متهم کرده‌اند.

هیچ‌یک از این دو روند رسماً با عنوان «آپارتاید جنسیتی» مطرح نشده اند. «آپارتاید جنسیتی» در حال حاضر به‌عنوان جرمی مستقل در اساسنامه رم به رسمیت شناخته نشده است.

با این حال، افغانستان به یکی از نمونه‌های مهم در بحث فزاینده بین‌المللی درباره این موضوع تبدیل شده است که آیا و چگونه «آپارتاید جنسیتی» باید در حقوق بین‌الملل به رسمیت شناخته شود.



@iranhrdc
#از_نگاه_و
#روز_بین‌المللی_دختر
#روز_دختر
#آپارتاید_جنسیتی
#افغانستان
#حقوق_بشر

Afghanistan: Two Legal Paths to Accountability for Gender-Based Persecution

The Taliban’s system of restrictions on women and girls in Afghanistan has prompted action through two distinct international legal pathways.

In July 2025, the International Criminal Court issued arrest warrants for Taliban Supreme Leader Haibatullah Akhundzada and Chief Justice Abdul Hakim Haqqani, finding reasonable grounds to believe that they bear criminal responsibility for the persecution of women and girls on gender grounds, among others.

Separately, Australia, Canada, Germany, and the Netherlands have initiated proceedings against Afghanistan under the Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination against Women (CEDAW), alleging widespread and systematic violations of women’s rights.

Neither proceeding is formally brought as a case of “gender apartheid.” The term is not currently recognized as a standalone crime under the Rome Statute.

Yet Afghanistan has become a central case in the growing international debate over whether and how gender apartheid should be recognized in international law.

@iranhrdc
#ThroughHerEyes
#InternationalDayOfTheGirl
#DayOfTheGirl
#GenderApartheid
#Afghanistan
#HumanRights

از شهریور تا دی ۱۴۰۱، مرکز اسناد حقوق بشر ایران کشته‌شدن ۱۱۶ شهروند را در مناطق کردنشین ایران و ۱۵ شهروند کرد دیگر را در سایر نقاط کشور به‌طور مستقل راستی‌آزمایی کرد. ۱۳ نفر از کشته‌شدگان کودک بودند. ۱۲ نفر در حالی که هیچ تهدیدی ایجاد نمی‌کردند، از پشت سر هدف گلوله قرار گرفتند. ۳۰ نفر شبانه به خاک سپرده شدند و دست‌کم شش خانواده برای تحویل گرفتن پیکر عزیزانشان مجبور به پرداخت پول شدند. با وجود ادعاها درباره انجام تحقیقات، هیچ‌یک از این تحقیقات تاکنون نتایج خود را منتشر نکرده است.

متن کامل گزارش را از طریق لینک زیر بخوانید:
https://iranhrdc.org/protests-in-the-kurdish-areas-of-iran/

@iranhrdc
#اعتراضات_ایران
#زن_زندگی_آزادی
#کردستان
#پایان_مصونیت
#حقوق_بشر_در_ایران

Between September and December 2022, IHRDC verified the killing of 116 citizens in the Kurdish areas of Iran, and 15 more Kurdish citizens elsewhere in the country. Thirteen were children. Twelve were shot from behind while posing no threat. Thirty were buried at night, and at least six families had to pay to retrieve the body of their relative. No investigation has ever published its findings.

Read Unleashed Violence here:
https://iranhrdc.org/protests-in-the-kurdish-areas-of-iran/

@iranhrdc
#IranProtests
#WomanLifeFreedom
#Kurdistan
#EndImpunityInIran
#HumanRightsInIran

این ماه، مروری داریم بر اعتراض‌ها و سرکوب‌های سال‌های اخیر در ایران؛ الگوهای تکرارشونده سرکوب و پرونده‌هایی که با گذشت سال‌ها همچنان باز هستند.

چهار سال پیش، در ۸ مهر ۱۴۰۱، نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی در زاهدان به سوی مردم تیراندازی کردند؛ هم به معترضان مقابل کلانتری ۱۶ و هم به نمازگزارانی که در مصلای بزرگ حضور داشتند.

در بعدازظهر آن روز، دست‌کم ۹۴ نفر کشته شدند؛ ۴۵ نفر از آنان در مصلای بزرگ جان باختند، جایی که هزاران نفر برای نماز حضور داشتند. ۱۵ نفر از قربانیان کودک بودند.

تا امروز، هیچ فرمانده یا آمر این کشتار پاسخگو نشده است. شکایت‌ها بایگانی شدند، خانواده‌ها تحت فشار قرار گرفتند و «تروریست‌ها» مسئول کشتار معرفی شدند.

در دی ۱۴۰۴، همان الگوهای سرکوب دوباره تکرار شد؛ این‌بار در مقیاسی بسیار بزرگ‌تر و در سراسر ایران.

جمعه خونین زاهدان را مرور می‌کنیم، چون این پرونده هیچ‌گاه بسته نشد.

گزارش کامل:
https://iranhrdc.org/bloody-friday-in-zahedan/#_ednref76

@iranhrdc
#اعتراضات_ایران #جمعه_خونین_زاهدان #جمعه_خونین #پایان_مصونیت #حقوق_بشر_در_ایران