#کولبری و #سوختبری کنش‌هایی فردی نیستند. #کولبر و #سوختبر یک فرد نیستند. وقتی می‌گوییم «کولبر/سوختبر را نکشید» دقیقاً در حال بازتولید یک اشتباه بزرگ هستیم: تقلیل کولبری/سوختبری به کنشی فردی، تقلیل کولبر و سوختبر به فرد. در حالِ تقلیل یک وضعیت به یک فرد یا یک گروه هستیم. چه کسی کولبر/سوختبر را می‌کشد؟ این‌جا نیز شاهد تقلیل یک فرآیند ساختاری و تاریخی به یک کنش فردی هستیم. کسی کولبر/سوختبر را نمی‌کشد. آنچه آن‌ها را می‌کشد، یک وضعیت استعماری و تاریخی است. آن‌ها سوژه‌‌هایی هستند که در میانه این فرآیند به تعلیق درآمده‌، گرفتار شده‌ و به زبانی ساده‌تر به دام افتاده‌اند.
کولبری و سوختبری محصول یک وضعیت ستمگری هستند؛ محصول یک وضعیت استعماری، برآیند اردوگاهی شدن زیست انسانی‌ست. کولبر و سوختبر دقیقاً سوژه‌های اردوگاهی هستند؛ اردوگاهی که ساختارمند است، اردوگاهی که هیچ فردی بر آن حاکم نیست، بلکه این یک منطق است که بر آن حکمرانی می‌کند: منطق فاشیسم.


-تصاویری از تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی رژیم در نوارمرزی کوردستان به سوی کولبران

#کولبر_نیوز
#انقلاب_ژینا
#اعتراضات_سراسری

◾زخمی شدن یک کولبر اهل پیرانشهر در مناطق مرزی مریوان

روز پنج‌شنبه ۲۸ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲، یک کولبر اهل بە نام "فاروق عزیزی" توسط نیروهای مرزی رژیم زخمی شد.


به گزارش کولبر نیوز، روز پنج‌شنبه ۲۸ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲ یک کولبر اهل پیرانشهر با هویت "فاروق عزیزی" فرزند اسکندر توسط نیروهای مرزی رژیم در مناطق مرزی مریوان در نزدیکی روستای "مێرگەدرێژ" زخمی شدە است. این کولبر جهت مداوا بە یکی از مراکز درمانی در شهرستان "سوران" و از آنجا به "اربیل" در اقلیم کردستان عراق منتقل شده است.

با استناد به آمار ثبت شده در کولبر نیوز در سال ١۴٠١ جمعاً ٢٣۴ کولبر در مناطق مرزی و مسیرهای بین جاده‌ای استان‌های آذربایجان غربی، کردستان و کرمانشاه بر اثر عواملی هم‌چون تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی رژیم، بهمن و سرمازدگی، رفتن روی مین، مین از کوه و ارتفاع و سایر موارد کشته و زخمی شده‌اند.
از این تعداد جمعاً ٣٩ کولبر معادل (%١٧) کشته و ١٩۵ کولبر معادل (%٨٣) زخمی شده‌اند.
از مجموع ٢٣۴ کولبری کە در سال ١۴٠١ کشتە و زخمی شدەاند، جمعاً ١٧٢ مورد معادل (%٧۴) با تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی صورت گرفتە است.
http://bitly.ws/ESqz

#تکمیلی

‏بنا بە آخرین گزارشات رسیده به کولبر نیوز، محاصره صدها ‎#کولبر توسط نیروهای نظامی رژیم در مناطق مرزی ‎#تەتە هورامان و هانەگەرمڵە نزدیک بە دو روز است کە همچنان ادامه دارد. این ‎#کولبران ساعت‌هاست که بدون دسترسی به آب و غذا در کمین نیروهای مرزی رژیم گرفتار ماندەاند. برخی از منابع همچنین از استقرار تعداد زیادی از نیروهای انتظامی و فضای به شدت ملیتاریستی مناطقی که مسیر عبور و مرور کولبران است خبر می‌دهند.

#کولبر_نیوز
#ژینا_امینی
#اعتراضات_سراسری

شاید مفهومِ «موزلمان» بهتر بتواند شرایطِِ زیستی #کولبران در #کوردستان را توصیف نماید. #موزلمان که معادل آلمانی واژه‌ی مسلمان است، اصطلاح عامیانــه‌ای بود که در دوره‌ی حکومت نازی‌هــا در #آلمان برای نامیدن قربانیان اردوگاه جنگی که هر امید زنده ماندنی را از دســت داده بودند، به کار می‌رفت. آن‌ها در حالی که پاهایشــان را توی شکمشان جمع کرده بودند، چمباتمه می‌زدند، شانه‌هایشــان خم و سرشان پایین افتاده و یاس سراپای وجودشان را در بر گرفته بود.
نویســنده یهودی و از بازماندگان هولوکاســت  «پریمو لوی» می‌گوید اگر می‌توانست تمام بدبختی‌های روزگار را در یک تصویر جمع کند، بی‌شک همین تصویــر را انتخاب می‌کرد.
بــه هر حال، کولبری در کوردســتان به هیچ وجه امری شــخصی، فردی و گروهی نیســت، بلکه امری ســاختاری و کلان اســت. بدون درکِ مکانیزم‌های ســاختاری و تاریخی که این پدیده را شکل داده‌اند، نمی‌توان فهمِ درستی از این پدیده ارائه داد. کولبری اساساً در موقعیتِ «مرز» اتفاق می‌افتد و فهمِ سیاستِ تولید #مرز می‌تواند به درک این پدیده کمک نماید.

#ژینا_امینی
#انقلاب_ژینا
#اعتراضات_سراسری

#زنان_کولبر
صورت‌ها با روسری‌ها، قاب گرفته شده‌اند. تن‌ها خزیده‌اند زیر چند لایه لباس ضخیم برای در امان ماندن از سرما. شال‌هایی دور کمرها تاب خورده‌اند برای راست کردن قامت‌شان شاید هم حفاظی باشند در برابر سرما؛ اما همگی کمر خم کرده‌اند. شال‌های بافت هم دور پاها پیچ‌اند تا نزدیکی زانوها. یکی تلویزیونی را به دوش می‌کشد؛ تلویزیون یکی از خانه‌های دور در شهری دورتر را. آن یکی زیر بار یخچال قامتش دوتا شده. کاروان اسباب‌خانه است که از میان کوه‌ها و کوره‌راه‌ها راه باز می‌کند برای چندرغازی که انتظارش را می‌کشد.
زنان محصورشده در لباس‌های ضخیم و مردانه، بار اجبار را بر دوش می‌کشند تا رسیدن به مقصد. نفس در سینه حبس می‌کنند برای تمام کردن سربالایی. بعد نوبت به کوره‌راه‌ها می‌رسد؛ مسیرهای جاخوش کرده در سینه کوه. اینجا جای لغزش نیست. دست‌ها از بارها کَنده می‌شوند و از هر صخره‌ای که نزدیک باشد آویزان می‌شوند. پاها روی هر لَبه‌ای که دوام داشته باشد، جاگیر می‌شوند.


عکس از آرشیو کولبر نیوز گرفته شده است.

#لیلا_مهداد
#ژینا_امینی
#انقلاب_ژینا

‍ کولبری تنها روایت دردمندی انسان‌هایی نیازمند در منطقەای اشغال‌شده یا جغرافیایی خاصی از ایران نیست که برای ادامه زندگی خود ناچارند از سلامت جسمی و روحی خود و خانوادەشان بگذرند. کولبر نماد بی‌عدالتی، فقر، ستمگری و تبعیض ساختاری در جامعەای است که با وجود برخورداری‌های بالقوه و بالفعل اقتصادی در منتهای مشقت و سختی زندگی می‌کنند. کولبری روایتی‌ست تراژیک برآمده از دل سیستم فاسدی کە با عدم توزیع عادلانەی ثروت جامعەای سلسله مراتبی و شقه‌شقه شده را تولید می‌کند که در یک سرش، آن کاست قدرتی است که توبره توبره می‌برد و می‌خورد و می‌درد و در سر دیگرش تودەهای وسیع و فقیری که ناچارند روزگارشان را هم‌چون کولبرانی درمانده از بهر نان شب بگذرانند...
کولبرانی که هر روز بە بهانەی بە خطر انداختن امنیت کشور و امنیت اقتصادی، به اسم قاچاقچی و محاربه علیه نظام و... در کشتنشان لحظەای درنگ نمی‌شود و به راحتی بە اهداف تمرینی و تفریحی مرزبانان بدل شدەاند.

#کولبر
#ژینا_امینی
#کولبر_نیوز

#کودک_کولبر
کولبری تنها نمودی کوچک از وضعیتی استعماری است. این فاجعه محصول یک لحظه نیست، محصول یک دوره هم نیست. پدیده کولبری محصول فرآیندی تاریخی است که وضعیتی استعماری را شکل داده است. تقلیل فاجعه به یک سیستم، به یک دوره، و به یک ایدئولوژی، تکه‌تکه کردن آن و تلاش برای فروپاشی معنایی آن است. کولبری تنها تکه‌ای از پازل «ستم دیدگی» کوردها است؛ فرمی از نمایش لحظه‌ی ویرانی؛ نمایی برای فراموش نکردن منجلابِ استعماری که کوردها در آن گرفتار شده‌اند؛ تکانه‌ای برای زیستِ مستمرِ استعمارگری و پذیرشِ وضعیت استعماری از سوی سوژه استعمار شده کورد. کولبری محصول یک تاریخ، یک تفکر و یک زیست-سیاستِ استعماری است و بدونِ استعمارزدایی هیچ چیز (دقیقاً هیچ چیز) تغییر نخواهد کرد.

#ژینا_امینی
#انقلاب_ژینا
#اعتراضات_سراسری

هوموساکر سوژه‌ای است که رها شده است و از قانون استثناء شده است، اما قانون در برابرش با رها کردنِ اراده دیگری به مرگِ بی‌قانون وی اعمال می‌شود. هوموساکر در «مرز» قرار دارد. این وضعیت بسیار شبیه موقعیت «کولبر» در کوردستان است؛ سوژه‌ای که قانون آن را از حیطه اعمال خود خارج کرده اســت، و در همین بی‌قانونی‌ست که قتل و مرگِ وی جایز می‌گردد. قتل و مرگ وی قانونی قلمداد می‌شود، اما کنشگری اقتصادی، سیاسی و اجتماعی وی غیرقانونی است و اساساً وجود حقوقی ندارد. بنابراین ما در کولبری با ســوژه‌ای مواجه هســتیم که قانون آن را از میدان نفوذ خود اخراج و طرد کرده اســت، اما مرگ و قتل وی را جایز شمرده است، مسئله مهم در مورد کولبری در کوردســتان این اســت که کنش طــرد و اخراجِ حقوقی کولبر توسط «دیگری» انجام می‌شــود. در آپاراتوسِ آگامبن، منطقِ حقوقیِ جامعه اســت که هوموســاکر را شکل می‌دهد، اما در کوردســتان، کولبر، هوموساکری است که توســط «دیگری» تولید می‌شود. «دیگری» فضای زیســت کوردستان را اســتعمار کرده و کولبر را به مثابه یک هوموســاکر تولید کرده است. از این جنبه می‌توان وضعیت کولبر را اسفناک‌تر از هوموساکر نیز قلمداد نمود.

کولبری به مثابه یک فرم از ستم‌دیدگی، یک «استثناء» نیست، بلکه تنها یک فرم از وضعیتی از قاعده‌گی است؛ حالتی که در آن، فرم‌های گوناگون از ستم‌دیدگی شکل گرفته و سوژه‌های کولبر به صورت مســتمر تحت نظارت قرار داشــته و استثمار می‌شوند. کولبری تنها یک فرم از این وضعیت و تنها بازنمایی کننده ماهیت آن اســت؛ فرمی که به یک‌باره ظهور کرده و به ما یادآور می‌شــود که در یک وضعیتِ اســتثنائی همه جانبه به سر می‌بریم؛ وضعیتی استثنائی که تبدیل به قاعده شده است.
بنیامین در تز هشــتم از مجموعه تزهایی درباره تاریخ، وضعیت استثنائی که آن را یک «فاجعه» می‌نامد(برعکس اشــمیت که آن را «معجزه» می‌نامد). وی می‌گوید که سنتِ تاریخی ستم‌دیدگان به ما آموخته است که وضعیت استثنائی که در آن به سر می‌بریم، نه تنها استثناء نیست، بلکه یک قاعده است. بنیامین وضعیت اســتثنائی را حالتی می‌داند که توســط قانون قابلیت بازنمایی و نمایش نداشــته باشــد. وی معتقد است که وضعیت استثنائی در حالتی اتفاق می‌افتد که از مرزهای حاکمیت و قانون گذر کنیم و به سیاســت حقیقی که به مثابه کنشــی اساساً انسانی است، برســیم. در این حالت، ما با سوژه‌هایی انســانی مواجه می‌شویم که از شأن انسانی خودشــان کاملاً محروم شده‌اند و از آنان چیزی به غیر از تنی شــکننده باقی نمانده اســت. در واقع، در حالتی که وضعیت اســتثنائی تبدیل به وضعیت قاعده می‌شود، آنچه از ســوژه‌های انســانی درگیر در وضعیتِ استثنائی باقی می‌ماند، تنها تن سوژه‌ای رو به مرگ است. این دقیقاً توصیفی از وضعیت کولبران دررکوردستان اســت؛ هوموســاکر و موزلمان‌هایی که از آنان تنها بدن‌هایی رو به مرگ باقی مانده است.


#کودکان_کولبر
#ژینا_امینی
#اعتراضات_سراسری

دو فرم غالب از نمایش کولبری را در فضای رســانه‌ای شاهد هستیم که در عرصه عینیت نیز تبدیل به مبنای عمل سیاسی شده است. در نمایش اول، کولبر تبدیل به یک ســوژه مظلوم و مورد ستم واقع شده می‌شود که جهت امرار معاش جان خودش را بــه خطــر می‌اندازد. در این نمایش، کولبر یک ســوژه «بدبخت» و «ویران» اســت که توانی برای دفاع از خودش ندارد. او یک ســوژه سیاســی نیست، کاری به سیاست و مناســبات سیاسی ندارد و اساساً دنبال معیشــت اقتصادی خویش است. در این نمایش که ناخواسته توسط بسیاری از کوردها مورد بازنمایی قرار می‌گیرد، وجوه سیاســی، فرهنگی و اجتماعی کولبر به عنوان یک «ســوژه» از وی جدا گشــته و تنها وجه اقتصادی و معیشــتی مبنای بازنمایی قرار گرفته اســت. در واقع، ما شــاهد سیاست‌زدایی از سوژه کولبر و تقلیل وی به یک ســوژه معیشتی و اقتصادی هســتیم.
در نمایش دوم، کولبر مورد هجمه شدید قرار گرفته و به دلیل اینکه تن به کولبری داده اســت، مورد تحقیر قرار می‌گیرد. بر مبنای این فرم از بازنمایی، کولبر به مثابه یک «ســوژه» متهم است که به جای این‌که در مسیرهای دیگر دنبال برطرف کردن نیازهای معیشتی خودش باشــد، تن به کولبری داده است. بر این اســاس، کولبری تبدیل به یک «انتخاب» می‌شود. آن‌‌چه در این فرم از نمایش کولبری دیده می‌شــود، سیاســت‌زدگی کولبری و تقلیل کولبر به یک سوژه سیاسی اســت.

یک فرم دیگر از نمایش کولبری که توســط «دیگری» انجام می‌شود، این است که کولبر یک فرد قاچاقچی اســت که امنیت مرزهای ایران را به خطر می‌اندازد و به همین دلیل کشــته می‌شــود. مشخص است که این فرم از بازنمایی کولبر، یک نمایش فاشیستی است و جای بحث ندارد. دو فرم دیگر نمایش کولبری عموماً توسط کوردها صورت می‌گیرد. در هدف رهایی‌بخش کسانی که چنین بازنمایی از کولبری ارائه می‌دهند نمی‌توان شک کرد، اما چنین فرم‌هایی از نمایش کولبری، تقلیل کولبری به وجوه اقتصادی و سیاسی، نادیده گرفتنِ ماهیتِ اجتماعی کولبری و سوژه بودگی انسانی کولبر، سیاست‌زدگی و سیاست‌زدایی از کولبری و ... است. چنین تقلیل‌هایی از واقعیت کولبری به دور است. کولبر یک سوژه همانندِ دیگر سوژه‌ها است که دارای وجوهی اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی است که در بستــری به نام کولبری مفصل‌بندی شده‌اند.

#کولبر_نیوز
#ژینا_امینی
#اعتراضات_سراسری

#کولبری اساساً وضعیتی اســت کــه در موقعیتِ جغرافیایی مــرز اتفاق می‌افتد؛ مــرزی که محصول سیاســت‌های اســتعماری #کوردستان است. بدون وجود چنین مرزهایی اساســاً مسئله‌ای به نام کولبری به این صورتی که اکنون وجود دارد، شــکل نمی‌گرفت. هرچند این پدیده را به صورت‌های مختلف در کشــورهای گوناگون می‌توان مشاهده نمود، اما کشتار رســمی و روزانه کولبران مسئله‌ای است که تفاوت ایجاد می‌کند. همان‌طور که ذکر گردید، کولبر در کوردســتان تبدیل به یک هوموســاکر و موزلمان شده اســت؛ مســئله‌ای که در دیگر وضعیت‌های مرزی–اقتصادی در کشــورهای مختلــف وجود ندارد. در کشورهای مختلف، تجارت مرزی اساساً به رسمیت شناخته شده است و حتی در صورت غیررسمی بودن، پیامدهای مرگبار برای افراد به دنبال ندارد. در حالی که مرگ برای کولبران در کوردستان تبدیل به یک امر عادی شــده اســت. یکی از دلایل اصلی این مسئله، حضور و سلطه «دیگری» و منطق سیاسی–اقتصادی آن در کوردستان و به طور خاص در «مرز» است. این امر تجارت مرزی را تبدیل به یک کنش اقتصادی ســودآور برای سرمایه‌داران غیرکورد و کورد نموده اســت که البته ســودآوری اصلی را نصیب «مرکز» می‌کنند و نه کوردســتان به مثابه یک «پیرامون». در مقابل، ضرر و آسیب اصلی به کوردستان و به طور خاص کولبران کورد وارد می‌شــود.

#کولبر_نیوز
#ژینا_امینی
#اعتراضات_سراسری

#کودک_کولبر
این کودکان کار، نان‌شب‌شان را از پیچ‌وخم کوه‌های پوشیده از برف نوارمرزی کوردستان در می‌آورند. برای لقمه‌ای نان، گردنه‌ها، دره‌ها، بالا و بلندی‌های صعب‌العبور و باریکه راه‌های خطرناک را با خروار خروار بارِ سنگین که استخوان را می‌ترکاند؛ می‌پیمایند. در گرمای طاقت‌فرسای تابستان و سرمای خشک و سوزان زمستان با کوله‌بارهایی سنگین‌تر از وزن خود در دل شب و تاریکی از کوره‌راه‌هایی رد می‌شوند، که در تصور انسان سده ۲١ نمی‌گنجد.
از این میان، یکی فقر و فلاکت اجازه نداده است که بیشتر از چهار کلاس درس بخواند، یکی کارشناسی ارشد دارد و دیگری دکترای بیکار است، یکی در کودکی عشق بازیگر شدن داشته و دیگری عاشق فوتبال، یکی دیگر قهرمان ورزشی است و چندین مدال دارد و آن دیگری رتبه برتر کنکور، اما همه امروز یک درد مشترک (فقر) دارند و محکوم به یک سرنوشت مشترک(استثمار شدن) هستند. از پیر و جوانی که در این مسیر صعب‌العبور دارند روزانه برای لقمه‌ای نان به استقبال مرگ می‌روند، همه و همه تضادی طبقاتی و ملیتی را با گوشت و استخوان خود حس کرده‌اند. همه این‌ها شاهد مرگ رفیق، دوست، فامیل و یا یکی از اعضای خانواده خود در این مسیر بوده‌اند. یکی پدرش با گلوله هنگ‌مرزی و حافظان تمامیت‌ارضی کشته شده است، یکی رفیقش در حین تعقیب و گریز توسط نیروهای نظامی از کوه سقوط کرده است، یکی برادرش در میان بهمن و کولاک زیر برف مانده است و یخ زده است و دیگری مادر یا خواهرش بر اثر انفجار مین‌های به‌جامانده از جنگ ارتجاعی ایران و عراق نقص‌عضو شده است.
سال‌هاست در این دوزخی که حاکمیت در کوردستان درست کرده است خبرها تکراری‌ست و تنها نام مکان و کشته‌شدگان تغییر می‌کند.

#کولبر_نیوز
#ژینا_امینی
#اعتراضات_سراسری

کودکان #بلوچ از کودکی، ترس از بیراهه‌ها به مرز رسیدن را به جان می‌خرند تا وقتی کمی بزرگتر شدند، کارکشته شوند، به شرط نسوختن در آتش، به شرط کشته نشدن با تیراندازی نیروهای نظامی، به شرط دستگیر و #اعدام نشدن به جرم تجزیه‌طلب. این‌جا ناف بچه‌ها را با سرنوشت گازوییل‌کشی می‌بُرند. سرنوشت همه یکسان است‌؛ «مرگ». اما شیوه‌های این مرگ فرق دارد، یکی میان شعله‌های آتش می‌سوزد، دیگری با تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی، آن‌یکی را اعدام می‌کنند و آن‌یکی‌تر زیر شکنجه جان می‌دهد.

این تصویر یک #کودک_سوختبر در یک #مندی (دکه‌های خرید و فروش سوخت) است، گالن‌های رنگ‌رنگ سوخت که با مندی‌ها پیوندی لزج خورده‌اند. «مندی» با آن آهنگ ملایمی که هنگام اداشدن دارد، واژه‌ای مهجور در حلقه کلمات ما و تعبیری ناشناخته در معاشرت‌های روزه‌مره است‌، اما در #سیستان‌و‌بلوچستان «مندی» اعتباری به پایه «نان» دارد. دکه‌هایی کوچک چون آبله «که بر روی صورت کودکان» در #چابهار، #خاش، #ایرانشهر‌ و همه آبادی‌های مرزی #سراوان پیله بسته است.
سوختبرهای بلوچ ضرب‌المثلی دارند که می‌گوید: «یا رَکّین یا تَرَکّین» (یا رد می‌شویم یا می‌ترکیم)، آن‌ها مرگ را هر ثانیه انتظار می‌کشند.

#بلوچستان
#سوختبر
#ژینا_امینی
#انقلاب_ژینا