Telegram
نقدآگین
📘کدام قدرت دستهای صدام را بالا برد و او را به امضای قرارداد الجزایر مجبور کرد؟
✍🏻 #طوس_طهماسبی
🍂 تا اواخر دهۀ چهل شمسی، ارتش عراق تقریبا شانهبهشانۀ ارتش ایران رشد میکرد و در برخی موارد، برتریهایی نیز بدست میآورد؛ مثلا در آغاز دهه شصت میلادی، عراق با دریافت جنگندههای میگ ۱۹، زودتر از ایران به «جنگندههای مافوق صوت» دست یافت و نیز در اواخر دهۀ پنجاه میلادی، با دریافت تانک T55 از شوروی، برتری زرهی را بدست آورد؛ چرا که این تانک از لحاظ قدرت آتش و زره، بر تانکهای شرمن و M47 ایران برتر بود.
🍂 تا سال ۱۳۴۷ شمسی، ارتش ایران فاقد یک جنگندۀ بمبافکن بود که تواند حمل تسلیحاتِ زیاد و بیش از ۲ تُن داشتهباشد؛ درحالیکه در همان زمان، عراقیها بمبافکنهای غولپیکر توپولوفِ 16 داشتند که میتوانست ۶ تن بمب را به درون خاک ایران برساند.
🍂 البته خوشاقبالی ایران آن بود که سرعت مادون صوت این بمبافکن، امکان رهگیری نسبتا آسان آن را برای F5هایی که توسط خلبانانی زبده هدایت میشدند، فراهم میکرد.
🍂 اما از حدود سال ۱۳۴۷ شمسی، روندی آغاز شد که توازن قبلی را به کلی تغییر داد. روند فروش تسلیحات سطح یک و بسیار پیشرفته از سوی آمریکا به معدودی متحدان جهان سومی آغاز شد و ارتش شاهنشاهی ایران تا چند سال، تنها کشوری بود که از این موهبت برخوردار شد. یکی از دلایلش آن بود که ارتش ایران بهتر و زودتر از دیگر متحدان جهانسومی واشنگتن، زیرساختهای مربوط به آموزش پرسنل و نگهداری را فراهم کردهبود.
🍂 زمانی که در سال ۵۴، در یک درگیری مهم و تعیینکنندۀ مرزی، ۸ فانتوم ایرانی ظرف ۱۵ دقیقه، ۱۲ دستگاه تانک عراقی را با موشکهای هدایت تلویزیونی ماوریک، منهدم کرده و تیپ زرهی عراقی را که تازه وارد خاک ایران شدهبود، فراری دادند، مشخص شد که فاصلۀ تکنولوژیک شگرفی میان نیروهای نظامی ایران و عراق روی دادهاست.
🍂 عراقیها تا به حال اسلحهای نظیر موشک ماوریک ندیدهبودند که بتواند فراتر از میدان دید آنها، یعنی بدون آنکه دشمن را ببیند، تانکهایشان را یکبهیک و با دقت منهدم کند. جنگندههای آنها، صرفا به توپ و بمبهای سقوط آزاد مجهز بودند، که برای حمله ناچار بود، دقیقا بالای سر دشمن قرار گیرد، بدون آنکه بتواند بمباران دقیقی داشتهباشد.
🍂 همینطور، ترکیب بسیار خطرناک هلیکوپتر کبرا با موشک دقیق تاو، برای عراقیها ناشناخته بود. هلیکوپترهای آنها تنها به راکتهای معمولی هدایت ناپذیر مجهز بوده و قابلیت ضدتانک نداشتند. ارتش ایران وارد یک سطح و لیگ دیگر در قدرت نظامی شدهبود که عراقیها به آن دسترسی نداشتند.
🍂 شوروی نمیتوانست این فاصله را برای عراقیها پر کند؛ چرا که از یکسو نمیخواست سلاحهای درجۀ یک و بسیار جدیدِ خود را به آنها بدهد، و از سوی دیگر، هنوز حتی خودش برخی از این سلاحهای جدید را نداشت.
🍂 برای آنکه فاصلۀ نظامی شگرفی که از سال ۱۳۵۲ به بعد، میان نیروهای نظامی ایران و عراق پدید آمدهبود را بهتر درک کنید، به اختصار به فنآوریهایی که ارتش ایران به آنها دست يافته و عراق فاقد آنها بود، اشاره میکنم:
🍂 سلاحهای «هوا به زمین» هوشمند و هدایتشونده نظیر موشکهای «تاو، ماوریک و بمبهای لیزری»، موشکهای «هدایت راداری نیمهفعال» یعنی همان «اسپاروهای هواپیماهای فانتوم» و موشکهای «هدایت راداری فعال فونیکس» که در کلاهک خود، دارای یک رادار پیشرفته بودند.
🍂 در شرایطی که شکاریهای عراقی تنها به موشکهای حرارتی مجهز بوده و صرفا قادر بودند در فاصلۀ ۵ تا ۷ کیلومتری به جنگندههای دشمن حمله کنند، فانتومهای ایرانی با موشکهای اسپارو، از فاصلۀ ۲۵ کیلومتری و F14های ایرانی با موشکهای فونیکس، از فاصلۀ بیش از ۱۰۰ کیلومتری میتوانستند جنگندههای دشمن را منهدم کنند.
🍂 به علاوه، نیروی هوایی ایران از پادهای پیشرفته اختلال الکترونیک برخوردار بود که قادر بودند موشکهای پدافندی سام دو، سه و شش عراقیها را گمراه کنند؛ ایندرحالی بود که جنگ کردستان عراق ثابت کرد که نیروی هوایی عراق، هیچ وسیلهای برای خنثیسازی سایتهای موشکی «هاوک و راپیر» ایران در اختیار ندارد. این موشکها، در این جنگ چندین جنگنده و بمبافکن عراقیها را سرنگون کرده و عملا فعالیت نیروی هوایی عراق برای سرکوب کردها را مختل نمودند.
🍂 از سال ۱۳۵۲ به بعد، ارتش ایران دیگر حریف و رقیب خود را عراق نمیدانست و متوجه گسترۀ استراتژیک وسیعتری، نظیر اقیانوس هند، و نیز فراهم کردنِ برخی زمینهها برای دفاع هوایی در برابر تهاجمِ احتمالیِ شوروی شدهبود.
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
✍🏻 #طوس_طهماسبی
🍂 تا اواخر دهۀ چهل شمسی، ارتش عراق تقریبا شانهبهشانۀ ارتش ایران رشد میکرد و در برخی موارد، برتریهایی نیز بدست میآورد؛ مثلا در آغاز دهه شصت میلادی، عراق با دریافت جنگندههای میگ ۱۹، زودتر از ایران به «جنگندههای مافوق صوت» دست یافت و نیز در اواخر دهۀ پنجاه میلادی، با دریافت تانک T55 از شوروی، برتری زرهی را بدست آورد؛ چرا که این تانک از لحاظ قدرت آتش و زره، بر تانکهای شرمن و M47 ایران برتر بود.
🍂 تا سال ۱۳۴۷ شمسی، ارتش ایران فاقد یک جنگندۀ بمبافکن بود که تواند حمل تسلیحاتِ زیاد و بیش از ۲ تُن داشتهباشد؛ درحالیکه در همان زمان، عراقیها بمبافکنهای غولپیکر توپولوفِ 16 داشتند که میتوانست ۶ تن بمب را به درون خاک ایران برساند.
🍂 البته خوشاقبالی ایران آن بود که سرعت مادون صوت این بمبافکن، امکان رهگیری نسبتا آسان آن را برای F5هایی که توسط خلبانانی زبده هدایت میشدند، فراهم میکرد.
🍂 اما از حدود سال ۱۳۴۷ شمسی، روندی آغاز شد که توازن قبلی را به کلی تغییر داد. روند فروش تسلیحات سطح یک و بسیار پیشرفته از سوی آمریکا به معدودی متحدان جهان سومی آغاز شد و ارتش شاهنشاهی ایران تا چند سال، تنها کشوری بود که از این موهبت برخوردار شد. یکی از دلایلش آن بود که ارتش ایران بهتر و زودتر از دیگر متحدان جهانسومی واشنگتن، زیرساختهای مربوط به آموزش پرسنل و نگهداری را فراهم کردهبود.
🍂 زمانی که در سال ۵۴، در یک درگیری مهم و تعیینکنندۀ مرزی، ۸ فانتوم ایرانی ظرف ۱۵ دقیقه، ۱۲ دستگاه تانک عراقی را با موشکهای هدایت تلویزیونی ماوریک، منهدم کرده و تیپ زرهی عراقی را که تازه وارد خاک ایران شدهبود، فراری دادند، مشخص شد که فاصلۀ تکنولوژیک شگرفی میان نیروهای نظامی ایران و عراق روی دادهاست.
🍂 عراقیها تا به حال اسلحهای نظیر موشک ماوریک ندیدهبودند که بتواند فراتر از میدان دید آنها، یعنی بدون آنکه دشمن را ببیند، تانکهایشان را یکبهیک و با دقت منهدم کند. جنگندههای آنها، صرفا به توپ و بمبهای سقوط آزاد مجهز بودند، که برای حمله ناچار بود، دقیقا بالای سر دشمن قرار گیرد، بدون آنکه بتواند بمباران دقیقی داشتهباشد.
🍂 همینطور، ترکیب بسیار خطرناک هلیکوپتر کبرا با موشک دقیق تاو، برای عراقیها ناشناخته بود. هلیکوپترهای آنها تنها به راکتهای معمولی هدایت ناپذیر مجهز بوده و قابلیت ضدتانک نداشتند. ارتش ایران وارد یک سطح و لیگ دیگر در قدرت نظامی شدهبود که عراقیها به آن دسترسی نداشتند.
🍂 شوروی نمیتوانست این فاصله را برای عراقیها پر کند؛ چرا که از یکسو نمیخواست سلاحهای درجۀ یک و بسیار جدیدِ خود را به آنها بدهد، و از سوی دیگر، هنوز حتی خودش برخی از این سلاحهای جدید را نداشت.
🍂 برای آنکه فاصلۀ نظامی شگرفی که از سال ۱۳۵۲ به بعد، میان نیروهای نظامی ایران و عراق پدید آمدهبود را بهتر درک کنید، به اختصار به فنآوریهایی که ارتش ایران به آنها دست يافته و عراق فاقد آنها بود، اشاره میکنم:
🍂 سلاحهای «هوا به زمین» هوشمند و هدایتشونده نظیر موشکهای «تاو، ماوریک و بمبهای لیزری»، موشکهای «هدایت راداری نیمهفعال» یعنی همان «اسپاروهای هواپیماهای فانتوم» و موشکهای «هدایت راداری فعال فونیکس» که در کلاهک خود، دارای یک رادار پیشرفته بودند.
🍂 در شرایطی که شکاریهای عراقی تنها به موشکهای حرارتی مجهز بوده و صرفا قادر بودند در فاصلۀ ۵ تا ۷ کیلومتری به جنگندههای دشمن حمله کنند، فانتومهای ایرانی با موشکهای اسپارو، از فاصلۀ ۲۵ کیلومتری و F14های ایرانی با موشکهای فونیکس، از فاصلۀ بیش از ۱۰۰ کیلومتری میتوانستند جنگندههای دشمن را منهدم کنند.
🍂 به علاوه، نیروی هوایی ایران از پادهای پیشرفته اختلال الکترونیک برخوردار بود که قادر بودند موشکهای پدافندی سام دو، سه و شش عراقیها را گمراه کنند؛ ایندرحالی بود که جنگ کردستان عراق ثابت کرد که نیروی هوایی عراق، هیچ وسیلهای برای خنثیسازی سایتهای موشکی «هاوک و راپیر» ایران در اختیار ندارد. این موشکها، در این جنگ چندین جنگنده و بمبافکن عراقیها را سرنگون کرده و عملا فعالیت نیروی هوایی عراق برای سرکوب کردها را مختل نمودند.
🍂 از سال ۱۳۵۲ به بعد، ارتش ایران دیگر حریف و رقیب خود را عراق نمیدانست و متوجه گسترۀ استراتژیک وسیعتری، نظیر اقیانوس هند، و نیز فراهم کردنِ برخی زمینهها برای دفاع هوایی در برابر تهاجمِ احتمالیِ شوروی شدهبود.
.
#نظامی #تکنولوژی #آینه_تاریخ #ایران#عراق #صدام #پهلوی #محمدرضاشاه #محمدرضا_پهلوی #جنگنده #هواپیما #ارتش #ارتش_ایران #شوروی #الجزایر
➖➖➖
🌾 @Naqdagin