Telegram
نقدآگین
🍂 ملیگرایی اصیل و پیشرو را چگونه میتوان از ملیگرایی ارتجاعی تمیز داد؟ این از مهمترین و حساسترین مسائل امروز ماست و در مرحلۀ اول، کار دشوار و بسیار پر ظرافتیست؛ چرا که در بسیاری نقاط، مرزها به باریکی مو به نظر میرسند، و گویی گزینش میانِ رستگاری و هلاکت را تنها یک گام به اینسو یا آنسوی خط معین میکند.
🍂 تنها راه این است که این تمایزگذاری را همچون یک هنر والا که از جنس اندیشه و سیاست است، تدوین کرده و زیستن سیاسی آن را گام به گام تجربه کرده و بیاموزیم. راه دشواریست اما باید با شجاعت و خرد وارد آن شد و پیش رفت، در غیر این صورت محکوم به آنیم که کژراهۀ جنبش نفت و ۵۷ را باز هم و این بار در لباس هخامنشی و با واژگان پارسی اصیل تکرار کنیم.
🍂 به باور من، نقطۀ آغاز روشن کردن این چراغ است که ملیگرایی اصیل و پیشرو با خرد، آزادی و تجدد در هم تنیده است و هیچگاه «منافع ملی، تمامیت ارضی و هویت ملی» را در تقابل با «رفاه و امنیت و آزادی» تعریف نمیکند. به بیان دیگر، بهخوبی میداند که اگر گروهی آمدند و منافع ملی را در مسیری تعریف کردند که به «انزوا، فقر و تقابل با بخش پیشرو و بهروز جهان امروز» منتهی میشود، آن مسیر قطعا ملی و تامینکنندۀ منافع راستین ملت ایران نبودهاست.
🍂 ملیگرایی اصیل و پیشرو بهخوبی آگاه است که رفاه و خوشبختی ملت ایران در گرو «حفظ تمامیت ارضی و سرمایههای تاریخی این سرزمین» است. «حفاظت از خاک» در تقابل با «انسان و آزادی و حقوق او» نیست، بلکه لازمه و تضمینکنندۀ این «آزادی و حقوق» است.
🍂 ملیگرایی اصیل، ایران را در اولویت قرار میدهد، اما این اولویتبخشی برای تامینِ «آزادی، امنیت و رفاه» ساکنان این سرزمین است، نه برای حفاظت از یک «هویت انتزاعی و تقابلمحور» که باید رفاه و آزادی ساکنان این سرزمین تا نفر آخر فدای آن شود.
🍂 ملیگرایی پیشرو تاریخ و فرهنگ و میراث هویت ملی را برای ورزیدهشدن، پیچیدهشدن و آموختن راه رفاه و پیشرفت و آزادی در جهان امروز میخواهد، نه برای محکوم کردن ملت ایران به ماندن در گذشته.
🍂 ملیگرایی پیشرو برخلاف ملیگرایی ارتجاعی، پاسداری از هویت ملی را این گونه نمیفهمد که ما محکومیم که همچون نیاکانمان بیاندیشیم و زندگی کنیم. هویت ملی از نگاه ملیگرایی ارتجاعی، یک زنجیر سنگین است که باید تا ابد به دست و پای ملت ایران بسته شود.
🍂 ملیگرایی ارتجاعی بسان شرطههای قرون وسطایی به جوان امروز ایرانی نهیب میزند که «ایرانی زندگی کن و ایرانی بیاندیش» و دائما میترساند که «جهان با ما دشمن است»، «فقط هم با ما دشمن است»، «تمام کشورهای منطقه و جهان میخواهند کشور ما را تکه تکه کنند؛ پس باید به قلعه برویم و سنگر بگیریم»، «ما تافتهای کاملا جدابافتهایم که شبیهِ هیچکس نیستیم»، «ما سرنوشت و تقدیری ویژه داریم که از آن گریزی نیست»، «ما در این جهان تنهاییم و همه فقط به ما نگاه میکنند و کار دیگری ندارند»، «تنهاییِ فرهنگی داریم، تنهایی نژادی داریم و بلاخره، تنهایی ژئوپلتیک، و هیچگاه هیچ دوستی در جهان نخواهیم داشت» و «حالا در چنین وضعیت هولآوری ای جوانِ خام! تو میخواهی خوش بگذرانی و راحت باشی؟» این بحث را پی خواهم گرفت.
✍🏻 #طوس_طهماسبی
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
🍂 تنها راه این است که این تمایزگذاری را همچون یک هنر والا که از جنس اندیشه و سیاست است، تدوین کرده و زیستن سیاسی آن را گام به گام تجربه کرده و بیاموزیم. راه دشواریست اما باید با شجاعت و خرد وارد آن شد و پیش رفت، در غیر این صورت محکوم به آنیم که کژراهۀ جنبش نفت و ۵۷ را باز هم و این بار در لباس هخامنشی و با واژگان پارسی اصیل تکرار کنیم.
🍂 به باور من، نقطۀ آغاز روشن کردن این چراغ است که ملیگرایی اصیل و پیشرو با خرد، آزادی و تجدد در هم تنیده است و هیچگاه «منافع ملی، تمامیت ارضی و هویت ملی» را در تقابل با «رفاه و امنیت و آزادی» تعریف نمیکند. به بیان دیگر، بهخوبی میداند که اگر گروهی آمدند و منافع ملی را در مسیری تعریف کردند که به «انزوا، فقر و تقابل با بخش پیشرو و بهروز جهان امروز» منتهی میشود، آن مسیر قطعا ملی و تامینکنندۀ منافع راستین ملت ایران نبودهاست.
🍂 ملیگرایی اصیل و پیشرو بهخوبی آگاه است که رفاه و خوشبختی ملت ایران در گرو «حفظ تمامیت ارضی و سرمایههای تاریخی این سرزمین» است. «حفاظت از خاک» در تقابل با «انسان و آزادی و حقوق او» نیست، بلکه لازمه و تضمینکنندۀ این «آزادی و حقوق» است.
🍂 ملیگرایی اصیل، ایران را در اولویت قرار میدهد، اما این اولویتبخشی برای تامینِ «آزادی، امنیت و رفاه» ساکنان این سرزمین است، نه برای حفاظت از یک «هویت انتزاعی و تقابلمحور» که باید رفاه و آزادی ساکنان این سرزمین تا نفر آخر فدای آن شود.
🍂 ملیگرایی پیشرو تاریخ و فرهنگ و میراث هویت ملی را برای ورزیدهشدن، پیچیدهشدن و آموختن راه رفاه و پیشرفت و آزادی در جهان امروز میخواهد، نه برای محکوم کردن ملت ایران به ماندن در گذشته.
🍂 ملیگرایی پیشرو برخلاف ملیگرایی ارتجاعی، پاسداری از هویت ملی را این گونه نمیفهمد که ما محکومیم که همچون نیاکانمان بیاندیشیم و زندگی کنیم. هویت ملی از نگاه ملیگرایی ارتجاعی، یک زنجیر سنگین است که باید تا ابد به دست و پای ملت ایران بسته شود.
🍂 ملیگرایی ارتجاعی بسان شرطههای قرون وسطایی به جوان امروز ایرانی نهیب میزند که «ایرانی زندگی کن و ایرانی بیاندیش» و دائما میترساند که «جهان با ما دشمن است»، «فقط هم با ما دشمن است»، «تمام کشورهای منطقه و جهان میخواهند کشور ما را تکه تکه کنند؛ پس باید به قلعه برویم و سنگر بگیریم»، «ما تافتهای کاملا جدابافتهایم که شبیهِ هیچکس نیستیم»، «ما سرنوشت و تقدیری ویژه داریم که از آن گریزی نیست»، «ما در این جهان تنهاییم و همه فقط به ما نگاه میکنند و کار دیگری ندارند»، «تنهاییِ فرهنگی داریم، تنهایی نژادی داریم و بلاخره، تنهایی ژئوپلتیک، و هیچگاه هیچ دوستی در جهان نخواهیم داشت» و «حالا در چنین وضعیت هولآوری ای جوانِ خام! تو میخواهی خوش بگذرانی و راحت باشی؟» این بحث را پی خواهم گرفت.
✍🏻 #طوس_طهماسبی
.
#ایران #نقد_فرهنگ#ملیگرایی #فرهنگ #کوروش #هفت_آبان #هویت #هویت_ملی #محور_مقاومت
➖➖➖
🌾 @Naqdagin