نقدآگین

📗بررسی انتقادی چند آیه از قرآن
(۲/۲)
✍️#علیرضاموثق

🍂 آیهٔ مذکور مصداق دیگری از فرار کردن محمد با توسل به تهمت و انگ و مغالطه از آوردن معجزه است. ضمن اینکه وقوع معجزه، نبوت را اثبات نمی‌کند و حق با شکاکان و عاقلانی بوده‌است که حتی با وقوع معجزه، نبوت را تصدیق نمی‌کردند.

وقوع معجزه، نهایتاً وجود قدرت و نیرویی مرموز و ناشناخته را اثبات می‌کند. همچنین شاید الله به قصد امتحان کردن عقل مخاطبان که بزرگترین نعمت الله است، خواسته با وقوع معجزه، صرفاً قدرت خویش را نشان دهد و قصد معرفی پیامبر و سخنگو نداشته‌است، لکن شخص معجزه‌کننده دچار توهم و تفرعن شده و به خاطر اختلال مغزی-روانی، فرشته دیده و احساس نبوت کرده‌است.

6️⃣ اعراف، ۱۷۹: «و محققاً بسیاری از جن و انس را برای جهنم آفریدیم، چه آنکه آنها را دلهایی است بی‌ادراک و معرفت، و دیده‌هایی بی‌نور و بصیرت، و گوشهایی ناشنوای حقیقت، آنها مانند چهارپایانند بلکه بسی گمراه‌ترند، آنها همان مردمی هستند که غافل‌اند».

🍂 در اینجا تعارض بنیادین بین اسلام و الله با عدالت آشکار می‌شود. الله برخی انسان‌ها را برای هیزم جهنم شدن خلق می‌کند. ضمن اینکه الله با علم حاکم و سابق بر خلقت، انسان‌ها را خلق می‌کند و انسان‌ها نمی‌توانند علم ازلی الله را نقض کنند و گناهانی که در سرنوشت‌شان از ازل مقرر است را انجام ندهند و به جهنم نروند.

7️⃣ ممتحنه، ۴: «برای شما مؤمنان بسیار پسندیده و نیکوست که به ابراهیم و اصحابش اقتدا کنید که آنها به قوم (مشرک) خود گفتند: ما از شما و بتهای شما که به جای خدا می‌پرستید به کلی بیزاریم، ما مخالف و منکر شماییم و همیشه میان ما و شما کینه و دشمنی خواهد بود تا وقتی که تنها به خدای یگانه ایمان آرید، الاّ آنکه ابراهیم به پدر (یعنی عموی) خود گفت: (اگر ایمان آری) من برای تو از خدا آمرزش می‌طلبم (که از شرک و عصیان گذشته تو درگذرد) و (هر گاه ایمان نیاوری) دیگر من بر نجات تو از (قهر و غضب) خدا هیچ کاری نتوانم کرد، بار الها، ما بر تو توکل کردیم و رو به درگاه تو آوردیم و بازگشت تمام خلق به سوی توست».

🍂 در آیهٔ مورد اشاره، الله با دیگری‌ستیزی، «نفرت ابدی» از مشرکان را بسط می‌دهد و توأمان ادعای عشق و رحمت و مهربانی دارد. الله قبایل «خودی» را به دشمنی با «غیرخودی‌ها» دعوت می‌کند و بذر «کینه و آپارتاید و تبعیض و جنگ و توحش و بربریت» را در زمینِ وجود مسلمانان می‌کارد.

8️⃣ نساء، ٨٢: «آیا در قرآن از روی فکر و تأمل نمی‌نگرند؟ و اگر از جانب غیر خدا بود در آن اختلافی بسیار می‌یافتند».

🍂 در اینجا محمد مجدداً مغالطه می‌کند. صرفنظر از وجود تناقض و اختلاف در قرآن و در تفاسیر ارائه شده از قرآن، انسجام در یک متن و عدم اختلاف در متن یا در تفاسیر آن، سخن الله بودن متن را ثابت نمی‌کند.

9️⃣ بقره، ١۴٧: «حق همان است که از طرف خدا به سوی تو آمد، پس هیچ شبهه به دل راه مده».

🍂 در این سخن، تفرعن و توهم کمال و جزم و جمود را در قرآن مشاهده می‌کنیم. گویا مشتی خرافات و اباطیل و احکام داعشی، قوانین مطلق ریاضی است که هیچ شک و شبهه‌ای نسبت به آنها ندارد.

🔟 توبه، ۵ و ٢٩: «پس چون ماههای حرام (ذیقعده، ذیحجه، محرم و رجب که مدت امان است) درگذشت آن‌گاه مشرکان را هر جا یابید به قتل برسانید و آنها را دستگیر و محاصره کنید و هر سو در کمین آنها باشید، چنانچه توبه کرده و نماز به پا داشتند و زکات دادند پس از آنها دست بدارید، که خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است... (ای اهل ایمان) با هر که از اهل کتاب (یهود و نصاری) که ایمان به خدا و روز قیامت نیاورده و آنچه را خدا و رسولش حرام کرده حرام نمی‌دانند و به دین حق (و آیین اسلام) نمی‌گروند قتال و کارزار کنید تا آن‌گاه که با دست خود با ذلت و تواضع جزیه دهند».

🍂 شناعت و شقاوت و فاشیسم و داعشی‌گری و استبداد و توحش و بربریت و ظلم، آشکارا در آیات فوق ظاهر می‌شوند. محمد در اینجا، قتل و غارت و به بردگی گرفتن مشرکان و کافران غیرحربی و اهل کتاب، یعنی حتی مؤمنان اخلاقی در ادیان دیگر را مجاز اعلام می‌کند و دم خروس ارادهٔ قدرت در شکل توتالیتریسم و فاشیسم، از لای عبای الهیات «سلطانی و استبدادی» بیرون می‌زند و نشان می‌دهد که دال مرکزی و دغدغهٔ قرآن، اخلاق و ایمان نیست، بلکه ارادهٔ قدرت و سلطه‌گری است؛ حتی بت‌پرست‌ها مؤمن بودند و بت‌ها نماد نیروهای قدسی تلقی می‌شدند. مثلث سرکوب در اسلام عبارت است از: «یا شمشیر و مرگ، یا اسلام و خراج، یا جزیه و ذلت» و به هر شکل، در کنار آپارتاید مذهبی و تحمیل عقاید دینی، عنصر «خراج و جزیه» و مؤلفهٔ مالی و مادی فراموش نمی‌شود.

#نقد_قرآن #نقد_اسلام
➖➖➖

🌾 @Naqdagin

1.78K viewsedited 19:50