#زیستروان
❌یک خانمی تو گروهی تعریف میکرد که چرا پسرا از «ما دخترای ساده و غیر پلنگ» (به تعبیر خودش) خوششون نمیاد و ما را انتخاب نمیکنند، بعد بعضی از خانمها اومدند نظراتی دادند، بعد آقایون، بعد بحث و دعوا سکسیتی و جنسیتی شد...
...یکی میگفت مردها نباید اینطوری باشند، بلکه باید اونطوری باشند (مردها یعنی کیا؟ مخاطب چهل میلیون ایرانی یا چهار میلیارد انسان هست که باید به حرف این شخص گوش دهند؟).
🔹بعد از آن هم دعوا و بحث هم خیلی جدی اتفاق افتاد که نظرم به یک نکتهای جلب شد. در ظاهر، یک نفری درباره یک جمعیتی نظر داده بود، ولی در واقع، اول این خانم چون سختش بوده بگه «چرا تا حالا پسری از من دختر ساده خوشش نیومده و جلو نیومده؟»، اومده خودش را با یک جمعیتی، یکی (همانندسازی) کرده و پشت «دخترای ساده» پنهان شده و از طرفی، برای خودش هم پیمان جمع کرده که تنها نمونه.
🔸تازه معلوم هم نیست که دلیل تنها موندن این خانم، سادگی و غیرفشن بودنش باشه (چون خانمهای غیرفشنی بیشماری هستند که توانایی ورود و ایجاد رابطه سالم را دارند و مشکلی در اینباره ندارند)؛ از طرفی هم تقلیل وجود یک انسان به پوشش و نادیده گرفتن شخصیت و الگوهای رفتاری و سایر ویژگیهای انسانی، یک خودفریبی و دیگرفریبی است که عواقب خاصی را هم ایجاد میکند.
🔹شاید هم این خانم تعارضاتی را در رابطه با نوع پوشش دارد، یا احساس خاصی نسبت به خانمهایی با این نوع پوشش...؛ در کل نکته بحث این هست که با فرافکنی نیاز و مسأله شخصی و درونی خودمان به یک گروهی و پشت آن پنهان شدن، نه تنها کمکی به حل مشکل نمیسود، بلکه گاه باعث تشدید تنش و بحثهای بیفایده میشود.
❌پ.ن: میشه درباره مسایل کلان اجتماعی بحث و گفتمان داشت ولی باید حواسمون به فرافکنی و پنهان کردن نیازها و تعارضاتمان پشت مفهوم و گروههای جعلی مثل ما مردها و شما خانمها باشه.
✍️ دکتر #طاهر_علیزاده
➖➖➖
🌾@Naqdagin
❌یک خانمی تو گروهی تعریف میکرد که چرا پسرا از «ما دخترای ساده و غیر پلنگ» (به تعبیر خودش) خوششون نمیاد و ما را انتخاب نمیکنند، بعد بعضی از خانمها اومدند نظراتی دادند، بعد آقایون، بعد بحث و دعوا سکسیتی و جنسیتی شد...
...یکی میگفت مردها نباید اینطوری باشند، بلکه باید اونطوری باشند (مردها یعنی کیا؟ مخاطب چهل میلیون ایرانی یا چهار میلیارد انسان هست که باید به حرف این شخص گوش دهند؟).
🔹بعد از آن هم دعوا و بحث هم خیلی جدی اتفاق افتاد که نظرم به یک نکتهای جلب شد. در ظاهر، یک نفری درباره یک جمعیتی نظر داده بود، ولی در واقع، اول این خانم چون سختش بوده بگه «چرا تا حالا پسری از من دختر ساده خوشش نیومده و جلو نیومده؟»، اومده خودش را با یک جمعیتی، یکی (همانندسازی) کرده و پشت «دخترای ساده» پنهان شده و از طرفی، برای خودش هم پیمان جمع کرده که تنها نمونه.
🔸تازه معلوم هم نیست که دلیل تنها موندن این خانم، سادگی و غیرفشن بودنش باشه (چون خانمهای غیرفشنی بیشماری هستند که توانایی ورود و ایجاد رابطه سالم را دارند و مشکلی در اینباره ندارند)؛ از طرفی هم تقلیل وجود یک انسان به پوشش و نادیده گرفتن شخصیت و الگوهای رفتاری و سایر ویژگیهای انسانی، یک خودفریبی و دیگرفریبی است که عواقب خاصی را هم ایجاد میکند.
🔹شاید هم این خانم تعارضاتی را در رابطه با نوع پوشش دارد، یا احساس خاصی نسبت به خانمهایی با این نوع پوشش...؛ در کل نکته بحث این هست که با فرافکنی نیاز و مسأله شخصی و درونی خودمان به یک گروهی و پشت آن پنهان شدن، نه تنها کمکی به حل مشکل نمیسود، بلکه گاه باعث تشدید تنش و بحثهای بیفایده میشود.
❌پ.ن: میشه درباره مسایل کلان اجتماعی بحث و گفتمان داشت ولی باید حواسمون به فرافکنی و پنهان کردن نیازها و تعارضاتمان پشت مفهوم و گروههای جعلی مثل ما مردها و شما خانمها باشه.
✍️ دکتر #طاهر_علیزاده
➖➖➖
🌾@Naqdagin
📘چرا بعضیها بسیار حواسپرت هستند؟
✍🏻 دکتر #طاهر_علیزاده
🍂 یک اختلال و مشکلی وجود دارد که حتی برای خیلی از روانشناسان هم تا حدودی ناشناس و گنگ است، ولی طبق برخی شواهد، سومین اختلالیست که مردم بهخاطر آن به کلینیکها مراجعه میکنند.
🍂 برخی از افراد همیشه دچار حواسپرتی هستند، وسایل را گم میکنند، مطالب و کارها و قرار ها را فراموش میکنند، زیاد تصادف میکنند، توجه و تمرکزشان ضعیف است، مدام دچار پرش توجه میشوند و فکر میکنند حافظهشان ضعیف شدهاست و دنبال روشهای تقویت حافظه و یا دنبال دارو درمانی هستند.
🍂 بدن ما انسانها و سایر پستانداران در مواقع زخم و درد شدید، مکانیسمی دارد که در اون لحظۀ بحرانی، خیلی درد را متوجه نشویم و روی آن متمرکز نشویم تا بتوانیم یا از خطر (مثل شیر و پلنگ و تصادف) فرار کنیم، یا بدون غرق شدن در درد، خوب مبارزه کنیم تا شکست نخوریم.
🍂 اصولا هر درد، یک نشانه است. درد میگه به اون منطقه توجه کن؛ اگر نیاز به مراقبت و ترمیم هست انجام بده. تصور کنید سیستم درد نداشتیم، ممکن بود بخاطر عفونت جایی از بدن که بهراحتی قابل تشخیص بود، خیلی راحت بمیریم.
🍂 حالا همین شرایط را هم دربارۀ مسائل روانی هم داریم. بیشتر دردهای انسانهای مدرن، درد روانی هستند. وقتی در کودکی ضعیف و کمتوان هستیم، و نه امکان فرار هست و نه امکان مبارزه، و تجربۀ درد کشیدن خیلی عذابآور است، سیستم روان ما یک تکنیک موثری را به کار میبرد؛ بهجای توجه به دنیای بیرون به دنیای درون پناه میبرد، و خیلی متوجه نیست در دنیای بیرون چه اتفاقی میافتد.
🍂 فرض کنید بچه چهار سالهای هر روز توسط پدرش مورد تجاوز قرار میگیرد. این بچه چارهای جز قطع توجه از بیرون و پناه بردن به دنیای درون ندارد. ممکن است آنقدر غرق درون شود که دوستان خیالی و موجودات خیالی را ببیند (سریال پاتریک ملروز)، و خیلی به دنیای بیرون در آن لحظه توجه نکند؛ چون اگر بدون خودفریبی و بدون قطع توجه، با تجاوزِ پدر مواجه شود، ممکن است از شدت درد و عذاب و وحشت، از هم بپاشد. اسم این فرایندِ قطعِ ارتباط با بیرون، گسست یا dissociation است.
🍂 حالا همین کودک نهتنها در برخورد با تجاوز واقعی، بلکه در مواجهه با خاطرات تجاوز، آسیب، تنبیه، بیتوجهی و تحقیر و... به دنیای درون پناه میبرد؛ طوری که انگار در این دنیا نیست. وقتی شدت آسیبها آنقدر زیاد باشد که نتوانیم اتوماتیک این گسست را ایجاد کنیم، ممکن است دست به دامن چیزهایی شویم که این گسست را ایجاد میکنند؛ مثلا کوکائین، شیشه، هروئین و یا سیگار؛ هر چقدر مواد قویتری باشد، گسست شدیدتری هم ایجاد میکند؛ ممکن است سراغ سکس (یا بازی کامپیوتری، موبایل، اینترنت و ...؛ حتی بعضا نشخوار فکری و فکر زیاد مکانیزمِ «ایجاد گسست» هستند) بروند؛ چون در سکس هم امکان گسست فراهم است.
🍂 پس وقتی با بزرگسالانی مواجه میشویم که حواسپرت هستند، مدام تو خودشون هستند، وقتی باهاشون حرف میزنی، انگار ارتباطی ایجاد نمیشود، و فرد مدام میخواهد با مواد و دارو خودش را سِر کند، با گسست مواجه هستیم و احتمالا فرد با سابقۀ تجربۀ آسیبهای (تروما) زیاد در دوران رشد مواجه بودهاست که مجبور شده اینقدر بدن و ذهنش را سِر کند که کمتر درد بکشد، و به احتمال زیاد، مشکلی در حافظه و مغز نداریم و مساله نوع برخورد با تجربههای دردناک (چه خودشان چه زندهشدن و خاطرات آن) است.
➖➖➖
🌾 @Naqdagin | @neoravankavi
✍🏻 دکتر #طاهر_علیزاده
🍂 یک اختلال و مشکلی وجود دارد که حتی برای خیلی از روانشناسان هم تا حدودی ناشناس و گنگ است، ولی طبق برخی شواهد، سومین اختلالیست که مردم بهخاطر آن به کلینیکها مراجعه میکنند.
🍂 برخی از افراد همیشه دچار حواسپرتی هستند، وسایل را گم میکنند، مطالب و کارها و قرار ها را فراموش میکنند، زیاد تصادف میکنند، توجه و تمرکزشان ضعیف است، مدام دچار پرش توجه میشوند و فکر میکنند حافظهشان ضعیف شدهاست و دنبال روشهای تقویت حافظه و یا دنبال دارو درمانی هستند.
🍂 بدن ما انسانها و سایر پستانداران در مواقع زخم و درد شدید، مکانیسمی دارد که در اون لحظۀ بحرانی، خیلی درد را متوجه نشویم و روی آن متمرکز نشویم تا بتوانیم یا از خطر (مثل شیر و پلنگ و تصادف) فرار کنیم، یا بدون غرق شدن در درد، خوب مبارزه کنیم تا شکست نخوریم.
🍂 اصولا هر درد، یک نشانه است. درد میگه به اون منطقه توجه کن؛ اگر نیاز به مراقبت و ترمیم هست انجام بده. تصور کنید سیستم درد نداشتیم، ممکن بود بخاطر عفونت جایی از بدن که بهراحتی قابل تشخیص بود، خیلی راحت بمیریم.
🍂 حالا همین شرایط را هم دربارۀ مسائل روانی هم داریم. بیشتر دردهای انسانهای مدرن، درد روانی هستند. وقتی در کودکی ضعیف و کمتوان هستیم، و نه امکان فرار هست و نه امکان مبارزه، و تجربۀ درد کشیدن خیلی عذابآور است، سیستم روان ما یک تکنیک موثری را به کار میبرد؛ بهجای توجه به دنیای بیرون به دنیای درون پناه میبرد، و خیلی متوجه نیست در دنیای بیرون چه اتفاقی میافتد.
🍂 فرض کنید بچه چهار سالهای هر روز توسط پدرش مورد تجاوز قرار میگیرد. این بچه چارهای جز قطع توجه از بیرون و پناه بردن به دنیای درون ندارد. ممکن است آنقدر غرق درون شود که دوستان خیالی و موجودات خیالی را ببیند (سریال پاتریک ملروز)، و خیلی به دنیای بیرون در آن لحظه توجه نکند؛ چون اگر بدون خودفریبی و بدون قطع توجه، با تجاوزِ پدر مواجه شود، ممکن است از شدت درد و عذاب و وحشت، از هم بپاشد. اسم این فرایندِ قطعِ ارتباط با بیرون، گسست یا dissociation است.
🍂 حالا همین کودک نهتنها در برخورد با تجاوز واقعی، بلکه در مواجهه با خاطرات تجاوز، آسیب، تنبیه، بیتوجهی و تحقیر و... به دنیای درون پناه میبرد؛ طوری که انگار در این دنیا نیست. وقتی شدت آسیبها آنقدر زیاد باشد که نتوانیم اتوماتیک این گسست را ایجاد کنیم، ممکن است دست به دامن چیزهایی شویم که این گسست را ایجاد میکنند؛ مثلا کوکائین، شیشه، هروئین و یا سیگار؛ هر چقدر مواد قویتری باشد، گسست شدیدتری هم ایجاد میکند؛ ممکن است سراغ سکس (یا بازی کامپیوتری، موبایل، اینترنت و ...؛ حتی بعضا نشخوار فکری و فکر زیاد مکانیزمِ «ایجاد گسست» هستند) بروند؛ چون در سکس هم امکان گسست فراهم است.
🍂 پس وقتی با بزرگسالانی مواجه میشویم که حواسپرت هستند، مدام تو خودشون هستند، وقتی باهاشون حرف میزنی، انگار ارتباطی ایجاد نمیشود، و فرد مدام میخواهد با مواد و دارو خودش را سِر کند، با گسست مواجه هستیم و احتمالا فرد با سابقۀ تجربۀ آسیبهای (تروما) زیاد در دوران رشد مواجه بودهاست که مجبور شده اینقدر بدن و ذهنش را سِر کند که کمتر درد بکشد، و به احتمال زیاد، مشکلی در حافظه و مغز نداریم و مساله نوع برخورد با تجربههای دردناک (چه خودشان چه زندهشدن و خاطرات آن) است.
.#زیستروان #روانکاوی #روانشناسی #مکانیسم_دفاعی #تروما #معرفی_فیلم #حواسپرتی #حواس_پرتی #معرفی_سریال #خودشناسی #سلامت_روان #حوادث_رانندگی #مواد_مخدر #اعتیاد #سیگار #ترک_اعتیاد
➖➖➖
🌾 @Naqdagin | @neoravankavi
Telegram
روانکاوی به زبانساده
🎬#معرفی_فیلم_روانشناختی🎬
با نمره خوب 8.1 از سایت imdb و جزو برترین های این سایت
🌱 مینی سریال پنج قسمتی و بسیار زیبای «پاتریک ملروز» با بازی درخشان بندیکت کامبریچ ،با محوریت ترومای روانی(آسیب شدید) و گسست .
یکی از مینی سریال های جذاب که از تماشای آن پشیمان…
با نمره خوب 8.1 از سایت imdb و جزو برترین های این سایت
🌱 مینی سریال پنج قسمتی و بسیار زیبای «پاتریک ملروز» با بازی درخشان بندیکت کامبریچ ،با محوریت ترومای روانی(آسیب شدید) و گسست .
یکی از مینی سریال های جذاب که از تماشای آن پشیمان…