🔻رویای دویدن
(یافتن معنا و دوباره از نو شروع کردن)
الهام فخرایی
رمان "رویای دویدن" درباره "جسیکا"
دختری 16 ساله و شیفته دویدن است. جسیکا قهرمان و رکورد دار مسابقهی دو چهارصد متر مدرسه است، اما در جریان تصادف اتوبوس مدرسه، پایش دچار آسیب جدی می شود.
داستان از "خط پایان" شروع می شود؛ "خط پایان" عنوان فصل اول کتاب است.
نقطه ای که "جسیکا" هشیاری اش را به دست آورده و حالا می تواند وضعیت اش را تجزیه و تحلیل کند:
من یک دونده ام!
کارم دویدن است.
دویدن هویت من است و تنها چیزی که بلدم، می خواهمش و برایم اهمیت دارد.
نسیم خنکی که از روی علف ها بلند می شود، پریدن از روی شبدرهایی که تازه شکوفه دادند و شکست دادن همه پسرها و اینکه باد روی گونه هایم و لابلای موهایم بوزد، احساس زنده بودن ولی حالا...
نقطه شروع داستان درواقع جایی است که برای "جسیکا' خط پایان محسوب می شود. شروع غم انگیز و توصیف دقیق، واقعی و ملموس آنچه قهرمان داستان تجربه می کند، می تواند در نگاه اول، مخاطب را در انتخاب کتاب مردد کند، اما بعدتر" باد مخالف" شروع به وزیدن می کند تا "نقطه شروع" تازه ای را رقم بزند.
داستان رویای دویدن به طور خاص درباره معنا آفرینی است، اینکه چطور برای زندگی مان معنا بسازیم، کشف کنیم و پرورش بدهیم و چطور دوباره از نو شروع کنیم.
چالش اصلی داستان، کنار آمدن جسیکا با شرایط جدید و موضوع دویدن یا به عبارتی" ندویدن" است، اما نویسنده به این اکتفا نمی کند. جسیکا در کنار مساله دویدن، چالش های مختلفی را تجربه می کند که او را قوی تر و به رویای دویدن نزدیک تر میکنند، هر چند نویسنده در طول داستان، به واقع گرایی کاملا وفادار است و قرار نیست با تفکر جادویی مسائل را فیصله بدهد.
احساس گناه، تلاش برای فهم اینکه چرا این اتفاق برای من افتاده، افسردگی، تسلیم شدن و خیال پردازی در مورد تمام سناریوهای ممکن، درواقع ضمائم و مکمل های هر فقداني محسوب می شوند که در این داستان هم به خوبی لحاظ شده است.
در بخشی از داستان، وقتی "جسیکا" تلاش می کند به تنهایی حمام کند، اولش فکر می کند که بهتر بود به جای پا دستش آسیب می دید، اما وقتی دستهایش را لابلای موهایش فرو کرده و شامپو می زند، خدا را شکر می کند که هنوز هر دو دستش را دارد.
به عبارتی جزئیاتی که نویسنده با دقت توصیف می کند، نوعی تمرین ذهن آگاهی است و به خواننده کمک می کند تا بیشتر از قبل بر داشته ها و تجربه هایش متمرکز بماند، مثلا بیشتر از قبل به پاهایش و لذت گام برداشتن توجه کند یا حتی مانند نویسنده این متن تصمیم بگیرد خودش را به چالش دویدن دعوت کند.
در "رویای دویدن" با شخصیت های مختلفی روبرو هستیم، خانواده جسیکا، هم کلاسی ها، رقبای جسیکا، دوستان صمیمی اش، مربی ورزش، معلم ها، پزشک و حتی حیوان خانگی اش. هر کدام از اینها کنش ها، واکنشها، دلواپسی ها، آرزوها و خواسته های خودشان را دارند که به نوعی با جسیکا ارتباط پیدا می کند.
آگاهی، همراه شدن و بررسی این روابط امکان دیگری است که نویسنده فراهم کرده است تا با مفاهیم همدلی، همدردی و "دیگری" آشنا شویم.
"جسیکا" تا پیش از این هرگز به "رزا" توجه نکرده بود، دختری که همیشه انتهای کلاس و روی ویلچر می نشست و نمی توانست خوب صحبت کند. حالا جسیکا کنار رزا می نشیند و این همنشینی فرصتی می شود تا هم رزا را بهتر بشناسد و هم خودش را، طوری که در بخش پایانی کتاب با عنوان "خط شروع" رزا نقش تعیین کننده ای دارد.
همین طور پرداختن به مفهوم ضمنی عشق و "خودپنداره" جسیکا درباره خودش و آنچه که دیگران از ظاهر رزا برداشت میکنند، در کنار پرداختن به خطاهای شناختی نظیر ذهن خوانی یا فاجعه سازی، همگی می تواند محملی برای گفتگو، یادگیری و الهام بخشی برای خواننده به ویژه نوجوان باشد.
"رویای دویدن" را می توان به گروه سنی نوجوان پیشنهاد داد و همزمان به عنوان منبعی آموزشی برای والدین، مربی- معلم ها و همینطور درمانگرها به کار گرفت.
#الهام_فخرایی
مشخصات کتاب:
عنوان: "رویای دویدن"
نویسنده: وندلین ون درانن
مترجم: آناهیتا حضرتی
ناشر: پرتقال
مفاهیم:
معنا، دوستی، عشق، همدلی، احساس گناه، عدالت، حل مساله، امید، هدف، پذیرش، چالش، آرزو، افسردگی، فقدان، انگیزه، خطاهای شناختی، هویت یابی، خودپنداره، دیگری سازی و...
لینک مطلب
#نوشتار
#رویای_دویدن
#روایت_درمانی
#قصه_درمانی
#یک_کتاب
#یک_پیشنهاد
#کتاب_نوجوان
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
در این لینک (صفحه دوم) می توانید مصاحبه کوتاهی را با نویسنده رمان ببینید که از تجربه خودش و مشاهداتی که داشته صحبت می کند و اینکه این تجربه ارزش این را داشته که در اختیار دیگران قرار بگیرد و برای جهان الهام بخش باشد.
@RadioP4C
(یافتن معنا و دوباره از نو شروع کردن)
الهام فخرایی
رمان "رویای دویدن" درباره "جسیکا"
دختری 16 ساله و شیفته دویدن است. جسیکا قهرمان و رکورد دار مسابقهی دو چهارصد متر مدرسه است، اما در جریان تصادف اتوبوس مدرسه، پایش دچار آسیب جدی می شود.
داستان از "خط پایان" شروع می شود؛ "خط پایان" عنوان فصل اول کتاب است.
نقطه ای که "جسیکا" هشیاری اش را به دست آورده و حالا می تواند وضعیت اش را تجزیه و تحلیل کند:
من یک دونده ام!
کارم دویدن است.
دویدن هویت من است و تنها چیزی که بلدم، می خواهمش و برایم اهمیت دارد.
نسیم خنکی که از روی علف ها بلند می شود، پریدن از روی شبدرهایی که تازه شکوفه دادند و شکست دادن همه پسرها و اینکه باد روی گونه هایم و لابلای موهایم بوزد، احساس زنده بودن ولی حالا...
نقطه شروع داستان درواقع جایی است که برای "جسیکا' خط پایان محسوب می شود. شروع غم انگیز و توصیف دقیق، واقعی و ملموس آنچه قهرمان داستان تجربه می کند، می تواند در نگاه اول، مخاطب را در انتخاب کتاب مردد کند، اما بعدتر" باد مخالف" شروع به وزیدن می کند تا "نقطه شروع" تازه ای را رقم بزند.
داستان رویای دویدن به طور خاص درباره معنا آفرینی است، اینکه چطور برای زندگی مان معنا بسازیم، کشف کنیم و پرورش بدهیم و چطور دوباره از نو شروع کنیم.
چالش اصلی داستان، کنار آمدن جسیکا با شرایط جدید و موضوع دویدن یا به عبارتی" ندویدن" است، اما نویسنده به این اکتفا نمی کند. جسیکا در کنار مساله دویدن، چالش های مختلفی را تجربه می کند که او را قوی تر و به رویای دویدن نزدیک تر میکنند، هر چند نویسنده در طول داستان، به واقع گرایی کاملا وفادار است و قرار نیست با تفکر جادویی مسائل را فیصله بدهد.
احساس گناه، تلاش برای فهم اینکه چرا این اتفاق برای من افتاده، افسردگی، تسلیم شدن و خیال پردازی در مورد تمام سناریوهای ممکن، درواقع ضمائم و مکمل های هر فقداني محسوب می شوند که در این داستان هم به خوبی لحاظ شده است.
در بخشی از داستان، وقتی "جسیکا" تلاش می کند به تنهایی حمام کند، اولش فکر می کند که بهتر بود به جای پا دستش آسیب می دید، اما وقتی دستهایش را لابلای موهایش فرو کرده و شامپو می زند، خدا را شکر می کند که هنوز هر دو دستش را دارد.
به عبارتی جزئیاتی که نویسنده با دقت توصیف می کند، نوعی تمرین ذهن آگاهی است و به خواننده کمک می کند تا بیشتر از قبل بر داشته ها و تجربه هایش متمرکز بماند، مثلا بیشتر از قبل به پاهایش و لذت گام برداشتن توجه کند یا حتی مانند نویسنده این متن تصمیم بگیرد خودش را به چالش دویدن دعوت کند.
در "رویای دویدن" با شخصیت های مختلفی روبرو هستیم، خانواده جسیکا، هم کلاسی ها، رقبای جسیکا، دوستان صمیمی اش، مربی ورزش، معلم ها، پزشک و حتی حیوان خانگی اش. هر کدام از اینها کنش ها، واکنشها، دلواپسی ها، آرزوها و خواسته های خودشان را دارند که به نوعی با جسیکا ارتباط پیدا می کند.
آگاهی، همراه شدن و بررسی این روابط امکان دیگری است که نویسنده فراهم کرده است تا با مفاهیم همدلی، همدردی و "دیگری" آشنا شویم.
"جسیکا" تا پیش از این هرگز به "رزا" توجه نکرده بود، دختری که همیشه انتهای کلاس و روی ویلچر می نشست و نمی توانست خوب صحبت کند. حالا جسیکا کنار رزا می نشیند و این همنشینی فرصتی می شود تا هم رزا را بهتر بشناسد و هم خودش را، طوری که در بخش پایانی کتاب با عنوان "خط شروع" رزا نقش تعیین کننده ای دارد.
همین طور پرداختن به مفهوم ضمنی عشق و "خودپنداره" جسیکا درباره خودش و آنچه که دیگران از ظاهر رزا برداشت میکنند، در کنار پرداختن به خطاهای شناختی نظیر ذهن خوانی یا فاجعه سازی، همگی می تواند محملی برای گفتگو، یادگیری و الهام بخشی برای خواننده به ویژه نوجوان باشد.
"رویای دویدن" را می توان به گروه سنی نوجوان پیشنهاد داد و همزمان به عنوان منبعی آموزشی برای والدین، مربی- معلم ها و همینطور درمانگرها به کار گرفت.
#الهام_فخرایی
مشخصات کتاب:
عنوان: "رویای دویدن"
نویسنده: وندلین ون درانن
مترجم: آناهیتا حضرتی
ناشر: پرتقال
مفاهیم:
معنا، دوستی، عشق، همدلی، احساس گناه، عدالت، حل مساله، امید، هدف، پذیرش، چالش، آرزو، افسردگی، فقدان، انگیزه، خطاهای شناختی، هویت یابی، خودپنداره، دیگری سازی و...
لینک مطلب
#نوشتار
#رویای_دویدن
#روایت_درمانی
#قصه_درمانی
#یک_کتاب
#یک_پیشنهاد
#کتاب_نوجوان
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
در این لینک (صفحه دوم) می توانید مصاحبه کوتاهی را با نویسنده رمان ببینید که از تجربه خودش و مشاهداتی که داشته صحبت می کند و اینکه این تجربه ارزش این را داشته که در اختیار دیگران قرار بگیرد و برای جهان الهام بخش باشد.
@RadioP4C
🔻ارتباط بدون خشونت برای کودکان
(کتاب جینی قورباغه خوبی باش!)
ویلما استتی در کتاب "جینی، قورباغه خوبی باش!" به موضوع ارتباط بدون خشونت یا ارتباط همدلانه "روزنبرگ" می پردازد.
روایتی ساده با تصاویری خلوت و متمرکز که می تواند برای گروه سنی 4 تا 9 سال مناسب باشد.
کتاب ساختار منسجمی دارد؛ ماجرا با سفارش مادر شروع می شود، در میانه جینی برای فهم معنای" خوب بودن" گیج و گیج تر می شود و در پایان با راه حلی که پیشنهاد شده، تجربه ها و تمرین های جینی و دوستانش مساله مطرح شده حل می شود.
پیرنگ کتاب به حل مساله و مفهوم یابی در "ارتباط" اختصاص دارد که با توجه به حجم کتاب و رده سنی، قابل قبول یه نظر می رسد.
نویسنده با طرح موضوع ابهام در پیام ارتباطی به مخاطب کودک آموزش می دهد که با والدین، بزرگترها و هر کسی که طرف ارتباط آنهاست، وجه عاطفی و همدلانه را به کار بگیرد تا بتواند بهتر طرف مقابل را درک کند.
در هر ارتباطی طرفین با توجه به سطوح شناختی لازم است پیام های شفاف ارسال کنند تا ارتباط روان تر باشد، اما همیشه شرایط آن قدر شسته و رفته نیست که بتوان بدون هیچ ابهامی معنای مورد نظر دیگری را دریافت کرد و اینجاست که نیاز به تلاش مضاعفی برای وارد کردن جنبه های عاطفی و مراقبتی به موازات جنبه های شناختی مطرح می شود.
در کتاب "جینی، قورباغه خوبی باش!" نویسنده با استعاره "قلب" و "حدس بزن" از زبان زرافه (معلم کلاس) بچه ها را ترغیب می کند تا همدلانه ارتباط بگیرند و تلاش کنند نیازهایی که پشت جملات قرار دارند و به زبان نیامده اند را حدس بزنند.
اما نکته مهم اینجاست که فقط به حدس زدن اکتفا نمی کند، بلکه سوال کردن از طرف مقابل برای اطمینان از حدسیات و دریافت توضیح بیشتر را هم همزمان آموزش می دهد، ضمن اینکه این فرایند دوطرفه است، یعنی فرد با اجرای فرمول پیشنهادی کتاب و تدارک پاسخ برای "چه احساسی دارم؟ چه نیازی؟ چه خواسته ای؟" هم دیگری و هم احوال خودش را بهتر درک می کند.
در کتاب چندین مثال با هم کلاسی های "جینی" مطرح می شود که هر بار از والدین سوال می کنند؛ یعنی حدس زدن در این کتاب درواقع به معنای ذهن خوانی که یک خطای شناختی و روانشناختی محسوب می شود، نیست. بلکه به معنای فعال سازی وجه عاطفی در ارتباط است و مهمترین شاهد این ادعا هم استعاره "قلب" و فرمول NVC که صریحا در کتاب ذکر شده است و برای افرادی که با نظریه روزنبرگ آشنا باشند، این کلمات کلیدی و استعاره ها گویاتر است.
خانم زرافه یا معلم کلاس همزمان نقش تسهیلگر و آموزگار را ایفا می کند که در جای خودش اشکالی ندارد، چون کارکرد آموزشی کتاب این طور اقتضا می کند. هر چند میتوان در خوانش کتاب با کودکان به دفعات روی مفاهیم، واکنش ها و موقعیت ها پرسش مطرح کرد و به این ترتیب بار شناختی کتاب را هم تقویت کرد.
کتاب "جینی، قورباغه خوبی باش!" به زبانی ساده، فرمول "ارتباط بدون خشونت" را توضیح می دهد؛ خوانش و تمرین دستورالعمل پیشنهادی کتاب کاملا برای بچه ها راهگشاست و می تواند مقدمه ای برای تمرین آگاهانه مهارت ارتباط موثر باشد.
#الهام_فخرایی
مشخصات کتاب:
عنوان: جینی، قورباغه خوبی باش!
نویسنده: ویلما استتی
تصویرگر: مونیکا رینالدینی
مترجم: کیوان رحیمیان
ناشر: اختران
مفاهیم:
معنا، خوبی، همدلی، ارتباط، توجه، حل مساله، چالش، خطاهای شناختی، تفکر همدلانه، تفکر مراقبتی، و...
لینک مطلب
#نوشتار
#یک_کتاب
#یک_پیشنهاد
#کتاب_کودک
#زبان_زندگی
#زبان_زرافه
#ارتباط_بدون_خشونت
#جینی_قورباغه_خوبی_باش
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
@RadioP4C
(کتاب جینی قورباغه خوبی باش!)
ویلما استتی در کتاب "جینی، قورباغه خوبی باش!" به موضوع ارتباط بدون خشونت یا ارتباط همدلانه "روزنبرگ" می پردازد.
روایتی ساده با تصاویری خلوت و متمرکز که می تواند برای گروه سنی 4 تا 9 سال مناسب باشد.
کتاب ساختار منسجمی دارد؛ ماجرا با سفارش مادر شروع می شود، در میانه جینی برای فهم معنای" خوب بودن" گیج و گیج تر می شود و در پایان با راه حلی که پیشنهاد شده، تجربه ها و تمرین های جینی و دوستانش مساله مطرح شده حل می شود.
پیرنگ کتاب به حل مساله و مفهوم یابی در "ارتباط" اختصاص دارد که با توجه به حجم کتاب و رده سنی، قابل قبول یه نظر می رسد.
نویسنده با طرح موضوع ابهام در پیام ارتباطی به مخاطب کودک آموزش می دهد که با والدین، بزرگترها و هر کسی که طرف ارتباط آنهاست، وجه عاطفی و همدلانه را به کار بگیرد تا بتواند بهتر طرف مقابل را درک کند.
در هر ارتباطی طرفین با توجه به سطوح شناختی لازم است پیام های شفاف ارسال کنند تا ارتباط روان تر باشد، اما همیشه شرایط آن قدر شسته و رفته نیست که بتوان بدون هیچ ابهامی معنای مورد نظر دیگری را دریافت کرد و اینجاست که نیاز به تلاش مضاعفی برای وارد کردن جنبه های عاطفی و مراقبتی به موازات جنبه های شناختی مطرح می شود.
در کتاب "جینی، قورباغه خوبی باش!" نویسنده با استعاره "قلب" و "حدس بزن" از زبان زرافه (معلم کلاس) بچه ها را ترغیب می کند تا همدلانه ارتباط بگیرند و تلاش کنند نیازهایی که پشت جملات قرار دارند و به زبان نیامده اند را حدس بزنند.
اما نکته مهم اینجاست که فقط به حدس زدن اکتفا نمی کند، بلکه سوال کردن از طرف مقابل برای اطمینان از حدسیات و دریافت توضیح بیشتر را هم همزمان آموزش می دهد، ضمن اینکه این فرایند دوطرفه است، یعنی فرد با اجرای فرمول پیشنهادی کتاب و تدارک پاسخ برای "چه احساسی دارم؟ چه نیازی؟ چه خواسته ای؟" هم دیگری و هم احوال خودش را بهتر درک می کند.
در کتاب چندین مثال با هم کلاسی های "جینی" مطرح می شود که هر بار از والدین سوال می کنند؛ یعنی حدس زدن در این کتاب درواقع به معنای ذهن خوانی که یک خطای شناختی و روانشناختی محسوب می شود، نیست. بلکه به معنای فعال سازی وجه عاطفی در ارتباط است و مهمترین شاهد این ادعا هم استعاره "قلب" و فرمول NVC که صریحا در کتاب ذکر شده است و برای افرادی که با نظریه روزنبرگ آشنا باشند، این کلمات کلیدی و استعاره ها گویاتر است.
خانم زرافه یا معلم کلاس همزمان نقش تسهیلگر و آموزگار را ایفا می کند که در جای خودش اشکالی ندارد، چون کارکرد آموزشی کتاب این طور اقتضا می کند. هر چند میتوان در خوانش کتاب با کودکان به دفعات روی مفاهیم، واکنش ها و موقعیت ها پرسش مطرح کرد و به این ترتیب بار شناختی کتاب را هم تقویت کرد.
کتاب "جینی، قورباغه خوبی باش!" به زبانی ساده، فرمول "ارتباط بدون خشونت" را توضیح می دهد؛ خوانش و تمرین دستورالعمل پیشنهادی کتاب کاملا برای بچه ها راهگشاست و می تواند مقدمه ای برای تمرین آگاهانه مهارت ارتباط موثر باشد.
#الهام_فخرایی
مشخصات کتاب:
عنوان: جینی، قورباغه خوبی باش!
نویسنده: ویلما استتی
تصویرگر: مونیکا رینالدینی
مترجم: کیوان رحیمیان
ناشر: اختران
مفاهیم:
معنا، خوبی، همدلی، ارتباط، توجه، حل مساله، چالش، خطاهای شناختی، تفکر همدلانه، تفکر مراقبتی، و...
لینک مطلب
#نوشتار
#یک_کتاب
#یک_پیشنهاد
#کتاب_کودک
#زبان_زندگی
#زبان_زرافه
#ارتباط_بدون_خشونت
#جینی_قورباغه_خوبی_باش
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
@RadioP4C