🔻میانجیگری عاطفی بین کودک و طبیعت (درباره کتاب "اگر تو بچه من بودی")
الهام فخرایی
کدامیک از ما دوران کودکیاش را بدون داستانهایی که حیوانات در آن نقش شخصیتهای مختلف را بازی کرده باشند، گذرانده است؟ به احتمال زیاد همه ما آنقدر خوش شانس بودهایم که بازی و کاوشگری خودانگیخته در طبیعت را تجربه کنیم یا حداقل از یک حیوان خانگی نگهداری کرده باشیم.
این تجربهها در نسلهای گذشته و نیاکان ما قوت بیشتری داشتند؛ روزگاری که انسان و طبیعت منفک از یکدیگر لحاظ نمیشدند. در گذشته داستانها با درونمایههای نمادین و آمیخته به رمز و راز، وسیله انتقال دادههای لازم برای ارتباط با طبیعت به نسل بعد بودند و این روال، هوش زیستمحیطی گونهٔ انسانی را حفظ و تقویت میکرد.
امروزه اگرچه پیوستگی بین انسان و طبیعت به فراموشی سپرده شده و کمتر به آن توجه داریم؛ هنوز هم حیوانات چه در رویاهای شبانه و چه بازیهای تخیلی و تجربههای روزمرهٔ کودکانه نقشی تعیین کننده و اساسی دارند و مهر تاییدی بر خاطرهٔ جمعی و هویت بومشناختی انسان محسوب میشوند.
کتاب «اگر تو بچه من بودی» اثر فرن هادکینز با تصویرگری گرم لورا براینت صرف نظر از ارایه دادههایی که میتواند به رشد شناختی کودک درباره طبیعت و حیوانات کمک کند به زبانی ساده و کودکانه، میانجیگری عاطفی بین کودک و طبیعت را بهعنوان هموارترین مسیر برای آموزش و حفظ محیط زیست بهکار میگیرد.
#پیاژه تاکید میکرد که کودک برای تماس با جهان طبیعی اطراف خود، انگیزۀ ویژهای دارد (shepard,The ark of mind, Parabola,59-54) که بخش عمده آن بهخصوص در تجربههای آغازین سنین ۲ تا ۵ سال مبتنی بر احساسات، عواطف و ارزشهای زیباشناختی شکل میگیرد؛ فرصت کوتاهی که اگر به آن توجه داشته باشیم، میتوانیم در سالهای بلند آتی ثمرات آن را در حفظ و پایایی طبیعت برداشت کنیم.
فرن هادکینز در کتاب اگر تو بچه من بودی به خوبی این نیاز و ظرفیت کودکانه را پوشش میدهد. او با طرح رابطه عاطفی مادر و کودک و تعمیم احساسات مادرانه در قالب شخصیت حیوانات، فرصتِ سهیم شدن با احساسات دیگری، کشف و لذت بردن از اشتراکات را فراهم میکند.
در آغوش گرفتن، حمایت کردن، مراقبت، راهنمایی، همراهی و توجه به ارزشهای مالکیتگرایانه کودک آنجا که میگوید: «فقط برای تو» یا «اما تو بچه من هستی…» و مواردی از این دست در کنار ماجراجویی، بازی، کشف، تخیل، خلوت، پنهان شدن، اوج گرفتن در آسمان، کاوش کردن در زیر آب، چالش ساختن خانه، دور شدن و بازگشتن و… و تمام آنچه قرار است سنجاب، سمور، خرس، گوزن، اردک، گاومیش، خفاش و… تجربه کنند، نه تنها جاذبهها و شگفتیهای طبیعت را برای کودک پر رنگ میکند، بلکه پیوند عاطفی بین او و طبیعت را نیز تقویت میسازد.
در این کتاب هیچ حیوانی بد نیست؛ «گرگ رو به ستارهها آواز میخواند» و سمور بدبو صبوری در تعامل را یادآوری میکند و همگی بدون استثناء دوست داشتنی هستند. اگر تو بچه من بودی به عنوان کتابی دوستدار طبیعت به خوبی از طرح پیشداوریهای معمول (بد و بدجنس) درباره حیوانات و کلیشهسازی منفی در ذهن کودک پرهیز میکند.
به این ترتیب فرن هادکینز علیرغم تاکید بر اشتراکات و پیوندها، همزمان هویت منحصر به فرد و پذیرفتنی هر حیوان را نیز به رسمیت میشناسد. همچنانکه در پایان کتاب لزوم تک بودگی تجربههای کودک (انسان) را نیز یادآوری و تایید میکند: «من به تو کمک خواهم کرد از کوههای خودت بالا بروی و در آسمان خودت اوج بگیری…»
با خواندن کتاب «اگر تو بچه من بودی» همراه کودکان، جستجو و مشاهده نمونههای واقعی در طبیعت و گفتگو درباره آن، میتوانید آگاهانه فرصتی برای ماجراجویی هیجانی عاطفی، افزایش آگاهی شناختی، تسهیل مقدمات شکل گیری ارزشهای اخلاقی و بهطور کلی تقویت هوش زیست محیطی کودک فراهم کنید.
این کتاب با ترجمه نسرین وکیلی توسط انتشارات مدرسه منتشر شده است.
#الهام_فخرایی
#نوشتار
#محیط_زیست
#هوش_زیست_محیطی
#یک_کتاب
#یک_پیشنهاد
#اگر_تو_بچه_من_بودی
@RadioP4C
@Aleph_ba
https://goo.gl/WmjdnR
الهام فخرایی
کدامیک از ما دوران کودکیاش را بدون داستانهایی که حیوانات در آن نقش شخصیتهای مختلف را بازی کرده باشند، گذرانده است؟ به احتمال زیاد همه ما آنقدر خوش شانس بودهایم که بازی و کاوشگری خودانگیخته در طبیعت را تجربه کنیم یا حداقل از یک حیوان خانگی نگهداری کرده باشیم.
این تجربهها در نسلهای گذشته و نیاکان ما قوت بیشتری داشتند؛ روزگاری که انسان و طبیعت منفک از یکدیگر لحاظ نمیشدند. در گذشته داستانها با درونمایههای نمادین و آمیخته به رمز و راز، وسیله انتقال دادههای لازم برای ارتباط با طبیعت به نسل بعد بودند و این روال، هوش زیستمحیطی گونهٔ انسانی را حفظ و تقویت میکرد.
امروزه اگرچه پیوستگی بین انسان و طبیعت به فراموشی سپرده شده و کمتر به آن توجه داریم؛ هنوز هم حیوانات چه در رویاهای شبانه و چه بازیهای تخیلی و تجربههای روزمرهٔ کودکانه نقشی تعیین کننده و اساسی دارند و مهر تاییدی بر خاطرهٔ جمعی و هویت بومشناختی انسان محسوب میشوند.
کتاب «اگر تو بچه من بودی» اثر فرن هادکینز با تصویرگری گرم لورا براینت صرف نظر از ارایه دادههایی که میتواند به رشد شناختی کودک درباره طبیعت و حیوانات کمک کند به زبانی ساده و کودکانه، میانجیگری عاطفی بین کودک و طبیعت را بهعنوان هموارترین مسیر برای آموزش و حفظ محیط زیست بهکار میگیرد.
#پیاژه تاکید میکرد که کودک برای تماس با جهان طبیعی اطراف خود، انگیزۀ ویژهای دارد (shepard,The ark of mind, Parabola,59-54) که بخش عمده آن بهخصوص در تجربههای آغازین سنین ۲ تا ۵ سال مبتنی بر احساسات، عواطف و ارزشهای زیباشناختی شکل میگیرد؛ فرصت کوتاهی که اگر به آن توجه داشته باشیم، میتوانیم در سالهای بلند آتی ثمرات آن را در حفظ و پایایی طبیعت برداشت کنیم.
فرن هادکینز در کتاب اگر تو بچه من بودی به خوبی این نیاز و ظرفیت کودکانه را پوشش میدهد. او با طرح رابطه عاطفی مادر و کودک و تعمیم احساسات مادرانه در قالب شخصیت حیوانات، فرصتِ سهیم شدن با احساسات دیگری، کشف و لذت بردن از اشتراکات را فراهم میکند.
در آغوش گرفتن، حمایت کردن، مراقبت، راهنمایی، همراهی و توجه به ارزشهای مالکیتگرایانه کودک آنجا که میگوید: «فقط برای تو» یا «اما تو بچه من هستی…» و مواردی از این دست در کنار ماجراجویی، بازی، کشف، تخیل، خلوت، پنهان شدن، اوج گرفتن در آسمان، کاوش کردن در زیر آب، چالش ساختن خانه، دور شدن و بازگشتن و… و تمام آنچه قرار است سنجاب، سمور، خرس، گوزن، اردک، گاومیش، خفاش و… تجربه کنند، نه تنها جاذبهها و شگفتیهای طبیعت را برای کودک پر رنگ میکند، بلکه پیوند عاطفی بین او و طبیعت را نیز تقویت میسازد.
در این کتاب هیچ حیوانی بد نیست؛ «گرگ رو به ستارهها آواز میخواند» و سمور بدبو صبوری در تعامل را یادآوری میکند و همگی بدون استثناء دوست داشتنی هستند. اگر تو بچه من بودی به عنوان کتابی دوستدار طبیعت به خوبی از طرح پیشداوریهای معمول (بد و بدجنس) درباره حیوانات و کلیشهسازی منفی در ذهن کودک پرهیز میکند.
به این ترتیب فرن هادکینز علیرغم تاکید بر اشتراکات و پیوندها، همزمان هویت منحصر به فرد و پذیرفتنی هر حیوان را نیز به رسمیت میشناسد. همچنانکه در پایان کتاب لزوم تک بودگی تجربههای کودک (انسان) را نیز یادآوری و تایید میکند: «من به تو کمک خواهم کرد از کوههای خودت بالا بروی و در آسمان خودت اوج بگیری…»
با خواندن کتاب «اگر تو بچه من بودی» همراه کودکان، جستجو و مشاهده نمونههای واقعی در طبیعت و گفتگو درباره آن، میتوانید آگاهانه فرصتی برای ماجراجویی هیجانی عاطفی، افزایش آگاهی شناختی، تسهیل مقدمات شکل گیری ارزشهای اخلاقی و بهطور کلی تقویت هوش زیست محیطی کودک فراهم کنید.
این کتاب با ترجمه نسرین وکیلی توسط انتشارات مدرسه منتشر شده است.
#الهام_فخرایی
#نوشتار
#محیط_زیست
#هوش_زیست_محیطی
#یک_کتاب
#یک_پیشنهاد
#اگر_تو_بچه_من_بودی
@RadioP4C
@Aleph_ba
https://goo.gl/WmjdnR
الـفـبـــــا
میانجیگری عاطفی بین کودک و طبیعت - الـفـبـــــا
الهام فخرایی// کدامیک از ما دوران کودکیاش را بدون داستانهایی که حیوانات در آن نقش شخصیتهای مختلف را بازی کرده باشند، گذرانده است؟ به احتمال زیاد همه ما آنقدر خوش […]
کودکان و تفکر انتزاعی
آیا طبق نظر پیاژه کودکان تا قبل از 12 سالگی فاقد توانایی درک مسایل انتزاعی هستند؟
طبق ادعای پیاژه (1924) در خصوص رابطه سطوح تحول شناختی و سن، کودکان تا قبل از 12 سالگی توانایی تفکر انتزاعی ندارند.
"اینس" (1978) مفسر کتب پیاژه در خصوص کسب صلاحیت های هوشی پس از مطالعه ای که روی کودکان دبستانی انجام داد اعلام کرد که ادعای #پیاژه در خصوص عدم توانایی این گروه سنی برای درک مسایل انتزاعی امری غیرعلمی و ناقص است. او به تحقیقاتی اشاره می کند که کودکان این گروه سنی مسایل را حل کرده و نوع استدلال آنها منطقی است.
مطالعات دیگری نیز وجود دارد که این نتیجه گیری را پشتیبانی می کند. این مطالعات بیان می کند کودکان 5 تا 6 ساله دارای مهارت های استدلال استنتاجی هستند؛ زیرا هنگامی که با یک مساله مشابه قیاس صوری روبرو می شوندبه درستی نتیجه گیری می کنند.
البته لازم به ذکر است که پیاژه آنچنان که مدافعین او اظهار می کنند، سن را به عنوان یک شاخص در نظر نداشته، بلکه تاکیدش بر توالی بوده است.
ضمن اینکه تجربیات قبلی افراد یک جامعه نیز در این امر تاثیر دارد؛ به این معنا کودکی که در بستر متفاوتی رشد کرده، نتایج متفاوتی در تفکر انتزاعی نشان خواهد داشت. پیاژه نیز تاکید میکند: "سن ها ضرورتا امری نسبی هستند."
این موضوع نشان میدهد پیاژه به عنوان یک روانشناس تحولی بیش از "سن" به ترتیب و توالی تحول توجه داشته است.
بنابراین می توان نتیجه گرفت ارجاع به نظر پیاژه برای نفی توانایی کودک در حل مسایل انتزاعی با توجه به توضیحات فوق قانع کننده نیست.
#الهام_فخرایی
پ.ن
برای مطالعه بیشتر رجوع کنید به:
-تحول فکر در کودکان، دورتی سینگر، نشر روان سنجی
-دیدگاه پیاژه در گستره تحول روانی، محمود منصور، نشر بعثت
-در دفاع از پیاژه، پرویز شریفی، نشر سپاهان
#الهام_فخرایی
#معرفی_منابع
📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید؛ از شما برای خواندن و بازنشر این مطلب سپاسگزارم
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر
@RadioP4C
@RadioP4C
آیا طبق نظر پیاژه کودکان تا قبل از 12 سالگی فاقد توانایی درک مسایل انتزاعی هستند؟
طبق ادعای پیاژه (1924) در خصوص رابطه سطوح تحول شناختی و سن، کودکان تا قبل از 12 سالگی توانایی تفکر انتزاعی ندارند.
"اینس" (1978) مفسر کتب پیاژه در خصوص کسب صلاحیت های هوشی پس از مطالعه ای که روی کودکان دبستانی انجام داد اعلام کرد که ادعای #پیاژه در خصوص عدم توانایی این گروه سنی برای درک مسایل انتزاعی امری غیرعلمی و ناقص است. او به تحقیقاتی اشاره می کند که کودکان این گروه سنی مسایل را حل کرده و نوع استدلال آنها منطقی است.
مطالعات دیگری نیز وجود دارد که این نتیجه گیری را پشتیبانی می کند. این مطالعات بیان می کند کودکان 5 تا 6 ساله دارای مهارت های استدلال استنتاجی هستند؛ زیرا هنگامی که با یک مساله مشابه قیاس صوری روبرو می شوندبه درستی نتیجه گیری می کنند.
البته لازم به ذکر است که پیاژه آنچنان که مدافعین او اظهار می کنند، سن را به عنوان یک شاخص در نظر نداشته، بلکه تاکیدش بر توالی بوده است.
ضمن اینکه تجربیات قبلی افراد یک جامعه نیز در این امر تاثیر دارد؛ به این معنا کودکی که در بستر متفاوتی رشد کرده، نتایج متفاوتی در تفکر انتزاعی نشان خواهد داشت. پیاژه نیز تاکید میکند: "سن ها ضرورتا امری نسبی هستند."
این موضوع نشان میدهد پیاژه به عنوان یک روانشناس تحولی بیش از "سن" به ترتیب و توالی تحول توجه داشته است.
بنابراین می توان نتیجه گرفت ارجاع به نظر پیاژه برای نفی توانایی کودک در حل مسایل انتزاعی با توجه به توضیحات فوق قانع کننده نیست.
#الهام_فخرایی
پ.ن
برای مطالعه بیشتر رجوع کنید به:
-تحول فکر در کودکان، دورتی سینگر، نشر روان سنجی
-دیدگاه پیاژه در گستره تحول روانی، محمود منصور، نشر بعثت
-در دفاع از پیاژه، پرویز شریفی، نشر سپاهان
#الهام_فخرایی
#معرفی_منابع
📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید؛ از شما برای خواندن و بازنشر این مطلب سپاسگزارم
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر
@RadioP4C
@RadioP4C
🔺تقویت هوش زیست محیطی کودک
#پیاژه تاکید میکرد که کودک برای تماس با جهان طبیعی اطراف خود، انگیزۀ ویژهای دارد (shepard,The ark of mind, Parabola,59-54) که بخش عمده آن بهخصوص در تجربههای آغازین سنین دو تا پنج سال مبتنی براحساسات، عواطف و ارزشهای زیباشناختی شکل میگیرد.
فرصت کوتاهی که اگر به آن توجه داشته باشیم، میتوانیم در سالهای بلند آتی ثمرات آن را در حفظ و پایایی طبیعت برداشت کنیم.
در کتاب دوستدار طبیعت هیچ حیوانی بد نیست؛ «گرگ رو به ستارهها آواز میخواند» و سمور بدبو صبوری در تعامل را یادآوری میکند و همگی بدون استثناء دوست داشتنی هستند. کتاب دوستدار طبیعت از طرح پیشداوریهای معمول(بد و بدجنس) درباره حیوانات وکلیشهسازی منفی در ذهن کودک پرهیز میکند و همزمان هویت منحصر به فرد و پذیرفتنی هر حیوان را نیز به رسمیت میشناسد و از طرح پیشداوریهای معمول (بد و بدجنس) درباره حیوانات و کلیشهسازی منفی در ذهن کودک پرهیز میکند و... ادامه مطلب در صفحه اینستاگرام
#الهام_فخرایی
📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر
@RadioP4C
@RadioP4C
#پیاژه تاکید میکرد که کودک برای تماس با جهان طبیعی اطراف خود، انگیزۀ ویژهای دارد (shepard,The ark of mind, Parabola,59-54) که بخش عمده آن بهخصوص در تجربههای آغازین سنین دو تا پنج سال مبتنی براحساسات، عواطف و ارزشهای زیباشناختی شکل میگیرد.
فرصت کوتاهی که اگر به آن توجه داشته باشیم، میتوانیم در سالهای بلند آتی ثمرات آن را در حفظ و پایایی طبیعت برداشت کنیم.
در کتاب دوستدار طبیعت هیچ حیوانی بد نیست؛ «گرگ رو به ستارهها آواز میخواند» و سمور بدبو صبوری در تعامل را یادآوری میکند و همگی بدون استثناء دوست داشتنی هستند. کتاب دوستدار طبیعت از طرح پیشداوریهای معمول(بد و بدجنس) درباره حیوانات وکلیشهسازی منفی در ذهن کودک پرهیز میکند و همزمان هویت منحصر به فرد و پذیرفتنی هر حیوان را نیز به رسمیت میشناسد و از طرح پیشداوریهای معمول (بد و بدجنس) درباره حیوانات و کلیشهسازی منفی در ذهن کودک پرهیز میکند و... ادامه مطلب در صفحه اینستاگرام
#الهام_فخرایی
📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر
@RadioP4C
@RadioP4C
🔻میانجی گری عاطفی بین کودک و طبیعت (درباره کتاب “اگر تو بچه من بودی”)
الهام فخرایی
کدامیک از ما دوران کودکیاش را بدون داستانهایی که حیوانات در آن نقش شخصیتهای مختلف را بازی کرده باشند، گذرانده است؟ به احتمال زیاد همه ما آنقدر خوش شانس بودهایم که بازی و کاوشگری خودانگیخته در طبیعت را تجربه کنیم یا حداقل از یک حیوان خانگی نگهداری کرده باشیم.
این تجربهها در نسلهای گذشته و نیاکان ما قوت بیشتری داشتند؛ روزگاری که انسان و طبیعت منفک از یکدیگر لحاظ نمیشدند. در گذشته داستانها با درونمایههای نمادین و آمیخته به رمز و راز، وسیله انتقال دادههای لازم برای ارتباط با طبیعت به نسل بعد بودند. این روال، هوش زیستمحیطی گونهٔ انسانی را حفظ و تقویت میکرد.
امروزه اگرچه پیوستگی بین انسان و طبیعت به فراموشی سپرده شده و کمتر به آن توجه داریم؛ هنوز هم حیوانات چه در رویاهای شبانه و چه بازیهای تخیلی و تجربههای روزمرهٔ کودکانه نقشی تعیین کننده و اساسی دارند. رویاهایی که مهر تاییدی بر خاطرهٔ جمعی و هویت بومشناختی انسان محسوب میشوند.
کتاب «اگر تو بچه من بودی» اثر فرن هادکینز با تصویرگری جذاب و گرم “لورا براینت” صرف نظر از ارایه دادههایی که میتواند به رشد شناختی کودک درباره طبیعت و حیوانات کمک کند به زبانی ساده و کودکانه، میانجیگری عاطفی بین کودک و طبیعت را بهعنوان هموارترین مسیر برای آموزش و حفظ محیط زیست بهکار میگیرد.
#پیاژه تاکید میکرد که کودک برای تماس با جهان طبیعی اطراف خود، انگیزۀ ویژهای دارد. (shepard,The ark of mind, Parabola,59-54) بخش عمده این ظرفیت بهخصوص در تجربههای آغازین سنین ۲ تا ۵ سال مبتنی بر احساسات، عواطف و ارزشهای زیباشناختی شکل میگیرد؛ فرصت کوتاهی که اگر به آن توجه داشته باشیم، میتوانیم در سالهای بلند آتی ثمرات آن را در حفظ و پایایی طبیعت برداشت کنیم.
“فرن هادکینز” در کتاب اگر تو بچه من بودی به خوبی این نیاز و ظرفیت کودکانه را پوشش میدهد. او با طرح رابطه عاطفی مادر و کودک و تعمیم احساسات مادرانه در قالب شخصیت حیوانات، فرصتِ می سازد. فرصت سهیم شدن با احساسات دیگری، کشف و لذت بردن از اشتراکات را فراهم میکند.
در آغوش گرفتن، حمایت کردن، مراقبت، راهنمایی، همراهی و توجه به ارزشهای مالکیتگرایانه کودک. آنجا که میگوید: «فقط برای تو» یا «اما تو بچه من هستی…» و مواردی از این دست. در کنار ...... [ متن کامل را با کلیک روی این لینک بخوانید]
جستارهای مشابه را در سایت، در مجله نقد و بررسی کتاب کودک و نوجوان دنبال کنید.
#الهام_فخرایی
#نوشتار
#یک_کتاب
#محیط_زیست
#کاوشگری_طبیعی
#هوش_زیست_محیطی
#اگر_تو_بچه_من_بودی
اگر مایلید در این باره اطلاعات بیشتری کسب کنید هشتگ #تسهیلگری_طبیعت را در کانال جستجو کنید.
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر
@RadioP4C
@RadioP4C
https://elhamfakhraee.ir
الهام فخرایی
کدامیک از ما دوران کودکیاش را بدون داستانهایی که حیوانات در آن نقش شخصیتهای مختلف را بازی کرده باشند، گذرانده است؟ به احتمال زیاد همه ما آنقدر خوش شانس بودهایم که بازی و کاوشگری خودانگیخته در طبیعت را تجربه کنیم یا حداقل از یک حیوان خانگی نگهداری کرده باشیم.
این تجربهها در نسلهای گذشته و نیاکان ما قوت بیشتری داشتند؛ روزگاری که انسان و طبیعت منفک از یکدیگر لحاظ نمیشدند. در گذشته داستانها با درونمایههای نمادین و آمیخته به رمز و راز، وسیله انتقال دادههای لازم برای ارتباط با طبیعت به نسل بعد بودند. این روال، هوش زیستمحیطی گونهٔ انسانی را حفظ و تقویت میکرد.
امروزه اگرچه پیوستگی بین انسان و طبیعت به فراموشی سپرده شده و کمتر به آن توجه داریم؛ هنوز هم حیوانات چه در رویاهای شبانه و چه بازیهای تخیلی و تجربههای روزمرهٔ کودکانه نقشی تعیین کننده و اساسی دارند. رویاهایی که مهر تاییدی بر خاطرهٔ جمعی و هویت بومشناختی انسان محسوب میشوند.
کتاب «اگر تو بچه من بودی» اثر فرن هادکینز با تصویرگری جذاب و گرم “لورا براینت” صرف نظر از ارایه دادههایی که میتواند به رشد شناختی کودک درباره طبیعت و حیوانات کمک کند به زبانی ساده و کودکانه، میانجیگری عاطفی بین کودک و طبیعت را بهعنوان هموارترین مسیر برای آموزش و حفظ محیط زیست بهکار میگیرد.
#پیاژه تاکید میکرد که کودک برای تماس با جهان طبیعی اطراف خود، انگیزۀ ویژهای دارد. (shepard,The ark of mind, Parabola,59-54) بخش عمده این ظرفیت بهخصوص در تجربههای آغازین سنین ۲ تا ۵ سال مبتنی بر احساسات، عواطف و ارزشهای زیباشناختی شکل میگیرد؛ فرصت کوتاهی که اگر به آن توجه داشته باشیم، میتوانیم در سالهای بلند آتی ثمرات آن را در حفظ و پایایی طبیعت برداشت کنیم.
“فرن هادکینز” در کتاب اگر تو بچه من بودی به خوبی این نیاز و ظرفیت کودکانه را پوشش میدهد. او با طرح رابطه عاطفی مادر و کودک و تعمیم احساسات مادرانه در قالب شخصیت حیوانات، فرصتِ می سازد. فرصت سهیم شدن با احساسات دیگری، کشف و لذت بردن از اشتراکات را فراهم میکند.
در آغوش گرفتن، حمایت کردن، مراقبت، راهنمایی، همراهی و توجه به ارزشهای مالکیتگرایانه کودک. آنجا که میگوید: «فقط برای تو» یا «اما تو بچه من هستی…» و مواردی از این دست. در کنار ...... [ متن کامل را با کلیک روی این لینک بخوانید]
جستارهای مشابه را در سایت، در مجله نقد و بررسی کتاب کودک و نوجوان دنبال کنید.
#الهام_فخرایی
#نوشتار
#یک_کتاب
#محیط_زیست
#کاوشگری_طبیعی
#هوش_زیست_محیطی
#اگر_تو_بچه_من_بودی
اگر مایلید در این باره اطلاعات بیشتری کسب کنید هشتگ #تسهیلگری_طبیعت را در کانال جستجو کنید.
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر
@RadioP4C
@RadioP4C
https://elhamfakhraee.ir
🔥1👏1
Forwarded from رادیو فلسفه برای کودکان (مدرسه مهارتهای اندیشیدن) (Elham)
کودکان و تفکر انتزاعی
آیا طبق نظر پیاژه کودکان تا قبل از 12 سالگی فاقد توانایی درک مسایل انتزاعی هستند؟
طبق ادعای پیاژه (1924) در خصوص رابطه سطوح تحول شناختی و سن، کودکان تا قبل از 12 سالگی توانایی تفکر انتزاعی ندارند.
"اینس" (1978) مفسر کتب پیاژه در خصوص کسب صلاحیت های هوشی پس از مطالعه ای که روی کودکان دبستانی انجام داد اعلام کرد که ادعای #پیاژه در خصوص عدم توانایی این گروه سنی برای درک مسایل انتزاعی امری غیرعلمی و ناقص است. او به تحقیقاتی اشاره می کند که کودکان این گروه سنی مسایل را حل کرده و نوع استدلال آنها منطقی است.
مطالعات دیگری نیز وجود دارد که این نتیجه گیری را پشتیبانی می کند. این مطالعات بیان می کند کودکان 5 تا 6 ساله دارای مهارت های استدلال استنتاجی هستند؛ زیرا هنگامی که با یک مساله مشابه قیاس صوری روبرو می شوندبه درستی نتیجه گیری می کنند.
البته لازم به ذکر است که پیاژه آنچنان که مدافعین او اظهار می کنند، سن را به عنوان یک شاخص در نظر نداشته، بلکه تاکیدش بر توالی بوده است.
ضمن اینکه تجربیات قبلی افراد یک جامعه نیز در این امر تاثیر دارد؛ به این معنا کودکی که در بستر متفاوتی رشد کرده، نتایج متفاوتی در تفکر انتزاعی نشان خواهد داشت. پیاژه نیز تاکید میکند: "سن ها ضرورتا امری نسبی هستند."
این موضوع نشان میدهد پیاژه به عنوان یک روانشناس تحولی بیش از "سن" به ترتیب و توالی تحول توجه داشته است.
بنابراین می توان نتیجه گرفت ارجاع به نظر پیاژه برای نفی توانایی کودک در حل مسایل انتزاعی با توجه به توضیحات فوق قانع کننده نیست.
#الهام_فخرایی
پ.ن
برای مطالعه بیشتر رجوع کنید به:
-تحول فکر در کودکان، دورتی سینگر، نشر روان سنجی
-دیدگاه پیاژه در گستره تحول روانی، محمود منصور، نشر بعثت
-در دفاع از پیاژه، پرویز شریفی، نشر سپاهان
#الهام_فخرایی
#معرفی_منابع
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر
@RadioP4C
آیا طبق نظر پیاژه کودکان تا قبل از 12 سالگی فاقد توانایی درک مسایل انتزاعی هستند؟
طبق ادعای پیاژه (1924) در خصوص رابطه سطوح تحول شناختی و سن، کودکان تا قبل از 12 سالگی توانایی تفکر انتزاعی ندارند.
"اینس" (1978) مفسر کتب پیاژه در خصوص کسب صلاحیت های هوشی پس از مطالعه ای که روی کودکان دبستانی انجام داد اعلام کرد که ادعای #پیاژه در خصوص عدم توانایی این گروه سنی برای درک مسایل انتزاعی امری غیرعلمی و ناقص است. او به تحقیقاتی اشاره می کند که کودکان این گروه سنی مسایل را حل کرده و نوع استدلال آنها منطقی است.
مطالعات دیگری نیز وجود دارد که این نتیجه گیری را پشتیبانی می کند. این مطالعات بیان می کند کودکان 5 تا 6 ساله دارای مهارت های استدلال استنتاجی هستند؛ زیرا هنگامی که با یک مساله مشابه قیاس صوری روبرو می شوندبه درستی نتیجه گیری می کنند.
البته لازم به ذکر است که پیاژه آنچنان که مدافعین او اظهار می کنند، سن را به عنوان یک شاخص در نظر نداشته، بلکه تاکیدش بر توالی بوده است.
ضمن اینکه تجربیات قبلی افراد یک جامعه نیز در این امر تاثیر دارد؛ به این معنا کودکی که در بستر متفاوتی رشد کرده، نتایج متفاوتی در تفکر انتزاعی نشان خواهد داشت. پیاژه نیز تاکید میکند: "سن ها ضرورتا امری نسبی هستند."
این موضوع نشان میدهد پیاژه به عنوان یک روانشناس تحولی بیش از "سن" به ترتیب و توالی تحول توجه داشته است.
بنابراین می توان نتیجه گرفت ارجاع به نظر پیاژه برای نفی توانایی کودک در حل مسایل انتزاعی با توجه به توضیحات فوق قانع کننده نیست.
#الهام_فخرایی
پ.ن
برای مطالعه بیشتر رجوع کنید به:
-تحول فکر در کودکان، دورتی سینگر، نشر روان سنجی
-دیدگاه پیاژه در گستره تحول روانی، محمود منصور، نشر بعثت
-در دفاع از پیاژه، پرویز شریفی، نشر سپاهان
#الهام_فخرایی
#معرفی_منابع
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر
@RadioP4C
👍8