بر اساس گزارش کارگروه دفاع از حقوق دانشجویان دانشگاه علم و صنعت، مجید جمشیدزاده، دانشجوی طراحی صنعتی ورودی ۱۴۰۱ این دانشگاه که از ۱۲ دی‌ماه در بازداشت به سر می‌برد، از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی به ۵ سال حبس محکوم شده است.

اتهام‌های مطرح‌شده علیه این دانشجو «اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت ملی کشور» و «برهم زدن نظم عمومی» عنوان شده است. هنوز جزئیات بیشتری درباره روند دادرسی، دسترسی به وکیل و شرایط برگزاری دادگاه منتشر نشده است.

ابوالقاسم صلواتی، که از سوی نهادهای حقوق بشری به عنوان قاضی بدنام دادگاه‌های انقلاب شناخته می‌شود، در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در یک روز برای ۱۴ بازداشتی حکم اعدام صادر کرده بود؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره روند رسیدگی به پرونده‌های مرتبط با اعتراضات را تشدید کرده است.

محکومیت مجید جمشیدزاده در ادامه موج برخوردهای امنیتی با دانشجویان و فعالان دانشگاهی مطرح می‌شود؛ برخوردهایی که در سال‌های اخیر شامل بازداشت، احضار، تعلیق و صدور احکام سنگین قضایی بوده است.

#از_بازداشتی‌ها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

بیانیه‌ی مشترک تشکل‌های حامی حقوق کودکان در محکومیت بازداشت کودکان و نقض حقوق آنان

انجمن نویسندگان کودک و نوجوان، همراه با انجمن‌ها و نهادهای مدنی دیگر، بار دیگر بازداشت کودکان، تشکیل پرونده‌ی قضایی برای آنان، اخذ و پخش اعترافات اجباری تلویزیونی و هرگونه برخورد امنیتی با کودکان و نوجوانان را محکوم کرد.

پیرو اقدام پیشین تشکل‌های مدنی و نامه‌نگاری با سازمان زندان‌ها و وزارت آموزش و پرورش درباره‌ی بازداشت و برخورد با دانش‌آموزان و در پی بی‌پاسخ ماندن آن مکاتبات، در بیانیه‌ای اعلام کرد: ما انجمن‌ها و نهادهای مدنی فعال در حوزه‌ی کودک و نوجوان، بار دیگر بازداشت کودکان، تشکیل پرونده‌ی قضایی برای آنان، اخذ و پخش اعترافات اجباری تلویزیونی و هرگونه برخورد امنیتی با دانش‌آموزان را نقض آشکار کرامت انسانی و مغایر با تعهدات بین‌المللی دولت‌ها در قبال حقوق کودکان دانسته و به‌صراحت محکوم می‌کنیم. در این بیانیه آمده است:

بر اساس پیمان‌نامه‌ی جهانی حقوق کودک، اصل «منافع عالیه‌ی کودک» و حق ذاتی حیات، بقا و رشد، مبنای همه‌ی تصمیم‌ها و اقدامات نسبت به افراد زیر ۱۸ سال است. بازداشت، فشار روانی، تهدید و انتشار اعترافات اجباری، پرونده‌سازی برای کودکان، در تعارض مستقیم با این اصول و  تعهد دولت‌ها به حمایت ویژه از کودکان آسیب‌پذیر قرار دارد. همچنین طبق اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر، هر انسان از کرامت، امنیت شخصی، منع رفتار تحقیرآمیز و دادرسی عادلانه برخوردار است؛ اصولی که در مورد کودکان اهمیتی مضاعف دارد.

پخش اعترافات اجباری کودکان در رسانه‌ها نقض حریم خصوصی و حیثیت آنان و تحمیل برچسبی ماندگار بر زندگی‌شان است و سلامت روان و آینده تحصیلی آنان را تهدید می‌کند. فرزندان ما به‌قدر کافی از اندوهِ فقدان و قتل همکلاسی‌های خود آزرده و سوگوارند؛ بیش از این بر رنج آنان نیفزایید.

خواست‌های مشخص تشکل‌های امضاکننده:

۱.آزادی بی‌قید و شرط تمامی کودکان و نوجوانان بازداشت‌شده
۲.توقف فوری بازداشت و پرونده‌سازی علیه کودکان
۳.منع قطعی و بدون استثنای پخش اعترافات اجباری کودکان در هر رسانه
۴.منع ورود نهادهای امنیتی و انتظامی به مدارس و محیط‌های آموزشی
۵.تأمین فوری حمایت‌های روانی، اجتماعی و آموزشی برای دانش‌آموزان آسیب‌دیده
۶.ارایه گزارش شفاف وزارت اموزش و‌پرورش در مورد قربانیان ، بازداشتی ها و اسیب دیدگان جامعه دانش اموزی در اعتراض های اخیر و پاسخگویی در مقابل تضییع حقوق انها و اقدام سریع نسبت به بندهای فوق
۷.بهره‌برداری از عواطف و احساسات پاک کودکان و نوجوانان برای اهداف سیاسی یا جناحی، از سوی هر فرد یا جریانی، محکوم و مردود است. آن‌ها نباید ابزار منازعات قدرت قرار گیرند و حفظ کرامت و امنیت روانی و جانی آنان مسئولیتی همگانی است.

برخورد قهری با کودکان و نوجوانان، جامعه‌ای امن نمی‌سازد؛ بلکه بی‌اعتمادی و آسیب‌های عمیق و ماندگار بر جای می‌گذارد. ما مسئولیت پیامدهای این روند را متوجه تصمیم‌گیران و مجریان آن می‌دانیم و بر ضرورت پایبندی عملی دولت به تعهدات حقوق بشری، به‌ویژه حق حیات و بقا و رشد کودکان، تأکید می‌کنیم.


#بیانیه #بازداشت_کودکان #حقوق_کودک #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

در این ویدیو، دختر و خواهر یکی از جان‌باختگان جنگ ایران و عراق، در روز ۲۲ بهمن بر مزار پدر و برادرش از اندوهی می‌گوید که به باور او همچنان ادامه دارد. او با یادآوری تلخ‌ترین خاطرات زندگی‌اش، تأکید می‌کند که ریخته‌شدن خون جوانان بی‌گناه زخمی تازه بر دل خانواده‌هایی است که پیش‌تر نیز داغ جنگ را تجربه کرده‌اند.

او در سخنانش آرزو می‌کند روزی ظلم، ستم، ریا و دروغ از میان برود و تأکید می‌کند کسانی که در جنگ جان باختند، برای مردم و سرزمین‌شان رفتند و هدفشان ایجاد شکاف میان مردم نبود و در ادامه با اشاره به فضای جشن و پایکوبی رسمی در حالی که بسیاری از خانواده‌ها عزادارند، این تضاد را دردناک توصیف می‌کند.

این روایت در شرایطی منتشر می‌شود که جمهوری اسلامی در سال‌های اخیر معترضان را با برچسب‌هایی چون «تروریست» معرفی کرده و بنا بر گزارش‌ها، بیش از سی هزار نفر از هم‌وطنان را در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ به قتل رسانده.
صدای خانواده‌های جان‌باختگان جنگ و اعتراضات، نشان می‌دهد شکاف اصلی نه میان مردم، بلکه میان جامعه و ساختار دیکتاتوری جمهوری اسلامی است.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران

@Tavaana_TavaanaTech

مدیرعامل سازمان بهشت‌زهرا از پیش‌بینی محل دفن پنج هزار سرباز آمریکایی در صورت وقوع جنگ احتمالی خبر داد!
جواد تاجیک گفت که این مجموعه «برای همه سناریوها آماده» است. به گفته او، در حاشیه قبرستان‌های مربوط به مسیحیان و غیرمسلمانان در اطراف تهران، زمینی برای این منظور در نظر گرفته شده تا در صورت حمله دشمن و تلفات احتمالی، غافلگیری رخ ندهد.

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که جامعه ایران با بحران‌های عمیق اقتصادی، تورم فزاینده، کاهش قدرت خرید و ناامنی معیشتی روبه‌رو است. برای بسیاری از شهروندان، شنیدن خبر «پیش‌بینی قبر برای جنگ» در شرایطی که دغدغه روزمره‌شان نان، اجاره خانه و درمان است، چیزی جز طنز تلخ نیست؛ طنزی که البته خنده‌ای بر لب نمی‌آورد.

سوق دادن کشور به فضای تقابل و جنگ‌طلبی، هزینه‌ای است که پیش از هر چیز مردم عادی می‌پردازند.
پیش‌بینی شما از درگیری احتمالی جمهوری اسلامی و آمریکا چیست؟

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

شکنجه روحی و روانی ادیب شهبازپور شهروند بهایی به روایت برادرش

ادیب شهبازپور، شهروند بهایی اهل کرمان، در ۲۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. او پس از بازداشت، ۲۷ روز در مکانی نامعلوم و تحت نظر اطلاعات سپاه نگهداری شد و سپس به زندان کرمان منتقل گردید. به گفته خانواده‌اش، در تمام این مدت نه اتهام رسمی به او اعلام شد و نه امکان ملاقات با خانواده یا دسترسی آزادانه به وکیل داشت.

اکنون برادر او در روایتی که در شبکه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) منتشر کرده، از ابعاد نگران‌کننده شرایط بازداشت ادیب پرده برداشته است. او نوشته است:

«برادرم ادیب قبل از انتقال به زندان، ۲۷ روز تمام در بازداشت اطلاعات سپاه بوده… ۲۷ روز در جایی نامعلوم… بدون حق ملاقات… بدون اینکه حتی یک بار رسماً بهش بگن چرا بازداشت شده و اتهامش چیه!»

به گفته او، ادیب تمام این مدت را در سلول انفرادی گذرانده و تماس‌های کوتاه تلفنی‌اش نیز «زیر فشار و تهدید» بوده است؛ تماس‌هایی که در آن مجبور می‌شده بگوید شرایطش مناسب است و تنها نیست.

برادر ادیب تأکید می‌کند که اگرچه ممکن است شکنجه جسمی در کار نبوده باشد، اما «شکنجه واقعی همون شکنجه‌ایه که روح آدم رو نابود می‌کنه.» او از «تهدید، تحقیر، تخریب شخصیت، تراشیدن موی سر، فشار روانی سنگین و مجبور کردن به اعتراف اجباری» به‌عنوان بخشی از رفتارهای اعمال‌شده یاد کرده است.

به گفته خانواده، ادیب در دوران بازداشت دست‌کم دو بار دچار تپش قلب شدید شده؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره وضعیت سلامت او را افزایش داده است. این روایت، بار دیگر موضوع شرایط نگهداری بازداشت‌شدگان و فشارهای روانی در دوران بازجویی را در کانون توجه قرار داده است.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402