مولوی عبدالحمید خواستار توقف اعدام‌های سیاسی و پایان دادن اعتراف‌های اجباری شد


مولوی عبدالحمید امروز (۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۵) در مراسم نماز جمعه زاهدان، از افزایش اعدام در کشور انتقاد کرد و با بیان اینکه اعدام‌های سیاسی به ضرر کشور و حاکم و مردم هستند، خواستار توقف این اعدام‌ها شد.

مولوی عبدالحمید در بخشی از سخنانش گفت: اعدام‌هایی که این روزها انجام می‌شوند برای کشور و ملت ایران ضرر دارند. البته «قصاص» حق و درست است و کسی که مرتکب قتل بشود کشته می‌شود، اما اعدام‌های سیاسی به خیر کشور ما و به مصلحت حاکم و مردم نیستند.

او خاطرنشان کرد: این اعدام‌های سیاسی در زمان پیامبر و خلفای راشدین نبودند. پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وسلم و خلفای راشدین و حضرت علی رضی‌الله‌عنهم مقتدایان و پیشوایان ما هستند و تمام فقها و علمای امت اسلام هر چه دارند از آن بزرگان دارند. برداشت‌های فقها از هر مذهبی که باشند، از آیۀ «إنما جزاء الذین یحاربون الله و رسوله…» باید با سیره و زندگانی پیامبر خدا مطابقت داشته باشد، زیرا آنحضرت بهترین و بیشترین فهم را از وحی داشتند.

او افزود: یکی دیگر از تبعات اعدام آن است که جهانیان می‌گویند ایرانی‌ها مردمِ خودشان را می‌کُشند و این چیزی‌ست که پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‎وسلم از آن می‌ترسیدند و به همین دلیل، با درخواست کشتن منافقین موافقت نکردند. لذا بنده کمافی‌السابق توصیه می‌کنم که اعدام راه‌حل نیست و این اعدام‌ها را متوقف کنید.

امام‌جمعه زاهدان در ادامه، «اعتراف اجباری» را نیز مورد نکوهش قرار داد و گفت: اعتراف اجباری که در بازداشتگاه‌های کشور ما اتفاق می‌افتند، با شریعت اسلام و همچنین با قانون اساسی کشور ما و قوانین بین‌المللی مطابقت ندارند. اعتراف اجباری نمی‌تواند به‌عنوان سند و مدرک برای صدور حکم قرار گیرد.

او در پایان خاطرنشان کرد: سخنانی که از این تریبون بیان می‌شوند در جهت دفاع از شریعت اسلام و منافع مردم و به خیر و نفع همه است. ما خود را ملزم به خیرخواهی و انسجام جامعه می‌دانیم.

#مولوی_عبدالحمید #اعدام #اعتراف_اجباری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

بازداشت فروزان اسلامی، مدرس زبان انگلیسی توسط نیروهای امنیتی در ارومیه

روز چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، فروزان اسلامی، شهروند اهل ارومیه، مدرس زبان انگلیسی و مدیر آکادمی زبان «نوجوان»، توسط نیروهای امنیتی در این شهر بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شد.

بر اساس گزارش‌های منتشر شده، مأموران امنیتی بدون ارائه حکم قضایی اقدام به بازداشت این مدرس زبان کرده‌اند. فروزان اسلامی از بلاگرهای شناخته‌شده کُرد در ارومیه نیز به شمار می‌رود.

تا زمان تنظیم این خبر، اطلاعی درباره دلیل بازداشت، محل نگهداری و اتهامات احتمالی مطرح‌شده علیه او در دست نیست.

#فروزان_اسلامی #ارومیه #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

حکم تاریخی دادگاه عراق؛ اجازه تغییر رسمی دین از اسلام به مسیحیت به یک زن جوان

یک دادگاه در عراق با صدور حکمی بی‌سابقه، به یک زن جوان به نام “مریم” اجازه داد تا وضعیت مذهبی خود را در پایگاه داده‌های رسمی دولت از مسلمان به مسیحی تغییر دهد. این تصمیم می‌تواند راه را برای هزاران مسیحی در عراق که با مشکلات قانونی ناشی از تعیین اجباری دین مواجه هستند، هموار کند.
مریم، که در خانواده‌ای مسیحی متولد شده بود، بر اساس ماده ۲۶(۲) قانون شماره ۳ کارت ملی عراق (مصوب ۲۰۱۶)، به طور خودکار مسلمان طبقه‌بندی شده بود. این قانون فرزندان خردسالی را که یکی از والدینشان به اسلام گرویده باشد، مسلمان تلقی می‌کند. مادر مریم پس از جدایی از پدرش، با یک مرد مسلمان ازدواج کرده بود که منجر به ثبت اجباری دین اسلام برای مریم شد.
سازمان ADF International که از پرونده مریم حمایت کرده است، اعلام کرد که وی پس از رسیدن به سن قانونی، در ژانویه ۲۰۲۵ درخواست تغییر دین رسمی خود را ارائه داده بود. حکم اخیر دادگاه، حق مریم را برای انتخاب دین و ثبت صحیح آن در سوابق دولتی تایید می‌کند.
کلسی زورزی، مدیر بخش حمایت از آزادی مذهبی جهانی در ADF International، این تصمیم را پیامی قاطع مبنی بر عدم تحمیل طبقه‌بندی‌های مذهبی دوران کودکی بر افراد در طول زندگی دانست و تاکید کرد که هیچ دولتی نباید قدرت تعیین دائمی دین و مذهب یک فرد را داشته باشد.
با وجود این حکم، دو خواهر کوچکتر مریم همچنان به طور قانونی مسلمان محسوب می‌شوند، اما ADF International اعلام کرده است که به محض رسیدن آنها به سن قانونی، اقدامات قانونی مشابهی برای تغییر وضعیت مذهبی‌شان آغاز خواهد شد.

مشکل “دین تعیین‌شده توسط دولت” در چندین کشور خاورمیانه و آسیا، از جمله عراق، مصر، پاکستان، مالزی و بنگلادش، رواج دارد. این رویه می‌تواند منجر به پیامدهای جدی برای افراد شود، از جمله ثبت‌نام اجباری کودکان در برنامه‌های آموزش دینی متفاوت از دین واقعی‌شان، موانع در ازدواج، پیچیدگی‌های ارث، و قرار گرفتن غیرمسلمانان در معرض صلاحیت دادگاه شریعت./محبت نیوز


#آزادی_دین #مسیحی #مسلمان #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

به گزارش خبرگزاری «مهر» مقام‌های قضایی در استان یزد از توقیف اموال ۵۱ شهروند به اتهام «همکاری با دشمن» و «همکاری با رژیم صهیونیستی علیه امنیت و منافع ملی» خبر داده‌اند. بر اساس این گزارش، ۲۰ نفر از این افراد در داخل ایران و ۳۱ نفر دیگر خارج از کشور زندگی می‌کنند و پرونده آنان همچنان در حال بررسی است.

طبق اعلام رسانه‌های حکومتی، اموال توقیف‌شده شامل حساب‌های بانکی، اموال منقول و غیرمنقول، سهام شرکت‌ها و حتی «اموال وکالتی» بوده است. همچنین مقام‌های قضایی اعلام کرده‌اند این اموال قرار است «به نفع مردم» و برای بازسازی اماکن آسیب‌دیده از جنگ هزینه شود.
نهادهای حقوق بشری بارها هشدار داده‌اند که استفاده از مفاهیمی مبهم و گسترده‌ای چون «همکاری با دشمن» یا «اقدام علیه امنیت ملی»، در جمهوری اسلامی سابقه‌ای طولانی در سرکوب مخالفان، مصادره اموال و حذف منتقدان دارد؛ بدون آنکه روند دادرسی شفاف، مستقل و عادلانه‌ای وجود داشته باشد.


@Tavaana_TavaanaTech

راینر فورست و تبارشناسی رواداری
چگونه رواداری را از یک لطف به یک حق ساختاری تبدیل کنیم؟

راینر فورست (Rainer Forst)، فیلسوف و نظریه‌پرداز سیاسی برجسته آلمانی (متولد ۱۹۶۴)، از کلیدی‌ترین اندیشمندان نسل چهارم مکتب انتقادی فرانکفورت است. او که از شاگردان مستقیم یورگن هابرماس و جان رالز بوده، در حال حاضر به عنوان استاد تئوری سیاسی و فلسفه در دانشگاه گوته فرانکفورت فعالیت می‌کند. فورست به خاطر پژوهش‌های ژرف و منحصربه‌فردش در زمینه مفهوم «رواداری» (Toleration) و «عدالت توجیهی» شهرت جهانی دارد و آثار او از مهم‌ترین منابع معاصر در این حوزه به شمار می‌روند.

نظریه فورست؛ از ساختار رواداری تا حق بنیادین توجیه
از دیدگاه فورست، رواداری مفهومی بسیار پیچیده و تناقض‌آمیز است که اغلب در جوامع مدرن به درستی فهمیده نمی‌شود. او رواداری را از یک ابزار سیاسی مصلحت‌جویانه برای حفظ صلح، به یک فضیلت اخلاقی و اصولی ارتقا می‌دهد. اندیشه او بر سه محور کلیدی استوار است:
۱. مولفه‌های سه‌گانه رواداری: فورست معتقد است رواداری واقعی سه بخش دارد: «مخالفت» (ما باید با عقیده یا رفتار دیگری به طور جدی مخالف باشیم، وگرنه مدارا بی‌معناست)، «پذیرش» (باید دلایلی عقلانی و اخلاقی داشته باشیم که چرا نباید جلوی آن عقیده مخالف را بگیریم) و «محدودیت» (باید مرزهای مشخصی برای آنچه غیرقابل‌تحمل و آسیب‌رسان است، وجود داشته باشد).
۲. الگوی احترام به جای الگوی اجازه: فورست چهار مدل رواداری را در تاریخ شناسایی می‌کند، اما معتقد است جوامع دموکراتیک امروز باید بر «الگوی احترام» (Respect Conception) بنا شوند. در این الگو، رواداری یک رابطه بالا به پایین (که در آن قدرتمندان به اقلیت‌ها «اجازه» بقا می‌دهند) نیست، بلکه شهروندان با وجود اختلافات عمیق مذهبی یا فرهنگی، یکدیگر را به عنوان اعضای برابر و قانونی جامعه می‌پذیرند و به رسمیت می‌شناسند.
۳. حق توجیه (The Right to Justification): مهم‌ترین نوآوری فورست این است که بالاترین حق اخلاقی انسان را «حق توجیه» می‌داند. یعنی هیچ قانون، هنجار یا قدرت سیاسی نباید به شهروندان تحمیل شود، مگر اینکه دلایل آن برای همه افراد متاثر از آن جامعه (حتی مخالفان) به صورت عقلانی قابل توجیه و دفاع باشد. رواداری حقیقی یعنی احترام به دیگری به عنوان یک موجود عاقل که حق دارد برای هر محدودیتی، توجیه منطقی بخواهد.

از منظر فورست، رواداری و پذیرش واقعی، موضعی ترحم‌آمیز یا از روی ناچاری نیست، بلکه عمیقا با عدالت گره خورده است. جامعه روادار جامعه‌ای نیست که تفاوت‌ها را صرفا تحمل کند تا جنگی درنگیرد، بلکه ساختاری است که در آن هنجارهای جمعی بر پایه دلایلی مشترک و قابل‌قبول برای همگان استوار شده‌اند. پذیرش دیگری در نگاه فورست، یعنی پذیرفتن این اصل که هیچ گروهی حق انحصار حقیقت را ندارد.
#راینر_فورست #رواداری #فلسفه #اخلاق #گفتگو_توانا


@Dialogue1402

Exclusive: Systematic Discrimination and Denial of Furlough for Female Political and Ideological Prisoners in Isfahan's Dowlatabad Prison

While reports indicate that temporary release (furlough) extensions are regularly granted to various non-political inmates across Iranian prisons, political and ideological prisoners remain systematically deprived of this basic right. According to an exclusive report obtained by Tavaana, this discriminatory policy is being heavily enforced against female political and religious detainees at Dowlatabad Prison in Isfahan, compounding the psychological pressure on both the prisoners and their families.

Targeted Exclusion of Baha'i Detainees
Since February 28, 2026, numerous non-political convicts who were able to post bail have been granted monthly renewable furloughs. In stark contrast, this process has entirely excluded political and ideological prisoners.
Among those denied are ten Baha'i women currently held in the financial crimes ward of Dowlatabad Prison:
• Neda Badakhsh
• Arezoo Sobhanian
• Parastoo Hakim
• Mojgan Shahrezaei
• Yeganeh Rouhbakhsh
• Bahareh Lotfi
• Shana Shoghifar
• Negin Khademi
• Neda Emadi
• Parva Behdad
According to an informed source, these ten women were only permitted a brief, mandatory three-day furlough approximately two weeks ago, with no further extensions allowed.

Heavy Sentences for Protesters and Dissidents
Dowlatabad Prison also houses several women arrested in connection with the recent 12-day war and its subsequent protests. Many of these individuals are serving severe sentences or are being held under prolonged, indefinite detention:
• Zahra Kabiri: A mother of two children, sentenced to 10 years in prison by Judge Hemmatnejad.
• Masoumeh Sarebanzadeh & Tara Sarebanzadeh: The mother and daughter are serving sentences of five years and six months, respectively.
• Yalda Emamdoost, Samira Layeghi, & Maryam Javadi: Each sentenced to seven and a half years in prison on charges of membership in the People's Mojahedin Organization of Iran (MEK).
• Azadeh Jafari: Serving a one-year prison sentence.
• Zahra Khayati: Facing a two-year prison term.
Additionally, Shamim Baharzadeh and Mahshad Keshani remain imprisoned under a 2023 case. Both were sentenced to six months of active imprisonment and a four-and-a-half-year suspended sentence. Keshani also faces a separate, open judicial case regarding her participation in the January protests.

Deliberate Placement in Violent Wards
The source further revealed to Tavaana that many of these political and religious dissidents are intentionally held in wards designated for high-risk and violent crimes. These wards suffer from severe overcrowding, forcing many political prisoners to sleep on the floor (kaf-khab). This environment is entirely inappropriate and dangerous for prisoners of conscience, presenting continuous safety and health risks.

The Psychological Toll on Families
The systematic denial of furloughs, combined with sub-standard living conditions and prolonged legal limbo, forms a calculated campaign of state pressure. This retaliatory treatment extends beyond the prison walls, inflicting severe emotional attrition and chronic anxiety on the families who are left waiting for months and often years for any sign of judicial fairness.

#HumanRights
#DowlatabadPrison
#PoliticalPrisoners
#BahaiRights

@Tavaana_TavaanaTech

آریا شیخی‌نسب، فعال سیاسی و رسانه‌ای ۲۹ ساله و مجری برنامه «آکادمی» در استودیو پات، بیش از چهار ماه است که در زندان شیبان اهواز نگهداری می‌شود؛ همچنین گزارش‌های منتشرشده از اعمال خشونت و شکنجه علیه او نگرانی‌های گسترده‌ای ایجاد کرده است.

بر اساس گزارش منابع حقوق بشری، آریا شیخی‌نسب روز ۵ بهمن‌ماه در منزل پدرش در مسجدسلیمان بازداشت شد. گفته می‌شود نیروهای امنیتی هنگام بازداشت او را به‌شدت مورد ضرب‌وشتم قرار داده‌اند. او چند روز بعد به زندان سپیدار اهواز و سپس به زندان شیبان منتقل شد؛
منابع مطلع می‌گویند این فعال مدنی در دوران بازجویی تحت فشار شدید جسمی و روانی قرار گرفته و هدف بازجویان، گرفتن اعترافات اجباری علیه او و افراد مرتبط با استودیو پات بوده است. بنا بر این گزارش‌ها، در بخشی از روند بازجویی، او را به برانکارد بسته، پتوی خیس روی بدنش انداخته و با کابل مورد ضرب‌وشتم قرار داده‌اند.
او پیش‌تر نیز در سال‌های ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱ بازداشت شده بود و پس از بازداشت در اعتراضات سال ۱۳۹۸، از ادامه تحصیل در دانشگاه محروم شده بود.

@Tavaana_TavaanaTech

‏وحید شریعت، رئیس انجمن روان‌پزشکان ایران، در گفت‌وگو با «ایلنا» از تشدید کمبود داروهای روان‌پزشکی خبر داده و گفته است که بحران دارویی در این حوزه، نسبت به ماه‌های گذشته و به‌ویژه پس از جنگ، به شکل قابل‌توجهی وخیم‌تر شده است. او اختلال در تولید، کمبود مواد اولیه، محدودیت در توزیع و حتی ذخیره‌سازی دارو از سوی برخی افراد به دلیل ترس و ناامنی را از عوامل این وضعیت عنوان کرده است.

‏این بحران بخشی از فرسایش گسترده سلامت روان جامعه‌ای است که سال‌ها زیر فشار سرکوب، ناامنی، بحران اقتصادی، سانسور، جنگ، اعدام، بازداشت و قطع مکرر اینترنت زندگی کرده است. میلیون‌ها ایرانی در سال‌های اخیر بارها تجربه «تعلیق زندگی» را پشت سر گذاشته‌اند؛ وضعیتی که در آن ارتباط با جهان بیرون، کار، درمان، تماس با عزیزان و حتی دسترسی به اطلاعات ناگهان قطع می‌شود و جامعه در بی‌خبری و اضطراب رها می‌شود.

‏
@Tavaana_TavaanaTech

سوگِ بی‌پایان خانواده‌های دادخواه؛
نام جمیله شفیعی را فراموش نکنیم

زهرا ملوکی، دختر جاویدنام جمیله شفیعی، از کشته‌شدگان خیزش دی‌ماه ۱۴۰۴، با انتشار تصویری از پدر ۷۰ ساله‌اش در شبکه اجتماعی ایکس (توییتر سابق)، از رنج و فرسودگی خانواده‌ای نوشت که هنوز زیر بار فقدان و داغ عزیزشان ایستاده‌اند.

او در بخشی از نوشته‌اش گفته است:
«این حال بابای عزیز ۷۰ سالهٔ منه بعد از کشته شدن مامانم… اما این پایان قصهٔ ما نیست. ما واقعاً اجازه نداریم اینجا تسلیم بشیم.»

زهرا ملوکی همچنین درباره شب کشته‌شدن مادرش نوشته است:
«مامانم راهشو انتخاب کرده بود… فکر می‌کنم اول با آزادی چشم تو چشم شده بود و بعد با قساوت قاتلش.»
او تأکید کرده: «اگر از اینترنت فقط یک سوراخ باقی بماند، تا عمر دارم اسمش را فریاد می‌زنم.»

جمیله شفیعی، ۶۶ ساله، روز ۲۰ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات مردمی اراک با شلیک گلوله نیروهای حکومتی کشته شد. بر اساس گزارش‌ها، او در لحظه تیراندازی تلاش می‌کرد میان نیروهای سرکوبگر و جوانان معترض بایستد و از آنان محافظت کند.
⁩
@Tavaana_TavaanaTech

«تو به من توهین کردی!»: آیا می‌توان به روشی سازنده انتقاد کرد؟

برای بسیاری از افرادی که خود را در چارچوب باورهای متعارف و متداول مذهب‌های رایج تعریف نمی‌کنند، مانند ندانم‌گرایان و افرادی که به خدا باوری ندارند یا کسانی که به خدا اعتقاد دارند اما دینی را پیروی نمی‌کنند، این پرسش مطرح است که چگونه می‌توان با مومنان مذهبی به بهترین شکل ارتباط برقرار کرد؛ به‌ویژه وقتی پای صحبت درباره خود دین مطرح است. به نظر می‌رسد بخشی از مردم جهان قانع شده‌اند که وقتی کار به مسائل علمی، اقتصادی، ورزشی یا هنری می‌رسد می‌توان تا حد زیادی مذهب را از گفت‌وگو کنار گذاشت. در زمینه سیاست، هنوز بخش‌های بزرگی از جهان به دیدگاه‌های مذهبی سیاست‌مداران و حاکمان توجهی ویژه نشان می‌دهند اما باز هم در بعضی کشورها این احتمال وجود دارد که بتوان در بحث سیاسی تا حدی پای مذهب را به میان نیاورد. متاسفانه در بعضی کشورها، چنین چیزی ممکن نیست. در کشوری مانند ایران، به نظر می‌رسد نهاد و مراجع مذهبی چنان نفوذ و سلطه خود را در تمامی نهادهای دیگر افزایش داده‌اند که حتی اشاره به چیزهایی مانند هنر و علم بدون اشاره مستقیم به مذهب دشوار شده است. اما بحث درباره خود مذهب چطور؟ چگونه می‌توان بدون ایجاد تنش یا ناراحتی شدید درباره مذهب حرف زد؟

این یادداشت را در وبسایت گفت‌وشنود بخوانید
https://dialog.tavaana.org/insult-criticism/

#توهین #انتقاد #گفتگو_توانا


@Dialogue1402