بخشی از گزارش اعتماد درباره‌ی بارداری اجباری در روستاهای محروم را بخوانید؛

«به ما گفتند زنها در این منطقه باید فقط بزایند»

ما را تهدید کردند که حق ندارید آموزش پیشگری از بارداری را بدهید.

اعتماد در گفت‌وگو با چند بهورز در روستاهای محروم از وضعیت فرزندآوری در این روستاها گزارشی تهیه کرده است.

خانم «عین» بهورز یکی از روستاهای «قلعه‌گنج» استان کرمان است . قلعه‌گنجی که در این دهه بابت شدت محرومیت به الگوی فقر کشور تبدیل شده. خانم عین، بهورز یکی از همین روستاهاست و می‌گوید: «۳سال قبل مسوول شبکه من را صدا کرد و گفت از این به بعد فقط باید روش بارداری سالم آموزش بدهی . تمام اقلام پیشگیری از بارداری را هم آمدند و جمع کردند و بردند و گفتند پیشگیری بی‌پیشگیری و زن‌های این منطقه فقط باید بچه بزایند . بهشان گفتم این مردم آرد برای نان پختن ندارند، چطور بچه اضافه کنند ؟ گفتند اگر به گوش‌مان برسد آموزش پیشگیری از بارداری داده‌ای، می‌فرستیمت مرز کرمان و سیستان و بلوچستان.»

آقای «میم» بهورز یکی از روستاهای ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان است و می‌گوید اگرچه در این ۳ سال، هیچ بچه معلولی در منطقه به دنیا نیامده ولی بیماری بومی این منطقه، تالاسمی است و تعداد بیماران تالاسمی هم خیلی زیاد است . شبکه بهداشت به آقای میم گفته که آموزش و پیشنهاد پیشگیری از بارداری ممنوع است. او می‌کوید: « به ما گفتند اگر پیشنهاد پیشگیری از بارداری بدهید جریمه‌تان می‌کنیم و توبیخ می‌شوید .به ما گفتند این خانواده‌ها فقط باید فرزند بیاورند . قبلا وسایل پیشگیری از بارداری، هم در خانه بهداشت و هم در داروخانه‌ها بود . در خانه بهداشت، پولی از مردم نمی‌گرفتند و رایگان بود. حالا همه وسایل را از خانه بهداشت و داروخانه‌ها جمع کرده‌اند. این منطقه، ۱۹۰۰ نفر جمعیت دارد و وضع معیشت مردم افتضاح است . مردم برای نان شب‌شان مشکل دارند . اغلب مادران به دلیل سوءتغذیه نمی‌توانند به بچه‌شان شیر بدهند ولی اسم شیرخشک در این منطقه مثل اسم رمز است.»


#فقر #بارداری #ازدیاد_جمعیت #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

ما از کسی نمی‌ترسیم؛ ماریا النا مویانو و مبارزه در دفاع از حقوق زنان در پرو

زنان پرو چندین دهه برای عدالت و حفاظت از حقوق خود تحت شرایطی بسیار تبعیض‌آمیز مبارزه کرده‌اند. نقض حقوق بشر در پرو طی دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی به بدترین حد خود رسید؛ زمانی که درگیری‌های مسلحانه مرگبار بین گروه چریکی «مسیر درخشان» و دولت، زندگی مردم عادی پرو را از هم پاشاند. زنان، به‌ویژه آن‌هایی که از جوامع بومی و حاشیه‌ای بودند، یا توسط نیروهای نظامی مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند یا توسط چریک‌ها به قتل رسیدند. تعداد زیادی از زنان دور هم گرد آمدند تا سازمان‌دهی لازم برای اعتراضات را ایجاد کنند و «ماریا النا مویانو» یکی از آنان بود. او به عنوان رئیس «فدراسیون زنان ویا السالوادور»، در زمینه توانمندسازی زنان فعالیت می‌کرد؛ علیه خشونت سخن می‌گفت و الگویی از رهبری را ارائه کرد که الهام‌بخش مردم سراسر پرو شد. با وجود ترور او در سال ۱۹۹۲ توسط گروه «مسیر درخشان»، مویانو همچنان نماد شجاعت برای زنان پرویی باقی ماند؛ زنانی که به مبارزه برای رسیدن به حقوق خود ادامه می‌دهند. علی‌رغم چالش‌های مداوم، این زنان با تلاش برای افزایش مشارکت زنان در جامعه و محافظت از یکدیگر در برابر خشونت، در مسیر دستیابی به عدالت، به پیروزی‌های مهم قانونی دست یافته‌اند.

در این پادکست روایتی از مبارزات النا مویانو و زنان پرو را با هم می‌شنویم.


سایت:
https://tavaana.org/maria-elena-moyano-peru/
یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=bLeYoewWsCw
کست‌باکس:
https://castbox.fm/episode/id5715387-id716190902
ساندکلاود:
https://soundcloud.com/tavaana/elena-muyano-podcast
نسخه نوشتاری:
https://tavaana.org/maria-elena-moyano-womens-rights-peru/

نسخه انگلیسی
https://en.tavaana.org/maria-elena-moyano-womens-rights-peru/

#یاری_مدنی_توانا
#زنان
#مطالعه_موردی

@Tavaana_TavaanaTech

مسئولین دروغگو، خجالت خجالت

تجمع بازنشستگان کرمانشاه، سه شنبه ۲ مرداد ۱۴۰۳

#بازنشستگان #کرمانشاه #اعتراضات_سراسری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

سحرگاه امروز سه‌شنبه دوم مردادماه، ۷ زندانی در زندان بیرجند اعدام شدند

چهار مرد و سه زن، در پرونده های جداگانه از بابت اتهامات مرتبط با جرائم مواد مخدر امروز اعدام شدند.

هویت دو تن از این زندانیان،
امیرحمزه براهویی مجرد، فرزند نورمحمد، متاهل و پدر دو فرزند، اهل شهرستان زابل و ساکن فضل‌آباد از توابع استان گلستان
وحید وحدانی، ۳۳ ساله و ساکن بجنورد،
گزارش شده است.

و ۵ زندانی دیگر حتی نام‌شان هم منتشر نشده است.

استفاده از مجازات اعدام در جرایم مرتبط با موادمخدر با هدف ایجاد ترس در جامعه به‌ویژه در میان گروه‌های اتنیکی مانند بلوچ‌ها، صورت می‌گیرد عدم رعایت اصول دادرسی عادلانه در محاکمات مربوط به موادمخدر، مشکلات اقتصادی فراوان در جامعه و عدم تاثیر اعدام‌ها در کاهش جرایم مواد مخدر در ایران، هم از پیامدهای اعدام در کشورمان است.


بر اساس گزارش سالانه مرکز آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق‌بشر در ایران در سال ۱۴۰۲، دست کم ۷۶۷ شهروند از جمله ۲۱ زن و ۲ کودک-مجرم اعدام شدند. از این میزان حکم ۷ نفر در ملاعام به اجرا درآمد. همچنین طی این تاریخ، ۱۷۲ تن دیگر به اعدام محکوم شدند. از این میزان ۵ نفر به اعدام در ملاعام محکوم شدند.

۷ انسان اعدام شدند که خود در نگاه نخست قربانی عدم آموزش فقر و بیکاری بوده‌اند.

#ایران
#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#نه_به_اعدام
@Tavaana_TavaanaTech

نودهی رییس پلیس گذرنامه: زنان برای گذرنامه زیارتی نیازی به اذن همسر ندارند.

کاربران: آیا عقل زن برای رفتن به کربلا کامل و برای رفتن به جاهای دیگر ناقص است؟

- بدون شک نکته‌ای که کاربران در ارتباط با اسن خبر بیان کرده‌اند، اعتراض به عدم نیاز به اجازه همسر برای صدور گذرنامه زیارتی نیست، بلکه تناقضی است که حکومت دینی از خود بروز می‌دهد. چگونه است که زن برای سفر به جاهای دیگر نیاز به اجازه‌ی شوهر دارد اما برای رفتن به کربلا و شلوغ‌کردن مراسم سیاسی و حکومتی اربعین، چنین اجازه‌ای نیاز نیست؟!

#تبعیض_علیه_زنان #حکومت_دینی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

سپیده رشنو، فعال سیاسی، برای اجرای حکم سه سال و هفت ماه حبس، به زندان فراخوانده شد

میلاد پناهی‌پور، وکیل سپیده رشنو، پیشتر درباره جزئیات حکم دادگاه تجدیدنظر گفته بود: «دادگاه تجدیدنظر، در دادنامه خود، بخشی از دفاعیات ما را پذیرفته اما با نظر مستشاران شعبه، عنوان اتهامی خانم رشنو را از «جریحه‌دار کردن عفت عمومی» به «انتشار تصاویر مبتذل در فضای مجازی» موضوع ماده ۷۴۲ قانون مجازات تغییر داد. به موازات این تغییر عنوان اتهامی، شعبه یک دادگاه تجدیدنظر، مجازات خانم رشنو را از ۶ ماه حبس به ۴ ماه حبس کاهش داد و همچنین مجازات نقدی در نظر گرفته شده را نیز حذف کرد. این دادگاه همچنین با سکوت خود درباره حکم تکمیلی صادر شده علیه خانم رشنو، عملا رأی به تأیید آن داده است.»

وکیل سپیده رشنو در گفت‌و‌گو با شرق در نهایت خاطرنشان کرد: «بدین ترتیب ما با یک رأی قطعی ۴ ماه زندان درباره خانم رشنو مواجه هستیم که حکم تعلیقی ۳ سال و ۷ ماه حبس ایشان در پرونده اتوبوس BRT تهران را به جریان خواهد انداخت و او در حال حاضر، مجموعا با ۳ سال و ۱۱ ماه حبس قطعی مواجه است.»دادگاه تجدیدنظر، در دادنامه خود، بخشی از دفاعیات ما را پذیرفته اما با نظر مستشاران شعبه، عنوان اتهامی را از «جریحه‌دار کردن عفت عمومی» به «انتشار تصاویر مبتذل در فضای مجازی» موضوع ماده ۷۴۲ قانون مجازات تغییر داد.

قرار بود اواخر سال گذشته سپیده به زندان برود، با تلاش‌های وکیلش اجرای حکم او چند مدتی به تعویق افتاد، حالا دوباره برای اجرای حکم احضار شده است.

ویدیوی مقاومت سپیده رشنو در برابر زن آزارگر مدافع حکومت، از تاثیرگذارترین ویدیوها در تابستان ۱۴۰۱ بود. تابستانی که در اواخر آن خیزشی تاریخی شکل گرفت.


طرح از روشی روزبهانی


#سپیده_رشنو #نه_به_پوشش_اجباری #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

جای "دختر ایران" در زندان نیست
سپیده رشنو، فعال مدنی مخالف حجاب اجباری، باید خود را برای اجرای حکم ۳ سال و هفت ماه حبس، در رابطه با پرونده سال ۱۴۰۱ به زندان اوین معرفی کند.

سامان، برادر سپیده رشنو نوشته:
از ۲۰ اسفند ۱۴۰۲ تا همین امروز بارها برای سپیده ابلاغیه فرستادن یا تلفنی احضار کردن. هر بار من یا آقای پناهی‌پور(وکیل پرونده) به اجرای احکام مراجعه کردیم تا بتونیم اجرای حکم رو عقب بندازیم. تا وقت بخریم بلکه دیوان عالی رای به تبرئه پرونده دوم بده تا حبس تعلیقی پرونده اول به اجرا درنیاد. دیوان حبس رو به جریمه تبدیل کرد اما چون عنوان اتهامی عوض نشده حبس تعلیقی به اجرا درمیاد. دیروز از اجرای احکام تماس گرفتن و سپیده باید شنبه ۶ مرداد خودشو به زندان اوین تحویل بده.»

ویدیو از سامی فردی:
samy_fardi

#سپیده_رشنو
#زن_زندگی_آزادی
#مهسا_امینی
#نیکا_شاکرمی
#آرمیتا_گراوند
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

عاطفه نعامی، ۳۷ ساله، روز ۳۰ آبان ۱۴۰۱، در اعتراضات کرج بازداشت شد و براثر شکنجه جان ‌باخت، اما پیکر عاطفه را به آپارتمانش بردند و با گذاشتن شیلنگ گاز در دهانش و صحنه‌سازی، علت مرگ را خودکشی اعلام کردند.

عاطفه نعامی دانش‌آموخته رشته معماری از دانشگاه اهواز، در آپارتمانی در کرج ساکن بود، نامزد کرده بود و سرشار از عشق و هزاران امید و آرزوی برای فرداهایی بهتر بود..
با شروع خیزش انقلابی ۱۴۰۱، شعله‌های امید در دلش درخشید، به خیابان‌ها می‌رفت تا در کنار مردم باشد، شب‌ها از بالکن خانه‌اش شعار زن_زندگی_آزادی، سر می‌داد.

تا اینکه روز ۳۰ آبان در کرج، ربوده و به شدت شکنجه شد و زیر شکنجه جان سپرد، نیروهای حکومتی برای بافتن سناریویی دروغین، پیکر عاطفه را به آپارتمانش آوردند، از پتوهای خانه به دورش پیچیدند، او را در بالکن خانه با شیلنگ گاز آبگرمکن در دهانش رها کردند.

پنج روز بی‌خبری، خواهر عاطفه در تهران را نگران کرد، پسرش را به کرج فرستاد تا همراه نامزدش به خانه عاطفه بروند، آن‌ها بر روی در با کاغذی مواجه شدند که بر روی آن نوشته شده بود: «خطر نشت گاز و انفجار»

ماموران امنیتی تلاش کردند مرگ او را خودکشی جلوه دهند، آخر چگونه می‌شود کسی در بالکن خانه‌اش شیلنگ گاز را به دهانش وصل کند؟ بدنش پر از آثار شکنجه باشد.

در را که باز کردند، با پیکر بوگرفته و فساد نعشی پیکرش مواجه شدند، خانواده عاطفه اگر چه توسط نهادهای امنیتی تهدید شدند تا سکوت کنند، اما به صراحت هرگونه خودکشی او را تکذیب کردند.

او در جواب خانواده که به اعتراضات می‌رود، مراقب خودش باشد، گفته بود: «خون من از دیگران رنگین‌تر نیست»

#عاطفه_نعامی #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

«۲۶ هفته است که هر سه‌شنبه با بیدارباش زندان برای آمار صبحگاهی از خواب برمی‌خیزند اما برای صبحانه از تخت بیرون نمیروند. شاید یکی از آنها صبح زود نامه اعلام اعتصاب غذا در اعتراض به احکام اعدام در بیست‌و‌ششمین سه‌شنبه را روی میز رییس بند بکوبد!
شاید رییس بند باز هم بگوید «نامه دسته‌جمعی مورد قبول زندان نیست هر کدام تک تک نامه بنویسید!» یا شاید نامه‌ای به دفتر ندهند و رییس بند به رییس زندان و وزارت اطلاعات و سپاه گزارش اعتصاب غذای آنها را بنویسد! حتما سه‌شنبه‌ها برایشان طولانی‌تر از روزهای دیگر خواهد بود… حتما سه‌شنبه‌ها درب یخچال‌های بند را باز و بسته نمیکنند، از فروشگاه خرید نمیکنند، شاید کتاب بخوانند یا شاید اگر توان داشته باشند به کارگاه یا هواخوری بروند! حتما بوی غذایی که در آشپزخانه زندان پخته میشود به مشامشان میرسد، حتما وکیل بند داد میزند «دو نفر بیان قابلمه‌ غذارو بیارن» حتما صدای ظروف هم بندیانشان را می‌شنوند!
حتما کسانی با تمسخر میگویند «اه بازم ناهار عدس پلو با سویاس» شاید امکان آشپزی در بند داشته باشند ولی سه‌شنبه‌ها آشپزخانه بند را تعطیل کنند! شاید آنها که در اعتصاب غذا هستند با اینکه ضعف دارند، با اینکه گرسنه‌اند اما از اینکه یک هفته دیگر هم اعتصاب غذا کردند، احساس خوبی دارند، حتما خوشحالند که این هفته تعداد بیشتری به آنها پیوستند! اما در عین حال حتما غمگین و عصبانی‌اند که در این هفته ۱۰ نفر دیگر اعدام شده‌اند! حتما نگران ۱۲ نفر دیگری هستند که برای اجرای حکم اعدام به انفرادی منتقل شده‌اند! حتما در دفتر خاطراتشان حس و حال‌ها و اتفاقات و خاطرات بیست‌وششمین سه‌شنبه را هم می‌نویسند!

شاید تعدادی از آنها محکوم به اعدام باشند و حتما در خلوتشان به دلهره‌‌ای که دارند فکر میکنند که آیا سه‌شنبه بعد زنده‌اند که باز هم اعتصاب غذا کنند؟! حتما مامور زندان آنها را مورد تحقیر قرار میدهد! حتما به آنها میگویند «خودتون رو خسته نکنید کسی به شما اهمیت نمیده» حتما می‌شنوند که به آنها گفته میشود «اعتصاب غذا خلافِ زندانه با این کارها وضعیت خودتون و پرونده‌تون رو بدتر میکنید، به خانواده‌تون فکر کنید» شاید این تکرار و این حرف‌های تکراری و این خبرهای ناگوار خسته‌ و‌ نا‌امیدشان کند، اما حتما پای تلفن از اقوامشان میپرسند که آیا اعتصابشان بازتاب خبری داشته؟! آیا مردم از آنها حمایت کرده‌اند؟! صدایشان باشیم که آنها صدای بی صدایان شده‌اند…»

از صفحه آتنا دائمی

کارتون از ایمان رضایی

#نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‏#پخشان_عزیزی، زندانی سیاسی محبوس در بند زنان زندان اوین با حکم قاضی ایمان افشاری، رئیس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران با اتهام «بغی» به #اعدام محکوم شد.

پخشان عزیزی، اهل مهاباد در تاریخ سیزدهم مرداد ۱۴۰۲، توسط نیروهای سرکوبگر امنیتی در تهران بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد.

#نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

سوری بابایی چگینی، فعال مدنی، که در تیر ماه ۱۴۰۱ بازداشت شده بود، بعد از ۱۸ ماه حبس و با قید وثیقه آزاد شده و ۵ ماه را هم با پابند الکترونیکی تحمل حبس در منزل کرده بود، با احضار به دادسرای محمدیه قزوین، اطلاع یافت که ادامه حبس او که ۷ ماه بود، تبدیل به تعلیق شده است، اما با تعجب در حکم صادره ۹ ماه حبس تعلیقی به او تعلق گرفت. خانم بابایی چگینی که مادر سه فرزند است، با وعده اینکه اگر فعالیتی انجام ندهد بعد از دو هفته پابند او باز خواهد شد، تعهد داد که فعالیتی انجام ندهد و مراقب سه فرزندش باشد. اما پنج ماه این وعده به تعویق افتاد.

حتی یک روز زندان و پابند حق خانم بابایی چگینی نبود. او را در پی اعتراض به حجاب اجباری بازداشت کرده بودند. او و همسرش در حالی زندانی شدند و مورد شکنجه قرار گرفتند که دو پسر و تنها دخترشان نیاز به حضور والدین در کنار خود داشتند.

لازم به ذکر است، محمدرضا مرادبهروزی همسر خانم بابایی، بابت فایل صوتی که بعد از آزادیش از زندان منتشر کرد، مجددا با حکم یک سال حبس تعزیری مواجه شده است، که هنوز احضاریه‌ای از اجرای احکام به او ابلاغ نشده است.

جمهوری اسلامی تلاش دارد از طریق زندان و سرکوب، در تنگنای مالی قرار دادن، تهدید فرزندان و... منتقدان و مخالفان را به سکوت بکشاند. اما تا وقتی که ریشه معضلات اجتماعی و اقتصادی کشور پابرجاست، نسل جدیدی از مبارزان حضور خواهند یافت. افرادی که زندگی زیر بار ستم، نابودی ایران، استبداد و بی‌عدالتی را نمی‌خواهند و برای زندگی نرمال مبارزه می‌کنند.

#سوری_بابایی_چگینی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

من بهار هستم، یکی از میلیون‌ها جوان ایرانی

این ویدیو بر اساس پیام یکی از مخاطبان توانا ساخته شده است. او در پاسخ فراخوان ما که برای تعدادی از جوانان فعال در خیزش انقلابی ۱۴۰۱ فرستاده بودیم و خواسته بودیم خواسته‌ها، انگیزه‌ها، چالش‌ها و تجربه‌های جوانان ایرانی را توصیف کنند و به خصوص بگویند «زندگی معمولی» برای یک جوان ایرانی چیست و چه توقعاتی دارند و در خیزش «زن، زندگی، آزادی» چه تجربه‌ای آموخته‌اند و پیامشان برای جوانان دیگر در ایران و کشورهای دیگر چیست، یک فایل صوتی فرستاده است، اما به دلیل اینکه بیم شناسایی‌شدن داشت ما تلاش کردیم این پیام را با وفاداری به نوع گویش، لحن و بغض‌های او توسط یکی از گویندگانمان بازخوانی‌ کنیم.

فراموش نکنید که این پیامِ تاثیرگذارِ یکی از میلیون‌ها جوان معترض ایرانی است که تبعیض و درد و رنج را با تمام وجودشان حس کرده‌اند. او به عنوان یک معترض در کف خیابان برای آزادی مبارزه کرده و در قالب این پیام به نمایندگی از جوانان ایران خواسته آن‌ها را بیان می‌کند و می‌گوید که چه انتظاری از جهانیان دارند و چرا همچنان در مبارزه برای سرنگونی جمهوری اسلامی ایستادگی می‌کنند.

او می‌گوید: «دختری که به اندازه ابراز هویت خودش هم آزاد نیست و امنیت ندارد، می‌خواهد برایتان از رویای آزادی بگوید، از قصه ایران

من بهار هستم!

یکی از میلیون‌ها جوان ایرانی می‌خواد براتون از رویای آزادی بگه می‌خواد براتون از قصه ایران بگه من بهار هستم؛ دختری که در اعتراضات ایران دستگیر شد

آزار جنسی دید، تحقیر شد، شکنجه شد

ولی این‌جاست که برای شما نه از شکستن، که از شکفتن بگه به من گفتن از انگیزه‌ت برای مبارزه بگو،

و من خنده‌م گرفته بود؛ مگه مبارزه‌کردن انگیزه می‌خواد؟

ما برای مبارزه‌کردن انگیزه نمی‌خوایم،

ما چاره‌ای به جز مبارزه‌کردن نداریم من توی کشورم به‌کل نمی‌تونم حرف بزنم

دختری معمولی مثل مهسا امینی مثل سارینا مثل نیکا مثل خیلی‌های دیگه

اینجا آزادی برای ما یک تمرین روزمره شده

من یک جوان معمولیم و آرزو دارم یک زندگی معمولی داشته باشم

ما هم می‌تونیم جهان رو به جای بهتری تبدیل کنیم کشور من رو با دولت‌ اون نشناسید،

ما از درون در حال مبارزه با این هیولای خون‌خواریم این تاریکی، یعنی صبح نزدیک است

آیا در منشور حقوق‌بشر جایی هم برای حقوق ما هست؟»

خواهشمندیم با ارسال آن برای افراد دیگر، در دیده و شنیده شدن این پیام تاثیرگذار کمک کنید.
https://tavaana.org/i-am-bahar/

#برای_آزادی #برای_ایران #برای_یک_زندگی_معمولی #نه_به_جمهوری_اسلامی #زن_زندگی_آزادی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

ساعتی پیش آقای علی آدینه‌زاده پدرِ دادخواه جاویدنام ابوالفضل آدینه‌زاده که به دادسرای انقلاب قوچان در خراسان رضوی (به دلیل حمایت از خانواده جاویدنام مهدی ببرنژاد احضار شده بود) با حکم قرار بازداشت مواجه و روانه زندان قوچان شد.

جمهوری اسلامی در پی شکست مفتضحانه در سیرک انتخابات، حالا دارد انتقام خود را از خانواده‌های دادخواه و زندانیان سیاسی می‌گیرد. بی‌گمان این رفتارها بیش از پیش پایه‌های مشروعیت رژیم را متزلزل کرده و بر خشم مخالفان افزوده، سرنوشت ظالمان را دردناک‌تر خواهد کرد.


#علی_آدینه_زاده #ابوالفضل_آدينه_زاده #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

اين‌ها مدارک جرم «ماست»، اگر مى‌خواهيد بدن «ما» را ضميمهٔ پرونده كنيد


سپیده رشنو که قرار است روز شنبه ۶مرداد برای اجرای حکم سه سال و هفت ماه حبس خود را به زندان اوین معرفی کند، با انتشار این عکس در اینستاگرام خود نوشته:


« این‌ها تمام مدارکِ جرمِ من است. وقتی که آن شکافِ تیزِ تابستان در زندگی‌ام زخم انداخت، این‌ها مدارکِ جرمِ من بود. وقتی که از کلاسِ درس بیرونم انداختند، این‌ها مدارکِ جرمِ من بود. وقتی دوباره و دوباره محاکمه شدم، این‌ها و تنها همین موها مدارکِ جرمِ من بود. حدوداً ۱۳۶ روز است که زندگی را از اجرایِ احکام عاریه گرفته‌ام. سامان هر دو هفته، گاهی هر ده روز و گاهی هر هفته می‌آمد تهران بلکه بتواند ده روز یا یک هفته‌ٔ دیگر هم قرض بگیرد برای خواهرش. گاهی هم زحمت به گردنِ آقای پناهی‌پور بود؛ وکیلِ پرونده. برای خواهرش که تمام این مدت دو ساکِ سیاهِ پر شده از خرت‌وپرت‌های زندان را گاهی باز می‌کرد و چیزهایی که لازم داشت از تاریکیِ ساک بیرون می‌کشید و در دامنِ زندگی می‌انداخت. این اواخر ساک‌ها آن‌قدر سبک شده‌بود که فکر می‌کرد شاید دیگر زندانی در کار نباشد. برای خواهرش که نمی‌توانست کاری دست و پا کند چون نمی‌دانست هفته‌ٔ دیگر ساک‌ها چقدر سنگین یا سبک شده. برای خواهرش که خیلی روزها لاشه‌ٔ گوشتی بود در تاریکیِ خانه. آن‌چنان غرقابه در سکوت که انگار هزاران چاقو هر چه در تاریکی بود را خِفت کرده‌بودند. برای خواهرش که بالأخره بعد از چند ماه آن لاشه را برداشت و با خود به کار، به کلاس و خیابان برد. برای خواهرش که بر لبهٔ تیزِ بلاتکلیفی ایستاده‌بود اما غلظتِ زندگی برایش کم نمی‌‌شد. آن‌چنان که دیروز مخلوط‌کنی را که برای تعمیر داده‌بود، بعد از چند روزی تحویل گرفت. آن‌چنان که با خودش خنده‌ای کرد که کدام احمق وقتی صبح خبر اجرای حکمش را می‌دهند، می‌‌رود تا وسایل خانه را که برای تعمیر داده، پس بگیرد. امید مگر چقدر کارگر است زن؟ بار قبل تا پای چوبه رفتم و برگشتم و این دومین بار است.‌ ایستادن بر لبه‌ٔ تیزِ بلاتکلیفی تمام شد. شنبه باید خودم را به زندان‌ اوین تحویل بدهم. تا که اوین آرواره‌هایش را باز کند و من، تمامِ زندگی و تمامِ آزادی‌ام را ببلعد. آن هم در حالی که هم‌چنان قسمتی‌ از مدارکِ جرمم را روی کله‌ام دارم. این‌ها مدارکِ جرم «ماست» اگر می‌‌خواهید بدنِ «ما» را ضمیمهٔ پرونده کنید.»

#سپیده_رشنو #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_پوشش_اجباری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech